Uitspraken

Bij besluit van 10 februari 2022 heeft de commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven de aanvraag van [appellante] voor een uitkering uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven afgewezen. [appellante] heeft op 21 september 2021 een uitkering uit het schadefonds aangevraagd omdat zij in de periode tussen 2015 en 2020 dagelijks door haar ex-partner is mishandeld. De CSG heeft de aanvraag van [appellante] bij het besluit van 10 februari 2022 afgewezen, omdat zij niet voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat zij het slachtoffer is geworden van een tegen haar opzettelijk gepleegd geweldsmisdrijf. Bij het besluit van 1 juli 2022 heeft de CSG het hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. De rechtbank heeft overwogen dat op grond van het beleid van de CSG een verzoek om een uitkering uit het schadefonds onderbouwd moet zijn met objectieve aanwijzingen die het aannemelijk maken dat iemand het slachtoffer is geworden van een tegen hem gepleegd opzettelijk geweldsmisdrijf.

Op 12 september 2022 heeft het college [appellant] een toegangsverbod voor onbepaalde duur opgelegd voor de gebouwen, terreinen en voorzieningen van de universiteit. Het college heeft [appellant] de toegang ontzegd tot de gebouwen, terreinen en voorzieningen van de universiteit. [appellant] is het daar niet mee eens. De voorzieningenrechter van het College van Beroep voor het Hoger Onderwijs (hierna: het CBHO) heeft zich bij mondelinge uitspraak van 14 november 2022 (CBHO nr. 2022/150.1) onbevoegd geacht om van een door [appellant] ingediend verzoek om een voorlopige voorziening kennis te nemen. De voorzieningenrechter van het CBHO heeft aan deze afwijzing ten grondslag gelegd dat het toegangsverbod geen grondslag vindt in de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek (hierna: de WHW).

Bij beslissing van 31 mei 2022 is [appellant] medegedeeld dat hij niet wordt toegelaten tot de masteropleiding Business Information Management van de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR), studiejaar 2022-2023. [appellant] is niet toegelaten tot een opleiding, omdat hij volgens de EUR geen bewijs heeft van een voldoende Engelse taalvaardigheid. Omdat hij vond dat er niet tijdig op zijn daartegen ingestelde administratief beroep werd beslist, heeft hij bij de Afdeling beroep ingesteld tegen het niet tijdig beslissen. Het college heeft daarna alsnog op het administratief beroep beslist en zijn administratief beroep kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Dit heeft het college gedaan omdat het administratief beroep naar zijn oordeel te laat is ingediend. Het beroep is op grond van artikel 6:20, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) van rechtswege mede gericht tegen deze beslissing en [appellant] is het met deze nieuwe beslissing niet eens.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Noord­-Holland van 3 februari 2022 in zaak nr. 20/5625. De burgemeester van Zaanstad heeft de Afdeling wegens het bestaan van gewichtige redenen verzocht te bepalen dat alleen de Afdeling van de stukken kennis zal nemen. In de stukken zijn gegevens over derden weggelakt om de persoonlijke levenssfeer van die personen te waarborgen. Dat is volgens de burgemeester een gewichtige reden.

Bij e-mail, ingekomen op 21 juni 2023, heeft [verzoeker] verzocht om wraking van staatsraad mr. E.J. Daalder als lid van de Afdeling belast met de behandeling van de zaken nrs. 202302172/1/A2, 202302174/1/A2, 202302918/1/A2 en 202303700/1/A2.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Overijssel van 4 mei 2022 in zaak nr. 21/945. Het geschil in de bodemzaak gaat over de afwijzing door de korpschef van politie van het verzoek van [appellant] om verwijdering en vernietiging van zijn gegevens die zijn verwerkt naar aanleiding van een voorval op 12 januari 2019. De korpschef heeft de Afdeling wegens het bestaan van gewichtige redenen verzocht te bepalen dat alleen de Afdeling van het stuk kennis zal nemen. De korpschef heeft bij zijn verzoek om geheimhouding verzocht om de geschoonde versie niet als processtuk aan [appellant] toe te sturen, omdat dit de staande praktijk zou doorkruisen. Deze praktijk houdt in dat nooit een kopie van het document zelf wordt verstrekt.

