Uitspraken

Bij besluit van 5 mei 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bergen aan [partij] een omgevingsvergunning eerste fase verleend voor het afwijken van het bestemmingsplan ten behoeve van het slopen van bestaande bebouwing en het realiseren van nieuwbouw met 20 woningen, detailhandel met horeca en een ondergrondse parkeergarage met 46 parkeerplekken op het Plein in Bergen (het zogenoemde L-gebouw). Bij besluit van 5 mei 2022 heeft het college aan [partij] een omgevingsvergunning eerste fase verleend voor het afwijken van het bestemmingsplan ten behoeve van het realiseren van nieuwbouw met 9 woningen en horeca op het Plein in Bergen (het zogenoemde Pleingebouw). [appellante sub 1] verzet zich tegen deze ontwikkeling, omdat hij meent ten onrechte gepasseerd te zijn voor de herontwikkeling van het dorpsplein. [appellante sub 2A] en [appellant sub 2B] zijn samen eigenaar van de panden op de naast het projectgebied gelegen percelen [locatie 1] en [locatie 2]. [appellant sub 2C] is exploitant van het [restaurant] dat is gevestigd aan de [locatie 1]. Zij verzetten zich tegen de voorziene ontwikkeling vanwege de negatieve gevolgen daarvan voor het gebruik van hun panden.

Bij besluiten van 8 augustus 2018 heeft het college aan Drentse Duurzame Energie B.V., [bedrijf A], [bedrijf B] en [persoon A] lasten onder dwangsom opgelegd wegens overtreding van vergunningvoorschriften voor de biovergistingsinstallatie binnen de inrichting op het perceel [locatie] in Coevorden. Het college heeft hen gelast om de overtreding van artikel 2.3 van de Wabo en voorschrift E2 van de omgevingsvergunning op te heffen. Dit kan door een geuronderzoek in te dienen, met een analyse van de procesvoering en een plan van aanpak, waarin wordt aangegeven hoe de geurbron wordt geïdentificeerd en hoe de geuroverlast voorkomen of weggenomen kan worden. Het college heeft DDE en anderen verder gelast om aan artikel 2.3 van de Wabo en voorschrift E9 van de omgevingsvergunning te voldoen. Het college heeft daarbij geadviseerd om via berekeningen aan te tonen dat met de gekozen maatregelen en/of voorzieningen aan de geurnorm in dat voorschrift wordt voldaan. DDE en anderen zijn het niet eens met de besluiten van 8 augustus 2018 en zijn daarom in bezwaar en beroep gegaan. [persoon B] heeft een woning in de buurt van de biovergistingsinstallatie en heeft zich als belanghebbende gemeld bij de rechtbank.

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft de bezwaren tegen de kernenergievergunning en de watervergunning voor een multifunctionele nucleaire reactor in Petten ongegrond verklaard. Met deze uitspraak zijn beide vergunningen voor de Pallas-reactor definitief geworden. De Pallas-reactor vervangt de huidige Hoge Flux Reactor in Petten, die dit jaar 66 jaar in bedrijf is en tegen het einde van zijn economische levensduur loopt. De Autoriteit Nucleaire Veiligheid en Stralingsbescherming heeft in 2023 een vergunning op grond van de Kernenergiewet verleend voor de nieuwe reactor. En de minister van Infrastructuur en Waterstaat heeft een watervergunning verleend voor het onttrekken van water uit het Noordhollandsch Kanaal om te gebruiken als koelwater in de reactor en voor het lozen van koelwater in de Noordzee. De hoofdactiviteit van de nieuwe Pallas-reactor zal de productie van radioactieve stoffen zijn die worden gebruikt in de geneeskunde en het uitvoeren van nucleair technologisch onderzoek. Onder meer Greenpeace Nederland, Vereniging World Information Service on Energy Nederland (WISE) en Stichting Laka zijn het niet eens met de vergunningen en kwamen hiertegen in beroep gekomen bij de Afdeling bestuursrechtspraak. Zij voeren tal van bezwaren aan, zoals over de noodzaak van de reactor, de risico’s voor de veiligheid en de onvolledigheid van het milieueffectrapport. De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart in de uitspraak van vandaag alle bezwaren ongegrond. Dit betekent niet dat hiermee alle procedures over de nieuwe Pallas-reactor zijn afgerond. Er loopt nog een procedure bij de Afdeling bestuursrechtspraak over de omgevingsvergunning voor de bouw van de Pallas-reactor. In november 2025 heeft de Afdeling bestuursrechtspraak daarover al wel een tussenuitspraak gedaan en geconstateerd dat de omgevingsvergunning gebreken vertoonde. Het college van B&W van Schagen kreeg in de tussenuitspraak de opdracht om met een nieuwe stikstofberekening aan te tonen dat de vergunning voor de nieuwe Pallas-reactor in overeenstemming is met het bestemmingsplan van de gemeente. In maart 2026 heeft het college van B&W de omgevingsvergunning hierop aangepast. Partijen die bij de procedure zijn betrokken hebben de gelegenheid gehad om vervolgens hierop te reageren. Het is op dit moment nog niet bekend wanneer de Afdeling bestuursrechtspraak een einduitspraak doet over de omgevingsvergunning voor de bouw van de Pallas-reactor.

In de tussenuitspraak van 24 september 2025, ECLI:NL:RVS:2025:4546, heeft de Afdeling het college van burgemeester en wethouders van Den Haag opgedragen om binnen 18 weken na verzending van deze tussenuitspraak de daar omschreven gebreken in het besluit van 3 mei 2021 te herstellen, dan wel een gewijzigd of een nieuw besluit te nemen. De Afdeling heeft onder 7.2 van de tussenuitspraak overwogen dat het college het bouwplan niet heeft getoetst aan artikel 34.1 van de regels van het bestemmingsplan "Regentesse- /Valkenboskwartier (Integrale herziening)", althans niet op een kenbare manier. Het college heeft naar het oordeel van de Afdeling niet voldoende inzichtelijk gemaakt dat het bouwen zal plaatsvinden met inachtneming van de cultuurhistorische waarden van het gemeentelijk beschermde stadsgezicht Valkenboskwartier (artikel 34.1, onder b, sub 1, van de planregels).

Bij besluit van 25 april 2023 heeft de raad van de gemeente Buren het bestemmingsplan "Kapel‑Avezaath, Burensewal 1 en 3" gewijzigd vastgesteld. Het bestemmingsplan wijzigt de bestemming van de gronden aan de Burensewal 1 en 3 in Buren, waardoor een intensieve veehouderij op deze locatie niet meer is toegestaan. De raad acht dit type veehouderij om verschillende redenen, waaronder woningbouwplannen in de omgeving, niet meer wenselijk op deze locatie. De percelen krijgen voor het grootste deel de bestemming "Agrarisch met waarden - Komgebied". De bedrijfswoning wordt daarnaast omgezet naar een reguliere woning. Sebava exploiteerde een intensieve varkenshouderij op de gronden van het plangebied totdat deze door een grote stalbrand op 27 juli 2017 teniet is gegaan. Sebava stelt dat zij nog steeds voornemens is de varkenshouderij weer op te bouwen en in bedrijf te nemen. Zij wil daarom voorkomen dat haar bedrijf door het bestemmingsplan wordt wegbestemd.

