Uitspraken

Bij besluit van 5 september 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag de aanvraag van de Stichting Museum voor Communicatie om een omgevingsvergunning te verlenen voor het veranderen van de bijeenkomstruimte op de begane grond van het pand (hierna: de Eventzaal) op de percelen Zeestraat 82 en de Ruijterstraat 67 in Den Haag naar horeca categorie I, geweigerd. In het pand aan de Zeestraat 82 en de De Ruijterstraat 67 in Den Haag is het museum Beeld en Geluid gevestigd. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] zijn omwonenden van het museum. Zij zijn het niet eens met de uitspraken van de rechtbank en hebben daartegen hoger beroep ingesteld. Vanwege de onderlinge samenhang behandelt de Afdeling deze hoger beroepen gezamenlijk.

Bij besluit van 9 juli 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Noardeast-Fryslân aan Pluimveebedrijf het Waddenei Aalsum een omgevingsvergunning verleend voor bouwen en planologisch strijdig gebruik voor het realiseren van een omheining op het perceel Mockamawei 18 te Aalsum. Pluimveebedrijf het Waddenei Aalsum wil de bedrijfsvoering op het perceel wijzigen en een deel van haar gronden gebruiken voor de vrije uitloop van kippen. Ten behoeve hiervan heeft het pluimveebedrijf een aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning voor het plaatsen van een omheining op het perceel, welke omgevingsvergunning bij besluit van 9 juli 2019 is verleend. De omgevingsvergunning is verleend voor de activiteit bouwen en planologisch strijdig gebruik wat betreft de hoogte van de omheining. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak het besluit op bezwaar vernietigd en zelf in de zaak voorzien door het primaire besluit van 9 juli 2019 te herroepen.

Bij besluit van 23 april 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van De Ronde Venen het verzoek van [appellant] en anderen om handhavend op te treden tegen de hoogspanningsmasten 146 en 147 en het gebruiken van de hoogspanningsleiding nabij het Gein-Noord [nummer A] en [nummer B] in Abcoude (hierna: de percelen), afgewezen. [appellant] en anderen bewonen hun (bedrijfs-)woningen aan het Gein-Noord [nummer A] en [nummer B] in Abcoude (hierna: de percelen) en hebben hier ook hun aannemersbedrijf gevestigd. Vlakbij de percelen van [appellant] en anderen loopt een hoogspanningsverbinding die in beheer is van TenneT. De leidingen van de hoogspanningsverbinding lopen recht over een deel van de percelen van [appellant] en anderen. De jongste zoon van het echtpaar [appellant] is opgegroeid op het perceel en heeft gezondheidsklachten. Het echtpaar [appellant] vermoedt dat de gezondheidsklachten zijn ontstaan door de langdurige blootstelling aan het magneetveld van de hoogspanningsverbinding.

Bij besluit van 30 augustus 2019 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid het Nederlanderschap van [appellant] ingetrokken. [appellant] is op [geboortedatum] 1990 in Iran geboren en heeft bij geboorte de Iraanse nationaliteit verkregen. In 1996 is hij met zijn ouders naar Nederland gekomen. Op 5 juli 2001 is hij met zijn moeder genaturaliseerd tot Nederlander. De staatssecretaris heeft zijn Nederlanderschap krachtens artikel 14, tweede lid, aanhef en onder b, van de Rijkswet op het Nederlanderschap ingetrokken, omdat hij onherroepelijk is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 300 dagen waarvan 242 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar wegens de voorbereiding van het deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van terroristische misdrijven. Het gaat hier om een terroristisch misdrijf als bedoeld in artikel 83 van het Wetboek van Strafrecht.

Bij besluit van 5 november 2018 heeft de burgemeester van Amsterdam aan Tosti Bar B.V. (hierna: Tosti Bar) een exploitatievergunning verleend voor een café op het adres Van Woustraat 2 in Amsterdam. Tosti Bar had vanaf 17 maart 2017 een vergunning voor het exploiteren van een alcoholschenkend horecabedrijf zonder terras op de locatie Van Woustraat 2. Het bedrijf werd geëxploiteerd als eetcafé. Dat valt onder horeca-categorie IV van het Horecabeleid stadsdeel Zuid 2011. Op 24 mei 2018 heeft Tosti Bar een vergunning aangevraagd voor het exploiteren van het bedrijf als café, dat onder horeca-categorie III van het Horecabeleid valt. Op het moment van de aanvraag gold ter plaatse het bestemmingsplan De Pijp 2005 en rustte op het pand de bestemming ‘Gemengde doeleinden’. De horeca-categorieën III en IV waren planologisch beide toegestaan. Op 21 december 2018 is het bestemmingsplan De Pijp 2018 in werking getreden.

