Uitspraken

Bij besluit van 15 december 2021 heeft het college van dijkgraaf en hoogheemraden van Rijnland een verzoek van [appellant] op grond van de Wet openbaarheid van bestuur afgewezen. [appellant] heeft het college op grond van de Wob verzocht om openbaarmaking van informatie over de gevolgen van de realisatie van een Multifunctionele Accommodatie (MFA) aan de Spoorlaan in Zwammerdam voor de waterafvoer en watercompensatie uit de jaren 2017 - 2021. Daarbij heeft [appellant] erop gewezen dat hij in ieder geval interne correspondentie van medewerkers van het Hoogheemraadschap Rijnland, correspondentie van die medewerkers met de gemeente Alphen aan den Rijn en interne documentatie over de bouw van de MFA wenst. Het college heeft het verzoek afgewezen, omdat het niet over de gevraagde documenten beschikt. Naar aanleiding van het gemaakte bezwaar, heeft het college een nieuw besluit genomen en het verzoek opnieuw afgewezen. Daarbij heeft het college aangegeven dat het ondanks een uitgebreidere zoekslag geen documenten heeft aangetroffen. Verder heeft het college het standpunt ingenomen dat het weliswaar verplicht is om redelijkerwijs al het mogelijke te doen om documenten te achterhalen die bij haar zouden moeten berusten, maar dat dat niet meer nodig is omdat [appellant] al over die documenten zou beschikken.

Bij besluit van 21 juli 2022 heeft de minister voor Rechtsbescherming het verzoek van [appellant sub 2] om een kopie van zijn dossier bij de Raad voor de Kinderbescherming (RvdK) en een afschrift van alle overige gegevens die de RvdK over hem heeft opgeslagen, gedeeltelijk afgewezen. Deze zaak gaat over het verzoek van [appellant sub 2] op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) om inzage in zijn persoonsgegevens die de RvdK verwerkt. De minister heeft [appellant sub 2] zijn zogenoemde raadsdossier verstrekt, maar daarin de gegevens van derden weggelakt. Andere persoonsgegevens van [appellant sub 2] heeft de minister niet gevonden. De minister vindt dat [appellant sub 2] volledige inzage heeft gehad. In deze uitspraak beoordeelt de Afdeling of de minister [appellant sub 2] alles heeft laten zien waar hij recht op heeft. De rechtbank heeft de besluiten op bezwaar vernietigd en de minister opgedragen opnieuw op het bezwaar van [appellant sub 2] te beslissen. Volgens de rechtbank heeft de minister het verzoek van [appellant sub 2] te beperkt opgevat door alleen te zoeken naar gegevens in het raadsdossier en niet naar persoonsgegevens van hem daarbuiten. Verder overweegt de rechtbank dat de minister moet zoeken naar het volgens hem verwijderde e-mailbericht van 13 januari 2021. Tot slot oordeelt de rechtbank dat [appellant sub 2] geen recht heeft op schadevergoeding.

In het besluit van 7 juli 2022, zoals gewijzigd met het besluit van 16 januari 2023, heeft het college van burgemeester en wethouders van Zwolle aan [appellanten sub 2] een last onder dwangsom opgelegd omdat in het pand op het perceel [locatie] in Zwolle drie zelfstandige wooneenheden zijn gerealiseerd, elk afzonderlijk bewoond door één huishouden, zonder dat daarvoor een omgevingsvergunning is verleend. De last onder dwangsom ziet op het ongedaan maken van de splitsing van de woning en strekt ertoe het gebruik van het pand terug te brengen tot één woning die bewoond wordt door één huishouden. [appellanten sub 2] zijn sinds 2019 eigenaar van het pand. Op 7 juli 2022 heeft het college aan hen op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, en artikel 2.3a van de Wabo een last onder dwangsom opgelegd. Het gebruik van de woning is in strijd met het bestemmingsplan "Assendorp", omdat er alleen eengezinswoningen zijn toegestaan. [appellanten sub 2] hebben in een brief van 14 augustus 2025 gesteld dat het college geen procesbelang meer heeft bij het hoger beroep. Het gebruik van de woning is namelijk met de op 24 maart 2020 van rechtswege gegeven omgevingsvergunning gelegaliseerd en het handhavingsbesluit van 7 juli 2022 is met het besluit van 23 juli 2025 volledig ingetrokken omdat er geen sprake was van een overtreding.

Bij besluit van 30 januari 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Sint-Michielsgestel het wijzigingsplan "The Green Villa, Sint-Michielsgestel" .Villa Servatius wil aan het Adrianusplein 2 tot en met 16 in Sint-Michielsgestel een appartementencomplex realiseren met zeven wooneenheden, inclusief parkeervoorzieningen, verdeeld over de kelder en de begane grond met daarboven vier verdiepingen (The Green Villa). Om de ontwikkeling mogelijk te maken is het wijzigingsplan vastgesteld en de omgevingsvergunning verleend. Met het wijzigingsplan is voorzien in een wijziging van het bouwvlak voor wat betreft de ligging en een vergroting van het bouwvlak. De omgevingsvergunning gaat over de activiteiten het bouwen van appartementen, een planologische afwijking en het realiseren van een inrit/uitweg.vastgesteld. [appellant] woont aan het [locatie] in Sint-Michielsgestel. Hij kan zich niet verenigen met het wijzigingsplan en de omgevingsvergunning, omdat hij met name vreest voor parkeeroverlast.

Bij besluit van 27 oktober 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hilversum de aanvraag van [appellante] om een omgevingsvergunning voor het gebruik van een monumentaal kantoorpand als woonhuis op het adres [locatie] in Hilversum afgewezen. [appellante] is de beheerder van het pand aan de [locatie] en heeft een aanvraag ingediend om het pand te verbouwen naar een woonhuis met kantoorruimte. Deze verbouwing is in strijd met het bestemmingsplan. Op grond van het bestemmingsplan "Noordwestelijk Villagebied" rust op de gronden de bestemming "Kantoordoeleinden". Volgens de bestemmingsregels mag in het pand niet worden gewoond. Het college vindt de aanvraag in strijd met een goede ruimtelijke ordening. Uit het coalitieakkoord 2018-2020 volgt dat er voldoende werklocaties moeten blijven in Hilversum. In beginsel verleent het college geen medewerking aan transformatie van kantoorvilla's met economisch toekomstperspectief. Het economisch toekomstperspectief wordt bepaald door onder meer de ligging ten opzichte van andere villa's en kantoren, de bereikbaarheid, de zichtbaarheid en de nabijheid van centrumvoorzieningen. Het pand aan de [locatie] heeft als kantoor economisch toekomstperspectief. Daarom heeft het college de aanvraag afgewezen. Dit besluit heeft het in bezwaar gehandhaafd.

