Uitspraken

Bij besluit van 9 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlem locaties aangewezen voor de plaatsing van ondergrondse afvalcontainers in de wijken Oude Stad-binnenstad en Bakenes in Haarlem. Op 9 maart 2021 heeft het college voor de wijken Oude Stad-binnenstad en Bakenes in Haarlem locaties aangewezen voor de plaatsing van ondergrondse afvalcontainers, waaronder de locatie BA007 en BA012b ter hoogte van Jansstraat 46. De twee ondergrondse afvalcontainers voor restafval die op locatie BA012a staan, zouden worden verplaatst naar locatie BA012b. Locatie BA007 en BA012b bevinden zich naast twee bestaande ondergrondse afvalcontainers, zodat in totaal sprake zou zijn van zeven ondergrondse afvalcontainers in een rijopstelling. [appellant] woont op het adres [locatie] in Haarlem, direct tegenover de locatie BA007 en BA012b. Hij heeft bezwaar gemaakt tegen het aanwijzingsbesluit.

Bij besluit van 24 januari 2022 heeft de minister voor Langdurige Zorg en Sport aan Kloek Zorg B.V. een last onder dwangsom opgelegd wegens het niet tijdig voldoen aan zijn verantwoordingsplicht op grond van de Wet toelating zorginstellingen Kloek Zorg B.V. heeft een toelating als bedoeld in de Wet toelating zorginstellingen. Naast Kloek Zorg B.V. heeft ook Kloek B.V. een Wtzi-toelating. Gelet op de artikelen 15 en 16 van de Wtzi en artikel 9, eerste lid, van de Regeling verslaggeving Wtzi moet degene die een Wtzi-toelating heeft jaarlijks een verantwoording vóór 1 juni aan het CIBG, de uitvoeringsorganisatie van het ministerie van VWS, verstrekken. Voor het jaar 2020 is de termijn waarbinnen verantwoording moest worden verstrekt vanwege de coronapandemie verlengd tot 1 oktober 2021.Bij brief van 2 november 2021 heeft de minister aan Kloek Zorg B.V. bericht dat het CIBG de jaarverantwoording niet had ontvangen en dat hij voornemens was om een last onder dwangsom op te leggen.

Bij brief van 25 februari 2021 heeft de Belastingdienst/Toeslagen [appellant] meegedeeld dat hij de terugvordering van € 221,00 nog niet heeft betaald. De Belastingdienst/Toeslagen heeft [appellant] bij besluit van 28 december 2017 € 344,00 voorschot zorgtoeslag toegekend voor het jaar 2018. Bij besluit van 14 februari 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de zorgtoeslag van [appellant] over het jaar 2018 definitief berekend op € 128,00. Omdat dit betekent dat [appellant] teveel voorschot heeft ontvangen, heeft de Belastingdienst/Toeslagen bij datzelfde besluit een bedrag van € 216,00 en € 5,00 rente teruggevorderd.

Bij besluit van 17 maart 2020 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid het Nederlanderschap van [appellant] ingetrokken. [appellant] is op [geboortedatum] 1988 geboren in Rotterdam en heeft bij geboorte van rechtswege de Marokkaanse nationaliteit verkregen. Op 4 juni 1997 is [appellant] met zijn ouders genaturaliseerd tot Nederlander. De staatssecretaris heeft zijn Nederlanderschap krachtens artikel 14, tweede lid, aanhef en onder b, van de Rijkswet op het Nederlanderschap ingetrokken, omdat hij bij vonnis van 2 augustus 2018 door de meervoudige kamer voor strafzaken van de rechtbank Rotterdam onherroepelijk is veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf jaar wegens het medeplegen van deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van terroristische misdrijven. Dit is een terroristisch misdrijf als bedoeld in artikel 83 van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank heeft bewezen verklaard dat [appellant] zich in de periode van 1 november 2015 tot en met 1 februari 2018 in Syrië schuldig heeft gemaakt aan het lidmaatschap van een terroristische organisatie die destijds Jabhat-al-Nusra heette.

Bij besluit van 17 maart 2020 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid het Nederlanderschap van [appellant] ingetrokken. [appellant] is op [geboortedatum] 1989 geboren in Rotterdam en heeft bij geboorte van rechtswege de Marokkaanse nationaliteit verkregen. Op 23 november 1999 is [appellant] met zijn moeder genaturaliseerd tot Nederlander. De staatssecretaris heeft zijn Nederlanderschap krachtens artikel 14, tweede lid, aanhef en onder b, van de Rijkswet op het Nederlanderschap ingetrokken, omdat hij bij vonnis van 2 augustus 2018 door de meervoudige kamer voor strafzaken van de rechtbank Rotterdam onherroepelijk is veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf jaar wegens het medeplegen van deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van terroristische misdrijven. Dit is een terroristisch misdrijf als bedoeld in artikel 83 van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank heeft bewezen verklaard dat [appellant] zich in de periode van 1 november 2015 tot en met 1 februari 2018 in Syrië schuldig heeft gemaakt aan het lidmaatschap van een terroristische organisatie die destijds Jabhat-al-Nusra heette.

Bij besluit van 2 februari 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een verzoek van [verzoeker] om hem en zijn kinderen het Nederlanderschap te verlenen afgewezen. [verzoeker] heeft de Syrische nationaliteit. De staatssecretaris heeft het verzoek afgewezen, omdat er een ernstig vermoeden bestaat dat [verzoeker] een gevaar vormt voor de openbare orde. [verzoeker] heeft de Syrische nationaliteit. De staatssecretaris heeft het verzoek afgewezen, omdat er een ernstig vermoeden bestaat dat [verzoeker] een gevaar vormt voor de openbare orde. De reden hiervoor is dat tegen [verzoeker] een strafbeschikking is uitgevaardigd wegens het handelen in strijd met artikel 13, eerste lid, van de Wet wapens en munitie waarbij aan [verzoeker] een geldboete is opgelegd van € 550,00. [verzoeker] heeft verzet ingesteld tegen de strafbeschikking waardoor de strafbeschikking ten tijde van het besluit van 10 juni 2021 nog niet onherroepelijk was en er een strafzaak tegen [verzoeker] openstond.

