Uitspraken

Bij besluit van 15 januari 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schouwen-Duiveland aan Oud-Bommenede Vastgoed B.V. een omgevingsvergunning eerste fase verleend voor het realiseren van 17 zorg-recreatiewoningen, een gezondheidscentrum met 3 behandelkamers, een zorgchalet, het in gebruik nemen van de bedrijfswoning ten behoeve van de huisvesting of overnachtingsmogelijkheid voor zorgverleners en het gebruiken van een bestaand gebouw (Jachthuis) voor ontvangst, ontmoetingen, zorg-gerelateerde workshops/cursussen op het perceel Kijkuitsedijk 3 in Zonnemaire. Op het perceel exploiteert OBV het agrarische bedrijf Résidence Oud-Bommenede. Op het perceel zijn twee minicampings met in totaal 30 eenheden aanwezig. De bedrijfsvoering richt zich in toenemende mate op zorgverlening in combinatie met verblijfsrecreatie. In dat kader heeft OBV een omgevingsvergunning aangevraagd voor onder meer 17 zorg-recreatiewoningen, ook zorgvilla’s genoemd. Het betreft aangepaste recreatiewoningen voor zorgbehoevenden. Zo nodig kan er tijdens het recreatiefverblijf ook zorg worden verleend.

Bij besluit van 7 oktober 2020 heeft de raad van de gemeente Hengelo het bestemmingsplan "Hengelo Noord, Slangenbeek" vastgesteld. Het plan heeft een conserverend karakter en bestemt de bestaande situatie van kinderdagcentrum de Toermalijn en de daarnaast gesitueerde woning van [appellant]. Aan de gronden van de woning is onder meer de bestemming "Wonen" toegekend en aan de gronden van de Toermalijn is onder meer de bestemming "Maatschappelijk" met de functieaanduiding "specifieke vorm van maatschappelijk - kinderdagcentrum" toegekend. Stichting Aveleijn exploiteert onder de naam de Toermalijn op het perceel Kroeskarperstraat 11 te Hengelo een kinderdagcentrum voor kinderen en jongeren in de leeftijd van nul tot en met achttien jaar met een (meervoudige) beperking en een ontwikkelingsachterstand. [appellant] woont naast kinderdagcentrum de Toermalijn. [appellant] betoogt dat de bestemming van zijn perceel en dat van de Toermalijn vanuit een oogpunt van een goede ruimtelijke ordening niet met elkaar verenigbaar zijn, omdat ze op erg korte afstand van elkaar zijn gesitueerd waardoor hij onaanvaardbare geluidsoverlast ervaart.

Bij besluit van 4 november 2020 heeft de minister van Infrastructuur en Waterstaat aan de Staat der Nederlanden, vertegenwoordigd door de minister van Defensie, een omgevingsvergunning verleend voor het uitvoeren van een werk of werkzaamheden en het veranderen van een inrichting, te weten schietrange De Vliehors aan de Postweg 9 te Vlieland. De schietrange wordt gebruikt door de Nederlandse krijgsmacht en bondgenoten om overdag tijdens werkdagen met militaire luchtvaartuigen te oefenen in het afwerpen van (oefen)bommen en het schieten met (oefen)raketten en boordwapens. Op de schietrange bevinden zich onder meer een vuurleidingstoren en zogenoemde strafing targets. Om de veiligheid van het personeel in de vuurleidingstoren aan de noordoostelijke kant van de schietrange te verbeteren, wil de Staat twee nabij de vuurleidingstoren geplaatste schietdoelen afbreken. Ter vervanging daarvan wil de Staat een nieuw schietdoel oprichten op een plek aan de zuidoostelijke kant van de schietrange die verder van de vuurleidingstoren is gelegen. Paracentrum Texel en anderen zijn alle gevestigd op Texel. Zij vrezen geluidsoverlast vanwege het luchtverkeer door de omkering van de vliegrichting.