Bij besluit van 16 juli 2018 heeft de raad voor rechtsbijstand het verzoek van [appellante] tot het treffen van een vergoedingenarrangement afgewezen. [appellante] is advocaat. Zij heeft bij brief van 8 december 2017 de raad gevraagd om haar op grond van artikel 39 van het Bvr een afwijkende vergoeding toe te kennen voor rechtsbijstand in cassatiezaken in het kader van de Wet Bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen en die met terugwerkende kracht toe te passen. Zij heeft hierbij toegelicht dat de raad deze zaken aanmerkt als ‘andere strafzaken’ in de zin van het toen geldende artikel 15, eerste lid, van het Bvr. Volgens [appellante] is de daarmee corresponderende vergoeding voor rechtsbijstand in Bopz-cassatiezaken niet kostendekkend. Zij stelt dat het daarom in de rede ligt om deze zaken niet als strafrechtelijke maar als civiele cassatiezaken aan te merken en hiervoor ook de daarbij behorende hogere vergoeding toe te kennen.

Bij verwijzingsuitspraak van 26 mei 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1124, heeft de Afdeling in onder meer deze zaak het Hof van Justitie verzocht om in een prejudiciële beslissing uitspraak te doen over een door haar gestelde vraag over de uitleg van Verordening 604/2013 (de Dublinverordening). Bij arresten van 30 maart 2023, S.S., N.Z. en S.S., ECLI:EU:C:2023:269, en E.N., S.S. en J.Y., ECLI:EU:C:2023:272, heeft het Hof de door de Afdeling gestelde vragen beantwoord. Deze uitspraak gaat over de artikelen 29, eerste lid, en 27, derde lid, van de Dublinverordening. Deze bepalingen hebben betrekking op de termijn waarbinnen een vreemdeling kan worden overgedragen aan de verantwoordelijke lidstaat en op de opschorting van die termijn bij een beroep of een bezwaar tegen het overdrachtsbesluit. Meer concreet gaat het in deze zaak om de vraag of de overdrachtstermijn ook wordt opgeschort als een vreemdeling tijdens de Dublinprocedure bezwaar maakt tegen de afwijzing van een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning, omdat hij stelt in Nederland en/of in de verantwoordelijke lidstaat slachtoffer te zijn geworden van mensenhandel.

Bij uitspraak van 13 juni 2018 (ECLI:NL:RVS:2018:1962) heeft de Afdeling het hoger beroep van [verzoeker] tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 28 maart 2017 in zaak nr. 16/5089 ongegrond verklaard. [verzoeker] heeft het Waterschap Scheldestromen in 2015 verzocht om vergoeding van schade door verzakking van de voorgevel van zijn woning en zijn schuur. De Afdeling heeft het hoger beroep van [verzoeker] bij uitspraak van 13 juni 2018 ongegrond verklaard. De Afdeling heeft geoordeeld dat [verzoeker] niet aannemelijk heeft gemaakt dat het invoeren van flexibel peilbeheer en de aanwezigheid van stuwende duikers hebben geleid tot verzakking van de woning en de schuur, zodat geen grond bestaat voor schadevergoeding. [verzoeker] verzoekt om herziening van de uitspraak van 13 juni 2018. Hij voert aan dat het door hem ingebrachte deskundigenrapport van ir. L.G.H. Castelijn ten onrechte niet is meegenomen in de uitspraak.

Bij besluit van 15 februari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bodegraven-Reeuwijk aan [appellant] een last onder dwangsom opgelegd. Die houdt in dat hij uiterlijk 30 april 2019 het boothuis moet verwijderen en verwijderd moet houden op het perceel [locatie] te Reeuwijk. De last houdt verder in dat [appellant] de steiger op het perceel uiterlijk 30 april 2019 geheel moet verwijderen en verwijderd moet houden, of, als [appellant] een omgevingsvergunning aanvraagt voor de steiger van maximaal 6 m2, dan de steiger moet terugbrengen naar een omvang van 6 m2. Op 29 mei 2017, 16 november 2017 en 23 oktober 2018 heeft een toezichthouder van de gemeente een controle uitgevoerd op het perceel en geconstateerd dat het oude boothuis op het perceel is vervangen. Op 28 februari 2018 is [appellant] schriftelijk op de hoogte gesteld van de geconstateerde overtreding en in de gelegenheid gesteld om de overtreding uiterlijk binnen vier weken na dagtekening van de brief ongedaan te maken.