Bij besluit van 7 december 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bergen een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een restaurant op het adres [locatie]. Het college heeft bij besluit van 7 december 2020 een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een restaurant in afwijking van het ter plaatse geldende bestemmingsplan en het slopen van een bouwwerk in een beschermd stads- of dorpsgezicht. Het door [wederpartij] tegen dit besluit op 18 januari 2021 gemaakte bezwaar heeft het college bij besluit van 27 oktober 2021 niet-ontvankelijk verklaard. Hieraan heeft het college ten grondslag gelegd dat [wederpartij] geen procesbelang meer had, omdat de vergunning bij besluit van 5 maart 2021 al was ingetrokken op verzoek van de vergunninghouder. Tevens is in dit besluit het verzoek om vergoeding van de kosten afgewezen, omdat volgens het college geen sprake was van herroeping als bedoeld in artikel 7:15, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht.

Bij besluit van 11 juli 2022 heeft de raad van de gemeente Geldrop-Mierlo het bestemmingsplan "Mierloseweg 40 Geldrop" gewijzigd vastgesteld. Het plan maakt het mogelijk aan de Mierloseweg 40 in Geldrop een nieuw woongebouw met 40 appartementen, een maximum bouwhoogte van 14,7 meter en een parkeerkelder te realiseren (hierna ook: de ontwikkeling). De initiatiefnemer heeft het voornemen het bestaande, leegstaande, bedrijfsverzamelgebouw daarvoor te slopen. [appellant sub 1] woont ten oosten van het plangebied, aan de Ter [locatie 1] in Geldrop. Zij vreest voor parkeer- en verkeeroverlast ten gevolge van het plan, schaduwwerking op de zonnepanelen van haar woning en geluidsoverlast door de buitenunits van de beoogde warmtepompen. [appellant sub 2] woont direct ten westen van het plangebied, aan de [locatie 2]. Hij kan zich niet met het plan verenigen omdat het plan volgens hem leidt tot aantasting van zijn privacy, parkeerproblemen en waardedaling van zijn woning.

Bij besluit van 25 juli 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schiedam zijn beslissing om spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening Schiedam 2013 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 150,00, voor rekening van [appellante] komen. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een doos die op 23 juli 2022 is aangetroffen in Schiedam naast de ondergrondse afvalcontainer op de Van Swindenstraat ter hoogte van huisnummer 35. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat haar adresgegevens op de doos zijn aangetroffen. [appellante] betwist niet dat de doos van haar afkomstig is, maar stelt dat zij deze niet verkeerd heeft aangeboden. [appellante] heeft toegelicht dat zij haar vloer heeft laten betegelen. Nadat de tegels waren bezorgd is het restmateriaal, waaronder de doos, op een pallet voor haar deur achtergelaten.

Bij besluit van 29 september 2022 heeft de raad van de gemeente Landsmeer het bestemmingsplan "Den Ilp 14-16 Landsmeer" vastgesteld. Het plan voorziet in de bouw van 47 woningen op de voormalige houthandellocatie Sneek Hout. Op basis van het vorige bestemmingsplan had de locatie de bestemming "Bedrijf". Aan het plangebied zijn met het plan onder andere de bestemmingen "Wonen - 1" en "Wonen - 3" toegekend. Sneek Beheer B.V. en ErfGoed B.V. zijn de ontwikkelaars van de voorziene woningen.

Bij besluit van 27 oktober 2022 heeft de raad van de gemeente Alkmaar het bestemmingsplan "Highlands Alkmaar" vastgesteld. Het plan voorziet in de bouw van een nieuw appartementengebouw van maximaal 45 meter hoog met 82 tot 95 woningen op de huidige kantoorlocatie aan de Louise Henriëttestraat 25. Het bestaande kantoorgebouw op die locatie zal worden gesloopt. Met het plan wordt aan het plangebied onder andere de bestemming "Wonen" toegekend. Het plangebied had op basis van het voorgaande bestemmingsplan "Alkmaar Zuid" de bestemming "Kantoor". A.Z., gevestigd ten zuidoosten van het plangebied, is exploitant en eigenaar van het AFAS stadion aan de Stadionweg 1. A.Z. vreest dat met de komst van de woningen de bedrijfsvoering nadelig wordt beïnvloed. De voorziene woningen staan volgens A.Z. te dicht op de bedrijfsperceelgrens. Daarbij zullen de geluidniveaus ter plaatse te hoog zijn.

[appellante] volgt de bacheloropleiding Muziek aan Codarts. Voor deze studie heeft zij verschillende tentamens met een voldoende cijfer afgerond. Zij is hiertegen in beroep gegaan bij de Cobex. Haar administratief beroep is deels niet-ontvankelijk verklaard (omdat dit te laat was ingediend). Op een ander onderdeel, tentamen 4, heeft zij gelijk gekregen en heeft het college van beroep voor de examens van Codarts Rotterdam de beoordeling nietig verklaard. Wat betreft de tentamens 1, 2 en 5 heeft zij geen gelijk gekregen. Zij is het hier niet mee eens en is daarom in beroep bij de Afdeling gekomen. [appellante] volgt de bacheloropleiding Muziek aan Codarts. Voor deze studie heeft zij verschillende tentamens met een voldoende cijfer afgerond. Zij is hiertegen in beroep gegaan bij de Cobex.

Bij beslissing van 30 juni 2022 heeft het college van bestuur van de Vrije Universiteit Amsterdam de inschrijving van [appellant] aan de Faculteit der Sociale Wetenschappen van de Vrije Universiteit Amsterdam (hierna: de opleiding respectievelijk de VU) per 30 juni 2022 definitief beëindigd en hem de toegang tot de gebouwen en terreinen van de VU ontzegd. Op 23 augustus 2021 heeft de regiehouder sociale veiligheid van de VU met [appellant] gesproken. In dit gesprek is onder meer een contactverbod voor [appellant] met een medestudente voor het nieuwe collegejaar bevestigd en zijn in dat verband afspraken met hem gemaakt. Volgens deze studente heeft [appellant] in maart 2021 op een erotische datingsite uit haar naam afspraken met vier mannen gemaakt, die naar de woning van haar ouders, waar zij woont, zijn gekomen in de veronderstelling dat zij seksuele contacten met haar konden opdoen. De studente heeft aangifte gedaan van identiteitsfraude en hulp gevraagd aan de regiehouder.

