Uitspraken

Bij besluit van 26 september 2017 heeft de raad van de gemeente Leudal het bestemmingsplan "Vergroting bouwvlak Karreveld 10, Heibloem" gewijzigd vastgesteld. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling onder 5.1 overwogen dat de raad heeft beoogd een bouwvlak toe te kennen, maar dat niet kenbaar is dat de raad elektronisch een plan heeft vastgesteld waarin het bouwvlak is opgenomen, en dit bouwvlak niet op de verbeelding van het elektronisch beschikbaar gestelde bestemmingsplan op www.ruimtelijkeplannen.nl is opgenomen. Daarom is het plan in zoverre onzorgvuldig voorbereid en daarmee in strijd met artikel 3:2 van de Algemene wet bestuursrecht tot stand gekomen. De Afdeling heeft onder 11.3 en 14.2 van de tussenuitspraak overwogen dat uit de plantoelichting volgt dat met de uitbreiding van het bouwvlak niet wordt beoogd een uitbreiding van het aantal dieren mogelijk te maken. In verband hiermee is op de verbeelding aan de gronden die zijn beoogd voor de uitbreiding met de werktuigenloods en de mestsilo’s de aanduiding "specifieke vorm van agrarisch - geen dieren" toegekend. Maar in de planregels is hierover geen regel opgenomen.

Bij einduitspraak tevens tussenuitspraak van 18 juni 2025, ECLI:NL:RVS:2025:2677, heeft de Afdeling provinciale staten en het college van GS onder andere opgedragen om binnen 20 weken na de verzending van de tussenuitspraak de daarin geconstateerde gebreken in de besluiten van 16 november 2022 (inpassingsplan "Windpark IJsselwind Zutphen", hierna: PIP) en 23 november 2022 (twee omgevingsvergunningen voor de windturbines) te herstellen. Onder 99.3 van de tussenuitspraak is vastgesteld dat artikel 16.2 van de planregels niet in overeenstemming is met artikel 9e, eerste lid, laatste volzin, van de Elektriciteitswet 1998, voor zover het onder b regelt dat de gemeenteraad onder voorwaarden eerder dan na een termijn van tien jaren na vaststelling van het PIP bevoegd is voor de gronden waarop het PIP betrekking heeft een bestemmingsplan vast te stellen. Ter uitvoering van de tussenuitspraak hebben provinciale staten bij besluit van 24 september 2025 het PIP gewijzigd. Artikel 16.2 van de planregels is geschrapt.

Bij besluit van 15 december 2022 heeft de raad van de gemeente Noord-Beveland het bestemmingsplan "Bebouwde kom Colijnsplaat 2022" vastgesteld. Het plan is grotendeels conserverend van aard en voorziet in een actualisering van het juridisch-planologische kader voor de kern Colijnsplaat in de gemeente Noord-Beveland. Het plan voorziet daarnaast in enkele nieuwe ontwikkelingen binnen die kern, waaronder een nieuwe woning op het perceel [locatie 4]-[locatie 5] en een uitbreiding van het bedrijventerrein aan de [locatie 9]. [appellanten sub 2] wonen aan de [locatie 1]. [appellant sub 3] woont aan de [locatie 2]. [appellant sub 4] woont aan de [locatie 3] en exploiteert daar ook een agrarisch bedrijf. Zij vrezen allen voor een aantasting van hun woon- en leefklimaat door de woning die het plan mogelijk maakt op het perceel [locatie 4]-[locatie 5]. [appellant sub 4] vreest daarnaast ook dat het plan leidt tot beperkingen voor zijn bedrijfsvoering. [partij] is eigenaar van het perceel leefklimaat door de woning die het plan mogelijk maakt op het perceel [locatie 4]-[locatie 5] en initiatiefnemer van de voorziene ontwikkeling. [appellant sub 1] woont aan [locatie 6]. [appellant sub 5] en anderen wonen aan de [locatie 7] en [locatie 8]. Zij zijn het niet eens met de uitbreiding van de bedrijfslocatie van [bedrijf] aan de [locatie 9], waar het plan in voorziet. Zij vrezen vooral voor geluidhinder door de activiteiten van het bedrijf op dat perceel.

Bij besluit van 15 maart 2021 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Holland een verzoek van Stichting IJmondig en andere om handhavend op te treden tegen Tata Steel IJmuiden B.V., afgewezen. Aan Tata Steel is op 16 januari 2007 een revisievergunning verleend. In voorschrift 0.1.13 van die revisievergunning staat dat Tata Steel "dient te beschikken over een gecertificeerd milieuzorgsysteem dat voldoet aan ISO 14001 of een door gedeputeerde staten als gelijkwaardig goedgekeurde norm." In plaats van de term ‘milieuzorgsysteem’ wordt inmiddels gewoonlijk ‘milieumanagementsysteem’ gebruikt, maar de Afdeling houdt de terminologie van de revisievergunning aan. Stichting IJmondig en andere menen dat Tata Steel niet voldoet aan het genoemde voorschrift omdat volgens hen niet alle bedrijfsonderdelen onder de ISO-certificering vallen. Zij hebben het college verzocht om handhavend op te treden tegen Tata Steel. Het college heeft dat verzoek afgewezen, omdat Tata Steel volgens het college wel aan het voorschrift voldoet.

