Uitspraken

Bij besluit van 27 maart 2023 heeft de burgemeester van Breda besloten het winkelpand aan [locatie 1] in Breda te sluiten voor de duur van twaalf maanden. [wederpartij] is eigenaar van het bedrijfspand aan [locatie 1] in Breda. Hij heeft het pand verhuurd aan het bedrijf ENRW Trading B.V., dat in het pand een winkel in bloemen, planten, zaden en tuinbenodigdheden exploiteerde. Bij een eerder besluit, van 31 maart 2021, heeft de burgemeester besloten het bedrijfspand op grond van artikel 11a van de Opiumwet te sluiten. Het pand is feitelijk gesloten geweest voor zes maanden, namelijk van 7 mei 2021 tot 7 november 2021. Op 2 december 2022 heeft de politie samen met de afdeling Toezicht en Handhaving van de gemeente bij ENRW Trading een bestuurlijke nacontrole uitgevoerd. Daarbij zijn opnieuw verschillende middelen aangetroffen die geschikt zijn om een hennepplantage op te zetten, waaronder bestrijdingsmiddelen, strijkzakken, elektrische verwarmingen, ventilatoren. afzuigbuizen, (omvormers voor) assimilatielampen en stroomkabels. De bevindingen zijn opgenomen in de bestuurlijke rapportage van 6 december 2022. Daarnaast heeft een hoofdagent die expertise geniet op het gebied van hennepzaken over de situatie een proces-verbaal van bevindingen opgesteld.

Bij afzonderlijke besluiten van 15 juni 2023 heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan [appellante] een schriftelijke waarschuwing preventieve stillegging van werk gegeven en een boete van € 8.100,00 opgelegd vanwege het overtreden van de Arbeidsomstandighedenwet (de Arbowet) en het Arbeidsomstandighedenbesluit (het Arbobesluit). [appellante] is een gecertificeerd asbestsaneringsbedrijf. Op 29 november 2022 werden door werknemers van [appellante] asbesthoudende dak- en plafondplaten verwijderd van een pand aan de [locatie]. Arbeidsinspecteurs bij de Nederlandse Arbeidsinspectie zijn naar aanleiding van een melding van een toezichthouder van de Omgevingsdienst Zuidoost-Brabant een onderzoek bij [appellante] gestart, waarvan de bevindingen zijn vastgelegd in het boeterapport van 14 maart 2023. In het boeterapport is vermeld dat een deskundig asbestverwijderaar in dienst van [appellante] op een steiger vanaf een hoogte van ca 6 m een asbesthoudende dakplaat naar beneden heeft gegooid. Dit terwijl uit het werkplan voor de asbestsaneringswerkzaamheden volgt dat de afkomende dakplaten voorzichtig in platenzakken op de steiger zouden worden gelegd en na afloop van de saneringswerkzaamheden in de containerbak zouden worden gehesen.

Bij besluit van 17 oktober 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Almere [appellant sub 1] een last onder dwangsom opgelegd wegens gebruik van het pand aan de [locatie 1] in Almere voor begeleid wonen. Bij besluit van 17 oktober 2023 heeft het college [appellant sub 1], als huurder van het pand aan de [locatie 1] in Almere, een last onder dwangsom opgelegd wegens gebruik van dat pand voor begeleid wonen van (jong)volwassenen met een verstandelijke beperking. Bij besluiten van 6 mei 2024 heeft het college [appellant sub 1], als huurder van het pand aan de [locatie 2] in Almere, en [appellant sub 2A], als (mede-)eigenaar van dat pand, elk een last onder dwangsom opgelegd wegens gebruik van dat pand voor begeleid wonen van (jong)volwassenen met een verstandelijke beperking. Volgens het college staat het ter plaatse geldende bestemmingsplan het gebruik van de panden voor begeleid wonen niet toe, zodat zich een overtreding van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht voordoet. Bijzondere omstandigheden om af te zien van handhavend optreden zijn er volgens het college niet. De rechtbank is het college hierin gevolgd.

Bij besluit van 22 mei 2025 heeft de raad van de gemeente Oude IJsselstreek het "TAM-omgevingsplan "kern Varsseveld, locatie Essenkamp"" als wijziging van het omgevingsplan van de gemeente Oude IJsselstreek (het wijzigingsbesluit) vastgesteld. Het wijzigingsbesluit gaat over de wijk Essenkamp. Stichting Wonion is een wooncorporatie. Zij bezit een aantal huurwoningen in deze wijk. In de motivering bij het wijzigingsbesluit staat dat de stichting haar woningen wil verduurzamen. Voor een deel van de woningen betekent dit dat deze worden gerenoveerd. Daarnaast zullen 54 woningen worden gesloopt. Ter vervanging van de gesloopte woningen worden 69 woningen gebouwd. Verder wordt een schoolgebouw dat niet langer in gebruik is gesloopt. Daarvoor in de plaats komt of een gebouw met maximaal 22 gewone woningen of 22 zorgwoningen, of er komen acht twee-aaneen gebouwde reguliere woningen. Tot slot wordt de openbare ruimte heringericht met meer groen en klimaatadaptieve maatregelen. Om dit mogelijk te maken, heeft de raad het wijzigingsbesluit genomen. [appellant] en anderen wonen in de wijk Essenkamp. Zij kunnen zich niet verenigen met de ontwikkelingen die de raad voor ogen heeft op de locatie van het schoolgebouw.

Bij besluit van 3 februari 2025 heeft de burgemeester van Echt-Susteren onder aanzegging van bestuursdwang gelast het lokaal aan de Rangeerweg 6 in Susteren (het bedrijfspand) te sluiten voor de duur van zes maanden. Archimede Real Estate B.V. is eigenaar van en gevestigd in het bedrijfspand. Op 10 september 2024 hebben toezichthouders van de gemeente Echt-Susteren een bestuurlijke controle uitgevoerd in het bedrijfspand. Uit een bestuurlijke rapportage daarover volgt dat op 5 december 2023 in een ander pand in de gemeente Echt-Susteren een growshop is aangetroffen. Dit pand is gesloten op grond van de Opiumwet. De eigenaar van deze growshop heeft verklaard dat hij de spullen, die te relateren zijn aan hennepteelt, heeft gekocht bij Archimede. Tijdens de bestuurlijke controle van 10 september 2024 zijn in het bedrijfspand van Archimede grote handelshoeveelheden van stoffen en producten aangetroffen die gebruikt kunnen worden bij de teelt van hennepplanten. De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard. Zij heeft geoordeeld dat de burgemeester het pand mocht sluiten. Archimede betoogt dat de burgemeester niet bevoegd was om het bedrijfspand te sluiten. Archimede stelt dat zij geen growshop voert, maar een groothandel voor tuinartikelen met een zeer ruim assortiment.