Bij besluit van 29 april 2021 heeft de raad van de gemeente Meierijstad het bestemmingsplan "Landelijk Gebied, herziening Keur 11" gewijzigd vastgesteld. Het bestemmingsplan maakt de bouw van twee woningen met twee bijgebouwen mogelijk. Daarvoor wijzigt de bestemming van "Agrarisch" naar "Wonen". Een van de woningen met bijgebouw wordt mogelijk gemaakt met de Ruimte-voor-Ruimte regeling, doordat de op het perceel aanwezige agrarische bebouwing wordt gesloopt. Het Groene Hart Brabant kan zich niet met dit plan verenigen en voert aan dat het plan in strijd is met een goede ruimtelijke ordening, omdat het leidt tot te veel ruimtelijke verspilling en verrommeling. In deze uitspraak gaat de Afdeling in op de vraag of de raad de keuze in het bestemmingsplan op dit punt goed heeft gemotiveerd.

Bij besluit van 6 juli 2021 heeft de raad van de gemeente Amersfoort het bestemmingsplan "Partiële herziening Bedrijventerreinen e.o. en snelwegen Lübeckweg - bouwmarkt en tuincentrum" vastgesteld. Bij besluit van 13 juli 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amersfoort een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een bouwmarkt met drive-in, een tuincentrum, een parkeergarage en bijbehorende objecten en voor het maken van handelsreclame (Bauhaus) op een perceel tussen de Brenninkmeijerlaan en de Lübeckweg te Amersfoort-Vathorst. Het bestemmingsplan maakt met een herziening van het bestemmingsplan "Bedrijventerreinen e.o. en snelwegen" op een perceel aan de Lübeckweg de vestiging mogelijk van een bouwmarkt, een tuincentrum, een bij het tuincentrum behorende onoverdekte buitenruimte, een drive-in en ondergeschikte detailhandel. De omgevingsvergunning ziet op de activiteiten 'bouwen' en het 'voeren van handelsreclame'. Met die omgevingsvergunning kunnen de winkel, parkeergarage, drive-in en bijbehorende terreininrichting en reclame-uitingen worden gerealiseerd.

Bij besluit van 23 augustus 2019 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Holland op grond van artikel 3.8 van de Wet natuurbescherming aan Exploitatie Circuit Park Zandvoort B.V. voor de periode van 23 augustus 2019 tot en met 30 april 2020 een ontheffing verleend van de verbodsbepalingen in artikel 3.5, tweede en vierde lid, van de Wnb, voor het opzettelijk verstoren van de rugstreeppad en de zandhagedis, en het beschadigen of vernielen van voortplantingsplaatsen of rustplaatsen van deze soorten voor het uitvoeren van werkzaamheden. CPZ exploiteert Circuit Park Zandvoort en is gevestigd aan de Burgemeester van Alphenstraat 108 in Zandvoort. Het circuitterrein ligt naast het gebied "Kennemerland-Zuid", dat aangewezen is als Natura 2000-gebied. Op 13 juli 2019 en 22 juni 2020 heeft CPZ aanvragen ingediend voor ontheffingen ten aanzien van de rugstreeppad en de zandhagedis. De ontheffing is gevraagd om op 16 locaties op het circuitterrein werkzaamheden uit te kunnen voeren, onder meer om de Formule 1 Dutch Grand Prix mogelijk te maken.

Bij besluit van 28 augustus 2020 heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan [appellante] een bestuurlijke boete opgelegd van € 18.000,00 in verband met een arbeidsongeval. De minister heeft van de inspectie sociale zaken en werkgelegenheid een boeterapport ontvangen. Dat boeterapport gaat over een ongeval dat op 11 november 2019 heeft plaatsgevonden bij [appellante]. Op die dag haperde het loopwiel van de containerlift bij de oppotlijn. Om te kunnen zien wat de reden was, was de afschermplaat verwijderd. Terwijl de machine in werking was, bekeek de onderhoudsmonteur van [appellante] het loopwiel. Toen raakte zijn rechter onderarm bekneld tussen de lift en het kokerframe van de containerlift. Hierdoor heeft hij letsel opgelopen en een week in het ziekenhuis gelegen.

Bij besluit van 16 januari 2020 heeft de minister van Infrastructuur en Waterstaat aan [appellante] een boete opgelegd van € 20.750,00 omdat zij niet de rust- en arbeidstijden heeft geregistreerd. [appellante] is een transportbedrijf voor goederenvervoer over de weg. De Inspectie Leefomgeving en Transport van het Ministerie van Infrastructuur en Milieu heeft in 2018 het bedrijf bezocht en informatie opgevraagd. De ILT controleert namelijk of bedrijven en personen de regels van de Arbeidstijdenwet en het Arbeidstijdenbesluit vervoer naleven. In dat kader heeft de ILT een onderzoek gedaan bij [appellante] over de periode 1 tot en met 28 januari 2018. De resultaten van dat onderzoek staan in het Rapport van bevindingen en zijn aanleiding geweest om het boeterapport van 2 september 2019 op te stellen. Uit dat boeterapport volgt dat [appellante] geen goede registratie van de arbeids- en rusttijden heeft gevoerd. De minister heeft daarom aan [appellante] een boete opgelegd. Volgens de rechtbank mocht de minister dat doen. [appellante] is het daar niet mee eens.

