Uitspraken

Bij tussenuitspraak van 25 januari 2023, ECLI:NL:RVS:2023:283, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Diemen opgedragen om binnen acht weken na verzending van die tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van 8 juli 2021 te herstellen en een eventueel nieuw of gewijzigd besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken en de uitkomst aan de Afdeling en de Buurtgroep mede te delen. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling vastgesteld dat voorafgaand aan de vaststelling van het bestemmingsplan geen verkeersbesluit is genomen tot het instellen van een maximumsnelheid van 30 km/uur op de weg. In verband daarmee mocht de raad er bij de vaststelling van het plan niet van uitgaan dat die maximumsnelheid daadwerkelijk zou worden gerealiseerd.

Bij besluit van 13 februari 2020 heeft de minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de aan Payplaza verleende subsidie vastgesteld op € 72.673,00 en een bedrag van € 17.850,00 aan onverschuldigd betaalde voorschotten van Payplaza teruggevorderd. De minister heeft ter uitvoering van de Subsidieregeling Ministerie van Buitenlande zaken 2006 en met het oog op subsidiëring van activiteiten op het gebied van demonstratieprojecten, haalbaarheidsstudies en investeringsvoorbereidingsprojecten beleidsregels vastgesteld. Payplaza heeft op grond van de DHI-regeling subsidie aangevraagd voor het project "Cloud base Payment Management System". Bij besluit van 13 december 2016 heeft de minister aan Payplaza een subsidie verleend voor dit project tot een maximum van € 100.582,00. De minister heeft een voorschot van € 90.523,00 uitgekeerd.

Bij besluit van 7 juli 2021 hebben provinciale staten van Gelderland het inpassingsplan "Railterminal Gelderland" vastgesteld. Het plangebied beslaat een strook grond met een lengte van ongeveer 4 km die parallel aan de Betuweroute ligt, in de gemeente Overbetuwe. Het plan maakt de realisatie mogelijk van railterminal Gelderland en de ontsluitingsweg naar deze railterminal. Het plan voorziet ook in de landschappelijke inpassing van de railterminal en de aan te leggen ontsluitingsweg. Verder voorziet het plan in de verlegging van de Reethsestraat en in het aanpassen van de kruising Rijksweg Zuid/Reethsestraat. De railterminal bestaat uit drie sporen met een gedeeltelijke bovenleiding, die aansluiten op de spoorbundels van het CUP. Er kan vanuit het westen (Rotterdam) en vanuit het oosten (Duitsland) worden binnengereden. Naast de sporen is voorzien in een kraanbaan voor elektrische portaalkranen, in verharding voor de opslag van laadeenheden en in de noodzakelijke overige voorzieningen zoals een poortgebouw, hekwerken met poorten en lichtmasten. De railterminal wordt via het CUP aangesloten op de Betuweroute.

Bij besluit van 15 mei 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan SOM II VOF een omgevingsvergunning verleend voor het verbouwen van het voormalig kloostergebouw aan de Deken Roesstraat 13 in Utrecht tot een wooncomplex met 15 appartementen. [appellant] en anderen wonen in de omgeving van het kloostergebouw en zijn het om verschillende redenen niet eens met de verleende omgevingsvergunning. Zij vrezen onder meer voor parkeeroverlast en wensen dat de oorspronkelijke veranda aan de achterzijde van het kloostergebouw behouden blijft.

