Uitspraken

Bij besluit van 23 oktober 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Medemblik geweigerd om handhavend op te treden tegen het gebruik van de paddocks op het perceel [locatie] in Nibbixwoud (hierna: het perceel).

Bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 21 februari 2022, heeft [verzoeker] verzocht om wraking van staatsraad mr. A.W.M. Bijloos als lid van de Afdeling belast met de behandeling van de zaak nr. 202104722/1/A3. [verzoeker] heeft aan het verzoek om wraking ten grondslag gelegd dat de staatsraad er door zijn vraagstelling ter zitting blijk van heeft gegeven aan te sturen op een voor het bestuursorgaan gunstige uitkomst van de procedure.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Midden­-Nederland van 22 juli 2021 in zaak nr. 20/4488. De burgemeester van Almere heeft de vertrouwelijke versies van twee gedingstukken overgelegd en met verwijzing naar artikel 8:29 van de Awb medegedeeld dat uitsluitend de Afdeling kennis zal mogen nemen van deze stukken. Het betreft een bestuurlijke rapportage en een hennepinformatiebericht.

Bij uitspraak van 12 februari 2019 heeft de rechtbank het verzoek van [appellant] om het college van burgemeester en wethouders van Oude IJsselstreek te veroordelen in de vergoeding van schade afgewezen. Uit de tussenuitspraak volgt dat het hoger beroep van [appellant] tegen de uitspraak van de rechtbank gegrond is en dat die uitspraak moet worden vernietigd. In geschil is of [appellant] recht heeft op vergoeding van schade als gevolg van het besluit van 18 juli 2013, waarbij het college van Oude IJsselstreek de weigering om de naam van [appellant] in de gemeentelijke basisadministratie te wijzigen in stand heeft gelaten.

Bij uitspraak van 28 april 2020 heeft de rechtbank zich onbevoegd verklaard om kennis te nemen van het beroep van [appellante] tegen de afhandeling van een klacht. Ook heeft de rechtbank zich onbevoegd verklaard om kennis te nemen van het verzoek om schadevergoeding als bedoeld in artikel 8:88, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht van [appellante]. [appellante] stelt recht te hebben op een schadevergoeding van de Belastingdienst/Douane. Zij stelt dat de Belastingdienst/Douane ten onrechte € 2.750,- aan contact geld in beslag heeft genomen, waardoor zij materiële en immateriële schade heeft geleden. In hoger beroep is in geschil of de rechtbank zich terecht onbevoegd heeft verklaard om kennis te nemen van het verzoek om de Belastingdienst/Douane te veroordelen tot het betalen van schadevergoeding.

Bij besluit van 3 juli 2018 heeft de minister van Infrastructuur en Waterstaat het verzoek van [bedrijf 1 en bedrijf 2] om nadeelcompensatie afgewezen. [bedrijf 1] exploiteert varkenshouderijen en [bedrijf 2] exploiteert agrarische bedrijven op, onder meer, diverse locaties in en rondom Baarlo en Kessel. [bedrijf 1 en bedrijf 2] hebben de minister op 20 februari 2009 verzocht om compensatie van het nadeel dat zij stellen te lijden als gevolg van wat zij noemen het aangescherpte regime in en rondom de Maas, waardoor de waarde en de exploitatiemogelijkheden van de bij hen in eigendom en in gebruik zijnde percelen zijn verminderd. Bijna alle percelen van [bedrijf 1 en bedrijf 2] liggen in het winterbed van de Maas. Op grond van de Beleidslijn Ruimte voor de rivier van 6 april 1996 mocht in het winterbed van de grote rivieren in beginsel geen nieuwe bebouwing meer worden opgericht. In hoger beroep is in geschil of de minister het verzoek om nadeelcompensatie heeft mogen afwijzen.

Bij besluit van 8 mei 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg een omgevingsvergunning verleend voor de plaatsing van een barbecue in de Natuurtuin Stokhasselt in Tilburg. Op 1 mei 2019 is namens de gemeente Tilburg een omgevingsvergunning aangevraagd voor het plaatsen van een barbecue in de Natuurtuin Stokhasselt, gelegen aan de Puccinistraat in Tilburg. De barbecue is 3,6 m lang en 0,42 m breed en wordt verankerd in tegels. Deze vergunning is verleend voor de periode van 10 jaar en na deze periode moet de barbecue zijn verwijderd. [appellant] woont aan het [locatie] in Tilburg, nabij de barbecuelocatie. Hij vreest overlast van het gebruik van de barbecue. Het college heeft de omgevingsvergunning voor de barbecue in bezwaar gehandhaafd. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat het belang bij verlening van de omgevingsvergunning zwaarder weegt dan het belang van de omwonenden.

