Demi Ruiter

“Mijn wortels liggen in Zuid-Limburg. In Maastricht doorliep ik de Hotel Management School. Daar leerde ik vooral wat gastvrijheid écht betekent. Dat kon ik goed gebruiken toen ik stage liep bij de Dienst van het Koninklijk Huis, waar ik later nog als assistent-coördinator evenementen heb gewerkt. Via die weg ben ik in Den Haag terechtgekomen, en ook bij de Raad van State waar ik op mijn huidige functie solliciteerde na mijn studie. Hier werk ik nu anderhalf jaar.

Het is een brede functie. Onze afdeling – drie mensen full time – is verantwoordelijk voor het organiseren van alle evenementen die plaatsvinden in Paleis Kneuterdijk dat onderdeel is van de huisvesting van de Raad van State. Zelf houd ik me vooral bezig met grotere evenementen. Bijvoorbeeld draaiboeken opstellen voor Prinsjesdag en dat overbrengen aan de uitvoerende diensten. Of ambassadeurslunches en de zakelijke kant van lezingen organiseren. Deze activiteiten zorgen voor het gouden randje van mijn werk, ook vanwege de diversiteit van mensen in alle lagen van de organisatie: bestuurders, opdrachtgevers, externe genodigden.

Na een voorbereiding van soms maanden moet alles op z’n plek vallen zodat de dag zelf soepel verloopt. Hebben we het voorwerk goed gedaan, dan is onze rol tijdens het evenement vooral op de achtergrond. Behalve natuurlijk de gasten ontvangen en begeleiden. Als we een lunch hebben georganiseerd voor oud-leden van de Raad, is het erg prettig als die mensen jou ook herkennen. Dan heeft die gastvrijheid echt betekenis gekregen: waardering voor je werk. Dit jaar staat er nog een grote activiteit op de kalender: het afscheid van onze vice-president. Daar ben ik ook betrokken bij de organisatie.

Wat ook een leuk onderdeel van mijn werk is: het organiseren en boeken van dienstreizen. Ik krijg een planning door en boek dan de tickets, hotel en eventueel tussentijds vervoer. Zelf ga ik niet mee op reis, maar ik hoop natuurlijk dat dit wel een keer kan, bijvoorbeeld naar de Caribische eilanden.

Vooralsnog heb ik als Limburgse mijn plek in Den Haag gevonden. Ik word wel regelmatig aangesproken op mijn zachte g – dat gaat er niet uit en dat wil ik eigenlijk ook niet, dit maakt mij authentiek. Mensen reageren er nooit vervelend op. De meeste collega’s koppelen mijn accent aan Limburgse  gezelligheid!”