Uitspraken

Bij besluit van 26 november 2020 heeft de burgemeester van Rotterdam zijn beslissing om met toepassing van spoedeisende bestuursdwang de woning [locatie] te Rotterdam (hierna: de woning) voor de duur van zes maanden te sluiten, op schrift gesteld. Op 21 november 2020 heeft een incident in de woning plaatsgevonden. Daarvan is op 24 november 2020 een bestuurlijke rapportage opgesteld, die de burgemeester aan zijn besluit om de woning te sluiten ten grondslag heeft gelegd. In de rapportage staat het volgende. Naar aanleiding van een melding over het binnentreden in de woning door gewapende mannen is de politie ter plaatse gegaan. De politie heeft meerdere mannen met vuurwapens gezien en heeft gericht geschoten op een man met een vuurwapen die zich in de opening van de voordeur van de woning bevond. Er zijn in totaal dertien personen aangetroffen. Twee personen zijn overgebracht naar het ziekenhuis. Hierna heeft de politie onderzoek verricht in de woning, waarbij diverse kogelhulzen en vuurwapens zijn aangetroffen. Voor de woning werd een auto met Belgisch kenteken aangetroffen. Deze auto was eigendom van een van de verdachten. In deze auto lagen €6500,- aan contanten, twee verhuisdozen en drie sporttassen. Uit nader onderzoek is gebleken dat in de verhuisdozen en sporttassen in totaal 84,4 kilogram cocaïne lag. De politie heeft verder in de woning, in de slaapkamer van [appellanten], in een tas een pistool aangetroffen, op zolder een rugzak met daarin een gripzakje en 8,5 gram aan XTC-pillen en onder het bed een machete. In de schuur bij de woning werden twee samoeraizwaarden, een geldtelmachine en een vacuümapparaat inclusief bijbehorende zakken aangetroffen.

Bij twee afzonderlijke besluiten van 18 oktober 2019 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand vergoedingen voor verleende rechtsbijstand herzien vastgesteld. [wederpartij] is advocaat en neemt deel aan het High Trust-programma van de raad. Uitgangspunt van dit programma is dat de vraag of een zaak in aanmerking komt voor een toevoeging niet langer door de raad naar aanleiding van een aanvraag om toevoeging, maar door de rechtsbijstandverlener voorafgaand aan het indienen van de aanvraag wordt beoordeeld. Afgegeven toevoegingen en vastgestelde vergoedingen worden vervolgens achteraf steekproefsgewijs gecontroleerd.

Bij besluit van 23 februari 2022 heeft de raad het bestemmingsplan "[locatie], 2022" vastgesteld. Het voorliggende plan voorziet in een planologische regeling die de bestaande en vergunde activiteiten op het perceel mogelijk maakt. Ook wordt op een deel van het perceel het gebruik als bed & breakfast mogelijk gemaakt.

Bij besluit van 15 maart 2021 heeft de burgemeester van Eindhoven onder aanzegging van bestuursdwang gelast de woning op het adres [locatie] te Eindhoven (hierna: de woning) te sluiten voor de duur van vier maanden. [appellant] is eigenaar van de woning en verhuurt deze vanaf 2008. Hij heeft op 1 december 2020 een beheersovereenkomst afgesloten met Budget Housing voor het verhuren van de woning. Door tussenkomst van Budget Housing is met ingang van 1 december 2020 een huurovereenkomst tussen [appellant] en [huurder] gesloten.

Bij besluit van 6 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Beemster (inmiddels: gemeente Purmerend) aan Beyenkorf B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het oprichten van een loods ten behoeve van agrarische opslag en stalling van werktuigen en het (ver)plaatsen van grond- en grinddepots op het perceel Middenweg 192a in Middenbeemster.