Bij besluit van 21 juni 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam geweigerd om aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor het veranderen en vergroten van een garage/berging. [appellant] heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor het veranderen en vergroten van een garage/berging bij zijn woonboot aan [locatie] in Amsterdam. De door hem gewenste garage/berging heeft een oppervlakte van 30 m2 en moet in de plaats komen van de huidige garage/berging van 18 m2 en een schuurtje van 5 m2. Op de locatie waar hij de garage/berging wil bouwen geldt op grond van het bestemmingsplan "Noorder IJplas" de bestemming "Groen". De garage/berging is daarmee in strijd. Het college wil geen medewerking verlenen aan afwijking van het bestemmingsplan, omdat het college het groene karakter van de Zijkanaal H-weg wil behouden en uitbreiding van de bebouwing daarom onwenselijk vindt.

Bij besluit van 16 juli 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Montfoort een bedrag van € 25.000,00 aan verbeurde dwangsommen bij [appellant] ingevorderd. Bij besluit van 21 juli 2015 heeft het college [appellant] onder oplegging van een dwangsom gelast de woning op het perceel [locatie] te Montfoort in overeenstemming te brengen en te houden met de bij besluit van 24 juni 2010 verleende bouwvergunning. De opgelegde dwangsom bedraagt € 5.000,00 per maand dat geen gevolg wordt gegeven aan de last of dat de overtreding van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht voortduurt. Het maximaal te verbeuren bedrag bedraagt € 25.000,00. Dit besluit is bij uitspraak van de Afdeling van 4 juli 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2217, onherroepelijk geworden.

Bij besluit van 7 december 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Aalten het verzoek van [appellant] om verlenging van de termijn voor het voldoen aan een aan hem opgelegde last onder bestuursdwang, afgewezen. Bij besluit van 3 augustus 2016 heeft het college aan [appellant] een omgevingsvergunning verleend voor het aanleggen van een aarden wal op het perceel [locatie] te Aalten. Het gaat om het legaliseren van een bestaande grondwal. Bij besluit van 25 juli 2017 heeft het college aan [appellant] een last onder bestuursdwang opgelegd ter nakoming van de voorschriften van die vergunning. De last houdt het volgende in: - de steile en hoge taluds aan het begin en het einde van de grondwal moeten vóór 1 oktober 2017 worden aangepast door het afschuinen in noordelijke richting; - de grondwal moet vóór 1 november 2017 worden ingeplant met inheemse heesters en zonodig met enkele bomen aan de zijde van de Essinkweg.

Bij besluit van 27 december 2016 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid het verzoek van [appellant] om haar het Nederlanderschap te verlenen afgewezen. De staatssecretaris heeft het verzoek afgewezen, omdat hij de identiteit en nationaliteit van [appellant] niet met zekerheid kan vaststellen. Uit de verklaring van onderzoek van Bureau Documenten van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (hierna: Bureau Documenten) van 11 oktober 2017 volgt dat het onduidelijk is op basis van welke brondocumenten het Guinese paspoort van [appellant] is afgegeven. [appellant] heeft vervolgens een kopie uittreksel van een Guinese geboorteakte van [datum] 1991 overgelegd. Uit de verklaring van onderzoek van Bureau Documenten van 7 juni 2018 volgt dat deze geboorteakte niet bevoegd is opgemaakt en afgegeven en dat, indien deze geboorteakte het brondocument is voor het paspoort, dit paspoort frauduleus is verkregen.

Bij besluit van 24 oktober 2019 heeft de burgemeester van Schiedam op schrift gesteld dat hij de woning aan de [locatie] in Schiedam met toepassing van spoedeisende bestuursdwang op 18 oktober 2019 voor de duur van twee weken heeft gesloten. Op 18 oktober 2019 hebben toezichthouders van de gemeente naar aanleiding van een advertentie op het internet een controle uitgevoerd in de woning van [wederpartij] aan de [locatie] in Schiedam, omdat daar mogelijk zonder de daarvoor benodigde vergunning een bordeel werd geëxploiteerd. Volgens een rapportage van 19 oktober 2019 hebben zij in de woning vier personen aangetroffen die daar seksuele diensten hadden aangeboden. [wederpartij] verbleef op dat moment voor haar werk in het buitenland. Zij had de woning via Airbnb verhuurd. De burgemeester heeft de woning op grond van artikel 3:11a, eerste lid, van de Algemene Plaatselijke Verordening gemeente Schiedam 2013 met toepassing van spoedeisende bestuursdwang direct voor de duur van twee weken gesloten.

Bij besluit van 8 juli 2020 heeft de burgemeester op grond van artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet, de woning op het adres [locatie] in Tzummarum van 3 augustus 2020 tot 3 november 2020 gesloten. [appellant A] is eigenaar van de woning en woont daar samen met [appellante B]. [appellant A] is door de politie gezien in beeldopnames bij een growshop, die deel uitmaken van een onderzoek van de politie eenheid Noord-Nederland. Naar aanleiding daarvan is een warmtemeting gedaan bij de woning. Vervolgens is de woning op 7 mei 2020 gecontroleerd door de politie. Op de zolder van de aanbouw van de woning is een hennepkwekerij met 58 hennepplanten en/of hennepstekken aangetroffen. De politie heeft een bestuurlijke rapportage opgesteld. De burgemeester heeft naar aanleiding van de bestuurlijke rapportage besloten om de woning volgens de beleidsregels 13b Opiumwet gemeente Waadhoeke voor een periode van drie maanden te sluiten. Volgens de burgemeester was sprake van een handelshoeveelheid aan softdrugs

