Uitspraken

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 7 september 2021 van de rechtbank Noord­Nederland waarbij het beroep van [appellant] tegen het in bezwaar gehandhaafde besluit van 22 mei 2020 ongegrond is verklaard. In dat besluit heeft de Belastingdienst/Toeslagen het voorschot zorgtoeslag over 2020 van [appellant] op nihil vastgesteld.

Bij besluit van 29 september 2015 heeft het college van burgemeester en wethouders van Deurne een aanvraag van [appellant] om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. [appellant] is eigenaar van het terrein aan de [locatie 1] te Deurne, kadastraal bekend gemeente Deurne, sectie N, nrs. [perceel 1], [perceel 2] en [perceel 3] (hierna: het terrein). Bij brief van 9 mei 2014 heeft hij het college verzocht om een tegemoetkoming in de planschade die hij heeft geleden als gevolg van de inwerkingtreding van het bij raadsbesluit van 22 januari 2013 vastgestelde bestemmingsplan Bedrijventerrein Industrieweg-Noord.

Bij besluit van 18 februari 2020 heeft de raad van de gemeente Goirle het bestemmingsplan "[locatie 1]" vastgesteld. Het plan voorziet in de realisatie van een pension voor 45 honden en 20 katten op het perceel [locatie 1] te Riel. Het plangebied ligt ten zuidwesten van de bebouwde kom van Riel, in het buitengebied. Het betreft een voormalig agrarisch bedrijfsperceel met een boerderij en bijgebouwen, waarin wordt beoogd bedrijfsmatig de honden en katten te huisvesten. Ook mag op dit perceel worden gewoond in een bedrijfswoning. [appellant] woont aan de [locatie 2], in de directe omgeving van het plangebied. [appellant] kan zich niet met het plan verenigen.

Bij besluit van 26 mei 2020 heeft de raad van de gemeente Westland het bestemmingsplan "Westmade-Noord" gewijzigd vastgesteld. Het bestemmingsplan maakt de ontwikkeling van een nieuwe woonwijk met ongeveer 500 woningen mogelijk. Het plangebied is gelegen tussen de Haagweg, de Oorberlaan en de Plaats Langeveld. De Oorberlaan vormt de grens tussen de gemeenten Westland en Den Haag. Aan het grootste deel van de gronden in het plangebied is de bestemming "Woongebied" toegekend. Op de gronden met deze bestemming zullen de nieuwe woningen worden gebouwd. De bestaande woningen in het plangebied hebben hun op grond van het voorheen geldende bestemmingsplan "Westmade" gekregen woonbestemming behouden. [appellanten] vrezen allen dat de woningbouw leidt tot aantasting van hun woon- en leefklimaat door met name de toename van het verkeer en de geluidsbelasting op hun woningen. Ook vrezen zij voor de gevolgen die de toename van het verkeer met zich brengt voor het aan het plangebied grenzende Natura 2000-gebied.

Bij besluit van 4 september 2019 heeft de burgemeester van Gouda [appellant] gelast de horeca-inrichting [bedrijf] te sluiten voor de duur van negen maanden. [appellant] exploiteert de horeca-inrichting [bedrijf] in Gouda. Op 28 maart 2018 is in de horeca-inrichting een cash center in beslag genomen. Dit is gebeurd naar aanleiding van informatie van de Kansspelautoriteit, die een landelijk onderzoek heeft uitgevoerd naar cash centers. Uit haar informatie blijkt dat het cash center voor illegaal gokken zou worden gebruikt. Van de inbeslagname van het cash center zijn door de politie-eenheden Den Haag en Rotterdam op 29 maart 2019 op ambtseed en ambtsbelofte bestuurlijke rapportages opgemaakt. Bij deze inbeslagname is in de horeca-inrichting een zakje met 9,7 g hasj aangetroffen, zo staat in de bestuurlijke rapportage van de politie-eenheid Den Haag. De klanten die op dat moment in de horeca-inrichting waren, zijn gefouilleerd en bij drie klanten is hasj en/of hennep aangetroffen.

Bij brief van 17 september 2019 heeft het college gereageerd op het verzoek van [appellant] om handhaving inzake verschillende overtredingen die volgens [appellant] plaatsvinden op het perceel [locatie A] te Langenboom. In het besluit van 30 oktober 2019 heeft het college het bezwaar van [appellant] niet-ontvankelijk verklaard. Het college heeft zich onder verwijzing naar het advies van de commissie behandeling bezwaarschriften van 14 oktober 2019 op het standpunt gesteld dat het handhavingsverzoek van [appellant] niet kan worden aangemerkt als een aanvraag in de zin van de Algemene wet bestuursrecht en de brief van 17 september 2019 daarom geen voor bezwaar vatbare beschikking is. De rechtbank heeft beoordeeld of het college het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard.

