Uitspraken

Bij brief, ingekomen op 17 mei 2023, heeft [verzoeker] verzocht om wraking van staatsraden mr. C.H.M. van Altena, mr. B. Meijer en mr. W. den Ouden, als leden van de meervoudige kamer belast met de behandeling van de zaak nr. 202200635/1/A2. Op verzoek van een partij kan ieder van de rechters die een zaak behandelt, worden gewraakt op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Dit staat in artikel 8:15 van de Awb. [verzoeker] heeft aan zijn verzoek om wraking ten grondslag gelegd dat het onderzoek op de zitting van 8 mei 2023 volgens hem niet naar behoren is uitgevoerd. Zo wijst [verzoeker] erop dat de Afdeling op de zitting geen navraag heeft gedaan naar de achtergrond van de door hem meegebrachte deskundige. Ook heeft de Afdeling ten onrechte geen onafhankelijke deskundige ingeschakeld en in plaats daarvan slechts opgemerkt "dat de meningen van de wederzijdse deskundigen tegenstrijdig zijn, maar dat er geen gerede twijfel bestaat over de mening van de door het bestuursorgaan ingeschakelde deskundige."

Tijdens de zitting op 17 mei 2023 heeft [verzoeker] verzocht om wraking van staatsraad mr. D.A. Verburg (hierna: de staatsraad) als lid van de Afdeling bestuursrechtspraak belast met de behandeling van de zaak nr. 202203810/1/R3. Op verzoek van een partij kan ieder van de rechters die een zaak behandelt, worden gewraakt op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Dit staat in artikel 8:15 van de Awb. [verzoeker] heeft aan zijn verzoek om wraking ten grondslag gelegd dat de staatsraad vooringenomen is. Tijdens de zitting op 17 mei 2023 heeft [verzoeker] een ambtenaar bij de gemeente aangemerkt als onderkruiper. De staatsraad heeft ten onrechte verzocht om deze aanduiding niet te gebruiken. Het woord "onderkruiper" is volgens [verzoeker] een normaal woord en hij begrijpt niet waarom hij dit woord niet heeft mogen gebruiken. [verzoeker] stelt dat vrijheid van meningsuiting ook in de rechtszaal geldt.

Bij besluit van 8 juni 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. Bij besluit van 9 oktober 2020 heeft college het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard. Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 15 juli 2022 van de rechtbank Amsterdam.

Bij besluit van 28 september 2017 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag de verzoeken van [appellant] om handhavend op te treden tegen bouwwerkzaamheden op het Willem Dreespark te Den Haag afgewezen. [appellant] woont aan het Willem Dreespark in Den Haag, in een flatgebouw dat in eigendom en beheer is bij Stichting Staedion. Stichting Staedion heeft onderhouds- en renovatiewerkzaamheden verricht in verschillende flats aan het Willem Dreespark, waaronder de flat waarin [appellant] woont. Hierbij is een nieuwe verwarmingsinstallatie aangebracht in de flatgebouwen. [appellant] heeft het college verzocht om handhavend optreden tegen Stichting Staedion vanwege de mogelijke aanwezigheid van asbest in het gebouw, het zonder omgevingsvergunning verwijderen van een asbesthoudende vloer en het boren van gaten in de draagconstructie van het gebouw ten behoeve van het plaatsen van de nieuwe verwarmingsinstallatie. Ook heeft [appellant] om handhaving verzocht omdat Stichting Staedion volgens hem te weinig aandacht schonk aan de brandveiligheid.

Bij besluit van 28 december 2018 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het recht op zorgtoeslag voor het jaar 2018 vastgesteld op € 190,00 en het kindgebonden budget op € 1.410,00. [appellante] woont sinds 8 november 2016 met haar minderjarige dochter op het adres [locatie]. De broer van [appellante] heeft van 14 september 2017 tot 12 oktober 2018 bij haar in huis gewoond. De Belastingdienst/Toeslagen heeft de broer van [appellante] in de periode van januari 2018 tot november 2018 als toeslagpartner aangemerkt. De dienst heeft als gevolg daarvan bij besluit van 28 december 2018 het recht op zorgtoeslag en kindgebonden budget van [appellante] voor het jaar 2018 herzien. [appellante] is het er niet mee eens dat haar broer als toeslagpartner is aangemerkt en dat zij als gevolg hiervan voorschotten moet terugbetalen.