Bij besluit van 14 november 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Uden, nu Maashorst aan Stichting Circuit Scheiweg een omgevingsvergunning verleend voor het tijdelijk afwijken van het bestemmingsplan "Partiële herziening Buitengebied 2017" voor het gebruiken van een terrein op het perceel Scheiweg ongenummerd te Volkel voor motorcrossactiviteiten voor een periode van 10 jaar. Stichting Circuit Scheiweg heeft het terrein in 1993 aangekocht om motorcrosswedstrijden te houden en te trainen. Het terrein met het circuit is ongeveer 2,45 hectare groot. Tot 2010 zijn incidentele motorcrossevenementen gehouden die zijn vergund met een evenementenvergunning op grond van de Algemene Plaatselijke Verordening. Op 29 december 2010 heeft het college een vergunning op grond van de Wet milieubeheer verleend, waarin toestemming is gegeven om gedurende vijf jaar wekelijkse trainingen en twee wedstrijden per jaar te houden. De trainingen zijn in juli 2014 gestaakt vanwege strijd met het toen ter plaatse geldende bestemmingsplan. Stichting Circuit Scheiweg is van plan om de motorcrossactiviteiten op het terrein - dat feitelijk nog als circuit is ingericht - te hervatten.

Bij besluit van 7 oktober 2021 heeft de raad van de gemeente Voerendaal het bestemmingsplan "Landgoed Kasteel Puth e.o." vastgesteld. Het bestemmingsplan heeft betrekking op de herontwikkeling en herbestemming van diverse deelgebieden ten noorden van de dorpskern Voerendaal. Het betreft het gebouwencomplex kasteelhoeve Puth (Steinweg 1-3), de gronden behorende tot Steinweg 2, de bebouwing aan de Molenbeekstraat 25 en de omliggende agrarische gronden, het Hoenshuis (Hoensweg 17) en het daarbij behorend perceel, de woning Hoensweg 12, de woning Steinweg 5a, en de gronden op de hoek Steinweg - Puttersvoetpad (perceelnummer 121). Ook gronden waar in planologisch-juridische zin geen wijzigingen worden doorgevoerd, maar onderdeel uitmaken van het landgoed, vormen onderdeel van voorliggend bestemmingsplan. [appellant] heeft ten noordoosten van het plangebied gronden in eigendom en kan zich niet met het plan verenigen.

Bij besluit van 24 juni 2020 heeft de raad van Westerkwartier het verzoek van [appellant] tot wijziging van het bestemmingsplan "Bedrijventerreinen Leek en Oldebert", afgewezen. In artikel 5.1, onder r, van de regels van dat plan is bepaald dat op het perceel [locatie] volumineuze detailhandel is toegestaan, met dien verstande dat een oppervlakte van ten minste 1.000 m² en ten hoogste 2.500 m² bruto vloeroppervlakte per bedrijf is toegestaan, tenzij het detailhandel in auto’s, boten en caravans betreft. In dat geval geldt de maximale maat niet. [appellant] is eigenaar van het perceel [locatie] te Leek. Hij betoogt dat deze branchebeperking in strijd is met de Dienstenrichtlijn en daarom moet worden gewijzigd. [appellant] wenst ruimere mogelijkheden voor haar perceel, zoals de mogelijkheid voor een supermarkt, zodat zij meer mogelijkheden krijgt bij de verhuur en exploitatie van haar panden.

Bij tussenuitspraak van 7 december 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3627, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Schagen opgedragen om binnen 8 weken na verzending van die tussenuitspraak de daarin omschreven gebreken in het besluit van 2 november 2021 te herstellen en een eventueel nieuw of gewijzigd besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak onder 6.2 geoordeeld dat het besluit van 2 november 2021 is vastgesteld in strijd met het beginsel van rechtszekerheid, omdat het bij dat besluit elektronisch vastgestelde plan niet in overeenstemming is met de nota van zienswijzen die onderdeel uitmaakt van het vaststellingsbesluit. Naar aanleiding van het beroep van Zwanendal en [appellant B] had de raad op 2 juni 2022 al een kennisgeving gedaan van de beschikbaarstelling van een aangepaste versie van de partiële herziening van het bestemmingsplan "Pallas-reactor" op www.ruimtelijkeplannen.nl.