Bij besluit van 1 oktober 2019, gewijzigd bij besluiten van 16 december 2019 en 7 januari 2020, heeft het college van burgemeester en wethouders van Reusel-De Mierden besloten over te gaan tot invordering van € 9.000,00 aan verbeurde dwangsommen bij [overledene] in verband met het niet voldoen aan een last onder dwangsom van 30 november 2017 tot onder meer het verwijderen van een technische ruimte en een aanbouw aan de woning op het perceel [locatie 1] te Reusel. Bij besluit van 25 oktober 2012 heeft het college de verleende omgevingsvergunning gewijzigd door daaraan een voorschrift te verbinden, waarin is bepaald welke overtollige bijgebouwen op het perceel moeten worden gesloopt alvorens de langgevelboerderij mag worden gesplitst en dat de te slopen bijgebouwen niet mogen worden herbouwd. De rechtbank heeft onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling van 27 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:466, geoordeeld dat er geen sprake is van een uitzonderlijk geval waarbij evident is dat er geen overtreding heeft plaatsgevonden en van invordering van de dwangsom kan worden afgezien.

Bij besluit van 1 september 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nieuwegein ten behoeve van het bestemmingsplan "Binnenstad (City) Nieuwegein" hogere waarden als bedoeld in de Wet geluidhinder vastgesteld. Bij besluit van 14 juli 2021 heeft de raad van de gemeente Nieuwegein het bestemmingsplan "Binnenstad (City) Nieuwegein" vastgesteld Bestemmingsplan "Binnenstad (City) Nieuwegein" heeft betrekking op een deel van de binnenstad van Nieuwegein. Het plan voorziet enerzijds in een planologische verankering van de bestaande situatie, waaronder een deel van de binnenstad dat al gereed is. Zoals het theater De Kom, het stadhuis, het winkelplein rondom Raadstede en de Markt. Anderzijds maakt dit plan op vier locaties nieuwe ontwikkelingen mogelijk. De (her)ontwikkeling van de binnenstad van Nieuwegein wordt mede mogelijk gemaakt door vier andere recent vastgestelde bestemmingsplannen, deze gaan over niet-bestemde 'gaten' in het plangebied. Het gaat om bestemmingsplannen "Stationsgebied en Blok B1", "Doorslagzone", "HN-locatie" en "Binnenstad (City) Nieuwegein - Erfstede".

Bij besluit van 18 december 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Stichtse Vecht geweigerd [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor de aanleg van een waterpartij op het perceel aan de [locatie] in Nieuwer Ter Aa. [appellant] woont op het perceel [locatie] in Nieuwer Ter Aa (hierna: het perceel) en exploiteert daar onder meer een kampeerterrein. Hij wil op het perceel een waterpartij aanleggen, door hem aangeduid als een poel, van ongeveer 12 m breed, 28 m lang en 1,5 m diep, en heeft hiervoor een aanvraag om omgevingsvergunning gedaan. Het college heeft de aanvraag van [appellant] afgewezen, omdat volgens het college de cultuurhistorische, natuurlijke en landschapswaarden van het gebied onevenredig worden aangetast door de waterpartij. Nadat het college dat nader heeft gemotiveerd in het besluit van 15 juni 2021, heeft de rechtbank geoordeeld dat het college de omgevingsvergunning om die reden heeft mogen weigeren.

Bij besluit van 24 december 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Neder-Betuwe geweigerd aan MDE een omgevingsvergunning te verlenen voor een tijdelijk bouwwerk op het perceel Wijenburgsestraat 6 te Echteld. MDE heeft op het perceel een tijdelijk bouwwerk gebouwd dat wordt gebruikt voor de opslag van haar bedrijf dat zich bezighoudt met landbouwmechanisatie. Ter legalisatie van het bouwwerk heeft MDE een tijdelijke omgevingsvergunning aangevraagd. In de aanvraag wordt een periode van twee jaar genoemd voor de tijd dat het bouwwerk op het perceel staat. Later heeft MDE deze periode aangepast naar vijf jaar, waarna het college de aanvraag heeft opgevat als een aanvraag om verlening van een omgevingsvergunning voor een periode van vijf jaar. Bij besluit van 24 december 2018 heeft het college geweigerd de omgevingsvergunning aan MDE te verlenen. Bij besluit van 27 juni 2019 heeft het college het door MDE daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij besluit van 25 november 2021 heeft raad van de gemeente Nieuwegein het bestemmingsplan "Binnenstad (City) Nieuwegein - Erfstede" vastgesteld. Er is geen exploitatieplan vastgesteld. Het nu voorliggende plan heeft betrekking op het gebied Erfstede, dat dus aanvankelijk onderdeel was van het ontwerp van het bestemmingsplan "Binnenstad (City) Nieuwegein". Het plan is een zogenoemd bestemmingsplan met verbrede reikwijdte als bedoeld in artikel 7c van het Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet. [appellant sub 1] woont in de buurt van het plangebied en richt zich met haar beroep tegen het bestemmingsplan, omdat zij benadeling vreest van haar woon- en leefklimaat. Daarna komen de beroepen van [appellant sub 2] en Bourmana aan de orde. Beiden zijn eigenaren van gronden in het plangebied. Zij vinden onder meer dat de raad ten onrechte geen exploitatieplan heeft vastgesteld.

