Uitspraken

Bij uitspraak van 5 augustus 2026, ECLI:NL:RVS:2026:4608, heeft de Afdeling bestuursrechtspraak het onderzoek in de zaak heropend ter voorbereiding van een nadere uitspraak over de gevorderde schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn. [appellant] heeft bij brief van 6 juni 2025 verzocht om vergoeding van schade wegens overschrijding van de redelijke termijn. De redelijke termijn is overschreden, als de duur van de totale procedure te lang is. Voor een procedure als deze die uit één rechterlijke instantie bestaat zonder voorafgaande bezwaarprocedure, is in beginsel een totale lengte van ten hoogste twee jaar redelijk. De termijn begint op het moment van ontvangst van het beroepschrift door de Afdeling.

Bij besluit van 14 augustus 2020 heeft de minister voor Medische Zorg aan [bedrijf] een bestuurlijke boete van in totaal € 28.500,00 opgelegd voor twee overtredingen van de Geneesmiddelenwet (Gmw). [bedrijf] is een groothandel in onder andere voedingssupplementen en geneesmiddelen. Een inspecteur van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit heeft in het kader van het project ‘Coronaclaims op internet’ op 31 maart 2020, 6 april 2020 en 7 april 2020 een onderzoek uitgevoerd op de website van [bedrijf]. Volgens het rapport van bevindingen van de inspecteur werd op de website het middel ZN-ZYME FORTE Zink (citraat, gluconaat) te koop aangeboden als geneesmiddel, terwijl daarvoor geen handelsvergunning was verleend (het middel Z). Ook maakte [bedrijf] volgens de inspecteur op haar website reclame voor het middel Z.

Bij besluit van 20 januari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van 's-Hertogenbosch het verzoek van [appellante] om wijziging van haar persoonsgegevens en opneming van persoonsgegevens van haar ouders in de basisregistratie personen (brp) afgewezen. [appellante] staat sinds december 1994 in de brp ingeschreven als [appellante], geboren op [geboortedatum 1] 1977 in Wen Zhou, China. Sinds 13 december 2011 is zij gehuwd. In het kader daarvan heeft zij op 29 november 2011 een beëdigde verklaring afgelegd zoals bedoeld in artikel 1:45 van het Burgerlijk Wetboek (BW), waarbij zij onder belofte heeft verklaard dat zij [appellante] is, geboren op [geboortedatum 1] 1977 in Wen Zhou, China. Op 13 juni 2019 heeft [appellante] het college verzocht om haar persoonsgegevens in de brp te wijzigen op grond van artikel 2.58 van de Wet basisregistratie personen. Zij wil haar persoonsgegevens wijzigen naar [naam], geboren op [geboortedatum 2] 1973 in Ruian, China, en wil de persoonsgegevens van haar vader, [vader], geboren op [geboortedatum 3] 1929, en van haar moeder, [moeder], toevoegen in de brp.

Het bestemmingsplan en de omgevingsvergunning voor een bouw- en tuinmarkt van Hornbach met afhaalcentrum en parkeerplaatsen aan de Henriëtte Roland Holstlaan in Almelo blijven in stand. Dat betekent dat de vestiging van Hornbach daar mag komen. Beter Bed, Intergamma, Praxis en Belangenvereniging Woonboulevard Almelo hebben zich tegen de komst van de bouw- en tuinmarkt verzet. Zij kwamen tegen het bestemmingsplan en de omgevingsvergunning in beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak. Met de komst van Hornbach vrezen zij nadelige gevolgen voor hun eigen bedrijven, en zijn ze onder meer bang voor geluidhinder, verkeersproblemen en leegstand op de woonboulevard. Beter Bed, Intergamma, Praxis en Belangenvereniging Woonboulevard Almelo voerden veel bezwaren aan. Een groot gedeelte is in de uitspraak van vandaag ongegrond verklaard. Een aantal bezwaren snijdt naar het oordeel van de Afdeling bestuursrechtspraak wel hout. Die bezwaren gaan over geluid, verkeerstoename en bezonning. De Afdeling bestuursrechtspraak constateert dat het bestemmingsplan op die aspecten gebreken vertoont. Maar ze oordeelt ook dat de gemeenteraad deze gebreken tijdens de procedure heeft hersteld. De Afdeling bestuursrechtspraak bepaalt daarom in zijn beslissing aan het eind van de uitspraak dat ‘de rechtsgevolgen van het bestemmingsplan in stand blijven’. En dat betekent feitelijk dat het bestemmingsplan in orde is. Op één onderdeel past de Afdeling bestuursrechtspraak het bestemmingsplan nog wel zelf aan. Dat heet dan dat de Afdeling bestuursrechtspraak ‘zelf in de zaak voorziet’. Zij doet dat voor de zogeheten LARGAS-aansluiting. LARGAS staat voor ‘langzaam rijden gaat sneller’. De Afdeling bestuursrechtspraak is het met bezwaarmakers eens dat de aanleg van deze aansluiting uitdrukkelijk in het bestemmingsplan moet worden geborgd, maar dat had de gemeenteraad niet gedaan. De procedure is met deze uitspraak nu afgedaan. Hornbach mag zijn bouw- en tuinmarkt in Almelo gaan vestigen.