Bij besluit van 13 mei 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bodegraven-Reeuwijk aan [appellant] een last onder dwangsom opgelegd, omdat hij zonder omgevingsvergunning een berging, een vlonder en een schuilhut heeft opgericht op een eilandje in de Reeuwijkse plassen. [appellant] is eigenaar van een eilandje in het Reeuwijkse plassengebied, op het perceel kadastraal bekend gemeente Reeuwijk, sectie G, nummer 3131. Op 23 juni 2021 en op 15 september 2021 heeft een toezichthouder van de Omgevingsdienst Midden-Holland geconstateerd dat op het perceel een houten huisje op een houten vlonder en een vervallen schuilhut staan. Het huisje, wat door het college in de besluiten is aangeduid als een berging, heeft volgens het inspectierapport van de controle op 15 september 2021 een afmeting van 3,33 m breed, 1,67 m diep en de nokhoogte is 2,5 m. De vlonder heeft een afmeting van 4,08 m bij 4,2 m. De vervallen schuilhut is ongeveer 2,60 m breed en ongeveer 2,10 m diep en heeft een nokhoogte van ongeveer 1,85 m.

In de brief van 23 september 2022 heeft [appellant] het college van burgemeester en wethouders van Den Haag verzocht om handhavend op te treden tegen de afsluiting van de Assumburgweg. Op 1 en 8 november 2022 heeft het college aan [appellant] laten weten hem niet als belanghebbende aan te merken. [appellant] woont aan het [locatie] in Den Haag. Tussen 1 augustus 2022 en 1 december 2022 zijn aan de Assumburgweg werkzaamheden uitgevoerd waardoor delen van de straat niet toegankelijk waren. Omdat volgens [appellant] geen vergunning voor deze werkzaamheden is verleend, heeft hij het college verzocht om handhavend op te treden tegen deze werkzaamheden. [appellant] betoogt dat hij, anders dan de rechtbank heeft overwogen, belanghebbende is in de zin van artikel 1:2, eerste lid, van de Awb. Daarover heeft hij op de zitting gezegd dat hij door de werkzaamheden moet omfietsen, mede omdat de werkzaamheden op de weg naar zijn huisarts plaatsvinden.

Bij besluit van 22 april 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schouwen-Duiveland een last onder dwangsom opgelegd aan [appellant A] wegens permanente bewoning van een recreatiewoning op het adres Hoogerwerfsweg “De elf Boompjes” [nummer] in Bruinisse in strijd met het ter plaatse geldende bestemmingsplan. Het college heeft aan [appellant A] twee lasten onder dwangsom opgelegd wegens permanente bewoning van een recreatiewoning in strijd met het geldende bestemmingsplan op het adres Hoogerwerfsweg “De elf Boompjes” [nummer] in Bruinisse. Op 22 december 2022 heeft het college onder verwijzing naar het rapport over de verrichte controle op 21 september 2022 het volgens het hem verbeurde bedrag van de eerste last onder dwangsom ingevorderd.

Bij besluit van 13 april 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Boxtel een vergunning voor de huisvesting van 400 arbeidsmigranten op de locatie [locatie 1] verleend. De gemeente Boxtel kent een tekort aan huisvesting voor arbeidsmigranten. Op grond van de Verordening huisvesting arbeidsmigranten Boxtel 2022 (Vha 2022) geldt een verdelingsprocedure voor de huisvestingvergunningen voor arbeidsmigranten. Na de inschrijvingen voldeed één aanvraag aan de gronden voor verlening van de vergunning en is de keuze gevallen op SBA Euro B.V op de locatie [locatie 1]. [appellant sub 1] en anderen wonen in de nabije omgeving van dit perceel en vrezen voor aantasting van hun woon- en leefklimaat en de openbare orde en veiligheid. De rechtbank heeft het beroep van [appellant sub 1] en anderen gegrond verklaard en de vergunning herroepen voor zover deze aan SBA Euro B.V. is verleend. De rechtbank heeft daarnaast bepaald dat de vergunning wordt verleend aan Flex Housing B.V. en heeft de vergunning voor het overige in stand gelaten. Daartoe overweegt de rechtbank dat de brief met daarin de vergunning is gericht aan SBA Euro B.V. en zij daarin wordt aangemerkt als de aanvrager, maar dat het college volgens het bestreden besluit de vergunning had willen verlenen aan Flex Housing B.V., die één van de aanvragers was.

In het besluit van 7 juni 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen scootmobielbergingen op het [locatie 1] in Den Haag afgewezen. [appellant] woont aan het [locatie 2] in Den Haag. In 2011 en 2014 heeft woningcorporatie Stichting Staedion onder meer 20 betonnen scootmobielbergingen geplaatst bij het [locatie 1]. Op 4 mei 2018 heeft [appellant] het college verzocht om tegen de twintig scootmobielbergingen handhavend op te treden, omdat volgens hem de eerder verleende tijdelijke omgevingsvergunningen inmiddels waren verlopen en een deel van de gebruikers van de scootmobielbergingen was verhuisd of overleden. Het college heeft het handhavingsverzoek bij besluit van 7 juni 2018 afgewezen.

Bij besluit van 19 mei 2023 heeft de bewaarder van het Kadaster en de openbare registers het verzoek van [appellant] om herstel van gegevens in de Basisregistratie Kadaster (BRK) op grond van artikel 7t van de Kadasterwet (Kw) afgewezen. [appellant] is samen met zijn partner eigenaar van een woning op [locatie]. Op 26 april 2006 is er een vonnis gewezen in een civiele procedure tussen de buren van [appellant] en de vorige eigenaar van de woning. In dat vonnis heeft de rechtbank bepaald dat een voormalige betonnen schutting de erfgrens vormt tussen het perceel van de woning die gekocht is door [appellant] en het perceel daarnaast. Daarna heeft er op 5 oktober 2006 een aanwijsprocedure plaatsgevonden. In het relaas van bevindingen dat daarvan is opgemaakt, staat dat [appellant] en zijn partner bij de aanwijs aanwezig waren. Het resultaat van de aanwijsprocedure is vervolgens bijgewerkt in de BRK.

Bij besluit van 31 oktober 2024 heeft de raad van de gemeente Bernheze het "TAM-omgevingsplan Hoofdstuk 22d, De Bunders, Heesch" als wijziging van het omgevingsplan van de gemeente Bernheze vastgesteld. [appellant] heeft een melkveebedrijf in Vinkel. Ook is [appellant] eigenaar van een perceel in het gebied waar het wijzigingsbesluit op ziet. Hij teelt op dit perceel gras en mais, om zijn vee mee te voeren. Hij kan zich niet verenigen met het wijzigingsbesluit, omdat de gebruiksmogelijkheden van zijn perceel worden beperkt. Artikel 6.3, onder h, van de regels van het wijzigingsbesluit zorgt er namelijk voor dat op het grootste gedeelte van zijn perceel het verboden is gewasbeschermingsmiddelen te gebruiken.

