Uitspraken

Bij tussenuitspraak van 20 november 2024, ECLI:NL:RVS:2024:4723 (hierna: de tussenuitspraak), heeft de Afdeling het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen opgedragen om binnen 16 weken na verzending van de tussenuitspraak de daarin geconstateerde gebreken in de besluiten van 17 juni 2019 te herstellen. Bij die besluiten is beslist op de bezwaren van [appellant sub 1], [appellanten sub 2] en aan Stichting Conexus een last onder dwangsom opgelegd, zoals gewijzigd bij de besluiten van 23 maart 2021 en 21 april 2021. [appellant sub 1], [appellanten sub 2] wonen in het appartementencomplex Parc Margriet 9 aan de Dr. Claas Noorduijnstraat in Nijmegen. Het appartementencomplex grenst aan een speelterrein dat hoort bij basisschool De Buut. Conexus is het schoolbestuur van De Buut. Bij het speelterrein horen onder andere een pannaveldje en speeltoestellen. Het speelterrein is ook buiten schooluren toegankelijk. [appellant sub 1], [appellanten sub 2] ervaren veel geluidsoverlast van het gebruik van het speelterrein, met name van het gebruik van het pannaveldje. Onder andere [appellant sub 2A] heeft daarom het college verzocht om hiertegen handhavend op te treden.

Bij tussenuitspraak van 4 februari 2026, ECLI:NL:RVS:2026:608, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Epe opgedragen om binnen 26 weken na de verzending van deze tussenuitspraak de gebreken in het besluit van 27 januari 2022 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Buitengebied Epe, Herstelplan 2020" te herstellen. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak de raad opgedragen om het perceel van [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] aan de [locatie 1] alsnog op te nemen in het plangebied en de vergunde afmetingen van de recreatiewoning van [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] op te nemen in het plan, de bestaande legale woning van [appellant sub 1] aan de [locatie 2] alsnog positief als woning te bestemmen, alsnog de vergunde afmetingen van de woning en het bijgebouw van [appellant sub 1] op te nemen in het plan en het gebruik van de voormalige boerderij van [appellant sub 2] aan de [locatie 3] door twee huishoudens in het plan mogelijk te maken.

Bij uitspraak onderscheidenlijk tussenuitspraak van 19 november 2025, ECLI:NL:RVS:2025:5623, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Schiermonnikoog opgedragen om binnen 26 weken na verzending van die uitspraak de daarin genoemde gebreken in het besluit van 16 juli 2024 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Verbrede reikwijdte Schiermonnikoog - Dorp" te herstellen. Bij besluit van 15 februari 2022 heeft de raad het bestemmingsplan "Verbrede reikwijdte Schiermonnikoog - Dorp" voor het eerst vastgesteld. Terwijl daartegen beroep was ingesteld bij de Afdeling, heeft de raad op 16 juli 2024 het bestemmingsplan "Verbrede reikwijdte Schiermonnikoog - Dorp" opnieuw gewijzigd vastgesteld. Onder 9.10.1, 10.4.2, 11.4, 15.5 en 21.2 van de tussenuitspraak heeft de Afdeling verschillende gebreken geconstateerd in het besluit van 16 juli 2024. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling de raad opgedragen deze gebreken te herstellen. Naar aanleiding van de tussenuitspraak heeft de raad het bestemmingsplan "Verbrede reikwijdte Schiermonnikoog - Dorp" bij besluit van 21 april 2026 opnieuw gewijzigd vastgesteld.

Bij tussenuitspraak van 7 mei 2025, ECLI:NL:RVS:2025:2090 heeft de Afdeling de raad van de gemeente Twenterand opgedragen om binnen 24 weken na verzending van de tussenuitspraak de daarin omschreven gebreken in het besluit van 15 februari 2022 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Buitengebied Twenterand PH [locatie 1], [locatie 2] en [locatie 3]" te herstellen. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling het beroep van Manege De Lourenshoeve B.V. tegen het besluit van 15 februari 2022 tot vaststelling van het bestemmingsplan behandeld. Manege De Lourenshoeve B.V. is eigenaresse van de bedrijfswoning aan de Flierdijk 1 en de recreatiewoningen aan de Flierdijk 3 in Den Ham. Zij vreest dat de activiteiten die het bestemmingsplan bij de manage aan het [locatie 3] en de (recreatieve) activiteiten op het perceel [locatie 1] mogelijk maken, leiden tot een aantasting van het verblijfsklimaat in en bij deze (recreatie)woningen. Naar aanleiding van dit beroep heeft de Afdeling een aantal gebreken in dit besluit geconstateerd.

Bij besluit van 22 februari 2021 heeft de burgemeester van Breda de op 26 oktober 2015 aan Sumo Breda 2 B.V. verleende Drank- en horecawetvergunning ingetrokken. De burgemeester heeft op 26 oktober 2015 aan OMUS een Drank- en horecawetvergunning verleend voor de exploitatie van het restaurant Sumo Oriental Japanese & Asian dining in het pand aan de Nieuwe Ginnekenstraat 7 in Breda. Deze vergunning heeft met ingang van 1 juli 2021 te gelden als een vergunning op grond van de Alcoholwet. Op 5 juli 2018 hebben [persoon A] en [persoon B] hun aandelen in OMUS overgedragen aan hun medeaandeelhouders en een medewerker van OMUS. De burgemeester heeft op 9 juli 2018 aan OMUS laten weten dat hij een onderzoek op grond van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (Wet Bibob) gaat starten. De aanleiding voor dit onderzoek is een FIOD-inval bij OMUS in 2014 en mediaberichten over Bibob-onderzoeken naar Sumo-restaurants in andere gemeenten in 2018. De burgemeester heeft op 10 mei 2019 het Landelijk Bureau Bibob (het LBB) om advies gevraagd over een mogelijk zakelijk samenwerkingsverband tussen OMUS enerzijds en [persoon A], [persoon B] en het Sumo-concern anderzijds.

Bij besluiten van 5 februari 2021 heeft de minister van Financiën het verzoek van [appellant A] en [appellant B] op grond van artikel 15 van de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) om inzage in hun persoonsgegevens toegewezen voor zover het gaat om gegevens die zijn verwerkt in de Fraude Signalering Voorziening (FSV). De minister heeft het verzoek afgewezen voor zover het betrekking heeft op gegevens die zijn verwerkt in andere gegevensbestanden, applicaties en systemen dan de FSV. Naar aanleiding van de berichtgeving over de FSV van de Belastingdienst hebben [appellant A] en [appellant B] de minister gevraagd of hun gegevens voorkomen op ‘zwarte lijsten’. Zij vermoeden dat er sprake is van een dergelijke registratie, omdat de Belastingdienst hen zonder nadere motivering heeft laten weten dat er in hun geval geen ruimte is voor het sluiten van een vaststellingsovereenkomst. [appellant A] en [appellant B] hebben toegelicht dat hun verzoek betrekking heeft op ‘zwarte lijsten’ in de ruimste zin van het woord; lijsten die op verschillende wijze kunnen zijn vormgegeven en die - in strijd met de privacywetgeving - al dan niet als doel hebben fraude op te sporen of andere door de Belastingdienst ongewenste constructies.

Bij besluit van 17 maart 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ooststellingwerf MSV de Prikkedam onder oplegging van een dwangsom gelast om het in artikel 5.4.2 van het bestemmingsplan "motorcrossterrein De Prikkedam" toegestane maximale geluidsniveau tijdens trainingen niet te overschrijden. MSV de Prikkedam is de gebruiker van het motorcrossterrein "De Prikkedam" aan de Prikkedam 1A in Makkinga. Op het terrein ligt een motorcrosscircuit dat wordt gebruikt voor wedstrijden en voor trainingen. [partij A] en [partij B] wonen aan de [locatie] ten zuidoosten van het motorcrossterrein. Zij hebben het college op 8 januari 2015 verzocht om handhavend op te treden tegen onder meer geluidhinder. Het college heeft dit verzoek toegewezen en heeft MSV de Prikkedam op 8 november 2016 en op 7 mei 2019 lasten onder dwangsom opgelegd wegens de overtreding van geluidsvoorschrift F3 in de aan MSV de Prikkedam in 2001 verleende milieuvergunning voor het motorcrossterrein. Bij besluiten van 27 oktober 2020 heeft het college besloten tot invordering van twee volgens hem verbeurde dwangsommen van elk € 4.000,00. MSV de Prikkedam is het daarmee niet eens.