Bij besluit van 3 augustus 2020 heeft de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap de aanvraag van [appellant] om terugbetaling van lesgeld voor het schooljaar 2018-2019 afgewezen. [appellant] heeft een verzoek gedaan om terugbetaling van het lesgeld voor het schooljaar 2018-2019. Op het aanvraagformulier heeft [appellant] als reden opgegeven dat hij ernstig ziek was tijdens het schooljaar. De minister heeft bij het besluit van 3 augustus 2020 de aanvraag van [appellant] afgewezen. De minister heeft hieraan ten grondslag gelegd dat de aanvraag te laat is ingediend. Hij heeft toegelicht dat terugbetaling van het lesgeld aangevraagd moet worden tijdens het schooljaar, dat het schooljaar 2018-2019 eindigde op 31 juli 2019 en dat hij de aanvraag van [appellant] op 13 juli 2020 heeft ontvangen. [appellant] heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt.

Bij beslissing van 24 augustus 2022 heeft de examencommissie van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Leiden het verzoek van [appellant] om het predicaat ‘cum laude’ te verlenen voor het bachelordiploma Rechtsgeleerdheid afgewezen. [appellant] heeft bij brief van 28 juli 2022 de examencommissie verzocht hem het predicaat ‘cum laude’ te verlenen. Omdat het gewogen gemiddelde van zijn cijfers neerkomt op een 7,758, wordt het predicaat niet zonder meer op grond van artikel 4.12.4 van de OER op zijn diploma vermeld. [appellant] heeft daarom de examencommissie gevraagd om toepassing te geven aan artikel 4.12.6 van de OER. Hij heeft hiertoe gewezen op prestaties rondom zijn studie en werkzaamheden bij de universiteit en daarbuiten.

Bij beslissing van 31 augustus 2022 heeft de examencommissie [appellante] meegedeeld dat haar verzoek om dispensatie van de toelatingseisen van de master Economics and Business wordt afgewezen en dat zij daarom niet wordt toegelaten tot de master. [appellante] volgt sinds 1 september 2019 de éénjarige pre-master Economics and Business aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. De pre-master bedraagt 56 studiepunten en moet binnen twee jaar worden afgerond. Op 1 december 2021 zijn partijen bij wijze van schikking overeengekomen dat [appellante] een extra studiejaar krijgt om haar pre-master te behalen. Partijen zijn daarbij overeengekomen dat [appellante] in het studiejaar 2022-2023 mocht beginnen aan de master Economics and Business, mits zij de pre-master op 1 september 2022 had afgerond. Op 1 september 2022 had [appellante] 44 van de 56 studiepunten van de pre-master behaald. [appellante] had op dat moment de vakken Philosophy en Intermediate Accounting nog niet behaald.

Bij beslissing van 20 juli 2022 is aan [appellante] bekendgemaakt dat haar reparatietoets van de cursus Strafprocesrecht is beoordeeld met het cijfer zes. Voor de reparatietoets heeft zij het cijfer 7,5 gehaald, maar dit cijfers is vastgesteld op een 6. Volgens de examinator en het college kan voor de reparatietoets op grond van de in artikel 5.5, zesde lid, van de Onderwijs- en Examenregeling 2021-2022 opgenomen reparatieregeling namelijk geen hoger cijfer dan een 6 worden behaald. De toetsing van de cursus Strafprocesrecht bestaat uit twee onderdelen: - Een schriftelijke opdracht die voor 30 procent meetelt. - Een schriftelijke toets die voor 70 procent meetelt. [appellante] heeft voor de schriftelijke opdracht het cijfer 5,9 behaald. Voor de schriftelijke toets heeft [appellante] het cijfer 4,2 behaald. Omdat het gemiddelde van deze twee toetsen onvoldoende was, mocht [appellante] een reparatietoets afleggen voor de schriftelijke toets. Het cijfer van de schriftelijke opdracht bleef staan.

Tijdens de zitting op 13 april 2023 heeft [verzoeker] verzocht om wraking van staatsraad mr. E. Helder (hierna: de staatsraad) als staatsraad in de Afdeling Bestuursrechtspraak belast met de behandeling van de zaak nr. 202203527/1/R1.

Bij besluit van 28 april 2020 heeft de raad van de gemeente Leudal het paraplubestemmingsplan "Duurzame Energie Leudal" vastgesteld. Het plan gaat over het vervallen van bestaande algemene afwijkingsbepalingen van onder meer het bestemmingsplan "Reparatie- en veegplan Buitengebied". In plaats daarvan voorziet het bestemmingsplan in een meer specifieke afwijkingsbevoegdheid, waarin verwezen wordt naar het tegelijk met dit plan vastgestelde beleidskader "Duurzame energie (zon en wind)". Ten tijde van het instellen van beroep was Arbor Projecten eigenaar van gronden in het buitengebied van Heythuysen rondom de buurtgemeenschap De Heide met een totale oppervlakte van 44,8280 hectare.

Bij tussenuitspraak van 16 november 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3299, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Deventer opgedragen binnen 16 weken na verzending van de tussenuitspraak de daarin omschreven gebreken in het besluit van de raad van 17 november 2021, waarbij het bestemmingsplan "Chw bestemmingsplan Deventer, stad en dorpen deel A, evenemententerrein" is vastgesteld, te herstellen. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak onder 11.1 overwogen dat de raad ten onrechte geen onderzoek gedaan naar de geluidbelasting van een groot evenement met een bezoekersaantal van maximaal 15.000 bezoekers. Daarnaast heeft de Afdeling onder 13.4 van de tussenuitspraak overwogen dat uit de stukken en het verhandelde ter zitting is gebleken dat [appellant] en de raad overeen zijn gekomen om artikel 6.1, aanhef en lid a, onder 4, 3e bullet, van de planregels als volgt te formuleren: "tijdens de overige op- en afbouwdagen ter plaatse van de gevels van de woningen versterkt (muziek) geluid en/of motorgeluid niet duidelijk hoorbaar mag zijn."