Bij besluit van 6 juli 2023 heeft de raad van de gemeente Tilburg het bestemmingsplan "Udenhout Beschermd Dorpsgezicht, 8e herziening (Schoorstraat Vincentius)" vastgesteld. Het bestemmingsplan maakt de bouw van 94 woningen op het Vincentiusterrein aan de Schoorstraat 2a in Udenhout mogelijk, waarbij minstens 31 woningen zijn bedoeld voor de sociale huur. Van deze woningen zijn er 53 voorzien in twee nieuw te bouwen appartementengebouwen, namelijk 31 appartementen in het meest westelijke appartementengebouw en 22 in het meest oostelijke appartementengebouw. Het centrale gebouw op het Vincentiusterrein heeft een rijksmonumentale status. Daarin worden 28 woningen mogelijk gemaakt. In de twee gebouwen direct grenzend aan het centrale gebouw worden samen 13 woningen mogelijk gemaakt. De opstallen op het terrein werden blijkens de plantoelichting ten tijde van de vaststelling van het plan gebruikt voor zorgdoeleinden, voornamelijk voor dagbesteding.

In de tussenuitspraak van 13 augustus 2025 heeft de Afdeling de raad van de gemeente Zuidplas opgedragen om binnen 26 weken na verzending van deze tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van de raad van 5 september 2023 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Verzamelplan Zuidplas 2023" te herstellen, dan wel een gewijzigd of een nieuw besluit te nemen. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling overwogen dat de raad bij de vaststelling van het bestemmingsplan ten onrechte geen rekening heeft gehouden met de vergunningvrije bouw- en gebruiksmogelijkheden op de percelen [locatie 1] en [locatie 2]. Daarmee is niet uitgesloten dat de bedrijfsvoering van [appellanten] wordt beperkt.

Bij besluit van 11 november 2022 heeft de minister van Binnenlandse zaken en koninkrijksrelaties besloten om de door [appellant] verzochte informatie niet openbaar te maken. De minister heeft besloten om de notitie op grond van artikel 5.1, tweede lid, aanhef en onder b, van de Woo maar voor een deel openbaar te maken en openbaarmaking van bepaalde passages dus achterwege te laten. Volgens de minister wegen de economische en financiële belangen van de Staat zwaarder dan het belang van openbaarmaking van die passages. Daarvoor is van belang dat de taxatiewaarde en de onderbouwing daarvan inzicht geven in de gehanteerde taxatiesystematiek en daarmee in de taxaties van ander vastgoed in eigendom van de Staat. De economische en financiële belangen van de Staat kunnen worden geschaad als de taxatiewaarde en de onderbouwing daarvan openbaar zou worden, omdat andere marktpartijen dan weten welke afwegingskaders aan de taxatiewaarde ten grondslag liggen. Die marktpartijen kunnen die informatie bij onderhandelingen in hun voordeel gebruiken. Inzicht in het verschil tussen een taxatie- en markt-/verkoopwaarde geeft immers inzicht in de onderhandelingsruimte en -tactieken van de Staat. Dat de informatie inmiddels ouder dan vijf jaar is, leidt niet tot een andere afweging. De taxatiesystematiek wordt namelijk nog steeds toegepast bij andere vastgoedobjecten in eigendom van de Staat.

In het besluit van 18 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ameland een omgevingsvergunning verleend aan [persoon] voor het uitbreiden van een terras, het plaatsen van een erfafscheiding en een speeltoestel, en het maken van een nieuwe duinrand bij het restaurant Bravo aan de Strandweg 53 in Nes. Op 18 januari 2022 heeft het college een omgevingsvergunning verleend aan [persoon] voor het uitbreiden van een terras, het plaatsen van een erfafscheiding voor de afscherming van afvalcontainers en een speeltoestel en het maken van een nieuwe duinrand bij restaurant Bravo. Op 21 maart 2022 heeft het college de motivering van het besluit van 18 januari 2022 aangevuld. Stichting Kampvreugd exploiteert de naastgelegen camping Duinoord Ameland. Zij is het niet eens met de uitbreiding van het terras van restaurant Bravo omdat zij vreest dat dit terras voor overlast zal zorgen op haar kampeerterrein.

Bij besluit van 16 juni 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Mook en Middelaar aan Wildenborch Real Estate een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een strandpaviljoen met sanitaire voorziening bij de Mookerplas op het perceel aan de [locatie] in Plasmolen. Bij besluit van 16 juni 2020 heeft het college aan Wildenborch Real Estate een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een strandpaviljoen met sanitaire voorziening bij de Mookerplas op het perceel aan de [locatie]in Plasmolen. [appellante] is het niet eens met de uitspraak van de rechtbank uitsluitend voor zover die gaat over het niet vergoeden van het griffierecht. [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat zij griffierecht was verschuldigd voor haar beroep. Ter onderbouwing hiervan wijst [appellante] erop dat de rechter op de zitting heeft gezegd dat het fout is dat meer dan eenmaal griffierecht van [appellante] en anderen is geheven en dat de gemaakte fout zal worden hersteld, maar dat dat niet is gebeurd. [appellante] voert aan dat de rechtbank ten onrechte niet in de uitspraak heeft bepaald dat het college op grond van artikel 8:74 van de Algemene wet bestuursrecht het griffierecht moet vergoeden. Zij wijst in dit verband erop dat haar beroep gegrond was.

