Uitspraken

Bij beslissing van 9 december 2025 heeft het College van Bestuur van het ROC Mondriaan de klacht van [appellante] in de brief van 25 augustus 2025 ontvankelijk verklaard, de aanvullende klacht niet-ontvankelijk verklaard, de klacht ongegrond verklaard ten aanzien van het structureel tekortschieten in de zorgplicht en het onbehoorlijk handelen door het ROC Mondriaan en gegrond verklaard voor zover deze betrekking had op het onvolledig informeren van [appellante]. [appellante] volgt sinds augustus 2022 de opleiding MBO-Verpleegkunde aan de School voor Gezondheidszorg van het ROC Mondriaan in Den Haag. Zij kampt met een chronische aandoening die tijdens haar studie is vastgesteld en die haar fysieke belastbaarheid ernstig beperkt. Dit leidt ertoe dat zij haar opleiding en stages uitsluitend kan volgen onder aangepaste omstandigheden en begeleiding. Het CvB heeft, in reactie op het klaagschrift van [appellante] van 25 augustus 2025, het advies van de klachten- en bezwarenadviescommissie van 5 december 2025 overgenomen. [appellante] heeft zich per 1 september 2025 uitgeschreven van haar opleiding.

Bij besluit van 17 december 2025 heeft het college van burgemeesters en wethouders van Almere zijn beslissing om op 16 december 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met Artikel 10 lid 1 van de Afvalstoffenverordening Almere 2024 en Artikel 4 van de Uitvoeringsregeling Almere 2024 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van bestuursdwang, te weten € 97,83 voor rekening van [appellante] komen. [Appellante] betoogt dat zij haar vuilniszak heeft aangeboden bij de ondergrondse afvalcontainers, maar deze niet in de container kon deponeren, omdat alle containers vol waren. In dat verband voert zij aan dat de containers slechts eens per twee weken worden geleegd. Omdat er geen ruimte was in de containers, stelt [appellante] dat zij uit nood de afvalzak naast de container heeft geplaatst. Verder stelt zij dat het onredelijk is om van bewoners te verlangen dat zij hun afval ver weg brengen. Tot slot betoogt [appellante] dat de gemeente ten onrechte ook ander afval aan haar toerekent, zoals een rode plastic tas en losse zakjes.

Bij beslissing van 14 november 2025 heeft een examinator van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Universiteit van Amsterdam (de UvA) aan [appellant] een 7,5 toegekend voor het door hem afgelegde tentamen voor het vak ‘Strafrecht en Rechtstaat’. [appellant] volgt de master Publiekrecht aan de UvA. Op 21 oktober 2025 heeft hij het tentamen voor het vak ‘Strafrecht en Rechtstaat’ afgelegd. De betrokken examinator heeft het tentamen met een 7,5 beoordeeld. Volgens [appellant] zijn ten onrechte slechts 3 punten toegekend voor zijn antwoord op vraag 2a van het tentamen. Bij die tentamenvraag was een citaat weergegeven en de vraag luidde: "Beargumenteer welke strafrechttheorie dit citaat weergeeft en leg deze strafrechttheorie uit. (7 punten)". Volgens [appellant] had voor zijn antwoord 8 punten, althans ten minste 7 punten, toegekend moeten worden, zodat het tentamen met een 9,0 zou zijn beoordeeld. Hij heeft daarom verzocht om een herbeoordeling.