De bio-energiecentrale Almere beschikt over een definitieve natuurvergunning. In 2021 verleende het college van gedeputeerde staten van Flevoland een natuurvergunning aan Bio-Energie Almere B.V. voor een bio-energiecentrale aan de Hefbrugweg in Almere. De bio-energiecentrale bestaat uit twee houtgestookte ketels, waarbij biogrondstof wordt ingezet als brandstof voor de productie van warmte. De warmte zal vervolgens worden geleverd aan het warmtenet van Vattenfall, dat warmte levert aan woningen in Almere. Coöperatie Mobilisation for the Environment (MOB) kwam eerder tegen de vergunning in beroep bij de rechtbank Midden-Nederland. Die vernietigde de vergunning eind 2023. De rechtbank oordeelde dat het college van gedeputeerde staten bij de verlening van de vergunning geen gebruik had kunnen maken van het zogenoemde stikstofregistratiesysteem. Het provinciebestuur en Bio-Energie Almere zijn het hier niet mee eens en zijn tegen de uitspraak van de rechtbank in hoger beroep gekomen bij de Afdeling bestuursrechtspraak. Die oordeelt vandaag dat de rechtbank in 2023 een juiste uitspraak heeft gedaan. Eerder dit jaar verleende het college van gedeputeerde staten een nieuwe natuurvergunning voor de bio-energiecentrale. Daartegen had MOB nieuwe bezwaren, maar die heeft de Afdeling bestuursrechtspraak vandaag ongegrond verklaard. Dat betekent dat de bio-energiecentrale nu over een definitieve vergunning beschikt.

Bij besluit van 11 januari 2024 heeft de raad van de gemeente Borsele het bestemmingsplan "Kern Heinkenszand, gedeelte Clara's pad 6-8, 2023" vastgesteld. In het plangebied aan Clara’s pad 6 en 8 liggen de Barbesteinkerk en de bijbehorende pastorie. In de voormalige pastorie maakt het plan één reguliere wooneenheid mogelijk. Voor de woning in de pastorie is een omgevingsvergunning verleend op18 januari 2019. Verder is voor het voorste gedeelte van de kerk een omgevingsvergunning verleend op 21 januari 2019 voor een detailhandelsfunctie ten behoeve van een kledingwinkel van het Leger des Heils. Deze twee omgevingsvergunning zijn onherroepelijk. De woning in de pastorie en de kledingwinkel zijn al gerealiseerd. Het bestemmingsplan maakt verder ondergeschikte horeca-activiteiten mogelijk. Het plan maakt het mogelijk om bij het gedeelte van het Leger des Heils een buitenterras met 9 zitplaatsen te realiseren. [appellanten] wonen aan de Laan van [locatie D] in Heinkenszand. Hun tuin grenst aan de tuin van de drie woningen in het achterste deel van het plangebied. Zij vrezen voor aantasting van hun woon- en leefklimaat. Hun beroepsgronden richten zich niet tegen de woonbestemming, die aan de voormalige pastoriewoning is toegekend.

Bij brief van 5 april 2023 heeft [wederpartij] beroep ingesteld tegen het niet tijdig bekendmaken van de volgens hem van rechtswege verleende omgevingsvergunning voor het legaliseren van de walbeschoeiing op het perceel aan de [locatie] in Warten. [wederpartij] exploiteert de jachtwerf [bedrijf] op het adres [locatie] in Warten. In de brief van 10 juni 2022 heeft het college aan [wederpartij] medegedeeld dat het voornemens is om aan hem een last onder dwangsom op te leggen, omdat hij op de jachtwerf activiteiten heeft uitgevoerd zonder een daarvoor vereiste omgevingsvergunning. Op 15 juli 2022 heeft [wederpartij] een omgevingsvergunning aangevraagd ter legalisatie van een deel van de activiteiten. Uit het aanvraagformulier blijkt dat de vergunning is aangevraagd voor de activiteit "bouwen", namelijk het bouwen van een walbeschoeiing. [wederpartij] heeft geen omgevingsvergunning aangevraagd voor de activiteit "aanleggen". Dat betekent dat in de (hoger)beroepsprocedure over de vergunningaanvraag de aanlegactiviteit niet aan de orde kan zijn.

Bij besluit van 27 juli 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Westland door [appellant sub 1] ingediende verzoek om handhavend op te treden tegen onder meer rookoverlast door het gebruik van houtkachels op het adres [locatie 1] in Maasdijk afgewezen. Naar aanleiding van het handhavingsverzoek van [appellant sub 1] met betrekking tot het gebruik van houtkachels, en zijn tegen de afwijzing van dat verzoek gemaakte bezwaar, hebben toezichthouders in de periode van 25 juli 2018 tot en met 1 februari 2019 vijf controles uitgevoerd op het perceel [locatie 1]. Deze controles vonden hoofdzakelijk plaats doordeweeks overdag. Daarbij is geen rekening gehouden met het feit dat door [appellant sub 1] is aangegeven dat de geuroverlast met name wordt waargenomen aan het eind van de werkdag en in het weekeinde. De Afdeling ziet geen grond om aan de juistheid van die mededeling van [appellant sub 1] te twijfelen, mede omdat dit niet door andere partijen is betwist. Bij geen van de controles is geconstateerd dat de kachels waar [appellant sub 1] van stelt hinder te ondervinden, in gebruik waren.

In het besluit van 11 augustus 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bergeijk geweigerd handhavend op te treden tegen Veco Industriële Lakspuiterij B.V.. Veco exploiteert een lakspuiterij op het bedrijventerrein Leemskuilen in Westerhoven. In de lakspuiterij worden coatings op metalen, aluminium, hout, kunststoffen en interieuronderdelen aangebracht. Dit gebeurt in speciale spuitcabines waarbij de lucht wordt afgezogen en door een waterscherm/demister pakket wordt geleid. Vervolgens wordt de lucht naar buiten geëmitteerd. [appellant] en anderen wonen in de omgeving van het bedrijventerrein. Volgens hen overschrijdt Veco de emissiegrenswaarde voor totaal organisch koolstof van 100 mg-C/Nm3 die in tabel 2.28a van het Activiteitenbesluit is opgenomen en die Veco op grond van artikel 2.29, eerste lid, aanhef en onder a, van het Activiteitenbesluit in acht moet nemen. Zij hebben het college daarom verzocht om handhavend op te treden tegen Veco. Het college heeft dat verzoek afgewezen.

Bij besluit van 24 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Heiloo het bestemmingsplan "Runxputteweg tussen 24 en 26" vastgesteld. Het plan voorziet in een vrijstaande woning op een nu onbebouwd perceel tussen Runxputteweg 24 en 26 in Heiloo. De gronden krijgen op basis van het plan de bestemming "Wonen", met daarbinnen een bouwvlak, en de bestemming "Tuin". Het plangebied ligt binnen de bebouwde kom, ten oosten van de Runxputteweg en tussen de dorpskernen Heiloo en Limmen. Het plangebied wordt omringd door vrijstaande bebouwing met verschillende functies, waaronder woon- en bedrijfsfuncties. [appellant A] is eigenaar van de eenmanszaak "[bedrijf]" aan de [locatie], een recreatieve paardenhouderij en ponyclub voor jongeren, waar paardrijlessen worden gegeven en paarden worden getraind voor de harddraverij. [appellant B] is eigenaar van de dierenkliniek aan de [locatie 2].