Bij besluit van 14 april 2022 heeft de korpschef van politie het verzoek van [appellant A] om inzage in over hem en zijn zoon [appellant C] verwerkte politiegegevens gedeeltelijk toegewezen. Bij besluit van 21 april 2022 heeft de korpschef het verzoek van [appellante B] om inzage in over haar verwerkte politiegegevens gedeeltelijk toegewezen. [appellant A] en [appellante B] hebben op 22 maart 2022 verzocht om inzage in hun persoonsgegevens en de persoonsgegevens van hun zoon als bedoeld in artikel 25 van de Wet politiegegevens (Wpg). Met dit verzoek willen [appellant A] en [appellante B] duidelijkheid krijgen over welke registraties op hun namen en woonadres bestaan. Hun ex-partners zouden namelijk (valse) meldingen over en aangiftes van strafbare gedragingen, zoals mishandeling, verkrachting en seksueel kindermisbruik, hebben gedaan. Met de besluiten van 14 en 21 april 2022 heeft de korpschef de verzoeken gedeeltelijk toegewezen. In deze besluiten zijn overzichten gegeven van registraties en is informatie over de voorwaarden van de verwerkingen verstrekt. Van een aantal registraties is de inzage geheel dan wel gedeeltelijk geweigerd.

Bij besluit van 21 december 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Reusel-De Mierden het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het gebruik van een houtkachel en het stoken van open vuur op het perceel [locatie 1] te Lage Mierde afgewezen. [appellant] woont aan de [locatie 2] in Lage Mierde. Hij ervaart overlast door het stoken van open vuur en het gebruik van een houtkachel in de tuinkamer op het perceel aan de [locatie 1]. Volgens [appellant] leiden de rook en stank van de houtkachel van zijn buren tot gezondheidsproblemen en een aantasting van zijn leef- en woongenot. [appellant] heeft het college verzocht om tegen deze situatie handhavend op te treden. Door een gemeentelijke toezichthouder zijn bij controles geen overtredingen van de Algemene Plaatselijke Verordening Reusel-De Mierden of het Bouwbesluit 2012 geconstateerd. Daarom heeft het college geweigerd om handhavend op te treden. De rechtbank heeft geoordeeld dat het besluit van 20 april 2022 onzorgvuldig is voorbereid, omdat het college op basis van de uitgevoerde controles onvoldoende inzicht heeft gekregen in de hinder of overlast die ontstaat door het gebruik van de houtkachel.

Bij besluit van 10 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Gennep aan [persoon A] en [persoon B] een omgevingsvergunning verleend voor het verbouwen en uitbreiden van een pand aan de [locatie 1] te Gennep. Daarbij heeft het college gebruik gemaakt van de bevoegdheid als bedoeld in artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 2°, van de Wabo in samenhang gelezen met artikel 4, vierde lid, van bijlage II van het Besluit omgevingsrecht, om de vergunning in afwijking van het bestemmingsplan te verlenen. [appellant A] en [appellant B] wonen aan de [locatie 2] te Gennep. Zij zijn ook eigenaar van het perceel aan de [locatie 3]. Dat perceel ligt direct naast de [locatie 1]. [appellant A] en [appellant B] zijn het niet eens met de door het college verleende omgevingsvergunning. Zij vrezen dat door dit besluit het woon- en leefklimaat ter plaatse van het pand aan de [locatie 3] onevenredig wordt aangetast, omdat de beoogde bouw en uitbreiding van het naburige pand een ernstige vermindering van zonlichttoetreding op hun perceel tot gevolg zal hebben.

Bij e-mail van 10 december 2023 heeft [appellant] bezwaar gemaakt tegen het door de korpschef van politie delen van informatie met de AIVD. Bij besluit van 23 februari 2024 heeft de korpschef het bezwaar van [appellant] niet-ontvankelijk verklaard. Het bezwaar is volgens haar kennelijk niet-ontvankelijk. [appellant] heeft op 10 december 2023 bezwaar gemaakt tegen het door de korpschef delen van informatie met de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD). Hij heeft de korpschef op 25 januari 2024 in gebreke gesteld omdat niet tijdig op zijn bezwaar is beslist. Namens de korpschef is op 7 februari 2024 aan [appellant] meegedeeld dat het delen van informatie met de AIVD een feitelijke handeling is. Tegen deze feitelijke handeling kan geen bezwaar worden gemaakt. De korpschef heeft vervolgens in het besluit van 23 februari 2024 het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. Omdat zij meent dat het kennelijk niet-ontvankelijk is, is volgens de korpschef ook op grond van artikel 4:17, zesde lid, aanhef en onder c, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), zoals dit artikel destijds luidde, geen dwangsom verschuldigd.