Bij beslissing van 15 augustus 2025 heeft het instellingsbestuur van de School of Business and Economics van de Universiteit van Maastricht (het bestuur) aan [appellante] een bindend negatief studieadvies gegeven. Bij beslissing van 19 maart 2026 heeft het college van beroep voor de examens van de Universiteit Maastricht het door [appellante] daartegen gemaakte administratief beroep ongegrond verklaard. [appellante] is in het studiejaar 2019/2020 gestart met de bacheloropleiding Economics and Business Economics. Vanwege persoonlijke omstandigheden van [appellante] is aan haar meerdere keren uitstel verleend voor het voldoen aan de norm voor het bindend studieadvies. In het studiejaar 2024/2025 voldeed zij hier nog steeds niet aan. Het bestuur heeft haar daarom op 15 augustus 2025 een bindend negatief studieadvies gegeven, waarbij zij is uitgesloten van het volgen van de opleiding voor een periode van zes jaar. Het CBE heeft die beslissing in stand gelaten. Volgens het CBE heeft het bestuur zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat de beperkte studieresultaten niet uitsluitend voortkomen uit de persoonlijke omstandigheden van [appellante].

Bij beslissing van 30 oktober 2025 is de bachelorscriptie van [appellant] met een onvoldoende beoordeeld. [appellant] volgt de bacheloropleiding Theologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Zijn bachelorscriptie is op 30 augustus 2025 met een 5,8 beoordeeld. Die beoordeling is gebaseerd op het gemiddelde van de beoordeling van twee beoordelaars, waarbij een 6,0 of hoger als een voldoende geldt. [appellant] is tegen die beoordeling opgekomen, waarna op 1 oktober 2025 een schikkingsgesprek heeft plaatsgevonden. Naar aanleiding van dat gesprek heeft een derde beoordelaar de scriptie beoordeeld. Op 30 oktober 2025 is vastgesteld dat het gemiddelde van de beoordelingen van de drie examinatoren neerkomt op een 5,7, eveneens een onvoldoende. [appellant] voert aan dat de beoordeling van zijn scriptie, dan wel de beslissing van het CBE, geen holistische weergave van zijn scriptie(traject) bevat.

Bij e-mailbericht van 6 januari 2026 heeft het college aan [appellant] meegedeeld niet mee te willen werken aan het verzoek om te faciliteren dat zijn collegegeld door The United States Department of Veterans Affairs (USDVA) wordt voldaan. Bij beslissing van 26 mei 2026 heeft het college van bestuur van Tilburg University het door [appellant] gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. Hieraan heeft het college ten grondslag gelegd dat het bericht van 6 januari 2026 geen besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht is. De keuze om geen overeenkomst met USDVA aan te gaan heeft geen publiekrechtelijke grondslag. Het bericht strekt niet tot het vaststellen van een bevoegdheid, recht, verplichting of status. [appellant] is definitief tot de opleiding toegelaten. Met het al dan niet invullen en ondertekenen van de verklaringen wordt zijn recht om zich als student in te schrijven niet ontnomen of beperkt. Het heeft daarnaast ook geen invloed op de verplichting tot het betalen van het collegegeld. Het aangaan van een overeenkomst met een derde voor de betaling van het collegegeld is privaatrechtelijk van aard. Het college wil deze overeenkomst met USDVA niet te sluiten en is daar wettelijk ook niet toe verplicht. De mededeling van 6 januari 2026 ziet op de praktische wijze van het innen respectievelijk betalen van het collegegeld en is daarmee een mededeling van feitelijke aard. De vraag die voorligt is of het e-mailbericht van 6 januari 2026 een besluit is.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 20 maart 2025 van de rechtbank Amsterdam. In deze uitspraak heeft de rechtbank het beroep van [appellant] tegen de afwijzing van zijn verzoek om correctie van de justitiële documentatie ongegrond verklaard.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 15 april 2025 van de rechtbank Den Haag. In deze uitspraak heeft de rechtbank het beroep van [appellant] gericht tegen het besluit op zijn verzoek om inzage in persoonsgegevens op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG), ongegrond verklaard.