Bij besluit van 15 oktober 2019 heeft de raad van bestuur van de Kansspelautoriteit aan EA een last onder dwangsom opgelegd, omdat zij volgens de KSA het in artikel 1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wet op de kansspelen opgenomen verbod heeft overtreden (hierna: het dwangsombesluit). EA is de uitgever van het computerspel FIFA. De meest recente editie, FIFA22, is op 1 oktober 2021 op de markt verschenen. Binnen FIFA bestaan verschillende manieren om het spel te spelen. De meest populaire speelmodus is de FIFA Ultimate Team (FUT) modus. Dit is een online modus, waarin FIFA-spelers hun eigen team van voetballers kunnen samenstellen en daarmee tegen zowel de computer als tegen andere FIFA-spelers virtuele voetbalwedstrijden kunnen spelen. Een speler begint met een starterspakket en hij kan zijn team vervolgens aanpassen en verbeteren. Dat kan door virtuele voetballers of in-game items op de virtuele transfermarkt voor FUT-munten te verhandelen of te ruilen met andere spelers.

Bij besluit van 28 juni 2019 heeft de minister van Infrastructuur en Waterstaat het verzoek van FNV om handhavend op te treden tegen [bedrijf] afgewezen. [bedrijf] is een internationaal transportbedrijf dat zich onder meer bezig houdt met het transport van trucks en tractoren. Bij brief van 13 februari 2019 heeft FNV bij de minister een verzoek tot handhaving ingediend, gericht tegen [bedrijf] en aan haar gelieerde buitenlandse vennootschappen. Volgens FNV handelt [bedrijf] stelselmatig in strijd met de geldende wet- en regelgeving, in het bijzonder wat betreft de rij- en rusttijden van de chauffeurs en de technische staat van de vrachtwagens waarmee het transport plaatsvindt. FNV heeft de minister daarom verzocht om onderzoek te verrichten bij [bedrijf], vast te stellen dat zij in 2018 overtredingen heeft begaan en haar daarvoor boetes op te leggen. Naar aanleiding van het voornemen van de minister om het verzoek af te wijzen, heeft FNV in haar zienswijze het handhavingsverzoek uitgebreid.

Bij tussenuitspraak van 20 oktober 2021, ECLI:NL:RVS:2021:2337, heeft de Afdeling het college van burgemeester en wethouders van Den Helder opgedragen om binnen zes weken na verzending van die tussenuitspraak met inachtneming van hetgeen daarin is overwogen het gebrek in het besluit van 11 september 2020 dat betrekking heeft op de aanwijzing van locatie PC53 als locatie voor de plaatsing van een ondergrondse restafvalcontainer te herstellen. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling overwogen dat wat betreft locatie PC53 de Belangenvereniging terecht heeft gesteld dat het college met het nadere stuk van 17 augustus 2021 geen plattegrond heeft overgelegd met de loopafstanden.

Bij brief van 19 augustus 2019 heeft het bestuur aan CIEPA Taal medegedeeld het Blik op Werk Keurmerk, toepassingsgebied Inburgeren, niet aan haar toe te kennen. Een inburgeringsplichtige kan voor het volgen van een inburgeringscursus een lening van de overheid krijgen, als hij die cursus volgt bij een instelling die in het bezit is van het Keurmerk Inburgeren. Dit Keurmerk wordt toegekend door de Stichting Blik op Werk. Sinds 2010 maakt het Keurmerk Inburgeren deel uit van het Blik op Werk Keurmerk. CIEPA Taal is een instelling die inburgeringscursussen aanbiedt. Zij was sinds 1 februari 2018 Aspirant Keurmerkhouder. Bij de brief van 19 augustus 2019 heeft het bestuur CIEPA Taal te kennen gegeven dat zij niet in aanmerking komt voor het Keurmerk, omdat zij niet voldoet aan alle normen uit de Handleiding Blik op Werk Keurmerk.

Bij besluit van 24 juli 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bunnik de aanvraag van [appellant] om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. [appellant] is eigenaar van de woning [locatie 1] te Bunnik. Hij heeft gevraag om een tegemoetkoming in planschade ten gevolge van omgevingsvergunningen voor het plaatsen van een condensator en voor het plaatsen van een reclamewerk en ten gevolge van een wijziging van het bestaande bestemmingsplan waardoor een uitbreiding van een supermarkt mogelijk wordt gemaakt. Volgens [appellant] leiden deze besluiten tot waardevermindering van zijn woning, waardoor hij schade lijdt. Het college heeft aan het besluit van 24 juli 2019 een door Thorbecke B.V. opgesteld advies van 21 juni 2019 ten grondslag gelegd. In het advies van Thorbecke is vermeld dat de uitbreiding van de supermarkt mogelijk is gemaakt in het op 5 december 2014 in werking getreden bestemmingsplan "J.F. Kennedylaan e.o. Bunnik".

Bij besluit van 18 juli 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam aan Fa-Posessions B.V. omgevingsvergunning verleend voor het vervangen van kozijnen in de voorgevel van de woning, het bouwkundig splitsen van de woning naar 4 zelfstandige woningen, het uitvoeren van funderingsherstel met kelder, een uitbouw in de achtergevel, diverse constructieve doorbraken en het realiseren van een dakterras op de eerste en vierde verdieping van het pand aan de Cornelis Drebbelstraat 29-H in Amsterdam. Ten behoeve van het bouwplan is in opdracht van Fa-Possessions BV geohydrologisch onderzoek verricht door Loots Grondwatertechniek. De resultaten van dit onderzoek zijn neergelegd in het rapport "Geohydrologisch onderzoek Cornelis Drebbelstraat 29 te Amsterdam" van 26 juni 2019 en ten grondslag gelegd aan het besluit van 18 juli 2019.