Bij besluit van 19 december 2024 heeft de raad van de gemeente Ede het bestemmingsplan "Lunteren, Molenparkweg Oost ongenummerd" gewijzigd vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in een bouwvlak voor een vrijstaande woning op het perceel van [partij] aan de Molenparkweg Oost in Lunteren. [appellant] is eigenaar van het naburige perceel. Hij komt op tegen het plan, omdat hij ook een bouwvlak op zijn perceel wenst. [appellant] betoogt dat hij als eigenaar van het naastgelegen perceel ten onrechte niet persoonlijk op de hoogte is gesteld van het ontwerpplan. [appellant] betoogt dat aan zijn perceel ten onrechte geen bouwvlak is toegekend zodat op dat perceel een woning kan worden gebouwd. [appellant] voert aan dat met een wethouder van de gemeente een mondelinge afspraak is gemaakt dat hij op zijn perceel een woning mag bouwen en dat die afspraak schriftelijk is bevestigd. [appellant] verzoekt de Afdeling om uit te spreken dat er gebouwd mag worden op zijn perceel, zonder dat vooraf diverse onderzoeken hoeven te worden uitgevoerd en kosten in rekening worden gebracht.

Bij besluit van 21 juni 2021 heeft het Instituut aan Mijnbouwschade Groningen [appellant A] een schadevergoeding toegekend van € 13.078,54. [appellant A] is sinds 1986 eigenaar van een Oldambtster boerderij met stal uit 1920 aan de [locatie] in [woonplaats]. Op 19 november 2018 heeft [appellant A] schade aan de boerderij als gevolg van mijnbouwactiviteiten in het Groningenveld gemeld bij de Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen (verder: het Instituut).appellant A] heeft in totaal een schadevergoeding van € 58.323,63 met wettelijke rente ontvangen.

[appellant] heeft op grond van artikel 8:55f, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) beroep ingesteld tegen het uitblijven van de bekendmaking van een volgens hem van rechtswege verleende omgevingsvergunning voor het bouwen van een bedrijfswoning op het perceel [locatie] in Baak. Bij besluit van 14 november 2023 heeft het college van burgemeester en wethouder van Bronckhorst geweigerd de gevraagde omgevingsvergunning te verlenen. [appellant] heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor het bouwen van een bedrijfswoning op het perceel [locatie] in Baak en het realiseren van een ontsluiting aan de Zutphen-Emmerikseweg. Op het perceel staat al een gebouw dat in gebruik is als bedrijfswoning en dat door partijen wordt aangeduid als het Rijksmonument. [appellant] wil de bestaande woonfunctie van het Rijksmonument verplaatsen naar de nieuw te bouwen bedrijfswoning, waardoor het Rijksmonument niet langer zal dienen als bedrijfswoning.

Bij besluit van 26 augustus 2021 heeft de staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat besloten dat de woning van [appellant] niet voldoet aan de veiligheidsnorm en versterkt moet worden. Een bij de woning behorende schuur (een ligboxenstal voor melkrundvee) hoeft niet versterkt te worden. [appellant] is eigenaar van de woning met bijbehorende schuren aan de [locatie] in Wagenborgen, een gebied waar aardbevingen voorkomen. Tussen partijen is in geschil of de ligboxenstal voor melkrundvee uit 1995, aangeduid als bijgebouw B met industriefunctie (hierna: de schuur), moet worden versterkt. De schuur heeft een hoofddraagconstructie van stalen spanten waarop golfplaten zijn bevestigd. Volgens [appellant] is de schuur aan een kant ernstig verzakt (20 tot 30 cm) en daardoor onveilig omdat de dakconstructie haar functie heeft verloren. Volgens [appellant] is de schade ontstaan door verweking van de ondergrond onder de kelder als gevolg van bodembeweging door mijnbouw. De minister stelt dat de schuur voldoet aan de veiligheidsnorm en niet versterkt hoeft te worden.

Bij beslissingen van 3 januari 2023, 10 januari 2023 en 7 februari 2023 heeft de burgemeester van Laarbeek de aanvragen van [appellante] voor het opgraven en herbegraven van het stoffelijk overschot van haar vader [naam vader] afgewezen. Uit het huwelijk van [vader] en [moeder] zijn vijf kinderen geboren: [appellante] en [vier broers]. Vader is overleden op 8 oktober 2019. Bij testament van 19 december 2018 heeft hij over zijn nalatenschap beschikt. Zijn echtgenote is daarbij tot executeur-afwikkelingsbewindvoerder benoemd. Zij heeft deze benoeming aanvaard. Vader is toen begraven op de begraafplaats in Aarle-Rixtel. Op 28 december 2022 is moeder overleden. Zij is in hetzelfde graf begraven. Na het overlijden van moeder heeft [appellante] de taak van executeur-afwikkelingsbewindvoerder over de nalatenschap van vader overgenomen. [appellante] heeft bij de burgemeester een aanvraag ingediend voor het opgraven en herbegraven van het stoffelijk overschot van vader. Volgens haar was de uitdrukkelijke wens van vader om begraven te worden op natuurbegraafplaats Schoorsveld in Heeze. Als opvolgend executeur-afwikkelingsbewindvoerder wil zij aan deze wens alsnog uitvoering geven. De burgemeester heeft de aanvragen van [appellante] om haar vader te herbegraven afgewezen. Herbegraven is wegens de grafrust pas mogelijk na tien jaar. De vader is nog maar drie jaar geleden begraven. Er is geen uitzonderlijk geval en er zijn geen zwaarwegende gronden om van de hoofdregel af te wijken.