Bij besluit van 17 februari 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Echt-Susteren een aanvraag van [appellant sub 1] om vergoeding van de over de jaren 2016 tot en met 2023 aan de Vereniging voor Plaatselijke Politieke Groeperingen (VPPG) betaalde contributie afgewezen. [appellant sub 1] is raadslid in de gemeente Echt-Susteren. Hij is lid van de VPPG en is daarvoor jaarlijks contributie verschuldigd. [appellant sub 1] heeft het college bij e-mailbericht van 28 december 2022 verzocht om vergoeding van de contributie over de jaren 2016 tot en met 2023. Het college heeft dit geweigerd. Volgens het college is voor het jaar 2016 al eerder om een vergoeding van de contributie verzocht en is de afwijzing van die aanvraag in rechte onaantastbaar. Voor zover [appellant sub 1] opnieuw om vergoeding van de contributie over dat jaar heeft verzocht, heeft het college de aanvraag met toepassing van artikel 4:6, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht afgewezen onder verwijzing naar het eerdere besluit van 11 mei 2016.

Bij besluit van 29 december 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Almere de groenstrook aan de Daan Hoeksemastraat ter hoogte van de Flipjestraat in Almere, aangewezen voor het plaatsen van vier ondergrondse inzamelcontainers. Bij tussenuitspraak van 3 juni 2026, ECLI:NL:RVS:2026:3164, heeft de Afdeling het college opgedragen om binnen zes weken na verzending van die tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van 29 december 2025 te herstellen en een eventueel nieuw of gewijzigd besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken. In overweging 9.3 van de tussenuitspraak heeft de Afdeling overwogen dat het college het besluit van 29 december 2025 onvoldoende heeft gemotiveerd waar het gaat om de vraag waarom de alternatieve locatie aan de Jochem Jofelstraat niet zodanig geschikter is dan de aangewezen locatie dat geoordeeld moet worden dat het college niet heeft mogen vasthouden aan zijn keuze voor de aangewezen locatie, maar had moeten kiezen voor de alternatieve locatie.

Bij besluit van 18 december 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 10 december 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met artikel 9, eerste lid, van de Afvalstoffenverordening 2010 en de daarop gebaseerde uitvoeringsregeling van de gemeente Den Haag aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van bestuursdwang, te weten € 199,57, voor rekening van [appellant] komen. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een stuk karton, dat op 10 december 2025 is aangetroffen naast de ondergrondse afvalcontainer ter hoogte van de [locatie] in Den Haag. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] het stuk karton verkeerd heeft aangeboden, omdat zijn naam- en adresgegevens op het stuk karton staan. [appellant] betoogt dat hij het stuk karton niet heeft achtergelaten op de wijze waarop het is aangetroffen.

Bij beslissing van 1 oktober 2025 heeft de examencommissie van de faculteit der Tandheelkunde van de Vrije Universiteit het verzoek van [appellante] om de geldigheidsduur van de resultaten van haar bacheloropleiding Tandheelkunde te verlengen afgewezen.[appellante] is in 2013 aan de Vrije Universiteit begonnen aan de bacheloropleiding Tandheelkunde. Tot en met 2015 heeft zij twee praktische vakken afgerond. In studiejaar 2018-2019 heeft [appellante] de studie opnieuw opgepakt. Door persoonlijke omstandigheden heeft zij vanaf 2021 geen resultaten meer behaald. Zij heeft op 25 september 2025 de examencommissie verzocht om de geldigheid van de door haar tot 2021 behaalde resultaten te verlengen. De examencommissie heeft het verzoek van [appellante] afgewezen, omdat vrijwel alle resultaten die [appellante] heeft behaald door tijdsverloop zijn vervallen. [appellante] moet de vakken daarom over doen, zoals is bepaald in de vastgestelde overgangsregeling. De resultaten voor de onderwijsonderdelen Cellen en weefsels, Introductie, Orgaansystemen en Wetenschappelijke stage kunnen worden verlengd of vrijgesteld, omdat de inhoud van deze vakken niet veel veranderd is.

Bij beslissing van 16 december 2025 heeft de directeur van het Instituut voor Recht van de Hogeschool Utrecht het verzoek van [appellante] om verlaging van het instellingscollegegeldtarief afgewezen. [appellante] heeft in april 2025 de bacheloropleiding HBO-Rechten aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen afgerond. In september 2025 heeft zij zich ingeschreven voor de bacheloropleiding HBO-Rechten aan de Hogeschool Utrecht (HU), omdat zij de afstudeerrichting kandidaat-gerechtsdeurwaarder wil volgen. Door haar eerdere opleiding hoeft zij niet de volledige opleiding van in totaal 240 ECTS te volgen. Om de opleiding aan de HU met de afstudeerrichting kandidaat-gerechtsdeurwaarder af te ronden, moet zij in totaal 120 ECTS halen. Het college van bestuur van de Hogeschool Utrecht heeft in de beslissing van 16 april 2026 geconcludeerd dat het besluit van 16 december 2025 ten onrechte door de directeur van het Instituut voor Recht is genomen.