Bij besluit van 17 december 2020 heeft de raad van de gemeente Hollands Kroon het bestemmingsplan "[locatie 1] Anna Paulowna" vastgesteld. Het plan betreft het perceel aan de [locatie 1] tot en met [locatie 2] te Anna Paulowna en kent aan die gronden de bestemming "Wonen - woonleefgemeenschap" toe. Het plan dient ter verwezenlijking van de wens van [partij A], [partij B] en [gemachtigde B] om de door hen beoogde woonleefgemeenschap verder vorm te geven. Volgens de plantoelichting dient het plan om de daar bestaande woonleefgemeenschap van 3 woningen uit te breiden naar een totaal van 8 woningen. [appellanten] komen in beroep tegen het plan. Zij wonen aan de [locatie 2] te Anna Paulowna en betogen dat zowel planologisch als feitelijk in de bestaande situatie geen sprake is van een woonleefgemeenschap. Zij stellen in een reguliere woning te wonen en wensen met hun beroep te voorkomen dat hun woning wordt omgezet in een woning behorend tot een woonleefgemeenschap.

Bij besluit van 2 juli 2019 heeft de directeur toezicht primair onderwijs en kinderopvang een verzoek van [appellant] om handhaving afgewezen. Op [geboortedatum] 2011 is de dochter van [appellant], [dochter], geboren. Zij is, nadat zij samen met haar ouders van Amsterdam naar Texel is verhuisd, op 29 augustus 2016 als leerling ingeschreven bij [school A] in Den Burg (hierna: de school). Omdat [dochter] uitzonderlijk hoogbegaafd is heeft zij extra begeleiding en ondersteuning nodig. Ondanks meerdere gesprekken tussen (met name) de ouders van [dochter] en het bevoegd gezag van de school, Stichting Kopwerk, is het echter niet gelukt om samen een ontwikkelingsperspectief, zoals bedoeld in artikel 40a van de Wet op het primair onderwijs, voor [dochter] vast te stellen. Zij zijn in hun streven om voor [dochter] een passend ontwikkelingsperspectief vast te stellen gebrouilleerd geraakt.

Bij besluit van 9 juni 2020 heeft het college de revisievergunningen voor de [locatie 1] in Lieshout en voor de [locatie 2] in Mariahout met onmiddellijke ingang ingetrokken. [appellant] exploiteert twee varkensbedrijven aan de [locatie 1] in Lieshout en aan de [locatie 2] in Mariahout. Voor beide bedrijven is een revisievergunning verleend. Naar aanleiding van een bericht van de officier van justitie als bedoeld in artikel 26 van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur heeft het college besloten een onderzoek ingevolge de Wet Bibob naar [appellant] in te stellen. In het kader van het Bibob-onderzoek heeft het [appellant] bij brief van 20 januari 2020 verzocht een formulier in te vullen. [appellant] heeft niet op deze brief gereageerd. Ingevolge artikel 4, eerste lid, van de Wet Bibob wordt de weigering om een dergelijk formulier in te vullen van rechtswege aangemerkt als een geval waarin sprake is van ernstig gevaar.

Bij brief van 10 januari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ede aan [appellant] een zogenoemd ‘Brondocument’ en een overzicht van de geregistreerde gegevens verstrekt. Het college heeft aan [appellant] een naheffingsaanslag parkeren opgelegd. Bij brief van 31 december 2019 heeft [appellant] daartegen bezwaar gemaakt. [appellant] heeft aangevoerd dat het verstrekte overzicht niet volledig is en niet voldoet aan de eisen van artikel 15 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming. Ook heeft hij verzocht om vergoeding van de gemaakte proceskosten in verband met de behandeling van het bezwaar.

Bij besluit van 22 februari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaanstad met toepassing van artikel 2.2, eerste lid, onder e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht een omgevingsvergunning verleend voor het aanleggen van een uitweg op de locatie aan het [locatie 1] aan de achterzijde van [locatie 2] te Zaandam. In de uitspraak van 11 maart 2021 heeft de rechtbank het beroep van [appellant] tegen het besluit van het college van 29 juli 2019 niet-ontvankelijk verklaard, omdat de op 22 februari 2019 verleende uitritvergunning bij besluit van 29 september 2020 door het college is ingetrokken. Daardoor heeft [appellant] volgens de rechtbank geen belang meer bij een uitspraak. De rechtbank heeft daarom geoordeeld dat [appellant] geen procesbelang heeft bij een verdere beoordeling van het besluit van 29 juli 2019. [appellant] voert in hoger beroep aan dat hij wel procesbelang heeft.

