Uitspraken

Bij uitspraak, onderscheidenlijk tussenuitspraak van 20 januari 2021, ECLI:NL:RVS:2021:105 heeft de Afdeling de minister van Infrastructuur en Waterstaat opgedragen om binnen 26 weken na de verzending van deze tussenuitspraak de daarin genoemde gebreken in het tracébesluit A12/A15 Ressen-Oudbroeken (ViA15) en het tracébesluit A12/A15 Ressen-Oudbroeken (2019), wijziging van het tracébesluit A12/A15 Ressen-Oudbroeken (2017) te herstellen met inachtneming van wat over die gebreken in deze tussenuitspraak is overwogen. In deze uitspraak wordt een oordeel gegeven over de rekenafstand van 25 km voor de berekening van stikstofdepositie op Natura 2000-gebieden en over het gebruik van het rekenmodel SRM2+ voor depositieberekeningen voor wegverkeer. De rekenafstand is vanaf 20 januari 2022 ook geïmplementeerd in AERIUS Calculator 2021. Dat is het rekenmodel dat bij tracébesluiten en natuurvergunningen voor projecten die stikstofdepositie kunnen veroorzaken moet en bij bestemmingsplannen kan worden gebruikt. Het oordeel van de Afdeling over de rekenafstand is daarom niet alleen van belang voor het TB2021, maar ook voor veel andere projecten.

Bij uitspraak van 9 november 2022, heeft de Afdeling het onderzoek in de zaak heropend ter voorbereiding van een nadere uitspraak over de gevorderde schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn. [appellant] voert aan dat de redelijke termijn is overschreden, omdat de gehele procedure langer duurt dan twee jaar. [appellant] wijst daarbij op de voorgeschiedenis van de totstandkoming van het bestemmingsplan "Motorcrossterrein De Prikkedam", dat door de raad opnieuw en gewijzigd is vastgesteld op 8 maart 2022. Volgens [appellant] zou schadevergoeding moeten volgen.

Bij besluit van 10 juli 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Reusel-De Mierden het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden afgewezen. [partij] is eigenaar van het perceel [locatie 1] in Reusel. Zij heeft op dat perceel een overkapping gebouwd in strijd met het bestemmingsplan zonder een geldige omgevingsvergunning, terwijl zij die wel nodig had. Het gaat om een overkapping met een lengte van ongeveer 21 meter en een breedte van 10 meter. Het college heeft [partij] in een besluit van 30 november 2017 opgedragen om de overkapping op het perceel binnen twee maanden te verwijderen en verwijderd te houden. Als zij dat niet doet, moet zij een dwangsom van € 8.000,00 per week met een maximum van € 24.000,00 betalen. Dat is een zogenoemde 'last onder dwangsom' en deze last staat in rechte vast. In een brief van 14 mei 2018 heeft het college aan [partij] medegedeeld dat aan de last is voldaan.

Bij vier afzonderlijke besluiten van 30 augustus 2018 heeft de staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat krachtens de Verordening (EG) nr. 1013/2006, betreffende de overbrenging van afvalstoffen bezwaar gemaakt tegen de overbrenging van afvalstoffen ((glas van) kathodestraalbuizen) van de Verenigde Staten van Amerika naar Nederland. Deze zaken gaan over de geplande overbrengingen van (glas van) kathodestraalbuizen (Cathode Ray Tubes) vanuit het buitenland naar de inrichting van [appellante] in Son. Deze afvalstoffen zijn afkomstig van beeldbuizen van onder meer afgedankte televisietoestellen. In de inrichting van [appellante] in Son wordt het CRT-glas gebroken en met een stangenzeef gescheiden in een grove fractie (het schermglas) en een fijne fractie (het trechterglas). Het schermglas heeft een relatief laag loodgehalte, het trechterglas een relatief hoog loodgehalte. Gedurende het breken en zeven van het CRT-glas wordt het fluorescentiepoeder van het glas afgezogen. Het schermglas wordt in de inrichting van [appellante] in Helmond gebruikt als toeslagmateriaal (vervanger van zand en grind) in betonblokken.

Bij besluit van 14 juni 2015 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eindhoven een aanvraag van [appellant] om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. [appellant] is sinds 10 december 1999 eigenaar van het perceel, kadastraal bekend gemeente Woensel, sectie A, nr. 4422 te Eindhoven. Onder het planologische regime van het bij raadsbesluit van 4 september 1997 vastgestelde bestemmingsplan Goederendistributiecentrum Acht had het perceel, dat een oppervlakte van 13.096 m² heeft, een uit te werken bestemming voor bedrijfsdoeleinden. Onder het planologische regime van het bij raadsbesluit van 21 oktober 2008 vastgestelde bestemmingsplan Bedrijventerrein GDC-Noord had het perceel voor een deel een bestemming voor groendoeleinden, voor een ander deel een bestemming voor verkeersdoeleinden en voor het resterende deel een uit te werken bestemming voor bedrijfsdoeleinden.