Bij besluit van 13 november 2019, voor zover hier van belang, heeft het college van burgemeester en wethouders van Sint Anthonis [appellant] onder oplegging van een last onder dwangsom gelast met onmiddellijke ingang de inzameling van afvalhout in de inrichting te staken en gestaakt te houden en binnen twee weken het reeds ingezamelde afvalhout af te voeren naar een erkende inzamelaar. Het bedrijf van [appellant], is gevestigd aan de [locatie] te Stevensbeek. [appellant] exploiteert op dit adres een zwembad en sauna. Op 4 september 2019 is de Omgevingsdienst Brabant Noord, naar aanleiding van een klacht, bij zijn bedrijf langs geweest. Daarbij heeft de controleur geconstateerd dat binnen het bedrijf afvalhout van derden wordt ingezameld en verbrand. Dit afvalhout wordt volgens de ODBN op grond van artikel 1.1 van de Wet milieubeheer aangemerkt als een afvalstof, omdat een ander persoon dan wel bedrijf zich hiervan ontdoet.

Bij besluit van 11 februari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam een boete van € 18.000,00 aan [appellant] opgelegd voor het zonder vergunning verbouwen of verbouwd houden van een woonruimte in twee woonruimten. [appellant] is eigenaar van de woning aan de [locatie] in Amsterdam. In het kader van een hercontrole hebben toezichthouders van de gemeente Amsterdam de woning op 9 september 2019 bezocht. Zij hebben hun bevindingen neergelegd in een rapport van bevindingen. Daaruit blijkt dat het souterrain van de woning een eigen ingang heeft, voorzien is van een woon-, bad- en slaapkamer en keuken, dat er geen interne verbinding met de bovenliggende bouwlaag is en dat het souterrain door [appellant] sinds 12 juli 2019 is verhuurd aan [huurder A] en [huurder B]. Volgens het college heeft [appellant] daarmee in strijd gehandeld met artikel 21, aanhef en onder d, van de Huisvestingswet 2014.

Bij besluit van 5 november 2020 heeft de raad van de gemeente Schouwen-Duiveland besloten om het bestemmingsplan "Brouwerseiland 2020" niet vast te stellen. De met het in procedure gebrachte bestemmingsplan beoogde ontwikkeling is de transformatie van de huidige Middelplaathaven aan de binnenzijde van de Brouwersdam in een archipel van 13 eilanden, waarop maximaal 242 recreatiewoningen en maximaal 73 hotelvilla’s worden gebouwd. Verder biedt het voorgelegde plan ruimte voor centrale voorzieningen, zoals een restaurant, nautische voorzieningen, met maximaal 350 ligplaatsen, en aanvullende voorzieningen, zoals parkeerplaatsen. Brouwerseiland B.V. is initiatiefneemster van deze ontwikkeling. Voor deze ontwikkeling heeft de raad eerder bij besluit van 29 juni 2017 het bestemmingsplan "Brouwerseiland" vastgesteld. Bij uitspraak van 30 april 2019, ECLI:NL:RVS:2019:1399, heeft de Afdeling, kort gezegd, dit vaststellingsbesluit vernietigd wegens strijd met artikel 3:2 van de Algemene wet bestuursrecht.

Bij besluit van 28 februari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen geweigerd een vergunning te verlenen aan [partij B] voor het omzetten van een zelfstandige woonruimte in vier onzelfstandige wooneenheden. De aanvraag voor verkamering van het pand van [partij B] is aanvankelijk afgewezen omdat de Commissie Omzetting Woonruimte een negatief advies heeft afgegeven in verband met de leefbaarheid in de wijk. Naar aanleiding van het bezwaar van [partij B] is alsnog vergunning verleend, omdat de COW volgens het college is uitgegaan van onjuiste uitgangspunten bij de leefbaarheidstoets. [partij A] en [appellant sub 2] hebben beroep ingesteld tegen het alsnog verlenen van de vergunning, omdat verkamering van het pand volgens hen de leefbaarheid in de directe omgeving van het pand aantast en zij vrezen als buren, die wonen aan weerszijden van het pand, voor overlast.