Bij besluit van 6 april 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg een omzettingsvergunning voor kamerverhuur verleend voor het pand Vlettevaart 63 in Tilburg. Het college heeft daarin bepaald dat het pand door maximaal vijf personen bewoond mag worden. Dit besluit is gebaseerd op artikel 21, aanhef en onder c, van de Huisvestingswet 2014 en de Huisvestingsverordening 2018 met de daarbij behorende beleidsregels. [appellant], die woont op het adres [locatie], heeft er bezwaar tegen dat het college op deze manier toestaat dat in dat pand vijf studenten komen wonen. Zij heeft aangevoerd dat studenten geen duurzame, gemeenschappelijke huishouding vormen en dat vergunningverlening daarom zou leiden tot strijdigheid met het ter plaatse geldende bestemmingsplan Blaak West 2007. Volgens [appellant] had het college de vergunning op grond van artikel 4, eerste lid, aanhef en onder e, van de verordening moeten weigeren.

Bij besluit van 2 november 2021 heeft de raad van de gemeente Schagen het bestemmingsplan "[locatie 1] te Schagen" vastgesteld. Met het plan wordt de agrarische bestemming van het agrarische bedrijfsperceel aan de [locatie 1] te Schagen gewijzigd naar een woonbestemming. Op dit perceel staan een boerderijwoning en agrarische bedrijfsopstallen. Het plan maakt de bouw van zeven woningen mogelijk en de omvorming van de boerderijwoning tot reguliere woning. Het perceel is in eigendom van BJK Vastgoed, die de woningen wil realiseren. [partij A] en anderen zijn de voormalige eigenaren van het perceel. Zij hadden daar tot juni 2021 een melkveehouderij. Het college kan zich niet met het plan verenigen, omdat het volgens hem in strijd is met artikel 16 van de Provinciale Ruimtelijke Verordening (hierna: de PRV) en de daarop gebaseerde Uitvoeringsregeling ruimte voor ruimte 2015. [appellant sub 2] woont aan de [locatie 2] te Schagen. Tussen zijn perceel en het plangebied ligt agrarische grond. De afstand tot het plangebied bedraagt ongeveer 25 m.

Het college van burgemeester en wethouders van Utrechtse Heuvelrug heeft bij besluit van 15 juli 2020 [appellant] onder oplegging van een dwangsom van € 1.250,- per week, tot een maximum van € 10.000,-, gelast de gestalde (schade)voertuigen en/of autowrakken op een aantal percelen achter de bedrijfshal [locatie] te Driebergen-Rijsenburg te verwijderen en verwijderd te houden. Het bedrijf [bedrijf] is gevestigd in een bedrijfshal. Achter deze bedrijfshal liggen een aantal percelen, kadastraal bekend secties E2182, E2176 en E1377, waar [appellant] eigenaar van is. Op het perceel, kadastraal bekend sectie E2182, rust de bestemming "Bedrijventerrein" volgens het bestemmingsplan "Bedrijventerreinen" (hierna: het bestemmingsplan) en op de percelen, kadastraal bekend secties E2176 en E1377, rust de bestemming "Groen". Volgens het college staan op deze laatste twee percelen enkele (schade)voertuigen en autowrakken gestald in strijd met het bestemmingsplan. Het college heeft daarom bij besluit van 15 juli 2020 besloten om daartegen handhavend op te treden.

Bij besluit van 6 januari 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een verzoek van [verzoeker] om naturalisatie afgewezen. [verzoeker] heeft van 5 november 2015 tot 5 november 2020 een verblijfsvergunning regulier voor verblijf bij haar partner gehad. Zij heeft voor het verstrijken van de geldigheidsduur van die vergunning geen verlenging daarvan aangevraagd. Bij besluit van 24 maart 2021 heeft de staatssecretaris de geldigheidsduur van die verblijfsvergunning voor de duur van één jaar verlengd met als ingangsdatum 13 januari 2021. Bij besluit van 13 oktober 2021 heeft de staatssecretaris de geldigheidsduur daarvan gewijzigd naar 13 januari 2021 tot 13 januari 2026. Hierdoor is een zogenoemd verblijfsgat ontstaan van ruim twee maanden. De staatssecretaris heeft het verzoek afgewezen, omdat ten tijde van het besluit daarop geen sprake was van onafgebroken vijf jaar toelating in het Koninkrijk. [verzoeker] beschikte in de periode van 5 november 2020 tot 13 januari 2021 immers niet over een geldige verblijfsvergunning, aldus de staatssecretaris.