Bij twee afzonderlijke besluiten van 30 maart 2021 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand vergoedingen op twee toevoegingen in samenhang vastgesteld. [wederpartij] heeft op basis van twee toevoegingen met de kenmerken 3KB2246 en 3KE6912 rechtsbijstand verleend aan [persoon] in twee zaken over haar bijstandsuitkering. Toevoeging 3KB2246 ziet op het instellen van hoger beroep tegen een uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 22 juni 2018. Deze zaak heeft betrekking op de herziening en terugvordering van de bijstandsuitkering van [persoon] over de periode 1 april 2016 tot en met 31 maart 2017 ter hoogte van € 14.932,37 bruto. Toevoeging 3KE6912 ziet op het instellen van hoger beroep tegen een uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 17 oktober 2018. Deze zaak heeft betrekking op het beëindigen van de bijstandsuitkering van [persoon] per 18 september 2017 en de herziening en terugvordering van de bijstandsuitkering over de maand september 2017. Beide zaken zijn behandeld op een zitting van de Centrale Raad van Beroep van 2 februari 2021. Partijen hebben op die zitting een schikking bereikt, in beide zaken.

[appellant] heeft naar aanleiding van de uitspraak van de Afdeling van 13 juli 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1984, beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een nieuw besluit door de minister van Justitie en Veiligheid. [appellant] heeft de minister verzocht om openbaarmaking van documenten over de vuurwerkrampen in Enschede en Culemborg op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (hierna: de Wob). Er vallen veel documenten onder dit verzoek. In de uitspraak van 13 juli 2022 heeft de Afdeling het besluit op bezwaar van 26 augustus 2020 vernietigd en de minister opgedragen een nieuw besluit te nemen. Dat besluit moet niet meer op grond van de Wob, maar op grond van de Wet open overheid (hierna: de Woo) worden genomen. Omdat het om een bewerkelijk verzoek gaat, heeft de Afdeling de termijn op zes maanden bepaald.

Bij besluit van 6 maart 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Het Hogeland het Wob-verzoek van [appellant] gedeeltelijk afgewezen. In de uitspraak van 1 maart 2023 heeft de Afdeling overwogen dat het college te laat een besluit heeft genomen op het door [appellant] gemaakte bezwaar tegen het besluit van het college van 6 maart 2020. De Afdeling heeft verder overwogen dat het college daarom een dwangsom heeft verbeurd. In zijn verzoek stelt het college zich op het standpunt dat de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen in dit geval niet van toepassing is, omdat het hier gaat om besluitvorming op een verzoek op grond van de Wet openbaarheid van bestuur. De Afdeling heeft daarom ten onrechte geoordeeld dat een dwangsom is verbeurd.

Bij brief, ingekomen op 26 juni 2023, heeft [verzoekster] verzocht om wraking van staatsraad mr. C.C.W. Lange (hierna: de staatsraad) als lid van de Afdeling belast met de behandeling van de zaken nrs. 202202118/1/A3 en 202202137/1/A3.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-­Nederland van 3 mei 2022 in zaak nr. 21/4035. Daarin is de weigering van een verklaring van geen bezwaar aan de orde. De minister heeft de vertrouwelijke versie van één gedingstuk overgelegd en met verwijzing naar artikel 8:29 van de Awb medegedeeld dat uitsluitend de Afdeling kennis zal mogen nemen van dit stuk.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Midden­-Nederland van 20 december 2022 in zaak nr. 22/3080. Daarin is de weigering van een verklaring van geen bezwaar op veiligheidsniveau A aan de orde.

Tijdens de mondelinge behandeling van zaak nr. 202201380/3/A3 op 3 juli 2023 heeft PAS verzocht om wraking van staatsraden mr. P.H.A. Knol, mr. N. Verheij en mr. G.O. van Veldhuizen (hierna: de staatsraden), als leden van de meervoudige kamer belast met de behandeling van zijn verzoek om wraking van staatsraad mr. C.J. Borman, als voorzieningenrechter belast met de behandeling van zaak nr. 202201380/2/A3.