Stichting Huifbedrijden Walcheren heeft op 21 juli 2022 een aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning voor het bouwen van een opstapstation op het perceel ten behoeve van huifbedrijden. Bij brief van 28 juni 2023 heeft Stichting Huifbedrijden Walcheren het college van burgemeester en wethouders van Veere in gebreke gesteld vanwege het uitblijven van een besluit op de aanvraag. Op 4 augustus 2023 heeft Stichting Huifbedrijden Walcheren wegens niet tijdig beslissen op de aanvraag beroep ingesteld en hierbij de rechtbank verzocht om de hoogte van de dwangsom vast te stellen. Tijdens de beroepsprocedure bij de rechtbank heeft het college alsnog beslist op de aanvraag en bij besluit van 21 december 2023 de omgevingsvergunning verleend. De rechtbank heeft in de uitspraak van 8 juli 2024 overwogen dat de Stichting Huifbedrijden Walcheren nog procesbelang heeft, onder meer omdat zij heeft verzocht om een dwangsom wegens niet tijdig beslissen.

Bij besluit van 14 december 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Best [appellant] een last onder dwangsom opgelegd vanwege het zonder omgevingsvergunning en in strijd met het bestemmingsplan bouwen van een keet en een klein bijgebouw. [appellant] is eigenaar van het perceel aan de [locatie] bekend gemeente Best, sectie L, nummer 12. Een toezichthouder van de gemeente Best heeft op 30 mei 2022 en 6 december 2022 controles uitgevoerd. Tijdens deze controles is een aantal overtredingen geconstateerd, namelijk dat diverse materialen waren gestookt, een keet met aangebouwde overkapping was gebouwd en een klein bijgebouw was gebouwd in strijd met het bestemmingsplan en dat die bouwactiviteiten zijn uitgevoerd zonder omgevingsvergunning. Het college is vervolgens overgegaan tot handhavend optreden en heeft een last onder dwangsom opgelegd om de overtredingen te (laten) beëindigen en beëindigd te (laten) houden. Dit kan gedaan worden door het (laten) verwijderen en verwijderd te (laten) houden van de keet en het kleine bijgebouw van het perceel.

Bij besluit van 13 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg het verzoek van [appellante] om brondocumenten in de basisregistratie personen (brp) te registreren, afgewezen. [appellante] is geboren in Burundi en is daarvandaan gevlucht. In de brp zijn haar persoonsgegevens geregistreerd op basis van een verklaring onder ede, opgemaakt op 26 mei 2010 in Deventer. De verklaring is opgemaakt ten behoeve van haar eerste inschrijving in de brp. Op 16 augustus 2019 heeft [appellante] het college verzocht om haar Burundese geboorteakte van 28 september 2017, met nr. 115/8, en paspoort van 5 juli 2019 als brondocumenten in de brp te registreren. Dit is nodig om het Nederlanderschap te kunnen aanvragen. [appellante] heeft ook aanvullende documenten aan het college overgelegd. Bureau Documenten heeft in de Verklaring van onderzoek van 17 december 2019 geconcludeerd dat de geboorteakte met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid echt is, maar dat niet kan worden vastgesteld of het document inhoudelijk juist is. Verder heeft Bureau Documenten op 16 april 2020 de Burundese identiteitskaart van [appellante] van 2 juli 2019, waarmee het paspoort is verkregen, met absolute zekerheid als vals beoordeeld. Het paspoort is daarom frauduleus verkregen.

Bij besluit van 10 maart 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van West Betuwe het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het gestelde gebruik van het perceel [locatie A] in Est als veehouderij, afgewezen. [appellant] woont aan de [locatie B] in Est. [partij] woont schuin tegenover hem, aan de [locatie C]. Hij heeft rond zijn woning ongeveer 7 ha weidegrond. Ten tijde van de besluiten van het college hield [partij] op zijn gronden ongeveer 35 schapen en een aantal paarden. [appellant] heeft het college verzocht om handhavend op te treden tegen het exploiteren van een veehouderij aan de [locatie C]. Naar aanleiding hiervan heeft een toezichthouder van de gemeente op 14 september 2022 een controle uitgevoerd en geen overtredingen geconstateerd. Bij het besluit van 10 maart 2023 heeft het college het handhavingsverzoek afgewezen.Naar aanleiding van het bezwaar van [appellant] heeft het college bij het besluit van 10 mei 2024 alsnog aan [partij] een last onder dwangsom opgelegd.

Bij besluit van 23 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijkerk geweigerd handhavend op te treden tegen de detailhandelsactiviteiten op het perceel [locatie] te Nijkerk. [appellant] exploiteert een winkel in houten bouw- en tuinmaterialen. [partij] exploiteert in Nijkerk een houthandel en houtzagerij. Daarnaast verkoopt [partij] onder andere (haard)hout, houten tuinmeubelen en overige producten zoals hout, plaatmateriaal, beits, ramen en deuren, dakbedekking, funderingspoeren en bevestigingsmaterialen. Volgens [appellant] is de verkoop van voormelde producten door [partij] in strijd met het bestemmingsplan "[locatie] te Nijkerk", omdat dit zelfstandige detailhandel betreft en volgens het bestemmingsplan alleen detailhandel als onzelfstandig en ondergeschikt onderdeel van de onderneming is toegestaan en niet meer mag bedragen dan 50 m2. [appellant] heeft het college daarom verzocht handhavend op te treden.

Bij besluit van 19 december 2024 heeft de raad van de gemeente Breda het bestemmingsplan "Buitengebied Noord, [locatie 1]" vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet erin een voormalige bedrijfslocatie aan de [locatie 1] in Breda om te zetten in een woonlocatie. Hierbij wordt het mogelijk de op locatie aanwezige Vlaamse schuur te veranderen in een woning, waarmee er naast de bestaande boerderijwoning een tweede woning op de locatie komt. Daarnaast voorziet het plan in de mogelijkheid om maximaal 200 m² aan bijgebouwen in gebruik te nemen voor een praktijk voor emotioneel lichaamswerk, therapie en coaching (therapiepraktijk). [appellant] woont aan de [locatie 2] en heeft daar een agrarisch bedrijf. Hij heeft een melkveehouderij, teelt groenten en produceert windenergie. Hij is het niet eens met het bestemmingsplan omdat hij vreest dat er door mogelijke nieuwe omwonenden overlast zal worden ervaren van de activiteiten van zijn bedrijf, waardoor hij zijn werkzaamheden niet meer ongehinderd kan uitvoeren.

Bij besluit van 9 oktober 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Land van Cuijk besloten tot invordering van door [appellanten] verbeurde dwangsommen tot een bedrag van € 12.000,00. Bij besluit van 1 juli 2019 heeft het college aan [appellanten] een last onder dwangsom opgelegd vanwege het in strijd met het "Bestemmingsplan [locatie]" gebruiken van het perceel aan de [locatie] in Sambeek (het perceel). Het college heeft [appellanten] onder meer gelast de illegale aanwezigheid van een grondverzetbedrijf op het perceel permanent te staken, op straffe van een dwangsom van € 1.500,00 per week tot een maximum van € 15.000,00. Bij besluit van 16 maart 2020 is het door [appellanten] tegen dit besluit gemaakte bezwaar ongegrond verklaard en hiertegen is geen beroep ingesteld, zodat de last onder dwangsom onherroepelijk is.