Bij besluit van 3 februari 2022 heeft de raad van de gemeente Oldebroek het bestemmingsplan "Wezep, IKC Noord" vastgesteld. Met het bestemmingsplan wordt de realisatie van een schoolgebouw voor een integraal kindcentrum mogelijk gemaakt. In het schoolgebouw worden een basisschool, kinderopvang en buitenschoolse opvang gehuisvest. [appellante] kan zich niet met het bestemmingsplan verenigen omdat zij vreest voor geluids- en parkeeroverlast. Het plangebied is omsloten door de Noordsingel en De Bulten in Wezep.

Bij besluit van 12 november 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Oosterhout de aanvraag van [appellante] voor een omgevingsvergunning voor het uitbreiden van een kinderopvang door het bouwen van een bijgebouw aan de [locatie 1] in Oosterhout buiten behandeling gesteld. [appellante] is houder van een omgevingsvergunning voor brandveilig gebruik van een kinderopvang op het perceel aan de [locatie 1] te Oosterhout. Op 18 september 2020 heeft [appellante] een aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning voor het uitbreiden van de kinderopvang door het bouwen van een bijgebouw op het perceel. Bij brief van 12 oktober 2020 heeft het college [appellante] verzocht aanvullende gegevens aan te leveren en de beslistermijn opgeschort totdat de gegevens zouden zijn ontvangen. Daarbij is opgemerkt dat als de gegevens niet binnen de gestelde termijn worden ontvangen, de aanvraag buiten behandeling wordt gesteld.

Bij besluit van 24 maart 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de geldigheidsduur van de aan vreemdeling verleende verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd voor de duur van één jaar verlengd met als ingangsdatum 13 januari 2021. De vreemdeling komt uit Irak. Haar verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd voor verblijf bij haar partner is op 5 november 2020 verlopen. Op 13 januari 2021 heeft zij verzocht om verlenging van de geldigheidsduur van die verblijfsvergunning. De staatssecretaris heeft daarop de geldigheidsduur van de verblijfsvergunning verlengd met als ingangsdatum 13 januari 2021. Daardoor is het verblijfsrecht van de vreemdeling onderbroken en is een zogenoemd verblijfsgat ontstaan tussen 5 november 2020 en 13 januari 2021. Deze uitspraak gaat over de vraag of de staatssecretaris de ingangsdatum terecht heeft vastgesteld op 13 januari 2021. De rechtbank heeft overwogen dat de staatssecretaris de ingangsdatum van de verblijfsvergunning terecht heeft vastgesteld op 13 januari 2021.

Bij besluit van 23 maart 2022 heeft de raad van de gemeente Westervoort het bestemmingsplan "Fort Geldersoord Westervoort 2021" vastgesteld. In 2017 is voor de locatie "Fort Geldersoord" het bestemmingsplan "Geerken en Fort 2017" vastgesteld. Dit voorheen geldende bestemmingsplan voorzag in de realisatie van 24 woningen. De uitvoering van dat plan bleek volgens de raad echter niet haalbaar. Het oorspronkelijke bestemmingsplan is vastgesteld op initiatief van Bemog Projectontwikkeling en maakt de bouw van 20 twee onder-een-kap woningen mogelijk. Het wijzigingsbesluit omvat enkele wijzigingen ten opzichte van het oorspronkelijke bestemmingsplan, maar maakt nog steeds de bouw van deze 20 woningen mogelijk. Uit artikel 5.2 van de planregels (van het oorspronkelijke besluit en het wijzigingsbesluit) volgt dat alléén het bouwplan is toegestaan dat als bijlage 1 bij de planregels is gevoegd.