Bij besluit van 31 mei 2023 heeft de minister van Financiën de aanvraag van [appelante] om compensatie voor een afgeloste geldschuld afgewezen. Bij besluit van 13 februari 2024 heeft de minister het door [appelante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit betreft een schuld van € 1.451,89 aan Tinka inzake Wehkamp en een ING studentenlening ter hoogte van € 2.623,69. Het beroep met het zaaknummer 24/1806 ziet op deze schuld. Deze uitspraak gaat over besluiten op grond van de regeling voor overneming en betaling van private schulden die is opgenomen in de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). Het overnemen van private schulden werd namens de Belastingdienst/Toeslagen uitgevoerd. Dat gebeurt nu door de minister, waarbij in de primaire fase dit wordt uitgevoerd door de uitvoeringsorganisatie Sociale Banken Nederland (SBN). [appelante] is een gedupeerde ouder van de toeslagenaffaire. Zij heeft, op basis van de zogenoemde Catshuisregeling een bedrag van € 30.000,00 ontvangen. [appelante] heeft verzocht om compensatie voor een aantal al afgeloste private schulden.

Bij besluit van 28 maart 2023 heeft de de raad van bestuur van de Kansspelautoriteit de aanvraag van Sabofra om een exploitatievergunning voor speelautomaten afgewezen. Sabofra houdt zich sinds 1982 bezig met de exploitatie van speelautomaten en had daarvoor een vergunning tot 22 januari 2023. Onder de holding waar Sabofra onderdeel van uitmaakt, valt ook het bedrijf [bedrijf]., waarvan de holding directeur-enig aandeelhouder is. Aan het hoofd van de holding staan de bestuurders [persoon A] en [persoon B]. Sabofra heeft op 18 november 2022 een aanvraag gedaan voor een nieuwe exploitatievergunning. De Ksa heeft de aanvraag afgewezen op grond van artikel 30k, eerste lid, van de Wet op de kansspelen. Volgens de Ksa is sprake van slecht levensgedrag als bedoeld in artikel 30i, tweede lid, onder b, van de Wok.

Bij besluit van 25 juli 2023 heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven aan [appellante] een uitkering toegekend uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven van € 5.000, behorend bij letselcategorie 3. Op 17 februari 2023 heeft [appellante] een aanvraag ingediend voor haar dochter [naam dochter] om een uitkering uit het schadefonds. [dochter] is op 29 januari 2022 slachtoffer geworden van een zedenmisdrijf in Heerlen. Zij was toen 12 jaar en verbleef in een psychiatrische jeugdinstelling. [dochter] is verkracht door een medewerker van de instelling. Op 29 januari 2022 heeft [appellante] namens haar dochter aangifte gedaan. Bij vonnis van de meervoudige strafkamer van de rechtbank Limburg van 11 juli 2023 is de dader veroordeeld voor ontuchtige handelingen die bestonden of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van haar lichaam. De vordering benadeelde partij is toegewezen tot een bedrag van € 5.000,- aan vergoeding van immateriële schade.

Bij besluit van 1 juli 2024 heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven het verzoek van [appellante] om herziening van het besluit van 8 augustus 2023 afgewezen. [appellante] verbleef in juni t/m augustus 1964 om medische redenen in kindertehuis De Krabbebossen in Rijsbergen. [appellante] heeft op 27 december 2022 de CSG verzocht om een tegemoetkoming op basis van de Tijdelijke regeling financiële tegemoetkoming voor slachtoffers van geweld in de jeugdzorg. De CSG heeft op 22 februari 2023 de aanvraag afgewezen, en dit besluit gehandhaafd bij besluit van 8 augustus 2023. Daaraan heeft de CSG ten grondslag gelegd dat De Krabbebossenn 1964 geen instelling was in de zin van de Tijdelijke Regeling, zoals bedoeld in artikel 1 sub e, waaronder een aanbieder van residentiële hulpverlening aan jeugdigen ten behoeve van jeugdbeschermingsmaatregelen.

Bij besluit van 29 augustus 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Diemen een bestuurlijke boete van € 17.500,00 aan [appellant] opgelegd wegens het zonder vergunning onttrekken van woonruimte op het adres [locatie 1] aan de bestemming tot bewoning. Het college heeft aan [appellant] twee bestuurlijke boetes van € 17.500,00 opgelegd wegens het zonder vergunning onttrekken van woonruimte op de adressen [locatie 1] en [locatie 2]. Het college heeft aan de bestuurlijke boete voor het gebruik van de woning aan de [locatie 1] ten grondslag gelegd dat op 1 augustus 2023 inspecteurs van de gemeente Diemen samen met de politie en medewerkers van netbeheer Liander een controle in de woning hebben uitgevoerd. Volgens het daarvan opgemaakte opnamerapport is tijdens de controle geconstateerd dat de woning werd gebruikt om bedrijfsmatig hennep te kweken en de woning niet werd gebruikt om in te wonen. In de woning is een hennepplantage aangetroffen, bestaande uit vier kweektenten verdeeld over drie kweekruimtes.