Bij besluit van 20 november 2023 heeft de bewaarder van het kadaster en de openbare Registers het verzoek van [appellant] om gegevens in de basisregistratie kadaster (BRK) te herstellen, afgewezen. [appellant] woont op het adres [locatie 1 ]in Zwolle. Hij heeft op 10 december 1998 van zijn toenmalige buren van [locatie 2] grond gekocht, die tot dan bij het perceel van [locatie 2] hoorde. De grenzen van het gekochte perceel zijn door een landmeter vastgesteld en beschreven in een relaas van bevindingen van 1 maart 1999 (relaas van bevindingen). De BRK is in 1999 in overeenstemming met de gegevens uit veldwerk 428 bijgewerkt.

Bij besluit van 3 mei 2022 heeft de korpschef van politie (korpschef) het wapenverlof van [appellant] ingetrokken en twee aanvragen om een wapenverlof afgewezen. Bij besluit van 23 februari 2023 heeft de minister van Justitie en Veiligheid het door [appellant] daartegen gemaakte administratief beroep ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 25 februari 2025 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. De Afdeling is met de rechtbank van oordeel dat de formulieren niet voldoen aan de daaraan te stellen eisen. De handtekening die de voorzitter op een van de formulieren heeft gezet was bedoeld voor het aanvragen van een wapenverlof voor een pistool. Zoals de rechtbank terecht heeft overwogen maakt het niet uit of de handtekening een kopie is of dat de handtekening digitaal is gezet. De handtekening was namelijk in ieder geval niet bedoeld om een wapenverlof aan te vragen voor de geweren waarvoor [appellant] een wapenverlof heeft aangevraagd.

Bij besluit van 7 november 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de aanvraag van [appellant] voor een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) afgewezen. Bij besluit van 30 januari 2024 heeft de staatssecretaris het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 5 maart 2025 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. De Afdeling is van oordeel dat de rechtbank terecht heeft geoordeeld dat de staatssecretaris de VOG heeft mogen weigeren. De rechtbank is ook terecht de staatssecretaris in zijn standpunt gevolgd dat er aan het zogenoemde objectieve criterium wordt voldaan. Als het strafbare feit dat [appellant] heeft gepleegd namelijk wordt herhaald, vormt dit, zoals de rechtbank terecht heeft overwogen, mede gelet op het risico voor de samenleving, een belemmering voor een behoorlijke uitoefening van de functie van maatschappelijk begeleider. Verder heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat de staatssecretaris heeft mogen concluderen dat is voldaan aan het zogenoemde subjectieve criterium.

Bij besluit van 31 januari 2023 heeft de Dienst Toeslagen geen compensatie toegekend aan [appellante] voor het toeslagjaar 2011 in het kader van de hersteloperatie toeslagen. In deze uitspraak gaat het om de vraag of [appellante] voor het toeslagjaar 2011 recht heeft op compensatie, zoals is bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, van de Wet hersteloperatie toeslagen (de Wht). Daarin is bepaald dat de Dienst Toeslagen op aanvraag compensatie toekent aan een aanvrager van een kinderopvangtoeslag, die schade heeft geleden, doordat ten aanzien van hem: a) voor 23 oktober 2019 bij de uitvoering van de kinderopvangtoeslag sprake is geweest van institutionele vooringenomenheid van de Dienst toeslagen; of b) de toepassing van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen, de Wet kinderopvang of de op die wetten berustende bepalingen bij de uitvoering van de kinderopvangtoeslag heeft geleid tot onbillijkheden van overwegende aard die voortkomen uit de hardheid van de toepassing die voor 23 oktober 2019 werd gegeven aan het wettelijk systeem. De Dienst Toeslagen heeft destijds voor het jaar 2011 (voorschotten) kinderopvangtoeslag aan [appellante] toegekend.

Bij besluit van 9 juni 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Epe een verzoek van ‘t Vrije Bos om handhavend op te treden afgewezen. Op 9 april 2021 heeft ‘t Vrije Bos het college verzocht om handhavend op te treden tegen hekken die zijn geplaatst langs de noord- en westzijde van een perceel bij het Nonnenbos in Vaassen. Volgens ‘t Vrije Bos worden hierdoor de paden door het bos afgesloten en daardoor aan de openbaarheid onttrokken. Dit hekwerk is geplaatst door [partij] die het perceel sinds 2020 in eigendom heeft. Dit perceel is gelegen aan de Elspeterweg, kadastraal bekend in de gemeente Vaassen als sectie E, nr. 1681, 1455. Toezichthouders hebben naar aanleiding van een controle op 9 april 2021 en op 14 april 2021 een controlerapport opgesteld. Daarbij zijn ook de paden op het perceel in kaart gebracht. De vraag die speelt is of het afsluiten in strijd is met artikel 2:10 van de Algemene plaatselijke verordening Epe 2008 (hierna: de Apv). In dat geval moet in beginsel handhavend worden opgetreden.

Bij besluit van 20 oktober 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Epe het verzoek van ‘t Vrije Bos om handhavend op te treden afgewezen. In Vaassen ligt naast het Kroondomein een bosperceel, het Nonnenbos. Vanaf de Elspeterweg loopt er tussen het Kroondomein en het Nonnenbos een toegangsweg met een parkeerterrein vanaf waar mensen langs een slagboom kunnen lopen richting het nabij gelegen scoutinggebouw of, de andere kant op, naar het Kroondomein. [appellante] heeft sinds 2023 een draaihek en een aarden wal geplaatst bij de ingang van deze toegangsweg waardoor deze weg en het parkeerterrein niet meer voor eenieder toegankelijk zijn. ’t Vrije Bos stelt zich op het standpunt dat [appellante] door het hek te plaatsen deze toegangsweg met het parkeerterrein onrechtmatig aan de openbaarheid onttrekt. Het college heeft het handhavingsverzoek van ‘t Vrije Bos in eerste instantie afgewezen, omdat het niet zou gaan om een openbare weg in de zin van de Wegenwet.

Bij besluit van 18 april 2023 heeft de minister van Klimaat en Groene Groei aan [appellant] een tegemoetkoming in planschade van € 7.250,00 toegekend. [appellant] was ten tijde van belang eigenaar van de vrijstaande woning op het perceel aan de [locatie] in Park Ketelhaven in Dronten (de woning). Bij brief van 28 juli 2022 heeft [appellant] de minister verzocht om tegemoetkoming in planschade die hij naar eigen zeggen heeft geleden als gevolg van de inwerkingtreding van het Inpassingsplan Windplan Groen (het inpassingsplan). Dit plan, dat op 16 december 2019 (peildatum) in werking is getreden, is de planologische grondslag voor het realiseren van een windpark in het deelgebied Oost in Flevoland. Het inpassingsplan voorziet in de realisatie van 90 windturbines met een opgesteld vermogen van 300 tot 400 MW. De maximale rotordiameter bedraagt 166 m. De afstand gemeten van de gevel van de woning tot de dichtstbijzijnde windmolen bedraagt 895 m. Het inpassingsplan voorziet ook in de sanering van 98 bestaande windturbines.