Appellanten hebben beroep ingesteld tegen het besluit van de raad van de gemeente Tilburg van 15 november 2021 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Werklandschap Wijkevoort 2020" en het exploitatieplan "Werklandschap Wijkevoort, fase 1, 2021". De raad heeft de Afdeling vanwege het bestaan van gewichtige redenen verzocht te bepalen dat alleen de Afdeling van de stukken kennis zal nemen. Volgens de raad geven de zwartgelakte delen van de koopovereenkomsten inzicht in de onderhandelingsstrategie van de gemeente Tilburg bij de verwerving van stikstofemissieruimte, omdat hieruit kan worden afgeleid hoe de gemeente zich opstelt tijdens onderhandelingen en onder welke voorwaarden zij bereid is om stikstofemissieruimte aan te kopen. Ook bevatten de zwartgelakte delen van de koopovereenkomsten vertrouwelijke persoonsgegevens.

Bij besluit van 26 oktober 2022, aangevuld bij besluit van 23 november 2022, heeft het college van burgemeester en wethouders van Borger-Odoorn aan [partij A] en [partij B] een last onder dwangsom opgelegd, waarbij is bepaald dat als niet binnen de begunstigingstermijn aan de last is voldaan, zij een dwangsom verbeuren van € 1.500,- per week dat de overtreding niet is beëindigd met een maximum van € 15.000,- [partij A] en [partij B] wonen aan de [locatie] (het perceel). Het college heeft hen een last onder dwangsom opgelegd, omdat - onder meer - het oppervlak van de op het perceel staande bijbehorende bouwwerken meer bedraagt dan het voor het perceel geldende totale oppervlak van 150 m2. Naar aanleiding van een controle op 20 januari 2023 heeft het college [partij A] en [partij B] bij brief van 17 februari 2023 laten weten dat zij aan de last hebben voldaan en dat zij geen dwangsommen hebben verbeurd. [appellant A] en [appellant B] waren het niet eens met de conclusie dat aan de last was voldaan en hebben het college verzocht om tot invordering van de (volgens hen) verbeurde dwangsom over te gaan. Het college heeft dit verzoek bij besluit van 18 juli 2023 afgewezen. Volgens het college bedraagt het oppervlak van de op het perceel staande bijbehorende bouwwerken bij nader inzien toch meer dan het voor het perceel geldende totale oppervlak van 150 m2, waardoor een dwangsom is verbeurd, maar is het onevenredig om die dwangsom in te vorderen. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college heeft kunnen afzien van invordering.

Bij besluit van 1 augustus 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Brunssum aan [partij] een omgevingsvergunning verleend op grond van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) voor de uitbreiding van de inpandige opslag van kunststoffen op het perceel [locatie] 1] in Brunssum. Ten tijde van de besluitvorming exploiteerde tpD Recycling B.V. op het perceel [locatie 1] een afvalverwerkingsbedrijf voor de verwerking van kunststoffen. De locatie [locatie 1] vormde ten tijde van het nemen van het besluit van 1 augustus 2019 samen met de locaties [locatie 2] en [locatie] 3] - [locatie 4] in Brunssum één inrichting in de zin van de Wet milieubeheer (Wm) waartoe ook één of meer IPPC-installaties behoren. [partij] is eigenaar van die percelen. [partij] beschikte destijds over een omgevingsvergunning zoals bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder e, van de Wabo, voor een inrichting voor de op- en overslag en het bewerken van een groot scala aan afvalstoffen op die locaties. De Actiegroep bestaat uit omwonenden die al vele jaren overlast ervaren van de activiteiten die tpD Recycling B.V. ontplooide op het perceel [locatie 1]. Zij hadden onder meer overlast van vliegen, ander ongedierte, stank, lozingen en nachtelijk getril en geluid.