Bij besluit van 27 oktober 2020 heeft de raad van de gemeente Bergeijk het bestemmingsplan "Klaproosstraat 60-62" vastgesteld. Het bestemmingsplan maakt herontwikkeling mogelijk van de Klaproosstraat 60-62. Daar wordt een appartementengebouw met 40 appartementen gebouwd. Voorheen was hier het medisch centrum De Daalakker gevestigd. Het plan ziet ook op een wijziging van functies van het bedrijventerrein Het Stoom. Het plangebied is gelegen tussen de Kennedylaan en het centrum van Bergeijk. Het bedrijventerrein ligt aan de westzijde van de Kennedylaan en de Klaproosstraat ligt aan de oostzijde van de Kennedylaan. Ook maakt het plan de realisering van één parkeerplaats aan de Klaproosstraat mogelijk.

Bij besluit van 21 augustus 2019 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de aan [appellant] over het berekeningsjaar 2019 toegekende voorschotten zorgtoeslag en huurtoeslag herzien en op nihil gesteld. Volgens de dienst is het toetsingsinkomen van [appellant] te hoog om voor zorg- en huurtoeslag in aanmerking te komen. Het daartegen door [appellant] gemaakte bezwaar is door de Belastingdienst/Toeslagen bij het besluit van 30 december 2019 ongegrond verklaard. Desondanks heeft de Belastingdienst/Toeslagen de voorschotten zorg- en huurtoeslag van [appellant] over 2019 in zijn voordeel herzien en op € 297,00 onderscheidenlijk € 758,00 gesteld. De Belastingdienst/Toeslagen heeft zich op het (gewijzigde) standpunt gesteld dat [appellant] recht heeft op zorg- en huurtoeslag vanaf 1 november 2019 tot en met 31 december 2019. De verhuizing van [appellant] in november 2019 naar een andere huurwoning in [woonplaats] gaf aanleiding voor dit (nieuwe) standpunt. De dienst blijft echter van mening dat [appellant] voor de periode daaraan voorafgaand, toen hij nog woonde op het adres [locatie] in [woonplaats], geen recht heeft op die toeslagen, omdat zijn toetsingsinkomen toen te hoog was.

Bij besluit van 2 december 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eindhoven geweigerd om [appellant]een omgevingsvergunning te verlenen voor het gebruik van de woning aan de [locatie] in Eindhoven ten behoeve van kamerverhuur. [appellant] is sinds 27 oktober 2016 eigenaar van de woning. Hij heeft deze woning gekocht van Lunet Zorg. Lunet Zorg gebruikte deze woning van 1985 tot 2016 voor kamerverhuur. [appellant] gebruikt de woning ook voor kamerverhuur. Het geldende bestemmingsplan is "Gestel buiten de ring 2005" en de aan het perceel gegeven bestemming is "Wonen". Ook geldt op het perceel het bestemmingsplan "Paraplubestemmingsplan parkeren, kamerverhuur en woningsplitsing". Beide bestemmingsplannen verbieden kamerbewoning op de locatie van de woning. Op 22 oktober 2019 heeft [appellant] een omgevingsvergunning voor met het bestemmingsplan strijdig gebruik (hierna: omgevingsvergunning) van de woning aangevraagd. Het college heeft deze aanvraag afgewezen. Er is geen sprake van een legale bestaande situatie die mag worden voortgezet.

Bij besluit van 1 mei 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Boxtel geweigerd aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor een woning met bijgebouw in Roond naast nummer 12 in Boxtel. Het college heeft geweigerd om een omgevingsvergunning te verlenen voor de bouw van een langgevelboerdij op het landbouwlandgoed Bloemendael in het gehucht Roond in Boxtel. Volgens het college is het initiatief in strijd met het bestemmingsplan "Landbouwlandgoed Bloemendael de Roond" en wil het niet meewerken aan het verlenen van een omgevingsvergunning die in strijd is met dat bestemmingsplan. Meer specifiek is het bouwplan in strijd met bepaalde eisen uit het beeldkwaliteitsplan, dat is bijgevoegd als bijlage bij de planregels. Deze eisen zijn dat bij de gevelopbouw een duidelijk onderscheid dient te worden gemaakt in het "woongedeelte" (1/3 van het oppervlak) en het "bedrijfsgedeelte" (2/3 van het oppervlak), dat in het bedrijfsgedeelte kenmerkende elementen, zoals kleine stalramen en dubbele staldeuren, moeten terugkomen en dat er een duidelijke voor- en achterkant moet zijn, wat tot uitdrukking moet komen in de soberheid van de achtergevel.

Bij besluit van 5 augustus 2019 heeft de burgemeester de sluiting voor een periode van 6 maanden gelast van de huurwoning van [appellant]. Op 10 april 2019 is de politie naar de huurwoning van [appellant] op de [locatie] in Rotterdam gegaan naar aanleiding van een inbraakmelding. [appellant] was niet aanwezig. De politie heeft een zakje met 25,9 gram heroïne aangetroffen in een met bruin poeder vervuilde koffiemolen. In de woning werden ook een zeef, een digitale keukenweegschaal, een lepel, een kwast en een plastic bak aangetroffen, die alle waren vervuild met bruin poeder. Daarnaast werden plastic zakjes, een rol plasticfolie en een rol bruin tape aangetroffen.