Bij uitspraak van 19 februari 2020, ECLI:NL:RVS:2018:3538, heeft de Afdeling de uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland van 1 februari 2019 in zaak nr. 18/1249 vernietigd voor zover deze betrekking heeft op de ingangsdatum van de tegemoetkoming, die uitspraak voor het overige bevestigd voor zover aangevallen, het bij de rechtbank ingestelde beroep gegrond verklaard voor zover het betrekking heeft op de vaststelling van de ingangsdatum op 1 mei 2015, het besluit van het college van 17 oktober 2017 vernietigd voor zover die ingangsdatum is vastgesteld, het college opgedragen om binnen acht weken na verzending van deze uitspraak met inachtneming van hetgeen daarin is overwogen een nieuw besluit te nemen en bepaald dat tegen het te nemen nieuwe besluit slechts bij de Afdeling beroep kan worden ingesteld.

Bij besluit van 1 oktober 2020 heeft de raad van de gemeente Bergeijk het bestemmingsplan "[locatie]" vastgesteld. [partij] exploiteert aan de [locatie] in Luyksgestel een pluimveehouderij met als neventak een melkrundveehouderij. In 2010 is aan [partij] een omgevingsvergunning milieu verleend voor het houden van 125.950 vleeskuikens, 62 melk- en kalfkoeien, 44 stuks vrouwelijk jongvee, twee volwassen paarden en zestig stuks overig rundvee. Deze vergunning is later gedeeltelijk ingetrokken, zodat de veehouderij nu minder vleeskuikens mag houden, namelijk 101.950. Het plan maakt het mogelijk om de staloppervlakte van de veehouderij te vergroten, zodat de veehouderij deze aantallen ook daadwerkelijk kan houden. Ook wil [partij] een nieuwe sleufsilo bouwen. Het bestemmingsplan maakt deze ontwikkelingen mogelijk door het bestaande bouwvlak te vergroten naar 1,5 hectare. De stichtingen kunnen zich niet vinden in het bestemmingsplan. Volgens hen is het plan op diverse punten in strijd met de Interim omgevingsverordening Noord-Brabant, zoals die gold ten tijde van het bestreden besluit.

Bij afzonderlijke besluiten van 27 maart 2018 heeft het college [appellant sub 1] onderscheidenlijk de vennootschap (verder tezamen te noemen: [appellant sub 1]) een last onder bestuursdwang opgelegd. Daarbij heeft het college bepaald dat de kosten van de bestuursdwang voor rekening komen van [appellant sub 1] onderscheidenlijk de vennootschap. De vennootschap is eigenaar van de percelen [locatie 1] in [plaats] en [appellant sub 1] is eigenaar van het daaraan grenzende perceel [locatie 2] in [plaats] (hierna: de percelen). De vennootschap en [appellant sub 1] (hierna samen en in enkelvoud: [appellant sub 1]) verhuren sinds 2005 de op deze percelen gelegen bedrijfsruimten met bedrijfsterrein aan [persoon] die directeur en enig aandeelhouder is van BM-Recycling B.V. (hierna: BM).

Bij besluit van 10 februari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg geweigerd Fresh Ideas Beheer B.V. een omgevingsvergunning te verlenen voor de bouw van 96 tijdelijke logiesverblijven aan de Kalverstraat in Tilburg. Gispro Projectontwikkeling B.V. is de eigenaar van een onbebouwd perceel aan de Kalverstraat (ongenummerd) in Tilburg. Op dat perceel wil Fresh Ideas Beheer B.V. units plaatsen met daarin in totaal 96 logiesverblijven voor arbeidsmigranten, voor de duur van tien jaar. Dit initiatief is in strijd met het ter plaatse geldende bestemmingsplan. Fresh Ideas heeft op 13 december 2016 een aanvraag om omgevingsvergunning gedaan voor haar initiatief. Nadat de beslistermijn een aantal keer is opgeschort, heeft het college op 10 februari 2020 geweigerd de omgevingsvergunning te verlenen, omdat de raad op 3 februari 2020 geweigerd heeft een verklaring van geen bedenkingen te geven voor het realiseren van de logiesverblijven. De raad heeft aan die weigering ten grondslag gelegd dat de bouw van logiesverblijven aan de Kalverstraat niet strookt met de beleidsvisie "Masterplan Pauwels".