Bij besluit van 25 oktober 2019 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Holland aan Exploitatie Circuit Park Zandvoort B.V. een vergunning verleend op grond van artikel 2.7, tweede lid, van de Wet natuurbescherming voor het in gebruik hebben van Circuit Park Zandvoort, alsmede het uitvoeren van werkzaamheden ten behoeve van een aantal wijzigingen op het circuitterrein. CPZ exploiteert Circuit Park Zandvoort en is gevestigd aan de Burgemeester van Alphenstraat 108 in Zandvoort. Het circuitterrein ligt naast het gebied "Kennemerland-Zuid", dat aangewezen is als Natura 2000-gebied. Op 26 september 2019 heeft CPZ een aanvraag ingediend voor een vergunning op grond van artikel 2.7, tweede lid, van de Wnb voor de exploitatie van het circuitterrein dat de bestaande situatie omvat inclusief een aantal fysieke aanpassingen, zoals beschreven in de natuurtoets van Econsultancy van 25 september 2019. De voorgenomen aanpassingen maken onder meer het evenement Formule 1 Dutch Grand Prix mogelijk en bestaan uit het plaatsen van tijdelijke tribunes, grondverzet, het slopen en plaatsen van bebouwing, aanleg van twee tunnels.

Bij besluit van 1 februari 2022 heeft de raad van de gemeente Hollands Kroon het bestemmingsplan "Nieuwesluizerweg 42 Slootdorp" vastgesteld. Het gaat hier om de herontwikkeling van het terrein van het voormalig Joodse Werkdorp Nieuwesluis. Dat ligt aan de rand van de Wieringermeer, aan de noordzijde van de Nieuwesluizerweg. Het Joodse werkdorp bestaat uit een boerderijwoning/gemeenschapshuis met daarachter een terrein. Er is een goed herkenbaar gebleven halfronde hoofdopzet, waaraan oorspronkelijk zestien straalsgewijs geplaatste barakken waren gesitueerd. Het plan beoogt de historische situatie te herbouwen. Om dit mogelijk te maken worden er zes logiesgebouwen en een gebouw voor gemeenschappelijke voorzieningen gerealiseerd in een halve cirkel achter het bestaande gemeenschapshuis. Het bestaande gemeenschapshuis/boerderijwoning en de gronden eromheen hebben de status van rijksmonument. Het wordt een museum. In de directe omgeving van het plangebied is een grote behoefte aan huisvesting voor tijdelijke werknemers.

[appellant] heeft beroep ingesteld tegen het uitblijven van een besluit van de minister van Economische Zaken en Klimaat op zijn aanvraag van 29 januari 2021. De Beleidsregel vergoeding kosten aardbevingsbestendige nieuwbouw Groningen van 29 juni 2020 (de zogenoemde Publieke Nieuwbouwregeling, hierna: de regeling) voorziet in een procedure voor het vergoeden van de meerkosten van maatregelen bij het bouwen van nieuwe aardbevingsbestendige gebouwen in het aardbevingsgebied in Groningen. Op aanvraag aan de eerste eigenaar wordt een vergoeding verstrekt voor de extra kosten in verband met het ontwerpen en bouwen van een nieuw gebouw dat voldoet aan de normen neergelegd in de daarvoor gehanteerde Nederlandse Praktijkrichtlijn NPR 9998. In hoger beroep staat de vraag centraal of [appellant] een aanvraag heeft ingediend.

Bij besluit van 23 mei 2022 heeft de raad van de gemeente Tilburg het bestemmingsplan "Piushavengebied 2009, 7e herziening (Galjoenstraat Noord)" vastgesteld. Het plangebied wordt globaal begrensd door de Galjoenstraat aan de zuidkant, de perceelsgrens van het perceel [locatie 2] aan de westkant, de tuinen van de Hoogvensestraat 52 tot en met 84 aan de noordkant en de perceelsgrens van Galjoenstraat 3 t/m 3c aan de oostkant. Het plan voorziet in de ontwikkeling van het deelplan Galjoenstraat Noord, dat onderdeel is van de gebiedsontwikkeling Piushaven. In het plangebied zijn maximaal 30 grondgebonden en 22 gestapelde woningen toegestaan. Volgens paragraaf 1.2 van de plantoelichting was het perceel in gebruik voor bedrijvigheid en opslag. De bestaande opstallen, met uitzondering van de loods Galjoenstraat 37, zullen worden gesloopt, zo staat in de toelichting. [appellant sub 1] en [appellant sub 2A] kunnen zich niet met het plan verenigen en hebben daarom beroep ingesteld.