Bij besluit van 21 september 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Deventer het uitwerkingsplan "Chw Steenbrugge 2e uitwerking" vastgesteld. Het uitwerkingsplan, dat is gebaseerd op de bestemming "Woongebied-Uit te werken" in het bestemmingsplan "Steenbrugge", voorziet in de bouw van 795 woningen voor de tweede fase van de ontwikkeling van de wijk Steenbrugge in Deventer. De eerste fase van de wijk is al gerealiseerd en voorziet in 405 woningen. [appellant A] en [appellant B] wonen op het perceel [locatie], dat in het oosten, zuiden en westen grenst aan het plangebied. Zij stellen dat het college onvoldoende met hen heeft gecommuniceerd over het plan. Ook vrezen zij voor onomkeerbare schade op hun perceel en in de omliggende gebieden, omdat de stikstofberekening, het fauna-onderzoek, de waterhuishouding en de belangenafweging tekortschieten.

Bij besluit van 12 september 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 18 augustus 2021 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 126,00, voor rekening van [appellant] komt. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een grote platgemaakte doos die op 18 augustus 2021 is aangetroffen naast een ondergrondse papiercontainer ter hoogte van de Vleerstraat 25 in Den Haag. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat zijn adres op het adreslabel op de doos staat. De doos is geadresseerd aan [persoon] op het adres van [appellant]. [appellant] betwist dat de aangetroffen doos van hem afkomstig is.

Bij besluit van 1 oktober 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 7 september 2021 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 126,00, voor rekening van [appellante] komt. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een grote platgemaakte doos die op 7 september 2021 is aangetroffen naast een bovengrondse papiercontainer ter hoogte van de Beeklaan 344 in Den Haag. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat haar naam en adres op het adreslabel op de doos staan. [appellante] betwist niet dat de doos van haar afkomstig is, maar stelt dat zij de doos volledig in de al vrij volle papiercontainer heeft gedaan.

Bij besluit van 21 oktober 2021 heeft de raad van de gemeente Valkenswaard het bestemmingsplan "Willibrorduslaan 87" vastgesteld. Het plan voorziet in 24 appartementen en 12 grondgebonden woningen. Op het binnenterrein zullen op maaiveld parkeervoorzieningen worden gerealiseerd en onder het plangebied zal een parkeerkelder worden gerealiseerd, welke tevens ruimte biedt voor bergingen voor de beoogde appartementen. Volgens de raad is de locatie al langer in beeld voor herontwikkeling en zal de bestaande bedrijfsbebouwing worden gesloopt. Het plangebied is gelegen aan de Willibrorduslaan 87, in het noordelijk deel van de bebouwde kom van Valkenswaard. Het plangebied wordt aan de noordzijde begrensd door de Geenhovensedreef en is gelegen in de oksel van de Willibrorduslaan en Bonifaciusstraat. Het plangebied is grotendeels gelegen binnen een woongebied met incidenteel de aanwezigheid van bedrijvigheid. Ten noorden van het plangebied zijn een aantal sportcomplexen gesitueerd.

Bij besluit van 24 januari 2019 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. 2. De vreemdeling komt uit Iran. Zij heeft aan haar asielaanvraag onder meer ten grondslag gelegd dat zij lesbisch is en Iran heeft verlaten om te ontkomen aan een gedwongen huwelijk met een man. Volgens de vreemdeling zijn na haar vertrek uit Iran haar ouders op de hoogte geraakt van haar seksuele gerichtheid en heeft haar vader gedreigd haar te vermoorden als zij terugkeert. Ook heeft de vreemdeling verklaard dat zij niet meer in de islam gelooft. De rechtbank heeft in een eerdere uitspraak van 18 juli 2019 geoordeeld dat de staatssecretaris zich in het besluit niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de gestelde seksuele gerichtheid niet geloofwaardig is. Dit oordeel heeft de Afdeling in haar uitspraak van 21 november 2019, ECLI:NL:RVS:2019:3943, bevestigd.

Bij besluit van 15 december 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam zijn beslissing om op 5 december 2021 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening Rotterdam 2009 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 125,00, voor rekening van [appellant] komen. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een huisvuilzak die op 5 december 2021 is aangetroffen naast een ondergrondse restafvalcontainer ter hoogte van de Boezemlaan 50 in Rotterdam. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de huisvuilzak verkeerd heeft aangeboden, omdat daarin een adreslabel is aangetroffen met zijn adres erop. [appellant] betwist niet dat de huisvuilzak van hem afkomstig is, maar betoogt dat de zak niet verkeerd is aangeboden.