Bij besluit van 23 mei 2017 heeft de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport op een deel van het verzoek om openbaarmaking van informatie van Zorgthuisnl beslist en meerdere documenten al dan niet gedeeltelijk openbaar gemaakt. Branchebelang Thuiszorg Nederland (tegenwoordig: Zorgthuisnl) heeft de minister bij brief van 9 maart 2016 verzocht om op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (hierna: de Wob) documenten openbaar te maken. Het verzoek gaat over alle documenten vanaf 1 oktober 2015 over de acties die door of namens de minister zijn ondernomen naar aanleiding van het bekend worden met de financiële moeilijkheden dan wel het continuïteitsvraagstuk van de destijds in surseance verkerende TSN Thuiszorg. Zorgthuisnl heeft ook gevraagd om openbaarmaking van de documenten die hiermee verband houden. In haar verzoek heeft zij niet uitputtend een aantal voorbeelden gegeven.

Bij besluit van 5 februari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Valkenswaard een aanvraag van [appellant] om tegemoetkoming in planschade ingewilligd, bepaald dat het tot compensatie in natura zal overgaan en bepaald dat het aan [appellant] een tegemoetkoming van € 5.050,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 11 augustus 2016, zal betalen als compensatie in natura niet of niet geheel mogelijk is door buiten de macht van [appellant] gelegen redenen.

Op 31 maart 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Leudal, onder verwijzing naar de door de raad op 21 mei 2019 aangenomen motie, besloten geen medewerking te verlenen aan de toekenning van een agrarisch bouwblok op het perceel aan de [locatie] te Ell. Sinds 1997 heeft [appellant] aan de [locatie] in Ell een aspergebedrijf. Op die locatie worden in de omgeving geteelde asperges gewassen, gesorteerd en opgeslagen. Naast deze activiteiten wil [appellant] ook asperge-excursies organiseren. Daarnaast wil hij de loods uitbreiden en erfverharding om de loods aanleggen. Om dit te realiseren, is een wijziging van het bestemmingsplan nodig. In de afgelopen jaren heeft [appellant] verschillende pogingen ondernomen om het bestemmingsplan gewijzigd te krijgen. Die pogingen zijn echter niet geslaagd, onder meer omdat buurtbewoners het niet eens zijn met de uitbreiding van het aspergebedrijf. In de door de raad aangenomen motie op 21 mei 2019 heeft hij het college opgedragen niet mee te werken aan toekenning van een bouwvlak en vast te houden aan het voornemen om het aspergebedrijf te verplaatsen.

Bij besluit van 12 mei 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Heeze-Leende de aanvraag van [appellant] voor een omgevingsvergunning voor het verbouwen van een bouwwerk aan de Leenderweg 10-12 in Heeze afgewezen. [appellant] heeft op 25 april 2019 een aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning om het pand De Molen Inn aan de Leenderweg te verbouwen tot een hotel waarin meer dan 50 personen kunnen verblijven. Naar aanleiding van deze aanvraag heeft [appellant] een Bibob-vragenformulier ingevuld. Dit vragenformulier maakt deel uit van een integriteitsonderzoek op grond van Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur. Het college heeft de aanvraag afgewezen op grond van artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet Bibob en artikel 3, zesde lid, van de Wet Bibob. Volgens het college bestond ernstig gevaar dat de vergunning zou worden gebruikt om strafbare feiten te plegen. [appellant] heeft eerder herhaaldelijk wettelijke voorschriften overtreden, onder andere bij het huisvesten van arbeidsmigranten.

Bij besluit van 28 maart 2019 heeft de minister van Infrastructuur en Waterstaat aan MRE een boete opgelegd van € 2.200,00 wegens vier overtredingen van het Arbeidstijdenbesluit vervoer.

