Uitspraken

Bij besluit van 28 augustus 2019 heeft de raad voor rechtsbijstand een aanvraag om een toevoeging voor het verlenen van rechtsbijstand aan [appellant sub 1], afgewezen. [appellant sub 1] heeft een aanvraag ingediend bij de minister van Justitie en Veiligheid om hem een machtiging tot voorlopig verblijf (hierna: mvv) te verlenen. Die aanvraag is afgewezen. Daartegen heeft [appellant sub 1] bezwaar gemaakt. De raad heeft aan [appellant sub 2] een lichte adviestoevoeging (LAT) met kenmerk 5DM4831 verleend voor rechtsbijstand aan [appellant sub 1] in beroep tegen het niet tijdig beslissen op dat bezwaar. Vervolgens heeft de minister van Justitie en Veiligheid alsnog beslist op het bezwaar en de afwijzing van de mvv-aanvraag gehandhaafd. Op 17 juli 2019 heeft [appellant sub 2] bij de raad een aanvraag ingediend om een toevoeging voor het verlenen van rechtsbijstand aan [appellant sub 1] in beroep tegen dit besluit.

Bij besluit van 16 maart 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eindhoven een aanvraag van [appellante] voor een urgentiebeschikking afgewezen. [appellante] is begin 2019 na een relatiebreuk uit België teruggekeerd naar Eindhoven. Zij is tijdelijk gaan inwonen bij een vriend. Volgens [appellante] bemoeit hij zich met haar privéleven en doet hij alsof er tussen hen een affectieve relatie bestaat. Zij zegt hierdoor geen privacy met haar dochter te hebben en psychische klachten te ondervinden. Om deze redenen heeft [appellante] een urgentiebeschikking aangevraagd. Het college heeft de aanvraag afgewezen omdat zij niet aan de voorwaarden van artikel 4 en 5 van de Huisvestingsverordening gemeente Eindhoven 2020 voldoet. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat geen sprake is van een bijzondere (nood)situatie, nu [appellante] niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van dreigende dakloosheid of ongepast gedrag van de verhuurder.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van de rechtbank van 26 februari 2021, waarbij het beroep van [appellante] tegen het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Amersfoort van 26 september 2019 ongegrond is verklaard. Bij dat besluit is een aan [appellante] opgelegde last onder dwangsom met betrekking tot het bijgebouw op het achtererf van het perceel [locatie] in Amersfoort in stand gelaten.

Bij besluit van 18 januari 2019 heeft de burgemeester van Sittard-Geleen de handhavingsverzoeken van [appellante] gedeeltelijk afgewezen en gedeeltelijk toegewezen. [appellante] is eigenaar van een leegstaand pand op het adres [locatie 1] in Sittard. In het pand ernaast, op [locatie 2], exploiteert [vergunninghouder] sinds 2017 een horecagelegenheid met een terras. Dat terras ligt voor het pand van [appellante]. [appellante] heeft handhavingsverzoeken gedaan, omdat [vergunninghouder] zonder overleg een warmtelamp aan haar pand zou hebben bevestigd, het terras groter zou zijn dan in de vergunning is aangegeven en een overkapping op het terras te dicht tegen haar pand aan zou staan. Handhavers hebben controles uitgevoerd op 30 november 2018 en 19 december 2018. Ze hebben geconstateerd dat de parasol boven de één meter brede strook langs het pand van [appellante] hangt, die vrijgehouden moet worden om toegang te garanderen tot het pand.

Bij besluit van 20 mei 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Almere een aanvraag van [appellante] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellante] heeft een urgentieverklaring aangevraagd voor zichzelf en haar twee minderjarige dochters omdat zij dringend woonruimte nodig heeft na verblijf in een opvanghuis. Na haar echtscheiding is [appellante] namelijk dakloos geworden. Haar dochters verblijven de helft van de tijd bij haar. Daarnaast heeft [appellante] last van psychische en lichamelijke klachten, waaronder een posttraumatische stressstoornis en adenomyose. Het college heeft de urgentieaanvraag afgewezen op grond van artikel 11, vierde lid, aanhef en onder a en h, van de Huisvestingsverordening Almere 2019. [appellante] heeft namelijk niet voldaan aan de voorwaarde dat zij minimaal twee jaar onafgebroken ingezetene van de gemeente Almere is.