Bij brief van 23 mei 2024 heeft de minister van Buitenlandse Zaken gereageerd op het verzoek van [appellant] om actie te ondernemen tegen de Tsjechische Republiek. [appellant] is het niet eens met civielrechtelijke uitspraken van Tsjechische rechters over zijn alimentatieverplichtingen en de daarop volgende strafrechtelijke uitspraken. Volgens hem hebben de Tsjechische rechters zich niet gehouden aan diverse Europese regelgeving waardoor zijn fundamentele rechten zijn geschonden. Hij heeft de minister daarom meermaals verzocht om onder andere een inbreukprocedure in te leiden tegen de Tsjechische Republiek bij de Europese Commissie, te bevorderen dat prejudiciële vragen worden gesteld aan het [appellant] van Justitie en om in algemene zin de minister van Justitie en of de minister van Buitenlandse Zaken van de Tsjechische Republiek te vorderen de civielrechtelijke en strafrechtelijke uitspraken tegen hem te vernietigen inclusief alle vorderingen die daaruit voortvloeien. In deze zaak is uitsluitend aan de orde of de brief van de minister van 23 mei 2024 een besluit is als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht en daarmee samenhangend de vraag of de rechtbank terecht heeft geoordeeld dat de minister zijn bezwaar niet-ontvankelijk mocht verklaren.

Op 13 en 17 september 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bergen op Zoom in afzonderlijke e-mails aan [appellant A] en anderen mededelingen gedaan over hun standplaatsvergunningen. Aan (de bedrijven van) [appellant A] en anderen zijn in 2008 en 2011 voor onbepaalde duur vergunningen verleend voor het innemen van standplaatsen op de locaties Zonneplein, De Bergse Plaat/Het Kompas en Vogelenzang in Bergen op Zoom, voor de verkoop van vis en visproducten. Het college heeft in navolging van het advies van de Adviescommissie voor de bezwaarschriften van 6 januari 2025, de bezwaren van [appellant A] en anderen tegen de e-mails niet-ontvankelijk verklaard. In de e-mails heeft het college zijn interpretatie opgenomen van de geldende regelgeving. De e-mails zijn niet op rechtsgevolg gericht. Of de vergunningen nog gelden of inmiddels vervallen zijn, vloeit niet voort uit de e-mails, maar uit de Beleidsregel Nadere regels Standplaatsen.

Bij besluiten van 30 mei 2023 heeft de burgemeester van Haarlem één aan The Lightning en twee aan CHMP verleende Alcoholwetvergunningen ingetrokken. Op 6 oktober 2009 heeft de burgemeester aan The Lightning een Drank- en Horecawetvergunning (per 1 juli 2021, Alcoholwetvergunning) verleend voor het uitoefenen van het horecabedrijf in de inrichting genaamd Club June gevestigd aan de Smedestraat 31 in Haarlem. Op 5 juli 2021 heeft de burgemeester aan CHMP twee Alcoholwetvergunningen verleend voor het uitoefenen van het horecabedrijf in de inrichting genaamd CHMP, gevestigd aan de Smedestraat 29 in Haarlem, en voor het uitoefenen van het horecabedrijf in de inrichting genaamd Shibuya, gevestigd aan de Smedestraat 27 in Haarlem. In het vervolg duidt de Afdeling deze drie vergunningen aan als ‘de vergunningen’. Ten tijde van de intrekking van de vergunningen was [persoon] eigenaar, exploitant en leidinggevende van de horecabedrijven Club June, CHMP, en Shibuya (de horecabedrijven).

Bij besluit van 29 april 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Deventer de aanvraag van [appellante] om brede ondersteuning gedeeltelijk ingewilligd. Deze uitspraak gaat over de zogenoemde brede ondersteuning in het kader van de hersteloperatie toeslagen. Op grond van artikel 2.21, eerste lid, van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht) kan het college gedupeerden van de toeslagenaffaire brede ondersteuning bieden op de leefgebieden financiën, gezin, wonen en zorg. De ondersteuning is bedoeld voor het maken van een nieuwe start na de problemen die zij als gevolg van de toeslagenaffaire hebben ervaren. Uitgangspunt daarbij is dat de betrokkene en zijn eventuele gezinsleden zo snel en zo goed als mogelijk hun leven weer op de rit krijgen. Brede ondersteuning wordt verleend op basis van een plan van aanpak, dat is gericht op het maken van een nieuwe start. [appellante] is een gedupeerde van de toeslagenaffaire. Zij heeft op 29 januari 2024 bij het college een verzoek om brede ondersteuning gedaan. [appellante] heeft sinds 2021 vijf keer eerder een aanvraag ingediend bij het college om brede ondersteuning en naar aanleiding van deze eerdere aanvragen een bedrag van € 41.609,27 aan brede ondersteuning ontvangen.

Bij besluit van 19 juli 2024 heeft de korpschef van politi eeen verzoek van [appellant] op grond van de Wet politiegegevens (Wpg) toegewezen. Bij besluit van 30 oktober 2024 heeft de korpschef het besluit van 19 juli 2024 herzien en het Wpg-verzoek gedeeltelijk toegewezen. [appellant] heeft op 30 maart 2024 een demonstratie bijgewoond van Extinction Rebellion naast de A10 in Amsterdam. Bij deze demonstratie werd [appellant] gefotografeerd en gefilmd door de politie. Op diezelfde dag heeft [appellant] bij de korpschef een aantal verzoeken ingediend, waaronder een verzoek om inzage in de beelden op grond van artikel 25 van de Wpg. Op 13 april 2024 heeft [appellant] zijn verzoek aangevuld met veertien vragen over het gebruik van de foto’s en videobeelden. De rechtbank heeft geoordeeld dat de korpschef de zoekslag goed heeft uitgevoerd en voldoende heeft toegelicht. [appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat er meer beeldmateriaal zou moeten zijn waar inzage in zou moeten worden gegeven. Volgens [appellant] blijkt uit door hem gemaakte foto’s van die dag dat hij door meer politieagenten is gefilmd.