Bij besluit van 31 oktober 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaanstad het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen bouwen in afwijking van de op 22 juni 2017 verleende omgevingsvergunning op het adres [locatie 1] in Zaandam, afgewezen. Het college heeft op 22 juni 2017 met toepassing van artikel 2.1, eerste lid, onder a, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht een vergunning verleend aan de rechtsvoorganger van [partij A] en [partij B] voor het realiseren van een dakterras aan de achterzijde van diens woning op het perceel [locatie 2] in Zaandam. Het college heeft het tegen deze omgevingsvergunning door [appellant] gemaakte bezwaar bij het besluit van 12 juni 2018 ongegrond verklaard. Volgens de rechtbank heeft [appellant] geen beroep ingesteld tegen het besluit van 12 juni 2018. Dit besluit is daarom onherroepelijk. Wat [appellant] stelt is volgens de rechtbank geen reden om daarop een uitzondering te maken.

Bij besluit van 20 januari 2021 heeft de raad van de gemeente Amsterdam het bestemmingsplan "Slotermeer 2018" vastgesteld en besloten om geen exploitatieplan vast te stellen. Het plangebied ligt in het noorden van het Amsterdamse stadsdeel Nieuw-West. Het plan is volgens de raad een zogeheten conserverend bestemmingsplan met als doel het vastleggen van de bestaande ruimtelijke structuur in een actueel juridisch-planologisch kader. De regels van het vorige bestemmingsplan "Slotermeer", vastgesteld door de deelraad van het voormalige stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer op 10 juni 2008, zijn in het voorliggende plan overgenomen. Het plan is op enkele onderdelen gewijzigd om de omgevingsvergunningen voor afwijking van het bestemmingsplan, die sinds de vaststelling van het vorige plan zijn verleend, planologisch te verankeren.

Bij besluit van 19 september 2006 heeft het dagelijks bestuur van het stadsdeel Centrum aan [appellant] een standplaatsvergunning verleend onder intrekking van de eerder verstrekte standplaatsvergunning van 1 mei 1983. [appellant] heeft in 1983 een standplaatsvergunning gekregen voor een standplaats op de openbare weg voor de verkoop van fruit, chocolade, suikerwerken en frisdranken. In 2006 heeft het dagelijks bestuur deze vergunning ingetrokken en een nieuwe vergunning verleend voor een standplaats op de openbare weg voor de verkoop van fruit, snoepwaren, frisdranken en aanverwante artikelen. [appellant] heeft bezwaar gemaakt tegen deze vergunning omdat hieraan geen ontheffing of vrijstelling verbonden is van het bepaalde in de Winkeltijdenwet en de Amsterdamse winkeltijdenverordening. Deze ontheffing of vrijstelling was volgens hem wel verbonden aan de vergunning uit 1983.

Bij besluit van 6 december 2018 heeft het college de van burgemeester en wethouders van Epe aanvraag van [appellant] voor een standplaatsvergunning afgewezen. [appellant] heeft op 21 november 2018 een standplaatsvergunning aangevraagd voor een verkoopwagen op de hoek van de Dellenweg en de Renderklippenweg in Epe. Hij heeft sinds 1980 vergunning gehad voor die locatie, gelegen naast een hertenkamp. Het college heeft de aanvraag afgewezen omdat deze niet voldeed aan redelijke eisen van welstand. Volgens het college is regulering van het aantal standplaatsen gewenst omdat een overmaat van standplaatsen kan leiden tot overlast en aantasting van het uiterlijk aanzien. Daarom is een aantal locaties aangewezen, waar het innemen van standplaatsen is toegestaan. De hoek van de Dellenweg en de Renderklippenweg is geen aangewezen locatie.

Bij, naar gesteld, besluit van 8 november 2017 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam [wederpartij] in de basisregistratie personen geregistreerd als 'vertrokken naar onbekend adres' en hem een bestuurlijke boete van € 240,00 opgelegd. [wederpartij] stond vanaf 6 augustus 2003 in de brp ingeschreven op het adres [locatie 1] in Amsterdam. Op 28 maart 2017 is de woning op dit adres ontruimd. In juli 2017 hebben nieuwe bewoners van deze woning zich op dit adres laten inschrijven in de brp. Zij hebben verklaard dat er niemand meer in de woning woonde. Bij brief van 28 juli 2017 heeft het college [wederpartij] gevraagd om zijn feitelijke woonadres door te geven. In de brief is vermeld dat, als [wederpartij] niet reageert of onvoldoende informatie verstrekt, het college hem een boete van maximaal € 325,00 kan opleggen en hem met ingang van de dagtekening van de brief, in de brp kan registreren als vertrokken van het in de brp geregistreerde adres.