Bij brief van 23 januari 2018 heeft het college BEST Projects B.V. gelast het strijdige gebruik van het pand Boyleweg 2 te Spijkenisse in afwijking van de verleende tijdelijke omgevingsvergunningen van 10 juni 2016 en 18 augustus 2016 op uiterlijk 1 februari 2018 te beëindigen. Het gaat hierbij om het gebruik van het pand in strijd met de brandveiligheidseisen. Het college is anders voornemens de verleende tijdelijke omgevingsvergunningen in te trekken. Bij besluit van 6 maart 2018 heeft het college aan Bovri B.V. een last onder bestuursdwang opgelegd gericht op het staken en gestaakt houden van het gebruik van het pand als logies voor arbeidsmigranten, omdat er sprake is van overtredingen met betrekking tot de brandveiligheid. De omgevingsvergunningen van 10 juni 2016 en 18 augustus 2016 zijn verleend met het oog op aanvullende opvang voor asielzoekers in het pand. Omdat de instroom van asielzoekers in Nederland toentertijd kleiner was dan aanvankelijk gedacht, is het pand niet door het Centraal Orgaan Asielzoekers in gebruik genomen. Begin januari 2018 heeft Bovri B.V. het pand in gebruik genomen voor het huisvesten van arbeidsmigranten.

Bij besluit van 23 maart 2020 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Holland aan Zweefvliegcentrum Noordkop ontheffing verleend voor het doen opslepen van zweefvliegtuigen door middel van een motorzweefvliegtuig op het perceel Hippolytushoeverweg 15a in Slootdorp. Zweefvliegcentrum Noordkop is een vereniging voor zweefvliegen met een vliegveld aan de Hippolytushoeverweg 15a in Slootdorp. Dit vliegveld ligt in het stiltegebied "Wieringermeer-Noord". In dit stiltegebied is het verboden om een toestel te gebruiken, indien daardoor de ervaring van de natuurlijke geluiden kan worden verstoord. Ten tijde van het besluit van 23 maart 2020 gold dat verbod op grond van artikel 4.3.1, eerste lid, van de Provinciale Milieuverordening Noord-Holland. Een gemotoriseerd luchtvaartuig geldt in elk geval als een dergelijk toestel, op grond van het tweede lid van die bepaling.

Sime Darby Oils exploiteert een raffinaderij voor plantaardige olie aan de Lindtsedijk 8 te Zwijndrecht. Zij heeft op eigen terrein een installatie voor het opwekken van elektriciteit. De opgewekte elektriciteit wordt voor het grootste deel ingezet voor eigen gebruik. Sime Darby Oils levert het overtollige deel tegen een vergoeding aan het openbare elektriciteitsnet. Het besluit van 18 juni 2021 ziet op de toewijzing van kosteloze emissierechten voor broeikasgasinstallaties. Bij dat besluit heeft de minister de voor Sime Darby Oils vastgestelde hoeveelheid kosteloze broeikasgasemissierechten gecorrigeerd met de lineaire factor die wordt toegepast bij elektriciteitsopwekkers, omdat Sime Darby Oils elektriciteit opwekt en aan derden verkoopt. Dit komt neer op een reductie van 15% of meer ten opzichte van de maximaal toe te wijzen kosteloze rechten. Sime Darby Oils betoogt dat de minister ten onrechte heeft besloten haar te korten op kosteloze broeikasgasemissierechten. Zij stelt dat zij niet kan worden aangemerkt als elektriciteitsopwekker in de zin van artikel 3, onder u, van Richtlijn 2003/87/EG.

Bij besluit van 14 februari 2018 heeft het op grond van artikel 35 van de Wet bescherming persoonsgegevens aan [appellant] een overzicht verstrekt met alle persoonsgegevens van [appellant] die het college heeft verwerkt. [appellant] was werkzaam bij de Technische Universiteit Eindhoven. Op 26 december 2017 heeft hij het CvB verzocht om een overzicht te verstrekken van al zijn persoonsgegevens die door het CvB zijn verwerkt. Volgens [appellant] is het overzicht onvolledig. Het CvB verwerkt volgens [appellant] meer persoonsgegevens dan in het overzicht staan. [appellant] stelt dat hij weet dat het CvB gegevens over hem heeft gedeeld met de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek en het Centrum Wiskunde en Informatica. De zoekslag van het CvB is daarom onvoldoende. Daarnaast zijn meningen en oordelen die over zijn persoon gaan, ook persoonsgegevens. Deze gegevens staan niet in het overzicht opgenomen. Bovendien heeft hij ook recht op een afschrift van de documenten waarin zijn persoonsgegevens voorkomen, omdat dit noodzakelijk is om zijn rechten op grond van de AVG te kunnen uitoefenen, aldus [appellant].