Bij besluit van 8 december 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ooststellingwerf MSV de Prikkedam (MSV de Prikkedam) gelast om het in artikel 5.4.2 van de planregels van het bestemmingsplan "motorcrossterrein “De Prikkedam" toegestane maximale geluidsniveau tijdens trainingen niet te overschrijden. MSV de Prikkedam is de gebruiker van het motorcrossterrein “De Prikkedam aan de Prikkedam 1A. Op het terrein ligt een motorcrosscircuit dat wordt gebruikt voor wedstrijden en voor trainingen. [appellant A] woont aan de [locatie] ten zuidoosten van het motorcrossterrein. Hij heeft het college op 8 januari 2015 verzocht om handhavend op te treden in verband met onder meer geluidhinder. Het college heeft dat verzoek toegewezen en heeft MSV de Prikkedam op 8 november 2016 en op 7 mei 2019 lasten onder dwangsom opgelegd in verband met de overtreding van geluidsvoorschrift F3 in de aan MSV de Prikkedam in 2001 verleende milieuvergunning voor het oprichten en in werking hebben van het motorcrossterrein. Op 7 oktober 2019 heeft de raad van Ooststellingwerf het bestemmingsplan "motorcrossterrein “De Prikkedam" vastgesteld. In artikel 5.4.2 van de planregels zijn geluidsnormen opgenomen. Het college heeft tijdens een training op 8 maart 2020 een overschrijding van het maximale geluidsniveau geconstateerd. Daarom heeft het college op 17 maart 2020 aan MSV de Prikkedam een vervangende last onder dwangsom opgelegd.

Bij twee afzonderlijke besluiten van 19 augustus 2021 (besluit 1, kenmerk 2021.108 en besluit 2, kenmerk 2021.109) heeft Erasmus MC twee verzoeken op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) van [appellant] gedeeltelijk afgewezen. Op 15 februari 2021 heeft [appellant] op grond van de Wob aan Erasmus MC twee afzonderlijke verzoeken gedaan. Het eerste verzoek (verzoek 1) gaat over documenten die betrekking hebben op onderzoeksvoorstellen, protocollen en verslagen van experimenten gedaan met apen over de periode van 1 januari 2011 tot en met de dag van het verzoek. Het tweede verzoek (verzoek 2) gaat over documenten met betrekking tot de statussen van non-humane primaten die door Erasmus MC als proefdier zijn gehouden. Het gaat daarbij om de aantekeningen als bedoeld in artikel 10 van het Dierproevenbesluit 1985 en artikel 8 van de Dierproevenregeling 2014. Daarbij is van belang dat de informatie is te herleiden tot afzonderlijke apen. Deze stukken worden omschreven als een levensloopdossier, aldus [appellant].

Bij besluit van 5 juli 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Stichtse Vecht een omgevingsvergunning verleend aan [partij] voor het bouwen van een recreatiewoning op het perceel, kadastraal bekend als gemeente Breukelen, sectie [...], nummer [...], plaatselijk bekend als [locatie] in Breukelen. De aanvraag van 20 januari 2017 is gedaan voor het bouwen van een recreatiewoning op het perceel. Op het perceel gelden de bestemmingsplannen "Landelijk Gebied West" en "Landelijk Gebied West, 1e herziening" (het bestemmingsplan). Het bouwplan is in strijd met het bestemmingsplan, omdat de recreatiewoning gedeeltelijk buiten de functieaanduiding ‘recreatiewoning’ is voorzien. Ook voldoet het bouwplan niet aan de bouwregels van het bestemmingsplan. [appellant] en anderen wonen in de directe omgeving van het perceel.

Bij besluit van 27 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van De Fryske Marren geweigerd om aan Inbeva een omgevingsvergunning te verlenen voor een verbouwing van een gedeelte van het gebouw aan de [locatie] in Lemmer ten behoeve van een gezamenlijke woonfunctie. Inbeva is eigenaar van het bedrijfsgebouw aan de [locatie] in Lemmer en van het daarnaast gelegen hallencomplex langs de Klaaskamp. Het bedrijfsgebouw en het hallencomplex staan op een bedrijventerrein. In het bedrijfsgebouw bevond zich een inpandige bedrijfswoning. Inbeva wil in dit deel van het bedrijfsgebouw in plaats van de bedrijfswoning 16 woonunits realiseren voor arbeidsmigranten die werkzaam zijn in het bedrijfsgebouw en het hallencomplex. Het college heeft de gevraagde omgevingsvergunning geweigerd omdat dit volgens hem in strijd met het bestemmingsplan is. Het wil niet meewerken aan een afwijking van het bestemmingsplan, omdat het een woonfunctie op het bedrijventerrein, anders dan een bedrijfswoning, in strijd met een goede ruimtelijke ordening acht. Volgens het college kan een goed woon- en leefklimaat hier niet worden gegarandeerd en kunnen omliggende bedrijven door een woonfunctie in hun mogelijkheden worden beperkt.

Bij besluit van 5 april 2022 heeft de minister van Justitie en Veiligheid een verzoek van [appellant] op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) deels ingewilligd. Op 14 september 2021 heeft [appellant] de minister verzocht om openbaarmaking van alle informatie over de extreemrechtse accounts waar de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) in het document ‘Dreigingsbeeld Terrorisme Nederland 54’ (DTN 54) naar verwijst. Daarnaast heeft [appellant] de minister verzocht om openbaarmaking van alle correspondentie die de schriftelijke beantwoording van de Kamervragen over ‘Vizier op Links’ mogelijk heeft gemaakt. Het gaat [appellant] om alle informatie hierover die onder de minister aanwezig is vanaf 1 mei 2020 tot de datum van het verzoek.

In het besluit van 30 januari 2024 heeft de raad van de gemeente Tynaarlo het bestemmingsplan "Parc de Bloemert II" vastgesteld. Het plan voorziet in de bouw van negen recreatiewoningen op een landtong in het recreatiepark Parc de Bloemert (het recreatiepark). [appellant] en anderen zijn eigenaren van naastgelegen recreatiewoningen en vrezen voor aantasting van het karakter de landtong en het verblijfsklimaat in en rond hun recreatiewoningen. [appellant] en anderen betogen dat de eigenaren en bewoners van de recreatiewoningen op het recreatiepark onvoldoende op de hoogte zijn gehouden over de voorbereiding van het bestemmingsplan en daar ook te weinig bij zijn betrokken. Zo zijn zij ten onrechte niet geïnformeerd over wanneer de raadsvergadering, waarin het bestemmingsplan werd behandeld, zou plaatsvinden.

In het besluit van 24 november 2022 heeft het college van burgemeesters en wethouders van Groningen [appellante] gelast de strijdigheid met artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) op het perceel [locatie 1] in Groningen op te heffen. [appellante] woont aan de [locatie 1] in Groningen. Op 10 februari 2022 is naar aanleiding van een klacht uit de buurt een inspectie uitgevoerd door de afdeling vergunningverlening, toezicht en handhaving van de gemeente Groningen. Tijdens deze controle is geconstateerd dat [appellante] een schutting met overkapping (het bouwwerk) heeft geplaatst tussen haar woning en [locatie 2] zonder omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a van de Wabo. In het besluit van 24 november 2022 heeft het college [appellante] gelast om de overtreding vóór 1 maart 2023 te beëindigen, onder oplegging van een dwangsom van € 500,00 per geconstateerde overtreding met een maximum van € 2.500,00.

In het besluit van 17 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Kaag en Braassem het bestemmingsplan "[locatie 1] en [locatie 2] [locatie 4]" vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in de bouw van drie recreatiewoningen achter de percelen [locatie 1], [locatie 2] en [locatie 3] in [locatie 4]. [appellanten] is eigenaar van de woning aan het perceel [locatie 3]. Hij vreest voor aantasting van zijn woon- en leefklimaat. Het college stelt dat het plan niet in overeenstemming is met het provinciaal beleid en provinciale regelgeving. [partij A] en [partij B] zijn de initiatiefnemers van de ontwikkeling. Beiden wonen naast het plangebied. Het college betoogt dat het bestemmingsplan niet in overeenstemming is met de instructieregels voor ruimtelijke kwaliteit uit de Omgevingsverordening.

Bij besluit van 20 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Wijchen het bestemmingsplan "Balgoij-West" vastgesteld. Het plan maakt de bouw van maximaal 37 woningen mogelijk. Het plangebied grenst aan de noord- en oostzijde aan de bestaande bebouwing van de wijk Balgoij. De gronden van het plangebied hadden voorheen een agrarische bestemming. In de nabijheid van het plangebied stroomt de Maas. [appellant A] en [appellant B] wonen op korte afstand ten oosten van het plangebied. Zij vrezen onder meer voor wateroverlast als gevolg van de realisatie van het plan. Qubus Vastgoed B.V. is de projectontwikkelaar van de voorziene ontwikkeling. Het voornemen is om 17 vrije sector woningen en 20 betaalbare woningen te realiseren. Daarbij zijn 12 kavels in het sociale segment bestemd zijn voor de Collectief Particulier Opdrachtgeverschap (CPO) groep Balgoij en wordt een deel van de woningen gebouwd voor senioren.