Het bestemmingsplan 'Havenmeester' van de gemeente Rijswijk is definitief. De Afdeling bestuursrechtspraak heeft de bezwaren van twee bedrijven tegen het plan ongegrond verklaard. Dat staat in een uitspraak van vandaag (7 oktober 2026). Daarmee is er groen licht voor een woningbouwproject dat bijna 200 woningen mogelijk maakt op de plek van een voormalig kantoorgebouw in het Havenkwartier in Rijswijk. De gemeente wil het bedrijventerrein Havenkwartier de komende jaren in fases ontwikkelen tot een gemengd werk- en woongebied. Op de begane grond van het woongebouw komt ruimte voor bedrijven, dienstverlening en horeca. Twee bedrijven in de omgeving vrezen nadelige gevolgen voor hun bedrijfsvoering. Ze zijn bang dat de toekomstige bewoners zullen gaan klagen over het geluid van hun bedrijfsactiviteiten. Ook zijn ze bang voor parkeeroverlast in de buurt. De Afdeling bestuursrechtspraak heeft de bezwaren van de bedrijven ongegrond verklaard. De gemeenteraad heeft geluidsonderzoek laten doen. Daaruit blijkt dat de bedrijven geen onaanvaardbare geluidhinder veroorzaken voor toekomstige bewoners van het woongebouw. Ook is onderzoek gedaan naar de parkeerbehoefte van het bestemmingsplan. Uit dat onderzoek volgt dat de bedrijven niet hoeven te vrezen voor parkeeroverlast.

Bij besluit van 23 maart 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schouwen-Duiveland aan United O.G. B.V. een omgevingsvergunning verleend voor de bouw van een hotel met restaurant en de aanleg van een uitweg op het perceel Laone 32 in Renesse. Het bouwplan voorziet in de bouw van een hotel met restaurant op het adres Laone 32 in Renesse. Dit hotel met 25 kamers en 33 appartementen met bijbehorende voorzieningen zal een bestaand restaurant vervangen. De rechtbank heeft het besluit op bezwaar vernietigd, omdat daarin naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende is gemotiveerd dat afgeweken kan worden van de planregels uit het Parapluplan. Omdat het college dit naar het oordeel van de rechtbank na het besluit alsnog voldoende heeft gemotiveerd, heeft de rechtbank de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand gelaten. [appellant A] en anderen wonen of hebben een vakantiehuis aan de Laone in de directe nabijheid van het voorziene hotel-restaurant. Zij verzetten zich tegen de verleende omgevingsvergunning. Zij vrezen voor aantasting van hun woongenot.

Bij besluit van 11 maart 2022 heeft de minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur een verzoek van [appellante] op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) deels afgewezen. Op 28 juli 2021 heeft [appellante] op grond van de Wob de minister verzocht om openbaarmaking van informatie over een handhavingsverzoek dat haar zoon [persoon] op 8 december 2017 heeft ingediend bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). In het besluit van 11 maart 2022 heeft de minister zich op het standpunt gesteld dat de informatie die [appellante] heeft gevraagd al openbaar is gemaakt met het besluit van 15 februari 2022, kenmerk 20-0393, dat is genomen op grond van een Wob-verzoek van 27 mei 2020 van de Stichting Diervriendelijk Nederland/Een Dier Een Vriend (de Stichting) dat gaat over handhavingsverzoeken van 19 oktober 2017.

Bij besluit van 15 februari 2022 heeft de minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur een verzoek van de Stichting om openbaarmaking van informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) deels ingewilligd. De Stichting heeft verzocht om openbaarmaking van alle documenten over het dossier dat is gevormd naar aanleiding van de verzoeken tot handhaving van 19 oktober 2017 met betrekking tot een kaaswinkel en een aantal margarinemerken met dierlijke ingrediënten die zich presenteren als plantaardig. Met het besluit van 15 februari 2022 heeft de minister het verzoek deels ingewilligd. De minister heeft geweigerd bepaalde persoonsgegevens openbaar te maken, omdat het om medische gegevens van een persoon gaat en dit bijzondere persoonsgegevens zijn. Ook heeft de minister geweigerd om informatie openbaar te maken die herleidbaar is naar de burger en de organisatie namens wie hij de handhavingsverzoeken heeft gedaan, omdat volgens hem het belang van inspectie, controle en toezicht door bestuursorganen zwaarder weegt dan het belang van openbaarmaking. Verder heeft de minister openbaarmaking van namen van ambtenaren die werken bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit geweigerd, omdat het belang van openbaarheid volgens hem niet opweegt tegen het belang van eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer. Ook heeft de minister openbaarmaking geweigerd van informatie over ondernemers, zoals bedrijfsnamen, productnamen en websites waar sprake zou zijn van misleidende voedselinformatie, omdat het belang van openbaarmaking volgens hem niet opweegt tegen het belang van voorkoming van onevenredige benadeling van de ondernemingen waarover de informatie gaat. Tot slot heeft de minister openbaarmaking geweigerd van persoonlijke beleidsopvattingen in documenten die zijn opgesteld ten behoeve van intern beraad.

In het besluit van 27 juli 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag het handhavingsverzoek van [wederpartij] van 2 juni 2022 tegen een geplaatste zeecontainer in de nabijheid van [locatie 1] afgewezen. [wederpartij] woont aan het [locatie 2] in Den Haag. Op 2 juni 2022 heeft hij het college verzocht om handhavend op te treden tegen een zeecontainer die op het gras in de nabijheid van [locatie 1] was geplaatst. Bij een controle op 8 juli 2022 heeft het college geconstateerd dat de zeecontainer verwijderd was en er daarom geen sprake was van een overtreding. Het college heeft het verzoek van [wederpartij] daarom afgewezen. Bij besluit van 10 november 2022 heeft het college het door [wederpartij] hiertegen gemaakte bezwaar kennelijk ongegrond verklaard. De rechtbank heeft het beroep van [wederpartij] ongegrond verklaard en het college veroordeeld in de proceskosten omdat het college volgens de rechtbank ten onrechte zelfstandig heeft beslist om [wederpartij] niet te horen. Het college heeft hoger beroep ingesteld.

Bij besluit van 26 oktober 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rijswijk de aanvraag van [appellant] voor een onttrekkingsvergunning voor de woning aan de [locatie 1] afgewezen. [appellant] is eigenaar van de woning aan de [locatie 2] in Rijswijk. Deze woning heeft hij via een constructieve doorbraak samengevoegd met de naastgelegen woning van [persoon] aan de [locatie 1]. Deze woningen maken onderdeel uit van een Vereniging van Eigenaren (VvE). [appellant] en [persoon] wonen daar nu samen met hun kinderen. Voor de legalisering daarvan heeft [appellant] een onttrekkingsvergunning aangevraagd. Maar de VvE heeft [appellant] geen toestemming gegeven voor het samenvoegen van de woningen. Ook heeft hij voor de doorbraak een omgevingsvergunning aangevraagd. Daarover gaat de zaak met nr. 202501393/1/R3. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat op grond van artikel 5:1, eerste lid, en artikel 5:2, aanhef en onder a, van de Huisvestingsverordening Rijswijk 2023 (de Huisvestingsverordening) een vergunningplicht geldt voor het onttrekken van een woning.

In het besluit van 23 november 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het zonder omgevingsvergunning aanbrengen van twee muurschilderingen op de gevels van de appartementencomplexen op de locaties [locatie 1] en [locatie 2] afgewezen. [appellant] woont aan het [locatie 3] in Den Haag. Op 9 juni 2022 en 7 oktober 2022 zijn aan de zuidkant van appartementencomplexen met de huisnummers 107-202 en 210-305 aan het [locatie 1] twee muurschilderingen aangebracht. [appellant] heeft het college op 11 november 2022 tweemaal verzocht om tegen deze muurschilderingen handhavend op te treden omdat daar geen omgevingsvergunning voor is verleend. Het college heeft besloten niet handhavend op te treden, omdat er volgens het college geen omgevingsvergunning voor de muurschilderingen vereist is.