Bij beslissing van 4 november 2025 heeft de examinator het door [appellant] gemaakte tentamen Inleiding Criminologie met het cijfer 6 beoordeeld. [appellant] volgt de masteropleiding Nederlands recht, specialisatie strafrecht, aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij is het niet eens met zijn cijfer voor het vak Inleiding Criminologie en het verloop van de nabespreking van het tentamen voor dit vak. Het CBE heeft de beoordeling in stand gelaten en geconcludeerd dat de inzage en nabespreking van het tentamen voldoende zorgvuldig is verlopen. [appellant] betoogt dat het CBE niet heeft onderkend dat hij recht heeft op een individuele bespreking van het door hem gemaakte tentamen en dat die bespreking moet zijn gericht op het duidelijk maken van onjuistheden of gebreken in de gegeven antwoorden. Hoewel er een individuele bespreking is georganiseerd, was die bespreking niet gericht op het duidelijk maken van onjuistheden of gebreken in de gegeven antwoorden. Het CBE heeft ook niet onderkend dat de examinator uitgewerkte modelantwoorden beschikbaar had moeten stellen. Verder is het CBE ten onrechte voorbijgegaan aan zijn stelling dat de individuele nabespreking maar heel kort heeft geduurd, aldus [appellant].

Bij beslissing van 12 maart 2026 heeft de examencommissie het verzoek van [appellant] om te mogen deelnemen aan de graduation internschip afgewezen. [appellant] volgt de bacheloropleiding International Business aan de HZ University of Applied Sciences (HZ). In het derde studiejaar van deze bacheloropleiding moet in het buitenland een minor met een studielast van 30 ECTS worden gevolgd. Het was de bedoeling van [appellant] om vanaf september 2024 een minor te volgen aan CTU Prague. Vanwege een storm is zijn geplande vlucht naar Praag geannuleerd. [appellant] is ook daarna niet afgereisd naar Praag en hij heeft de minor niet gevolgd. Om aan de graduation internship in het vierde studiejaar van de bacheloropleiding te beginnen, moet de minor uit het derde studiejaar zijn afgerond. [appellant] heeft de examencommissie verzocht om de graduation internship te mogen starten, ondanks dat hij de minor niet heeft afgerond. Hij heeft daarbij een beroep gedaan op de hardheidsclausule. De toepassing van de instroomvoorwaarden voor de graduation internship leidt volgens [appellant] in zijn geval tot onevenredige studievertraging.

Bij beslissing van 6 mei 2026 heeft de examencommissie de scriptie van [appellant] ongeldig verklaard en hem tot en met 29 juli 2026 uitgesloten van deelname aan het bachelorscriptietraject en enig ander tentamen van een door de faculteit Rechtsgeleerdheid verzorgde opleiding. Bij beslissing van 29 januari 2026 heeft de examencommissie de scriptie van [appellant] ongeldig verklaard en hem tot en met 28 januari 2027 uitgesloten van deelname aan het bachelorscriptietraject en enig ander tentamen van een door de faculteit Rechtsgeleerdheid verzorgde opleiding. De examencommissie heeft deze sanctie opgelegd omdat in het verwijzingsapparaat van zijn bachelorscriptie een aantal niet bestaande bronnen is opgenomen. Volgens de examencommissie duiden deze fictieve bronvermeldingen op ongeoorloofd gebruik van generatieve AI en dus fraude. Omdat [appellant] zich al twee keer eerder schuldig heeft gemaakt aan fraude, acht de examencommissie de opgelegde sanctie passend.

Bij brief, ingekomen op 11 september 2026, hebben [verzoeker A] en [verzoekster B] verzocht om wraking van staatsraden mr. B.P.M. van Ravels, mr. A.B. Blomberg en mr. H. Benek (de staatsraden), als leden van de meervoudige kamer, belast met de behandeling van de zaak nr. 202404184/1/A3. [verzoeker A] en [verzoekster B] kunnen zich er niet in vinden dat de staatsraden hun brief van 12 augustus 2026 ongemotiveerd hebben teruggestuurd en hebben geëist dat de staatsraden de afwijzing van hun verzoek motiveren. Bij brief van 8 september 2026 hebben de staatsraden laten weten dat zij kennis hebben genomen van de brief van 25 augustus 2026 en de daarin opgenomen omstandigheden, maar dat zij daarin geen aanleiding zien om het onderzoek te heropenen. Zij hebben de brief daarom buiten beschouwing gelaten. [verzoeker A] en [verzoekster B] betogen dat zij met de aanvullende informatie die zij na de sluiting van het onderzoek hebben toegestuurd, aangetoond hebben dat er sprake is van een ambtsmisdrijf en dat dat niet in de einduitspraak mag ontbreken.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 25 juli 2025 van de rechtbank Amsterdam, waarin de rechtbank het beroep van [appellant] tegen het besluit van de korpschef van politie van 25 november 2024 ongegrond heeft verklaard. In dat besluit had de korpschef het bezwaar van [appellant] tegen de intrekking van de toestemming als bedoeld in artikel 7, tweede lid, van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus (Wpbr) aan [bedrijf] om hem beveiligingswerkzaamheden te laten uitvoeren, ongegrond verklaard en de grondslag van de intrekking gewijzigd. Met de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat de intrekking van de toestemming om beveiligingswerkzaamheden te verrichten een geschikt, noodzakelijk en evenwichtig middel is. [appellant] is ook in hoger beroep veroordeeld tot een taakstraf wegens diefstal. Die diefstal heeft [appellant] tijdens de uitoefening van zijn functie als beveiliger gepleegd.

[appellant] heeft het college op grond van artikel 15 van de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) verzocht om inzage van zijn persoonsgegevens uit de stukken van de afspraken zoals die in de e-mail van 4 augustus 2023 van een ambtenaar van de gemeente worden genoemd. Het college van burgemeester en wethouders van Groningen heeft bij besluit van 1 december 2023 de aanvraag deels toegewezen en een kopie van de verwerkte persoonsgegevens die betrekking hebben op [appellant] aan hem verstrekt. [appellant] heeft hiertegen bezwaar gemaakt. Volgens [appellant] heeft hij niet volledig inzage gekregen in zijn persoonsgegevens, omdat hij geen inzage heeft gekregen in zijn persoonsgegevens uit de stukken over de door het college gemaakte afspraken met Stichting Limor. Het college heeft op 28 maart 2024 twee aanvullende telefoonnotities aan [appellant] verstrekt. Het college heeft vervolgens zijn bezwaar ongegrond verklaard. De Afdeling volgt de rechtbank in haar oordeel dat het college heeft voldaan aan het inzageverzoek van [appellant]. Het is niet ongeloofwaardig dat het college niet beschikt over het document met persoonsgegevens van [appellant] dat er volgens [appellant] zou moeten zijn.