Bij besluit van 7 april 2020 heeft de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen het verzoek van [appellante] om haar persoonsgegevens te verwijderen afgewezen. [appellante] heeft op 7 februari 2020 aan het UWV verzocht om haar persoonsgegevens te verwijderen. [appellante] wil dat het UWV haar telefoonnummer uit het systeem verwijdert, omdat zij niet wil dat het UWV telefonisch contact met haar kan opnemen. [appellante] wil ook dat het UWV haar telefoonnummer verwijdert uit twee berichten die staan opgeslagen in de digitale ‘berichtenbox’ van het UWV. Omdat [appellante] niet door het UWV gebeld wil worden, heeft het UWV haar telefoonnummer met dat doel verwijderd. Voor zover het telefoonnummer van [appellante] voorkomt in documenten, zoals in de berichtenbox, brieven en e-mails, kan het UWV dat niet verwijderen.

Bij besluiten van 10 januari 2020 en 14 januari 2020 en twee besluiten van 28 januari 2020 heeft het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen bepaald dat zij geen dwangsom aan [appellante] is verschuldigd. [appellante] heeft meerdere vragen gesteld en klachten ingediend bij het UWV. Bij brief van 27 augustus 2019 heeft de manager Bijzondere Zaken van het UWV in Hengelo aan [appellante] geschreven dat er geen mogelijkheid meer bestaat om haar vele vragen en klachten naar tevredenheid te kunnen afhandelen en dat zij haar daarom niet meer kan helpen. [appellante] heeft naar aanleiding van die brief op 10 oktober 2019 een klacht ingediend bij het klachtenbureau van het UWV en daarin ook gevraagd welke correspondentie de afdeling Bijzondere Zaken in Hengelo over haar heeft ontvangen. Bij brief van 16 oktober 2019 heeft de klachtenambassadeur van het UWV aan [appellante] bericht dat de klacht niet wordt behandeld en dat haar vraag wordt doorgestuurd naar de afdeling Bijzondere Zaken in Hengelo.

Bij besluit van 18 november 2019 heeft Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen het verzoek van [appellante] om verwijdering van telefoonnotities afgewezen. [appellante] heeft meerdere e-mails en brieven verstuurd naar het UWV. Daarin heeft zij onder andere kenbaar gemaakt dat zij wenst dat het UWV zogenaamde telefoonnotities die over haar gaan, verwijdert. Dit zijn notities die deel uitmaken van het dossier dat het UWV aanmaakt voor, in dit geval, de beoordeling van het recht op uitkering. In de telefoonnotities staan persoonsgegevens van [appellante]. Volgens het UWV heeft zij deze persoonsgegevens rechtmatig verwerkt in het kader van de beoordeling van het recht op uitkering van [appellante]. De notities waarin de persoonsgegevens voorkomen moeten op grond van de Archiefwet bewaard worden en kunnen daarom niet zo maar worden verwijderd. Op grond van de Archiefwet beschikt het UWV over een zogenaamde selectielijst (‘Selectielijst Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen vanaf 2014’), waarin de bewaartermijnen voor deze documenten zijn bepaald.

Bij besluit van 12 februari 2020 heeft het college van gedeputeerde staten van Fryslân [appellant] onder oplegging van een dwangsom gelast om op 1 mei 2020 te voldoen aan de omgevingsvergunning van 3 mei 2012 en voorschrift 2.4 van bijlage 1 onder B van het Vuurwerkbesluit, door de in de last genoemde aanpassingen te doen aan de toegangsdeuren van bewaarplaatsen I, II en III van de inrichting. [appellant] drijft onder de naam [bedrijf] aan de [locatie] te [plaats], een inrichting voor de opslag en verkoop van consumentenvuurwerk en/of fop- en schertsvuurwerk. Het college heeft voor deze inrichting op 3 mei 2012 een omgevingsvergunning verleend voor de activiteiten genoemd in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, c en e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht.