Bij besluit van 9 december 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam zijn beslissing om op 29 november 2021 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening Rotterdam 2009 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 125,00, voor rekening van [appellant] komen. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een huisvuilzak die op 29 november 2021 is aangetroffen naast een ondergrondse restafvalcontainer ter hoogte van de Gerrit van de Lindestraat 79 in Rotterdam. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de huisvuilzak verkeerd heeft aangeboden, omdat daarin een tot hem herleidbaar poststuk is aangetroffen. Het poststuk is een aan hem geadresseerde brief van de gemeente Rotterdam, die in stukjes is gescheurd. [appellant] betwist dat de huisvuilzak van hem afkomstig is.

Bij besluit van 18 december 2017 heeft de minister van Infrastructuur en Waterstaat een aanvraag van [appellant] om nadeelcompensatie afgewezen. [appellant] is sinds maart 2005 eigenaar van de woning [locatie A] te Werkendam. De woning is gelegen op de tweede verdieping van het monumentale Fort Steurgat, dat tussen 1999 en 2000 is omgebouwd tot wooneiland. [appellant] bewoont één van de appartementen in Fort Steurgat. Het Fort grenst aan de (zuid)west- en zuidzijde aan het agrarisch gebied van de polder Noordwaard. [appellant] heeft een aanvraag om nadeelcompensatie ingediend, omdat het op 9 september 2010 in werking getreden rijksinpassingsplan "Ontpoldering Noordwaard" volgens hem leidt tot waardedaling van zijn woning, waardoor hij schade lijdt.

In juni 2020 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. In de Kwalificatierichtlijn is neergelegd dat de lidstaten kunnen weigeren de vluchtelingenstatus te verlenen onder de in het vierde lid omschreven omstandigheden. De vraag die in deze uitspraak aan de orde komt, is hoe het begrip 'bijzonder ernstig misdrijf' moet worden ingevuld. De vreemdeling komt uit Libië. Aan zijn verzoek om internationale bescherming heeft hij ten grondslag gelegd dat hij biseksueel is. De staatssecretaris heeft dit geloofwaardig geacht. De vreemdeling heeft aannemelijk gemaakt dat hij wegens zijn biseksuele geaardheid gegronde vrees heeft voor vervolging in Libië. De staatssecretaris heeft het verzoek afgewezen, omdat de vreemdeling volgens hem in 2018 bij onherroepelijk geworden rechterlijk vonnis van de strafrechter is veroordeeld voor een 'bijzonder ernstig misdrijf' en daarom een gevaar vormt.

Bij besluit van 12 september 2018, aangevuld op 21 september 2018, heeft de TU Eindhoven twee aanvragen van [appellant] voor de aanschaf van computerapparatuur afgewezen. Op 14 mei 2012 is tussen de TU Eindhoven en [appellant] een nadere rechtspositionele regeling gesloten. [appellant] was van 1 juni 2012 tot en met 31 mei 2017 aangesteld bij de TU Eindhoven als persoonlijk hoogleraar aan de faculteit wiskunde en informatica. [appellant] bracht daarbij een vici-subsidie van de Nederlandse organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) in. Op 30 mei 2018 heeft [appellant] bij de TU Eindhoven een verzoek ingediend om computerapparatuur aan te schaffen ten laste van de Vici-subsidie (verzoek I van ruim € 58.000,00). Op 31 mei 2018 heeft [appellant] bij de TU Eindhoven een verzoek ingediend om daarnaast nog (andere) computerapparatuur aan te schaffen ten laste van eigen middelen van de TU Eindhoven (verzoek II van bijna € 46.000,00).

Bij besluit van 22 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Noardeast-Fryslân het wijzigingsplan "[locatie] te Wetsens" vastgesteld. Het bestemmingsplan "Bûtengebied Dongeradeel" kende aan het perceel [locatie] te Wetsens de bestemming "Agrarisch" toe. De agrarische bedrijvigheid op het perceel is beëindigd. [appellant A] is eigenaar van het perceel en wil hier een manege exploiteren. Het college heeft het wijzigingsplan vastgesteld om dit mogelijk te maken en heeft aan het perceel de bestemming "Sport - Manege" toegekend. [appellant A] kan zich niet met het wijzigingsplan verenigen voor zover daarin de voorwaardelijke verplichting is opgenomen dat de afstand tussen een paardrijbak en een woonbestemmingsgrens minstens 50 m bedraagt. [appellant B] en anderen wonen in de omgeving van het plangebied. Zij kunnen zich niet met het wijzigingsplan verenigen, onder andere omdat zij vrezen voor een aantasting van hun woon- en leefklimaat.

Bij tussenuitspraak van 27 oktober 2021, ECLI:NL:RVS:2021:2386, heeft de Afdeling provinciale staten van Overijssel opgedragen om binnen 8 weken na de verzending van die uitspraak het gebrek in het besluit van 23 september 2020 te herstellen. Bij besluit van 23 september 2020 hebben provinciale staten het inpassingsplan "Dinkeldal Zuid" vastgesteld. Uit de plantoelichting en de Nota van Antwoord, beide behorend bij het plan, blijkt dat de herinrichting van de Dinkel resulteert in een verhoging van de waterstanden, wat op meerdere locaties, ook aan de randen van het perceel van [appellant], tot een toename van de inundatie leidt. Met behulp van berekeningen zijn overstromingskaarten van de huidige en voorgenomen situatie gemaakt.