Bij besluit van 19 november 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam het B/C evenementenoverzicht 2020 vastgesteld. Het college stelt dit overzicht jaarlijks vast om gemiddeld en hoog risico-evenementen goed te verspreiden over de stad. Pas als een evenement op dit overzicht wordt geplaatst, kan een aanvraag van een evenementenvergunning in behandeling worden genomen. In het evenementenoverzicht is opgenomen dat het evenement Parkzicht outdoor 2020 zou plaatsvinden op 18 juli 2020 in Park de Twee Heuvels. [appellant] heeft bezwaar gemaakt tegen het besluit van 19 november 2019 omdat het evenement Parkzicht outdoor 2020 volgens hem niet voldeed aan de daarvoor geldende criteria, te weten publieksbereik, aansluiting bij de stad, kwaliteit, deugdelijkheid van het plan/trackrecord van de organisator, locatieprofiel en praktische uitvoerbaarheid.

Bij besluit van 18 juni 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlem aan [vergunninghouder] een omgevingsvergunning verleend voor het maken van een dakopbouw op het perceel [locatie 1] in Haarlem. Inmiddels is [partij] eigenaar van de woning. Op 10 april 2019, gewijzigd op 26 juli 2019, heeft [vergunninghouder] een aanvraag ingediend voor het bouwen van een dakopbouw van het type 70-70, met aan de voorzijde een afschuining van 70 graden en het rechttrekken van de achtergevel van de eerste verdieping op het perceel. Door het rechttrekken van de achtergevel op de eerste verdieping, ter vervanging van het oorspronkelijke schuine dak, beslaat de eerste verdieping het volledige gebouw. Daar bovenop komt de dakopbouw. [appellant A] woont direct naast het perceel op [locatie 2]. [appellant B] woont op [locatie 3]. Zij stellen dat hun woon- en leefklimaat door het bouwplan wordt aangetast. Het bouwplan is inmiddels al gerealiseerd.

Bij besluit van 9 april 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam geweigerd aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor het realiseren van een tuinuitbreiding op het perceel [locatie 1] te Amsterdam. [appellant] woont aan de [locatie 2] in Amsterdam. Hij gebruikt verder de naastgelegen garagebox op [locatie 1]. Hij heeft de gronden waarop de woning en garage staan als ook de tuin die bij de woning hoort in erfpacht. Achter de garage, bevindt zich nog een stuk grond (hierna: het perceel). [appellant] wil dit perceel bij zijn tuin trekken. Op 13 september 2019 heeft [appellant] daarom een aanvraag om een omgevingsvergunning op grond van 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, in samenhang met artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 3˚, van de Wabo ingediend. Het project is volgens het college in strijd met het bestemmingsplan.

Bij besluit van 4 november 2019 heeft het de directie van het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen besloten om het rijbewijs van [appellant] vanaf 11 november 2019 ongeldig te verklaren. Bij besluit van 11 juni 2019 heeft het CBR besloten dat [appellant] een onderzoek moet laten doen naar zijn drugsgebruik. Dit besluit is in rechte onaantastbaar geworden nadat het CBR het daartegen gemaakte bezwaar van [appellant] ongegrond heeft verklaard. Het CBR heeft bij brief van 2 september 2019 [appellant] opgeroepen voor een onderzoek op 16 september 2019 om 11:30 uur. In deze brief staat vermeld dat, wanneer [appellant] verhinderd is om naar het onderzoek te komen, hij naar het CBR moet bellen en dat hij er rekening mee moet houden dat het CBR om bewijs voor de reden van zijn afmelding kan vragen. Op de dag van het onderzoek heeft [appellant] contact opgenomen met het CBR en verteld dat hij ziek is en daarom niet bij het onderzoek aanwezig kan zijn.

Bij besluit van 26 augustus 2020 heeft de directie van het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen het verzoek van [appellant] tot heroverweging van het besluit van 19 februari 2019, waarbij aan [appellant] een onderzoek naar de rijgeschiktheid is opgelegd, en van het besluit van 8 mei 2019, waarbij het rijbewijs van [appellant] ongeldig is verklaard, afgewezen. Op 9 december 2018, rond 00:51 uur, zijn twee agenten van de politie ter plaatse gekomen van een stilstaande personenauto die langs de kant van de weg in de berm stond. Zij zagen [appellant] op de bestuurdersstoel en een andere man op de bijrijdersstoel zitten. De verlichting van de auto was ingeschakeld en de motor draaide. Toen hem werd gevraagd hoe het voertuig in de berm terecht was gekomen, antwoordde [appellant] dat hij moest uitwijken voor een plotseling afremmende bestuurder voor hem. Eén van de agenten nam bij [appellant] een speekseltest af en deze gaf een positieve indicatie voor cannabis.

Bij besluit van 12 maart 2020 heeft de directie van het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen het rijbewijs van [appellant] vanaf 19 maart 2020 ongeldig verklaard. Op 18 augustus 2019 is [appellant] aangehouden door de politie voor het rijden onder invloed van alcohol. Bij hem is een alcoholgehalte van 655 μg/l gemeten. Naar aanleiding daarvan heeft het CBR bij besluit van 31 oktober 2019 aan [appellant] een Educatieve Maatregel Alcohol en verkeer (hierna: EMA-cursus) opgelegd. Bij brief van 7 januari 2020 is [appellant] hiervoor opgeroepen. In deze brief staat onder meer vermeld dat [appellant] niet onder invloed van alcohol mag zijn tijdens de cursus. Ook niet van de dagen ervoor. Op 25 februari 2020 heeft het CBR een zogenoemd negatief afloopbericht van de cursusinstantie ontvangen waaruit volgt dat [appellant] op de eerste dag van de EMA-cursus op 24 februari 2020 onder invloed van alcohol was.