Bij besluit van 7 maart 2022 heeft de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport bijlage 1 en 2 bij de Regeling zorgverzekering gewijzigd. Recordati is de registratiehouder van het geneesmiddel osilodrostat (merknaam Isturisa®, Isturisa). Op 30 oktober 2020 heeft Recordati een aanvraag ingediend tot plaatsing van Isturisa in onderdeel B van bijlage 1 (bijlage 1B) bij de Rzv. Het Zorginstituut Nederland (het Zorginstituut) heeft in zijn advies van 1 juni 2021 onder meer geadviseerd om Isturisa in onderdeel A van bijlage 1 (bijlage 1A) bij de Rzv te plaatsen, omdat Isturisa onderling vervangbaar is met twee middelen die al in die bijlage zijn opgenomen. Op 31 januari 2022 heeft de minister Recordati in kennis gesteld van zijn voornemen om Isturisa bij de wijziging van de Rzv die op 1 maart 2022 van kracht wordt, op te nemen in bijlage 1A bij de Rzv. Bij besluit van 7 maart 2022 heeft de minister bijlage 1 en 2 bij de Rzv gewijzigd in verband met de maandelijkse wijziging van de aanspraak op geregistreerde geneesmiddelen. Hierbij heeft de minister Isturisa opgenomen in bijlage 1A bij de Rzv en de standaarddosis en de vergoedingslimiet voor dit middel vastgesteld.

Bij besluit van 28 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Voorne aan Zee het verzoek van [appellant sub 2] om handhavend op te treden tegen zonder omgevingsvergunning opgerichte bouwwerken voor het houden van paarden aan de [locatie 1] in Rockanje (het perceel) gedeeltelijk toegewezen. [appellanten sub 1] wonen aan de [locatie 1] in Rockanje. Zij houden op dit perceel paarden aan huis en daarvoor hebben zij een paardenstal, een paardenbak met een uitloopbak en mestbak gerealiseerd. [appellant sub 2] woont naast het perceel aan de [locatie 2]. Zij heeft het college verzocht om handhavend op te treden tegen deze bouwwerken. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat de paardenstal zonder omgevingsvergunning mocht worden opgericht, zodat dit geen overtreding oplevert waartegen het college handhavend kan optreden. Voor de oprichting van de paardenbak met uitloopbak en de mestbak was wel een omgevingsvergunning nodig, die niet was aangevraagd en verleend. Het college heeft [appellanten sub 1] in de gelegenheid gesteld om die omgevingsvergunning alsnog aan te vragen. [appellanten sub 1] hebben van die gelegenheid gebruik gemaakt en het college heeft de gevraagde omgevingsvergunning verleend.

Bij besluit van 22 december 2021 heeft de minister de door Hajé gevraagde vergunning voor het realiseren van een aanvullende voorziening voor elektrisch laden bij haar wegrestaurant op verzorgingsplaats "De Lepelaar" aan de rijksweg A6 in de gemeente Lelystad, geweigerd. Op verzorgingsplaats "De Lepelaar" is een benzinestation van Shell aanwezig en daarbij heeft Shell een aanvullende voorziening voor elektrisch laden. Fastned heeft op de verzorgingsplaats een basisvoorziening elektrisch laden. Hajé exploiteert een wegrestaurant op de verzorgingsplaats. Bij het wegrestaurant hoort een aanvullende voorziening voor elektrisch laden, een aanvullende voorziening voor een hotel en lodges en een aanvullende voorziening voor een take-away. Verder zijn achter het wegrestaurant parkeerplaatsen voor personenauto’s en parkeerplaatsen voor vrachtauto’s aanwezig. Tussen de parkeerplaatsen voor personenauto’s en parkeerplaatsen voor vrachtauto’s ligt een groenstrook.

Bij besluit van 15 november 2019, zoals gewijzigd bij besluit van 26 oktober 2021, heeft de minister van Infrastructuur en Waterstaat aan Shell vergunning verleend voor het realiseren van een energielaadpunt als aanvullende voorziening bij het motorbrandstoffenverkooppunt op [verzorgingsplaats] aan de [locatie 1]. Op [verzorgingsplaats] is een motorbrandstofverkooppunt (benzinestation) van Shell aanwezig. Shell heeft op 17 juni 2019 vergunning aangevraagd voor het realiseren van een energielaadpunt met 2 laadplekken onder de luifel van het benzinestation als aanvullende voorziening bij haar benzinestation. Bij besluit van 15 november 2019 heeft de minister de gevraagde vergunning verleend. Op 21 december 2020 heeft Shell de minister gevraagd deze vergunning te wijzigen. Shell wil 4 laadplekken als aanvullende voorziening realiseren op het voor het benzinestation gelegen terrein. Bij besluit van 26 oktober 2021 heeft de minister de gevraagde wijziging vergund. Fastned is het met de vergunningverlening niet eens en heeft tegen de vergunning van 15 november 2019 en de wijziging daarvan bezwaar gemaakt. Bij het besluit op bezwaar van 31 juli 2023 heeft de minister de vergunning van 15 november 2019, zoals gewijzigd bij besluit van 26 oktober 2021, herroepen en de gevraagde vergunning alsnog geweigerd. De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat het elektrisch laadpunt geen aanvullende voorziening is. Volgens de minister wordt in strijd met de beleidscriteria nieuwe infrastructuur aangelegd. Ook doet de aanvullende voorziening functioneel afbreuk aan de basisvoorziening benzinestation en gaat de voorziening ten koste van de verkeersveiligheid op de verzorgingsplaats.

Bij besluit van 2 november 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijkerk aan [persoon] een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen en gebruiken van een woning en voor een uitweg op het perceel [locatie] in Nijkerk (het perceel). [persoon] heeft op 23 december 2021 een aanvraag ingediend voor het bouwen van een woning met uitweg op het perceel. Het perceel waarop de woning is voorzien heeft in het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Nijkerkerveen en Holkerveen" (het bestemmingsplan) de bestemming "Wonen" en dubbelbestemming "Archeologie". De aanvraag is in strijd met het bestemmingsplan, omdat op het deel van het perceel waarop de woning is voorzien geen bouwvlak aanwezig is. [appellant] en anderen wonen in de directe omgeving van het perceel. Bij uitspraak van 21 maart 2024 heeft de rechtbank het door [appellant] en anderen tegen het besluit van 2 november 2022 ingestelde beroep ongegrond verklaard. [appellant] en anderen kunnen zich niet met de uitspraak verenigen en hebben daartegen hoger beroep ingesteld.