Bij besluit van 7 juli 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam een vergunning verleend voor het omzetten van de zelfstandige woonruimte aan de [locatie] in Amsterdam in vijf onzelfstandige woonruimten (de omzettingsvergunning). Het appartement [locatie] bevindt zich op de derde verdieping van het appartementencomplex ‘Parkblok’ in Amsterdam. [appellante] woont elders in dat appartementencomplex. Zij is het niet eens met het besluit van het college. Het college heeft de omzettingsvergunning verleend omdat wordt voldaan aan de voorwaarden zoals opgenomen in artikel 3.3.11 en artikel 3.3.13 van de Huisvestingsverordening Amsterdam 2020 (Hvv). Deze voorwaarden zijn dat met het verstrekken van de vergunning het maximum aantal zelfstandige woningen dat per wijk mag worden omgezet in onzelfstandige woonruimten (het wijkquotum) niet wordt overschreden, en dat het aantal woningen in het pand dat kan bestaan uit omgezette woonruimtes (het pandquotum) niet wordt overschreden.

Bij brief van 15 juli 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Almere [appellant] bericht dat geen toestemming wordt verleend voor het maken van een inrit naar zijn perceel aan de [locatie] in Almere. [appellant] woont aan de [locatie] in Almere. Tussen zijn perceel en de openbare weg ligt een groenstrook met voetpaden, die eigendom is van de gemeente. [appellant] wil zijn elektrische auto in zijn voortuin mogen parkeren en opladen. Hij heeft daarom op 2 juli 2024 met het formulier "Aanvraag rioolaansluiting en/of inrit" een verzoek ingediend. In de brief van 15 juli 2024 heeft het college aan [appellant] medegedeeld dat de gemeente Almere als grondeigenaar geen toestemming geeft voor het gebruik van de groenstrook als inrit. Het college heeft het bezwaar van [appellant] tegen de weigering bij besluit van 17 september 2024 niet-ontvankelijk verklaard. Het college stelt zich op het standpunt dat de weigering om toestemming te verlenen privaatrechtelijk van aard is en dat de brief van 15 juli 2024 daarom geen besluit is in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. Volgens het college berust de weigering om toestemming te verlenen niet ook op een publiekrechtelijke grondslag, omdat voor het maken van een inrit in de gemeente Almere geen vergunningplicht geldt.

Bij besluit van 11 juni 2024 heeft de korpschef van politie een aanvraag voor het verlengen van de jachtakte van [appellant] afgewezen. [appellant] had een omgevingsvergunning voor een jachtgeweeractiviteit (jachtakte) en heeft verlenging daarvan aangevraagd. Uit het politiesysteem en het justitieel documentatiesysteem is naar voren gekomen dat aan [appellant] strafbeschikkingen zijn opgelegd wegens het overtreden van artikel 2:1, eerste lid, en artikel 4:8 van de Algemene plaatselijke verordening Nijmegen. Op grond van artikel 2:1, eerste lid, van de APV is het verboden om op een openbare plaats deel te nemen aan een samenscholing, onnodig op te dringen of door uitdagend gedrag aanleiding te geven tot ongeregeldheden, dan wel te vechten. Op grond van artikel 4:8 van de APV is het verboden om de natuurlijke behoefte te doen binnen de bebouwde kom op een openbare plaats buiten de daarvoor bestemde plaatsen.

Bij beslissing van 22 december 2025 heeft de examencommissie van de opleiding Human Resource Management voltijd van de Hogeschool van Amsterdam (de examencommissie) het verzoek van [verzoekster] om een vervangende opdracht voor het studieonderdeel ‘Strategisch HRM jaar 2’ (het studieonderdeel) toegewezen. Bij beslissing van 29 mei 2026 heeft het college van beroep voor de examens van de Hogeschool van Amsterdam het door [verzoekster] daartegen ingestelde administratief beroep ongegrond verklaard. [verzoekster] volgt de opleiding Human Resource Management voltijd aan de Hogeschool van Amsterdam. Bij beslissing van 14 oktober 2025 is zij voor de duur van zes maanden uitgesloten van deelname aan tentamens. [verzoekster] heeft de examencommissie verzocht om een vervangende opdracht voor het studieonderdeel. Bij beslissing van 22 december 2025 heeft de examencommissie dat verzoek onder drie voorwaarden toegewezen.