Bij besluit van 20 maart 2020 heeft de directie van het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen besloten dat [appellante] een medisch onderzoek moet laten doen en heeft het de geldigheid van haar rijbewijs geschorst. Op 23 april 2019 is [appellante] betrokken geweest bij een verkeersongeval. De politie heeft toen bij [appellante] een ademalcoholgehalte van 635 μg/l geconstateerd. Bij besluit van 29 mei 2019 heeft het CBR daarom [appellante] een Educatieve Maatregel Alcohol en verkeer (hierna: EMA-cursus) opgelegd. Op 24 december 2019 heeft [appellante] telefonisch contact gehad met het CBR en heeft zij aangegeven dat zij op 17 februari 2020 zal worden opgenomen voor vijftien weken. Daarnaast heeft zij verteld dat ze voorafgaand aan de opname een vijfdaagse detoxificatie zal ondergaan en dat dit mogelijk zal conflicteren met de opgelegde EMA-cursus.

Bij brief van 16 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Emmen [appellant] medegedeeld dat hij geen bezwaar kan maken tegen de afhandeling van openstaande vorderingen. Bij besluit van 30 oktober 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Emmen het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. [appellant] heeft van 18 juni 2010 tot en met 31 december 2010 op uitzendbasis op grond van een privaatrechtelijke overeenkomst met een uitzendbureau, als applicatiebeheerder gewerkt bij de afdeling Vergunningen van de gemeente Emmen. [appellant] is niet tevreden over de wijze waarop de gemeente is omgegaan met een integriteitskwestie. Die kwestie heeft geleid tot het arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 26 maart 2019, zaaknummer 200.224.264. Het gerechtshof heeft [appellant] veroordeeld tot betaling van de proceskosten van € 2.327,-.

Bij besluit van 16 april 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg [wederpartij] een last onder dwangsom opgelegd die inhoudt dat hij gedurende twee jaar geen inbrekerswerktuigen mag vervoeren of bij zich mag hebben op een openbare plaats in de gemeente Tilburg. Op 7 maart 2020 zagen politieagenten omstreeks 23:25 uur dat een auto het rode verkeerslicht negeerde. Daarop hebben de agenten een stopteken gegeven. Vervolgens liep één van de agenten naar de bijrijderskant van de auto waar hij hennep rook. Daarna hebben de agenten, vanwege die lucht, de auto doorzocht. Op de achterbank lag een paraplu waarin een breekijzer van 60 cm was geschoven. Verder zijn twee zwarte werkhandschoenen aangetroffen in het opbergvak aan de achterzijde van de stoel van de bestuurder. Omdat de agenten in hun systeem zagen dat de bestuurder en bijrijder [wederpartij] meerdere antecedenten hadden op het gebied van woning- en bedrijfsinbraken, zijn zij beiden aangehouden.

Bij besluit van 3 mei 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 14 april 2021 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 126,00, voor rekening van [appellante] komt. [appellante] heeft bij brief van 20 juni (lees: juli) 2021, door het college ontvangen op 22 juli 2021, bezwaar gemaakt tegen het besluit van 3 mei 2021. Bij het besluit van 6 september 2021 heeft het college het bezwaar van [appellante] niet-ontvankelijk verklaard, omdat het bezwaarschrift te laat is ingediend. [appellante] voert aan dat toen zij het besluit van 3 mei 2021 ontving, zij in eerste instantie dacht dat de brief een soort spam of oplichterij was.

Bij besluit van 16 april 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg [appellant] een last onder dwangsom opgelegd die inhoudt dat hij gedurende twee jaar geen inbrekerswerktuigen mag vervoeren of bij zich mag hebben op een openbare plaats in de gemeente Tilburg. Op 7 maart 2020 zagen politieagenten omstreeks 23:25 uur dat een auto het rode verkeerslicht negeerde. Daarop hebben de agenten een stopteken gegeven. Vervolgens liep één van de agenten naar de bijrijderskant van de auto waar hij hennep rook. Daarna hebben de agenten, vanwege die lucht, de auto doorzocht. Op de achterbank lag een paraplu waarin een breekijzer van 60 cm was geschoven. Verder zijn twee zwarte werkhandschoenen aangetroffen in het opbergvak aan de achterzijde van de stoel van de bestuurder. Omdat de agenten in hun systeem zagen dat [appellant] en de bijrijder meerdere antecedenten hadden op het gebied van woning- en bedrijfsinbraken zijn zij beiden aangehouden.