Bij brief van 7 januari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Westland gereageerd op het inzageverzoek van [appellante]. [appellante] heeft tot december 2017 bij de gemeente Westland gewerkt. Op 30 juli 2018 heeft zij op basis van artikel 15 van de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) een verzoek ingediend bij het college om inzage in de over haar verwerkte persoonsgegevens. Zij verzocht om inzage in haar personeelsdossier en de relevante bezwaardossiers. Ook verzocht zij om inzage in de documenten waar haar naam in voorkomt en alle omtrent haar verwerkte persoonsgegevens en documenten die te maken hebben met de tegen haar genomen maatregelen, waaronder correspondentie met de advocaat van de gemeente en bedrijfsartsen.

Bij besluit van 27 augustus 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Meierijstad de kosten van de toegepaste bestuursdwang binnen de varkenshouderij op het perceel Melvert 5 te Erp vastgesteld op € 545.372,07 en verhaald op Melvert. Melvert betoogt dat het besluit van 23 september 2020 moet worden vernietigd, omdat het college haar niet voorafgaand aan het besluit van 27 augustus 2019 in de gelegenheid heeft gesteld bijzondere omstandigheden naar voren te brengen waarmee het college bij het nemen van dat besluit rekening had kunnen houden. Melvert verwijst hierbij naar de uitspraak van de Afdeling van 12 september 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2956. Melvert exploiteert een varkenshouderij op het perceel. Op 28 juli 2016 heeft een grote brand plaatsgevonden in een varkensstal op het perceel. Als gevolg daarvan is een asbestverontreiniging ontstaan. Op 23 september 2016, 18 november 2016 en 2 december 2016 hebben toezichthouders van de gemeente op het perceel overtredingen geconstateerd, omdat asbestverwijderingswerkzaamheden hebben plaatsgevonden die niet zijn verricht door een daartoe gecertificeerd bedrijf en onduidelijk is waar verwijderde asbestrestanten zijn gebleven.

Op 16 juli 2019 heeft [appellant] een verzoek ingediend bij het college van burgemeester en wethouders van Leudal om handhavend op te treden tegen Landgoed Leudal. [appellant] heeft verzocht om handhavend op te treden tegen Landgoed Leudal in verband met de planregels die gelden voor dat landgoed op grond van het bestemmingsplan "Landgoed Leudal 2018". Het college heeft medegedeeld dat het een beslistermijn van 20 weken redelijk acht, omdat het in gesprek was met de exploitanten van het landgoed. [appellant] heeft het college in gebreke gesteld, omdat niet tijdig is beslist op zijn verzoek. [appellant] acht de beslistermijn die is gegeven, geen redelijke termijn.

Bij brief van 24 april 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Westerveld aan [appellante] bekendgemaakt dat de door haar op 4 februari 2019 aangevraagde tijdelijke omgevingsvergunning voor het bouwen van een chalet en een blokhut op het perceel [locatie A] te Dwingeloo van rechtswege is verleend. Bij besluit van 22 oktober 2019 heeft het college de daartegen gemaakte bezwaren van de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten en het college van gedeputeerde staten van Drenthe gegrond verklaard, het besluit dat op 24 april 2019 is bekendgemaakt herroepen en de gevraagde omgevingsvergunning alsnog geweigerd. [appellante] heeft op 4 februari 2019 een omgevingsvergunning aangevraagd bij het college voor het bouwen van een chalet en blokhut op het perceel voor een periode van 10 jaar. Op het aanvraagformulier is vermeld dat het gaat om een bestaande chalet en blokhut en dat beide bouwwerken als recreatiewoning worden verhuurd.

Bij besluit van 20 mei 2021 heeft de raad van de gemeente Bladel het bestemmingsplan "Kom Hapert 2021" vastgesteld. Het plan, voor zover van belang, voorziet erin dat bestaande supermarkten worden bestemd met de functieaanduiding "supermarkt" en dat de maximale vloeroppervlakte wordt begrensd tot de bestaande oppervlakte. Lidl exploiteert een supermarkt aan de Markt 66 in Hapert. Op die gronden rust de bestemming "Centrum" met de functieaanduiding "supermarkt" en is de maximale vloeroppervlakte begrensd op 1234 m2. Zij verzet zich tegen het plan, omdat de raad ten onrechte niet een uitbreiding van 366 m2 van de supermarkt op de naastgelegen gronden aan de Kerkstraat 64 mogelijk heeft gemaakt.

Bij besluit van 7 november 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan [appellante sub 2] een bestuurlijke boete van € 37.500,00 opgelegd wegens overtreding van de Wet kinderopvang. Kinderdagverblijf [naam] is gehuisvest op het gelijknamige bedrijventerrein en is onderdeel van [appellante sub 2]. In het kinderdagverblijf zijn vier verticale groepen die ieder gebruik maken van een eigen stamgroepruimte. Op 29 mei 2019 heeft een toezichthouder van de gemeente Utrecht een onaangekondigd nader onderzoek als bedoeld in artikel 1.62, vijfde lid, van de Wko over de periode van week 19 tot en met 22 uitgevoerd bij het kinderdagverblijf. De toezichthouder heeft de bevindingen van dit onderzoek neergelegd in een op 11 juli 2019 vastgesteld inspectierapport. In het inspectierapport heeft de toezichthouder vermeld dat op maandag 6 mei 2019, dinsdag 7 mei 2019 en dinsdag 14 mei 2019 van de beroepskracht-kindratio is afgeweken buiten de vastgelegde tijden in het pedagogisch beleidsplan.

Bij besluit van 28 maart 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eersel aan [partij A] een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een recreatieruimte bij het al bestaande pand aan de [locatie 1] in Eersel, en het huisvesten van 71 arbeidsmigranten in strijd met het bestemmingsplan "Kom Eersel, eerste herziening". [appellant] en anderen wonen allemaal in de omgeving van [locatie 1] en zijn het niet eens met de verlening van de omgevingsvergunning. Zij vrezen dat door de geplande huisvesting de verkeersdruk op de Dalemsedijk zal toenemen waarvan zij overlast zullen ondervinden en waardoor tevens een verkeersonveilige situatie zal ontstaan. [appellant] en anderen wonen allemaal in de omgeving van [locatie 1] en zijn het niet eens met de verlening van de omgevingsvergunning. [appellant] en anderen betogen dat de rechtbank bovengenoemde personen ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard. Anders dan de rechtbank heeft overwogen, zullen zij namelijk wel gevolgen van enige betekenis ondervinden omdat zij vanaf hun percelen zicht zullen hebben op de recreatieruimte met een oppervlakte van 106 m², een inhoud van 319 m3 en een hoogte van 5 meter.