Bij brief van 27 maart 2023 heeft de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport Gilead te kennen gegeven het geneesmiddel sacituzumab govitecan (merknaam Trodelvy®, Trodelvy) niet op te nemen in het basispakket. Op grond van artikel 2.4a, eerste, lid van het Bzv kan een geneesmiddel door de minister in de sluis worden geplaatst door dat middel op bijlage 0 bij de Regeling zorgverzekering te plaatsen. Het rechtsgevolg van het plaatsen van een geneesmiddel in de sluis is dat het niet wordt opgenomen in het basispakket en dus niet wordt vergoed. Op grond van artikel 2.4a, vijfde lid, van het Bzv kan de sluisplaatsing geheel dan wel onder voorwaarden of voor een bepaalde periode worden opgeheven. Dit gebeurt door de vermelding van een geneesmiddel op bijlage 0 hetzij helemaal te schrappen, hetzij weliswaar te handhaven op bijlage 0, maar daarbij te vermelden onder welke voorwaarden de opheffing geldt. Hierdoor stroomt een geneesmiddel (onder voorwaarden) weer in in het basispakket. De minister kan ook beslissen om de sluisplaatsing niet op te heffen en een geneesmiddel dus niet in het basispakket op te nemen. De leverancier, belangenorganisaties en de Tweede Kamer worden daarvan op de hoogte gesteld.

Bij besluit van 23 april 2024 heeft de staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat het saneringsplan "Randstad-Zuid Fase 1" vastgesteld en geluidproductieplafonds verlaagd. Het saneringsplan heeft betrekking op een aantal spoorgedeelten in de gemeenten Gouda, Pijnacker-Nootdorp en Zuidplas en op een wegvak van de rijksweg A12 in de gemeenten Den Haag en Zoetermeer, grenzend aan de gemeente Pijnacker-Nootdorp. Het saneringsplan bevat bronmaatregelen en afschermende maatregelen aan en langs het spoor en een afschermende maatregel langs de rijksweg A12. Deze maatregelen leiden tot een verlaging van de geluidsbelasting op verschillende referentiepunten langs deze spoorgedeelten en dit wegvak van de rijksweg A12, zodat de geluidproductieplafonds op deze referentiepunten zijn verlaagd. [appellant] en anderen wonen allen in Nootdorp op ongeveer 200 tot 400 m afstand ten zuiden van het spoor en de rijksweg A12. De afstand tussen hun woningen en het dichtstbijzijnde in het saneringsplan opgenomen wegvak van de rijksweg A12 bedraagt ongeveer 800 m tot 1 km. De afstand tussen hun woningen en het dichtstbijzijnde in het saneringsplan opgenomen spoorgedeelte bedraagt ongeveer 1 tot 1,3 km. Zij zijn het niet eens met het saneringsplan, omdat het niet voorziet in de plaatsing van geluidsschermen langs de rijksweg A12 ter hoogte van hun woningen.

Bij besluiten van 1 maart 2021 en 31 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Gennep beslist op het door [appellant] ingediende verzoek om op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) documenten openbaar te maken. [appellant] heeft op 8 februari 2021 met een beroep op de Wob het college verzocht om openbaarmaking van, voor zover nu nog relevant, de documenten over verkeersonderzoeken die zijn uitgevoerd in het kader van het ontwerpbestemmingsplan ‘Rondweg Milsbeek’. Het college heeft op dit verzoek besloten tot openbaarmaking van de volgende documenten: - de technische rapportage Verkeersmodel Noord-Limburg, basisjaar 2018, prognosejaar 2030 (Verkeersmodel 2018); - voorlopig ontwerp van de verbindingsweg; en - twee kaarten van Royal HaskoningDHV, te weten een kaart ‘referentie prognosejaar 2020’ en een kaart ‘variant Verbindingsweg Milsbeek 2030’. De rechtbank heeft overwogen dat het college het Wob-verzoek te beperkt heeft opgevat. Naar het oordeel van de rechtbank vallen onder het Wob-verzoek niet alleen de documenten die in het Verkeersmodel 2018 zijn gebruikt voor de prognose 2030 inclusief aanleg van de verbindingsweg, maar ook de documenten die bij de totstandkoming van het Verkeersmodel, althans de actualisatie daarvan in 2018, zijn gebruikt, zoals verkeerstellingen.

Bij besluit van 24 april 2024 heeft de raad van de gemeente Tiel het bestemmingsplan "Buitengebied – [locatie]" vastgesteld. [partij] exploiteert een bedrijf aan [locatie] in het buitengebied van Kapel-Avezaath. Het bedrijf is deels een diervoer- en veehandelsbedrijf en deels een veehouderij. Om te kunnen voldoen aan de normen van het Beter Leven Keurmerk, wil [partij] aan de westzijde van het perceel een nieuwe stal realiseren, zodat het vee meer ruimte heeft. Deze ontwikkeling is niet mogelijk binnen de kaders van het geldende bestemmingsplan "Buitengebied - Veegplan". Het plan voorziet daarom in de aanpassing van de vorm van het bestemmingsvlak met de bestemming "Bedrijf - Agrarisch dienstverlenend bedrijf". Dit bestemmingsvlak blijft wel dezelfde omvang behouden als in het bestemmingsplan "Buitengebied - Veegplan". [appellant] woont naast het plangebied en is het niet eens met de vaststelling van het plan.