Bij besluit van 14 maart 2024 heeft de bewaarder van het Kadaster en de openbare registers het verzoek van [appellant] om herstel van gegevens in de Basisregistratie Kadaster (BRK) op grond van artikel 7t van de Kadasterwet (Kw) afgewezen. [appellant] is eigenaar van het perceel aan de [locatie] in Luyksgestel (het perceel). De kadastrale aanduiding van het perceel is Lukysgestel F 309. Er heeft een meting van het perceel plaatsgevonden waarvan de resultaten zijn vastgelegd in het relaas van bevindingen F 53 (hierna: brondocument F 53), dat op 15 december 1978 in de BRK is ingeschreven. In het relaas van bevindingen F 53 is vastgelegd dat de achtergrens van het perceel 17,14 meter bedraagt. Deze gegevens zijn opgenomen in de BRK. Op 13 januari 2023 heeft er op verzoek van [appellant] een grensreconstructie plaatsgevonden, die is vastgelegd in het relaas van bevindingen F 508. Naar aanleiding van een klacht van [appellant] hierover heeft er op 17 december 2023 opnieuw een grensreconstructie plaatsgevonden. De resultaten daarvan zijn vastgelegd in het relaas van bevindingen F 517.

Bij besluit van 30 maart 2022 heeft het Instituut Mijnbouwschade Groningen aan [appellant] wegens fysieke schade aan zijn boerderij een vergoeding van € 18.003,46, inclusief een vergoeding van € 845,00 voor bijkomende kosten en € 448,08 aan wettelijke rente, toegekend. Deze uitspraak gaat over de vraag of het bezwaar terecht niet-ontvankelijk is verklaard wegens termijnoverschrijding. Tussen partijen staat vast dat het besluit van 30 maart 2022 op diezelfde dag aan [appellant] is verzonden. Verder is niet in geschil dat de termijn voor het maken van bezwaar op grond van de artikelen 6:7 en 6:8 van de Algemene wet bestuursrecht (de Awb) is geëindigd op 11 mei 2022. Uit het besluit van 2 april 2024 volgt dat het Instituut in de praktijk een ruimere termijn van twaalf weken hanteert. Het Instituut heeft het bezwaarschrift, dat is gedateerd op 22 april 2022, op 8 maart 2023 voor ontvangst ingeboekt.

Bij brief van 17 juli 2024 heeft het Uwv het verzoek om inzage van [appellant] gedeeltelijk afgewezen. Op 15 augustus 2023 heeft [appellant] het formulier ‘Verzoek persoonsgegevens’ bij het Uvw ingediend. Niet in geschil is dat dit een verzoek is op grond van de artikel 15 van de Algemene verordening gegevensbescherming. Bij brief van 17 juli 2024 heeft het Uwv naar aanleiding van zijn inzageverzoek en ingebrekestelling aan [appellant] meegedeeld: "[…]. Uit onderzoek is inmiddels echter gebleken dat wij niet meer beschikken over fysieke dossiers van u. Dit is in overeenstemming met de geldende bewaartermijn voor medische stukken. De niet medische stukken met betrekking tot uw Bezwaarzaak die in ons Elektronisch Archief beschikbaar waren hebben wij u tijdens uw bezoek aan ons kantoor overhandigd. Zodra een cliënt voor inzage op kantoor komt is het niet meer nodig om een brief te sturen omdat het inzage verzoek met het bezoek als afgedaan wordt beschouwd. Gezien de afwezigheid van fysieke dossiers, kunnen wij deze gegevens ook niet meer aan u doen toekomen. Op grond hiervan beschouwen wij uw inzage verzoek van 15 augustus 2023 vanaf 15 november 2023 als afgehandeld […]." In het besluit op bezwaar van 14 januari 2025 heeft het Uwv zich primair op het standpunt gesteld dat de brief van 17 juli 2024 geen besluit is, maar een mededeling van feitelijke aard. Subsidiair heeft het Uwv zich op het standpunt gesteld dat als de brief wel is aan te merken als een besluit, [appellant] te laat bezwaar heeft gemaakt.

Bij besluit van 13 oktober 2023 heeft de burgemeester van Rotterdam de bedrijfspanden en het bijbehorende terrein aan de [locatie] in Rotterdam (het terrein), met onmiddellijke ingang gesloten voor de duur van twee weken (het noodbevel). [bedrijf A] is eigenaar van het terrein en heeft daar met [bedrijf B] een recyclingbedrijf. SHEI huurt een aantal van de panden op het terrein, waarin het speciale zware staalconstructies fabriceert voor verschillende industriële toepassingen. [wederpartij sub 1] huurt een gedeelte van een van de panden en heeft ter plaatse een scheepswerf. In de bestuurlijke rapportage van de politie van 12 oktober 2023 en de aanvullende rapportage deel 1 van 13 oktober 2023, staat dat de politie op die dagen bij het terrein een persoon heeft aangehouden die een explosief bij zich droeg met respectievelijk 1300 en 1000 gram flitspoeder. Daarbij is ter vergelijking opgemerkt dat een Cobra tussen de 25 en 30 gram flitspoeder bevat. Verder heeft de politie beide keren alle benodigdheden om het explosief tot ontploffing te brengen op het terrein aangetroffen. In de aanvullende rapportage deel 2 van 23 oktober 2023 staat dat de politie op 14 oktober 2023 opnieuw een persoon heeft aangehouden, nadat op het terrein een explosief was afgegaan. De politie meent dat de dreiging ongewijzigd is.

Bij besluit van 13 oktober 2023 heeft de burgemeester van Rotterdam de bedrijfspanden en het bijbehorende terrein aan de [locatie] in Rotterdam (het terrein), met onmiddellijke ingang gesloten voor de duur van twee weken (het noodbevel). In de bestuurlijke rapportage van de politie van 12 oktober 2023 en de aanvullende rapportage deel 1 van 13 oktober 2023, staat dat de politie op die dagen bij het terrein een persoon heeft aangehouden die een explosief bij zich droeg met respectievelijk 1300 en 1000 gram flitspoeder. Daarbij is ter vergelijking opgemerkt dat een Cobra tussen de 25 en 30 gram flitspoeder bevat. Verder heeft de politie beide keren alle benodigdheden om het explosief tot ontploffing te brengen op het terrein aangetroffen. In de aanvullende rapportage deel 2 van 23 oktober 2023 staat dat de politie op 14 oktober 2023 opnieuw een persoon heeft aangehouden, nadat op het terrein een explosief was afgegaan. De politie meent dat de dreiging ongewijzigd is. In de bestuurlijke rapportage van 26 oktober 2023 staat dat de politie op 8 maart 2021 een schriftelijke mededeling van de Amerikaanse opsporingsautoriteiten heeft ontvangen die de dagelijks bestuurder van [wederpartij] mogelijk in verband brengt met handel in cocaïne.