Bij besluit van 13 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Reusel-De Mierden aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een garage aan [locatie 1] in Reusel. [partij] is eigenaar van de woning aan [locatie 1] in Reusel. Deze woning vormde voorheen samen met de woning aan [locatie 2] een woonboerderij. De omgevingsvergunning ziet op de bouw van een garage met een vloeroppervlakte van 156 m2 op het perceel [locatie 1]. [appellant] is eigenaar van het perceel [locatie 3] in Reusel en komt op tegen de omgevingsvergunning, omdat die volgens hem in strijd is met het geldende bestemmingsplan "Buitengebied 2009". In deze uitspraak zal worden ingegaan op de vraag aan welke bepaling in het bestemmingsplan het college de aanvraag om een omgevingsvergunning voor de bouw van een garage in dit geval - na splitsing van de woonboerderij - moet beoordelen en of het college die omgevingsvergunning in het besluit van 16 november 2020 terecht heeft geweigerd.

Bij besluit van 5 juni 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Wormerland het verzoek van [appellant] om handhaving inzake de door hem ervaren geluidhinder afgewezen. [appellant] woont op het perceel aan de [locatie] in Wormer. Hij ondervindt geluidoverlast van de activiteiten in de nabijgelegen inrichting van Cargill aan de Veerdijk 82 in Wormer. Cargill is gevestigd op het industrieterrein "Nieuweweg Zuid-West en Croklaan" waarvoor krachtens de Wet geluidhinder een geluidzone is vastgesteld. Bij besluit van 16 februari 1996 heeft de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer krachtens artikel 72, tweede lid, van de Wgh (zoals dat toen luidde) de ten hoogste toelaatbare waarde vastgesteld van de geluidbelasting vanwege het industrieterrein op de gevels van omliggende woningen. Volgens het hogerewaardenbesluit is de ten hoogste toelaatbare geluidbelasting op de gevel van de woning van [appellant] 55 dB(A).

Bij besluit van 4 september 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan [appellante sub 2] een bestuurlijke boete van € 47.000,00 opgelegd wegens overtreding van de Wet kinderopvang. Kinderdagverblijf [appellante sub 2] is gehuisvest in de gelijknamige straat in Utrecht en is onderdeel van [appellante sub 2]. De opvang in het kinderdagverblijf bestaat uit vier groepen ([groep 1], [groep 2], [groep 3] en [groep 4]). Op 29 maart 2019 heeft een toezichthouder van de gemeente Utrecht een onaangekondigd jaarlijks onderzoek als bedoeld in artikel 1.62, tweede lid, van de Wko uitgevoerd bij het kinderdagverblijf. De toezichthouder heeft de bevindingen van dit onderzoek neergelegd in een inspectierapport van 7 juni 2019. Bij brief van 19 juni 2019 heeft het college op basis van de bevindingen in het inspectierapport het voornemen tot het opleggen van een bestuurlijke boete aan [appellante sub 2] kenbaar gemaakt.

Bij besluit van 10 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan [appellante sub 2] een bestuurlijke boete van € 32.000,00 opgelegd wegens overtreding van de Wet kinderopvang. Kinderdagverblijf [appellante sub 2] is gehuisvest in de [straat] in de Utrechtse wijk Tuinwijk en staat met 27 kindplaatsen ingeschreven in het Landelijk Register Kinderopvang. De opvang vindt plaats in twee verticale stamgroepen, genaamd [stamgroep 1] en [stamgroep 2]. Op 22 augustus 2019 heeft een toezichthouder van de gemeente Utrecht op grond van 1.62, tweede lid, van de Wko een onaangekondigd jaarlijks onderzoek uitgevoerd bij het kinderdagverblijf. De toezichthouder heeft de bevindingen van dit onderzoek neergelegd in een inspectierapport van 5 november 2019. Bij brief van 8 januari 2020 heeft het college aan [appellante sub 2] gemeld dat bij het onderzoek door de toezichthouder een aantal overtredingen is geconstateerd.

Bij besluit van 8 april 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan [appellante sub 2] een bestuurlijke boete van € 92.000,00 opgelegd wegens overtreding van de Wet kinderopvang. Kinderdagverblijf [appellante sub 2] is gehuisvest in de gelijknamige straat in Utrecht en is onderdeel van [appellante sub 2]. In het kinderdagverblijf zijn een babygroep, een verticale groep en een peutergroep aanwezig die ieder een eigen verdieping hebben. Op 9 augustus 2018 heeft een toezichthouder van de gemeente Utrecht een onaangekondigd jaarlijks onderzoek als bedoeld in artikel 1.62, tweede lid, van de Wko uitgevoerd bij het kinderdagverblijf. De toezichthouder heeft de bevindingen van dit onderzoek neergelegd in een inspectierapport van 16 oktober 2018. Bij brief van 17 januari 2019 heeft het college op basis van de bevindingen in het inspectierapport het voornemen tot het opleggen van een bestuurlijke boete aan [appellante sub 2] kenbaar gemaakt. [appellante sub 2] heeft op 31 januari 2019 een zienswijze hierop ingediend.

Bij tussenuitspraak van 2 november 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3153, heeft de Afdeling het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam opgedragen binnen 12 weken na verzending van de tussenuitspraak de daarin omschreven gebreken in het besluit van 13 mei 2022 te herstellen dan wel een ander besluit te nemen. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling geoordeeld dat het college bij het besluit van 13 mei 2022 ten onrechte toepassing heeft gegeven aan de Beleidsregels afwijkingen omgevingsvergunning, zoals herzien op 23 maart 2021. Het college had de Beleidsregels afwijkingen omgevingsvergunning, zoals vastgesteld op 2 juli 2019 moeten toepassen. Omdat uit de motivering van het besluit van 13 mei 2022 is af te leiden dat een dakterras met een oppervlakte van 27 m2, zoals vergund, niet mogelijk is op grond van de Beleidsregels 2019, heeft de Afdeling geoordeeld dat het college niet deugdelijk heeft gemotiveerd waarom het bouwplan voldoet aan voorwaarden 2 en 6 van de Beleidsregels 2019.