Bij besluiten van 24 december 2021 heeft de minister van Infrastructuur en Waterstaat de door [appellante sub 2] gevraagde vergunningen voor het realiseren van drive-thru’s bij haar wegrestaurants op de verzorgingsplaatsen "De Aalscholver" en "De Lepelaar" aan weerszijden van de [locatie] in de gemeente Lelystad, geweigerd. Op verzorgingsplaats "De Aalscholver" is een benzinestation van TotalEnergies aanwezig. Fastned heeft op deze verzorgingsplaats een elektrisch laadpunt als basisvoorziening. Fastned heeft ook een - nog niet onherroepelijke - vergunning voor een wachtruimte/shop als aanvullende voorziening bij haar basisvoorziening. Ook Allego heeft op deze verzorgingsplaats een elektrisch laadpunt als basisvoorziening. [appellante sub 2] exploiteert een wegrestaurant op de verzorgingsplaats. Bij het wegrestaurant hoort een aanvullende voorziening voor een hotel en lodges en een aanvullende voorziening voor een take-away. Verder heeft [appellante sub 2] een - nog niet onherroepelijke - vergunning voor een aanvullende voorziening voor elektrisch laden, die is gerealiseerd en in gebruik is genomen. Op verzorgingsplaats "De Lepelaar" is een benzinestation van Shell aanwezig en daarbij heeft Shell een aanvullende voorziening voor elektrisch laden. Fastned heeft op de verzorgingsplaats een basisvoorziening elektrisch laden. [appellante sub 2] exploiteert een wegrestaurant op de verzorgingsplaats. Bij het wegrestaurant hoort een aanvullende voorziening voor elektrisch laden, een aanvullende voorziening voor een hotel en lodges en een aanvullende voorziening voor een take-away.

Bij besluit van 22 februari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan [appellante] een last onder dwangsom opgelegd. [persoon] is eigenaar van een bedrijfspand op het perceel Sint Laurensdreef 40 in Utrecht. Hij verhuurt dit bedrijfspand aan ALT Technologies B.V., die hier een bedrijf uitoefent. Daarnaast is [persoon] enig aandeelhouder en bestuurder van [appellante]. Tijdens een controle hebben toezichthouders geconstateerd dat in het bedrijfspand een stookinstallatie en brandstofleidingen aanwezig zijn die niet SCIOS goedgekeurd zijn. Dit is in strijd met artikel 3.10p van het Activiteitenbesluit milieubeheer en artikel 3.7m van de Activiteitenregeling milieubeheer. Met het besluit van 22 februari 2022 heeft het college aan [appellante] een last onder dwangsom opgelegd voor deze overtreding. Met het besluit van 29 december 2022 heeft het college het bezwaar ongegrond verklaard en het besluit van 22 februari 2022 in stand gelaten.

Bij afzonderlijke besluiten van 4 februari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Maastricht de verzoeken om handhaving van [appellante sub 1] en [appellant sub 2] wat betreft het bewonen van de schuur op het perceel aan de [locatie A] in Maastricht afgewezen. Het college heeft aan [partij] een tijdelijke omgevingsvergunning verleend ten behoeve van wonen in een bijgebouw op het perceel tot 30 november 2021. [appellant sub 2] woont op het naburige perceel [locatie B] en [appellante sub 1] was mede-eigenaresse van dit perceel. Volgens [appellante sub 1] en [appellant sub 2] is het gebruik en/of de bewoning van het gebouw na het verlopen van de geldigheidsduur van de vergunning niet gestaakt en is hiermee sprake van strijdig gebruik van het bestemmingsplan. Zij hebben het college daarom verzocht om handhavend op te treden tegen met het bestemmingsplan strijdig gebruik van de schuur als zelfstandige woning. Door controles op het perceel heeft het college vastgesteld dat er niet langer in de schuur wordt gewoond en er hiermee geen sprake is van een overtreding van het bestemmingsplan. Naar het oordeel van de rechtbank heeft het college dit standpunt voldoende onderbouwd. De erven van [appellante sub 1] en [appellant sub 2] kunnen zich hier niet in vinden, omdat zij van mening zijn dat het gebruik van de schuur wel in strijd is met het bestemmingsplan en het college dit niet voldoende heeft onderzocht.

Bij besluit van 23 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Maastricht geweigerd om aan [partij] een omgevingsvergunning te verlenen ten behoeve van een appartement in de schuur van het perceel aan de [locatie 1] in Maastricht. Nadat het college had geweigerd om aan [partij], de toenmalige bewoner van [locatie 1] in Maastricht, een omgevingsvergunning te verlenen ten behoeve van een appartement in de schuur, heeft het college deze vergunning naar aanleiding van het door [partij] gemaakte bezwaar alsnog verleend. [appellant sub 2] woont op het perceel [locatie 2] en [appellante sub 1] was mede-eigenaresse van dit perceel. Volgens hen kon de omgevingsvergunning niet in stand blijven en daarom hebben zij beroep ingesteld bij de rechtbank. De rechtbank heeft geoordeeld dat [appellante sub 1] en [appellant sub 2] niet als belanghebbenden kunnen worden aangemerkt en dat daarom niet wordt toegekomen aan de vraag of het college vergunning mocht verlenen. In hoger beroep bestrijden de erven van [appellante sub 1] en [appellant sub 2] dit oordeel. Het college heeft incidenteel hoger beroep ingesteld onder de voorwaarde dat het hoger beroep van [appellante sub 1] en/of het hoger beroep [appellant sub 2] gegrond is.

Bij besluit van 6 juli 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Maastricht aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het realiseren van een woonhuis in een voormalige schuur en twee zogenoemde guesthouses aan de voorzijde van de woning aan de [locatie 1] in Maastricht. Het college heeft aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het realiseren van een woonhuis in de voormalige schuur en twee guesthouses aan de voorzijde van de woning aan de [locatie 1] in Maastricht. [appellant sub 2] woont op het perceel aan de [locatie 2] en [appellant sub 1] was mede-eigenaresse van dit perceel. De erven van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] wijzen erop dat de afstand tussen de percelen [locatie 2] en [locatie 1] slechts 53 tot 56 meter bedraagt en dat er vanaf [locatie 2] zicht is op het perceel [locatie 1]. Verder heeft het verlenen van de vergunning volgens hen consequenties voor de verkeers- en parkeerproblematiek ter plaatse die maken dat bewoners van het perceel [locatie 2] gevolgen van enige betekenis kunnen ondervinden. In verband daarmee had het college [appellant sub 1] en [appellant sub 2] als belanghebbenden moeten aanmerken, zo betogen zij. De rechtbank heeft dit volgens hen niet onderkend.