Bij besluit van 2 december 2020 heeft de raad van de gemeente Hengelo het bestemmingsplan "Buitengebied, Schoolbeekweg" vastgesteld. Het plan voorziet in een woning op een perceel aan de Schoolbeekweg, kadastraal bekend als sectie K nummer 3118, ten zuiden van de woning aan de [locatie A] te Hengelo. Uit de plantoelichting volgt dat deze woning met toepassing van het rood voor rood-beleid als een zogenoemde compensatiewoning mogelijk wordt gemaakt. Op de locatie Bentelosestraat 77, te Ambt Delden, gemeente Hof van Twente, is 2.501 m2 aan landschapsontsierende agrarische bedrijfsbebouwing gesloopt. Hiervoor in de plaats maakt de raad op het betrokken perceel de bouw van de voorziene woning mogelijk. De vereniging, [appellant sub 3] en de erven [appellant sub 2] en anderen, kunnen zich niet verenigen met de vaststelling van het plan. Zij nemen het standpunt in dat het plan in strijd is met het gemeentelijke rood voor rood-beleid.

Bij besluit van 18 juni 2018 heeft de minister van Economische Zaken en Klimaat besloten op het verzoek van [appellant] om openbaarmaking van documenten op grond van de Wet openbaarheid van bestuur. De minister heeft een deel van de gevraagde documenten openbaar gemaakt en een deel niet. [appellant] is redacteur bij NRC Handelsblad. Hij heeft verzocht om openbaarmaking van de documenten over de betrokkenheid van het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat bij de poging het hoofdkantoor van Unilever naar Nederland te halen. Een van de documenten waarop het verzoek betrekking heeft, is een door de Netherlands Foreign Investment Agency (hierna: de NFIA) opgesteld bidbook voor Unilever. De minister heeft met dat bidbook beoogd een positief beeld van het vestigingsklimaat in Nederland te schetsen, zodat Unilever haar hoofdkantoor in Nederland zou vestigen. In deze procedure gaat het alleen nog over de weigering om het gehele bidbook openbaar te maken.

Bij besluit van 16 december 2020 heeft de raad van de gemeente Zevenaar het bestemmingsplan ‘’Wegensteunpunt Zevenaar’’ vastgesteld. Het plangebied ligt aan de A12 op de locatie van de voormalige grenspost Bergh in de gemeente Zevenaar. Nadat de grenspostfunctie in 1993 is komen te vervallen, is de locatie gebruikt als verzorgingsplaats zonder voorzieningen voor met name vrachtwagens. Het bestemmingsplan "Wegensteunpunt Zevenaar" voorziet in de realisering van een wegensteunpunt met bijbehorende bebouwing binnen de bestaande bestemming "Verkeer". Dit wegensteunpunt dient ter vervanging van het bestaande wegensteunpunt aan de Nieuwe Steeg in Zevenaar dat door technische verouderingen en een gelimiteerde capaciteit niet langer voldoet. [appellant] is eigenaar van het perceel [locatie A] dat grenst aan het plangebied. De woning van [appellant] op dat perceel ligt 350 m van de snelweg en 150 m van het te realiseren wegensteunpunt. [appellant] vreest voor geluidsoverlast in de nacht.

Bij besluit van 18 februari 2021 heeft de raad van de gemeente Alphen aan den Rijn het bestemmingsplan "Rijnpark" vastgesteld. De Afdeling heeft in de uitspraak van 27 juni 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2081, naar aanleiding van onder meer door [appellante sub 1] en [appellant sub 2] ingestelde beroepen, gebreken geconstateerd in het door de raad bij besluit van 15 december 2016 vastgestelde bestemmingsplan "Rijnpark, Koudekerk aan den Rijn". Dat plan is deels vernietigd. De raad heeft op 18 juni 2019 voor het hele plangebied waarop het bestemmingsplan "Rijnpark, Koudekerk aan den Rijn" zag, mede om de in dat plan geconstateerde gebreken te herstellen, een nieuw ontwerpbestemmingsplan "Rijnpark" in procedure gebracht. Bij besluit van 18 februari 2021 heeft de raad het bestemmingsplan "Rijnpark" vastgesteld. Dit bestemmingsplan ziet uitsluitend op de door de Afdeling in haar uitspraak van juni 2018 vernietigde plandelen.