Bij besluit van 2 juli 2020 heeft de raad van de gemeente Waalwijk het bestemmingsplan "Akkerlanen" en het gelijknamige exploitatieplan vastgesteld. Het plan maakt maximaal 210 woningen mogelijk aan de Akkerlaan in Waalwijk, aan de zuidoostrand van Waalwijk. Het plangebied ligt ten noordwesten van het Hoefsvengebied; een recreatiegebied. [appellant] en 2. Stichting Hoefsvengebied zijn het niet eens met het plan vanwege de gevolgen die het heeft voor het recreatiegebied en de omliggende natuur. [appellant sub 1] woont aan [locatie] in Waalwijk. Hij betoogt dat het plan in strijd is met de Wet natuurbescherming (hierna: Wnb). Volgens hem gaat als gevolg van het plan het leefgebied van de in het nabijgelegen Natura 2000-gebied "Loonse en Drunense Duinen & Leemkuilen" voorkomende beschermde soorten verloren en heeft het plan negatieve gevolgen voor dit Natura 2000-gebied.

Bij besluit van 22 september 2020 heeft de raad van de gemeente Oosterhout het bestemmingsplan "Oosterhout-Zuid 2020 ([locatie 1])" vastgesteld. Bij uitspraak van 5 september 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2904, heeft de Afdeling het besluit van de raad van 16 mei 2017 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Oosterhout-Zuid 2017", voor zover het betreft de vaststelling van het plandeel met de bestemming "Bedrijf" ter plaatse van de oostelijke zijde van het pand van [appellante] aan de [locatie 1] in Oosterhout, vernietigd. De raad heeft bij besluit van 22 september 2020 het plan vastgesteld voor het gehele perceel [locatie 1] en [locatie 2] in Oosterhout. Het plan maakt met een functiewijziging nader gedefinieerde grootschalige detailhandel mogelijk in het bestaande bedrijfsgebouw in het plangebied, waar een autoshowroom was gevestigd. Bij de aanduiding ‘specifieke vorm van bedrijf - opslag lpg & vulstation’ is de bestaande functie van verkooppunt voor motorbrandstoffen met LPG behouden. Het bouwvlak is aangepast aan de bestaande situatie. De locaties waar de LPG-voorzieningen zijn toegestaan, zijn op de verbeelding van het plan vastgelegd.

Bij besluit van 15 oktober 2020 heeft de raad van de gemeente Hilvarenbeek het bestemmingsplan Reparatieplan Buitengebied Hilvarenbeek 2019 vastgesteld. Het reparatieplan 2019 is vastgesteld voor onder meer het herstellen van fouten van zowel het bestemmingsplan "Buitengebied" uit 2014 als van het bestemmingsplan "Buitengebied Hilvarenbeek 2014 reparatieplan" uit 2017. [appellant] exploiteert een agrarisch bedrijf op de percelen aan de [locatie 1] in Esbeek en [locatie 2] in Hilvarenbeek. [appellant] gebruikte voorheen de gronden aan de overzijde van het perceel [locatie 1] feitelijk voor zijn voeropslag. In het reparatieplan 2019 is op het perceel in de richting van het zandpad aan de noordzijde van het perceel, een differentiatievlak van ongeveer 1.178 m² voor de voeropslag van [appellant] opgenomen, met de aanduiding "specifieke bouwaanduiding - bestaande voorzieningen".

Bij uitspraak van 23 augustus 2017, in zaak nr. 201601112/1/A2, ECLI:NL:RVS:2017:2222, heeft de Afdeling het hoger beroep van [verzoeker] tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 4 januari 2016 in zaak nr. 15/1383 ongegrond verklaard. [verzoeker] heeft op of omstreeks 28 juni 2004 een schaduwboekhouding van [bouwbedrijf] aan de Belastingdienst overgelegd. Bij brief van 16 september 2014 heeft [verzoeker] de staatssecretaris verzocht om toekenning van tipgeld voor de door hem verstrekte informatie. De staatssecretaris heeft dit verzoek afgewezen. In het geschil dat heeft geleid tot de uitspraak van 23 augustus 2017, waarvan [verzoeker] nu herziening vraagt, heeft de Afdeling geoordeeld dat de beslissing van de staatssecretaris tot afwijzing van zijn verzoek geen besluit is als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Awb. De beslissing is geen publiekrechtelijke rechtshandeling, omdat een wettelijke grondslag voor het verrichten van een dergelijke rechtshandeling ontbreekt.