Bij besluit van 20 april 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam aan [partij] een omgevingsvergunning verleend, voor zover hier van belang, voor het verdiepen van het souterrain en het uitvoeren van funderingsherstel van het pand [locatie] in Amsterdam. [partij] heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor het verdiepen van het souterrain en het uitvoeren van funderingsherstel van het pand [locatie 1] in Amsterdam. [partij] is eigenaar van de woning [locatie 1]. [appellante] is eigenaar van de woning daarboven, [locatie 2]. [partij] en [appellante] vormen samen de Vereniging van Eigenaren. Het pand is een rijksmonument. Ter plaatse geldt onder meer het parapluplan "Grondwaterneutrale Kelders" (parapluplan). De rechtbank heeft het beroep van [appellante] ongegrond verklaard. [appellante] is het niet eens met de uitspraak van de rechtbank. Zij vindt dat het college zonder een noodzaak voor funderingsherstel geen toestemming mocht verlenen voor het wijzigen van het rijksmonument.

Bij besluiten van 11 oktober 2022 is het college van burgemeester en wethouders van Medemblik bij [appellanten] overgegaan tot invordering van een verbeurde dwangsom van €10.000,00. [appellanten] zijn mede-eigenaren van de woning op het perceel [locatie] in Opperdoes. Op basis van controles door toezichthouders heeft het college geconstateerd dat de woning illegaal wordt bewoond door arbeidsmigranten. Bij besluit van 23 september 2021 heeft het college [appellanten] gelast om de overtreding van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht vanwege illegale bewoning door arbeidsmigranten van de woning op het perceel [locatie] in Opperdoes te beëindigen en beëindigd te houden, onder oplegging van een dwangsom van € 10.000,00 ineens. [appellanten] hebben daartegen geen rechtsmiddelen aangewend.

Bij besluit van 28 april 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ede [appellant] onder oplegging van een dwangsom gelast een serre op het perceel [locatie] in Otterlo (het perceel) te verwijderen en verwijderd te houden. Op het perceel is een recreatiewoning aanwezig. [appellant] is eigenaar van het perceel en van de recreatiewoning die is gelegen op recreatiepark "De Zanding". Op 9 maart 2022 hebben toezichthouders van de gemeente geconstateerd dat zonder een omgevingsvergunning aan een gevel van de recreatiewoning een aanbouw in de vorm van een serre is gebouwd van 23,07 m². [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat handhaving niet in strijd is met het verbod op willekeur en dat overtredingen elders op het vakantiepark geen onderdeel uitmaken van deze procedure.

Bij besluit van 29 april 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ede [appellant A] en [appellant B] onder oplegging van een dwangsom gelast een serre en een schuur op het perceel [locatie] in Otterlo (het perceel) te verwijderen en verwijderd te houden. Op het perceel is een recreatiewoning aanwezig. [appellant A] en [appellant B] zijn eigenaar van het perceel en van de recreatiewoning die is gelegen op recreatiepark "De Zanding". Op 3 maart 2022 heeft een toezichthouder van de gemeente geconstateerd dat zonder een omgevingsvergunning aan een gevel van de recreatiewoning een aanbouw in de vorm van een serre is gebouwd van 33,54 m². Verder is geconstateerd dat een schuur is gebouwd van 6 m². Het totale bebouwde oppervlak is 109,71 m². Bij besluit van 29 april 2022 is aan [appellant A] en [appellant B] een last onder dwangsom opgelegd, strekkende tot het verwijderen en verwijderd houden van de serre en de schuur. Uit het besluit volgt dat de serre en de schuur zijn gebouwd zonder een omgevingsvergunning voor het bouwen als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wabo en dat de recreatiewoning in strijd met het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Recreatiepark De Zanding" daardoor een grotere (grond)oppervlakte heeft dan is toegestaan. Op grond van dat bestemmingsplan mag een recreatiewoning een maximale (grond)oppervlakte hebben van 75 m², inclusief aanbouwen, uitbouwen en bijgebouwen. De recreatiewoning van [appellant A] en [appellant B] heeft, inclusief de aangebouwde serre en de op het perceel aanwezige schuur, een oppervlakte van meer dan 75 m².

Bij besluit van 21 juni 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ede [appellante] onder oplegging van een dwangsom gelast een serre en een schuur op het perceel [locatie] in Otterlo (het perceel) te verwijderen en verwijderd te houden. Op het perceel is een recreatiewoning aanwezig. [appellante] is eigenaar van het perceel en van de recreatiewoning die is gelegen op recreatiepark "De Zanding". Op 10 februari 2022 heeft een toezichthouder van de gemeente geconstateerd dat zonder een omgevingsvergunning aan een gevel van de recreatiewoning een aanbouw in de vorm van een serre is gebouwd van 13,6 m². Verder is geconstateerd dat een schuur is gebouwd van 6 m². Bij besluit van 21 juni 2022 is aan [appellante] een last onder dwangsom opgelegd, strekkende tot het verwijderen en verwijderd houden van de serre en de schuur. Uit het besluit volgt dat de serre en de schuur zijn gebouwd zonder een omgevingsvergunning voor het bouwen als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wabo en dat de recreatiewoning in strijd met het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Recreatiepark De Zanding" daardoor een grotere (grond)oppervlakte heeft dan is toegestaan.