Bij besluit van 19 juli 2022 heeft de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap een verzoek van [appellant sub 1] om openbaarmaking van informatie op grond van de Wet open overheid (Woo) afgewezen. [appellant sub 1] heeft op 24 juni 2022 een verzoek gedaan op grond van de Woo. Het verzoek ziet op de openbaarmaking van de inventarislijst en de ‘Verklaring van Overbrenging’ bij de archieven van de persoonsdossiers van de voormalige Centrale Veiligheidsdienst (CVD) en Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) over de jaren 1946-1998. De minister heeft de gevraagde informatie op 19 juli 2022 gedeeltelijk openbaar gemaakt. De minister heeft in dit besluit toegelicht dat de overbrenging van het archief op dat moment nog niet was afgerond. Om die reden kon de minister op dat moment nog geen geanonimiseerde versie van de inventarislijst verstrekken. De minister heeft in plaats daarvan een concept van de inventarislijst openbaar gemaakt, met uitzondering van de beschrijving van de persoonsdossiers en persoonsgegevens.

Bij besluiten van 1 oktober 2022 heeft de burgemeester van Haarlem aan [wederpartijen] lasten onder dwangsom opgelegd inhoudende dat zij demonstraties op niet-openbare plaatsen direct moeten beëindigen als de burgemeester daartoe opdracht geeft. Mag de burgemeester een dwangsom opleggen op grond van artikel 125 van de Gemeentewet om een demonstratie op een niet-openbare plaats direct te beëindigen? Deze vraag moest de Afdeling bestuursrechtspraak beantwoorden in deze zaak over een dwangsom die de burgemeester van Haarlem heeft opgelegd aan leden van Extinction Rebellion. Die demonstreerden in oktober 2022 in een Albert Heijn in Haarlem. De dwangsom hield in dat een demonstratie op een niet-openbare plaats direct moet worden beëindigd als de burgemeester dat opdraagt op grond van artikel 8 van de Wet openbare manifestaties. De demonstranten kwamen hiertegen in beroep bij de rechtbank Noord-Holland. Die oordeelde dat de burgemeester dit niet mocht doen. Een burgemeester moet terughoudend zijn met het beëindigen van demonstraties op niet-openbare plaatsen. Volgens de rechtbank kan de burgemeester via artikel 11 van de Wet openbare manifestaties strafrechtelijk handhaven en kent deze wet geen mogelijkheid voor bestuursrechtelijke handhaving. De burgemeester liet het er niet bij zitten en is tegen de uitspraak van de rechtbank in hoger beroep gegaan bij de Afdeling bestuursrechtspraak. Maar hij vangt bot bij de hoogste algemene bestuursrechter. De Afdeling bestuursrechtspraak bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De burgemeester heeft in dit geval beperkingen gesteld aan het betogingsrecht door de algemene herstelsanctiebevoegdheid uit artikel 125 van de Gemeentewet te gebruiken. Dit artikel noemt geen van de doelcriteria die in artikel 9, tweede lid, van de Grondwet staan: bescherming van de gezondheid, in het belang van het verkeer en/of ter voorkoming van wanordelijkheden. En daarom kan artikel 125 van de Gemeentewet niet de grondslag zijn om het betogingsrecht te beperken. Ook past het niet in het systeem van de Wet openbare manifestaties dat de burgemeester met gebruik van de algemene herstelsanctiebevoegdheid voorschriften kan verbinden aan demonstraties op niet-openbare plaatsen. De Wet openbare manifestaties kent geen artikel waarin een bestuursdwangbevoegdheid is neergelegd. In de uitspraken van vandaag overweegt de Afdeling bestuursrechtspraak ook nog het volgende. De dwangsom van de burgemeester houdt in dat de leden een toekomstige betoging moeten beëindigen, als de burgemeester daarvoor de opdracht geeft. Dit betekent dat het verbod om te demonstreren pas ontstaat wanneer de burgemeester de opdracht geeft. Maar het is niet mogelijk een dwangsom op te leggen voor iets wat nog niet is verboden.

Bij besluiten van 6 december 2022 heeft de burgemeester aan [wederpartij A] en [wederpartij B] lasten onder dwangsom opgelegd inhoudende dat zij demonstraties op niet-openbare plaatsen direct moeten beëindigen als de burgemeester daartoe opdracht geeft. 17 oktober 2022 hebben [wederpartij A] en [wederpartij B] deelgenomen aan een demonstratie van Extinction Rebellion op het terrein van het provinciehuis aan de Dreef in Haarlem. De locatiemanager van het provinciehuis had geen toestemming gegeven voor de demonstratie en [wederpartij A] en [wederpartij B] hebben geen gehoor gegeven aan het verzoek van de beveiligers van het provinciehuis om het terrein te verlaten. Nadat de politie ter plaatse was gekomen heeft de burgemeester op grond van artikel 8 van de Wet openbare manifestaties (Wom) de demonstranten de opdracht gegeven het terrein te verlaten. [wederpartij A] en [wederpartij B] hebben geen gehoor gegeven aan deze opdracht en zij zijn daarom strafrechtelijk aangehouden. De burgemeester heeft met zijn besluiten van 6 december 2022 aan [wederpartij A] en [wederpartij B] een last onder dwangsom opgelegd op grond van artikel 125 van de Gemeentewet en artikel 5:21 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). De last houdt kort gezegd in dat [wederpartij A] en [wederpartij B] een demonstratie op een niet-openbare plaats direct moeten beëindigen als de burgemeester daartoe de opdracht geeft op grond van artikel 8 van de Wom. [wederpartij A] en [wederpartij B] verbeuren € 1.000,00 per keer dat zij geen gehoor geven aan de opdracht van de burgemeester, tot een maximum van € 5.000,00.

Bij besluit van 15 juni 2023 heeft de korpschef van politie het verzoek van [appellant] om inzage in zijn persoonsgegevens gedeeltelijk toegewezen op grond van de Wet politiegegevens (Wpg).

Bij besluit van 24 september 2024 heeft de raad van de gemeente Hof van Twente het plan "Diepenheim, herziening Ruimersdijk-Leusensweide" vastgesteld. Raedthuys Vastgoed B.V. wil het plangebied herontwikkelen door hier veertien woningen te bouwen. De raad heeft het plan vastgesteld om deze ontwikkeling mogelijk te maken. Het naastgelegen bedrijfsperceel krijgt een woonbestemming, omdat hier geen bedrijfsmatige activiteiten meer plaatsvinden. Voorheen hadden de gronden in het plangebied de bestemming "Groen - Groene ruimte", "Water" en "Bedrijf". [appellant] en anderen wonen grenzend aan het plangebied of in de directe nabijheid van het plangebied. Zij kunnen zich niet met het plan verenigen.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 3 oktober 2024 van de rechtbank Noord­-Nederland. Binnen de bestemming "Groen" mag een pad worden aangelegd zonder omgevingsvergunning. De Afdeling constateert dat de rechtbank terecht tot de conclusie is gekomen dat er geen sprake is van een overtreding. Het verzoek om handhaving is daarom terecht afgewezen. Het hoger beroep is ongegrond.

Bij besluit van 29 oktober 2024 heeft de staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat op verzoek van het college van burgemeester en wethouders van Vught de geluidproductieplafonds op 30 referentiepunten langs het spoortraject Vught - ’s-Hertogenbosch verlaagd. In 2021 hebben het ministerie, de provincie Noord-Brabant en de gemeente Vught de bestuursovereenkomst "PHS Vught 2021" gesloten. Daarin is vastgelegd dat in aanvulling op het tracébesluit "Programma Hoogfrequent Spoorvervoer Meteren-Boxtel" (het tracébesluit) in Vught-Noord extra geluidbeperkende maatregelen worden getroffen aan en langs het spoor. Er worden raildempers aangebracht en de geluidschermen die in het tracébesluit zijn opgenomen worden verhoogd en verlengd. Met die maatregelen wordt de geluidsbelasting op bestaande geluidgevoelige bestemmingen zoals woningen verlaagd tot ten hoogste 60 dB. Naast de in de bestuursovereenkomst opgenomen aanvullende maatregelen heeft de gemeente Vught met ProRail afgesproken dat ter hoogte van het Isabellaveld een extra geluidscherm wordt geplaatst. Het college heeft de staatssecretaris gevraagd om de "60 dB-maatregelen" en het extra geluidscherm op te nemen in het geluidregister en de geluidproductieplafonds met het effect van deze maatregelen te verlagen.

Bij besluit van 10 mei 2022 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de aanvraag van [belanghebbende] om overname van zijn private schuld bij [appellant] van € 18.847,00 afgewezen. [belanghebbende] is erkend gedupeerde van de toeslagenaffaire. Hij heeft de minister van Financiën onder meer verzocht om overname van een schuld bij [appellant] van € 18.847,00, bestaande uit achterstallige huurbetalingen, een boetebeding en schade aan een voordeur. De minister heeft de schuld uit achterstallige huurbetalingen van € 4.718,00 overgenomen. De schuld uit het boetebeding en de schade aan een voordeur heeft de minister niet overgenomen. Deze kosten hebben betrekking op een onrechtmatige daad en komen op grond van artikel 4.1, vierde lid, onder c, van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht) niet voor overname in aanmerking.