Bij besluit van 11 maart 2020 heeft het college het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het door Stichting Aveleijn gebruiken van het perceel Kroeskarperstraat 11 te Hengelo (hierna: het perceel) voor sociaal-medische doeleinden afgewezen. Op het perceel Kroeskarperstraat 11 te Hengelo exploiteert Stichting Aveleijn onder de naam de Toermalijn een kinderdagcentrum voor verstandelijk en/of lichamelijk beperkte kinderen van 0 tot en met 18 jaar. [appellant] woont aan de [locatie] te Hengelo en zijn perceel grenst aan het kinderdagcentrum. [appellant] stelt geluidsoverlast te ondervinden van het kinderdagcentrum.

Bij besluit van 11 mei 2020 heeft het college aan vof "De Verbinding" een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, c en i, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht verleend voor het oprichten van een geitenstal en opfokstal met loods aan de Losbaan 44 te Lottum. [appellant A] en [appellant B] wonen aan de [locatie A] te Lottum op ongeveer 250 m afstand van de inrichting. MOB zet zich in voor het behoud en de bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu. Zij zijn het niet eens met de verleende omgevingsvergunning, in het bijzonder niet met de vergunde toename van het aantal geiten dat mag worden gehouden. Zij vrezen voor geurhinder en voor een toename van de emissie van ammoniak en fijnstof vanuit de inrichting.

Bij brief van 12 oktober 2020 heeft de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties het verzoek van [appellant] om schadevergoeding als gevolg van de uitvoering van de Wet basisregistratie personen afgewezen. [appellant] heeft op 7 september 2020 aan de staatssecretaris gevraagd hem een bedrag van € 544,20 te vergoeden. Dat is het bedrag dat [appellant] heeft moeten betalen omdat hij bij de verkoop van zijn huis een extra notariële akte moest laten opstellen. Die extra akte was nodig omdat in de Registratie Niet Ingezetenen was opgenomen dat [appellant] gehuwd was, terwijl hij al eerder was gescheiden. Omdat de staatssecretaris niet bereid was om de gestelde schade te verzoeken, heeft [appellant] op 19 februari 2021 bij de rechtbank een verzoek om schadevergoeding ingediend. De rechtbank heeft het verzoek van [appellant] opgevat als een verzoek als bedoeld in artikel 8:90 van de Awb. De rechtbank heeft overwogen dat op grond van artikel 2.69 van de Wet basisregistratie personen huwelijksgegevens niet worden geregistreerd in de RNI.

Bij besluit van 25 juni 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Leidschendam-Voorburg een verzoek van [appellant] om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. [appellant] is sinds 1974 eigenaar van het perceel aan de [locatie] te Stompwijk. Hij exploiteert op het bedrijfsperceel een paardenpension en woont er in de bedrijfswoning. Op grond van het bestemmingsplan "Landelijk Gebied" rust op het zuidelijke deel van het bedrijfsperceel de bestemming "Agrarisch-Paardenhouderij" met de functieaanduiding ‘specifieke vorm van agrarisch-paardenpension’. Op het noordelijke gedeelte van het bedrijfsperceel rust de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden". De rechtbank heeft geoordeeld dat het college zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat [appellant] geen planologisch nadeel lijdt als gevolg van het nieuwe bestemmingsplan. Het college mocht in dit geval een prognose van de verwachtte verkeersintensiteit op de Veenpolderweg achterwege laten, omdat in het deskundigenadvies toereikend is gemotiveerd dat het nieuwe bestemmingsplan slechts in zeer beperkte mate zal leiden tot een toename van verkeersbewegingen.

Bij besluit van 2 december 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer geweigerd een omgevingsvergunning te verlenen voor het gebruik van gronden in strijd met het bestemmingsplan voor het oprichten van een bedrijfswoning op het perceel [locatie] te Boesingheliede. De vader van appellant (hierna: [vader] is eigenaar van het perceel, waarop door zijn zoon, (hierna: [appellant]), een paardenhouderij wordt geëxploiteerd. Op 24 oktober 2019 heeft [vader] een omgevingsvergunning aangevraagd voor de bouw van een bedrijfswoning op het perceel. De aanvraag ziet op de activiteit handelen in strijd met regels ruimtelijke ordening. Bij besluit van 19 november 2020 heeft de gemeenteraad geweigerd een verklaring van geen bedenkingen als bedoeld in artikel 6.5, eerste lid, van het Besluit omgevingsrecht te verlenen. In het verlengde van de weigering van de raad heeft het college bij besluit van 2 december 2020 geweigerd om met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 3˚ van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht een zogeheten buitenplanse afwijkingsomgevingsvergunning te verlenen. [appellant] is het hier niet mee eens.