Bij besluit van 14 december 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam [appellant sub 2A] en [appellant sub 2B] gelast om het op het perceel [locatie] in Rotterdam zonder omgevingsvergunning gerealiseerde tuinhuis te verwijderen en verwijderd te houden, of de situatie aan te passen waardoor alsnog wordt voldaan aan de vergunningvrije regels uit het Besluit omgevingsrecht (hierna: het Bor). [partij] woont aan de achterzijde van het achtererf van het perceel van [appellant sub 2A] en [appellant sub 2B], en heeft het college op 25 juni 2018 verzocht om handhavend op te treden tegen het toen in aanbouw zijnde tuinhuis op het perceel. Het college heeft dat verzoek toegewezen en [appellant sub 2A] en [appellant sub 2B] gelast om het tuinhuis te verwijderen en verwijderd te houden, of de situatie aan te passen waardoor alsnog wordt voldaan aan de vergunningvrije regels uit het Bor.

Bij besluit van 17 juni 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam geweigerd om een omgevingsvergunning te verlenen aan [appellant A] en [appellant B] voor een tuinhuis op het perceel [locatie] in Rotterdam. [appellant A] en [appellant B] willen hun tuinhuis, dat feitelijk aanwezig is op het achtererf van het perceel [locatie] in Rotterdam, legaliseren. Zij hebben daarom op 14 maart 2019 een aanvraag ingediend om een omgevingsvergunning voor het tuinhuis. Bij besluit van 17 juni 2019 heeft het college geweigerd om de omgevingsvergunning te verlenen, omdat het bouwwerk volgens het college in strijd is met de regels van het bestemmingsplan "Zevenkamp en Nesselande" en redelijke eisen van welstand.

Bij besluit van 1 oktober 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam geweigerd om een omgevingsvergunning te verlenen aan [wederpartij A] en [wederpartij B] voor een tuinhuis op het perceel [locatie] in Rotterdam. Op 18 juli 2019 hebben [wederpartij A] en [wederpartij B] een aanvraag ingediend om een omgevingsvergunning voor de uitbreiding van de kap van het tuinhuis. Het college heeft geweigerd om de omgevingsvergunning te verlenen, omdat volgens het college sprake is van een herhaalde aanvraag. Bij besluit van 11 februari 2020 heeft het college het door [wederpartij A] en [wederpartij B] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij besluit van 24 juni 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam de aanvraag van [appellant] voor een standplaatsvergunning op het Binnenwegplein ter hoogte van nummer 20 met een verkoopwagen van 8m2 afgewezen. [appellant] exploiteert een loempiakraam. Ongeveer 20 jaar heeft zij daarvoor een standplaats gehad op het Binnenwegplein, waarvan zeventien jaar ter hoogte van nummer 20. Bij besluit van 21 juli 2015 is aan [appellant] een vergunning verleend voor het tijdelijk innemen van een standplaats op het Binnenwegplein ter hoogte van nummer 9. Bij besluit van 3 augustus 2017 is de bij besluit van 21 juli 2015 aan [appellant] verleende standplaatsvergunning gewijzigd in die zin dat gedurende de werkzaamheden in verband met het bouwplan ‘Forum’ een standplaats mag worden ingenomen op het Binnenwegplein ter hoogte van nummer 6A. Bij besluit van 30 januari 2018 heeft de gebiedscommissie Centrum aan [appellant] vergunning verleend voor het innemen van een standplaats op het Binnenwegplein ter hoogte van nummer 20 voor de duur van de werkzaamheden en uiterlijk tot en met 30 juni 2020.

Bij besluit van 11 november 2019 heeft de de Autoriteit Persoonsgegevens een door [appellant] op grond van de Algemene verordening gegevensbescherming ingediende klacht afgewezen. [appellant] is van mening dat het Radboud Universitair Medisch Centrum op basis van een medisch onderzoek een verkeerde diagnose en onjuiste medische gegevens in zijn medisch dossier heeft opgenomen. De AP heeft de klacht van [appellant] hierover afgewezen omdat het correctierecht, zoals bedoeld in artikel 16 van de AVG, niet ziet op de door [appellant] gewenste aanpassingen. De AP heeft dit standpunt in het besluit op bezwaar gehandhaafd. De rechtbank heeft geoordeeld dat de AP zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat het correctierecht niet bedoeld is om indrukken, meningen, onderzoeksresultaten en conclusies waarmee betrokkene zich niet kan verenigen te corrigeren of verwijderen. Bovendien moeten de te corrigeren onjuistheden in persoonsgegevens eenvoudig en objectief zijn vast te stellen en dat is hier niet het geval, aldus de rechtbank.

Bij besluit van 30 november 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amstelveen geweigerd aan Move2Balance een omgevingsvergunning te verlenen voor het oprichten van een sportschool aan de Schweitzerlaan 30 te Amstelveen. Ampals is eigenaar van het pand op het perceel waar sportschool Move2Balance is gevestigd. Voor het perceel geldt op grond van het bestemmingsplan "Amstelveen Zuid-West 2014", zoals vastgesteld op 26 maart 2015, de bestemming "Gemengd 3". De hiervoor aangewezen gronden zijn ingevolge artikel 9.1 van de planregels onder meer bestemd voor activiteiten van bedrijven die behoren tot de categorieën 1 en 2 uit de Staat van Bedrijfsactiviteiten, dienstverlening en maatschappelijke voorzieningen. Op 11 september 2020 heeft Move2Balance een aanvraag ingediend om een omgevingsvergunning

Bij besluit van 13 januari 2021 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand de aanvraag om een toevoeging voor gesubsidieerde rechtsbijstand ten behoeve van [wederpartij] afgewezen. Rechtzoekenden die de kosten van een advocaat niet geheel zelf kunnen dragen, kunnen bij de raad een aanvraag indienen om een toevoeging voor door de overheid gesubsidieerde rechtsbijstand. De regels om in aanmerking te komen voor een toevoeging zijn neergelegd in de Wet op de rechtsbijstand. De raad heeft in zogenoemde werkinstructies die regels nader uitgewerkt. Op 4 december 2020 heeft [gemachtigde] namens [wederpartij] een aanvraag ingediend voor een toevoeging voor het voeren van een bezwaarprocedure tegen het besluit van 27 oktober 2020, waarbij het college van burgemeester en wethouders van Haarlem de aanvraag van [wederpartij] om een maatwerkvoorziening op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 heeft toegewezen voor twee uur huishoudelijke hulp per week. De raad heeft op 10 december 2020 de toevoeging verleend onder het kenmerk 4OK1928.

