Uitspraken

Bij besluit van 28 maart 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eersel aan [partij A] een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een recreatieruimte bij het al bestaande pand aan de [locatie 1] in Eersel, en het huisvesten van 71 arbeidsmigranten in strijd met het bestemmingsplan "Kom Eersel, eerste herziening". [appellant] en anderen wonen allemaal in de omgeving van [locatie 1] en zijn het niet eens met de verlening van de omgevingsvergunning. Zij vrezen dat door de geplande huisvesting de verkeersdruk op de Dalemsedijk zal toenemen waarvan zij overlast zullen ondervinden en waardoor tevens een verkeersonveilige situatie zal ontstaan. [appellant] en anderen wonen allemaal in de omgeving van [locatie 1] en zijn het niet eens met de verlening van de omgevingsvergunning. [appellant] en anderen betogen dat de rechtbank bovengenoemde personen ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard. Anders dan de rechtbank heeft overwogen, zullen zij namelijk wel gevolgen van enige betekenis ondervinden omdat zij vanaf hun percelen zicht zullen hebben op de recreatieruimte met een oppervlakte van 106 m², een inhoud van 319 m3 en een hoogte van 5 meter.

Bij besluit van 13 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Reusel-De Mierden aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een garage aan [locatie 1] in Reusel. [partij] is eigenaar van de woning aan [locatie 1] in Reusel. Deze woning vormde voorheen samen met de woning aan [locatie 2] een woonboerderij. De omgevingsvergunning ziet op de bouw van een garage met een vloeroppervlakte van 156 m2 op het perceel [locatie 1]. [appellant] is eigenaar van het perceel [locatie 3] in Reusel en komt op tegen de omgevingsvergunning, omdat die volgens hem in strijd is met het geldende bestemmingsplan "Buitengebied 2009". In deze uitspraak zal worden ingegaan op de vraag aan welke bepaling in het bestemmingsplan het college de aanvraag om een omgevingsvergunning voor de bouw van een garage in dit geval - na splitsing van de woonboerderij - moet beoordelen en of het college die omgevingsvergunning in het besluit van 16 november 2020 terecht heeft geweigerd.

Bij besluit van 5 juni 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Wormerland het verzoek van [appellant] om handhaving inzake de door hem ervaren geluidhinder afgewezen. [appellant] woont op het perceel aan de [locatie] in Wormer. Hij ondervindt geluidoverlast van de activiteiten in de nabijgelegen inrichting van Cargill aan de Veerdijk 82 in Wormer. Cargill is gevestigd op het industrieterrein "Nieuweweg Zuid-West en Croklaan" waarvoor krachtens de Wet geluidhinder een geluidzone is vastgesteld. Bij besluit van 16 februari 1996 heeft de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer krachtens artikel 72, tweede lid, van de Wgh (zoals dat toen luidde) de ten hoogste toelaatbare waarde vastgesteld van de geluidbelasting vanwege het industrieterrein op de gevels van omliggende woningen. Volgens het hogerewaardenbesluit is de ten hoogste toelaatbare geluidbelasting op de gevel van de woning van [appellant] 55 dB(A).

Bij besluit van 4 september 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan [appellante sub 2] een bestuurlijke boete van € 47.000,00 opgelegd wegens overtreding van de Wet kinderopvang. Kinderdagverblijf [appellante sub 2] is gehuisvest in de gelijknamige straat in Utrecht en is onderdeel van [appellante sub 2]. De opvang in het kinderdagverblijf bestaat uit vier groepen ([groep 1], [groep 2], [groep 3] en [groep 4]). Op 29 maart 2019 heeft een toezichthouder van de gemeente Utrecht een onaangekondigd jaarlijks onderzoek als bedoeld in artikel 1.62, tweede lid, van de Wko uitgevoerd bij het kinderdagverblijf. De toezichthouder heeft de bevindingen van dit onderzoek neergelegd in een inspectierapport van 7 juni 2019. Bij brief van 19 juni 2019 heeft het college op basis van de bevindingen in het inspectierapport het voornemen tot het opleggen van een bestuurlijke boete aan [appellante sub 2] kenbaar gemaakt.

Bij besluit van 10 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan [appellante sub 2] een bestuurlijke boete van € 32.000,00 opgelegd wegens overtreding van de Wet kinderopvang. Kinderdagverblijf [appellante sub 2] is gehuisvest in de [straat] in de Utrechtse wijk Tuinwijk en staat met 27 kindplaatsen ingeschreven in het Landelijk Register Kinderopvang. De opvang vindt plaats in twee verticale stamgroepen, genaamd [stamgroep 1] en [stamgroep 2]. Op 22 augustus 2019 heeft een toezichthouder van de gemeente Utrecht op grond van 1.62, tweede lid, van de Wko een onaangekondigd jaarlijks onderzoek uitgevoerd bij het kinderdagverblijf. De toezichthouder heeft de bevindingen van dit onderzoek neergelegd in een inspectierapport van 5 november 2019. Bij brief van 8 januari 2020 heeft het college aan [appellante sub 2] gemeld dat bij het onderzoek door de toezichthouder een aantal overtredingen is geconstateerd.