Bij besluit van 7 september 2023 heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven (CSG) de aanvraag van [wederpartij] om een uitkering uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven (Schadefonds) afgewezen. [wederpartij] heeft op 30 maart 2023 bij de CSG een aanvraag om een uitkering uit het Schadefonds ingediend. Hij heeft aan de aanvraag ten grondslag gelegd dat hij geboren is uit incestueus seksueel misbruik van zijn (destijds) minderjarige moeder door haar vader. Zijn biologische vader is dus ook zijn grootvader en de biologische vader van zijn moeder. Zowel [wederpartij] als zijn moeder hebben een leven vol psychische problemen hieraan overgehouden. De CSG heeft bij besluit van 7 september 2023, gehandhaafd bij besluit van 7 december 2023, de aanvraag afgewezen, omdat het seksueel misbruik van de moeder van [wederpartij] niet aangemerkt kan worden als een tegen [wederpartij] opzettelijk gepleegd geweldsmisdrijf. De Wet schadefonds geweldsmisdrijven voorziet volgens de CSG niet in recht op financiële compensatie voor een ongeboren kind. Ook kan [wederpartij] niet als waarnemer van het seksueel misbruik van zijn moeder worden aangemerkt, omdat hij niet vanuit eigen waarneming en/of herinnering kan verklaren wat zijn moeder is overkomen.

Bij besluit van 31 januari 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam een omgevingsvergunning aan [bedrijf A] verleend voor onder meer het maken en hebben van een uitweg, het slopen van een bouwwerk in een beschermd stads- of dorpsgezicht en het bouwen van een toegangspoort op het perceel aan de [locatie 1] in Weesp. [appellante] woont aan de [locatie 2] in Weesp. Zij houdt op dat adres ook haar kantoor. [bedrijf A] is eigenaar van het perceel [locatie 1]. Op dat perceel staat een kerkgebouw dat onder meer in gebruik is als horecagelegenheid, brouwerij en yogastudio. Daarvoor heeft het college op 22 februari 2017 een omgevingsvergunning verleend. Ten noorden van het kerkgebouw staan ten tijde hier van belang twee woningen in het zogenoemde Laurentiushof. Aan de westzijde daarvan ligt de Kerklaan met parallel daaraan een historische kerktuinmuur. [bedrijf A] heeft op 24 oktober 2022 een omgevingsvergunning aangevraagd voor onder meer het maken van een opening in de kerktuinmuur en de bouw van een afsluitbare toegangspoort, zodat voertuigen vanaf de Kerklaan toegang hebben tot het perceel en de daarop aanwezige parkeerplaatsen.

Bij besluit van 16 april 2025 heeft de burgemeester van Oudewater op grond van artikel 13b van de Opiumwet besloten om de woning van [appellant A] en [appellant B] aan de [locatie] in Oudewater voor de duur van drie maanden te sluiten. [appellant A] en [appellant B] zijn eigenaren van het perceel [locatie] in Oudewater. Op het perceel staan verschillende gebouwen, waaronder een hoofdwoning, een seniorenwoning en een kattenpension. [appellant A] en [appellant B] wonen in de seniorenwoning en exploiteren het kattenpension. Hun zoon maakte sinds 2022 met zijn gezin gebruik van de hoofdwoning. In een bestuurlijke rapportage van 7 maart 2025 staat dat de politie op 22 februari 2025 de hoofdwoning heeft doorzocht. Daarbij zijn 112,20 gram amfetamine, 804,10 gram hennep en twee luchtbuksen en wapentoebehoren aangetroffen. De burgemeester heeft daarom bij besluit van 16 april 2025 besloten om op grond van artikel 13b van de Opiumwet de hoofdwoning vanaf 29 april 2025 om 10:00 uur voor de duur van drie maanden te sluiten. De sluiting van de woning heeft tot op heden niet plaatsgevonden, omdat de voorzieningenrechter van de rechtbank en later de voorzieningenrechter van de Afdeling de burgemeester heeft opgedragen niet over te gaan tot sluiting van de woning totdat uitspraak is gedaan op het (hoger) beroep van [appellant A] en [appellant B].

Bij besluit van 16 januari 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan [appellante], handelend onder de naam [naam bedrijf], een bestuurlijke boete en een last onder dwangsom opgelegd. [appellante] is sinds 2017 eigenaar van zes arken. De arken hebben met toestemming van de gemeente Vijfheerenlanden tot medio juni 2020 in de passantenhaven van Vianen gelegen. [appellante] heeft de arken vervolgens in de Industriehaven in Utrecht afgemeerd. Zij had tot 1 oktober 2020 toestemming om de arken daar af te meren. Ook na deze datum heeft [appellante] de arken in de Industriehaven laten liggen. Het college heeft [appellante] daarop gelast om de arken uit de Industriehaven te verwijderen. De procedure hierover heeft geleid tot de uitspraak van de Afdeling van 28 mei 2025, ECLI:NL:RVS:2025:2471. Met deze uitspraak staat in rechte vast dat de arken na 1 oktober 2020 niet in de Industriehaven mochten liggen. Op de zitting van de Afdeling heeft [appellante] toegelicht dat de arken inmiddels zijn weggesleept en vernietigd. In geschil is of het college aan [appellante] een bestuurlijke boete en een last onder dwangsom mocht opleggen. Ook is in geschil of het college mocht overgaan tot invordering van de verbeurde dwangsom. Op 9 november 2023 hebben handhavers van het college geconstateerd dat in totaal zes units in de [arken] ([naam ark A] tot en met [naam ark B]) en [naam ark C] zonder registratienummer worden aangeboden voor toeristische verhuur. Op het moment van de controle was unit [naam ark A] verhuurd via Airbnb en werd unit [naam ark C] bewoond door de zoon van [appellante].

Bij besluit van 9 november 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Uithoorn aan [appellante] een bouwstop en een last onder dwangsom opgelegd vanwege bouwwerkzaamheden zonder een daarvoor benodigde omgevingsvergunning op het perceel [locatie] in Uithoorn. [appellante] is eigenaar geweest van het perceel [locatie] in Uithoorn. Op dat perceel was vroeger een hotel gevestigd. Eind 2023 is [appellante] zonder omgevingsvergunning begonnen met het realiseren van een aanbouw aan het hoofdgebouw op het perceel. Volgens het college was dit niet toegestaan, omdat daarmee de maximale oppervlakte aan vergunningsvrije bijbehorende bouwwerken op het perceel werd overschreden. Het college heeft daarom een bouwstop en een last onder dwangsom opgelegd. Het college heeft geconstateerd dat [appellante] vervolgens verder is gegaan met de bouwwerkzaamheden en heeft daarom een besluit tot invordering van de dwangsom genomen. [appellante] heeft het perceel inmiddels verkocht en is niet langer eigenaar van het perceel.