Bij besluit van 17 december 2019 heeft de burgemeester van Utrecht aan Sam Companies twee lasten onder dwangsom opgelegd. Aan het besluit heeft de burgemeester ten grondslag gelegd dat de inspecteur van de gemeente Utrecht bij controles op 2 augustus 2019 en 19 oktober 2019 heeft geconstateerd dat het hostel op beide data was geopend voor publiek, terwijl er geen leidinggevende aanwezig was die op het aanhangsel bij de exploitatievergunning staat vermeld dan wel een persoon wiens bijschrijving als leidinggevende is gemeld en de gemeente die melding heeft bevestigd. Tevens heeft de burgemeester aan het besluit ten grondslag gelegd dat de inspecteur op beide data heeft geconstateerd dat er in het hostel zwak-alcoholische dranken aanwezig waren en werden verkocht vanuit een koelmachine, terwijl hiervoor geen Drank- en Horecavergunning is afgegeven. De inspecteur heeft zijn bevindingen van de controles van 2 augustus 2019 en 19 oktober 2019 neergelegd in twee processen-verbaal van 13 november 2019 en 11 december 2019.

Bij besluit van 10 februari 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen de constructief onveilige situatie vanwege het ontbreken van een stabiele fundering onder het pand [locatie 1] aan de zijde van [locatie 2] afgewezen. [appellant] is eigenaar van het pand [locatie 2] in Utrecht, dat grenst aan het pand [locatie 1] dat in eigendom is van [partij A] en [partij B]. In de afgelopen jaren is een juridische strijd ontstaan tussen de eigenaren en de gemeente en de eigenaren onderling. De oorsprong van dit conflict ligt voornamelijk in de bouwkundige staat van de panden en het daaruit voorvloeiende handhavend optreden door het college door middel van het opleggen van diverse lasten met betrekking tot de keldermuur tussen [locatie 2] en [locatie 1], en de door [appellant] gesloopte achtergevel van [locatie 2]. Naast deze procedure loopt er een grote hoeveelheid andere, veelal door [appellant] gestarte, procedures tussen de bij deze zaak betrokken partijen. Veel van deze procedures hangen met elkaar samen.

Bij besluit van 23 februari 2017 heeft het college van burgemeester en wethouders van Waadhoeke het verzoek om handhaving van [partij B] van 5 april 2016 met betrekking tot het herplanten van zeven iepen op de plaats van de gekapte zeven schietwilgen op het perceel [locatie 1] in Tzummarum (het perceel) afgewezen. De VOF exploiteert een loon- en kraanbedrijf en schapenhouderij op het perceel. [appellant sub 3B] woont op het perceel [locatie 2] in Tzummarum. [partij B] woont op het perceel [locatie 3]. Zij hebben verschillende verzoeken om handhaving ingediend, omdat zij overlast ondervinden van verschillende activiteiten op het perceel. Ook verzetten zij zich tegen het verlenen van de omgevingsvergunning voor het bouwen van sleufsilo's op het perceel, omdat zij vrezen voor een verdere aantasting van hun woon- en leefklimaat.

Bij besluit van 6 januari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Breda de aanvraag van Stichting Nahuys voor een omgevingsvergunning voor het pand aan de Visserstraat 1a afgewezen. [bestuurder] is enig bestuurder van Stichting Nahuys. Stichting Nahuys is eigenaar van het perceel aan de Visserstraat 1a in Breda. Toezichthouders van het college hebben op 13 juni 2019 in het pand bouwwerkzaamheden waargenomen. Voor deze werkzaamheden was geen omgevingsvergunning verleend en het college heeft de werkzaamheden daarom stilgelegd. Op 11 juli 2019 heeft Stichting Nahuys een omgevingsvergunning aangevraagd voor werkzaamheden aan het pand aan de Visserstraat 1a. Het college heeft de aanvraag aangehouden en een toets op grond van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (Wet Bibob) laten uitvoeren. Het Landelijk Bureau Bibob (LBB) heeft op 6 december 2019 een Bibob-advies aan het college toegestuurd. Aan het advies van 6 december 2019 is ook een eerder Bibob-advies van 25 oktober 2019 ten grondslag gelegd. In de adviezen concludeert het LBB dat het ernstige vermoeden bestaat dat ter verkrijging van de omgevingsvergunning valsheid in geschrift is gepleegd en ernstig gevaar bestaat dat de aangevraagde vergunning mede zal worden gebruikt om uit gepleegde strafbare feiten verkregen, op geld waardeerbare, voordelen te benutten (artikel 3, eerste lid, onder a, van de Wet Bibob; de a-grond) en om strafbare feiten te plegen (artikel 3, eerste lid, onder b; de b-grond). Op basis van deze adviezen heeft het college de omgevingsvergunning geweigerd.