Bij uitspraak, deels tussenuitspraak, van 22 april 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:2282) heeft de Afdeling de raad van de gemeente Emmen opgedragen om binnen 16 weken na verzending van die uitspraak het daarin genoemde gebrek in het op 24 oktober 2024 vastgestelde bestemmingsplan "Emmen, Delftlanden 3.0" te herstellen. In de uitspraak van 22 april 2026 heeft de Afdeling de raad opgedragen om binnen 16 weken na verzending van die uitspraak, alsnog deugdelijk te motiveren dat de waterbergingscapaciteit in het plangebied toereikend is om de toename aan hemelwater op te vangen. Als dit nodig is met het oog op een goede ruimtelijke ordening, moet de raad alsnog een regel in het plan opnemen waarin de aansluiting van de compartimentskering op maaiveldhoogte wordt verzekerd.

Bij besluit van 30 mei 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eemsdelta een verzoek van Progres om vergoeding van planschade afgewezen. Progres heeft in 2016 een koopovereenkomst gesloten aangaande een oude steenfabriek, met als doel om daar supermarkten te vestigen. Het college heeft geen vergunning verleend voor de sloop van de oude steenfabriek en oprichting van twee supermarkten. Progres heeft op 23 december 2021 een verzoek om planschade ingediend bij het college. Dat verzoek houdt verband met de inwerkingtreding van het bestemmingsplan ‘Facetplan Delfzijl - Farmsum’ (hierna: het nieuwe bestemmingsplan). Dit bestemmingsplan beperkt de ontwikkelmogelijkheden op de plaats van de voormalige Steenfabriek Fivelmonde op het adres ‘Weg naar de Dam 1’ in Delfzijl. Het is door de inwerkingtreding van dit bestemmingsplan niet langer toegestaan een supermarkt op de locatie te vestigen.

Bij besluit van 25 november 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlem de aanvraag van [appellant] om een omgevingsvergunning voor het verbouwen van de woning op het perceel [locatie] in Haarlem buiten behandeling gesteld. [appellant] wil zijn woning verbouwen om daarvan twee woningen te maken. Het bouwplan bestaat uit het bouwen van een dakopbouw in het achterdakvlak van de woning en een dakopbouw op het dakterras, zodat daarop een nieuwe woning komt ter hoogte van de tweede verdieping. Het is de bedoeling dat de dochter van [appellant], die hem mantelzorg verleent, in de nieuwe woning komt wonen. [appellant] heeft twee keer een omgevingsvergunning voor het bouwplan aangevraagd. De eerste keer heeft het college de aanvraag buiten behandeling gelaten, omdat de aanvraag volgens het college niet compleet was. De tweede keer heeft het college een inhoudelijk besluit op de aanvraag genomen. Het college heeft de omgevingsvergunning geweigerd, omdat de gewijzigde goothoogte van het bouwplan in strijd is met het bestemmingsplan en vanwege het ontbreken van een parkeerplaats en verdere afspraken daarover. Ook is het college niet bereid om van het bestemmingsplan af te wijken om de omgevingsvergunning te kunnen verlenen.

In het besluit van 24 april 2024 heeft de raad van de gemeente Westerwolde de aanvraag van [appellant] om een bestemmingsplan vast te stellen voor de bouw van één woning aan de [locatie], in Blijham (het perceel), afgewezen. [appellant] is eigenaar van het perceel en heeft de raad verzocht om een bestemmingsplan vast te stellen om op dit perceel de bouw van één woning mogelijk te maken. Op grond van het bestemmingsplan "Buitengebied 1998" heeft het perceel de bestemming "Agrarisch gebied met een gesloten landschap". Het bestemmingsplan is voorbereid met toepassing van afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht. Met ingang van 6 juli 2023 heeft het ontwerpbestemmingsplan "Blijham, [locatie]" zes weken ter inzage gelegen. Over dit ontwerpbestemmingsplan zijn vier zienswijzen ingediend. De raad heeft vervolgens op 24 april 2024 besloten om het bestemmingsplan niet vast te stellen. [appellant] is het niet eens met dit besluit. [appellant] betoogt dat de raad ten onrechte heeft besloten om het plan niet vast te stellen, omdat dit voldoet aan alle relevante wettelijke- en beleidskaders en getuigt van een goede ruimtelijke ordening. [appellant] voert daartoe aan dat het plan in overeenstemming is met de Omgevingsverordening en de Woonvisie omtrent het bouwen van woningen in het buitengebied.

Bij besluit van 26 februari 2025 heeft de raad van de gemeente Westerwolde het "TAM-omgevingsplan Westerwolde, Jan Westerlaan 1" als wijziging van het omgevingsplan van de gemeente Westerwolde vastgesteld (het besluit tot wijziging). In de motivering van het besluit tot wijziging staat dat de gemeente Westerwolde een woningbouwopgave heeft. De gemeente Westerwolde wil daarom negen eigen grondposities ontwikkelen voor woningbouw. Op grond van het omgevingsplan zijn deze woningbouwplannen niet toegestaan. [appellant] betoogt dat de participatie rondom het besluit tot wijziging niet overeenkomstig de wettelijke vereisten heeft plaatsgevonden. [appellant] voert aan dat de gemeente heeft aangegeven bewoners actief bij de besluitvorming te betrekken door gesprekken, bewonersavonden en straatinterviews te houden en de uitkomsten daarvan mee te nemen in de besluitvorming. Volgens hem is hiervan geen sprake te geweest. Er heeft slechts één gesprek plaatsgevonden en daarbij was het besluit tot wijziging al uitgewerkt, zodat van daadwerkelijke inbreng geen sprake was.

Bij besluit van 17 januari 2023 heeft de burgemeester van Sittard-Geleen besloten dat de woning aan de [locatie] in Sittard op 3 februari 2023 voor drie maanden wordt gesloten op grond van artikel 13b van de Opiumwet. [appellant A] en [appellant B] huren een woning aan de [locatie] in Sittard. Naar aanleiding van een melding heeft de politie op 14 oktober 2022 in de woning onder meer softdrugs aangetroffen. De burgemeester heeft [appellant A] en [appellant B] op 17 januari 2023 een last onder bestuursdwang opgelegd op grond van artikel 13b van de Opiumwet, inhoudende de tijdelijke sluiting van de woning voor drie maanden ingaande op 3 februari 2023. De Afdeling begrijpt dit besluit zo dat als [appellant A] en [appellant B] binnen de begunstigingstermijn van twee weken niet zelf aan de last voldoen, op 3 februari 2023, of kort daarna, de burgemeester middels bestuursdwang zelf overgaat tot sluiting van de woning. De voorgenomen sluiting is niet doorgegaan en daarom heeft de burgemeester bij brief van 29 maart 2023 besloten dat de woning op 6 april 2023 voor drie maanden wordt gesloten.

Bij besluit van 29 juli 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid betrokkene opgedragen om de Europese Unie onmiddellijk te verlaten (terugkeerbesluit) en een inreisverbod tegen hem uitgevaardigd. In juli 2013 is betrokkene via Turkije uitgereisd naar Syrië. Daar heeft hij zich in de periode tot en met 31 december 2015 als strijder aangesloten bij de jihadistische terroristische organisaties Ahrar al-Sham en later Jund al-Aqsa. De staatssecretaris (nu: de minister van Justitie en Veiligheid) heeft het Nederlanderschap van betrokkene ingetrokken krachtens artikel 14, tweede lid, aanhef en onder b, van de Rijkswet op het Nederlanderschap, omdat hij onherroepelijk is veroordeeld wegens terroristische misdrijven als bedoeld in artikel 83 van het Wetboek van Strafrecht. Die minister verwijst daarvoor naar het strafvonnis van de rechtbank Rotterdam van 29 maart 2019, ECLI:NL:RBROT:2019:2420. De rechtbank heeft betrokkene voor het medeplegen van het deelnemen aan een terroristische organisatie, meermalen gepleegd, en het medeplegen van voorbereidingshandelingen gericht op het plegen van terroristische aanslagen, veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van vijf jaar en zes maanden.

Bij besluit van 23 mei 2023 heeft Sociale Banken Nederland, namens de minister van Financiën, een aanvraag van [appellanten] om geldschulden over te nemen op grond van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht) gedeeltelijk afgewezen. [appellanten] is gedupeerde van de kinderopvangtoeslagaffaire. Aan hem zijn op 4 januari 2010 door de Rabobank twee leningen verstrekt. De oorspronkelijke hoofdsommen waren € 556.000,00 en € 6.500,00. Deze leningen waren verzekerd door een hypotheek van € 575.000,00 op het woonhuis aan de [locatie] en een pandrecht op een levensverzekering van € 300.000,00. De Belastingdienst/Toeslagen heeft aan het besluit van 23 mei 2023 onder meer ten grondslag gelegd dat de geldschuld ter hoogte van € 580.114,60 bij de Rabobank niet overgenomen wordt, omdat deze is ontstaan door een onrechtmatige daad.