Bij besluit van 29 januari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Deurne geweigerd om handhavend op te treden tegen een bijgebouw aan de [locatie] te Deurne. [wederpartij] heeft bij het college, ontvangen op 28 november 2018, een verzoek tot handhaving ingediend. Dit verzoek betreft de bouw van een bijgebouw op het perceel en het exploiteren van een garagebedrijf op het perceel. Het college heeft het verzoek tot handhaving bij besluit van 29 januari 2019 afgewezen.

Bij besluit van 7 oktober 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Deurne aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het vergroten van een garage op het perceel [locatie] te Deurne. [partij] is eigenaar van het perceel en heeft zonder omgevingsvergunning de garage op het perceel vergroot. Op 20 augustus 2019 heeft [partij] een legaliserende omgevingsvergunning aangevraagd. Het perceel valt onder de beheersverordening "Houtenhoek/Schutsboom - de Romein" en heeft de bestemming "Woongebied" en de dubbelbestemming "Waarde - Archeologie gematigd". Ingevolge artikel 10.2.3, onder g, van de regels van de beheersverordening mag de goothoogte van de garage niet meer dan 3.20 m bedragen. De omgevingsvergunning is verleend met gebruikmaking van de afwijkingsbevoegdheid als bedoeld in artikel 17, onder a, van de regels van de beheersverordening, gelezen in samenhang met artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 1°, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht voor de activiteiten "bouwen" en "het gebruiken van gronden of bouwwerken in strijd met een beheersverordening".

Bij besluit van 23 juli 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de huurtoeslag van [wederpartij] over 2020 herzien en met ingang van 1 januari 2020 vastgesteld op nihil. [wederpartij] huurde vanaf 1 mei 2014 een chalet op de [chalet] te Steenbergen. Het chalet staat op het terrein van camping Panda Rosa. Dat terrein heeft volgens het bestemmingsplan ‘Kampeerterreinen in Noorderveld’ de bestemming ‘Recreatie - Verblijfsrecreatie 3’ en volgens de toelichting staat die bestemming permanente bewoning van het chalet niet toe.

Bij besluit van 18 december 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amstelveen het pand aan de Amsterdamseweg 484-488 in Amstelveen aangewezen als gemeentelijk monument. MSolutions was sinds 2016 in gesprek met het college over de herontwikkeling van een gebouw met een garage, werkplaatsen en twee bovenhuizen aan de Amsterdamseweg 484-488 in Amstelveen (hierna: het pand). MSolutions is in juni 2017 eigenaar geworden van het pand. Op 27 maart 2017 heeft de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit geadviseerd om het pand aan te wijzen als gemeentelijk monument. Het college heeft de procedure om het pand aan te wijzen als monument op verzoek van MSolutions tijdelijk aangehouden om MSolutions in de gelegenheid te stellen om met een passend plan voor de herontwikkeling van het pand te komen.