Bij besluit van 23 april 2021 heeft de minister voor Rechtsbescherming de aanvraag van [appellant] om afgifte van een verklaring omtrent het gedrag afgewezen. [appellant] heeft een VOG aangevraagd. Deze heeft hij nodig om een chauffeurskaart te krijgen. De minister heeft de aanvraag beoordeeld aan de hand van de Beleidsregels VOG-NP-RP 2018 en afgewezen.[appellant] komt binnen de geldende terugkijktermijn van vijf jaar voor in het Justitieel Documentatie Systeem met strafbare feiten. Omdat [appellant] binnen de terugkijktermijn voorkomt in het JDS, heeft de minister ook de antecedenten buiten de terugkijktermijn ontvangen. Uit deze gegevens blijkt dat [appellant] in 2011, 2013 en 2014 met justitie in aanraking is gekomen wegens het overtreden van de Wet wapens en munitie en schuldheling. De minister heeft deze antecedenten niet meegewogen in het kader van het objectieve criterium. Uit de Beleidsregels volgt dat de strafbare feiten buiten de terugkijktermijn alleen worden betrokken bij het subjectieve criterium.

Bij besluit van 28 november 2018 heeft Stichting Skal een verzoek van RTL om openbaarmaking van documenten op grond van de Wet openbaarheid van bestuur gedeeltelijk toegewezen. Stichting Skal is in Nederland verantwoordelijk voor het certificeren van biologische bedrijven. Zij voert regelmatig inspecties uit om te controleren of de gecertificeerde bedrijven nog voldoen aan de (Europese) regelgeving voor biologische bedrijfsvoering en activiteiten. Daarvan maakt zij inspectierapporten op. RTL heeft Stichting Skal op grond van de Wob - kort samengevat - verzocht om openbaarmaking van die inspectierapporten, vragenlijsten en antwoorden die gaan over bij Stichting Skal aangesloten bedrijven in de periode van 1 januari 2017 tot en met 1 juli 2018. Stichting Skal heeft de inspectierapporten - met uitzondering van de bedrijfsnamen - openbaar gemaakt. In de loop van de procedure heeft RTL het verzoek ingeperkt tot de openbaarmaking van 227 bedrijfsnamen.

Op 14 september 2021 heeft [appellant] verzocht om herziening van de uitspraak van rechtbank Noord-Nederland van 28 februari 2020, ECLI:NL:RBNNE:2020:988. [appellant] heeft sinds 2018 klachten en verzoeken ingediend bij zowel de Inspectie Sociale Zaken en Werkgelegenheid als de minister over verschillende conflicten met zijn toenmalige werkgever. Op 9 april 2019 heeft [appellant] de minister verzocht om vaststelling van zijn loon overeenkomstig de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag en de vaststelling dat in zijn geval sprake was van meer dienstverbanden. [appellant] stelt dat zijn werkgever niet de afspraken omtrent zijn bonussen is nagekomen. Volgens hem is daarmee sprake van onderbetaling en is de minister verplicht om daarop te handhaven. De rechtbank Noord-Nederland heeft in de uitspraak van 28 februari 2020 geoordeeld dat de minister niet bevoegd is om het loon van een werknemer vast te stellen en ook niet bevoegd is om te oordelen dat sprake is van één of meer dienstverbanden van een bepaalde werknemer. Ook is volgens de rechtbank in die uitspraak niet gebleken dat voor die bevoegdheid een wettelijke grondslag bestaat.

Bij besluit van 23 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Aalsmeer het door [appellant] ingediende handhavingsverzoek ten aanzien van de percelen [locatie 1] en [locatie 2] te Kudelstaart afgewezen. [appellant] en [partij] hebben beiden afzonderlijk bij de rechtbank beroep ingesteld tegen het besluit op bezwaar en het daarmee samenhangende besluit op het handhavingsverzoek van [appellant]. [appellant] heeft beroep ingesteld voor zover het college zijn bezwaar ongegrond heeft verklaard. [partij] heeft beroep ingesteld voor zover het bezwaar van [appellant] gegrond is verklaard en aan hem een last onder dwangsom is opgelegd ten aanzien van de erfafscheidingen. De rechtbank heeft op beide beroepen bij afzonderlijke uitspraken beslist en in beide zaken het beroep ongegrond verklaard.