Bij besluit van 11 oktober 2017 heeft de commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven de aanvraag van [appellante] voor een uitkering uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven afgewezen. [appellante] heeft op 8 juni 2017 om een uitkering uit het schadefonds gevraagd omdat zij in de periode van eind 2011 tot medio 2012 is mishandeld door haar ex-partner en zij in april 2012 seksueel is misbruikt door hem. De CSG heeft de aanvraag van [appellante] bij het besluit van 11 oktober 2017 afgewezen, omdat zij niet voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat zij het slachtoffer is geworden van een opzettelijk gepleegd geweldsmisdrijf. De CSG heeft het bezwaar tegen dit besluit ongegrond verklaard.

Bij besluit van 14 december 2020 heeft de commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven een aanvraag van [appellante] (hierna: de moeder) namens haar zoon [naam zoon] om een uitkering uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven afgewezen. De moeder heeft op 10 november 2020 namens [zoon], geboren op 5 augustus 2012, om een uitkering uit het schadefonds gevraagd omdat [zoon] tussen december 2019 en oktober 2020 getuige is geweest van verbaal geweld tussen zijn vader en diens vriendin. De CSG heeft de aanvraag bij besluit van 14 december 2020 afgewezen omdat zij het verbale geweld waarvan [zoon] getuige is geweest niet aanmerkt als een opzettelijk gepleegd geweldsmisdrijf. De moeder heeft de aanvraag van [zoon] in bezwaar van een nadere onderbouwing voorzien. Volgens de moeder is [zoon] ook getuige geweest van stelselmatig fysiek geweld tussen zijn vader en diens vriendin. De CSG heeft het eerder door haar ingenomen standpunt in het besluit van 14 juni 2021 gehandhaafd en daaraan toegevoegd dat de moeder niet aannemelijk heeft gemaakt dat [zoon] getuige is geweest van stelselmatig fysiek geweld tussen zijn vader en diens vriendin.

Bij besluit van 9 november 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bergen (NH) aan Zuidhof Projecten B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het wijzigen van de dak- en gevelafwerking van het pand Heereweg 77 te Schoorl. Zuidhof Projecten B.V. heeft op 4 augustus 2020 een aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning voor het wijzigen van de dak- en gevelafwerking van het pand. Het perceel waarop het pand staat, heeft op basis van het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Schoorl-Kernen en Buurtschappen" onder andere de bestemming "Recreatie" met de aanduiding "recreatieterreinen". [appellant] voert aan dat de rechtbank heeft miskend dat de ingediende aanvraag onjuistheden bevatte en onvolledig was, waardoor het college de aanvraag met toepassing van artikel 4:5 van de Algemene wet bestuursrecht buiten behandeling had moeten laten. Daarbij wijst hij op de tekening van de oorspronkelijke situatie en de tekening bij de aanvraag, die volgens hem niet in overeenstemming zijn met de daadwerkelijke oorspronkelijke situatie en de wijze van uitvoering.

Bij besluit van 2 oktober 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de zorgtoeslag van [appellant] over 2019 definitief berekend en vastgesteld op € 1.072,00. De dienst heeft verder bepaald dat [appellant] het teveel ontvangen voorschot van € 117,00 moet terugbetalen. Omdat de Belastingdienst/Toeslagen op dat moment nog niet op zijn bezwaar had beslist, heeft [appellant] op 25 januari 2021 beroep ingesteld bij de rechtbank wegens niet tijdig beslissen. Bij het besluit van 12 februari 2021 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het bezwaar van [appellant] ongegrond verklaard. In dit besluit geeft de dienst ook te kennen dat de zorgtoeslag van [appellant] over 2019 opnieuw wordt berekend, waarbij de definitieve aanspraak op zorgtoeslag voor dat jaar wordt vastgesteld op € 745,00. De rechtbank heeft geoordeeld dat de Belastingdienst/Toeslagen de zorgtoeslag op goede gronden en op de juiste wijze heeft vastgesteld. Het betoog van [appellant] dat hij geen zorgtoeslag voor 2019 heeft aangevraagd volgt de rechtbank niet. Hiertoe heeft de rechtbank overwogen dat [appellant] op 4 juli 2017 een aanvraag heeft gedaan voor zorgtoeslag.