Bij besluit van 7 augustus 2019 heeft de burgemeester van Veldhoven het bedrijfspand, bekend als [locatie 1] in Veldhoven, op grond van artikel 13b van de Opiumwet met ingang van 19 augustus 2019 voor 24 maanden gesloten. [appellante] is eigenaresse van een bedrijfspand aan De Run dat bestaat uit panddelen met de nummers [locatie 2], [locatie 1] en [locatie 3] in Veldhoven. Vanaf de wegzijde gezien liggen nummers [locatie 3] en [locatie 2] naast elkaar, met elk een eigen toegangsdeur. Achter nummer [locatie 2] ligt nummer [locatie 1]. Nummer [locatie 1] heeft een toegangsdeur aan de achterkant van het pand. De delen met de verschillende nummers zijn gescheiden van elkaar met een muur. [huurder] huurde het deel van het bedrijfspand met nummers [locatie 2] en [locatie 1]. [huurder] heeft het deel met nummer [locatie 1] van 1 maart 2018 tot 29 mei 2019 onderverhuurd aan [persoon]. Een gedeelte van het pand met nummer [locatie 1] gebruikte hij nog wel zelf.

Bij besluit van 20 september 2019 heeft de burgemeester van Kerkrade onder aanzegging van bestuursdwang [appellant] gelast de woning op het adres [locatie] te Kerkrade (hierna: de woning) te sluiten voor de duur van 52 weken. [appellant] woont in de woning. De woning is eigendom van zijn vader. Op 20 juni 2019 heeft de politie na een anonieme klacht dat in de woningen drugs zouden worden geproduceerd in de woning in totaal 41 g aangetroffen van een stof die indicatief is getest en een positief resultaat gaf op de aanwezigheid van amfetamine. De burgemeester is op grond van artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet bevoegd tot het opleggen van een last onder bestuursdwang als in een woning een middel als bedoeld in lijst I of lijst II, behorend bij de Opiumwet, wordt verkocht, afgeleverd of verstrekt dan wel daartoe aanwezig is. De burgemeester heeft besloten om de woning voor 52 weken te sluiten. Deze duur is in overeenstemming met het Damoclesbeleid gemeente Kerkrade 2020.

Bij besluit van 24 oktober 2019 heeft de burgemeester van Eindhoven onder aanzegging van bestuursdwang [appellante] gelast de woning op het adres [locatie] te Eindhoven (hierna: de woning) te sluiten voor de duur van vier maanden. De burgemeester is op grond van artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet bevoegd tot het opleggen van een last onder bestuursdwang als in een woning een middel als bedoeld in lijst I of lijst II, behorend bij de Opiumwet, wordt verkocht, afgeleverd of verstrekt dan wel daartoe aanwezig is. De burgemeester heeft bij het besluit van 24 oktober 2019 op grond van deze bepaling overeenkomstig paragraaf 5 van de Beleidsregels artikel 13b Opiumwet Eindhoven 2016 besloten om de woning voor vier maanden te sluiten. Daaraan heeft de burgemeester ten grondslag gelegd dat de politie op 15 augustus 2019 in de woning, op de slaapkamer van de oudste zoon van [appellante], 79,66 g cocaïne heeft aangetroffen verdeeld over 87 zakjes.

Bij besluit van 15 december 2020 heeft de raad van de gemeente Tubbergen het bestemmingsplan "Tubbergen, Weleveld-Reutummerweg" vastgesteld. Het plan voorziet in een nieuw woongebied van maximaal 38 woningen tussen de Reutummerweg en de Veldwijk/Verdistraat in de kern van Tubbergen. Het noordelijke plandeel, tussen de Weleveldstraat en de Veldwijk/Verdistraat, voorziet in maximaal 20 woningen, bestaande uit 4 vrijstaande woningen, 8 twee-onder-één-kapwoningen en 8 rijwoningen. Het zuidelijke plandeel, tussen de Weleveldstraat en de Reutummerweg, voorziet in maximaal 18 woningen, bestaande uit 16 vrijstaande woningen en 2 twee-onder-één-kapwoningen. Volgens de plantoelichting is het plangebied momenteel onbebouwd en ingericht als grasland. De stichting en [appellant sub 1A] en [appellant sub 2] kunnen zich niet verenigen met het plan. Zij hebben zowel procedurele als inhoudelijke bezwaren. [appellant sub 1A] en [appellant sub 2] vrezen onder meer voor een aantasting van hun woon- en leefklimaat.

Bij besluit van 17 december 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schouwen-Duiveland het wijzigingsplan "Realiseren kampeerhuizen camping Duinrand Hogeweg 96a Burgh-Haamstede" vastgesteld. Fiorinvest B.V., de initiatiefnemer en uitvoerder van het wijzigingsplan, is voornemens om twee bestaande vakantieparken, Duinrand-West en Duinrand-Oost, aan de Hogeweg in Burgh-Haamstede te transformeren tot een modern en toekomstgericht vakantiepark genaamd "De Schouwse Valleien". Het wijzigingsplan is gebaseerd op de in het bestemmingsplan "Kop van Schouwen" opgenomen wijzigingsbevoegdheid, zoals gewijzigd met het bestemmingsplan "1e herziening Kop van Schouwen", en voorziet in de herstructurering van vakantiepark Duinrand-West. Het wijzigingsplan beoogt mogelijk te maken om het in het bestemmingsplan "Kop van Schouwen" maximaal toegestane aantal permanente standplaatsen te verkleinen van 404 naar 100 en om op deze 100 standplaatsen kampeerhuisjes te plaatsen.