Bij besluit van 29 juli 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid het Nederlanderschap van [appellant sub 2] ingetrokken. [appellant sub 2] is op [geboortedatum] 1987 geboren in Nederland. Hij heeft via zijn ouders de Marokkaanse nationaliteit verkregen. Op 27 augustus 1996 heeft hij samen met zijn ouders het Nederlanderschap verkregen. Hij heeft de Marokkaanse nationaliteit behouden. In juli 2013 is [appellant sub 2] via Turkije uitgereisd naar Syrië. Daar heeft hij zich in de periode tot en met 31 december 2015 als strijder aangesloten bij de jihadistische terroristische organisaties Ahrar al-Sham en later Jund al-Aqsa. De minister heeft het Nederlanderschap van [appellant sub 2] ingetrokken krachtens artikel 14, tweede lid, aanhef en onder b, van de RWN, omdat hij onherroepelijk is veroordeeld wegens terroristische misdrijven als bedoeld in artikel 83 van het Wetboek van Strafrecht (WvSr). De minister verwijst daarvoor naar het strafvonnis van de rechtbank Rotterdam van 29 maart 2019, ECLI:NL:RBROT:2019:2420. Die rechtbank heeft [appellant sub 2] veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van vijf jaar en zes maanden voor het medeplegen van het deelnemen aan een terroristische organisatie, meermalen gepleegd, en het medeplegen van voorbereidingshandelingen gericht op het plegen van terroristische aanslagen.

Bij besluit van 6 november 2023 heeft het college van burgemeesters en wethouders van de Utrechtse Heuvelrug aan Holland Zorg Beleggingen B.V. een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a en c, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) verleend voor het verbouwen en uitbreiden van woonzorgcentrum Edelweiss aan de Kortenburglaan 4 in Doorn. Woonzorgcentrum Edelweiss, gelegen aan de Kortenburglaan 4 in Doorn, biedt 24-uurs zorg aan ouderen met psychogeriatrische of somatische beperkingen. Het college heeft een omgevingsvergunning verleend voor een uitbouw aan de zijkant van het woonzorgcentrum, ten behoeve van het vergroten van één van de bestaande slaapkamers en het realiseren van twee nieuwe badkamers. [appellante] is eigenaar van het naastgelegen perceel aan de [locatie]. Zij is het niet eens met de vergunningverlening voor de uitbouw, die aan de kant van haar perceel is voorzien.

Bij brief van 21 oktober 2023 heeft de minister van Financiën [appellant] medegedeeld dat hij niet in aanmerking komt voor een financiële vergoeding wegens een onrechtmatige registratie in de Fraude Signalering Voorziening (FSV). De minister heeft [appellant] bij brief van 27 mei 2021 laten weten dat zijn persoonsgegevens in de FSV stonden. Vervolgens heeft de minister op 21 oktober 2023 via de zogenoemde afsluitende brief laten weten dat [appellant] niet in aanmerking komt voor een financiële tegemoetkoming. De FSV-registratie heeft geen gevolgen gehad bij de Belastingdienst, zijn gegevens zijn niet gedeeld met andere organisaties en het gaat niet om bijzondere persoonsgegevens. Het daartegen gemaakte bezwaar is op 15 januari 2024 niet-ontvankelijk verklaard. Volgens de minister is de afsluitende brief enkel informatief van aard en dus geen besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht.

Bij besluit van 25 april 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlem [appellant sub 1] een last onder dwangsom opgelegd met betrekking tot de woning op het adres [locatie] in Haarlem. [appellant sub 1] is sinds 1985 eigenaar van een bovenwoning aan de [locatie] in Haarlem. [appellant sub 1] woont elders. Bij een controle op 31 maart 2022 heeft een toezichthouder van de gemeente geconstateerd dat de bovenwoning in twee aparte woningen is opgedeeld, zonder dat hiervoor de vereiste vergunningen zijn verleend. Het college stelt zich op het standpunt dat het gebruik van de bovenwoning voor twee woningen niet is toegestaan. Daarom heeft het college aan [appellant sub 1] een last onder dwangsom opgelegd. Ter plaatse geldt het bestemmingsplan "Reparatieplan C Haarlem 2022", waarin het perceel de bestemming "Wonen" heeft. Gronden met die bestemming zijn bestemd voor wonen in woningen. Volgens de planregels dient een woning voor de huisvesting van maximaal één huishouden.

Bij besluit van 3 januari 2024 heeft de minister van Financiën het verzoek van [appellant] om inzage in zijn persoonsgegevens gedeeltelijk toegewezen. [appellant] heeft de minister op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) verzocht om inzage over welke persoonsgegevens van hem voorkomen op de lijst van de Fraude Signalering Voorziening (FSV), de 1043 Projectlijst en andere lijsten die de Belastingdienst heeft gebruikt zonder dat hij hiervan op de hoogte was. De minister heeft in het besluit van 3 januari 2024 vastgesteld dat de persoonsgegevens van [appellant] waren opgenomen in de FSV. Niet is gebleken dat zijn persoonsgegevens zijn verwerkt in het kader van projectcode 1043. De minister heeft verder niet kunnen vaststellen dat er met de FSV vergelijkbare systemen of applicaties zijn waarin persoonsgegevens van [appellant] zijn opgenomen.

Bij besluit van 23 januari 2024 heeft het college van burgemeesters en wethouders van Zwolle het verzoek van [appellant] om herziening van een besluit afgewezen. Bij brief van 6 november 2023 heeft [appellant] het college verzocht een besluit te herzien. Bij besluit van 23 januari 2024 heeft het college dat verzoek afgewezen. [appellant] heeft daartegen bezwaar gemaakt. Het college heeft op 9 juli 2024 dat bezwaar ongegrond verklaard en heeft dat besluit op 10 juli 2024 per e-mail verzonden aan de gemachtigde van [appellant]. Volgens het college is het besluit daarmee op de juiste wijze bekendgemaakt, waardoor de beroepstermijn op 10 juli 2024 is gaan lopen. Het college stelt zich op het standpunt dat het door [appellant] op 6 september 2024 tegen dit besluit ingediende beroepschrift te laat is ingediend. [appellant] stelt zich op het standpunt dat het college dit besluit niet per e-mail bekend had mogen maken en dat daarom de beroepstermijn niet is gaan lopen. De vraag die hier voorligt is of het college ervan uit mocht gaan dat de gemachtigde kenbaar heeft gemaakt langs elektronische weg voldoende bereikbaar te zijn.

Bij besluit van 19 april 2023 heeft het college van burgemeesters en wethouders van Berg en Dal de preventieve last onder dwangsom die op 14 september 2011 is opgelegd, ingetrokken. [appellant] is eigenaar van het perceel [locatie 1] in Ooij en op zijn perceel groeit een haag. Deze haag zorgt volgens het college al meerdere jaren voor belemmering, hinder en gevaar voor het wegverkeer van de weg tussen het perceel van [appellant] en [locatie 2]. Dit is een overtreding van artikel 2:15 van de APV. Op 9 mei 2023 heeft een toezichthouder naar aanleiding van klachten uit de straat een op ambtsbelofte proces-verbaal van bevindingen opgemaakt. De toezichthouder heeft geconstateerd dat de toegang tussen [locatie 2] en [locatie 1] naar de achterkant van de woningen wordt belemmerd door de haag behorende bij het perceel van [appellant]. De weg is niet over de volledige breedte toegankelijk en het verkeersbord aan de ingang is zeer slecht zichtbaar.

Bij besluit van 24 oktober 2022 (het verkeersbesluit) heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag een geslotenverklaring ingesteld, met uitzondering van fietsers en bromfietsers, door het plaatsen van pollers tussen de wijken Vroondaal Noord 1 en Vroondaal Noord 2 op de kruising Nederhoflaan/Oostmadeweg. Vroondaal is een woonwijk in Den Haag, die deel uitmaakt van het stadsdeel Loosduinen. De wijk bestaat uit vier wijkdelen. Tussen de wijkdelen Vroondaal Noord 1 (Westmadepark) en Vroondaal Noord 2 (Hofstedepark) ligt de kruising Nederhoflaan/Oostmadeweg. Het verkeersbesluit voorziet op deze kruising in een verkeerskundige knip. [appellant] woont in Westmadepark, aan de [locatie], en kan zich daarmee niet verenigen. De rechtbank heeft geoordeeld dat het verkeersbesluit zorgvuldig tot stand is gekomen. Uit de stukken blijkt dat het college de voorgeschreven procedure heeft gevolgd voor het aanvragen en publiceren van het verkeersbesluit, dat bewoners uit de wijk in de gelegenheid zijn gesteld om hun zienswijze kenbaar te maken, waarna op alle zienswijzen in het verkeersbesluit gemotiveerd is gereageerd, en dat potentiële kopers zijn geïnformeerd over de verkeerskundige knip.