Bij besluit van 21 november 2019 heeft de de Belastingdienst/Toeslagen het recht van [appellant] op kinderopvangtoeslag voor het jaar 2019 vastgesteld op € 0,00. [appellant] heeft voor zijn dochter, [dochter], op 30 augustus 2019 kinderopvangtoeslag aangevraagd voor dagopvang bij [kinderopvangcentrum], met ingang van 1 mei 2019. Op 21 september 2019 heeft de dienst aan [appellant] een voorschot kinderopvangtoeslag 2019 toegekend van € 3.119,00. Het voorschot is gebaseerd op 146 uur dagopvang, tegen het maximale uurtarief van € 8,02 per uur, voor de periode vanaf 1 mei 2019. [dochter] is op [geboortedatum] 2019 vier jaar geworden. De dienst heeft het recht van [appellant] op kinderopvangtoeslag voor het jaar 2019 bij het besluit van 21 november 2019 herzien en vastgesteld op € 0,00. De dienst heeft daaraan ten grondslag gelegd dat [appellant] de door de dienst herhaaldelijk gevraagde gegevens over voor [dochter] afgenomen buitenschoolse opvang vanaf 1 mei 2019 niet heeft aangeleverd. Als gevolg hiervan wordt het reeds uitbetaalde voorschot van € 2.730,00 teruggevorderd.

Bij besluit van 29 mei 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen een eerdere definitief berekende zorgtoeslag voor [overledene] over 2014 aangepast en vastgesteld op € 1.655,00. De erven van [overledene] hebben daartegen beroep ingesteld. Zij hebben aangevoerd dat de hoogte van het inkomen van [overledene] nog niet definitief vaststaat, omdat daarover nog procedures lopen bij de inspecteur van de Belastingdienst. Daarom kon de zorgtoeslag over 2014 volgens hen niet definitief worden vastgesteld. Ook hebben zij aangevoerd dat zij in de bezwaarfase alle stukken die ten grondslag hebben gelegen aan het besluit van 29 mei 2020 hebben opgevraagd, maar niet alle stukken hebben gekregen. Zij hadden ook verzocht om gehoord te worden in bezwaar, maar zijn daartoe niet in de gelegenheid gesteld. Volgens de erven van [overledene] heeft de Belastingdienst/Toeslagen hiermee in strijd gehandeld met de wettelijke regels van de Algemene wet bestuursrecht en zijn hun rechten in de bezwaarfase geschonden. Hierdoor is sprake van een premature uitspraak op het bezwaar. De rechtbank is de erven van [overledene] hierin niet gevolgd en heeft het beroep ongegrond verklaard.

Bij besluit van 2 oktober 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het recht van [appellant] op huurtoeslag over 2019 definitief vastgesteld op nihil en € 2.847,00 aan te veel uitbetaalde voorschotten van hem teruggevorderd. De Belastingdienst/Toeslagen heeft het recht van [appellant] op huurtoeslag over 2019 op nihil gesteld, omdat het gezamenlijke inkomen van [appellant], zijn partner en zijn in 2019 thuiswonende zoon die is aangemerkt als medebewoner, te hoog is om huurtoeslag toe te kennen. Volgens [appellant] woonde zijn zoon thuis bij hem, omdat [appellant] een verzorgingsbehoefte heeft. Als de verzorgingsbehoefte blijkt uit een indicatiebesluit van het Centrum Indicatiestelling Zorg dan kan het inkomen van de zoon bij het bepalen van het recht van [appellant] op huurtoeslag buiten beschouwing blijven. [appellant] heeft geen indicatiebesluit van het CIZ overgelegd. Daarom heeft de Belastingdienst/Toeslagen het inkomen van de zoon niet buiten beschouwing gelaten. [appellant] is het hier niet mee eens en heeft beroep ingesteld.