Bij besluit van 30 juli 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam een aanvraag van [appellante] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellante] is een alleenstaande moeder van een minderjarige zoon. Ze komt uit Suriname en heeft zich samen met haar zoon op 4 oktober 2018 in Amsterdam gevestigd. Ze heeft sindsdien een postadres bij een daklozenloket. Op 3 juli 2021 heeft ze een urgentieverklaring bij het college aangevraagd op sociale gronden. Ze woonde met haar zoon tot 24 februari 2022 bij kennissen in en verblijft sindsdien in een noodopvang. Het college heeft de aanvraag om een urgentieverklaring bij het besluit van 30 juli 2021 afgewezen en heeft de afwijzing bij het besluit van 20 januari 2022 gehandhaafd. Volgens het college doen zich twee weigeringsgronden voor. Ten eerste voldoet [appellante] niet aan de regiobindingseis van vier jaar als bedoeld in artikel 2.6.5. eerste lid, onder i, van de Huisvestingsverordening Amsterdam 2020, omdat zij ten tijde van het besluit van 20 januari 2022 nog niet vier jaren in Amsterdam woonde

Bij tussenuitspraak van 26 januari 2023, ECLI:NL:RVS:2023:324, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Castricum opgedragen om binnen 12 weken na de verzending daarvan het geconstateerde gebrek in het besluit van 9 juni 2022 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Twee woningen [locatie]" te herstellen door alsnog toereikend te motiveren of het plan conform artikel 6.10, eerste lid, van de Omgevingsverordening NH2020 in overeenstemming is met de binnen de regio gemaakte schriftelijke afspraken dan wel een gewijzigd plan vast te stellen. De Afdeling heeft onder 7.3 van de tussenuitspraak overwogen dat de raad hier onvoldoende heeft gemotiveerd dat het plan in overeenstemming met het eerste lid van artikel 6.10 van de Omgevingsverordening vastgesteld is. Gelet hierop is het besluit van 9 juni 2022 in strijd met artikel 3:46 van de Algemene wet bestuursrecht niet voorzien van een deugdelijke motivering. Het beroep is gegrond, zodat dat besluit moet worden vernietigd.

Bij besluit van 21 juni 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Boekel aan [vennootschap]. omgevingsvergunning verleend voor de bouw van 62 appartementen en commerciële ruimten aan de Kerkstraat en het Sint Agathaplein te Boekel (project Zuidwand). De omgevingsvergunning is met toepassing van artikel 3.30, eerste lid, van de Wet ruimtelijke ordening gecoördineerd voorbereid met een besluit hogere grenswaarden, een omgevingsvergunning voor het vellen van houtopstand aan de Buskensstraat en zeven verkeersbesluiten voor het Sint Agathaplein en omgeving. Coop exploiteert een PLUS supermarkt te Boekel aan het Sint Agathaplein 10. [appellante B] is eigenaar/verhuurder van dit pand. Coop kan zich niet verenigen met de gecoördineerd voorbereide besluiten en heeft daartegen beroep ingesteld. Gelet op haar gronden heeft Coop haar beroep tegen de besluiten beperkt tot de verleende omgevingsvergunning waarmee de 62 appartementen en commerciële ruimten zijn vergund. Haar algemeen geformuleerde grond over de inrichting van het openbaar gebied is niet concreet terug te voeren op een of meerdere van de verkeersbesluiten.

[appellant] heeft beroep ingesteld bij de rechtbank tegen het niet tijdig nemen van een besluit door het college van burgemeester en wethouders van Heusden op zijn aanvraag van 11 mei 2020. Op 11 mei 2020 heeft [appellant] het college verzocht om een verkeersbesluit te nemen waarmee de Drietrompetterstraat gesloten wordt verklaard voor vrachtverkeer boven de 3,5 ton, met een ontheffing voor voertuigen van de gemeentelijke vuilnisophaaldienst. [appellant] woont in deze straat en ervaart veel overlast van vrachtwagens die via de Drietrompetterstraat twee horecaondernemingen gelegen aan de Vismarkt komen bevoorraden.

Bij besluit van 14 oktober 2021 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand de aanvraag om een toevoeging voor gesubsidieerde rechtsbijstand ten behoeve van [wederpartij sub 1] afgewezen. Rechtzoekenden die de kosten van een advocaat niet geheel zelf kunnen dragen, kunnen bij de raad een aanvraag indienen om een toevoeging voor door de overheid gesubsidieerde rechtsbijstand. De regels om in aanmerking te komen voor een toevoeging zijn neergelegd in de Wet op de rechtsbijstand. De raad heeft in zogenoemde werkinstructies die regels nader uitgewerkt. Op 10 juli 2021 heeft [wederpartij sub 2] namens [wederpartij sub 1] een aanvraag ingediend om een toevoeging voor het voeren van een bezwaarprocedure tegen het besluit van 19 mei 2021, waarbij het college van burgemeester en wethouders van Castricum (hierna: het college) een maatwerkvoorziening op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 voor ambulante begeleiding vanaf 30 april 2021 heeft stopgezet. De raad heeft op 6 september 2021 de toevoeging verleend onder het kenmerk 4OS0572.