Bij besluit van 19 november 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen een aanvraag van [appellante] om toekenning van huurtoeslag over 2018 afgewezen. [appellante] heeft op 29 augustus 2020 een aanvraag voor toekenning van huurtoeslag vanaf 1 januari 2018 ingediend. De Belastingdienst/Toeslagen heeft over de jaren 2019 en 2020 huurtoeslag toegekend, maar de aanvraag over het jaar 2018 bij besluit van 19 november 2020 afgewezen, omdat de aanvraag over dat jaar te laat is ingediend. De termijn om huurtoeslag over 2018 aan te vragen liep ingevolge artikel 15, eerste lid van de Awir tot 1 september 2019. De rechtbank heeft geoordeeld dat het beroep van [appellante] op het gelijkheidsbeginsel niet slaagt. Nu [appellante] niet voldoet aan de voorwaarden van de uitzondering van artikel 15, eerste lid, tweede volzin, van de Awir, verschilt haar situatie naar het oordeel van de rechtbank op wezenlijke punten met die van personen die wel aan de voorwaarden van de uitzondering voldoen. Verder heeft de rechtbank geoordeeld dat het beroep van [appellante] op het evenredigheidsbeginsel niet slaagt.

Bij besluit van 26 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schagen besloten om een 30 km/u-zone in te stellen op de Schagerweg in Schagerbrug. Bij het verkeersbesluit van 26 januari 2022, gepubliceerd op 28 januari 2022, heeft het college besloten om ter bevordering van de verkeersveiligheid een 30 km/u-zone in te stellen op de Schagerweg in Schagerbrug. Aan dit besluit wordt uitvoering gegeven door het verwijderen van een aantal verkeersborden en het plaatsen van nieuwe verkeersborden. De Dorpsraad Schagerbrug kan zich niet vinden in de wijze waarop het college de 30 km/u-zone wil gaan inrichten. Het verkeersbesluit is volgens de Dorpsraad Schagerbrug niet zorgvuldig tot stand gekomen.

Bij besluit van 28 september 2022 heeft de raad van de gemeente Renkum het bestemmingsplan "Utrechtseweg 443a, 2022" vastgesteld. Het bestemmingsplan maakt de realisatie van een nieuwe woning op het perceel Utrechtseweg 443a mogelijk. Op dit perceel zal daarvoor de aanwezige woning gesloopt worden. Het perceel ligt deels binnen het Natura 2000-gebied Veluwe. [appellant A] woont naast het perceel en vreest dat de woning en het gebruik daarvan zijn woongenot zullen aantasten, dat parkeeroverlast zal ontstaan en dat het Natura 2000-gebied Veluwe aangetast zal worden. [appellant A] betoogt dat het bestemmingsplan onzorgvuldig is voorbereid. De raad heeft in de zienswijzenota gesteld dat de nieuwe woning een maximumgoothoogte van 3 m en een maximumbouwhoogte van 8 m krijgt, waardoor de woning in bouwvorm en massa passend in de omgeving zal zijn. Artikel 5.2.1, aanhef en onder f en g, van de planregels, gelezen in samenhang met de verbeelding, maakt echter een maximumgoothoogte van 4 m en een maximumbouwhoogte van 10 m mogelijk.

Bij besluit van 13 juli 2022 heeft de staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat de bij zijn besluit van 24 september 2021 vastgestelde operationele strategie voor de gaswinning uit het Groningen gasveld voor het gasjaar 2021-2022 opnieuw gewijzigd. Bij besluit van 1 april 2022 heeft de staatssecretaris (kort gezegd) het vaststellingsbesluit met toepassing van artikel 52d, vierde lid, van de Mijnbouwwet gewijzigd. Daarbij is de graaddagenformule gewijzigd. De nieuwe graaddagenformule komt erop neer dat er bij een gemiddeld temperatuurverloop in totaal 4,5 miljard Nm3 gas mag worden gewonnen. Bij het besluit van 13 juli 2022 heeft de staatssecretaris het vaststellingsbesluit opnieuw met toepassing van artikel 52d, vierde lid, van de Mijnbouwwet gewijzigd. Het winningsniveau voor het gasjaar 2021-2022 is daarbij vastgesteld op 4,5 miljard Nm3, ongeacht het temperatuurverloop. [appellant] betoogt - zo begrijpt de Afdeling - dat de Afdeling ten onrechte het tweede wijzigingsbesluit niet heeft betrokken in de procedure over het vaststellingsbesluit en het eerste wijzigingsbesluit.