Bij besluit van 24 november 2022 heeft de minister van Klimaat en Groene Groei aan [appellant A] en [appellant B] een tegemoetkoming in planschade van € 7.500,00 toegekend, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum van ontvangst van de aanvraag tot aan de dag van betaling van de tegemoetkoming. [appellant A] en [appellant B] waren ten tijde van belang eigenaar van de vrijstaande woning op het perceel aan de [locatie 1] in Park Ketelhaven in Dronten (de woning). Op 10 april 2021 hebben zij de minister verzocht om tegemoetkoming in planschade die zij naar eigen zeggen hebben geleden als gevolg van de inwerkingtreding van het Inpassingsplan Windplan Groen (het inpassingsplan). Dit plan, dat op 16 december 2019 (peildatum) in werking is getreden, is de planologische grondslag voor het realiseren van een windpark in het deelgebied Oost in Flevoland. Het inpassingsplan voorziet in de realisatie van 90 windturbines met een opgesteld vermogen van 300 tot 400 MW. De maximale rotordiameter bedraagt 166 m en de afstand gemeten van de gevel van de woning tot de dichtstbijzijnde windmolen bedraagt 865 m. Het inpassingsplan voorziet ook in de sanering van 98 bestaande windturbines.

Bij besluit van 24 november 2022 heeft de minister van Klimaat en Groene Groei aan [appellant A] en [appellant B] een tegemoetkoming in planschade van € 7.000,00 toegekend. [appellant A] en [appellant B] waren ten tijde van belang eigenaar van de vrijstaande woning op het perceel [locatie] (de woning). Op 19 januari 2021 hebben zij de minister verzocht om tegemoetkoming in planschade die zij naar eigen zeggen hebben geleden als gevolg van de inwerkingtreding van het Inpassingsplan Windplan Groen (het inpassingsplan). Dit plan, dat op 16 december 2019 (peildatum) in werking is getreden, is de planologische grondslag voor het realiseren van een windpark in het deelgebied Oost in Flevoland. Het inpassingsplan voorziet in de realisatie van 90 windturbines met een opgesteld vermogen van 300 tot 400 MW. De maximale rotordiameter bedraagt 166 m en de afstand gemeten van de gevel van de woning tot de dichtstbijzijnde windmolen bedraagt 910 m. Het inpassingsplan voorziet ook in de sanering van 98 bestaande windturbines.

Bij besluit van 1 december 2022 heeft de minister van Klimaat en Groene Groei aan [appellant] een tegemoetkoming in planschade van € 6.250,00 toegekend. [appellant] was ten tijde van belang eigenaar van de vrijstaande woning op het perceel aan de [locatie 1] in Park Ketelhaven in Dronten (de woning). Op 8 maart 2021 heeft hij de minister verzocht om tegemoetkoming in planschade die hij naar eigen zeggen heeft geleden als gevolg van de inwerkingtreding van het Inpassingsplan Windplan Groen (het inpassingsplan). Dit plan, dat op 16 december 2019 (peildatum) in werking is getreden, is de planologische grondslag voor het realiseren van een windpark in het deelgebied Oost in Flevoland. Het inpassingsplan voorziet in de realisatie van 90 windturbines met een opgesteld vermogen van 300 tot 400 MW. De maximale rotordiameter bedraagt 166 m en de afstand gemeten van de gevel van de woning tot de dichtstbijzijnde windmolen bedraagt 900 m. Het inpassingsplan voorziet ook in de sanering van 98 bestaande windturbines.

Bij besluit van 24 november 2022 heeft de minister aan [appellant A] en [appellant B] een tegemoetkoming in planschade van € 9.500,00 toegekend, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum van ontvangst van de aanvraag tot aan de dag van betaling van de tegemoetkoming.appellant A] en [appellant B] waren ten tijde van belang eigenaar van de vrijstaande woning op het perceel aan de [locatie 1] Bij brief van 11 maart 2021 hebben zij de minister verzocht om tegemoetkoming in planschade die zij naar eigen zeggen hebben geleden als gevolg van de inwerkingtreding van het Inpassingsplan Windplan Groen (het inpassingsplan). Dit plan, dat op 16 december 2019 (peildatum) in werking is getreden, is de planologische grondslag voor het realiseren van een windpark in het deelgebied Oost in Flevoland. Het inpassingsplan voorziet in de realisatie van 90 windturbines met een opgesteld vermogen van 300 tot 400 MW. De maximale rotordiameter bedraagt 166 m. De afstand gemeten van de gevel van de woning tot de dichtstbijzijnde windmolen bedraagt 880 m. Het inpassingsplan voorziet ook in de sanering van 98 bestaande windturbines.

Bij besluit van 24 november 2022 heeft de minister van Klimaat en Groene Groei aan [appellant A] en [appellant B] een tegemoetkoming in planschade van € 7.750,00 toegekend. [appellant A] en [appellant B] waren ten tijde van belang eigenaar van de vrijstaande woning op het perceel aan de [locatie 1] (de woning). Bij brief van 17 maart 2021 hebben zij de minister verzocht om tegemoetkoming in planschade die zij naar eigen zeggen hebben geleden als gevolg van de inwerkingtreding van het Inpassingsplan Windplan Groen (het inpassingsplan). Dit plan, dat op 16 december 2019 (peildatum) in werking is getreden, is de planologische grondslag voor het realiseren van een windpark in het deelgebied Oost in Flevoland. Het inpassingsplan voorziet in de realisatie van 90 windturbines met een opgesteld vermogen van 300 tot 400 MW. De maximale rotordiameter bedraagt 166 m. De afstand gemeten van de gevel van de woning tot de dichtstbijzijnde windmolen bedraagt 885 m. Het inpassingsplan voorziet ook in de sanering van 98 bestaande windturbines.

Bij besluit van 24 november 2022 heeft de minister aan [appellant A] en [appellant B] een tegemoetkoming in planschade van € 7.000,00 toegekend. [appellant A] en [appellant B] waren ten tijde van belang eigenaar van de vrijstaande woning op het perceel aan de [locatie] (de woning). Bij brief van 11 maart 2021 hebben zij de minister verzocht om tegemoetkoming in planschade die zij naar eigen zeggen hebben geleden als gevolg van de inwerkingtreding van het Inpassingsplan Windplan Groen (het inpassingsplan). Dit plan, dat op 16 december 2019 (peildatum) in werking is getreden, is de planologische grondslag voor het realiseren van een windpark in het deelgebied Oost in Flevoland. Het inpassingsplan voorziet in de realisatie van 90 windturbines met een opgesteld vermogen van 300 tot 400 MW. De maximale rotordiameter bedraagt 166 m. De afstand gemeten van de gevel van de woning tot de dichtstbijzijnde windmolen bedraagt 885 m. Het inpassingsplan voorziet ook in de sanering van 98 bestaande windturbines.

Bij besluit van 18 april 2023 heeft de minister van Klimaat en Groene Groei aan Kantrade B.V. een tegemoetkoming in planschade van € 6.000,00 toegekend. Windkoepel Groen heeft het initiatief genomen om een windpark te realiseren in deelgebied Oost in Flevoland. De ontwikkeling voorziet in de realisatie van 90 windturbines met een opgesteld vermogen van 300 tot 400 MW en de sanering van 98 bestaande windturbines. Om de uitvoering te bewerkstelligen heeft de minister het Inpassingsplan Windplan Groen (inpassingsplan) vastgesteld. Het inpassingsplan is op 16 december 2019 in werking getreden (peildatum). Een aantal eigenaren van percelen aan de Boslaan in Park Ketelhaven meent door het inpassingsplan planschade te hebben geleden. Zij hebben daarom aanvragen om tegemoetkoming in planschade ingediend.