Bij uitspraak van 10 april 2024, in zaak nr. 202204323/1/A3 (ECLI:NL:RVS:2024:1438) heeft de Afdeling het hoger beroep van [verzoeker] tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 3 juni 2022 in zaak nr. 21/2456 ongegrond verklaard. [verzoeker] heeft de Afdeling verzocht die uitspraak te herzien. [verzoeker] heeft de Nederlandse nationaliteit en woont in [woonplaats], Bulgarije. Zijn Bulgaarse verblijfsvergunning is geldig tot 27 februari 2030. [verzoeker] heeft een aanvraag gedaan om zijn Nederlandse paspoort te vernieuwen. De minister van Buitenlandse Zaken heeft de aanvraag afgewezen omdat [verzoeker] staat vermeld in het Register Paspoortsignaleringen van de Rijksdienst voor Identiteitsgegevens van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Hij is in het Register opgenomen op verzoek van de Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) omdat hij een betalingsachterstand van zijn studieschuld zou hebben. [verzoeker] heeft aangevoerd dat dat niet klopt, omdat zijn studieschuld inmiddels verjaard is en de DUO dus geen vordering meer heeft.

Bij besluit van 1 oktober 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de aanvraag van [verzoeker] om een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) afgewezen. Op 1 oktober 2024 heeft de staatssecretaris de aanvraag om een VOG afgewezen. In het Justitieel Documentatie Systeem heeft de staatssecretaris aangetroffen dat [verzoeker] in aanraking is gekomen met de politie wegens diefstal in vereniging met braak en gewoonteheling. Op het moment dat de aanvraag werd afgewezen was de zaak nog niet inhoudelijk behandeld. Tegen deze beslissing heeft [verzoeker] bezwaar gemaakt en na de ongegrond verklaring daarvan beroep ingesteld. De rechtbank heeft met de uitspraak van 22 augustus 2025 het beroep van [verzoeker] ongegrond verklaard. De staatssecretaris heeft op 21 november 2025 kennisgenomen van het feit dat het Openbaar Ministerie (OM) de zaak tegen [verzoeker] heeft geseponeerd. Nadat [verzoeker] op 6 oktober 2025 hoger beroep had ingesteld heeft de staatssecretaris alsnog een VOG aan [verzoeker] toegekend. [verzoeker] heeft vervolgens zijn hoger beroep ingetrokken en verzocht om een vergoeding van de door hem gemaakte proceskosten.

Bij besluit van 17 mei 2023 heeft de burgemeester van Arnhem geweigerd om Maansteen een terrasvergunning te verlenen. Maansteen heeft sinds 14 december 2021 een exploitatievergunning voor het exploiteren van een inrichting in het pand aan de Korenmarkt 42 in Arnhem. In dit pand, dat is gelegen aan het middenplein, was voorheen een filmhuis gevestigd dat geen terras had. Maansteen was voornemens om terrasruimte in gebruik te nemen, maar de volledige terrasruimte aan het middenplein was op dat moment al vergund aan exploitanten van andere openbare inrichtingen gevestigd aan het middenplein van de Korenmarkt. Om in het kader van de verdeling van schaarse vergunningen ruimte te maken voor Maansteen, startte de burgemeester in november 2021 een traject om samen met de exploitanten op de Korenmarkt te komen tot een nieuwe verdeling van de beschikbare terrasruimte. Dit traject moest leiden tot het nieuwe terrassenbeleid. Omdat het traject niet leidde tot een algeheel gedragen uitkomst, heeft de burgemeester zelf het nieuwe terrassenbeleid vastgesteld. Dit beleid is op 17 oktober 2023 in werking getreden.

Bij besluit van 9 februari 2024 heeft de directeur-generaal van de statistiek een last onder dwangsom opgelegd. [appellant] heeft een eenmansbedrijf met accommodaties voor recreatie op het adres [locatie]. Deze procedure is gaan lopen omdat [appellant] de vragenlijst Inventarisatie Logiesaccommodaties 2024 niet aan het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) heeft teruggestuurd. Hij is daartoe verplicht op grond van artikel 33, derde en vierde lid, van de Wet op het Centraal bureau voor de statistiek. Het geschil gaat over de vraag of het bezwaar van [appellant] tegen het besluit van 9 februari 2024 (de last onder dwangsom) ontvankelijk is. De termijn voor het indienen van het bezwaarschrift liep tot en met 25 maart 2024. [appellant] heeft op 9 april 2024 bezwaar gemaakt tegen de last onder dwangsom.

Bij besluit van 23 augustus 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eindhoven het persoonlijk plan inburgering en participatie (het PIP) van [appellant] vastgesteld en bepaald dat zij de B1-leerroute gaat volgen. [appellant] heeft de Filipijnse nationaliteit en is sinds november 2023 inburgeringsplichtig. Het college heeft op 23 augustus 2024 het PIP vastgesteld en bepaald dat [appellant] de B1-leerroute moet volgen. De B1-route heeft als doel dat de inburgeringsplichtige binnen drie jaar de Nederlandse taal beheerst op B1-niveau. Daarnaast heeft het college in het PIP vastgelegd dat [appellant] gedurende 12 uur moet deelnemen aan een participatieverklaringstraject (PVT) bij Vluchtelingenwerk Eindhoven en dat zij de Module Arbeidsmarkt en Participatie (MAP) moet volgen. Die module bestaat uit theoretische lessen over de Nederlandse arbeidsmarkt. Daarnaast moet [appellant] 40 uur werkervaring op de Nederlandse arbeidsmarkt opdoen. [appellant] moet binnen een termijn van drie jaar aan haar verplichtingen uit het PIP voldoen. Omdat zij stelt niet aanwezig te kunnen zijn bij deze verplichte onderdelen van het PIP, heeft [appellant] tegen dit besluit bezwaar gemaakt. Volgens [appellant] is haar echtgenoot namelijk volledig afhankelijk van haar, omdat hij door zijn ziekte 24 uur per dag door haar verzorgd moet worden.

Bij besluit van 30 juli 2024 hebben de burgemeester van Stichtse Vecht en het college van burgemeester en wethouders van Stichtse Vecht aan [appellante] een last onder dwangsom opgelegd. [appellante] is de eigenaar van [café restaurant] aan het [locatie]. De burgemeester heeft [appellante] op 13 oktober 2023 een horeca-exploitatievergunning en alcoholvergunning verleend voor [café restaurant]. Op 25 april 2024 om 20.08 uur en op 21 juli 2024 om 17.31 uur hebben buitengewoon opsporingsambtenaren (boa’s) controles uitgevoerd bij [café restaurant]. Zij hebben tijdens deze controles onder andere geconstateerd dat er waterpijpen werden verstrekt en dat er door de aanwezige gasten niet werd gedineerd. Volgens de burgemeester is dit in strijd met de Algemene Plaatselijke Verordening Stichtse Vecht (APV) en het Omgevingsplan Stichtse Vecht. De burgemeester en het college hebben [appellante] hierop op 30 juli 2024 een last onder dwangsom opgelegd, mede strekkende tot het binnen één week staken en gestaakt houden van het exploiteren van een shisha lounge, door de waterpijpen uit de horecagelegenheid te verwijderen en verwijderd te houden, of het aanbieden dan wel verstrekken van (waterpijp)rook- en tabakswaren te staken en gestaakt te houden.