Bij besluit van 6 november 2020 heeft de burgemeester van Utrecht de exploitatievergunning voor de exploitatie van een hostel aan de Biltstraat 31 in Utrecht ingetrokken. Bij het besluit van 6 november 2020 heeft de burgemeester de exploitatievergunning ingetrokken op grond van artikel 10, eerste lid, aanhef en onder b en f, van de Horecaverordening gemeente Utrecht 2018, omdat de [leidinggevende] volgens de burgemeester niet langer voldoet aan de eis dat een leidinggevende van een horecabedrijf niet in enig opzicht van slecht levensgedrag is, en omdat de woon- en leefsituatie in de omgeving van het horecabedrijf op ontoelaatbare wijze wordt verstoord door de aanwezigheid van het bedrijf. Sam Companies exploiteert het Stone Hostel Utrecht, dat is gelegen op de eerste en tweede verdieping van het pand aan de Biltstraat 31 in Utrecht. Bij besluit van 18 juni 2019 heeft de burgemeester hiervoor aan Sam Companies een exploitatievergunning verleend. De burgemeester heeft de exploitatievergunning ingetrokken op grond van artikel 10, eerste lid, aanhef en onder b en f, van de Horecaverordening gemeente Utrecht 2018, omdat de [leidinggevende] volgens de burgemeester niet langer voldoet aan de eis dat een leidinggevende van een horecabedrijf niet in enig opzicht van slecht levensgedrag is, en omdat de woon- en leefsituatie in de omgeving van het horecabedrijf op ontoelaatbare wijze wordt verstoord door de aanwezigheid van het bedrijf.

Bij besluit van 31 augustus 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van 's-Hertogenbosch het verzoek van wijkvereniging De Herven om handhavend op te treden tegen de geluidsoverlast die zij ondervindt van Central Harley Davidson (CHD) afgewezen. Mafraba Motors B.V., mede handelend onder de naam Central Harley Davidson, exploiteert een motorzaak aan de Hervensebaan 13c in ‘s-Hertogenbosch, waar motoren en accessoires worden verkocht en motoren van het merk Harley Davidson worden gerepareerd en onderhouden. Aan de overzijde van de Hervensebaan ligt woonwijk De Herven. Wijkvereniging De Herven komt op voor de belangen van omwonenden. De wijkvereniging heeft het college verzocht om handhavend op te treden omdat de omwonenden geluidsoverlast ervaren van het geluid van motoren en activiteiten die op het terrein van CHD worden georganiseerd. Het college heeft bij het besluit van 31 augustus 2020 geweigerd om handhavend op te treden. Dit besluit is bij het besluit op bezwaar van 3 december 2020 in stand gelaten. De wijkvereniging heeft tegen dat besluit beroep ingesteld bij de rechtbank.

Bij besluit van 12 mei 2022 heeft de raad van de gemeente Epe het bestemmingsplan "Correctieve herziening Landgoed Tongeren 2021" vastgesteld. Het bestemmingsplan is een herziening van het bestemmingsplan "Landgoed Tongeren", dat door de raad was vastgesteld op 14 februari 2013. Gebleken is dat in dat bestemmingsplan uit 2013 onbedoeld bouwvlakken op de verbeelding ontbraken. Op grond van de planregels voor de verschillende bestemmingen mochten gebouwen alleen binnen het bouwvlak worden opgericht. De stichting vreest hierdoor negatieve effecten voor de omliggende Natura 2000-gebieden, het Gelders Natuurnetwerk (GNN) en de Groene Ontwikkelingszone (GO). Zij kan zich daarom niet verenigen met het bestemmingsplan en heeft daarom beroep ingesteld tegen de herziening. De gronden van het landgoed zijn in eigendom van Landgoed Tongeren. [partij A] is eigenaar en gebruiker van het perceel [locatie] in Epe, dat in het plangebied ligt. [partij B] en [partij C] zijn eigenaren van [partij A].