Bij besluiten van 17 en 24 januari 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eijsden-Margraten aan [appellant A] respectievelijk [appellant B] een last onder dwangsom opgelegd wegens permanente bewoning van recreatiewoningen in strijd met het bestemmingsplan op de percelen [locatie 1], [locatie 2] en [locatie 3] in Sint Geertruid. Het college heeft, aan zowel [appellant A] als [appellant B], een last onder dwangsom opgelegd voor het in strijd met het bestemmingsplan gebruiken van recreatiewoningen op de percelen [locatie 1], [locatie 2] en [locatie 3] in Sint Geertruid vanwege permanente bewoning in meerdere wooneenheden. [appellant A] is de eigenaar van de percelen en [appellant B] woont op [locatie 1] in één van de wooneenheden. [appellant A] en haar dochter [appellant B] zijn samen opgekomen tegen de besluiten tot het opleggen van de lasten onder dwangsom door daartegen bezwaar te maken bij het college en vervolgens beroep in te stellen bij de rechtbank. De rechtbank heeft geoordeeld dat met de permanente bewoning sprake is van een overtreding en dat het college terecht een last onder dwangsom heeft opgelegd. [appellant A] en [appellant B] zijn het hier niet mee eens, omdat zij menen dat er zich bijzondere omstandigheden voordoen waardoor van handhaving moest worden afgezien.

Dama dama heeft bij de rechtbank beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit door het college op een aanvraag om een omgevingsvergunning voor het tijdelijk plaatsen van een zogeheten tiny house, voor gebruik als bedrijfswoning, op een perceel nabij deZouwendijk 5 in Ameide, gemeente Vijfheerenlanden. Dama dama heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor het tijdelijk plaatsen van een tiny house, voor gebruik als bedrijfswoning, op een perceel nabij de Zouwendijk 5 in Ameide. Het college heeft geweigerd om deze omgevingsvergunning te verlenen, omdat een bedrijfswoning volgens het college in strijd is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan en het college niet bereid is om van het bestemmingsplan af te wijken. De rechtbank heeft deze weigering in stand gelaten, maar wel vastgesteld dat het college niet tijdig op de aanvraag van Dama dama heeft beslist. Dama dama heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank. Zij vindt onder meer dat de rechtbank bij de beoordeling of de aanvraag in strijd is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan is uitgegaan van de verkeerde (combinatie van) planregels en verbeelding.

Bij besluit van 24 oktober 2022 (het verkeersbesluit) heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag een geslotenverklaring ingesteld, met uitzondering van fietsers en bromfietsers, door het plaatsen van pollers tussen de wijken Vroondaal Noord 1 en Vroondaal Noord 2 op de kruising Nederhoflaan/Oostmadeweg. Vroondaal is een woonwijk in Den Haag, die deel uitmaakt van het stadsdeel Loosduinen. De wijk bestaat uit vier wijkdelen. Tussen de wijkdelen Vroondaal Noord 1 (Westmadepark) en Vroondaal Noord 2 (Hofstedepark) ligt de kruising Nederhoflaan/Oostmadeweg. Het verkeersbesluit voorziet op deze kruising in een verkeerskundige knip. Deze zaak gaat, onder meer, over de vraag of Bewonersvereniging Vroondaal Westmadepark belanghebbende is bij het verkeersbesluit van 24 oktober 2022. Bewonersvereniging Vroondaal Westmadepark is opgericht op 24 november 2022. Volgens haar statuten heeft zij tot doel de collectieve belangen van de eigenaren en huurders van woningen in het deelgebied Vroondaal Westmadepark in en buiten rechte te behartigen, de goede verstandhouding tussen deze eigenaren en huurders te bevorderen en de leefbaarheid, veiligheid, duurzaamheid en sociale cohesie in het woongebied en de woonwijk Vroondaal als geheel te bevorderen.

Bij besluit van 13 september 2024 heeft de Dienst Toeslagen het kindgebonden budget van [appellante] over 2023 definitief berekend, vastgesteld op nihil en het betaalde voorschot inclusief rente van € 2.487,00 teruggevorderd. De Dienst Toeslagen heeft aan [appellante] voor het jaar 2023 een voorschot kindgebonden budget verleend van € 2.468,00. Bij het vaststellen van het voorschot is de Dienst Toeslagen uitgegaan van een geschat inkomen van € 70.000,00 en een vermogen van nihil. De Dienst Toeslagen heeft op 3 juni 2024 een melding ontvangen vanuit de Basisregistratie Inkomen dat de inspecteur van de Belastingdienst het toetsingsinkomen van [appellante] over 2023 heeft vastgesteld op € 90.444,00 en de rendementsgrondslag op € 235.129,00. Op basis van deze gegevens heeft de Dienst Toeslagen het kindgebonden budget voor het jaar 2023 definitief bepaald op nihil en van [appellante] een bedrag van € 2.487,00 inclusief € 19,00 rente aan teveel ontvangen voorschot teruggevorderd. De Dienst Toeslagen heeft dit besluit in bezwaar gehandhaafd.

Bij besluit van 6 december 2024 heeft de minister van Financiën het verzoek om schadevergoeding van [appellant] afgewezen. De minister heeft [appellant] laten weten dat zijn persoonsgegevens in de Fraude Signalering Voorziening (FSV) waren geregistreerd. [appellant] heeft de minister vervolgens verzocht om schadevergoeding vanwege de onrechtmatige FSV-registratie. Hij stelt daardoor materiële en immateriële schade te hebben geleden. De minister heeft het verzoek om schadevergoeding afgewezen. [appellant] heeft met de door hem overgelegde gegevens onvoldoende onderbouwd dat hij schade heeft geleden en hoe hoog die schade is. Ook heeft hij niet aangetoond dat de gestelde schade het gevolg is van de FSV-registratie.

Bij besluit van 1 maart 2024 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen [appellant] verplicht om medewerking te verlenen aan een onderzoek naar zijn rijgeschiktheid. Bij besluit van 1 maart 2024 heeft het CBR [appellant] verplicht om medewerking te verlenen aan een onderzoek naar zijn rijgeschiktheid. De beoordeling door het CBR van die feiten en omstandigheden heeft tot de conclusie geleid dat een vermoeden van ongeschiktheid gerechtvaardigd is. Bij het in bezwaar gehandhaafde besluit van 1 maart 2024 heeft het CBR [appellant] verplicht om medewerking te verlenen aan een onderzoek naar zijn rijgeschiktheid. Dit besluit is opgelegd op grond van artikel 23, derde lid, sub b, van de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid (de Regeling). Ingevolge artikel 25, eerste lid, van de Regeling komen de kosten van het onderzoek voor rekening van [appellant].

Bij besluit van 21 november 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Medemblik een volgens het college door [appellant] verbeurde dwangsom van € 15.000,00 ingevorderd. Het college heeft bij besluit van 11 augustus 2022, verzonden op diezelfde datum, gelast het huisvesten van arbeidsmigranten op het perceel [locatie] in Wervershoof, te beëindigen en beëindigd te houden, onder aanzegging van een dwangsom van €1.500,00 per week met een maximum van €15.000,00. De begunstigingstermijn van de last is gesteld op acht weken na de verzenddatum. Naar aanleiding van de brief van [appellant] van 6 september 2022 heeft het college op 11 oktober 2022 de begunstigingstermijn verlengd tot en met 1 januari 2023. Het besluit tot oplegging van de dwangsom van 11 augustus 2022 is in rechte onaantastbaar geworden. Het college heeft meermaals geconstateerd dat niet aan de last is voldaan en heeft op 21 november 2023 een besluit tot invordering van de dwangsom genomen. Volgens het college is de volledige dwangsom verbeurd.

Bij besluit van 27 maart 2025 heeft het college van burgemeesters en wethouders van Delft een aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellant] woont met zijn partner en kind in een flatwoning op de tweede verdieping. Hij heeft een urgentieverklaring aangevraagd, omdat de huidige woning niet passend is gelet op zijn lichamelijke en psychische klachten. De woning is te klein, waardoor hij wordt beperkt in zijn bewegingsruimte en de woning is alleen bereikbaar door eerst twee trappen op te lopen. Door een zeldzame ziekte die de druk in de hersenen verhoogt, knieproblemen en meerdere medische complicaties bestaat er noodzaak tot verhuizing. In hoger beroep is alleen nog in geschil of het college, in het kader van het toepassen van de hardheidsclausule, nader medisch onderzoek door een onafhankelijke arts had moeten laten doen.

Bij brief van 4 augustus 2023 heeft de Belastingdienst/Toeslagen aan [appellant] laten weten dat zijn persoonsgegevens in de Fraude Signalering Voorziening (FSV) stonden. De minister van Financiën heeft [appellant] bij brief van 4 augustus 2023 laten weten dat zijn persoonsgegevens in de FSV stonden. In die brief staat vermeld dat [appellant]’ gegevens daarin stonden, omdat het Landelijke Bureau Inning Onderhoudsbijdragen, een overheidsorganisatie, zijn belastinggegevens bij de Belastingdienst had opgevraagd. Verder staat daarin dat wordt onderzocht of de opname van de persoonsgegevens in de FSV gevolgen heeft gehad voor [appellant]. De minister heeft het door [appellant] tegen de brief van 4 augustus 2023 gemaakte bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. De brief is geen besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. De brief bevat slechts algemene informatie over de FSV en een feitelijke mededeling dat en waarom de persoonsgegevens daarin waren opgenomen. Deze informatie en mededeling is niet gericht op rechtsgevolg.