Bij besluit van 1 augustus 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam geweigerd om aan Pancakes een omgevingsvergunning te verlenen voor het aanbrengen van gevelreclame aan het rijksmonument De Steiger 10 (De Ruijterkade 35). Pancakes exploiteert een restaurant in het rijksmonument De Steiger 10 op het perceel De Ruijterkade 35. Op grond van het bestemmingsplan "Stationseiland", zoals vastgesteld door de raad van Amsterdam op 1 juli 2015, geldt op het perceel ter plaatse van het rijksmonument de bestemming "Horeca". De rechtbank heeft geoordeeld dat de beleidsregel van het college dat er maar één gevelreclame vanuit de buitenruimte tegelijkertijd zichtbaar mag zijn, redelijk is en dat het college heeft mogen vasthouden aan die beleidsregel.

Bij besluit van 27 juni 2019 heeft de korpschef van de nationale politie het aan [appellant] verleende wapenverlof ingetrokken. Bij besluit van 6 februari 2020 heeft de minister van Justitie en Veiligheid het door [appellant] daartegen ingestelde administratief beroep ongegrond verklaard. [appellant] mocht een wapen en munitie hebben. Hij gebruikte dat voor het schieten bij een schietvereniging. Het wapenverlof was geldig tot en met 31 maart 2020. De korpschef heeft het wapenverlof ingetrokken bij het besluit van 27 juni 2019. De korpschef vond het namelijk niet meer verantwoord dat [appellant] het wapen en de munitie heeft. De korpschef baseert zich daarvoor op een mutatierapport. Daarin staat dat de politieambtenaar zich zorgen maakt over de geestelijke gesteldheid van [appellant]. Dat komt door meldingen die bij de politie zijn gedaan over het gedrag van [appellant] en uit eigen observatie. De minister vindt dat de korpschef het wapenverlof mocht intrekken.

De vreemdeling heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op de aanvraag om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen. Bij besluit van 15 december 2020 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de aanvraag van de vreemdeling ingewilligd zonder te bepalen dat hij aan de vreemdeling een dwangsom verschuldigd is. Deze uitspraak gaat over de vraag of de Tijdelijke wet opschorting dwangsommen IND (Stb. 2020, 242), die op 11 juli 2020 voor een jaar in werking is getreden, in strijd is met het Unierecht voor zover de Tijdelijke wet de mogelijkheid uitsluit om beroep in te stellen tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een asielaanvraag.

De vreemdeling heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op de aanvraag om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen. Bij besluit van 21 december 2020 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de aanvraag van de vreemdeling ingewilligd zonder te bepalen dat hij aan de vreemdeling een dwangsom verschuldigd is. De vreemdeling bestrijdt in hoger beroep de conclusie van de rechtbank dat het beroep niet-ontvankelijk is.

Bij besluit van 21 november 2017 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrech geweigerd aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor het in afwijking van het bestemmingsplan gebruiken van het bestaande pand op het perceel de [locatie] in de Meern als een woning. [appellant] is mede-eigenaar van het pand aan de [locatie]. Dit pand ligt ten opzichte van de Pastoor Boelenslaan achter de woningen met nummers 6 en 8. Ingevolge het ter plaatse geldende bestemmingsplan "De Meern Zuid" rust op het perceel de bestemming "Wonen" met de aanduiding "lb2". Op 14 januari 2016 heeft het college aan [appellant] een omgevingsvergunning verleend om het pand, in afwijking van de geldende woonbestemming, te gebruiken voor lichte bedrijfsactiviteiten, te weten opslag ten behoeve van het schildersbedrijf. Niet in geschil is dat op het perceel weliswaar de bestemming "Wonen" rust, maar dat het pand geen woning is.

Bij besluit van 7 juli 2020 heeft het dagelijks bestuur van het Waterschap Vechtstromen op grond van artikel 5.4 van de Waterwet het projectplan "Droogzetvoorziening stuw Junne" vastgesteld. Het projectplan is vastgesteld omdat het dagelijks bestuur onderzoek wil doen naar de staat van het metselwerk en de houten fundering van de stuw bij Junne. De brug, die bovenop de 100 jaar oude stuw ligt, is de afgelopen jaren gebruikt door zwaar verkeer waardoor scheuren in het metselwerk van de stuw zijn ontstaan. Op grond van dit onderzoek zal worden bepaald of de stuw nog te renoveren is of wellicht vervangen moet worden. Het dagelijks bestuur acht het vanwege het goed kunnen uitvoeren van onderzoek noodzakelijk de stuw grotendeels droog te zetten door middel van een droogzetvoorziening. De droogzetvoorziening betreft een permanente constructie in de bodem van de Vecht, bovenstrooms van de bestaande stuw, waarin schotten worden geplaatst om de Vecht tijdelijk droog te kunnen zetten.