Bij besluit van 11 februari 2020 heeft de korpschef van politie een verzoek van [appellant] om rectificatie van politiegegevens afgewezen. [appellant] heeft de korpschef verzocht om aanpassing van alle mutaties en rapporten waarin staat dat hij een aanslag op de kinderen van [persoon], de hoofdredacteur van GeenStijl, ‘collateral damage’ zou hebben genoemd. Ook heeft hij verzocht om een afschrift van de oude en nieuwe versie van de mutaties en documenten en kenbaar te maken op basis van welke bronnen deze zijn opgemaakt en wie binnen en buiten Nederland op de hoogte zijn van deze informatie en hen te informeren over de aanpassing. [appellant] heeft, naast zijn verzoek om rectificatie, ook verzocht om inzage in alle mutaties en documenten waarin staat dat hij een aanslag op de kinderen van [persoon] ‘collateral damage’ zou hebben genoemd.

Bij besluit van 17 juni 2022 heeft de staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat Gentrochema met een dwangsom gelast om artikel 9.3.3, eerste lid, van de Wet milieubeheer (Wm), gelezen in samenhang met artikel 5 van de Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH-verordening) niet meer te overtreden. Gentrochema exploiteert een groothandel in chemische stoffen en producten. Op 15 juli 2021 heeft de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) de bedrijfslocatie van Gentrochema in Dongen bezocht en vastgesteld dat Gentrochema na 31 mei 2018 de stoffen kaliumnitriet (CAS-nummer 7758-09-0) en thio-ureum (CAS-nummer 62-56-6) in de handel is blijven brengen, terwijl Gentrochema die stoffen niet heeft geregistreerd als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van de REACH-verordening. Gentrochema koopt kaliumnitriet in India en thio-ureum in China en brengt deze stoffen vervolgens naar Nederland.

Bij besluit van 18 februari 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht zijn beslissing om op 16 februari 2021 spoedeisende bestuursdwang toe te passen, bestaande uit de ontruiming en sluiting van het pand aan de Biltstraat 29-31 te Utrecht, op schrift gesteld, en aan Sam Companies een last onder bestuursdwang opgelegd om het gebruik van het pand als logiesfunctie te (laten) staken en gestaakt te houden totdat bepaalde herstelmaatregelen zijn uitgevoerd. Sam Companies exploiteert Stone Hostel Utrecht, dat is gelegen op de eerste en tweede verdieping van het pand aan de Biltstraat 29-31 in Utrecht. Op 16 februari 2021 hebben een toezichthouder van het college en een inspecteur van de Veiligheidsregio Utrecht een controle uitgevoerd naar de brandveiligheid van het pand en verschillende overtredingen geconstateerd. Deze bevindingen zijn vastgelegd in een proces-verbaal van bevindingen van de toezichthouder van 16 februari 2021 en een inspectierapport van de VRU van 16 februari 2021. De toezichthouder heeft namens het college op dezelfde dag Sam Companies mondeling gelast om het gebruik van het hostel per 17 februari 2021 om 12.00 uur te staken, onder de voorwaarde dat tot die tijd op iedere verdieping een brandwacht zou staan. Omdat niet aan deze voorwaarde werd voldaan is de toezichthouder in de avond van 16 februari 2021 alsnog overgegaan tot directe ontruiming en sluiting van het pand.