Bij beslissing van 21 oktober 2025 heeft de examencommissie van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid het verzoek van [appellant] om bij tentamens gebruik te mogen maken van voorleessoftware en een digitale wettenbundel tijdens tentamens afgewezen en zijn verzoek voor extra tentamentijd toegewezen. [appellant] volgt sinds 1 september 2025 de bacheloropleiding Rechtsgeleerdheid aan de Universiteit van Amsterdam. Hij heeft bij de examencommissie vanwege zijn Non-Verbal Learning Disabilities (NLD) verschillende tentamenvoorzieningen aangevraagd. NLD is een visueel-motorische functiebeperking die problemen geeft bij het verwerken van informatie die niet door middel van gesproken taal wordt aangeboden. Bij beslissing van 20 oktober 2025 heeft de examencommissie het verzoek van [appellant] om gebruik te maken van een digitale wettenbundel afgewezen, omdat het leren werken met wettenbundels en het doorgronden van de systematiek hiervan een van de pijlers gedurende de hele rechtenstudie is. Daarnaast biedt gebruik van een digitale wettenbundel volgens de examencommissie een niet te rechtvaardigen voordeel tegenover andere studenten. Bij beslissing van 20 februari 2026 heeft het college van beroep voor de examens van de Universiteit van Amsterdam het administratief beroep tegen de afwijzing van het verzoek om het gebruik van een digitale wettenbundel ongegrond verklaard.

Bij besluit van 12 december 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van [appellant] om afgifte van een verklaring omtrent het gedrag afgewezen. [appellant] heeft op 15 oktober 2024 een VOG aangevraagd. De staatssecretaris heeft dit afgewezen, omdat [appellant] binnen de terugkijktermijn meerdere keren in aanraking is gekomen met justitie voor delicten die zich niet verhouden met de gewenste functie van bezorger. Volgens de rechtbank heeft de staatssecretaris hierbij alle feiten en omstandigheden betrokken en deugdelijk gemotiveerd waarom de belangenafweging in het nadeel van [appellant] uitvalt. De drie door de rechtbank betrokken antecedenten, die zijn gepleegd toen [appellant] meerderjarig was, zijn te recent om te kunnen vaststellen dat het risico voor de samenleving voldoende is afgenomen en [appellant] heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij geen ander werk kan verrichten, aldus de rechtbank.

Bij beslissing van 9 oktober 2025 heeft de commissie voor de examens (de examencommissie) het door [appellante] gemaakte thuistentamen met kenmerk PB0332, Inleiding in de arbeids- en organisatiepsychologie (het tentamen), ongeldig verklaard met verlies van een tentamenkans, wegens fraude en onregelmatigheden. [appellante] volgt de bacheloropleiding Psychologie aan de Open Universiteit. Op 20 september 2025 heeft zij het tentamen afgelegd, waarbij surveillance via proctoring plaatsvond. Bij het terugkijken van de opname heeft de surveillant geconstateerd dat niet is voldaan aan twee vereisten, zoals opgenomen in bijlage 7 van Examenreglement 2025-2026, namelijk het maken van een 360 graden roomscan en het alleen aanwezig zijn in de ruimte. Naar aanleiding van een melding van een surveillant van een vermoeden van onregelmatigheden/fraude heeft de examencommissie een onderzoek ingesteld. De examencommissie is tot de conclusie gekomen dat [appellante] fraude heeft gepleegd in de zin van artikel 2.3.2, eerste lid van het Examenreglement. Daarnaast zijn er onregelmatigheden in de zin van artikel 2.4.2, eerste en tweede lid, van het Examenreglement waargenomen, omdat er geen correcte roomscan is gemaakt, inclusief het tonen van het hele schone bureaublad en de ruimte daaronder, en de tweede camera niet goed gepositioneerd is. Op grond van artikel 2.3.6, eerste lid, en artikel 2.3.6, tweede lid, onder a, van het Examenreglement heeft de examencommissie het tentamen ongeldig verklaard met verlies van een tentamenkans.

Bij beslissing van 9 oktober 2025 heeft de commissie voor de examens (de examencommissie) het door [appellante] gemaakte thuistentamen PB0214, Psychologie van arbeid en gezondheid (het tentamen), ongeldig verklaard met verlies van drie tentamenkansen. Verder heeft de examencommissie haar het recht ontnomen op het judicium (summa) cum laude en met ingang van 9 oktober 2025 gedurende zes maanden het recht op deelname aan tentamen ontnomen voor alle cursussen uit het aanbod van de Open Universiteit. [appellante] volgt de bacheloropleiding Psychologie aan de Open Universiteit. Op 22 september 2025 heeft zij het tentamen afgelegd, waarbij surveillance via proctoring plaatsvond. Bij het terugkijken van de opname heeft de surveillant geconstateerd dat niet is voldaan aan twee vereisten, zoals opgenomen in bijlage 7 van Examenreglement 2025-2026, namelijk het maken van een 360 graden roomscan, en het alleen aanwezig zijn in de ruimte. Naar aanleiding van een melding van een surveillant van een vermoeden van onregelmatigheden/fraude heeft de examencommissie een onderzoek ingesteld.

Bij beslissing van 23 april 2026 heeft de vakcoördinator [appellant] een onvoldoende gegeven voor het vak Quantitative Methods II. [appellant] volgt een bachelor opleiding aan de School of Business and Economics van de Universiteit van Maastricht. Bij beslissing van 23 april 2026 is zijn resultaat voor het tentamen Quantitative Methods II gepubliceerd via het Student Portal. [appellant] heeft op 24 april 2026 de vakcoördinator gemaild met het verzoek compensatiepunten toe te kennen, in het bijzonder aan studenten die net geen voldoende hadden gehaald. Het tentamen vertoonde namelijk een aantal gebreken. Na het uitblijven van een reactie heeft [appellant] op 15 juni 2026 administratief beroep ingesteld bij het CBE (het college van beroep voor de examens van de Universiteit Maastricht). Het CBE heeft vastgesteld dat het administratief beroep buiten de wettelijke beroepstermijn is ingesteld. De door [appellant] aangevoerde omstandigheid - het uitblijven van een reactie op zijn e-mailbericht aan de vakcoördinator van 24 april 2026 - is niet aangemerkt als een verschoonbare reden voor de termijnoverschrijding.