Bij besluit van 21 februari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Stichtse Vecht geweigerd [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor het plaatsen van een bootlift bij de sloot op zijn perceel aan de [locatie] te Breukelen. [appellant] is de eigenaar van het perceel. Op het perceel is een woning aanwezig en ligt ook een sloot, die uitkomt op de Vecht. [appellant] wil aan en op de aan de oever van deze sloot gelegen steiger een bootlift bouwen en heeft daarvoor een aanvraag om omgevingsvergunning gedaan. Het college heeft de aanvraag afgewezen. De rechtbank heeft het besluit van het college van 7 september 2020, waarbij het college het door [appellant] tegen de afwijzing gemaakte bezwaar ongegrond heeft verklaard, vernietigd vanwege een bevoegdheidsgebrek. De rechtbank heeft verder geoordeeld dat de bootlift niet, zoals [appellant] in beroep betoogde, vergunningvrij kan worden gebouwd.

Bij besluit van 22 mei 2020 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant de bij besluit van 13 juli 2007 aan de rechtsvoorganger van [appellante] verleende omgevingsvergunning voor de activiteit "milieu" voor de inrichting gelegen op het perceel [locatie] te [plaats] ingetrokken. Op 13 juli 2007 is aan [bedrijf A] een revisievergunning verleend op grond van de Wet milieubeheer voor de inrichting op het perceel. De vergunning is op 1 oktober 2010 gelijkgesteld met een omgevingsvergunning voor de activiteit milieu als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. Op 29 september 2016 heeft [bedrijf B] de aandelen in het kapitaal van [bedrijf A] verworven. Deze aandelen waren tot die tijd in handen van Afvalstoffen Terminal Moerdijk B.V. (hierna: ATM). De statutaire naam van het bedrijf is vervolgens gewijzigd in [appellante] In de onderliggende koopovereenkomst is een non-concurrentiebeding opgenomen.

Bij besluit van 26 februari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van De Bilt besloten een door [appellant A] gedane aanvraag om omgevingsvergunning voor het plaatsen van een kap op een bijgebouw op het perceel [locatie A] in De Bilt niet in behandeling te nemen. [appellant A] heeft op 5 december 2018 een omgevingsvergunning gevraagd voor het plaatsen van een kap op een bijgebouw aan de [locatie A] te De Bilt. Bij per e-mail verzonden brief van 21 december 2018 heeft het college [appellant A] verzocht zijn aanvraag aan te vullen met nadere gegevens. Het college heeft hem daarvoor de tijd gegeven tot uiterlijk 1 februari 2019. Aangezien [appellant A] de nadere gegevens niet binnen die termijn heeft ingediend, heeft het college de aanvraag buiten behandeling gesteld bij besluit van 26 februari 2019. [appellant A] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat de door het college gevraagde nadere gegevens niet noodzakelijk zijn voor een inhoudelijke beoordeling van zijn aanvraag.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 9 april 2021 in zaak nr. 19/7910 19/8024. Het gaat in die zaak om een inzageverzoek van [appellant] op grond van de Wet inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2017 (hierna: de Wiv).

Bij besluit van 6 juni 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hilversum geweigerd aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor het uitbreiden van het bijgebouw op het perceel [locatie] te Hilversum. [appellant] is eigenaar van het perceel. Het college heeft geweigerd aan hem een omgevingsvergunning te verlenen voor het uitbreiden van het bijgebouw op het perceel. De uitbreiding slaat zowel op de punt aan de westzijde van het bijgebouw als op de kap die [appellant] enkele jaren geleden op die uitbreiding heeft geplaatst. Het college heeft de omgevingsvergunning geweigerd omdat de uitbreiding in strijd met het bestemmingsplan "Noordwestelijk Villagebied" (hierna: het bestemmingsplan) is gebouwd. [appellant] is het niet eens met deze weigering. Volgens hem had het college van het bestemmingsplan moeten afwijken.

Bij besluit van 26 oktober 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam een omgevingsvergunning verleend aan [vergunninghouder] voor het veranderen en vergroten van het gebouw [locatie] tot vier zelfstandige woningen. Ook is op het dak van de derde en vierde verdieping voorzien in een dakterras. Voorzien is onder meer in het veranderen en vergroten van de kelder (souterrain) en de begane grond tot zelfstandige woning, waarbij de begane grond en de kelder naar achteren worden uitgebreid. De kelder is in strijd met artikel 19.2.1 en artikel 19.2.2, aanhef en onder e, van het bestemmingsplan "Museumkwartier en Valeriusbuurt", vastgesteld door de raad op 25 mei 2011, omdat het achterste gedeelte van de kelder buiten het bouwvlak valt en omdat in het bestemmingsplan aan het perceel geen aanduiding "specifieke bouwaanduiding - kelder" is toegekend.