Bij besluit van 23 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Aalsmeer het door [appellant] ingediende handhavingsverzoek ten aanzien van bouwactiviteiten op de percelen [locatie 1] en [locatie 2] in Kudelstaart afgewezen. [appellant] woont aan de [locatie 3] in Kudelstaart. Ten oosten van zijn woning vindt een herontwikkeling plaats op grondslag van het bestemmingsplan "Nieuw Calslagen 2016", vastgesteld door de raad van de gemeente Aalsmeer (hierna: de raad) bij besluit van 9 februari 2017. Eén van de initiatiefnemers van die herontwikkeling is [partij].

Bij besluit van 11 juni 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Oldebroek aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het plaatsen van zes dakkapellen op een bijgebouw op het perceel [locatie 1] in Wezep (hierna: het perceel). [appellant] is eigenaar van het perceel [locatie 2] in Wezep, dat grenst aan het perceel. Op het perceel rust ingevolge het bestemmingsplan "Buitengebied 2007", zoals vastgesteld op 15 december 2009, de bestemming "Wonen-I". Op 17 februari 2020 heeft [partij] een aanvraag om een omgevingsvergunning ingediend voor het plaatsen van vijf dakkapellen op de voorgevel van een bijgebouw op zijn perceel. Hij heeft de aanvraag nadien gewijzigd en om plaatsing van zes dakkapellen verzocht, waarvan drie op de voorgevel van het bijgebouw zijn voorzien en drie op de achtergevel. De omgevingsvergunning is bij besluit van 11 juni 2020 door het college verleend. [appellant] is het niet eens met de verleende omgevingsvergunning. Hij stelt dat het bouwplan in strijd is met het bestemmingsplan en dat zijn woon- en leefklimaat ernstig zal worden aangetast na de bouw van de vergunde dakkapellen.

Bij besluit van 30 mei 2018 heeft de minister van Justitie en Veiligheid het verzoek van [appellant] om zijn justitiële gegevens in het justitieel documentatiesysteem te rectificeren, afgewezen. [appellant] heeft verzocht om enkele op hem betrekking hebbende justitiële gegevens uit 2009 te rectificeren in het JDS. Volgens hem zijn die gegevens onjuist. Hij vermoedt dat zijn broer destijds het strafbaar feit heeft gepleegd en zich met het legitimatiebewijs van [appellant] heeft gelegitimeerd. Hij heeft bij toeval gezien dat deze justitiële gegevens niet juist zijn toen hij kennis nam van zijn justitiële documentatie in een andere zaak, waar hetzelfde zou zijn gebeurd. De minister heeft het verzoek afgewezen. Hij heeft zich daarbij op het standpunt gesteld dat geen sprake is van feitelijke onjuistheid of onrechtmatigheid van de registratie omdat de registratie overeenkomt met de beslissing die is aangeleverd bij de Justitiële Informatiedienst.

Bij besluit van 15 maart 2021 heeft het College van procureurs-generaal het verzoek van [appellant] om uitsluitsel te krijgen over het al dan niet verwerken van strafvorderlijke gegevens waaruit blijkt dat hij is afgeluisterd en, indien van dergelijke gegevens sprake is, daar inzage in te krijgen, afgewezen. In een gesprek dat hij op 14 oktober 2020 heeft gevoerd met twee vertegenwoordigers van het college, heeft [appellant] aan de orde gesteld dat hij het sterke vermoeden heeft dat zijn telefoon in de periode 2001-2004 is afgeluisterd. Met [appellant] is afgesproken dat dit gesprek zou worden opgevat als een verzoek op grond van artikel 39i van de Wet strafvorderlijke en justitiële gegevens. Met zo’n verzoek kan een betrokkene uitsluitsel krijgen over of er al dan niet strafvorderlijke gegevens over hem zijn verwerkt. Als dit zo is, kan hij ook inzage krijgen in de gegevens en daarover informatie krijgen.