Bij besluit van 26 februari 2021 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen [appellante] te kennen gegeven dat zij een onderzoek naar haar rijgeschiktheid moet laten doen. Deze zaak gaat over de vraag of het CBR [appellante] een onderzoek naar haar rijgeschiktheid mocht opleggen op basis van een mededeling van de politie. Volgens de mededeling van de politie, eenheid Rotterdam district Rijnmond-Noord, van 19 januari 2021 en het daarbij gevoegde mutatierapport van de betrokken politieagenten, heeft [appellante] op die dag haar gordel op onjuiste wijze gedragen, een volgteken van de politie genegeerd en haar rijbewijs niet op de eerste vordering overhandigd. Ook is zij de politieauto niet gevolgd van de vluchtstrook, waar zij uiteindelijk was gestopt, naar de eerstvolgende afslag.

Bij besluit van 10 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bergen verschillende verkeersmaatregelen medegedeeld om de Eeuwigelaan in Bergen te reconstrueren (hierna: het verkeersbesluit). Deze zaak gaat over de vraag of het verkeersbesluit zorgvuldig tot stand is gekomen en evenredig is. De Eeuwigelaan is een verbindingsweg tussen Bergen aan Zee en het centrum van Bergen, Alkmaar en verder. Volgens het verkeersbesluit is deze weg met name in de zomerperiode een veelgebruikte fietsverbinding. De in dat besluit genoemde maatregelen komen er in hoofdzaak op neer dat het bestaande aan de zuidzijde gelegen voetpad en aan de noordzijde gelegen fietspad met tweerichtingsverkeer worden opgeheven en worden vervangen door fietspaden met éénrichtingsverkeer aan beide zijden van de Eeuwigelaan.

Bij besluit van 20 oktober 2021 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen [appellant] rijgeschikt verklaard tot en met 7 november 2022. Deze zaak gaat over de vraag of [appellant] opnieuw rijexamen moet doen om een rijbewijs te krijgen, nu hij bij het besluit van 20 oktober 2021 rijgeschikt is verklaard. Het rijbewijs van [appellant] heeft op 17 augustus 2018 zijn geldigheid verloren, omdat hij binnen vijf jaar twee maal is veroordeeld voor een alcoholgerelateerd verkeersdelict. Om een nieuw rijbewijs te krijgen, heeft hij bij het CBR een verklaring van geschiktheid aangevraagd voor de rijbewijscategorieën B, BE en T. Omdat [appellant] bekend is met alcoholmisbruik in het verleden, heeft het CBR hem verwezen naar een arts voor een keuring. Het CBR heeft het advies van de arts om [appellant] rijgeschikt te verklaren voor de duur van een jaar gevolgd, en dat bij het besluit van 20 oktober 2021 aan hem medegedeeld. In dat besluit staat ook dat dit betekent dat [appellant] een rijexamen kan aanvragen.

Bij besluit van 31 december 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen definitief vastgesteld dat [appellant] over het jaar 2019 geen aanspraak heeft op huurtoeslag en een bedrag van € 3.990,00 aan al uitbetaalde voorschotten van hem teruggevorderd. [appellant] voert verder aan dat de rechtbank een verkeerde uitspraak heeft gedaan omdat de rechtbank heeft overwogen dat zijn betoogt slaagt, maar hem vervolgens niet in het gelijk heeft gesteld.

Bij besluiten van 9 oktober 2021 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de huurtoeslag over de jaren 2015 tot en met 2019 en de zorgtoeslag over de jaren 2017 tot en met 2019 herzien en vastgesteld op nihil. Ook heeft de dienst de te veel betaalde huur- en zorgtoeslag teruggevorderd. De Belastingdienst/Toeslagen heeft de huurtoeslag voor [appellant] over 2015 tot en met 2019 en de zorgtoeslag over 2017 tot en met 2019 herzien en op nihil vastgesteld. Daaraan heeft de dienst ten grondslag gelegd dat uit de inkomensgegevens van de inspecteur van de Belastingdienst is gebleken dat [appellant] vermogen in Spanje heeft, dat vermogen boven de vermogensgrens uitkomt en dat hij voordeel uit sparen en beleggen heeft. Ook heeft de dienst de te veel betaalde huur- en zorgtoeslag teruggevorderd.