Dama dama heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit door het college van burgemeester en wethouders van Vijfheerenlanden. Dama dama heeft op 13 december 2022 een omgevingsvergunning aangevraagd voor het bouwen van een veldschuur en schuilstal voor schapen op een perceel nabij de Zouwendijk 5 in Ameide, gemeente Vijfheerenlanden. Op 27 maart 2025 heeft Dama dama bij de rechtbank beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op deze aanvraag door het college. De rechtbank heeft zich onbevoegd verklaard om van het beroep kennis te nemen, omdat volgens de rechtbank geen sprake is van een met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit. De rechtbank heeft in dit verband overwogen dat Dama dama de aanvraag van 13 december 2022 met een e-mail van 2 februari 2023 heeft ingetrokken en dat Dama dama zich wat die intrekking betreft niet kan beroepen op dwaling. Dama dama is het hiermee niet eens en heeft daarom hoger beroep ingesteld.

Bij besluit van 20 december 2025 heeft het college van burgemeesters en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 12 december 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag en het daarop gebaseerde Uitvoeringsbesluit aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 199,57, voor rekening van [appellant] komt. [appellant] voert aan dat het bedrag van € 199,57 niet de kosten zijn die het college daadwerkelijk heeft moeten maken voor het opruimen van de kartonnen doos. Hij heeft daarom verzocht om een onderbouwing van de kosten die in zijn geval zijn gemaakt.

Bij besluit van 24 oktober 2023 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant het verzoek van MOB en Leefmilieu tot intrekking van de natuurvergunning van, dan wel het opleggen van een verplichting aan, [partij], afgewezen. In de uitspraak van 13 maart 2026 heeft de Afdeling het beroep van MOB en Leefmilieu, gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit door het college, gegrond verklaard. Verder heeft zij het college opgedragen uiterlijk op 10 juli 2026 een nieuw besluit te nemen op het verzoek van MOB en Leefmilieu en dit besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken. Daarbij heeft de Afdeling bepaald dat het college een dwangsom verbeurt voor iedere dag dat het de door de Afdeling gestelde termijn overschrijdt, waarbij de hoogte van de dwangsom is gesteld op € 100,00 per dag, met een maximum van € 15.000,00.

Bij besluit van 24 oktober 2023 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant het verzoek van MOB en Leefmilieu tot intrekking van de natuurvergunning van, dan wel het opleggen van een verplichting aan, [partij], afgewezen. In de uitspraak van 13 maart 2026 heeft de Afdeling het beroep van MOB en Leefmilieu, gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit door het college, gegrond verklaard. Verder heeft zij het college opgedragen uiterlijk op 10 juli 2026 een nieuw besluit te nemen op het verzoek van MOB en Leefmilieu en dit besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken. Daarbij heeft de Afdeling bepaald dat het college een dwangsom verbeurt voor iedere dag dat het de door de Afdeling gestelde termijn overschrijdt, waarbij de hoogte van de dwangsom is gesteld op € 100,00 per dag, met een maximum van € 15.000,00.

Bij besluit van 24 oktober 2023 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant het verzoek van MOB en Leefmilieu tot intrekking van de natuurvergunning van, dan wel het opleggen van een verplichting aan, [partij] afgewezen. In de uitspraak van 13 maart 2026 heeft de Afdeling het beroep van MOB en Leefmilieu, gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit door het college, gegrond verklaard. Verder heeft zij het college opgedragen uiterlijk op 10 juli 2026 een nieuw besluit te nemen op het verzoek van MOB en Leefmilieu en dit besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken. Daarbij heeft de Afdeling bepaald dat het college een dwangsom verbeurt voor iedere dag dat het de door de Afdeling gestelde termijn overschrijdt, waarbij de hoogte van de dwangsom is gesteld op € 100,00 per dag, met een maximum van € 15.000,00. MOB en Leefmilieu betogen dat het college niet heeft voldaan aan de uitspraak van 13 maart 2026 en verzoeken de Afdeling hun beroep daarom gegrond te verklaren. MOB en Leefmilieu verzoeken de Afdeling ook het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit te vernietigen en een maatregel te treffen die bevordert dat het besluit alsnog zo spoedig mogelijk genomen wordt, zoals een voldoende stimulerend dwangsombedrag.

Bij besluit van 24 oktober 2023 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant het verzoek van MOB en Leefmilieu tot intrekking van de natuurvergunning van, dan wel het opleggen van een verplichting aan, [partij], afgewezen. In de uitspraak van 13 maart 2026 heeft de Afdeling het beroep van MOB en Leefmilieu, gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit door het college, gegrond verklaard. Verder heeft zij het college opgedragen uiterlijk op 10 juli 2026 een nieuw besluit te nemen op het verzoek van MOB en Leefmilieu en dit besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken. Daarbij heeft de Afdeling bepaald dat het college een dwangsom verbeurt voor iedere dag dat het de door de Afdeling gestelde termijn overschrijdt, waarbij de hoogte van de dwangsom is gesteld op € 100,00 per dag, met een maximum van € 15.000,00. MOB en Leefmilieu betogen dat het college niet heeft voldaan aan de uitspraak van 13 maart 2026 en verzoeken de Afdeling hun beroep daarom gegrond te verklaren. MOB en Leefmilieu verzoeken de Afdeling ook het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit te vernietigen en een maatregel te treffen die bevordert dat het besluit alsnog zo spoedig mogelijk genomen wordt, zoals een voldoende stimulerend dwangsombedrag.

Bij besluit van 24 oktober 2023 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant het verzoek van MOB en Leefmilieu tot intrekking van de natuurvergunning van, dan wel het opleggen van een verplichting aan, [partij], afgewezen. In de uitspraak van 13 maart 2026 heeft de Afdeling het beroep van MOB en Leefmilieu, gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit door het college, gegrond verklaard. Verder heeft zij het college opgedragen uiterlijk op 10 juli 2026 een nieuw besluit te nemen op het verzoek van MOB en Leefmilieu en dit besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken. Daarbij heeft de Afdeling bepaald dat het college een dwangsom verbeurt voor iedere dag dat het de door de Afdeling gestelde termijn overschrijdt, waarbij de hoogte van de dwangsom is gesteld op € 100,00 per dag, met een maximum van € 15.000,00.

Bij besluit van 10 maart 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Barneveld aan [appellante sub 1] een legaliserende omgevingsvergunning verleend voor twee paddocks, een buitenrijbaan, hekwerken en lichtmasten op het perceel [locatie 1] in Kootwijk (het perceel). appellante sub 1] exploiteert een paardenhouderij op het perceel, dat grenst aan Natura 2000-gebied de Veluwe. Op het perceel zijn in elk geval sinds 2005/2006 onder meer twee paddocks, een buitenrijbaan van 5.555 m², hekwerken en lichtmasten aanwezig, zonder de daarvoor benodigde omgevingsvergunning. Bij het besluit van 10 maart 2022 heeft het college een legaliserende omgevingsvergunning verleend voor de activiteiten

Bij besluit van 26 januari 2023 heeft de raad an de gemeente Schouwen-Duiveland het bestemmingsplan "Rietdijk 12 Zonnemaire" vastgesteld.

Bij besluit van 7 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Heerde aan [appellante] onder andere een last onder dwangsom opgelegd in verband met een overtreding van de artikelen 38 en 42 van het Besluit bodemkwaliteit (Bbk). Bij besluit van 16 december 2020 heeft het college onder andere besloten tot invordering van de volgens het college in verband met de hiervoor genoemde overtreding door [appellante] verbeurde dwangsommen van in totaal € 10.000,00.

Bij besluit van 16 september 2021 heeft het college van gedeputeerde staten van Overijssel aan Zonnepark Holten B.V. een ontheffing van het verbod uit artikel 3.2.2.4 van de Omgevingsverordening Overijssel 2017 verleend. Zonnepark Holten B.V. is de exploitant van een zonnepark nabij de Beumersteeg 13 in Holten (het zonnepark). Voor dit zonnepark heeft het college van burgemeester en wethouders van Rijssen-Holten bij besluit van 13 november 2019 een omgevingsvergunning verleend. Het college van gedeputeerde staten van Overijssel heeft zich toen op het standpunt gesteld dat een ontheffing nodig is van het verbod uit artikel 3.2.2.4 van de Omgevingsverordening Overijssel 2017 (de Omgevingsverordening). Dit artikel bepaalt dat het in een grondwaterbeschermingsgebied verboden is om buiten inrichtingen grote en grootschalige projecten tot stand te brengen, te wijzigen of uit te breiden, voor zover de risico’s op verontreiniging van het grondwater voor de waterwinning toenemen. Zonnepark Holten B.V. heeft vervolgens, onder protest, deze ontheffing aangevraagd, omdat zij van mening is dat er geen sprake is van strijd met het verbod en dat het college dus niet bevoegd is om een ontheffing daarvan te verlenen. Toen de ontheffing bij besluit van 16 september 2021 werd verleend, is Zonnepark Holten B.V. daar om die reden tegen in bezwaar gegaan. Dit bezwaar is bij besluit van 31 maart 2022 ongegrond verklaard, en haar beroep tegen dat besluit is bij uitspraak van 11 mei 2023 door de rechtbank ongegrond verklaard.