Bij besluit van 20 november 2019 heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid het verzoek van [appellante] om verlenging van de inburgeringstermijn afgewezen. Bij besluit van 26 november 2019 heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid [appellante] een boete opgelegd van € 1.250,00 wegens het niet naleven van artikel 7, eerste lid, van de Wet inburgering. De minister heeft [appellante] bij brief van 12 februari 2016 meegedeeld dat zij inburgeringsplichtig is, dat haar inburgeringstermijn is gestart op 19 januari 2015 en dat zij vóór 17 januari 2019 aan deze plicht moet hebben voldaan. [appellante] stelt dat het door ziekte, met lichamelijke en psychische klachten, voor haar niet mogelijk was om vóór 17 januari 2019 aan haar inburgeringsplicht te voldoen. Zij heeft daarom verzocht om verlenging van de inburgeringstermijn.

Bij besluit van 29 april 2021 heeft de raad van de gemeente Meierijstad het bestemmingsplan "Kloosterkwartier Veghel" vastgesteld. Het plan voorziet in de herontwikkeling van een kloostercomplex in het centrum van Veghel. Volgens de plantoelichting wordt beoogd het complex te ontwikkelen tot een maatschappelijk centrum waarin verschillende functies samenkomen. Het plan maakt onder meer maatschappelijke voorzieningen, burgerwoningen, zorgwoningen en kleinschalige horeca mogelijk. Andere functies en activiteiten zijn ook toegestaan, mits deze passen binnen het zogenoemde Leefgoed-concept, zoals neergelegd in het bij het plan behorende "Masterplan Klooster Franciscanessen Veghel". In de planregels is ook bepaald dat in ieder geval minimaal 2.500 m2 aan maatschappelijke voorzieningen en maximaal 387 woningen wordt gerealiseerd, waarvan minimaal 125 woningen technisch geschikt zijn als zorgwoning.

Bij besluit van 12 december 2019 heeft de burgemeester van Enkhuizen [appellant] onder aanzegging van bestuursdwang gelast om het zonder vergunning exploiteren van horeca-inrichting [bedrijf] te staken en gestaakt te houden. De burgemeester heeft [appellant] op 8 augustus 2013 een vergunning verleend voor de exploitatie van [bedrijf] in Enkhuizen. De vergunning geldt voor een terras en twee zogenoemde lokaliteiten, een bovenverdieping en een kelder. In de vergunningvoorschriften staat dat de vergunning vervalt wanneer er een wijziging is gekomen in de exploitatie van het horecabedrijf dan wel wanneer de exploitatie is overgegaan op een andere ondernemer.

Bij besluit van 27 september 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag geweigerd handhavend op te treden tegen het in werking hebben van het carillon van de Grote Kerk te Den Haag. [appellant] woont aan [locatie] te Den Haag. Zijn woning ligt in de directe nabijheid van de Grote Kerk. In de spits van de kerktoren is een carillon aanwezig. Het carillon wordt op maandag, woensdag en vrijdag tussen 12:00 en 13:00 bespeeld door een beiaardier. Daarnaast is er een speeltrommel aanwezig, door middel waarvan het carillon tussen 08:15 en 21:00 elk kwartier automatisch melodieën ten gehore brengt. Bij brief van 16 mei 2018 heeft [appellant] het college verzocht handhavend op te treden tegen het in werking hebben van het carillon in de Grote Kerk vanwege de geluidhinder die hij daardoor ervaart.

Bij besluit van 12 mei 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen. De vreemdeling heeft de Syrische nationaliteit. Omdat hij eerder in Zweden asiel heeft gevraagd, heeft de staatssecretaris de Zweedse autoriteiten verzocht de vreemdeling terug te nemen (artikel 18, eerste lid, onder d, van de Dublinverordening). Op 28 april 2021 hebben de Zweedse autoriteiten bevestigd dat zij te laat op dat verzoek hebben gereageerd en daarmee verplicht zijn geworden om de vreemdeling terug te nemen (artikel 22, zevende lid, van de Dublinverordening). De vreemdeling betoogt dat de Zweedse autoriteiten hem zullen uitzetten naar Syrië en hij daarom indirect het reële risico loopt op zogeheten refoulement. Refoulement is het uitzetten van iemand naar een land waar hij of zij het reële risico loopt op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM en artikel 4 van het EU Handvest.