Bij besluit van 15 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Almere TenneT TSO B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het constructief aanpassen van de hoogspanningsmasten van de hoogspanningsverbinding Diemen-Lelystad, wat betreft masten 37 tot en met 79, vanaf Muiderberg tot de kruising met de N702 te Almere. Om in de toekomst meer elektriciteit te kunnen transporteren is het volgens TenneT noodzakelijk om naast de nieuwbouw van verbindingen, bestaande hoogspanningsverbindingen aan te passen zodat een grotere transportcapaciteit mogelijk is. Om die reden wenst TenneT de bestaande landelijke 380 kV-ring op te waarderen. Dit gebeurt binnen het programma Beter Benutten Bestaande 380 kV. Binnen dat programma valt het deelproject Opwaardering 380 kV-verbinding Diemen-Lelystad waarvoor de hiervoor genoemde besluiten van het college en de ministers zijn genomen.

Bij besluit van 22 februari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam aan [appellanten] een last onder dwangsom opgelegd. Op 6 juli 2018 heeft een toezichthouder van de gemeente een controle uitgevoerd op het perceel van [appellanten], [locatie] in Amsterdam (hierna: het perceel). Er is toen geconstateerd dat op het perceel zonder omgevingsvergunning een uitbouw, een aanbouw en een berging zijn gebouwd. Ook is geconstateerd dat de berging aan de rechterzijde als slaapkamer in gebruik is. Volgens het college mag er op het perceel op grond van het Besluit omgevingsrecht 55 m2 vergunningvrij worden gebouwd in het achtererfgebied. De totale aanwezige bebouwing in het achtererfgebied is afgerond 71 m2, waardoor er volgens het college sprake is van een overschrijding van 16 m2. Volgens de last onder dwangsom moeten [appellanten] 16 m2 aan bebouwing op het achtererfgebied van het perceel verwijderen en verwijderd houden.

Bij besluit van 21 oktober 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Edam-Volendam geweigerd aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen om de bakkerij die is gevestigd op de percelen [locatie 1] te Edam uit te breiden op het aangrenzende perceel [locatie 2] te Edam. [appellant] is eigenaar van de percelen [locatie 1] en heeft daar een bakkerij. Hij is ook eigenaar van het perceel [locatie 2]. Het achtererf van dit perceel is een binnenplaats die onder andere grenst aan de percelen [locatie 1]. Hij heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor een uitbreiding van de bakkerij door het pand [locatie 2] te betrekken bij de bakkerij. Door het volledig bebouwen van de binnenplaats wordt de huidige bakkerij verbonden met het pand [locatie 2]. In het pand [locatie 2] wil [appellant] op de begane grond een personeelsruimte, opslagruimte en werkkamer maken. Op de binnenplaats wil hij een overkapping maken en koelcellen plaatsen.

Bij besluit van 17 februari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bergeijk het verzoek van [appellant] om een verkeersbesluit te nemen afgewezen. [appellant] woont op het adres [locatie] in Bergeijk en hij is ook eigenaar van de woning. In 2013 is het project "30-60 zone ’t Loo" afgerond. Dit project heeft ertoe geleid dat de toegestane maximumsnelheid op de Bredasedijk ter hoogte van de woning van [appellant] is verlaagd van 50 km/uur naar 30 km/uur. Als snelheidsbeperkende maatregel is hierbij destijds ook een verkeersplateau gerealiseerd. Na de aanleg van dit plateau heeft [appellant] aangegeven last te hebben van trillingen door het verkeer. Uit onderzoek is gebleken dat de streefwaarden uit richtlijnen voor trillingsschade, SBR-A, en richtlijnen voor trillingshinder, SBR-B, werden overschreden. [appellant] en de gemeente hebben in maart 2016 een vaststellingsovereenkomst gesloten waarin onder andere is vastgelegd dat de gemeente het verkeersplateau zal verwijderen.

Bij besluit van 12 mei 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlem. geweigerd de door [appellant] aangevraagde omgevingsvergunning te verlenen voor het in strijd met het bestemmingsplan plaatsen van een fietsenberging in de voortuin van perceel [locatie] te Haarlem. [appellant] woont op het adres [locatie]. In 2015 heeft zij daar, zonder dat daartoe een omgevingsvergunning is verleend, een fietsenberging in de voortuin geplaatst. De fietsenberging is niet toegestaan op grond van de bestemming "Tuin - 1" die, voor zover hier van belang, ter plaatse geldt op grond van de beheersverordening "Veegplan Haarlem 2017", vastgesteld door de raad op 15 maart 2018, omdat niet wordt voldaan aan de voorwaarden voor de oprichting van een fietsenberging zoals geformuleerd in artikel 12.2, aanhef en onder e, van de regels van de beheersverordening. Op 30 maart 2020 heeft zij een omgevingsvergunning aangevraagd ter legalisering.