Stichting CORE heeft beroep ingesteld wegens het niet tijdig beslissen op haar bezwaarschrift van 22 september 2021, gericht tegen de afwijzing van 13 september 2021 van haar verzoek om toestemming voor het vervoer van huis-, tuin- en grofvuil. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat het bezwaarschrift niet binnen de bezwaartermijn is ontvangen. De Afdeling is echter van oordeel dat Stichting CORE aannemelijk heeft gemaakt dat zij het bezwaarschrift binnen de daarvoor geldende termijn heeft ingediend. Zij heeft in dat verband een verzendbewijs van aangetekende verzending overgelegd. De Afdeling acht, gelet op de datum van verzending zoals volgt uit het verzendbewijs, te weten 23 september 2021, ook aannemelijk dat het college het bezwaarschrift binnen de bezwaartermijn heeft ontvangen. De enkele ontkenning van het college dat het bezwaarschrift niet is ontvangen acht de Afdeling onvoldoende voor een ander oordeel.

Bij besluit van 28 november 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen. De vreemdeling stelt de Eritrese nationaliteit te hebben en te zijn geboren op [geboortedatum] 2006. Op 28 januari 2022 is hij via Italië de Europese Unie ingereisd en op 1 maart 2022 heeft hij in Nederland een asielaanvraag ingediend. De staatssecretaris heeft de aanvraag bij besluit van 28 november 2022 niet in behandeling genomen, omdat Italië ingevolge de Dublinverordening verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan. Deze uitspraak ziet op de vraag of de staatssecretaris zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de vreemdeling geen reëel risico loopt dat hij bij overdracht aan Italië in een situatie terechtkomt die in strijd is met artikel 3 van het EVRM en artikel 4 van het EU Handvest

Bij beslissing van 23 augustus 2022 heeft de onderwijscoördinator namens de decaan van de faculteit Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek van de Technische Universiteit Delft het verzoek van [appellant] om hem uitstel te geven van het bindend studieadvies afgewezen en hem een bindend negatief studieadvies gegeven voor de bacheloropleiding Aerospace Engineering. [appellant] is in het studiejaar 2019-2020 begonnen met de opleiding. In dat jaar heeft hij 27 studiepunten behaald. Vervolgens heeft [appellant] twee keer - voor de studiejaren 2020-2021 en 2021-2022 - uitstel van het BSA gekregen vanwege persoonlijke omstandigheden. In het studiejaar 2020-2021 heeft hij 22 studiepunten behaald en in het studiejaar 2021-2022 heeft hij geen studiepunten behaald. In totaal heeft [appellant] 49 studiepunten van de propedeuse behaald. Daarmee voldeed hij niet aan de voor hem geldende studievoortgangsnorm van 60 studiepunten voor de propedeuse.

Bij beslissing van 15 juni 2022 heeft een docent van de opleiding Mondzorgkunde van Hogeschool Inholland Amsterdam [appellante] laten weten dat zij voor de toets Patiëntenbehandeling het cijfer vier heeft behaald, omdat zij geen vier cliënten heeft afbehandeld (de kwantitatieve eis). [appellante] studeert Mondzorgkunde aan Hogeschool Inholland. Op 15 juni 2022 is haar eindbeoordeling van de toets Patiëntenbehandeling (de toets) vastgesteld. De toets bestaat uit kwantitatieve eisen en kwalitatieve eisen. Eén van de kwantitatieve eisen is dat [appellante] vier patiënten moet hebben afbehandeld. Omdat [appellante] niet heeft voldaan aan deze eis, is haar meegedeeld dat haar eindcijfer een vier is. [appellante] heeft bij de examencommissie een verzoek ingediend om van de kwantitatieve eis af te wijken. De examencommissie heeft dit verzoek op 6 juli 2022 afgewezen.