Bij besluit van 24 augustus 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ede [appellant A] en [appellant B] onder oplegging van een dwangsom gelast een serre en een schuur op het perceel [locatie] in Otterlo (het perceel) te verwijderen en verwijderd te houden. Op het perceel is een recreatiewoning aanwezig. [appellant A] en [appellant B] zijn eigenaar van het perceel en van de recreatiewoning die is gelegen op recreatiepark "De Zanding". Op 10 februari 2022 heeft een toezichthouder van de gemeente geconstateerd dat zonder een omgevingsvergunning aan een gevel van de recreatiewoning een aanbouw in de vorm van een serre is gebouwd van 31 m2. Verder is geconstateerd dat een schuur is gebouwd van 6 m². Bij besluit van 24 augustus 2022 is aan [appellant A] en [appellant B] een last onder dwangsom opgelegd, strekkende tot het verwijderen en verwijderd houden van de serre en de schuur. Uit het besluit volgt dat de serre en de schuur zijn gebouwd zonder een omgevingsvergunning. voor het bouwen als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wabo en dat de recreatiewoning in strijd met het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Recreatiepark De Zanding" daardoor een grotere (grond)oppervlakte heeft dan is toegestaan. Op grond van dat bestemmingsplan mag een recreatiewoning een maximale (grond)oppervlakte hebben van 75 m², inclusief aanbouwen, uitbouwen en bijgebouwen. De recreatiewoning van [appellant A] en [appellant B] heeft, inclusief de aangebouwde serre en de op het perceel aanwezige schuur, een oppervlakte van meer dan 75 m².

De Afdeling bestuursrechtspraak heeft het onderzoek heropend ter voorbereiding van een nadere uitspraak na de uitspraak van 2 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5183, omtrent de gevorderde schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn. [appellante] heeft de Afdeling verzocht om vergoeding van schade omdat de redelijke termijn is overschreden. De redelijke termijn is overschreden als de duur van de totale procedure te lang is. Voor een procedure als deze die uit een bezwaarprocedure en twee rechterlijke instanties bestaat, is in beginsel een totale lengte van ten hoogste vier jaar redelijk. Hierbij wordt een half jaar gerekend voor de behandeling van het bezwaar, anderhalf jaar voor de behandeling van het beroep en twee jaar voor de behandeling van het hoger beroep. De termijn begint op het moment van ontvangst van het bezwaarschrift door het bestuursorgaan.

Bij besluit van 21 oktober 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eindhoven aan [appellant] medegedeeld dat van rechtswege een omgevingsvergunning is verleend voor het wijzigen van het gebruik van de woning aan de [locatie] in Eindhoven naar kamerverhuur. [appellant] verhuurt een woning aan de [locatie] in Eindhoven kamergewijs sinds in ieder geval mei 2007. In 2021 heeft [appellant] een aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning voor het gebruik van de woning in afwijking van het geldende bestemmingsplan voor het verhuren van de kamers. Het college heeft niet-tijdig op deze aanvraag beslist. Daardoor is de aangevraagde omgevingsvergunning van rechtswege verleend. Dit betekent dat geen inhoudelijke toets heeft plaatsgevonden. Omwonende [persoon A] en Stichting Beter Eindhoven hebben bezwaar gemaakt tegen de van rechtswege verleende vergunning. Naar aanleiding van de bezwaren heeft het college de aanvraag voor een omgevingsvergunning alsnog inhoudelijk getoetst en de aanvraag afgewezen.

Bij besluit van 14 november 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Middelburg geweigerd om aan Flying Fish B.V. een omgevingsvergunning te verlenen voor het bouwen van een bedrijfswoning en kantoorruimte aan een bestaande hangar op het perceel aan de Calandweg 2C in Arnemuiden. Flying Fish B.V. is eigenaar van een hangar op het perceel. In deze hangar exploiteert Flying Fish B.V. een bedrijf, waarbij zij vliegtuigen repareert en restaureert. De hangar ligt in de directe omgeving van de start- en landingsbaan van Vliegveld Midden-Zeeland. Met de aanvraag van 18 september 2023 heeft Flying Fish B.V. verzocht om een omgevingsvergunning voor het bouwen van een bedrijfswoning en kantoorruimte aan de hangar op het perceel. Ter plaatse geldt het bestemmingsplan "Buitengebied" (bestemmingsplan). Het perceel is daarin bestemd tot "Verkeer - Luchthaven". Het college heeft bij het in bezwaar gehandhaafde besluit van 14 november 2023 geweigerd de omgevingsvergunning te verlenen. Volgens het college is het bouwplan in strijd met artikel 22.1 van de regels van het bestemmingsplan.

Bij besluit van 5 december 2023 heeft de minister geweigerd aan Fastned een vergunning te verlenen voor het realiseren van een energielaadpunt als basisvoorziening op verzorgingsplaats Bergh Zuid naast Rijksweg A12. Fastned heeft op 4 november 2021 een Wbr-vergunning aangevraagd voor het realiseren van een energielaadpunt met 6 laadplekken als basisvoorziening met bijkomende werken op Bergh Zuid naast Rijksweg A12 in de gemeente Zevenaar. Op verzorgingsplaats Bergh Zuid is nog geen energielaadpunt als basisvoorziening aanwezig. Wel is op Bergh Zuid een motorbrandstofverkooppunt (benzinestation) van Shell aanwezig met een looptijd die eindigde in 2025. Op zitting is vastgesteld dat Shell voor het benzinestation inmiddels een huurovereenkomst tot 2040 heeft gesloten. Verder heeft de minister aan Shell bij besluit van 15 november 2019, gewijzigd op 26 oktober 2021, een Wbr-vergunning verleend voor het realiseren van 4 laadplekken als aanvullende voorziening op het voorterrein van het benzinestation. Bij besluit van 31 juli 2022 heeft de minister deze vergunning herroepen en de gevraagde vergunning alsnog geweigerd. Deze weigering ligt voor in de uitspraak van vandaag met zaaknummer ECLI:NL:RVS:2026:6032.