Bij besluit van 20 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Berg en Dal het wijzigingsplan "[locatie A]" vastgesteld. Het wijzigingsplan voorziet in een functieverandering waarbij de aardbeienkwekerij op het perceel wordt beëindigd en gesaneerd en in plaats daarvan aan de planlocatie een woonbestemming wordt toegekend waarbij in totaal drie burgerwoningen zijn toegestaan. [appellant] teelt druiven op een perceel dat grenst aan de planlocatie. Daarnaast exploiteert [appellant] enkele recreatiewoningen en een groepsaccommodatie op zijn perceel. [appellant] vreest dat hij door de komst van de woningen beperkt zal worden in zijn bedrijfsvoering.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 18 augustus 2021, waarbij zijn verzet tegen de uitspraak van de rechtbank van 18 juni 2021 ongegrond is verklaard. [appellant] heeft beroep ingesteld wegens het niet-tijdig nemen van een besluit op zijn bezwaar. Bij de uitspraak van 18 juni 2021 heeft de rechtbank dit beroep met toepassing van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank heeft overwogen dat [appellant] het beroep heeft ingesteld op 29 april 2021, terwijl het college op dat moment nog dwangsommen verbeurde naar aanleiding van een eerdere uitspraak van de rechtbank van 18 maart 2021. Daarom kan [appellant] volgens de rechtbank redelijkerwijs niet in een gunstiger positie komen en is het beroep niet-ontvankelijk. [appellant] heeft tegen deze uitspraak verzet gedaan.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 18 augustus 2021, waarbij zijn verzet tegen de uitspraak van 10 juni 2021 ongegrond is verklaard. [appellant] heeft beroep ingesteld wegens het niet-tijdig nemen van een besluit op zijn bezwaar. Bij de uitspraak van 10 juni 2021 heeft de rechtbank dit beroep met toepassing van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank heeft overwogen dat [appellant] het beroep heeft ingesteld, terwijl het college op dat moment nog dwangsommen verbeurde naar aanleiding van een eerdere uitspraak van de rechtbank van 25 januari 2021. Daarom kan [appellant] volgens de rechtbank redelijkerwijs niet in een gunstiger positie komen en is het beroep niet-ontvankelijk. [appellant] heeft tegen deze uitspraak verzet gedaan.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 18 augustus 2021, waarbij zijn verzet tegen de uitspraak van 10 juni 2021 ongegrond is verklaard. [appellant] heeft beroep ingesteld wegens het niet-tijdig nemen van een besluit op zijn bezwaar. Bij de uitspraak van 10 juni 2021 heeft de rechtbank dit beroep met toepassing van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank heeft overwogen dat [appellant] het beroep heeft ingesteld, terwijl het college op dat moment nog dwangsommen verbeurde naar aanleiding van een eerdere uitspraak van de rechtbank van 28 januari 2021. Daarom kan [appellant] volgens de rechtbank redelijkerwijs niet in een gunstiger positie komen en is het beroep niet-ontvankelijk. [appellant] heeft tegen deze uitspraak verzet gedaan.

Bij besluit van 14 april 2020 heeft de raad van de gemeente Beekdaelen het bestemmingsplan "Bedrijventerrein Rode Beek" vastgesteld. De Afdeling heeft in de uitspraak van 17 maart 2021, ECLI:NL:RVS:2021:578, kort gezegd, overwogen dat het bestemmingsplan "Bedrijventerrein Rode Beek" zoals vastgesteld op 14 april 2020 in strijd is met artikel 2.6.4, derde en vierde lid, van het Besluit algemene regels ruimtelijke ordening, voor zover in het plan geen beperkingen zijn gesteld aan de hoogte voor objecten die niet worden "gebouwd" op de gronden met de bestemming "Bedrijventerrein" en voor zover daarin geen beperkingen zijn gesteld aan de hoogte van objecten, niet zijnde gebouwen of bouwwerken geen gebouw zijnde, op de gronden met de bestemming "Groen" en "Verkeer" en de Afdeling heeft het plan in zoverre vernietigd. De Afdeling heeft de raad opgedragen om een nieuw besluit te nemen met inachtneming van hetgeen is overwogen in die uitspraak.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 12 oktober 2021, waarbij zijn verzet tegen de uitspraak van de rechtbank van 4 augustus 2021 ongegrond is verklaard. [appellant] heeft beroep ingesteld wegens het niet-tijdig nemen van een besluit op zijn bezwaar. Bij de uitspraak van 4 augustus 2021 heeft de rechtbank dit beroep met toepassing van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank heeft overwogen dat [appellant] het beroep heeft ingesteld op 21 juni 2021 terwijl het college als gevolg van de eerdere uitspraak van de rechtbank van 25 januari 2021 dwangsommen heeft verbeurd tot en met 16 juli 2021. Daarom kan [appellant] volgens de rechtbank redelijkerwijs niet in een gunstiger positie komen en is het beroep niet-ontvankelijk. [appellant] heeft tegen deze uitspraak verzet gedaan.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 12 oktober 2021, waarbij zijn verzet tegen de uitspraak van de rechtbank van 16 augustus 2021 ongegrond is verklaard. [appellant] heeft beroep ingesteld wegens het niet-tijdig nemen van een besluit op zijn bezwaar. Bij de uitspraak van 16 augustus 2021 heeft de rechtbank dit beroep met toepassing van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank heeft overwogen dat [appellant] het beroep heeft ingesteld terwijl het college op dat moment als gevolg van de eerdere uitspraak van de rechtbank van 28 januari 2021 nog dwangsommen verbeurde. Daarom kan [appellant] volgens de rechtbank redelijkerwijs niet in een gunstiger positie komen en is het beroep niet-ontvankelijk. [appellant] heeft tegen deze uitspraak verzet gedaan.