Bij besluit van 3 juli 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Breda [appellante] opgedragen om de zeecontainers, de stretch tent en de bar te verwijderen van haar buitenterrein. Ook mag [appellante] het buitenterrein alleen nog gebruiken voor de manege. Als zij dit niet doet, dan moet zij een dwangsom betalen. [appellante] is gevestigd aan de [locatie] te Breda. Zij baat daar onder meer een manege uit. Op het buitenterrein van [appellante] rust op basis van het bestemmingsplan "Buitengebied Zuid 2013" de bestemming "Sport" met de functieaanduiding "manege". Toezichthouders hebben geconstateerd dat er op 17 juni 2023 een feest was gehouden op het buitenterrein van [appellante]. Volgens het college is dat in strijd met het bestemmingsplan. Daarom heeft het college een zogenoemde last onder dwangsom opgelegd. Daarin staat dat [appellante]de zeecontainers, de stretch tent en de bar moet weghalen van het buitenterrein. Verder mag [appellante]het buitenterrein alleen nog gebruiken voor de manege. [appellante] is het hier niet mee eens, omdat een terras met bijbehorende activiteiten volgens haar wel is toegestaan op grond van het bestemmingsplan.

Bij besluit van 3 november 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Gemert-Bakel aan [appellante] een omgevingsvergunning verleend voor onder meer het tijdelijk huisvesten van twee werknemers. [appellante] exploiteert een pluimveehouderij aan de [locatie 1] in Elsendorp en wenst twee tijdelijke werknemers te huisvesten binnen een vergunde loods. Het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Proeftuin Elsendorp" staat dit niet toe op grond van artikel 4.4.1, aanhef en onder n, van de planregels. Artikel 4.5.4 van de planregels biedt de mogelijkheid om hiervan bij omgevingsvergunning af te wijken. Daarom heeft [appellante] een omgevingsvergunning in afwijking van het bestemmingsplan aangevraagd. Het college heeft de omgevingsvergunning verleend. [appellante] is het niet eens met de herroeping. Hij vindt dat het college het bezwaar van de Stichting niet-ontvankelijk had moeten verklaren omdat zij geen belanghebbende is bij de tijdelijke huisvesting van werknemers. Bovendien geven volgens [appellante] zijn specifieke omstandigheden aanleiding om in dit geval van de advieswaarde in het toetsingskader af te wijken, zodat het college kan toestaan om tijdelijke werknemers te huisvesten.

Bij besluit van 14 maart 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amersfoort ambtshalve [appellant] uit de basisregistratie personen (brp) geschreven. Een deurwaarder heeft de gemeente Amersfoort per brief van 30 november 2023 verzocht een adresonderzoek te doen naar [appellant] omdat hij diverse (ambtelijke) stukken op het adres van [appellant] heeft achtergelaten en hierover niets van [appellant] heeft vernomen. Naar aanleiding van dit verzoek is het college overgegaan tot het verrichten van een adresonderzoek. Het college heeft [appellant] middels meerdere brieven geïnformeerd over het lopende adresonderzoek. Ook heeft het college de hoofdbewoonster van het adres waar [appellant] stond ingeschreven, zijn moeder, aangeschreven. Zowel [appellant] als zijn moeder hebben niet gereageerd. Het college heeft [appellant] vervolgens per brief van 1 februari 2024 geïnformeerd over het voornemen om hem ambtshalve uit te schrijven uit de brp en is hiertoe - na het uitblijven van een reactie binnen vier weken - bij besluit van 14 maart 2024 overgegaan. Het college heeft dit besluit per gewone post aan [appellant] verzonden en dit ook bekend gemaakt door publicatie in het Gemeenteblad op 27 maart 2024.

Bij besluit van 6 december 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag aan [appellante] een bestuurlijke boete opgelegd van € 10.000,00. [appellante] is eigenaar/verhuurder van de woning aan de [locatie] in Den Haag, waar de Haagse Pandbrigade op 6 september 2022 een controle heeft uitgevoerd bij één van haar huurders, na de ontvangst van een anonieme melding. Zij heeft in het inspectierapport geconcludeerd dat de woning onzelfstandig werd bewoond, zonder dat daarvoor een vergunning was verleend. De inspecteurs hebben daar namelijk zes slaapplaatsen aangetroffen, verdeeld over drie ruimtes met daarin persoonlijke bezittingen en kleding van meerdere personen, en in één van die ruimtes een tafeltje met etenswaren. Naast de huurder, die op verzoek van zijn moeder naar de woning is gekomen vanwege de controle, hebben de inspecteurs daar zijn moeder en één van zijn personeelsleden aangetroffen. De huurder heeft verklaard dat hij ergens anders woont, maar over twee weken terugverhuist, en dat zijn personeel tijdelijk in de woning verblijft, maar dat hij niet weet hoeveel mensen dit zijn of hoe zij heten.

Bij besluit van 21 juni 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Heerlen bij [appellant] een dwangsom van € 5.000,00 ingevorderd. Aangezien het college een melding had ontvangen over de splitsing van de woning die [appellant] huurt aan de [locatie] in Heerlen, heeft daar op 9 maart 2023 een controle plaatsgevonden. Tijdens de inspectie is geconstateerd dat de woning illegaal is gesplitst. De begane grond was op dat moment omgezet van een berging naar een woonruimte met eigen voorzieningen, die afzonderlijk werd gebruikt en verhuurd. Op de eerste verdieping waren een keuken, doucheopstelling en woonkamer aanwezig en op de tweede verdieping bevonden zich drie slaapkamers en een badkamer. Het college heeft vervolgens op 10 juli 2023 aan [appellant] een last onder dwangsom opgelegd om binnen acht weken de overtreding te beëindigen en beëindigd te houden. Als hij niet aan de last voldoet, verbeurt hij een dwangsom van € 5.000,00.

Bij besluit van 19 augustus 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellant] voor een milieuparkeervergunning voor bewoners afgewezen. [appellant] woont in het centrum van Amsterdam, in deelvergunninggebied Centrum-1a. Hij heeft op 25 juli 2023 een milieuparkeervergunning aangevraagd om zijn elektrische auto te kunnen parkeren op de straat aan een laadfaciliteit. In dit gebied wordt ingevolge de Parkeerverordening 2013 maximaal één milieuparkeervergunning aan bewoners verleend, als de bewoner niet beschikt over een stallingsplaats. [appellant] beschikt over een stallingsplaats in een garage bij zijn woning. Het college heeft de aanvraag voor de milieuparkeervergunning daarom afgewezen. [appellant] is het hier niet mee eens omdat zijn stallingsplaats niet geschikt is voor een elektrische auto. Zijn auto kan op die plaats namelijk niet worden opgeladen, omdat er geen laadfaciliteit is. Hierdoor kan [appellant] alleen ergens anders opladen, met extra kosten en tijd tot gevolg.

Bij besluit van 17 juli 2023 heeft de Dienst Toeslagen geen compensatie toegekend aan [appellante] in het kader van de hersteloperatie toeslagen. In deze uitspraak gaat het om de vraag of [appellante] voor de toeslagjaren 2011 en 2012 recht heeft op compensatie, zoals bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, van de Wet hersteloperatie toeslagen (de Wht). Daarin is bepaald dat de Dienst Toeslagen op aanvraag compensatie toekent aan een aanvrager van een kinderopvangtoeslag, die schade heeft geleden, doordat ten aanzien van hem: a) voor 23 oktober 2019 bij de uitvoering van de kinderopvangtoeslag sprake is geweest van institutionele vooringenomenheid van de Dienst toeslagen; of b) de toepassing van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen, de Wet kinderopvang of de op die wetten berustende bepalingen bij de uitvoering van de kinderopvangtoeslag heeft geleid tot onbillijkheden van overwegende aard die voortkomen uit de hardheid van de toepassing die voor 23 oktober 2019 werd gegeven aan het wettelijk systeem. Volgens de Dienst Toeslagen heeft [appellante] geen recht op compensatie. Hij heeft toegelicht dat het bedrag van de (voorschotten) kinderopvangtoeslag voor het jaar 2011 een aantal keren is aangepast vanwege wijzigingen die [appellante] zelf heeft doorgegeven.