Bij besluit van 8 juli 2021 heeft de raad van de gemeente Apeldoorn het bestemmingsplan "Oude Zwolseweg naast 76 Wenum Wiesel" vastgesteld. Met het plan heeft de raad beoogd om een herstructurering van het bedrijfsperceel aan de Oude Zwolseweg naast nummer 76 mogelijk te maken. Op het perceel is een bestratingsbedrijf met kantoor gevestigd. Het plan strekt er onder meer toe om, naast behoud van het bedrijf, ook mogelijk te maken dat er aan de voorzijde van het perceel een bedrijfswoning ter vervanging van de huidige bedrijfswoning en een burgerwoning worden gerealiseerd. Hiertoe wordt het bestaande bouwvlak voor een bedrijfswoning verplaatst naar de voorzijde en wordt aan een deel van de gronden de bestemming "Wonen" toegekend. [appellanten] zijn eigenaren van en wonen in de woningen op de percelen aan de Oude Zwolseweg nummers [nummer A] en [nummer B] in Wenum Wiesel. Zij vrezen dat door de bouw van de in het plan voorziene woningen hun woon- en leefklimaat zal worden aangetast.

Bij besluiten van 13 juli 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen. In deze zaak gaat het om de rechtsvraag over het indirecte reële risico op schending van artikel 3 van het EVRM en artikel 4 van het EU Handvest bij overdracht aan Denemarken wegens het daar geldende beschermingsbeleid voor Syrische vreemdelingen.

Bij besluit van 12 mei 2020 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag om de vreemdeling een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen. Deze uitspraak gaat over de manier waarop de staatssecretaris de hoorplicht in de bezwaarfase (artikel 7:2 van de Algemene wet bestuursrecht) toepast in vreemdelingenzaken. In het bijzonder zal worden ingegaan op de vraag wanneer de staatssecretaris van horen afziet omdat hij een bezwaar kennelijk ongegrond acht (artikel 7:3, aanhef en onder b, van de Awb), en of deze uitvoeringspraktijk in overeenstemming is met de genoemde bepalingen. De vreemdeling is een Syrische vrouw namens wie referent een aanvraag voor een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) heeft ingediend met als doel gezinshereniging. De staatssecretaris heeft deze aanvraag aanvankelijk afgewezen, omdat hij vond dat referent onvoldoende had aangetoond dat hij een relatie met de vreemdeling heeft die gelijk te stellen is met een huwelijk.

Bij besluit van 12 juli 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen. De vreemdeling heeft de Syrische nationaliteit. In 2015 heeft zij een verblijfsvergunning asiel gekregen in Denemarken, maar op 17 maart 2021 is door de Deense autoriteiten besloten om haar verblijfsrecht niet te verlengen. De vreemdeling heeft vervolgens in Nederland een asielaanvraag gedaan. De staatssecretaris heeft haar asielaanvraag niet in behandeling genomen, omdat volgens hem Denemarken verantwoordelijk is. De Deense autoriteiten hebben deze verantwoordelijkheid geaccepteerd. De vreemdeling betoogt dat zij na overdracht aan Denemarken het reële risico loopt op zogeheten refoulement. Refoulement is het uitzetten van iemand naar een land waar hij of zij het reële risico loopt op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM en artikel 4 van het EU Handvest.

Bij besluit van 7 juli 2021 heeft de raad van de gemeente Gooise Meren het bestemmingsplan "Bredius 2020" vastgesteld. Op 15 oktober 2015 is door de raad van de voormalige gemeente Muiden voor de locatie Bredius het bestemmingsplan "Bredius" vastgesteld. Dit bestemmingsplan, onherroepelijk geworden met de uitspraak van de Afdeling van 29 juni 2016, ECLI:NL:RVS:2016:1813, maakte de realisatie van 50 woningen, sportvelden, een sporthal en een hotel mogelijk. Ook de realisatie van een water- en groenstructuur was onderdeel van dit plan. Er is vervolgens in 2018 voor Bredius een nieuw stedenbouwkundig kader opgesteld. Dit kader bevat het voornemen om 90 woningen in het plangebied te realiseren. Het bestemmingsplan dat nu voorligt voorziet in een juridisch-planologisch kader om deze nieuwe ontwikkeling mogelijk te maken. In het plangebied zullen uitsluitend woningen en sportvoorzieningen worden gerealiseerd.