[appellant] heeft op 16 april 2024 een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) aangevraagd voor de functie van vrijwilliger bij Stichting Malderburch, welzijn, wonen en zorg in Malden. De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid heeft de aanvraag bij besluit van 11 juni 2024 afgewezen en is in zijn besluit op het bezwaar van [appellant] bij dat besluit gebleven, omdat hij van oordeel is dat het risico voor de samenleving te groot is om [appellant] een VOG te verlenen. Daarbij heeft de staatssecretaris betrokken dat binnen de terugkijktermijn van vier jaar er op naam van [appellant] een aantal feiten in het Justitieel Documentatie Systeem (JDS) zijn geregistreerd. De rechtbank heeft het besluit op bezwaar rechtmatig geacht. [appellant] is het daar niet mee eens. Hij betoogt dat hij geen risico meer is voor de samenleving. Hij heeft namelijk de afgelopen twee jaar hard aan zichzelf gewerkt en is stabiel gebleven.

De burgemeester van Krimpenerwaard heeft op grond van 13b, eerste lid, onder a, van de Opiumwet een last onder dwangsom aan [appellant] opgelegd, omdat in de woning van [appellant] een middel als bedoeld in lijst II, te weten hennep, werd verkocht, afgeleverd of verstrekt dan wel daartoe aanwezig was. De Afdeling is met de rechtbank van oordeel dat de burgemeester op goede gronden een last onder dwangsom aan [appellant] heeft opgelegd. Anders dan [appellant] betoogt, betekent het feit dat hij door het gerechtshof Den Haag is vrijgesproken van overtreding van de Opiumwet, niet dat de burgemeester de last onder dwangsom niet mocht opleggen.

Bij besluit van 13 oktober 2022 heeft de raad van de gemeente Maasdriel het bestemmingsplan "Buitengebied herziening 2022, Reparatieplan" vastgesteld. Met het reparatieplan is voor een aantal percelen in het buitengebied van Maasdriel een aangepaste planologische regeling getroffen na het besluit van 26 juni 2019 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Buitengebied herziening 2016" (het moederplan). In de toelichting staat dat het alleen gaat om aanpassingen van geringe omvang om de juridische regeling in overeenstemming te brengen met de feitelijke situatie. De Scheepswerf exploiteert een scheepswerf in de Maas, ter hoogte van de Steeg 1 en 2 in Heerewaarden. De Scheepswerf heeft beroep ingesteld tegen het reparatieplan omdat zij zich niet kan vinden in de aan- en afmeermogelijkheden voor vaartuigen die het reparatieplan biedt en vreest dat haar bedrijfsvoering hierdoor ernstig wordt belemmerd.

Bij besluit van 3 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Westerwolde aan [partij] een vergunning verleend voor het openbreken en wijzigen van een gedeelte van de openbare weg. [partij] heeft in de jaren 2015 tot en met 2018 een uitbouw gerealiseerd aan de horecagelegenheid [horecagelegenheid] aan de [locatie 1]. Bij brief van 3 september 2019 heeft zij een ontheffing aangevraagd op grond van artikel 2:11 van de Algemene plaatselijke verordening voor het openbreken en wijzigen van een gedeelte van de openbare weg, om de reeds voltooide werkzaamheden te legaliseren. Bij besluit van 3 maart 2021 heeft het college de vergunning verleend. [appellant] is eigenaar van twee panden aan de [locatie 2], en heeft bezwaar gemaakt tegen de verleende vergunning. Bij besluit van 24 juni 2021 heeft het college dat bezwaar gegrond verklaard. Vervolgens heeft het college bij brief van 15 juli 2021 aan [partij] laten weten dat zij een vergunning van rechtswege heeft. Het college heeft het bezwaar van [appellant] tegen die vergunning van rechtswege bij brief van 20 september 2021 doorgezonden aan de rechtbank als onderdeel van het aanhangige beroep tegen het besluit van 24 juni 2021.

In het besluit van 23 mei 2023 heeft de raad van de gemeente Ooststellingwerf het bestemmingsplan "Bruggelaan 62, Appelscha" vastgesteld. Het plan voorziet in de mogelijkheid om een caravanstalling en 15 camperstandplaatsen met bijbehorende voorzieningen te realiseren op het perceel Bruggelaan 62 in Appelscha. Daarnaast voorziet het plan in de mogelijkheid om binnen de bestaande bebouwing een kampeerwinkel en een werkplaats voor onderhoud en reparatie van caravans en campers te vestigen, elk met een vloeroppervlak van maximaal 150 m2. Eerder gold voor een gedeelte van de gronden aan de noordwestelijke kant van het plangebied het bestemmingsplan "Buitengebied 2016" dat de bestemming "Agrarisch" en "Waarde - Cultuurhistorie 1" aan die gronden toekende. Op de overige gronden van het plangebied was de beheersverordening "Appelscha 2014" (de beheersverordening) van toepassing. De beheersverordening kende de besluitsubvlakken "randen" en "Bestaand" aan de voormalige agrarische bedrijfsbebouwing en het omliggende erf toe. Op 2 augustus 2022 heeft het college een tijdelijke omgevingsvergunning verleend voor de duur van vijf jaar voor het realiseren van 5 camperstandplaatsen en een kampeerwinkel.

Bij besluit van 12 juli 2023 heeft de raad van de gemeente Gooise Meren het bestemmingsplan "1e herziening bestemmingsplan Buitengebied - Huizerstraatweg 113 b, Naarden" vastgesteld. Het bestemmingsplan maakt de bouw van 30 woningen mogelijk aan de Huizerstraatweg, op gronden waarop voorheen een tuincentrum was gevestigd. Het plangebied grenst aan de overzijde van de Huizerstraatweg aan een gezoneerd bedrijventerrein. In de directe omgeving van het plangebied liggen woningen en kantoren: ten noordwesten, aan de overzijde van de Huizerstraatweg, ligt een lint met in totaal tien woningen; ten zuidwesten van het plangebied liggen twee vrijstaande woningen, een kantoorgebouw, en een dubbele woning; en ten noordoosten en oosten van het plangebied liggen een vrijstaande woning, vijf geschakelde woningen en een kantoorgebouw. Givaudan is gevestigd op het aangrenzende bedrijventerrein. Zij vreest dat haar bedrijfsvoering door de woningbouw wordt beperkt, en betoogt dat de raad geen rekening heeft gehouden met haar actuele en geldende omgevingsvergunning. Volgens Givaudan heeft de raad onvoldoende gemotiveerd dat sprake is van een aanvaardbaar woon- en leefklimaat bij de woningen. Het college van GS heeft beroep ingesteld tegen het plan omdat het volgens hem in strijd is met instructieregels van de Omgevingsverordening Noord-Holland 2020 (OVNH 2020).