Bij besluit van 21 december 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Deurne aan New-ton B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van 10 appartementen in een monumentaal pand aan de Visser 25 in Deurne (het perceel). Het college heeft een omgevingsvergunning verleend aan New-ton B.V. voor het bouwen van 10 appartementen in een monumentaal pand op het perceel. Deze omgevingsvergunning is verleend voor het bouwen van een bouwwerk, het wijzigen van een monument en het handelen in strijd met de regels op het gebied van de ruimtelijke ordening. Het bouwplan voldoet namelijk niet aan de regels van het bestemmingsplan "Centrum Deurne". Het perceel is daarin bestemd voor dienstverlening. Het bouwplan behelst de bouw van woningen en wijkt daar dus van af. [appellante] woont in de buurt van het bouwplan en is het niet eens met de verleende vergunning. Zij vreest met name voor een aantasting van het rijksmonument. In deze uitspraak gaat de Afdeling in op de gronden die zij in hoger beroep heeft aangevoerd tegen de uitspraak van de rechtbank.

Bij besluit van 30 november 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Veldhoven het verzoek van [appellant] om verstrekking van documenten op grond van artikel 5.5 van de Wet open overheid (Woo) gedeeltelijk ingewilligd. Tijdens de raadsvergadering van 8 februari 2022 heeft wethouder V. van Wieren - Kraayvanger een verklaring namens het zogenoemde wethouderscollectief naar buiten gebracht over uitspraken die [appellant] gedaan zou hebben. Deze uitspraken zijn volgens het wethouderscollectief door [appellant] in de periode tussen maart 2018 en 8 februari 2022 gedaan. Op 18 september 2023 heeft [appellant] op grond van artikel 42 van het Reglement van Orde hierover schriftelijke vragen aan het college gesteld. Het college heeft haar bij brief van 17 oktober 2023 laten weten niet inhoudelijk op haar brief te reageren. [appellant] heeft daarna, op 27 oktober 2023, een Woo-verzoek ingediend bij het college waarbij zij heeft verzocht om kopieën van de volgende documenten:

Bij besluit van 24 september 2024 heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven een aanvraag van [appellante] om een uitkering uit het schadefonds geweldsmisdrijven afgewezen. De CSG kent uit het schadefonds onder meer uitkeringen toe aan een ieder die door een in Nederland opzettelijk gepleegd geweldsmisdrijf ernstig lichamelijk of geestelijk letsel heeft opgelopen. Op 16 november 2023 heeft [appellante] bij de CSG een aanvraag om een uitkering uit het schadefonds ingediend. Zij is op 20 september 2021 slachtoffer geworden van een inbraak door haar buurman, waarbij zij ook is mishandeld.

Bij besluit van 5 april 2024 heeft het college van gedeputeerde staten van Fryslân aan Faunabeheereenheid Fryslân (FBE) een omgevingsvergunning verleend. FBE heeft op 15 september 2023 een aanvraag ingediend voor de afgifte van een opdracht voor het afschot van overzomerende grauwe ganzen. Sinds de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 is hiervoor niet een afgifte van een opdracht, maar een omgevingsvergunning nodig. Het college heeft de aanvraag daarom behandeld als de aanvraag om een omgevingsvergunning. Bij besluit van 5 april 2024 heeft het college aan de FBE een omgevingsvergunning verleend voor het uitvoeren van populatiebeheer door afschot van de overzomerende grauwe ganzen in de provincie Fryslân voor de periode van 1 april 2024 tot en met 1 oktober 2024. Op 16 juli 2024 heeft het college een wijzigingsbesluit genomen, waarbij één van de aan de vergunning verbonden voorschriften is gewijzigd. De bufferzone rondom Natura 2000-gebieden is aangepast van een afstand van 300 naar 150 meter. Bij besluit van 30 oktober 2024 heeft het college het bezwaar van [appellant] kennelijk niet-ontvankelijk verklaard, omdat hij volgens het college geen belanghebbende bij het besluit is.

Bij besluit van 29 oktober 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Deventer zijn beslissing om op 11 oktober 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening gemeente Deventer aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 91,00, voor rekening van [appellante] komen. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een vuilniszak, die op 11 oktober 2025 is aangetroffen naast een ondergrondse container met zuilnummer 0181-4, bij de Nijhoffgaarde in Deventer. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de vuilniszak verkeerd heeft aangeboden, omdat daarin een plastic verpakking van webwinkel Temu is aangetroffen met haar naam en adres op het adreslabel. [appellante] betwist niet dat de vuilniszak van haar afkomstig is, maar voert aan dat zij de klep van de ondergrondse container niet voldoende open kon krijgen om de vuilniszak erin te doen. Zij heeft voor het openen van de container wel € 3,00 betaald. [appellante] stelt dat haar buurvrouw dit zag terwijl zij op haar balkon stond.

Bij besluit van 5 september 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 1 september 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een deel van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 199,57, voor rekening van [appellant] komt. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos behorend bij een Nespresso koffiezetapparaat, die op 1 september 2025 is aangetroffen naast een ondergrondse container bij Vredeoord 35 in Den Haag. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de doos verkeerd heeft aangeboden omdat op de doos een adreslabel is geplakt met daarop zijn naam en adres. [appellant] erkent dat de doos van hem is maar betwist dat hij deze bij de container aan Vredeoord 35 heeft neergezet. Hij stelt dat hij op 9 augustus 2025 een nieuw koffiezetapparaat had gekocht en het oude apparaat in de betreffende doos bij het grofvuil van zijn buurman had gezet bij het pleintje aan de Strausslaan. [appellant] had hier toestemming voor van zijn buurman.

Bij besluit van 19 oktober 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 14 oktober 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een deel van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 199,57, voor rekening van [appellante] komt. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een papieren tas met daarin papierafval, die op 14 oktober 2025 is aangetroffen naast de textielcontainer ter plaatse van de Dr. Lelykade 68 in Den Haag. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] het papierafval verkeerd heeft aangeboden, omdat daarin een reclameboek van Bol.com is aangetroffen met haar adres op het adreslabel. [appellante] betwist in de eerste plaats dat zij het reclameboek in de tas naast de textielcontainer heeft gedaan. Zij wijst erop dat niet haar naam maar dat van de voormalige eigenaar van de woning op het adreslabel van het reclameboek staat.

Bij besluit van 13 februari 2026 heeft het college van burgemeester en wethouders van Vijfheerenlanden zijn beslissing om op 2 februari 2026 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening gemeente Vijfheerenlanden 2023 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen op schrift gesteld. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een vuilniszak die op 2 februari 2026 is aangetroffen naast een ondergrondse restafvalcontainer met nummer 2925, ter hoogte van Amaliastein 209 in Vianen. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de vuilniszak verkeerd heeft aangeboden, omdat daarin een poststuk is aangetroffen met zijn naam en adres op het adreslabel. [appellant] betwist dat hij de vuilniszak onjuist heeft aangeboden. Volgens hem is het enkel aantreffen van een poststuk met zijn adresgegevens onvoldoende om hem als dader aan te merken. Hij stelt dat hij regelmatig producten voor zijn buren bestelt en dat zij de pakketverpakking met de vuilniszak hebben weggegooid. Daarnaast wijst hij erop dat uit de stortgegevens van de container blijkt dat de container op 1 en 8 februari 2026 de status "wel toegang, container niet geopend" had. Dit betekent volgens [appellant] dat de container defect was.