Bij besluit van 9 december 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen. De vreemdeling heeft de Nigeriaanse nationaliteit en is geboren op [geboortedatum] 1990. Hij heeft tussen 2014 en 2018 asielaanvragen ingediend in Italië, Zwitserland en Oostenrijk. Op 2 juli 2022 heeft hij in Nederland een asielaanvraag ingediend. De staatssecretaris heeft de aanvraag bij besluit van 9 december 2022 niet in behandeling genomen, omdat Italië ingevolge de Dublinverordening verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan. Deze uitspraak ziet op de vraag of de staatssecretaris zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de vreemdeling geen reëel risico loopt dat hij bij overdracht aan Italië in een situatie terechtkomt die in strijd is met artikel 3 van het EVRM en artikel 4 van het EU Handvest.

Bij beslissing van 5 oktober 2022 heeft de examencommissie van de Erasmus Universiteit Rotterdam [appellante] een berisping opgelegd, de tentamens RR214, RR215, RR216 en RR217 ongeldig verklaard en haar tot 18 juli 2023 uitgesloten van het maken van tentamens van het curriculum van de bacheloropleiding Rechtsgeleerdheid. Dit heeft de examencommissie gedaan, omdat [appellante] volgens haar heeft gefraudeerd. [appellante] heeft bij de tentamens die ongeldig zijn verklaard niet ingelogd via online proctoring en kon hierdoor samenwerken met een andere student. Volgens de examencommissie is dit samenwerken ook aangetoond. Daarnaast heeft zij bij het tentamen RR214 ongeoorloofde bronnen gebruikt bij de beantwoording. Ook bij het tentamen RR213 (burgerlijk procesrecht) heeft de examencommissie geconstateerd dat zij niet was ingelogd via online proctoring, maar dit tentamen is om een andere reden ongeldig verklaard. Over die laatste ongeldigverklaring gaat het niet in dit geschil.

Bij voorgenomen beslissing van 20 juli 2022, definitief geworden op 31 augustus 2022, heeft de directeur van Hogeschool Rotterdam Business School, namens het instellingsbestuur, [appellante] een bindend negatief studieadvies gegeven voor de opleiding Finance, Tax and Advice. [appellante] heeft in haar tweede studiejaar een bnsa gekregen omdat zij te weinig studiepunten (ECTS) heeft gehaald. [appellante] heeft, na twee jaar studeren, 41 ECTS van haar propedeuse behaald, terwijl voor een positief bindend studieadvies 48 ECTS nodig zijn. Het college heeft allereerst geoordeeld dat door de directeur voldoende is onderbouwd waarom studiepunten uit de hoofdfase niet zijn meegenomen in de beoordeling. [appellante] is daar ook uitdrukkelijk op gewezen en heeft in verband daarmee het advies gekregen om zich vooral te richten op de tentamens van de propedeuse. Verder heeft het college geoordeeld dat [appellante] niet kan worden gevolgd in de stelling dat de directeur haar opnieuw een bindend studieadvies heeft gegeven.

Bij beslissing van 12 oktober 2022 heeft de examencommissie van de Erasmus Universiteit Rotterdam [appellant] een berisping opgelegd, de tentamens RD216 en RR217 wegens fraude ongeldig verklaard en hem tot 18 juli 2023 uitgesloten van het maken van tentamens van het curriculum van de bacheloropleiding Rechtsgeleerdheid. Dit heeft de examencommissie gedaan omdat [appellant] volgens haar heeft gefraudeerd. [appellant] heeft bij de tentamens die ongeldig zijn verklaard en bij de tentamens RD214 (staatsrecht) en RD215 (bestuursrecht) niet ingelogd via online proctoring en kon hierdoor samenwerken met een andere student. Volgens de examencommissie is dit samenwerken aangetoond. De tentamens RD214 en RD215 zijn op een andere grond ongeldig verklaard, namelijk omdat [appellant] hieraan zou hebben deelgenomen zonder daartoe gerechtigd te zijn. Over die ongeldigverklaring gaat het niet in dit geschil.

Bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 21 april 2023, heeft [verzoeker] verzocht om wraking van mr. S.F.M. Wortmann (hierna: de staatsraad), als voorzieningenrechter belast met de behandeling van de zaak met nummer 202302026/2/A3. [verzoeker] heeft aan zijn verzoek om wraking ten grondslag gelegd dat het handelen van de staatsraad in de aanloop naar en tijdens de zitting van 20 april 2023 bij hem de vrees hebben gewekt dat de staatsraad partijdig en vooringenomen is, waardoor geen sprake is van een eerlijk proces.

Bij brief, ingekomen op 11 april 2023, heeft [verzoeker] verzocht om wraking van staatsraad mr. C.H.M. van Altena (hierna: de staatsraad) als lid van de Afdeling bestuursrechtspraak belast met de behandeling van de zaak nr. 202300072/1/A2. [verzoeker] heeft aan zijn verzoek ten grondslag gelegd dat de staatsraad vooringenomen is. Hij voert hiervoor aan dat zijn verzoeken in deze zaak steeds worden afgewezen. Hij wijst in dit verband op zijn verzoek om een zwart gemarkeerde pagina in het dossier dat het college aan de Afdeling heeft toegezonden, openbaar te maken. Ook wijst hij op zijn verzoeken om het opmaken van een proces-verbaal van een zitting in een eerdere procedure. Het afwijzen van deze verzoeken duidt er volgens [verzoeker] op dat de staatsraad niet op zoek is naar waarheidsvinding en de partijen in het geding niet gelijk behandelt.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 21 november 2022, waarbij het door hem gedane verzet tegen de uitspraak van de rechtbank niet-ontvankelijk is verklaard. De uitspraak van de rechtbank van 21 november 2022 op het door [appellant] gedane verzet is een uitspraak van de rechtbank als bedoeld in artikel 8:55, zevende lid, van de Awb. Hiertegen kan, gelet op artikel 8:104, tweede lid, aanhef en onder c, van de Awb, geen hoger beroep worden ingesteld.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 21 november 2022, waarbij de door hem gedane verzetten tegen de uitspraken van de rechtbank van 10 maart 2022, 1 september 2022 en 15 september 2022 niet-ontvankelijk zijn verklaard. De uitspraak van de rechtbank van 21 november 2022 op de door [appellant] gedane verzetten is een uitspraak van de rechtbank als bedoeld in artikel 8:55, zevende lid, van de Awb. Hiertegen kan, gelet op artikel 8:104, tweede lid, aanhef en onder c, van de Awb, geen hoger beroep worden ingesteld.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 21 november 2022, waarbij het door hem gedane verzet tegen de uitspraak van de rechtbank van 16 maart 2022 niet-ontvankelijk is verklaard. De uitspraak van de rechtbank van 21 november 2022 op het door [appellant] gedane verzet is een uitspraak van de rechtbank als bedoeld in artikel 8:55, zevende lid, van de Awb. Hiertegen kan, gelet op artikel 8:104, tweede lid, aanhef en onder c, van de Awb, geen hoger beroep worden ingesteld.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 20 september 2021, waarbij het door hem gedane verzet tegen de uitspraak van de rechtbank van 16 oktober 2020 niet-ontvankelijk is verklaard. De uitspraak van de rechtbank van 20 september 2021 op het door [appellant] gedane verzet is een uitspraak van de rechtbank als bedoeld in artikel 8:55, zevende lid, van de Awb. Hiertegen kan, gelet op artikel 8:104, tweede lid, aanhef en onder c, van de Awb, geen hoger beroep worden ingesteld.