Bij besluit van 21 juni 2022 heeft de raad van de gemeente Altena het bestemmingsplan "[locatie 1] Wijk en Aalburg" vastgesteld. [partij] is gevestigd aan weerszijden van de weg [locatie 1] en [locatie 2] in Wijk en Aalburg. Het bedrijf is een boterompak- en deegfabriek voor productie en verkoop van basisdegen. De boterompakactiviteiten vinden plaats aan [locatie 2] en de productie en verkoop van basisdegen vindt plaats aan [locatie 1]. De fabriek ligt in de bebouwde kom. In de directe omgeving zijn onder meer woningen, een school en bedrijven aanwezig. Het gaat om een gemengd gebied. [partij] wil een nieuw fabrieksgebouw neerzetten dat efficiënter en toekomstbestendig is. Haar plannen zijn in strijd met het vorige bestemmingsplan "Spijk en omgeving". Het huidige bestemmingsplan maakt de nieuwbouw van de fabriek mogelijk, waarbij alle activiteiten aan [locatie 1] plaatsvinden. Het bestemmingsplan voorziet niet in een wijziging van het planologisch kader van het bedrijfsterrein aan [locatie 2]. Daar blijft in hoofdzaak het bestemmingsplan "Spijk en omgeving" gelden.

Bij besluit van 15 december 2021 hebben provinciale staten van Gelderland het verzoek van [appellante] om het inpassingsplan "Windpark Bommelerwaard-A2" te herzien, afgewezen. Het inpassingsplan voorziet in een windpark met drie windturbines met een gepland opgesteld vermogen van 7,5 tot 12 megawatt. Windpark Bommelerwaard-A2 B.V. is de initiatiefnemer. Het windpark is globaal gelegen tussen de Rijksweg A2 en de spoorlijn Utrecht-Den Bosch, ten zuidoosten van Zaltbommel. Inmiddels is de bouw van het windpark voltooid en is het windpark in bedrijf. Eerder heeft [appellante] ook, gezamenlijk met anderen, verzocht om de ter verwezenlijking van het windpark door het college van gedeputeerde staten van Gelderland bij besluit van 4 juni 2018 verleende ontheffing op grond van de Wet natuurbescherming en de bij besluiten van 14 en 22 november 2019 verleende omgevingsvergunningen in te trekken. Het college heeft bij besluiten van 24 december 2021 en 14 januari 2022 geweigerd om deze besluiten in te trekken.

Bij besluit van 27 juni 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Overbetuwe het wijzigingsplan "Oosterhout, [locatie 1]" vastgesteld. Het plan heeft betrekking op de gronden ten oosten van de woning op het perceel [locatie 1] in Oosterhout. Het plan voorziet in de omzetting van de bestemming van deze gronden van "Agrarisch" naar "Tuin". Hiervoor wordt gebruikgemaakt van de wijzigingsbevoegdheid van artikel 3.6 van de planregels van het bestemmingsplan "Oosterhout", vastgesteld door de raad bij besluit van 10 april 2012. [appellant] is eigenaar van het perceel [locatie 2], direct ten zuiden van het plangebied. Op dit perceel exploiteert [appellant] een (melk)rundveehouderij, met ongeveer 100 (melk)koeien/runderen. [appellant] heeft beroep ingesteld tegen het wijzigingsplan, omdat hij vreest dat de wijziging van de bestemming leidt tot beperkingen van zijn agrarische bedrijfsvoering.

Tijdens de zitting op 5 juli 2023 heeft [verzoeker] verzocht om wraking van staatsraad mr. J.E.M. Polak (hierna: de staatsraad) als lid van de enkelvoudige kamer belast met de behandeling van de zaken nrs. 202207172/1/A2, 202207175/1/A2 en 202207176/1/A2.

Conclusie van staatsraad advocaat-generaal Snijders over de prejudiciële vragen zoals op grond van de Tijdelijke wet Groningen door de Rechtbank Noord-Nederland gesteld bij tussenuitspraak van 28 april 2023, in zaak nr. 22/2463T, in het geding tussen [eiser] tegen het Instituut Mijnbouwschade Groningen. De vragen aan de Afdeling bestuursrechtspraak zijn gesteld over de toepassing van de wet door het Instituut Mijnbouwschade Groningen. Het is de enige bepaling op grond waarvan de mogelijkheid bestaat om prejudiciële vragen te stellen aan de Afdeling. Het is de eerste keer dat van deze mogelijkheid gebruik wordt gemaakt. Ná de verkoop, maar vóór de levering van de woning heeft de verkoper bij het IMG een vergoeding gevraagd voor schade aan de woning. Het IMG heeft de vergoeding ná de levering eerst toegekend, maar is daar later op teruggekomen. De aanvraag is alsnog afgewezen en het uitgekeerde bedrag is teruggevorderd. Zowel de verkoper als de kopers van de woning menen recht te hebben op de vergoeding.