Bij besluit van 8 april 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan [appellante sub 2] een bestuurlijke boete van € 92.000,00 opgelegd wegens overtreding van de Wet kinderopvang. Kinderdagverblijf [appellante sub 2] is gehuisvest in de gelijknamige straat in Utrecht en is onderdeel van [appellante sub 2]. In het kinderdagverblijf zijn een babygroep, een verticale groep en een peutergroep aanwezig die ieder een eigen verdieping hebben. Op 9 augustus 2018 heeft een toezichthouder van de gemeente Utrecht een onaangekondigd jaarlijks onderzoek als bedoeld in artikel 1.62, tweede lid, van de Wko uitgevoerd bij het kinderdagverblijf. De toezichthouder heeft de bevindingen van dit onderzoek neergelegd in een inspectierapport van 16 oktober 2018. Bij brief van 17 januari 2019 heeft het college op basis van de bevindingen in het inspectierapport het voornemen tot het opleggen van een bestuurlijke boete aan [appellante sub 2] kenbaar gemaakt. [appellante sub 2] heeft op 31 januari 2019 een zienswijze hierop ingediend.

Bij tussenuitspraak van 2 november 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3153, heeft de Afdeling het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam opgedragen binnen 12 weken na verzending van de tussenuitspraak de daarin omschreven gebreken in het besluit van 13 mei 2022 te herstellen dan wel een ander besluit te nemen. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling geoordeeld dat het college bij het besluit van 13 mei 2022 ten onrechte toepassing heeft gegeven aan de Beleidsregels afwijkingen omgevingsvergunning, zoals herzien op 23 maart 2021. Het college had de Beleidsregels afwijkingen omgevingsvergunning, zoals vastgesteld op 2 juli 2019 moeten toepassen. Omdat uit de motivering van het besluit van 13 mei 2022 is af te leiden dat een dakterras met een oppervlakte van 27 m2, zoals vergund, niet mogelijk is op grond van de Beleidsregels 2019, heeft de Afdeling geoordeeld dat het college niet deugdelijk heeft gemotiveerd waarom het bouwplan voldoet aan voorwaarden 2 en 6 van de Beleidsregels 2019.

Bij besluit van 14 december 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam [appellant sub 2A] en [appellant sub 2B] gelast om het op het perceel [locatie] in Rotterdam zonder omgevingsvergunning gerealiseerde tuinhuis te verwijderen en verwijderd te houden, of de situatie aan te passen waardoor alsnog wordt voldaan aan de vergunningvrije regels uit het Besluit omgevingsrecht (hierna: het Bor). [partij] woont aan de achterzijde van het achtererf van het perceel van [appellant sub 2A] en [appellant sub 2B], en heeft het college op 25 juni 2018 verzocht om handhavend op te treden tegen het toen in aanbouw zijnde tuinhuis op het perceel. Het college heeft dat verzoek toegewezen en [appellant sub 2A] en [appellant sub 2B] gelast om het tuinhuis te verwijderen en verwijderd te houden, of de situatie aan te passen waardoor alsnog wordt voldaan aan de vergunningvrije regels uit het Bor.

Bij besluit van 17 juni 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam geweigerd om een omgevingsvergunning te verlenen aan [appellant A] en [appellant B] voor een tuinhuis op het perceel [locatie] in Rotterdam. [appellant A] en [appellant B] willen hun tuinhuis, dat feitelijk aanwezig is op het achtererf van het perceel [locatie] in Rotterdam, legaliseren. Zij hebben daarom op 14 maart 2019 een aanvraag ingediend om een omgevingsvergunning voor het tuinhuis. Bij besluit van 17 juni 2019 heeft het college geweigerd om de omgevingsvergunning te verlenen, omdat het bouwwerk volgens het college in strijd is met de regels van het bestemmingsplan "Zevenkamp en Nesselande" en redelijke eisen van welstand.

Bij besluit van 1 oktober 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam geweigerd om een omgevingsvergunning te verlenen aan [wederpartij A] en [wederpartij B] voor een tuinhuis op het perceel [locatie] in Rotterdam. Op 18 juli 2019 hebben [wederpartij A] en [wederpartij B] een aanvraag ingediend om een omgevingsvergunning voor de uitbreiding van de kap van het tuinhuis. Het college heeft geweigerd om de omgevingsvergunning te verlenen, omdat volgens het college sprake is van een herhaalde aanvraag. Bij besluit van 11 februari 2020 heeft het college het door [wederpartij A] en [wederpartij B] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.