Bij besluit van 20 mei 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam [appellante] een bestuurlijke boete opgelegd van € 20.500,00 vanwege het zonder vergunning onttrekken van een woning aan de bestemming tot bewoning. [appellante] is eigenaar van de woning aan de [locatie] in Amsterdam. Zij verhuurde de woning aan [bedrijf A]. en de woning werd beheerd door [bedrijf B] De gemeente heeft in 2018 en 2019 een aantal meldingen van woonfraude ontvangen over de woning. Naar aanleiding van een onderzoek naar [bedrijf A] in samenwerking met de Inspectie Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft het college een onderzoek ingesteld naar het feitelijk gebruik van de woning. Uit administratief onderzoek is gebleken dat niemand in de basisregistratie personen (hierna: brp) stond ingeschreven op het adres en de woning de bestemming bewoning heeft. Ook is buitendienstonderzoek gedaan en zijn er op 13 december 2018 en 11 maart 2019 twee huisbezoeken geweest.

Bij besluiten van 15 februari 2018 hebben het college van burgemeester en wethouders en de burgemeester van Leiden en de burgemeester een verzoek om nadeelcompensatie van InCasa afgewezen. Terbin B.V. was de eigenaar van het pand aan de Lammermarkt 100 te Leiden (hierna: het pand). Hocuram B.V. exploiteerde tot 31 december 2014 in het pand Danssalon InCasa. InCasa heeft een verzoek om nadeelcompensatie ingediend voor een bedrag van € 2.765.000,00. InCasa stelt dat de sluiting van de danssalon een gevolg is van beleid, besluiten en feitelijk handelen van het college en de burgemeester, voor zover die hebben geleid tot de oprichting en de exploitatie van poppodium De Nobel in 2014 en een verruiming van het aantal dansevenementen in Leiden, waarbij ten onrechte niet handhavend zou zijn opgetreden. InCasa stelt in de periode van eind 2011 tot en met eind 2014 schade te hebben geleden in de vorm van waardedaling van het pand, vervroegde afschrijving van een uitgevoerde verbouwing en van inventaris.

Bij besluit van 4 juni 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam geweigerd om aan Eurocash een omgevingsvergunning te verlenen voor het plaatsen van een geldautomaat. Eurocash heeft op 28 februari 2019 een aanvraag voor een omgevingsvergunning ingediend voor het veranderen van kozijnen en het plaatsen van een geldautomaat in de gevel van het gebouw aan de Spuistraat 25. De geldautomaat is voorzien naast de achteringang van het hotel dat aan de Nieuwezijds Voorburgwal 48 - 50 is gevestigd. Ter plaatse van het perceel Spuistraat 25 geldt het bestemmingsplan "Postcodegebied 1012", zoals gewijzigd op 18 juli 2018 door het paraplubestemmingsplan "Winkeldiversiteit Centrum". In het bestemmingsplan "Postcodegebied 1012" is aan het perceel Spuistraat 25 de bestemming "Gemengd-2.5" toegekend. De geldautomaat moet volgens het college worden aangemerkt als toeristische dienstverlening en is daarom in strijd met artikel 35.2.2 van de planregels.

Bij besluit van 1 juli 2021 heeft de raad van de gemeente Den Haag het bestemmingsplan "Brasserskade" vastgesteld. Het plan beoogt een nieuw politiekantoor met schietbaan en parkeervoorzieningen voor de Dienst Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging van de landelijke eenheid van de Nationale Politie (hierna: de speciale dienst) mogelijk te maken aan de Brasserskade in Den Haag. [appellant] en anderen wonen allen aan de Henricuskade, tegenover het plangebied. Zij vrezen nadelige gevolgen voor hun woon- en leefklimaat als gevolg van het plan te ondervinden en hebben daarom beroep tegen het plan ingesteld. [appellant] en anderen betogen dat het plan in strijd met artikel 6.11 van de provinciale Omgevingsverordening Zuid-Holland (hierna: de Omgevingsverordening) is vastgesteld. Zij voeren in dat kader aan dat uit de Omgevingsverordening volgt dat kantoren alleen kunnen worden gevestigd op daartoe zogenoemde kantorenlocaties. Het voorziene politiekantoor is evenwel niet op een dergelijke locatie voorzien.

Bij besluit van 1 december 2020 heeft het algemeen bestuur van het Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden [appellant] onder oplegging van een dwangsom gelast de onderbemaling in de tertiaire watergang achter zijn woning te staken en gestaakt te houden. [appellant] woont aan de [locatie A] in ’t Goy. Achter zijn woning loopt een tertiaire watergang. Dat is een sloot die om een binnenpolder loopt. [appellant] heeft een agrarisch perceel in deze binnenpolder. Het perceel maakt deel uit van het Rijksmonument "Terrein waarin overblijfselen van het kasteel ’t Goy". Het perceel ligt in peilgebied KRA031. Naar aanleiding van handhavingsverzoeken heeft een toezichthouder van het Hoogheemraadschap op 9 september 2020 geconstateerd dat [appellant] in deze watergang een onderbemaling in werking heeft gesteld en in stand houdt. [appellant] houdt het waterpeil in de binnenpolder lager dan het peil zoals dat op 27 februari 2008 door het algemeen bestuur is vastgesteld.