Bij besluit van 22 februari 2022 heeft de raad van de gemeente West Betuwe het bestemmingsplan "Spijk, Zorgcomplex Spijkse Kweldijk 39b en [locatie 1]" vastgesteld.

Bij besluit van 14 april 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Beverwijk geweigerd omgevingsvergunning te verlenen voor het splitsen van de begane grond van het pand aan de Romerkerkweg 45 in Beverwijk. [appellante] heeft op 13 februari 2020 een aanvraag voor een omgevingsvergunning ingediend om de begane grond van het pand te mogen splitsen in twee wooneenheden. Volgens het bouwplan heeft de voorste en grootste wooneenheid op de begane grond een entree, een woonkamer met keuken en een wc. Op de eerste en tweede verdieping heeft de voorste wooneenheid slaapkamers, wc’s en badkamers. De achterste en kleinste wooneenheid ligt geheel op de begane grond en heeft daar een entree aan de achterzijde, een woonkamer met keuken, een badkamer, een aparte wc en een slaapkamer. Deze wc en slaapkamer liggen in de uitbouw die geen verdieping heeft. De rest van de kleinste en achterste wooneenheid ligt onder de slaapkamers van de grootste en voorste wooneenheid.

Bij besluit van 17 februari 2022 heeft de raad van de gemeente Gemert-Bakel het bestemmingsplan "Doonheide II" vastgesteld. Het plan voorziet in een juridisch-planologische regeling voor de woningbouwlocatie, genaamd Doonheide II, in het noorden van Gemert, met in totaal 288 woningen. De ontsluiting van de noordelijk gelegen woningen in het plangebied is deels voorzien via een nieuw aan te leggen weg, genaamd Tonny van Asseldonkstraat, met een aansluiting op de reeds bestaande weg Moederkruid, ter hoogte van [locatie 1]. Verder is voorzien in parkeerplaatsen langs Moederkruid, ter hoogte van Moederkruid nrs. [locatie 1]-[locatie 4], ten behoeve van de nieuwe woningen. [appellant] en anderen wonen in de directe nabijheid van het plangebied, in Doonheide I. Hun woningen zijn gelegen aan [locatie 1], [locatie 2] en [locatie 3]. Moederkruid loopt in zogenoemde ommetjes, waarbij Moederkruid de structuur heeft van lussen met daaraan woningen en het doorgaande verkeer gebruik maakt van de zuidelijke doorgaande Moederkruid.

Bij besluit van 10 januari 2020 heeft de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties geweigerd een verklaring van geen bezwaar af te geven aan [appellant] voor de vervulling van een vertrouwensfunctie op de luchthaven Schiphol. [appellant] werkt, met enkele onderbrekingen, sinds 2018 op de luchthaven van Schiphol als horecamedewerker bij het bedrijf Host Marriot Services. Dit is een functie binnen het beveiligde gebied van de luchthaven. Hiervoor is op 14 juni 2018 een Verklaring van Geen Bezwaar (VGB) afgegeven. Op 3 september 2019 is [appellant] aangemeld bij de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) voor een veiligheidsonderzoek.

Bij besluit van 29 mei 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schiedam het verzoek van [appellant] om een dwangsom wegens het niet tijdig beslissen op zijn verzoek van 16 september 2018 afgewezen. Op 16 september 2018 heeft [appellant] een verzoek op basis van artikel 17 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) bij het college ingediend om zijn persoonsgegevens te wissen (het recht op vergetelheid). Ook verzocht hij om hem schadevergoeding toe te kennen voor het onrechtmatig verwerken van zijn persoonsgegevens.