In de tussenuitspraak van 1 oktober 2025, ECLI:NL:RVS:2025:4654, heeft de Afdeling het college van burgemeester en wethouders van Stichtse Vecht opgedragen om binnen 12 weken na verzending van de tussenuitspraak de daarin omschreven gebreken in het besluit van 3 oktober 2023 te herstellen. In dat besluit heeft het college locatie RE499 en RE500 ter hoogte van de woning Pauwenkamp 210 in Maarssen aangewezen voor het plaatsen van twee ondergrondse restafvalcontainers (ORAC’s). In de tussenuitspraak heeft de Afdeling overwogen dat het college het besluit van 3 oktober 2023 voor zover dat betrekking heeft op de aanwijzing van locatie RE499 en RE500 niet deugdelijk heeft gemotiveerd. De Afdeling heeft het college opgedragen om de onder 8.2, 9.2 en 11.3 geconstateerde gebreken te herstellen. [appellant] en anderen hebben in hun zienswijze aangevoerd dat een ruimtelijke onderbouwing ontbreekt en dat het ontwerp van het aan te leggen pad niet past in het uitgewerkte bomenplan dat de afdeling Groen in 2025 heeft opgesteld.

Bij besluit van 15 december 2021 heeft het college van dijkgraaf en hoogheemraden van Rijnland een verzoek van [appellant] op grond van de Wet openbaarheid van bestuur afgewezen. [appellant] heeft het college op grond van de Wob verzocht om openbaarmaking van informatie over de gevolgen van de realisatie van een Multifunctionele Accommodatie (MFA) aan de Spoorlaan in Zwammerdam voor de waterafvoer en watercompensatie uit de jaren 2017 - 2021. Daarbij heeft [appellant] erop gewezen dat hij in ieder geval interne correspondentie van medewerkers van het Hoogheemraadschap Rijnland, correspondentie van die medewerkers met de gemeente Alphen aan den Rijn en interne documentatie over de bouw van de MFA wenst. Het college heeft het verzoek afgewezen, omdat het niet over de gevraagde documenten beschikt. Naar aanleiding van het gemaakte bezwaar, heeft het college een nieuw besluit genomen en het verzoek opnieuw afgewezen. Daarbij heeft het college aangegeven dat het ondanks een uitgebreidere zoekslag geen documenten heeft aangetroffen. Verder heeft het college het standpunt ingenomen dat het weliswaar verplicht is om redelijkerwijs al het mogelijke te doen om documenten te achterhalen die bij haar zouden moeten berusten, maar dat dat niet meer nodig is omdat [appellant] al over die documenten zou beschikken.

Bij besluit van 21 juli 2022 heeft de minister voor Rechtsbescherming het verzoek van [appellant sub 2] om een kopie van zijn dossier bij de Raad voor de Kinderbescherming (RvdK) en een afschrift van alle overige gegevens die de RvdK over hem heeft opgeslagen, gedeeltelijk afgewezen. Deze zaak gaat over het verzoek van [appellant sub 2] op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) om inzage in zijn persoonsgegevens die de RvdK verwerkt. De minister heeft [appellant sub 2] zijn zogenoemde raadsdossier verstrekt, maar daarin de gegevens van derden weggelakt. Andere persoonsgegevens van [appellant sub 2] heeft de minister niet gevonden. De minister vindt dat [appellant sub 2] volledige inzage heeft gehad. In deze uitspraak beoordeelt de Afdeling of de minister [appellant sub 2] alles heeft laten zien waar hij recht op heeft. De rechtbank heeft de besluiten op bezwaar vernietigd en de minister opgedragen opnieuw op het bezwaar van [appellant sub 2] te beslissen. Volgens de rechtbank heeft de minister het verzoek van [appellant sub 2] te beperkt opgevat door alleen te zoeken naar gegevens in het raadsdossier en niet naar persoonsgegevens van hem daarbuiten. Verder overweegt de rechtbank dat de minister moet zoeken naar het volgens hem verwijderde e-mailbericht van 13 januari 2021. Tot slot oordeelt de rechtbank dat [appellant sub 2] geen recht heeft op schadevergoeding.

In het besluit van 7 juli 2022, zoals gewijzigd met het besluit van 16 januari 2023, heeft het college van burgemeester en wethouders van Zwolle aan [appellanten sub 2] een last onder dwangsom opgelegd omdat in het pand op het perceel [locatie] in Zwolle drie zelfstandige wooneenheden zijn gerealiseerd, elk afzonderlijk bewoond door één huishouden, zonder dat daarvoor een omgevingsvergunning is verleend. De last onder dwangsom ziet op het ongedaan maken van de splitsing van de woning en strekt ertoe het gebruik van het pand terug te brengen tot één woning die bewoond wordt door één huishouden. [appellanten sub 2] zijn sinds 2019 eigenaar van het pand. Op 7 juli 2022 heeft het college aan hen op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, en artikel 2.3a van de Wabo een last onder dwangsom opgelegd. Het gebruik van de woning is in strijd met het bestemmingsplan "Assendorp", omdat er alleen eengezinswoningen zijn toegestaan. [appellanten sub 2] hebben in een brief van 14 augustus 2025 gesteld dat het college geen procesbelang meer heeft bij het hoger beroep. Het gebruik van de woning is namelijk met de op 24 maart 2020 van rechtswege gegeven omgevingsvergunning gelegaliseerd en het handhavingsbesluit van 7 juli 2022 is met het besluit van 23 juli 2025 volledig ingetrokken omdat er geen sprake was van een overtreding.