Bij besluit van 9 november 2023 heeft de raad het bestemmingsplan "Cartierheide" vastgesteld.Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Op grond van artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet blijft op een beroep tegen een besluit tot vaststelling van een bestemmingsplan waarvan het ontwerp vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet ter inzage is gelegd het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het bestemmingsplan onherroepelijk is. Het ontwerpplan is op 31 maart 2023 ter inzage gelegd. Dat betekent dat op deze beroepsprocedure het recht, waaronder de Wet ruimtelijke ordening (Wro), zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing blijft.

Bij brief van 17 maart 2021 heeft de korpschef een reactie gegeven op een verzoek van [appellant] om toezending van een document. Op 18 februari 2021 heeft [appellant] het volgende aan de korpschef verzocht: "In de zomer van 2017 heeft de politie mij in een besluit een zogeheten CTER-code toegekend. Een CTER04-code, die toegekend wordt aan linkse extremisten. Ik verzoek u mij dit besluit binnen 2 weken toe te sturen." Een CTER-code is een politiecode die staat voor Contraterrorisme, Extremisme en Radicalisering.

In het besluit van 6 mei 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Deventer een omgevingsvergunning verleend voor het realiseren van een poké bowl horecavestiging op het perceel [locatie 1] in Deventer (het perceel).

Bij besluit van 20 september 2022 heeft het college aan [partij] een omgevingsvergunning eerste fase verleend voor het in afwijking van het bestemmingsplan splitsen van een woonboerderij in twee woningen aan de [locatie] in De Mortel. [partij] heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor het splitsen van de woonboerderij aan de [locatie] in twee woningen. Ten tijde van belang gold het bestemmingsplan "Gemert-Bakel buitengebied 2017". Op het perceel gold de bestemming "Wonen". Het bouwplan is in strijd met artikel 17.2.1, onder b, van de planregels, omdat dit artikel bepaalt dat per bestemmingsvlak maar één woning mag worden gebouwd.

In het besluit van 19 maart 2024 heeft de raad van de gemeente Maassluis het bestemmingsplan "Parkeerterrein Schuurkerk (Petrus Kockstraat)" gewijzigd vastgesteld. Het plan maakt een parkeerterrein met maximaal 122 parkeerplaatsen mogelijk. Het plangebied is gelegen op de locatie van een voormalig kerkterrein tussen de P.C. Hooftlaan en de Petrus Kockstraat in Maassluis en tegenover de "Vlietlocatie", een binnenstedelijke ontwikkeling waar onder andere woningen, openbare parkeerplaatsen en een supermarkt worden gerealiseerd. Het primaire doel van de aanleg van het parkeerterrein is om de parkeerdruk in de binnenstad van Maassluis te verminderen. Het parkeerterrein zal verder gebruikt gaan worden voor het organiseren van evenementen. Onderdeel van het plan is het toevoegen van groen. Het plan draagt hierdoor volgens de raad bij aan het toewerken naar een klimaatadaptieve stad. Onder het voorheen geldende bestemmingsplan "Binnenstad" had het terrein grotendeels de bestemming "Maatschappelijk". Op het terrein was een tijdelijke parkeerplaats aanwezig. Het gebruik van dit terrein als parkeerterrein was op grond van deze bestemming niet toegestaan. Om de aanleg van een parkeerterrein en het gebruik daarvan toe te staan, moest de bestemming worden gewijzigd.

In het besluit van 22 september 2022 heeft het collegevan burgemeester en wethouders van Den Haag een last onder dwangsom opgelegd in verband met het bouwen en in stand laten van drie balkons zonder geldige omgevingsvergunning op het perceel aan het [locatie] in Den Haag (perceel). [appellant] woont op het perceel met zijn echtgenote. De woning die op het perceel staat is een gemeentelijk monument. Op 11 juli 2019 heeft [appellant] een aanvraag ingediend voor het realiseren van twee balkons op de tweede en derde verdieping aan de achterzijde van zijn woning en het gedeeltelijk aanpassen van het bestaande balkon op de eerste verdieping. Het college heeft de aanvraag in het besluit van 14 oktober 2019 geweigerd. Naar aanleiding van een melding heeft er op 29 maart 2022 een inspectie plaatsgevonden op het perceel waarbij onder andere is geconstateerd dat de balkons alsnog zonder omgevingsvergunning en in strijd met artikel 9 van de Monumentenverordening Den Haag 2010 gerealiseerd zijn.

Bij besluit van 23 april 2024 heeft de raad het bestemmingsplan "Maaspark Well" vastgesteld. Het plangebied Maaspark Well ligt tussen de kernen Aijen en Well en tussen de N271 en de Maas en het Maasdal. Het plangebied omvat het recreatiegebied het Leukermeer en de omliggende gronden, met uitzondering van het Vakantiepark Leukermeer. Het plan bevat een actualisatie van de geldende bestemmingsplannen. Het doel hiervan is om te voorzien in een moderne en adequate regeling voor inwoners en ondernemers in het gebied. Het plan is in hoofdzaak conserverend en actualiserend, maar omvat ook locatiespecifieke correcties met als doel het nieuwe plan beter te laten aansluiten op de werkelijke en vergunde situatie. [appellant] woont in het plangebied aan [locatie] en is het niet eens met het plan, onder meer omdat hij beperkingen ondervindt van het bouwverbod dat geldt op gronden met de dubbelbestemming "Waterstaat - Waterbergend rivierbed".

Bij besluit van 16 mei 2024 heeft de raad van de gemeente Gemert-Bakel het bestemmingsplan "Gemert-Bakel stedelijke gebieden, december 2023" vastgesteld. Het plan maakt een aantal ruimtelijke ontwikkelingen mogelijk in de gemeente Gemert-Bakel. Aan de Lodderdijk 24-26 in Gemert maakt het plan de splitsing van een langgevelboerderij en de bouw van twee nieuwe woningen mogelijk. [appellant] woont naast het plangebied. Hij kan zich niet met het plan verenigen, omdat hij vreest dat de waardevolle akker en karakteristieke bedevaartroute nabij zijn woning worden aangetast.

Bij besluit van 16 mei 2024 heeft de raad het bestemmingsplan "Partiële herziening Gemert-Bakel stedelijke gebieden, december 2023" vastgesteld. Tegen dit besluit hebben onder andere [appellanten] beroep ingesteld. Het plan maakt een aantal ruimtelijke ontwikkelingen mogelijk in de gemeente Gemert-Bakel. Aan de [locatie] in Gemert maakt het plan de herbestemming van een voormalig agrarisch bedrijf tot een bedrijfsverzamelgebouw mogelijk.

Bij besluit van 16 mei 2024 heeft de raad van de gemeente Gemert-Bakel het bestemmingsplan "Gemert-Bakel stedelijke gebieden, december 2023" vastgesteld.

Bij besluit van 17 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Kaag en Braassem, het bestemmingsplan "Googermolenweg Oude Wetering" gewijzigd vastgesteld.Het plan maakt de bouw van vijftien woningen mogelijk. Het plangebied ligt aan de noordkant van Oude Wetering, tussen de Googermolenweg en de Molendijk. De gronden van het plangebied zijn op dit moment in gebruik als grasland

Bij besluit van 3 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Wassenaar geweigerd om aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor het vervangen van het hekwerk aan de voorzijde van de woning op het perceel [locatie1] in Wassenaar. [appellant] woont aan de [locatie 1] in Wassenaar. Op 14 januari 2021 heeft hij een omgevingsvergunning aangevraagd voor het vervangen van het hekwerk aan de voorzijde van zijn woning, door het plaatsen van een nieuw vast hekwerk met daarin twee nieuwe toegangspoorten. Omdat het niet mogelijk was om een vergunning te krijgen voor een vast hekwerk van meer dan 1 m hoog langs de hele voorzijde van de woning, heeft [appellant] zijn vergunningaanvraag gewijzigd. Na de wijziging betreft de aanvraag alleen nog het plaatsen van twee poorten, één voor de entree en één voor de oprit. De poorten bestaan uit 1,5 m hoge stalen hekwerken bevestigd aan vierkante stalen kolommen. Bij besluit van 3 maart 2021 heeft het college geweigerd de omgevingsvergunning te verlenen vanwege strijd met redelijke eisen van welstand. Het hiertegen door [appellant] gemaakte bezwaar heeft het college bij besluit van 18 mei 2022 ongegrond verklaard.