Bij besluit van 24 september 2020 heeft de raad van de gemeente Nuenen, Gerwen en Nederwetten het bestemmingsplan "Nederwetten, herziening [locatie 1]" (hierna: het bestemmingsplan) gewijzigd vastgesteld. De Afdeling heeft in haar uitspraak van 8 januari 2020, ECLI:NL:RVS:2020:32, het bestemmingsplan "Buitengebied", dat voorziet in een actualisatie van het planologische regime voor het buitengebied van Nuenen, gedeeltelijk vernietigd. De vernietiging had betrekking op, voor zover nu van belang, het plandeel met de bestemming "Agrarisch met waarden - Groenblauwe mantel" voor zover het betreft de aanduiding "paardenhouderij" voor het perceel aan de [locatie 1] in Nuenen.

Bij besluit van 30 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam op grond van artikel 2.2, eerste lid, aanhef en onder g, van de Wet algemene bepalingen Omgevingsrecht in samenhang met artikel 4:11b van de Algemene plaatselijke verordening Rotterdam aan de gemeente Rotterdam een omgevingsvergunning verleend voor het kappen van zes platanen en het verplanten van één plataan aan het Delftseplein in Rotterdam. De gemeente Rotterdam heeft de omgevingsvergunning aangevraagd in verband met het bouwrijp maken van gronden voor het project ‘Tree House’ aan het Delftseplein in Rotterdam. In het besluit staat dat verplanten van platanen 1 tot en met 6 niet mogelijk is. Verder staat in dit besluit dat geen sprake is van bijzondere of onvervangbare waarden van genoemde houtopstanden.

Bij besluit van 18 april 2017 heeft het college van burgemeester en wethouders van 's-Hertogenbosch aan H.D.V. Den Bosch Orhan Gazi omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een Turks cultureel centrum en een moskee op het perceel Zandveldstraat 3 te ’s-Hertogenbosch. Het bouwplan voorziet in de bouw van een Turks cultureel centrum en een moskee op de hoek van de Zandveldstraat en de Schutskampstraat te ’s-Hertogenbosch. De beoogde moskee is voorzien nabij het nabijgelegen winkelcentrum De Helftheuvelmoet en moet de op hetzelfde terrein gelegen moskee vervangen. Voor de bezoekers worden er 48 parkeerplaatsen aangelegd op eigen terrein. Voor zover er meer parkeerplaatsen nodig zijn is het de bedoeling dat er gebruik wordt gemaakt van nabijgelegen openbare parkeerplaatsen waaronder die aan de Zandveldstraat. De coöperatie komt op voor de belangen van de winkeliers in het winkelcentrum. Zij heeft hoger beroep ingesteld omdat het bouwplan volgens haar voorziet in onvoldoende parkeerplaatsen waardoor moskeebezoekers zullen parkeren op parkeerplaatsen die bestemd zijn voor bezoekers van het winkelcentrum.

Bij besluit van 24 juli 2020 heeft de minister van Buitenlandse Zaken de aanvraag van [wederpartij] voor een Nederlands paspoort afgewezen. [wederpartij] heeft de Britse nationaliteit. Zij had tot 2017 ook de Nederlandse nationaliteit. [wederpartij] heeft van december 2007 tot en met oktober 2018 onafgebroken in Zuid-Afrika gewoond. Op grond van artikel 15, eerste lid, aanhef en onder c, van de Rijkswet op het Nederlanderschap, zoals dat artikel destijds luidde, gaat het Nederlanderschap voor een meerderjarige persoon van rechtswege verloren als die persoon ook een andere nationaliteit bezit en gedurende een onafgebroken periode van 10 jaar het hoofdverblijf buiten Nederland heeft gehad. Op 30 augustus 2019 heeft [wederpartij] een aanvraag gedaan voor een Nederlands paspoort. De minister heeft de aanvraag afgewezen omdat [wederpartij] op grond van artikel 15, eerste lid, aanhef en onder c, van de RWN, het Nederlanderschap in 2017 van rechtswege heeft verloren.

Bij tussenuitspraak van 17 augustus 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2388, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Teylingen opgedragen binnen 12 weken na de verzending van de tussenuitspraak het daar omschreven gebrek in het besluit van de raad van 8 juli 2021 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Recreatiepark Watertuin 1e herziening" te herstellen. De Afdeling heeft in overweging 8.1 van de tussenuitspraak overwogen dat het plan op het perceel [locatie] de uitoefening van aan-huis-gebonden beroepen toestaat en een omgevingsvergunning voor kleinschalige bedrijfsmatige activiteiten mogelijk maakt. Dit gebruik was in het bestemmingsplan "Recreatiepark Watertuin" niet mogelijk. De reden om dit gebruik op een recreatief terrein in het voorliggende plan wel toe te staan is niet af te leiden uit het besluit van 8 juli 2021. Alleen daarom al heeft de raad de belangenafweging op dit punt niet deugdelijk gemotiveerd. Gelet hierop is het beroep van [appellant] tegen het besluit van 8 juli 2021 gegrond.