Bij brief, ingekomen op 17 september 2026, heeft [verzoekster] verzocht om wraking van staatsraad mr. A.B. Blomberg (de staatsraad) als lid van de meervoudige kamer belast met de behandeling van de zaak nr. 202404787/1/A3. [verzoekster] heeft aan haar verzoek om wraking ten grondslag gelegd dat de staatsraad eerder uitspraak heeft gedaan in een andere zaak waarin zij hoger beroep bij de Afdeling had ingesteld. Volgens [verzoekster] gaat het om een met zaak nr. 202404787/1/A3 nauw samenhangend geschil, omdat het hetzelfde geschilcomplex betreft en opnieuw raakt aan het handelen van het college van burgemeester en wethouders van Breda.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 29 augustus 2025 van de rechtbank Noord­-Nederland waarbij het beroep van [appellante] tegen het besluit van 8 augustus 2024 ongegrond is verklaard. De Dienst Toeslagen heeft voor het jaar 2022 verschillende voorschotbeschikkingen voor zorgtoeslag voor [appellante] genomen. Uiteindelijk is de zorgtoeslag vanwege een hoger gezamenlijk toetsingsinkomen definitief vastgesteld op € 111. Van de terug te betalen € 1.032 is € 585 opgenomen in een minnelijke schuldenregeling en kwijtgescholden. De resterende € 447 is op oninbaar gesteld. Feitelijk hoeft [appellante] dus niets actief terug te betalen, maar kan het resterende bedrag van € 447 wel worden verrekend.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 3 november 2025 van de rechtbank Oost­-Brabant waarbij het beroep van [appellant] tegen het besluit van 3 september 2020 ongegrond is verklaard. De Dienst Toeslagen heeft bij voorschotbeschikking de zorgtoeslag voor 2020 voorlopig berekend op € 751. Daarna heeft [appellant] op 10 februari 2020 de toeslag gestopt. Vervolgens heeft de Dienst Toeslagen bij nieuwe voorschotbeschikking de zorgtoeslag voor 2020 berekend op € 0 en het bedrag van € 751 bij beschikking van 19 maart 2020 teruggevorderd.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 3 november 2025 van de rechtbank Oost­-Brabant waarbij het beroep van [appellant] tegen het besluit van 18 november 2020 ongegrond is verklaard. Het Landelijk Incasso Centrum heeft op 12 oktober 2020 verschillende betalingsbrieven aan [appellant] verzonden. De betalingsbrieven hebben betrekking op de terugvordering van huurtoeslag, zorgtoeslag en kindgebonden budget over verschillende jaren. De Dienst Toeslagen heeft het bezwaar van [appellant] tegen deze brieven op 18 november 2020 niet-ontvankelijk verklaard, omdat de betalingsbrieven geen besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht zijn.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 3 november 2025 van de rechtbank Oost-­Brabant waarbij het beroep van [appellant] tegen het besluit van 3 september 2020 ongegrond is verklaard. De Dienst Toeslagen heeft bij voorschotbeschikking het kindgebonden budget voor 2020 voorlopig berekend op € 2.487. Daarna heeft [appellant] op 11 februari 2020 het kindgebonden budget gestopt. Vervolgens heeft de Dienst Toeslagen bij nieuwe voorschotbeschikking het kindgebonden budget voor 2020 berekend op € 0 en het bedrag van € 2.487 bij beschikking van 19 maart 2020 teruggevorderd.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 3 november 2025 van de rechtbank Oost-Brabant waarbij het beroep van [appellant] tegen het besluit van 3 september 2020 ongegrond is verklaard. De Dienst Toeslagen heeft bij voorschotbeschikking de huurtoeslag voor 2020 voorlopig berekend op € 1.167. Daarna heeft [appellant] op 10 februari 2020 de toeslag gestopt. Vervolgens heeft de Dienst Toeslagen bij nieuwe voorschotbeschikking de huurtoeslag voor 2020 berekend op € 0 en het bedrag van € 1.167 bij beschikking van 19 maart 2020 teruggevorderd.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 9 januari 2026 van de rechtbank Zeeland­-West-­Brabant waarbij de beroepen van [appellant] tegen de herziene besluiten van 3 november 2022 en 12 oktober 2022 ongegrond zijn verklaard. De Dienst Toeslagen heeft aan [appellant] voor het jaar 2019 voorschotten huur- en zorgtoeslag toegekend. Vanwege een latere wijziging in de Basisregistratie inkomen (Bri) heeft de Dienst Toeslagen de zorgtoeslag voor het jaar 2019 definitief berekend op € 1.169 en hij heeft € 1.210 teruggevorderd. De huurtoeslag voor het jaar 2019 heeft de Dienst Toeslagen vastgesteld op nihil en hij heeft € 2.920 teruggevorderd.

Vereniging Milieudefensie heeft beroep ingesteld tegen het besluit van de minister van Klimaat en Groene Groei van 2 februari 2026 om haar bezwaar tegen het instemmingsbesluit met de wijziging van het winningsplan "Noordwolde" ongegrond te verklaren. De minister heeft de Afdeling wegens het bestaan van gewichtige redenen verzocht te bepalen dat alleen de Afdeling van de stukken kennis zal nemen. De minister heeft ter motivering van het verzoek, onder verwijzing naar onder andere de uitspraak van de Afdeling van 31 juli 2024, ECLI:NL:RVS:2024:3051, aangevoerd dat deze bijlagen bij het winningsplan vertrouwelijk meegedeelde bedrijfs- en fabricagegegevens bevatten als bedoeld in artikel 24, eerste lid, onder I, van het Mijnbouwbesluit.

Bij besluit van 16 juli 2024 heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven de aanvraag van [appellante] om een tegemoetkoming uit het Schadefonds afgewezen. Het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven bij besluit van 3 januari 2025 ongegrond verklaard. De CSG heeft de aanvraag van [appellante] afgewezen omdat zij niet met objectieve informatie aannemelijk heeft gemaakt dat zij slachtoffer is geworden van een opzettelijk gepleegd geweldsmisdrijf. Uit de overgelegde medische informatie en foto’s kan niet worden opgemaakt hoe [appellante] het letsel heeft opgelopen, wat daarvoor de aanleiding was en wat de omstandigheden waren.

De minister van Infrastructuur en Waterstaat heeft de Afdeling wegens het bestaan van gewichtige redenen verzocht te bepalen dat alleen de Afdeling van de vertrouwelijke versie van de presentatie en de e-mail kennis zal nemen. De gewichtige reden voor het gedeeltelijk niet verstrekken van de presentatie is volgens de minister dat de betrekkingen van Nederland met andere landen en internationale organisaties kunnen worden geschaad als de weggelakte informatie wordt verstrekt. Uit het e-mailbericht bericht volgt dat EASA erop rekent dat de minister deze informatie vertrouwelijk behandelt. Van dit e-mailbericht heeft de minister de namen en telefoonnummers weggelakt om de persoonlijke levenssfeer van de betrokkenen te beschermen.

Het beroep richt zich tegen de beslissing van het college van beroep voor de examens van de Universiteit Maastricht van 15 juni 2026, waarbij het beroep van [appellant] tegen de beslissing van 24 februari 2026 van de examinator van de Faculteit der Cultuur- en Maatschappijwetenschappen (de examinator) ongegrond is verklaard. Daarbij is het paper van [appellant] voor het vak Research and Writing II (het vak) beoordeeld met het cijfer 6. De Afdeling stelt vast dat de examinator het paper van [appellant] heeft beoordeeld aan de hand van het in het coursebook kenbaar gemaakte beoordelingsformulier. In het coursebook staan ook de eindtermen van het vak waaraan de student moet voldoen. De eindtermen komen terug als beoordelingscriteria in het beoordelingsformulier. Hieruit volgt dat het voor [appellant] voldoende duidelijk was of kon zijn aan welke beoordelingscriteria het paper moest voldoen.