Bij besluit van 29 maart 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag aan [appellant A] en [appellant B] een last onder dwangsom opgelegd in verband met een dakterras en een aantal bouwwerken aan de [locatie] in Den Haag. De rechtbank heeft in de uitspraak van 12 november 2024 bepaald dat het college de kosten die [appellant A] en [appellant B] hebben gemaakt voor het beroep bij de rechtbank moet vergoeden. [appellant A] en [appellant B] betogen dat de rechtbank ten onrechte niet heeft onderkend dat het college ook de kosten die zij hebben moeten maken voor de bezwaarprocedure moet vergoeden. Zij wijzen erop dat zij daar zowel in de bezwaarschriften als in het beroepschrift om hebben verzocht.

[appellant] heeft voor zijn werk bij de Dienst Landelijke Recherche van de Nationale Politie een verklaring van geen bezwaar nodig. De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heeft die geweigerd en de rechtbank heeft geoordeeld dat de minister dat mocht doen. [appellant] is het daar niet mee eens en heeft hoger beroep ingesteld. De minister heeft de Afdeling wegens het bestaan van gewichtige redenen verzocht te bepalen dat alleen de Afdeling van het stuk kennis zal nemen. Het gaat om een stuk dat als staatsgeheim is gerubriceerd en waarvan anderen om die reden geen kennis mogen nemen.

Bij besluit van 3 juni 2025 heeft de raad van de gemeente Horst aan de Maas geweigerd het bestemmingsplan "[locatie 1] en [locatie 2], Lottum" vast te stellen. [appellant] was ten tijde van het besluit eigenaar van het perceel [locatie 1] en [locatie 2] in Lottum. [locatie 1] stond destijds kadastraal bekend als perceel [locatie 3] en [locatie 2] stond bekend als kadastraal perceel [locatie 4]. Op beide kadastrale percelen stond een woning. [appellant] heeft op 7 oktober 2021 bij het college een verzoek ingediend medewerking te verlenen aan de wens van [appellant] om op de locatie [locatie 1] een extra woning te bouwen. Het college heeft met de brief van 13 april 2022 laten weten principemedewerking te verlenen, onder de voorwaarden dat, voor zover hier van belang, voor de nieuw te vormen percelen een nieuw bestemmingsplan wordt opgesteld en de bestaande woning aan [locatie 2] wordt gesloopt.

Bij besluit van 19 juni 2024 heeft het college van gedeputeerde staten van Gelderland aan Nijhuis Bouw B.V. een ontheffing verleend van het verbod in artikel 3.10, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet natuurbescherming voor het opzettelijk beschadigen of vernielen van vaste voortplantingsplaatsen of rustplaatsen van de das. De ontheffing is verleend ten behoeve van de realisatie van 15 villawoningen aan de Hunnenweg op landgoed Prinsenbosch in Voorthuizen (het projectgebied). Nijhuis Bouw B.V. wil 15 villawoningen bouwen op het landgoed Prinsenbosch in Voorthuizen. Het college heeft aan Nijhuis Bouw B.V. een ontheffing verleend voor het opzettelijk beschadigen of vernielen van vaste voortplantingsplaatsen of rustplaatsen van de das ten behoeve van dit project. De stichtingen zijn het niet eens met de ontheffing, omdat volgens hen door het project essentieel foerageergebied verloren gaat dat wordt gebruikt door een dassenclan van de nabijgelegen hoofdburcht aan de Meeuwenveenseweg (de hoofdburcht Meeuwenveen). Het college heeft volgens de stichtingen onvoldoende maatregelen in de ontheffing opgenomen om hiervoor te compenseren.

Bij besluit van 19 juni 2024 heeft het college van gedeputeerde staten van Gelderland aan Nijhuis Bouw B.V. een ontheffing verleend van het verbod in artikel 3.10, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet natuurbescherming voor het opzettelijk beschadigen of vernielen van vaste voortplantingsplaatsen of rustplaatsen van de das. De ontheffing is verleend ten behoeve van de realisatie van 15 villawoningen aan de Hunnenweg op landgoed Prinsenbosch in Voorthuizen (het projectgebied). Nijhuis Bouw B.V. wil 15 villawoningen bouwen op het landgoed Prinsenbosch in Voorthuizen. Het college heeft aan Nijhuis Bouw B.V. een ontheffing verleend voor het opzettelijk beschadigen of vernielen van vaste voortplantingsplaatsen of rustplaatsen van de das ten behoeve van dit project. De stichting is het niet eens met de ontheffing. Het onderzoek dat aan de ontheffing ten grondslag ligt is volgens haar namelijk onzorgvuldig en er is onvoldoende onderbouwd dat er geen andere bevredigende oplossing dan de ontheffing is.

Bij besluit van 18 maart 2024 heeft de Belastingdienst/Toeslagen geweigerd om een private schuld van [appellant] over te nemen. [appellant] heeft als gedupeerde van de toeslagenaffaire verzocht om overname van een schuld aan zijn ouders van € 125.000,00 op grond van artikel 4.1 van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). Zijn ouders hebben deze lening kunnen verstrekken door zelf een lening af te sluiten onder vestiging van een recht van hypotheek op hun woning. De minister heeft in het besluit van 13 november 2024 toegelicht dat de schuld niet voor overname in aanmerking komt, omdat die een informeel karakter heeft, niet is vastgelegd in een notariële akte en ook niet blijkt uit een rechterlijke uitspraak. Daardoor voldoet de schuld niet aan de vereisten die artikel 4.1, derde lid, aanhef en onder b, van de Wht daaraan stelt.