Bij beslissing van 27 januari 2026 heeft het college van bestuur van ArtEZ University of the Arts (ArtEZ) [appellante] met terugwerkende kracht per 1 september 2025 ingeschreven als student voor het studiejaar 2025/2026, tegen een tarief dat gelijk is aan het wettelijk collegegeld. [appellante] was per 1 september 2017 ingeschreven als student bij ArtEZ. Zij volgde de bachelor Muziek, met de afstudeerrichting Klassieke muziek. [appellante] heeft vanaf het einde van het jaar 2021 ook onderwijs gevolgd binnen de afstudeerrichting Jazz & Pop. Aan het einde van het studiejaar 2024/2025 heeft [appellante] de bachelor Muziek, met de afstudeerrichting Klassieke muziek, afgerond en daarvoor het diploma ontvangen. [appellante] wilde in het studiejaar 2025/2026 het onderwijs binnen de afstudeerrichting Jazz & Pop blijven volgen. Daarvoor zijn aan haar twee opties in overweging gegeven: inschrijving als student, tegen het tarief van het instellingscollegegeld; of inschrijving voor contractonderwijs, tegen een tarief dat gelijk is aan het wettelijk collegegeld. [appellante] heeft voor die laatste optie gekozen.

Bij beslissing van 15 april 2026 is aan [appellante] het rangnummer 682 toegekend in de selectie voor de bacheloropleiding Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht. [appellante] heeft deelgenomen aan de selectieprocedure voor de bacheloropleiding Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht, voor het studiejaar 2026/2027. [appellante] heeft het rangnummer 682 gekregen, waarmee zij niet is toegelaten tot de opleiding. De selectie is voor een deel gebaseerd op de resultaten van de zogenoemde ‘Situational Judgement Test’ (SJT) van de kandidaten. [appellante] heeft in bezwaar aangevoerd dat zij verkeerd is voorgelicht over de SJT. Op de website van de Universiteit Utrecht (de website) stond hierover destijds: "[…] Je kunt en hoeft je niet voor te bereiden op deze toets. […]" Na afloop van de selectie heeft [appellante] van andere kandidaten vernomen dat zij, ter voorbereiding op de SJT, trainingen hebben gevolgd en oefenmateriaal hebben gebruikt.

Bij besluit van 15 november 2023 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het verzoek van [appellante] om herziening van de besluitvorming over haar zorgtoeslag en kindgebonden budget over de jaren 2011 tot en met 2014 afgewezen. Deze zaak gaat over het verzoek van [appellante] om alsnog zorgtoeslag en kindgebonden budget over de jaren 2011 tot en met 2014 te ontvangen. Volgens haar heeft zij die toeslagen ten onrechte niet gekregen of zijn die toeslagen op een te laag bedrag vastgesteld, omdat het inkomen van haar ex-partner, [persoon], in die jaren ten onrechte werd meegenomen bij berekening van haar toeslagen. De Dienst Toeslagen had haar vanaf 1 januari 2011 als ongehuwd moeten aanmerken. Omdat de Dienst Toeslagen dat niet heeft gedaan, heeft [appellante] bij brief van 6 juni 2023 de Dienst Toeslagen in gebreke gesteld. Bij die brief heeft zij een uitspraak van de belastingkamer van de rechtbank Gelderland van 7 december 2020, zaak nr. 20/3514 gevoegd ter onderbouwing van haar stelling dat zij vanaf 1 januari 2011 als ongehuwd gezien had moeten worden.

In de brief van 8 februari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Oegstgeest aan Stichting Erfgoed Oud-Poelgeest (de stichting) bekendgemaakt dat de door haar op 7 oktober 2021 aangevraagde omgevingsvergunning voor het realiseren van een parkeerplaatsinrichting op het perceel Poelgeesterweg 1 in Oegstgeest van rechtswege is verleend. De Afdeling stelt vast dat de stichting de aanvraag om omgevingsvergunning heeft gedaan, zodat zij in beginsel belanghebbende is bij het besluit over die aanvraag. De Afdeling sluit zich daarnaast aan bij het oordeel van de rechtbank dat [appellant] niet aannemelijk heeft gemaakt dat de aanleg van het parkeerterrein niet kan worden uitgevoerd. Hij heeft namelijk niet aannemelijk gemaakt dat de eigenaar geen toestemming wil geven. Dat betekent dat de stichting terecht als belanghebbende bij haar verzoek is aangemerkt. Daarbij merkt de Afdeling nog op dat, zoals het college heeft toegelicht, het parkeerterrein inmiddels is gerealiseerd.

Cetorhinus Maximus heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 4 september 2024 in zaak nr. 23/3191. Daarin heeft de rechtbank geoordeeld dat de minister van Financiën het verzoek van Cetorhinus Maximus om informatie openbaar te maken over onder meer het niet-innen of kwijtschelden van boetes door de Autoriteit Consument & Markt mocht afwijzen. Cetorhinus Maximus is het daar niet mee eens.

Bij verkeersbesluit van 27 maart 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam een parkeerverbodzone ingesteld op de Lies Bakhuyzenlaan in Amsterdam. TCA en [appellant] hebben bezwaar gemaakt tegen het verkeersbesluit, omdat het college stelselmatig parkeergelegenheden in het stadsdeel Nieuw-West verwijdert zonder vervangende parkeermogelijkheden te creëren. Daardoor neemt de parkeerdruk elders in het stadsdeel toe. TCA en [appellant] stellen daarvan hinder te ondervinden bij hun bedrijfsvoering.