Bij uitspraak van 10 december 2021, in zaak nr. 202106637/3/R4, heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling bij wijze van voorlopige voorziening het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Barneveld van 14 oktober 2021 geschorst. Bij dit besluit heeft het college aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor onder meer het kappen van 59 bomen op het perceel tussen de Kerkstraat, de Jan Steenstraat en de Rembrandtstraat in Voorthuizen. [verzoeker] heeft verzocht de getroffen voorlopige voorziening in stand te laten en, indien mogelijk, uit te breiden zodat geen struweel op het perceel kan worden aangeplant.

Bij besluit van 27 januari 2021 heeft het college aan [verzoeker] lasten onder dwangsom opgelegd wegens het zonder omgevingsvergunning realiseren van een paardenbak. Het college is vervolgens handhavend opgetreden, omdat sprake is van een overtreding. Volgens het college is sprake van een paardenbak (bestaande uit zand, een lichtmast met een omheining). Bij het besluit van 10 mei 2021 is [verzoeker] gelast om het zand te verwijderen en verwijderd te houden, op straffe van een dwangsom van € 5.000,- ineens. Verder is [verzoeker] bij dat besluit gelast om de lichtmast te verwijderen en verwijderd te houden, op straffe van een dwangsom van € 2.500,- ineens. Het college heeft tijdens de zitting toegelicht dat de omheining mag blijven staan als het zand en de lichtmast zijn verwijderd.

Bij besluit van 27 juni 2019 heeft de raad van de gemeente Meierijstad het bestemmingsplan "Afronding Bunderse Hoek" vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in een juridisch-planologisch kader voor de ontwikkeling van een nieuwe woonwijk met 97 woningen tussen de bestaande woonwijk "De Bunders" en de Udenseweg in Veghel. Het oppervlak van het nieuwe woongebied bedraagt ongeveer 3,5 hectare. KDO Vastgoedontwikkeling is voornemens een gedeelte van het plangebied te ontwikkelen. Op 20 oktober 2016 is het bestemmingsplan "Afronding Bunderse Hoek 2016" vastgesteld door de raad van de toenmalige gemeente Veghel. Ook dat bestemmingsplan is naar aanleiding van het beroep van [appellant] en anderen (wederom in een andere samenstelling appellanten dan bij het voorliggende beroep) door de Afdeling vernietigd bij uitspraak van 2 augustus 2017, ECLI:NL:RVS:2017:2072. [appellant] en anderen zijn omwonenden van het plangebied en kunnen zich niet verenigen met de geplande woonwijk.

Bij besluit van 5 januari 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bladel de bij besluit van 22 mei 2008 aan [appellante] verleende vergunning voor de herbouw van een recreatiewoning met bijgebouw op het perceel [locatie] in Bladel ingetrokken. [appellante] was eigenaar van een recreatiewoning op het perceel. Deze woning is door een brand verloren gegaan. Bij besluit van 22 mei 2008 heeft het college aan haar een vergunning krachtens artikel 40 van de Woningwet, nu omgevingsvergunning, verleend voor het herbouwen van een recreatiewoning en een bijgebouw op het perceel. [partij] heeft op 21 september 2017 een verzoek ingediend om de verleende vergunning in te trekken. Naar aanleiding van dit verzoek heeft het college [appellante] op 2 november 2017 laten weten de vergunning op grond van artikel 2.33, tweede lid, onder a, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht te willen intrekken, waarna de vergunning bij besluit van 5 januari 2018 is ingetrokken.

Bij besluit van 1 mei 2019 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand een aanvraag om een toevoeging voor verlening van rechtsbijstand aan [appellant], afgewezen. Op 3 april 2019 heeft A.J.T.M. Meuwissen een toevoeging aangevraagd voor het verlenen van rechtsbijstand aan [appellant] in een beroepsprocedure over de intrekking van een eerder verleende toevoeging voor een procedure tegen het UWV. Bij het in bezwaar gehandhaafde besluit van 3 mei 2019 heeft de raad de aanvraag afgewezen, omdat het volgens de raad om een probleem gaat waarvoor [appellant] geen advocaat nodig heeft.

Bij besluit van 20 december 2018 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand de ten behoeve van [appellant] verstrekte toevoeging voor gesubsidieerde rechtsbijstand met kenmerk IGZ4954 ingetrokken. De raad heeft aan mr. D.M. Gijzen, advocaat te Heerlen, een toevoeging met kenmerk IGZ4954 verstrekt voor het verlenen van rechtsbijstand aan [appellant] in een procedure tegen het UWV. Als resultaat van deze zaak heeft [appellant] met terugwerkende kracht twee bedragen aan Wajong-uitkering ontvangen van in totaal € 30.476,74. Dit is meer dan 50% van het heffingvrije vermogen in 2018, te weten € 15.000,00. Daarom heeft de raad bij het besluit van 20 december 2018 op grond van artikel 34g, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet op de rechtsbijstand in samenhang gelezen met de werkinstructie ‘Resultaatbeoordeling’, de toevoeging met kenmerk IGZ4954 ingetrokken. Dit leidt ertoe dat [appellant] ongeveer € 3.000,00 aan Gijzen moet betalen.