Bij besluit van 22 maart 2024 heeft de burgemeester van Leidschendam-Voorburg de aanvraag van [appellant] om afgifte van een reisdocument voor vreemdelingen niet in behandeling genomen. [appellant] staat sinds 16 januari 2001 in de Basisregistratie personen (brp) ingeschreven als [appellant], geboren op [geboortedatum 1] 1978 in Ikuthu, Sudan. Hij heeft op naam van [appellant] een verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd en een verblijfspas die geldig is tot 8 april 2027. Op 23 januari 2024 heeft [appellant] de burgemeester gevraagd hem een reisdocument voor vreemdelingen (een zogenoemd vreemdelingenpaspoort) als bedoeld in artikel 14 van de Paspoortwet (Pw) te verstrekken. [appellant] stelt dat hij [persoon] is, geboren op [geboortedatum 2] 1968, in Ibadan, Nigeria. Ter onderbouwing van het verzoek heeft [appellant] een geldig en authentiek bevonden Nigeriaans paspoort, op naam van [persoon], overgelegd, dat geldig is tot 2 maart 2028. Op de zitting bij de Afdeling heeft hij verduidelijkt dat het de bedoeling is een vreemdelingenpaspoort aan te vragen op naam van [appellant]. Hij is overigens al eerder in het bezit geweest van een Nederlands vreemdelingenpaspoort, op naam van [appellant].

Bij besluit van 30 juni 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellante] om een vergunning te verlenen voor het aan de woonruimtevoorraad onttrekken van de zelfstandige woonruimte aan de [locatie] in Amsterdam, afgewezen. [appellante] is sinds januari 2022 eigenaar van het pand aan de [locatie] in Amsterdam. Het pand is vanaf 2003 tot 2018 gebruikt als woonruimte. Daarna heeft het pand tot 2022 te koop gestaan. [appellante] wil van het pand een kantoorruimte maken. Het college heeft de aanvraag van [appellante] afgewezen, omdat niet is voldaan aan de voorwaarden uit artikel 3.3.9, eerste lid, van de Huisvestingsverordening Amsterdam 2020 (Hvv). Van een onttrekking van een woonruimte ten behoeve van een maatschappelijk gewenste functie is geen sprake en het gewenste kantoor biedt geen versterking aan de economische structuur.

Op 30 augustus 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Land van Cuijk verkeersbesluiten genomen over de herinrichting van de Rembrandt van Rijnstraat en de spoorzone/het Schilderspad en over de afsluiting voor fietsers van het Schilderspad in Boxmeer. De stichtingen zijn het niet eens met de uitspraak van 23 september 2025. Zij betogen dat de rechtbank de door [appellant] ingestelde beroepen ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard. Zij voeren aan dat uit het proces-verbaal van de uitspraak en de zittingsaantekeningen blijkt dat [appellant] ook namens hen bij de rechtbank het woord heeft gevoerd. Voor zover zij niet als eisers in beroep kunnen worden aangemerkt, betogen zij dat de rechtbank hen, gelet op de inhoud van het dossier en de uitlatingen op de zitting, op grond van artikel 8:26 van de Awb als partij tot het geding had moeten toelaten als belanghebbenden. De rechtbank heeft volgens hen ten onrechte uitsluitend de belanghebbendheid van [appellant] beoordeeld. Daardoor zijn zij in hun procesbelangen geschaad.

Bij besluit van 9 juni 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaanstad een verzoek van North Sea Venue B.V. (NSV) op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) ingewilligd. NSV heeft verzocht om openbaarmaking van communicatie tussen [appellante], raadslid voor Democratisch Zaanstad, en de burgemeester en/of het college van burgemeester en wethouders. Kort gezegd is er verzocht om communicatie over [persoon] en zijn bedrijf NSV, een en ander gerelateerd aan het hekwerk aan de [locatie] in Zaanstad en de daarmee samenhangende problematiek. Het college heeft hierover tien e-mails aangetroffen. Bij het besluit van 9 juni 2021 heeft het college besloten tot openbaarmaking daarvan. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard, wegens het ontbreken van procesbelang. Er heeft geen openbaarmaking plaatsgevonden.

Bij beslissing van 15 januari 2026 heeft de decaan van de Faculteit Gedrags- en Bewegingswetenschappen (de decaan) voor [appellant] de toegang beperkt tot het MF-gebouw van de Vrije Universiteit Amsterdam (VU) voor de duur van studiejaar 2025-2026. [appellant] volgt de masteropleidingen Cognitive Neuropsychology en Work and Organisational Psychology aan de Faculteit der Gedrags- en Bewegingswetenschappen aan de VU. Deze procedure gaat over de vraag of het het college van bestuur van de Vrije Universiteit Amsterdam (CvB), terecht de toegang van [appellant] tot het MF-gebouw heeft beperkt. De decaan heeft [appellant] per 13 januari 2026 de toegang tot het MF-gebouw van de VU ontzegd, met uitzondering van de momenten dat hij daar moet zijn voor onderwijsactiviteiten. Hierbij is een marge gehanteerd van 15 minuten aanwezigheid voor aanvang en na het einde van een onderwijsactiviteit of daaraan gerelateerde gesprekken met docenten.

Ten aanzien van zaak nr. 202505945/1/A2, die op 26 oktober 2026 op zitting zal worden behandeld, heeft staatsraad Den Ouden, die als voorzitter van de meervoudige kamer belast is met de behandeling van deze zaak, op 16 oktober 2026 het verzoek gedaan zich te mogen verschonen. Staatsraad Den Ouden heeft te kennen gegeven dat bij de voorbereiding van bovenvermelde zaak is gebleken dat mr. D.K. Jongkind zich namens verweerder als gemachtigde heeft gesteld. Mr. Jongkind is vorig jaar gepromoveerd aan de Universiteit Leiden en staatsraad Den Ouden was één van haar promotoren. Om iedere schijn van vooringenomenheid bij de behandeling van het beroep te voorkomen, heeft staatsraad Den Ouden verzocht om verschoning.