Bij besluit van 15 februari 2023 heeft de raad van de gemeente Bodegraven-Reeuwijk het bestemmingsplan "Lemsteraak, Rijnhoek" vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in een juridisch-planologisch kader voor de twee percelen Lemsteraak 1-5 en 2 op het bedrijvenpark Rijnhoek in Bodegraven. Op die percelen staan verschillende detailhandelsgebouwen, waarin niet alleen detailhandel in volumineuze goederen is gevestigd, maar onder meer ook detailhandel in huishoudelijke artikelen, speelgoed en bloemen. In de plantoelichting staat dat de assortimenten huishoudelijke artikelen en speelgoed voortkomen uit een historisch gegroeide situatie en dat deze assortimenten uitsluitend als onderdeel van een bouwmarkt zijn toegestaan. De raad streeft er met het voorliggende plan naar om de bestaande mogelijkheden voor bedrijfsactiviteiten en bestaande volumineuze detailhandel te bestendigen. [appellante] en anderen zijn eigenaren en exploitanten van verschillende winkelpanden en winkels in het centrum van Bodegraven. Zij vrezen in het bijzonder dat de detailhandelsmogelijkheden die het plan biedt, zullen leiden tot verlies van klanten en een verslechtering van de leegstandssituatie in het centrum van Bodegraven.

Bij besluit van 22 december 2020, voor zover hier van belang, heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen aan [appellant sub 2] omgevingsvergunning verleend voor het in strijd met het bestemmingsplan gebruiken als brood- en ijssalon van het perceel aan de [locatie 1] in Nijmegen. [appellant sub 2] is eigenaar van het perceel waaraan de adressen [locatie 1] en [locatie 2] zijn toegekend. Zijn woning betreft [locatie 2]. Daarnaast staat een gebouw dat in gebruik is geweest als kapsalon, met het adres [locatie 1]. Om daarin een brood- en ijssalon te mogen exploiteren heeft [appellant sub 2] vergunningen aangevraagd. [appellant sub 1] woont op het perceel [locatie 3]. Dat perceel grenst aan het perceel van [appellant sub 2]. Hij is het niet eens met verlening van de omgevingsvergunning en de exploitatievergunning. Hij vreest door het vergunde gebruik voor een aantasting van zijn woon- en leefklimaat in de vorm van onder meer geluidsoverlast, parkeeroverlast en aantasting van zijn privacy. Daarom heeft hij tegen de verleende vergunningen bezwaar gemaakt.

Bij besluiten van 25 augustus 2021 heeft het college van gedeputeerde staten van Gelderland de aanvragen voor vergunningen op grond van artikel 2.7 van de Wet natuurbescherming (Wnb) voor de bedrijfsactiviteiten van Falk aan de Neonstraat 23 en Neonstraat 33 in Ede afgewezen. Falk exploiteert op het bedrijventerrein Kievitsmeent in Ede een bedrijf dat geïsoleerde sandwichpanelen produceert voor toepassing op daken, wanden en gevels. De productie vindt plaats op de percelen Neonstraat 23 (lijn1) en Neonstraat 33 (lijn 2). De bedrijfslocaties liggen op ongeveer 3,7 en 3,3 kilometer van het Natura 2000-gebied Veluwe. Falk heeft op 26 september 2019 afzonderlijke aanvragen gedaan voor een natuurvergunning voor haar bedrijfslocaties. Bij de aanvragen heeft Falk stikstofberekeningen overgelegd waaruit volgens haar blijkt dat de stikstofdepositie van de bedrijfsactiviteiten niet toeneemt ten opzichte van de referentiesituatie. De referentiesituatie ontleent Falk aan het agrarisch grondgebruik van de gronden - het bemesten - dat was toegestaan voordat de gronden een bedrijfsbestemming kregen. Het college stelt zich op het standpunt dat Falk geen referentiesituatie kan ontlenen aan het voormalige agrarische grondgebruik.