Bij besluit van 16 juni 2025 heeft de burgemeester van Enschede de vergunning van [appellant] voor [coffeeshop], gevestigd aan de [locatie 1] te Enschede, ingetrokken. [appellant] exploiteert [coffeeshop] in Enschede. De burgemeester heeft de vergunning van [appellant] ingetrokken en de gedoogbeschikking voor de coffeeshop geweigerd. Deze besluiten heeft de burgemeester gebaseerd op een onderzoek dat is gedaan op grond van de Wet bevordering integriteitsbeoordeling door het openbaar bestuur (Wet Bibob). Dit onderzoek is verricht naar aanleiding van een drugsvondst op 11 december 2023 in de panden aan de [locatie 2] en [locatie 3], aangrenzend aan [coffeeshop] op [locatie 1]. Er zijn 10,49 kilo hasj, 63,16 kilo hennep en 235 joints aangetroffen. Ook is er € 127.877,80 aan contant geld gevonden. Uit het Bibob-onderzoek kwam volgens de burgemeester naar voren dat sprake is van ernstig gevaar dat de vergunning mede wordt gebruikt om uit gepleegde strafbare feiten verkregen of te verkrijgen, op geld waardeerbare voordelen te benutten (artikel 3, eerste lid, onder a, van de Wet Bibob; de a-grond) en om strafbare feiten te plegen (artikel 3, eerste lid, onder b, van de Wet Bibob; de b-grond).

Bij beslissing van 10 februari 2026 heeft de examencommissie van de faculteit Economie en Bedrijfskunde van de Universiteit van Amsterdam (de examencommissie) het verzoek van [appellante] voor een extra toetskans voor het vak Computational Finance afgewezen. [appellante] is student aan de Faculteit Economie en Bedrijfskunde aan de Universiteit van Amsterdam. Voor de afronding van de masteropleiding hoeft zij alleen nog het vak af te ronden. [appellante] heeft voor de eerste kans van het vak in studiejaar 2025-2026 een 3,0 gehaald. Voor de herkansing, die plaatsvond op 4 februari 2026, is een ‘niet aan poging deelgenomen’ (NAP) geregistreerd. Vanwege het slechte weer reed in de ochtend van de herkansing geen treinverkeer tussen Groningen en Amsterdam. [appellante] stelt dat zij daardoor die ochtend niet aan het tentamen van 09:00 kon deelnemen. [appellante] heeft de examencommissie verzocht de gemiste herkansing te compenseren door haar op korte termijn een nieuwe toetskans aan te bieden. Zij stelt dat zij vanwege overmacht niet aan het tentamen kon deelnemen.

Bij beslissing van 31 december 2025 heeft de decaan van de Tilburg School of Economics and Management (de decaan) [appellant] voorwaardelijk toegelaten tot de masteropleiding Econometrics and Mathematical Economics (E&ME). [appellant] heeft verzocht om toelating tot de masteropleiding E&ME en de masteropleiding QFAS (gezamenlijk ook: de masteropleidingen), beide aan de Tilburg School of Economics and Management. De decaan heeft [appellant] voor beide masteropleidingen toegelaten onder de voorwaarde dat hij uiterlijk 31 januari 2026 de bacheloropleiding Econometrie & Operationele Research heeft afgerond. Aan voornoemde voorwaarde heeft [appellant] niet voldaan. Hij is daarom niet toegelaten tot de masteropleidingen. Het CBE heeft zich in de beslissingen op het standpunt gesteld dat de bevoegdheid om studenten toe te laten tot een opleidingsprogramma een discretionaire bevoegdheid is van de decaan.

Belangrijke uitspraak die de verschillen duidelijk maakt tussen de oude coördinatieregeling van de inmiddels vervallen Wet op de ruimtelijke ordening (Wro) en de nieuwe coördinatieregeling van de Algemene wet bestuursrecht. De uitspraak is relevant voor bestuursorganen als zij meerdere besluiten willen coördineren. Tot 1 januari 2024 maakten bestuursorganen vaak gebruik van de mogelijkheid om meerdere ruimtelijke en uitvoeringsbesluiten samen te coördineren. Op grond van het oude artikel 3.30 van de Wro werden bijvoorbeeld bestemmingsplannen en omgevingsvergunningen gecoördineerd voorbereid. Tegen dat 'pakket' aan besluiten kon dan in één keer beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak. Voor die oude coördinatiebesluiten was het niet nodig dat een ander bestuursorgaan van een mee te coördineren besluit, óók het coördinatiebesluit nam. Maar dat is met de komst van de Omgevingswet per 1 januari 2024 veranderd. De Wro-coördinatieregeling is vervallen. Daarvoor in de plaats is een algemene coördinatieregeling opgenomen in afdeling 3.5 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Uit artikel 3:20 van de Awb volgt dat de coördinatieregeling alleen van toepassing is als een wettelijk voorschrift dat bepaalt of als er door álle bevoegde bestuursorganen een coördinatiebesluit wordt genomen. Gebeurt dat laatste niet, dan heeft dat gevolgen voor de bevoegdheid van de Afdeling bestuursrechtspraak om in eerste en enige aanleg te oordelen over de beroepen tegen de besluiten. Dat laat de uitspraak van vandaag goed zien. In de concrete rechtszaak waar de Afdeling bestuursrechtspraak zich over boog, nam alleen de gemeenteraad van Oude IJsselstreek een coördinatiebesluit om de wijziging van het omgevingsplan te kunnen coördineren met een omgevingsvergunning. Het college van gedeputeerde staten van Gelderland nam zo’n coördinatiebesluit voorafgaand aan de coördinatie van de besluiten niet. Omdat het coördinatiebesluit niet ook is genomen door het college van gedeputeerde staten, maar alleen door de gemeenteraad is de coördinatieregeling in de Awb in dit geval niet van toepassing. Daarom is de Afdeling bestuursrechtspraak niet bevoegd om in eerste en enige aanleg te oordelen over de beroepen tegen de omgevingsvergunning. Die beroepen zullen worden doorgestuurd naar de rechtbank Gelderland. De zaak over de wijziging van het omgevingsplan wordt wel door de Afdeling bestuursrechtspraak voortgezet.

[appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college van burgemeester en wethouders van Breda zijn aanvraag heeft mogen afwijzen, omdat hij er gerechtvaardigd op mocht vertrouwen dat het college de omgevingsvergunning aan hem zou verlenen. Zijn initiatiefplan is namelijk positief beoordeeld en op de tekeningen bij het initiatiefplan was al te zien dat de goothoogte zou toenemen. Wie zich beroept op het vertrouwensbeginsel moet aannemelijk maken dat van de kant van de overheid toezeggingen of andere uitlatingen zijn gedaan of gedragingen zijn verricht waaruit hij in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs kon en mocht afleiden of het bestuursorgaan een bepaalde bevoegdheid zou uitoefenen en zo ja hoe. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat het college de aanvraag heeft mogen afwijzen.