Bij uitspraak van 27 oktober 2021 heeft de rechtbank zich onbevoegd verklaard van het door [appellant] ingestelde beroep wegens het niet-tijdig nemen van een besluit kennis te nemen. [appellant] heeft het college verzocht om een omgevingsvergunning voor het herbouwen van de aanbouw op de begane grond en eerste verdieping en het verhogen van de aanbouw tot de vierde verdieping aan de achterzijde van zijn pand aan de [locatie] in Utrecht. Bij brief van 17 september 2020 heeft het college meegedeeld dat het verzoek niet behandeld wordt. Het bouwplan heeft vanwege een mandelige muur namelijk deels betrekking op het perceel van de buren en zij geven daarvoor geen toestemming. Dat betekent dat het bouwplan niet kan worden verwezenlijkt, [appellant] geen belanghebbende is bij zijn verzoek om vergunning, en dus geen sprake is van een aanvraag, aldus het college. [appellant] heeft bezwaar gemaakt tegen deze brief. Hij betwist dat het bouwplan zonder toestemming van de buren niet kan worden verwezenlijkt.

Bij besluit van 24 juli 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het slopen van een dwarsmuur en een steunpilaar in het pand [locatie] in Utrecht, afgewezen. Deze zaak gaat over het derde beroep van [appellant] tegen het uitblijven van een besluit op zijn bezwaar tegen het besluit van 24 juli 2019. De rechtbank heeft het eerste beroep bij uitspraak van 1 mei 2020 gegrond verklaard. Daarbij heeft de rechtbank het college opgedragen om binnen zes weken na verzending van die uitspraak een besluit op het bezwaar te nemen en bepaald dat het college aan [appellant] een dwangsom van € 100,00 verbeurt voor elke dag waarmee het deze termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,00. De rechtbank heeft het tweede beroep bij uitspraak van 18 maart 2021 gegrond verklaard.

Bij besluit van 24 juli 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het openbreken van een keldergewelf in het pand [locatie] in Utrecht, afgewezen. Deze zaak gaat over het derde beroep van [appellant] tegen het uitblijven van een besluit op zijn bezwaar tegen het besluit van 24 juli 2019. De rechtbank heeft het eerste beroep bij uitspraak van 1 mei 2020 gegrond verklaard. Daarbij heeft de rechtbank het college opgedragen om binnen zes weken na verzending van die uitspraak een besluit op het bezwaar te nemen en bepaald dat het college aan [appellant] een dwangsom van € 100,00 verbeurt voor elke dag waarmee het deze termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,00. De rechtbank heeft het tweede beroep bij uitspraak van 18 maart 2021 gegrond verklaard.

[appellant] heeft beroep ingesteld tegen het uitblijven van een besluit van het college van burgemeester en wethouders van Utrecht op zijn bezwaar tegen de verlenging van de begunstigingstermijn van een aan een derde opgelegde last onder dwangsom. Deze zaak gaat over het tweede beroep van [appellant] tegen het uitblijven van een besluit op zijn bezwaar. De rechtbank heeft het eerste beroep bij uitspraak van 21 april 2021 gegrond verklaard. Daarbij heeft de rechtbank het college opgedragen om binnen twee weken na verzending van die uitspraak een besluit op het bezwaar te nemen en bepaald dat het college aan [appellant] een dwangsom van € 100,00 verbeurt voor elke dag waarmee het deze termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,00.

[appellant] heeft beroep ingesteld tegen het uitblijven van een besluit van het college van burgemeester en wethouders van Utrecht op zijn bezwaar tegen verschillende lasten onder dwangsom die het college hem bij besluit van 11 januari 2018 heeft opgelegd. Deze zaak gaat over het tweede beroep van [appellant] tegen het uitblijven van een besluit op zijn bezwaar. De rechtbank heeft het eerste beroep bij uitspraak van 18 maart 2021 gegrond verklaard. Daarbij heeft de rechtbank het college opgedragen om binnen twee weken na verzending van die uitspraak een besluit op het bezwaar te nemen en bepaald dat het college aan [appellant] een dwangsom van € 100,00 verbeurt voor elke dag waarmee het deze termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,00.

Bij uitspraak van 6 oktober 2021, in zaak nr. 202102819/1/R4, heeft de Afdeling het beroep van onder meer [verzoekster] tegen onder meer het besluit van de raad van de gemeente Apeldoorn van 11 februari 2021, tot vaststelling van het bestemmingsplan "Molecatenlaan 15 en Ugchelseweg 201 Ugchelen", ongegrond verklaard. [verzoekster] heeft de Afdeling verzocht die uitspraak te herzien dan wel vervallen te verklaren.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 30 juli 2021 van de rechtbank Oost-­Brabant.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 22 juli 2021 van de rechtbank Noord­-Holland.