Bij besluit van 26 november 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht [appellant] onder oplegging van een dwangsom van € 30.000,00 gelast om uiterlijk drie maanden na de verzenddatum van het besluit de mandelige keldermuur, grenzend aan huisnummer [locatie 1], in het pand [locatie 2] te Utrecht permanent te (laten) herstellen en hersteld te (laten) houden. [appellant] is eigenaar van het pand [locatie 2] in Utrecht, dat grenst aan het pand [locatie 1] dat in eigendom is van [partij A] en [partij B]. In de afgelopen jaren is een juridische strijd ontstaan tussen de eigenaren en de gemeente en de eigenaren onderling. De oorsprong van dit conflict ligt voornamelijk in de bouwkundige staat van de panden en het daaruit voorvloeiende handhavend optreden door het college door middel van het opleggen van diverse lasten met betrekking tot de keldermuur tussen [locatie 2] en [locatie 1], en de door [appellant] gesloopte achtergevel van [locatie 2]. Naast deze procedure loopt er een grote hoeveelheid andere, veelal door [appellant] gestarte, procedures tussen de bij deze zaak betrokken partijen.

Bij besluit van 20 januari 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrechtde aanvraag van Sam Companies om een omgevingsvergunning afgewezen. Sam Companies exploiteert het Stone Hostel Utrecht, dat is gelegen op de eerste en tweede verdieping van het pand aan de Biltstraat 31 in Utrecht. De begane grond van het pand heeft het adres Biltstraat 29. Sam Companies heeft een omgevingsvergunning aangevraagd om het hostel uit te breiden naar de begane grond en om het restaurant te verkleinen. Het college heeft op grond van artikel 2.20, eerste lid, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht in samenhang gelezen met artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (Wet Bibob), geweigerd de omgevingsvergunning te verlenen. Het college stelt zich op basis van een advies van het Landelijk Bureau Bibob van 7 december 2020 op het standpunt dat er een ernstig gevaar bestaat dat de vergunning mede zal worden gebruikt om strafbare feiten te plegen als bedoeld in artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet Bibob.

Bij besluit van 21 april 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Epe het verzoek om handhaving van de stichting afgewezen. De stichting heeft op 6 maart 2020 een verzoek om handhaving ingediend dat ziet op het gebruik van een bijgebouw op het perceel [locatie] in Epe (het perceel) voor recreatieve bewoning. Ook ziet het verzoek op het overschrijden van de maximaal toegestane oppervlakte aan bijgebouwen op het perceel. [partij] woont op en is eigenaar van het perceel. De rechtbank heeft vastgesteld dat het beroep alleen ziet op het niet-ontvankelijk verklaren van het bezwaar ten aanzien van het gebruik van het bijgebouw. Naar het oordeel van de rechtbank heeft het college het bezwaar van de stichting terecht niet-ontvankelijk verklaard. Volgens de rechtbank kan de stichting niet als belanghebbende worden aangemerkt omdat geen sprake is van feitelijke werkzaamheden die de stichting verricht met het oog op de behartiging van haar doelstelling in de periode voorafgaand aan de indiening van het bezwaarschrift.

Bij besluit van 22 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Epe aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het verbouwen van een stal tot woonhuis op het perceel [locatie] in Epe. Op 27 januari 2021 is door [partij] een omgevingsvergunning aangevraagd voor het verbouwen van een stal tot woonhuis op het perceel [locatie] in Epe. Het college heeft in het besluit van 22 maart 2021 een omgevingsvergunning verleend voor het verbouwen van een stal tot woonhuis op het perceel. Landgoed Tongeren is grondeigenaar van het perceel. Op enig moment is de tenaamstelling van de omgevingsvergunning gewijzigd en op naam van Landgoed Tongeren komen te staan. Het college heeft het door de stichting tegen de verleende omgevingsvergunning gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard omdat zij geen belanghebbende is. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college het bezwaar van de stichting terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. Dit omdat de stichting onvoldoende feitelijke werkzaamheden uitvoert om als belanghebbende te kunnen worden aangemerkt.