Bij besluit van 11 januari 2018 heeft de minister voor Medische Zorg de bij besluit van 15 augustus 2016 aan Zorgpunt verleende "Instellingssubsidie Vinex 2016" van € 151.628,00 ingetrokken en dit bedrag teruggevorderd. Zorgpunt is een gezondheidscentrum gevestigd in de wijk Ypenburg in Den Haag. De dienstverlening van Zorgpunt bestaat onder andere uit zorg door huisartsen, diëtisten, fysiotherapeuten en verloskundigen. Zorgpunt heeft op 30 mei 2017 een aanvraag bij de minister ingediend om de verleende subsidie voor 2016 vast te stellen. Bij besluit van 11 januari 2018 heeft de minister de subsidie voor 2016 ingetrokken en het subsidiebedrag van € 151.628,00 teruggevorderd. Bij besluit van 15 augustus 2018 heeft de minister het besluit van 11 januari 2018 gehandhaafd. De minister heeft aan zijn besluitvorming ten grondslag gelegd dat niet is gebleken dat er in 2016 zorg is aangeboden.

Bij besluit van 27 oktober 2017 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag aan [vergunninghouder] een omgevingsvergunning verleend voor het veranderen van zijn woning aan de [locatie 1] in Den Haag door het plaatsen van een dakterras op de uitbouw van de winkel aan de [locatie 2] in Den Haag. Op 26 juni 2017 heeft [vergunninghouder] een aanvraag om een omgevingsvergunning ingediend voor het veranderen van de woning aan de [locatie 1] door het plaatsen van een dakterras op de uitbouw van de winkel aan de [locatie 2] in Den Haag. Het betreft een aanvraag ter legalisatie van een door [vergunninghouder] in juni 2017 gerealiseerd dakterras op die locatie. Tussen partijen is niet in geschil dat het dakterras in strijd is met het geldende bestemmingsplan "Statenkwartier", omdat het dakterras buiten het bouwvlak is gerealiseerd en de maximale bouwhoogte van 0,3 m hoger dan de vloer van de eerste verdieping wordt overschreden.

Bij tussenuitspraak van 31 maart 2021, ECLI:NL:RVS:2021:685 (hierna: de tussenuitspraak), heeft de Afdeling de raad van de gemeente Rijssen-Holten opgedragen binnen 16 weken na verzending van de tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van de raad van 7 mei 2020, waarbij het bestemmingsplan "Buitengebied Holten, uitbreiding Camping de Holterberg" is vastgesteld, te herstellen. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak van 31 maart 2021 onder 15.2 overwogen dat de raad onvoldoende draagkrachtig heeft gemotiveerd dat de voorziene ontwikkeling voorziet in een behoefte in kwantitatieve zin. De raad heeft niet op basis van actuele, concrete gegevens de kwantitatieve behoefte voor de gewenste ontwikkeling onderzocht. Bij het inzichtelijk maken van de behoefte dient rekening te worden gehouden met het bestaande aanbod aan campings in de omgeving die mogelijk al in die behoefte voorzien. Dat is in de onderbouwing niet meegenomen.

Bij besluit van 25 juli 2017 heeft het college van burgemeester en wethouders van Lopik aan [appellant sub 1B] een tegemoetkoming in planschade van € 7.981,64 toegekend en het verzoek voor zover dat is ingediend door [appellant sub 1A] niet-ontvankelijk verklaard. [appellanten sub 1] hebben het college verzocht om een tegemoetkoming in de planschade die zij hebben geleden in de vorm van de waardevermindering van hun woning aan de [locatie] in Lopik als gevolg van de inwerkingtreding op 6 juni 2012 van het bestemmingsplan "Uitweg - Uitbreiding". Dit plan maakt de bouw van woningen mogelijk op de gronden ten zuidwesten en oosten van hun perceel. Deze gronden mochten op grond van het daarvoor geldende bestemmingsplan "Buitengebied" worden gebruikt voor agrarische doeleinden. In het advies wordt het college ten eerste geadviseerd om de aanvraag, voor zover deze is ingediend door [appellant sub 1A], niet-ontvankelijk te verklaren

Bij besluit van 22 mei 2019 heeft het college van de voormalige gemeente Loppersum, nu gemeente Eemsdelta, aan Rodin Broadband Groningen B.V. een omgevingsvergunning onder voorschriften verleend voor het plaatsen van een antennemast ten behoeve van het project Snel Internet Groningen op een perceel ten zuiden van de ijsbaan in Stedum, kadastraal bekend gemeente Stedum, sectie E, nummer 1408. Ten behoeve van het project Snel Internet Groningen is een convenant opgesteld om de uitvoering van de werkzaamheden tussen Groninger gemeenten en Rodin te formaliseren en in overeenstemming met de afspraken uit te voeren. In het convenant is vastgelegd onder welke voorwaarden de glasvezelkabel, inclusief de bijbehorende aansluitpunten en de masten, zal worden aangelegd. Het college heeft ingestemd met het convenant. Het convenant is namens de gemeente ondertekend. Rodin wil voor het project Snel Internet Groningen een antennemast van 40 m hoog realiseren aan de zuidkant van de ijsbaan in Stedum.