Bij besluit van 25 november 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Leidschendam-Voorburg de locatie LV-DC-002, ter hoogte van [locatie], aangewezen ten behoeve van het plaatsen van ondergrondse afvalcontainers voor huishoudelijk afval ten behoeve van de inzameling van huishoudelijk afval. [appellant] woont aan de [locatie] in Voorburg. Op de aangewezen locatie nabij zijn woning zullen vier ondergrondse containers worden geplaatst. Het gaat om een afvalcontainer voor restafval, een voor groente-, fruit- en tuinafval (gft), een voor oud papier- en kartonafval en een voor plastic-, metaal- en drankkartonafval. De aangewezen locatie ligt op ongeveer 8 meter van de gevel van zijn woning met daarin zijn slaapkamerraam en 2,5 meter van zijn tuin.

Bij besluit van 9 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht de aanvraag van de stichting om meerjarige subsidie op grond van de Cultuurnota 2021-2024 afgewezen. De stichting is voortgekomen uit drie ensembles van professionele musici die zijn getraind in theater- en bewegingsvaardigheden en beoogt om muziektheater voor kinderen te maken. De voorstellingen zijn bedoeld voor kinderen van zes maanden tot zes jaar en hun opvoeders. In de voorstellingen wordt geïmproviseerde of nieuw geschreven muziek gespeeld, waarbij non-verbaal fysiek en theatraal spel uitgangspunt is. De stichting ziet het als haar maatschappelijke taak om de allerkleinsten met cultuur in aanraking te laten komen en zodoende te laten groeien als mens. De stichting heeft aan de aanvraag haar Beleidsplan Frisse Oren ten grondslag gelegd. De aanvraag betreft een bedrag van € 100.000,00 per jaar, voor een periode van vier jaar.

Bij besluit van 22 december 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zeist aan Schavast B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het slopen van bijgebouwen, kappen van diverse bomen, verbouwen en uitbreiden van het bestaande gebouw en het oprichten van een nieuw bouwdeel aan de Paltzerweg 210 te Zeist. Schavast heeft het perceel, dat ruim 15.000 m² groot is, in 2017 gekocht. Op 1 juli 2020 heeft Schavast een omgevingsvergunning aangevraagd om op het perceel een woonzorgcentrum met zorgappartementen en twee huisartsenpraktijken te kunnen realiseren. Op het perceel is het op 17 april 2012 vastgestelde bestemmingsplan "Den Dolder Zuid, Bosch en Duin en Huis ter Heide Noord" van toepassing. [appellant] en anderen vinden dat het college bij de beoordeling van de aanvraag had moeten uitgaan van het in het vorige plan vermelde bebouwingspercentage van 35 procent, omdat de verhoging van dat percentage naar 55 procent in strijd is met hoger recht.

Bij besluiten van 27 oktober 2020 en 5 februari 2021 heeft de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport de aanvragen van de stichting om subsidie te verlenen op grond van de Subsidieregeling medisch noodzakelijke zorg aan onverzekerden afgewezen. De stichting is een zorgaanbieder en heeft aan een patiënt met de initialen A.K. zorg verleend in de periode 24 april 2020 tot en met 7 juni 2020. De stichting heeft ook aan een patiënt met de initialen N.U. zorg verleend in de periode 6 juli 2020 tot en met 17 augustus 2020. Op 7 augustus 2020 heeft de stichting een aanvraag ingediend om de kosten van de behandeling van A.K. van in totaal € 2.578,21 op grond van de Subsidieregeling te vergoeden. Op 11 december 2020 heeft de stichting ook een aanvraag ingediend voor vergoeding van de kosten van de behandeling van N.U. van in totaal € 385,00.

Bij besluit van 20 augustus 2019 heeft de burgemeester van Amsterdam aan [appellant] meegedeeld dat hij van 24 augustus 2019 tot en met 23 februari 2020 niet in dealeroverlastgebied Centrum mag komen. [appellant] was op 25 juli 2019 op het Oudekerksplein in Amsterdam. Verbalisanten zagen en hoorden dat hij daar verdovende middelen probeerde te verkopen. Zij hebben [appellant] toen verboden om 24 uur op het Oudekerksplein te zijn. De burgemeester heeft vervolgens [appellant] meegedeeld dat hij zes maanden niet in het gebied Centrum mag zijn. Als hij dat toch doet, moet hij € 1000,00 per keer betalen. De vraag is of de burgemeester bevoegd was om het verblijfsverbod en de last onder dwangsom op te leggen.

[appellant] heeft beroep ingesteld tegen het besluit van de burgemeester van Harderwijk van 16 maart 2022. Bij dit besluit heeft de burgemeester bepaald dat de woning aan de Johan de Wittlaan te Harderwijk voor twee maanden moet worden gesloten.

Bij uitspraak van 17 september 2021, in zaak nr. 202104852/2/R4, heeft de Afdeling bestuursrechtspraak na vereenvoudigde behandeling het door [opposante] ingestelde beroep tegen het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Den Haag van 10 juni 2021 ongegrond verklaard. De uitspraak is aangehecht.