Bij tussenuitspraak van 14 september 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2692, heeft de Afdeling de raad opgedragen om binnen 20 weken na verzending van die tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van 8 juli 2021 te herstellen en een eventueel nieuw of gewijzigd besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken en de uitkomst aan de Afdeling en Albemarle mede te delen. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak onder 10.3 geoordeeld dat aan het bestemmingsplan geen kenbare afweging ten grondslag ligt van het belang bij handhaving van de hotelfunctie op de kavels nabij het bedrijventerrein van Albemarle en het bedrijfsbelang van Albemarle. Dit betekent dat het besluit waarbij het bestemmingsplan "Hamerstraatgebied, 1e herziening" is vastgesteld, in strijd is met artikel 3:46 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) voor zover daarin de functie "horeca V" is toegekend aan de kavels nabij het bedrijventerrein van Albemarle. Het beroep is gegrond en het besluit van 8 juli 2021 moet in zoverre worden vernietigd.

Bij tussenuitspraak van 24 augustus 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2456, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Hoorn opgedragen om binnen 12 weken na de verzending daarvan de geconstateerde gebreken in het besluit van 21 september 2021 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Rozenbuurt" te herstellen door een ander besluit te nemen. De tussenuitspraak is gedaan naar aanleiding van de beroepen van [appellant sub 1], [appellant sub 2], [appellant sub 3] en [appellant sub 4], omdat in het besluit van 21 september 2021 verschillende gebreken zijn geconstateerd. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak onder meer overwogen dat de raad heeft beoogd om binnen het plangebied hoogbouw van maximaal acht bouwlagen mogelijk te maken, maar dat de planregels het mogelijk maken woongebouwen te realiseren met meer dan de beoogde acht bouwlagen. Verder heeft de Afdeling overwogen dat de raad bij de vaststelling van het plan rekening heeft gehouden met het "Bomenbeleidsplan Hoorn" en dat hij het plan alleen ruimtelijk aanvaardbaar acht als 1,3 boom per wooneenheid wordt geplant.

Bij tussenuitspraak van 16 november 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3313 (hierna: de tussenuitspraak), heeft de Afdeling de raad van de gemeente Eindhoven opgedragen om binnen 16 weken na verzending van de tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van de raad van 22 september 2021 tot vaststelling van het bestemmingsplan "II Emmasingelkwadrant-Fellenoord 2013 (Victoriatoren)", te herstellen. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak onder 4.2 overwogen dat niet kan worden beoordeeld of de raad de parkeerbehoefte voor de bewoners van de in het plan voorziene wooneenheden redelijkerwijs heeft kunnen vaststellen op 42 parkeerplaatsen. De raad heeft de bijstelling van de parkeerbehoefte voor de bewoners van de wooneenheden in de vorm van een vermindering van 47 parkeerplaatsen, niet op een navolgbaar uitgangspunt gebaseerd. Hij heeft in dit opzicht niet mogen volstaan met de overweging dat in de Actualisatie nota parkeernormen 2019 een deelmobiliteitscorrectie is opgenomen. Die correctie houdt in dat in het centrum het gebruik van één deelauto tien parkeerplaatsen vervangt.

Bij besluit van 2 december 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zeewolde [appellanten] onder oplegging van een dwangsom gelast om het niet-recreatieve gebruik van de recreatiewoning aan de [locatie] te Zeewolde te beëindigen en beëindigd te houden. [appellanten] zijn de eigenaren van de recreatiewoning. Op grond van het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Recreatieterrein Hosterwold 2012" mag de recreatiewoning niet worden gebruikt voor permanente bewoning. Volgens het college woonden [appellanten] ten tijde van belang in de recreatiewoning, terwijl zij niet over een omgevingsvergunning beschikken op grond waarvan dat met het bestemmingsplan strijdige gebruik is toegestaan. Van 15 november 2012 tot 30 december 2019 stonden [appellanten] in de basisregistratie personen ingeschreven op een door hun opgegeven woonadres in Hilversum. Van 30 december 2019 tot 10 augustus 2020 stonden [appellanten] in de brp ingeschreven op het adres van de recreatiewoning. Per 10 augustus 2020 staan zij ingeschreven op een ander adres in Zeewolde.