Bij besluit van 30 januari 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Sint-Michielsgestel het wijzigingsplan "The Green Villa, Sint-Michielsgestel" .Villa Servatius wil aan het Adrianusplein 2 tot en met 16 in Sint-Michielsgestel een appartementencomplex realiseren met zeven wooneenheden, inclusief parkeervoorzieningen, verdeeld over de kelder en de begane grond met daarboven vier verdiepingen (The Green Villa). Om de ontwikkeling mogelijk te maken is het wijzigingsplan vastgesteld en de omgevingsvergunning verleend. Met het wijzigingsplan is voorzien in een wijziging van het bouwvlak voor wat betreft de ligging en een vergroting van het bouwvlak. De omgevingsvergunning gaat over de activiteiten het bouwen van appartementen, een planologische afwijking en het realiseren van een inrit/uitweg.vastgesteld. [appellant] woont aan het [locatie] in Sint-Michielsgestel. Hij kan zich niet verenigen met het wijzigingsplan en de omgevingsvergunning, omdat hij met name vreest voor parkeeroverlast.

Bij besluit van 27 oktober 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hilversum de aanvraag van [appellante] om een omgevingsvergunning voor het gebruik van een monumentaal kantoorpand als woonhuis op het adres [locatie] in Hilversum afgewezen. [appellante] is de beheerder van het pand aan de [locatie] en heeft een aanvraag ingediend om het pand te verbouwen naar een woonhuis met kantoorruimte. Deze verbouwing is in strijd met het bestemmingsplan. Op grond van het bestemmingsplan "Noordwestelijk Villagebied" rust op de gronden de bestemming "Kantoordoeleinden". Volgens de bestemmingsregels mag in het pand niet worden gewoond. Het college vindt de aanvraag in strijd met een goede ruimtelijke ordening. Uit het coalitieakkoord 2018-2020 volgt dat er voldoende werklocaties moeten blijven in Hilversum. In beginsel verleent het college geen medewerking aan transformatie van kantoorvilla's met economisch toekomstperspectief. Het economisch toekomstperspectief wordt bepaald door onder meer de ligging ten opzichte van andere villa's en kantoren, de bereikbaarheid, de zichtbaarheid en de nabijheid van centrumvoorzieningen. Het pand aan de [locatie] heeft als kantoor economisch toekomstperspectief. Daarom heeft het college de aanvraag afgewezen. Dit besluit heeft het in bezwaar gehandhaafd.

Bij besluit van 13 mei 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bodegraven-Reeuwijk aan [appellant] een last onder dwangsom opgelegd, omdat hij zonder omgevingsvergunning een berging, een vlonder en een schuilhut heeft opgericht op een eilandje in de Reeuwijkse plassen. [appellant] is eigenaar van een eilandje in het Reeuwijkse plassengebied, op het perceel kadastraal bekend gemeente Reeuwijk, sectie G, nummer 3131. Op 23 juni 2021 en op 15 september 2021 heeft een toezichthouder van de Omgevingsdienst Midden-Holland geconstateerd dat op het perceel een houten huisje op een houten vlonder en een vervallen schuilhut staan. Het huisje, wat door het college in de besluiten is aangeduid als een berging, heeft volgens het inspectierapport van de controle op 15 september 2021 een afmeting van 3,33 m breed, 1,67 m diep en de nokhoogte is 2,5 m. De vlonder heeft een afmeting van 4,08 m bij 4,2 m. De vervallen schuilhut is ongeveer 2,60 m breed en ongeveer 2,10 m diep en heeft een nokhoogte van ongeveer 1,85 m.

In de brief van 23 september 2022 heeft [appellant] het college van burgemeester en wethouders van Den Haag verzocht om handhavend op te treden tegen de afsluiting van de Assumburgweg. Op 1 en 8 november 2022 heeft het college aan [appellant] laten weten hem niet als belanghebbende aan te merken. [appellant] woont aan het [locatie] in Den Haag. Tussen 1 augustus 2022 en 1 december 2022 zijn aan de Assumburgweg werkzaamheden uitgevoerd waardoor delen van de straat niet toegankelijk waren. Omdat volgens [appellant] geen vergunning voor deze werkzaamheden is verleend, heeft hij het college verzocht om handhavend op te treden tegen deze werkzaamheden. [appellant] betoogt dat hij, anders dan de rechtbank heeft overwogen, belanghebbende is in de zin van artikel 1:2, eerste lid, van de Awb. Daarover heeft hij op de zitting gezegd dat hij door de werkzaamheden moet omfietsen, mede omdat de werkzaamheden op de weg naar zijn huisarts plaatsvinden.

Bij besluit van 22 april 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schouwen-Duiveland een last onder dwangsom opgelegd aan [appellant A] wegens permanente bewoning van een recreatiewoning op het adres Hoogerwerfsweg “De elf Boompjes” [nummer] in Bruinisse in strijd met het ter plaatse geldende bestemmingsplan. Het college heeft aan [appellant A] twee lasten onder dwangsom opgelegd wegens permanente bewoning van een recreatiewoning in strijd met het geldende bestemmingsplan op het adres Hoogerwerfsweg “De elf Boompjes” [nummer] in Bruinisse. Op 22 december 2022 heeft het college onder verwijzing naar het rapport over de verrichte controle op 21 september 2022 het volgens het hem verbeurde bedrag van de eerste last onder dwangsom ingevorderd.

Bij besluit van 13 april 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Boxtel een vergunning voor de huisvesting van 400 arbeidsmigranten op de locatie [locatie 1] verleend. De gemeente Boxtel kent een tekort aan huisvesting voor arbeidsmigranten. Op grond van de Verordening huisvesting arbeidsmigranten Boxtel 2022 (Vha 2022) geldt een verdelingsprocedure voor de huisvestingvergunningen voor arbeidsmigranten. Na de inschrijvingen voldeed één aanvraag aan de gronden voor verlening van de vergunning en is de keuze gevallen op SBA Euro B.V op de locatie [locatie 1]. [appellant sub 1] en anderen wonen in de nabije omgeving van dit perceel en vrezen voor aantasting van hun woon- en leefklimaat en de openbare orde en veiligheid. De rechtbank heeft het beroep van [appellant sub 1] en anderen gegrond verklaard en de vergunning herroepen voor zover deze aan SBA Euro B.V. is verleend. De rechtbank heeft daarnaast bepaald dat de vergunning wordt verleend aan Flex Housing B.V. en heeft de vergunning voor het overige in stand gelaten. Daartoe overweegt de rechtbank dat de brief met daarin de vergunning is gericht aan SBA Euro B.V. en zij daarin wordt aangemerkt als de aanvrager, maar dat het college volgens het bestreden besluit de vergunning had willen verlenen aan Flex Housing B.V., die één van de aanvragers was.