Bij besluit van 13 september 2021 heeft de commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven (CSG) aan [appellante] een uitkering van € 5.000,00 toegekend op basis van de Wet Schadefonds geweldsmisdrijven. [appellante] is in de periode van 2011 tot 2016 slachtoffer van stelselmatig huiselijk geweld geweest. De CSG heeft haar voor het opgelopen psychisch letsel een uitkering op basis van letselcategorie 3 toegekend. [appellante] is van mening dat zij een uitkering op basis van letselcategorie 4 moet ontvangen. Zij stelt dat sprake is van psychisch letsel en langdurige afhankelijkheid. De rechtbank heeft overwogen dat de CSG het beleid hanteert dat voor het toekennen van letselcategorie 4 voor psychisch letsel dat door stelselmatig huiselijk geweld is veroorzaakt, medische informatie nodig is. Er dient sprake te zijn van een behandeling waarbij de doelen niet binnen een jaar zijn behaald, of van herhaalde behandelingen over jaren (inclusief crisisopnames en/of klinische behandeltrajecten en/of intensieve ambulante multidisciplinaire begeleiding) die ieder korter dan een halfjaar duren.

Bij beslissing van 22 juli 2021 heeft de examencommissie van de Faculteit der Geneeskunde het tentamen "waarnemen, denken, doen - 3" van [appellant] met een onvoldoende (cijfer 5) beoordeeld. [appellant] volgt de studie geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam. Hij heeft voor het vak "waarnemen, denken, doen - 3" het cijfer 5 gekregen en is het daar niet mee eens. [appellant] heeft aangevoerd dat hij in deze zaak (CBHO 2021/133) niets heeft vermeld over het niet willen aangaan van een gesprek tot minnelijke schikking met de examencommissie. In tegenstelling tot de bewering van het college is hij nog steeds bereid om een minnelijk schikkingsgesprek met de examencommissie af te spreken.

Bij beslissing van 21 april 2022 is aan [appellant] meegedeeld dat hij het cijfer 2,5 heeft behaald voor de toelatingstoets tot de Verkorte Bacheloropleiding Tandheelkunde en dat hij daarom niet is toegelaten tot die opleiding. [appellant] heeft op 18 maart 2022 deelgenomen aan de toelatingsprocedure voor de Verkorte Bacheloropleiding Tandheelkunde voor het studiejaar 2022-2023. De toelatingsprocedure bestaat uit een cognitieve toets. In de beslissing van 21 april 2022 heeft het college aan [appellant] meegedeeld dat gezien de behaalde resultaten van de toets is besloten om de eis dat minimaal een voldoende moet worden behaald, te laten vervallen en door te selecteren tot het cijfer 3,0. [appellant] heeft voor de toets het cijfer 2,5 behaald en behoort daarmee niet tot de geselecteerde kandidaten. Het college heeft het hiertegen door [appellant] gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft [appellant] beroep aangetekend bij het CBHO.

Op 22 december 2022 heeft [appellant] het college van bestuur van de Rijksuniversiteit Groningen in gebreke gesteld wegens het niet tijdig nemen van een beslissing op zijn bezwaar

Bij beslissing van 8 juli 2022 heeft de Examencommissie van de Faculteit der Geneeskunde aan [appellant] meegedeeld dat hij de beoordeling ‘niet aan verplichtingen voldaan (NAV)’ krijgt voor het vak ‘Professionele vaardigheden-3’. [appellant] volgt de studie geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam. Op 8 juli 2022 ontvangt hij voor het vak ‘Professionele vaardigheden - 3’ de beoordeling ‘niet aan verplichtingen voldaan (NAV).’ Hij is het niet met deze beoordeling eens. Op 19 augustus 2022 stelt [appellant] pro-forma administratief beroep in bij het college en verzoekt om een nadere termijn om zijn beroep te motiveren. Op 23 augustus 2022 wordt hem een aanvullende termijn tot uiterlijk 6 september 2022 gegund. Op 6 september 2022 e-mailt [appellant] een verzoek om nogmaals een aanvullende termijn. Er ontstaat een e-mail wisseling over het verlengen van de termijn waarin meerdere malen een nieuwe termijn wordt gegeven.