Bij besluit van 31 december 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen onder meer de aanspraak van [appellant] op kinderopvangtoeslag over 2018 definitief berekend en vastgesteld op € 6.822,00. Op 28 januari 2018 heeft [appellant] de Belastingdienst/Toeslagen verzocht aan hem kinderopvangtoeslag toe te kennen. De Belastingdienst/Toeslagen heeft [appellant] bij besluit van 21 februari 2018 een voorschot kinderopvangtoeslag voor 2018 verleend van € 19.250,00. De dienst heeft het voorschot bij besluit van 8 april 2019 herzien en op € 16.053,00 vastgesteld. Bij besluit van 31 december 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de aanspraak op kinderopvangtoeslag definitief vastgesteld op € 6.822,00.

Bij besluit van 3 juli 2020 heeft Stichting Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond een aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellant] heeft een urgentieverklaring op grond van medische noodzaak aangevraagd, omdat hij door slijtage van zijn knie pijn ervaart bij het traplopen en daarom zijn woning niet meer goed kan betreden en verlaten. De GGD heeft geconcludeerd dat weliswaar sprake is van medische problematiek, maar niet in zodanige mate dat voor [appellant] een medische noodzaak bestaat om binnen drie maanden te verhuizen. Bovendien bestaan er nog behandelopties voor de door [appellant] aangegeven klachten en beperkingen. SUWR heeft de urgentieverklaring onder verwijzing naar het advies van de GGD afgewezen en dat besluit in bezwaar gehandhaafd. Ook ziet SUWR geen aanleiding de hardheidsclausule toe te passen.

Bij besluit van 20 januari 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid het verzoek van [appellante] om haar het Nederlanderschap te verlenen afgewezen. [appellante] en haar echtgenoot zijn op [datum] 2016 getrouwd. Haar echtgenoot heeft de Nederlandse nationaliteit. [appellante] is sinds 21 december 2016 in het bezit van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd, onder de beperking 'verblijf als familie- of gezinslid', laatstelijk verlengd tot 25 oktober 2023. Niet in geschil is dat [appellante] van 21 december 2016 tot 26 augustus 2020 op het adres van haar echtgenoot stond ingeschreven in de basisregistratie personen. Zij heeft op 2 juli 2020 een verzoek om naturalisatie ingediend. De staatssecretaris heeft haar verzoek om naturalisatie afgewezen, omdat zij niet heeft samengewoond met haar echtgenoot tot aan het moment van het besluit op haar verzoek om het Nederlanderschap. Haar echtgenoot heeft namelijk van 27 augustus 2020 tot 26 januari 2021 in Kenia verbleven om voor de vader van [appellante] te zorgen.

Bij besluit van 13 december 2021 heeft de raad van de gemeente Oostzaan het bestemmingsplan "Transformatorstation Oostzaan" vastgesteld. Het bestemmingsplan maakt een nieuw onderstation van Liander mogelijk naast een bestaand onderstation van TenneT. Om de voeding van het nieuwe Liander station mogelijk te maken, dient ook TenneT het bestaande onderstation uit te breiden met een (gesloten) schakelhal op eigen terrein. Het plangebied ligt aan de Verlengde Stellingweg in Oostzaan, ten oosten van de A8 en grenst aan de noordwestkant van eerdergenoemd perceel van [appellante]. [appellante] vreest dat het nieuwe onderstation en de uitbreiding van het bestaande onderstation negatieve effecten zullen hebben voor de gezondheid van de gasten en medewerkers van het hotel en dit gevolgen zal hebben voor het aantal reserveringen voor het hotel en het daarbij behorende restaurant. Ook vreest [appellante] dat de aantasting van het vrije uitzicht, nu de uitbreiding van het transformatorstation vanaf het hotelterras en de hotelbalkons aan de noord- en westzijde van het hotel zichtbaar zijn, grote negatieve financiële gevolgen voor haar zal hebben.

Bij besluit van 12 juni 2020 heeft de minister van Economische Zaken aan [appellant] een schadevergoeding toegekend van € 24.366,25. [appellant] is sinds 2007 eigenaar van een woonhuis en agrarische bedrijfsgebouwen op het perceel [locatie] te Noordwolde. De boerderij is gebouwd in 1885. In 2013 heeft [appellant] schade als gevolg van mijnbouwactiviteiten in het Groningenveld gemeld bij de Nederlandse Aardolie Maatschappij B.V.. Na opname van de schade heeft Arcadis in opdracht van de NAM op 5 september 2013 een taxatierapport bevingsschade uitgebracht. Arcadis begroot de schade op € 185,51. Op 12 november 2013 is [appellant] akkoord gegaan met een schadevergoeding ter hoogte van dit bedrag.