In het besluit van 7 juni 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen scootmobielbergingen op het [locatie 1] in Den Haag afgewezen. [appellant] woont aan het [locatie 2] in Den Haag. In 2011 en 2014 heeft woningcorporatie Stichting Staedion onder meer 20 betonnen scootmobielbergingen geplaatst bij het [locatie 1]. Op 4 mei 2018 heeft [appellant] het college verzocht om tegen de twintig scootmobielbergingen handhavend op te treden, omdat volgens hem de eerder verleende tijdelijke omgevingsvergunningen inmiddels waren verlopen en een deel van de gebruikers van de scootmobielbergingen was verhuisd of overleden. Het college heeft het handhavingsverzoek bij besluit van 7 juni 2018 afgewezen.

Bij besluit van 19 mei 2023 heeft de bewaarder van het Kadaster en de openbare registers het verzoek van [appellant] om herstel van gegevens in de Basisregistratie Kadaster (BRK) op grond van artikel 7t van de Kadasterwet (Kw) afgewezen. [appellant] is samen met zijn partner eigenaar van een woning op [locatie]. Op 26 april 2006 is er een vonnis gewezen in een civiele procedure tussen de buren van [appellant] en de vorige eigenaar van de woning. In dat vonnis heeft de rechtbank bepaald dat een voormalige betonnen schutting de erfgrens vormt tussen het perceel van de woning die gekocht is door [appellant] en het perceel daarnaast. Daarna heeft er op 5 oktober 2006 een aanwijsprocedure plaatsgevonden. In het relaas van bevindingen dat daarvan is opgemaakt, staat dat [appellant] en zijn partner bij de aanwijs aanwezig waren. Het resultaat van de aanwijsprocedure is vervolgens bijgewerkt in de BRK.

Bij besluit van 31 oktober 2024 heeft de raad van de gemeente Bernheze het "TAM-omgevingsplan Hoofdstuk 22d, De Bunders, Heesch" als wijziging van het omgevingsplan van de gemeente Bernheze vastgesteld. [appellant] heeft een melkveebedrijf in Vinkel. Ook is [appellant] eigenaar van een perceel in het gebied waar het wijzigingsbesluit op ziet. Hij teelt op dit perceel gras en mais, om zijn vee mee te voeren. Hij kan zich niet verenigen met het wijzigingsbesluit, omdat de gebruiksmogelijkheden van zijn perceel worden beperkt. Artikel 6.3, onder h, van de regels van het wijzigingsbesluit zorgt er namelijk voor dat op het grootste gedeelte van zijn perceel het verboden is gewasbeschermingsmiddelen te gebruiken.

Het bestemmingsplan 'Havenmeester' van de gemeente Rijswijk is definitief. De Afdeling bestuursrechtspraak heeft de bezwaren van twee bedrijven tegen het plan ongegrond verklaard. Dat staat in een uitspraak van vandaag (7 oktober 2026). Daarmee is er groen licht voor een woningbouwproject dat bijna 200 woningen mogelijk maakt op de plek van een voormalig kantoorgebouw in het Havenkwartier in Rijswijk. De gemeente wil het bedrijventerrein Havenkwartier de komende jaren in fases ontwikkelen tot een gemengd werk- en woongebied. Op de begane grond van het woongebouw komt ruimte voor bedrijven, dienstverlening en horeca. Twee bedrijven in de omgeving vrezen nadelige gevolgen voor hun bedrijfsvoering. Ze zijn bang dat de toekomstige bewoners zullen gaan klagen over het geluid van hun bedrijfsactiviteiten. Ook zijn ze bang voor parkeeroverlast in de buurt. De Afdeling bestuursrechtspraak heeft de bezwaren van de bedrijven ongegrond verklaard. De gemeenteraad heeft geluidsonderzoek laten doen. Daaruit blijkt dat de bedrijven geen onaanvaardbare geluidhinder veroorzaken voor toekomstige bewoners van het woongebouw. Ook is onderzoek gedaan naar de parkeerbehoefte van het bestemmingsplan. Uit dat onderzoek volgt dat de bedrijven niet hoeven te vrezen voor parkeeroverlast.

Bij besluit van 23 maart 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schouwen-Duiveland aan United O.G. B.V. een omgevingsvergunning verleend voor de bouw van een hotel met restaurant en de aanleg van een uitweg op het perceel Laone 32 in Renesse. Het bouwplan voorziet in de bouw van een hotel met restaurant op het adres Laone 32 in Renesse. Dit hotel met 25 kamers en 33 appartementen met bijbehorende voorzieningen zal een bestaand restaurant vervangen. De rechtbank heeft het besluit op bezwaar vernietigd, omdat daarin naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende is gemotiveerd dat afgeweken kan worden van de planregels uit het Parapluplan. Omdat het college dit naar het oordeel van de rechtbank na het besluit alsnog voldoende heeft gemotiveerd, heeft de rechtbank de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand gelaten. [appellant A] en anderen wonen of hebben een vakantiehuis aan de Laone in de directe nabijheid van het voorziene hotel-restaurant. Zij verzetten zich tegen de verleende omgevingsvergunning. Zij vrezen voor aantasting van hun woongenot.

Bij besluit van 11 maart 2022 heeft de minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur een verzoek van [appellante] op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) deels afgewezen. Op 28 juli 2021 heeft [appellante] op grond van de Wob de minister verzocht om openbaarmaking van informatie over een handhavingsverzoek dat haar zoon [persoon] op 8 december 2017 heeft ingediend bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). In het besluit van 11 maart 2022 heeft de minister zich op het standpunt gesteld dat de informatie die [appellante] heeft gevraagd al openbaar is gemaakt met het besluit van 15 februari 2022, kenmerk 20-0393, dat is genomen op grond van een Wob-verzoek van 27 mei 2020 van de Stichting Diervriendelijk Nederland/Een Dier Een Vriend (de Stichting) dat gaat over handhavingsverzoeken van 19 oktober 2017.

Bij besluit van 15 februari 2022 heeft de minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur een verzoek van de Stichting om openbaarmaking van informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) deels ingewilligd. De Stichting heeft verzocht om openbaarmaking van alle documenten over het dossier dat is gevormd naar aanleiding van de verzoeken tot handhaving van 19 oktober 2017 met betrekking tot een kaaswinkel en een aantal margarinemerken met dierlijke ingrediënten die zich presenteren als plantaardig. Met het besluit van 15 februari 2022 heeft de minister het verzoek deels ingewilligd. De minister heeft geweigerd bepaalde persoonsgegevens openbaar te maken, omdat het om medische gegevens van een persoon gaat en dit bijzondere persoonsgegevens zijn. Ook heeft de minister geweigerd om informatie openbaar te maken die herleidbaar is naar de burger en de organisatie namens wie hij de handhavingsverzoeken heeft gedaan, omdat volgens hem het belang van inspectie, controle en toezicht door bestuursorganen zwaarder weegt dan het belang van openbaarmaking. Verder heeft de minister openbaarmaking van namen van ambtenaren die werken bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit geweigerd, omdat het belang van openbaarheid volgens hem niet opweegt tegen het belang van eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer. Ook heeft de minister openbaarmaking geweigerd van informatie over ondernemers, zoals bedrijfsnamen, productnamen en websites waar sprake zou zijn van misleidende voedselinformatie, omdat het belang van openbaarmaking volgens hem niet opweegt tegen het belang van voorkoming van onevenredige benadeling van de ondernemingen waarover de informatie gaat. Tot slot heeft de minister openbaarmaking geweigerd van persoonlijke beleidsopvattingen in documenten die zijn opgesteld ten behoeve van intern beraad.

In het besluit van 27 juli 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag het handhavingsverzoek van [wederpartij] van 2 juni 2022 tegen een geplaatste zeecontainer in de nabijheid van [locatie 1] afgewezen. [wederpartij] woont aan het [locatie 2] in Den Haag. Op 2 juni 2022 heeft hij het college verzocht om handhavend op te treden tegen een zeecontainer die op het gras in de nabijheid van [locatie 1] was geplaatst. Bij een controle op 8 juli 2022 heeft het college geconstateerd dat de zeecontainer verwijderd was en er daarom geen sprake was van een overtreding. Het college heeft het verzoek van [wederpartij] daarom afgewezen. Bij besluit van 10 november 2022 heeft het college het door [wederpartij] hiertegen gemaakte bezwaar kennelijk ongegrond verklaard. De rechtbank heeft het beroep van [wederpartij] ongegrond verklaard en het college veroordeeld in de proceskosten omdat het college volgens de rechtbank ten onrechte zelfstandig heeft beslist om [wederpartij] niet te horen. Het college heeft hoger beroep ingesteld.

Bij besluit van 26 oktober 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rijswijk de aanvraag van [appellant] voor een onttrekkingsvergunning voor de woning aan de [locatie 1] afgewezen. [appellant] is eigenaar van de woning aan de [locatie 2] in Rijswijk. Deze woning heeft hij via een constructieve doorbraak samengevoegd met de naastgelegen woning van [persoon] aan de [locatie 1]. Deze woningen maken onderdeel uit van een Vereniging van Eigenaren (VvE). [appellant] en [persoon] wonen daar nu samen met hun kinderen. Voor de legalisering daarvan heeft [appellant] een onttrekkingsvergunning aangevraagd. Maar de VvE heeft [appellant] geen toestemming gegeven voor het samenvoegen van de woningen. Ook heeft hij voor de doorbraak een omgevingsvergunning aangevraagd. Daarover gaat de zaak met nr. 202501393/1/R3. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat op grond van artikel 5:1, eerste lid, en artikel 5:2, aanhef en onder a, van de Huisvestingsverordening Rijswijk 2023 (de Huisvestingsverordening) een vergunningplicht geldt voor het onttrekken van een woning.

In het besluit van 23 november 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het zonder omgevingsvergunning aanbrengen van twee muurschilderingen op de gevels van de appartementencomplexen op de locaties [locatie 1] en [locatie 2] afgewezen. [appellant] woont aan het [locatie 3] in Den Haag. Op 9 juni 2022 en 7 oktober 2022 zijn aan de zuidkant van appartementencomplexen met de huisnummers 107-202 en 210-305 aan het [locatie 1] twee muurschilderingen aangebracht. [appellant] heeft het college op 11 november 2022 tweemaal verzocht om tegen deze muurschilderingen handhavend op te treden omdat daar geen omgevingsvergunning voor is verleend. Het college heeft besloten niet handhavend op te treden, omdat er volgens het college geen omgevingsvergunning voor de muurschilderingen vereist is.

Bij besluit van 14 maart 2024 heeft de bewaarder van het Kadaster en de openbare registers het verzoek van [appellant] om herstel van gegevens in de Basisregistratie Kadaster (BRK) op grond van artikel 7t van de Kadasterwet (Kw) afgewezen. [appellant] is eigenaar van het perceel aan de [locatie] in Luyksgestel (het perceel). De kadastrale aanduiding van het perceel is Lukysgestel F 309. Er heeft een meting van het perceel plaatsgevonden waarvan de resultaten zijn vastgelegd in het relaas van bevindingen F 53 (hierna: brondocument F 53), dat op 15 december 1978 in de BRK is ingeschreven. In het relaas van bevindingen F 53 is vastgelegd dat de achtergrens van het perceel 17,14 meter bedraagt. Deze gegevens zijn opgenomen in de BRK. Op 13 januari 2023 heeft er op verzoek van [appellant] een grensreconstructie plaatsgevonden, die is vastgelegd in het relaas van bevindingen F 508. Naar aanleiding van een klacht van [appellant] hierover heeft er op 17 december 2023 opnieuw een grensreconstructie plaatsgevonden. De resultaten daarvan zijn vastgelegd in het relaas van bevindingen F 517.