Uitspraken

Bij besluit van 16 juni 2023 heeft de burgemeester van Gennep een vergunning verleend voor het exploiteren van een kamerbewoningsinrichting voor vier kamers op de locatie [locatie] in Heijen. Bij besluit van 5 juli 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Gennep een herstelbesluit genomen, omdat het besluit van 16 juni 2023 niet bevoegd was genomen. [partij] heeft op 12 april 2023 een exploitatievergunning voor een kamerbewoningsinrichting aangevraagd voor het exploiteren van een kamerbewoningsinrichting voor vier kamers en zeven personen op de locatie [locatie] in Heijen. Op 4 oktober 2023 heeft het college het besluit van de burgemeester van 16 juni 2023 ingetrokken. Bij besluit van 15 december 2023 is het college bij het besluit van 5 juli 2023 gebleven en heeft het de bezwaren ongegrond verklaard. [appellant] is het niet eens met de verlening van deze exploitatievergunning. Volgens de rechtbank valt de vraag of er in dit geval een omgevingsvergunning is vereist, buiten de omvang van dit geding. [appellant] is het hier niet mee eens en heeft daarom hoger beroep ingesteld.

Bij besluit van 7 februari 2023 heeft de burgemeester van Utrecht aan De Stadstuin Events B.V. (de vergunninghouder) een alcoholvergunning verleend. De burgemeester heeft aan de vergunninghouder een alcoholvergunning verleend voor additionele horeca bij Congresgebouw De Vereeniging in proeflokaal de Dom, gevestigd op de Mariaplaats 14 in Utrecht. [appellante] woont vlak naast dit congresgebouw. Zij heeft bezwaar gemaakt tegen de vergunningverlening. Volgens [appellante] zag de aanvraag ook op een exploitatievergunning, en had de burgemeester daarop moeten beslissen. De burgemeester heeft het besluit van 7 februari 2023 gedeeltelijk herroepen, maar voor wat betreft het door [appellante] bestreden onderdeel in stand gelaten. [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de aanvraag van de vergunninghouder niet ook zag op een exploitatievergunning. Ter onderbouwing daarvan heeft zij zes bewijsstukken overgelegd, waaruit volgens haar blijkt dat de vergunninghouder een exploitatievergunning heeft aangevraagd. De burgemeester had op grond van artikel 4:13 van de Algemene wet bestuursrecht dan ook moeten beslissen op deze aanvraag en deze moeten afwijzen.

Bij besluit van 18 januari 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Krimpenerwaard aan Lambrane Ontwikkeling B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het realiseren van 42 appartementen aan de IJsseldijk-Noord 55c tot en met 61h in Ouderkerk aan den IJssel. Op 18 januari 2024 heeft het college aan Lambrane Ontwikkeling B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het realiseren van 42 appartementen aan de IJsseldijk-Noord 55c tot en met 61h in Ouderkerk aan den IJssel. De appartementen worden gerealiseerd in drie appartementencomplexen. Omdat het bouwplan op onderdelen in strijd is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan heeft het college de omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a en c, van de Wabo in samenhang met artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 1°, van de Wabo verleend voor de activiteiten bouwen en afwijken van het bestemmingsplan. [appellante] woont tegenover het projectgebied en kan zich niet verenigen met de verleende omgevingsvergunning. Volgens haar bevat de bouwlocatie, ook na diverse saneringen, nog steeds ernstig vervuilde grond.

Bij besluit van 11 maart 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zwolle het verzoek van [verzoeker] om handhavend op te treden op grond van de Wet goed verhuurderschap afgewezen. Bij brief van 25 september 2023 heeft [verzoeker] het college verzocht om op grond van de Wet goed verhuurderschap handhavend op te treden tegen de eigenaar en beheerder van het pand. Volgens [verzoeker] wordt er een te hoge huur gevraagd, wordt hij geïntimideerd en bedreigd met ontruiming. Het college heeft op 11 maart 2024 het handhavingsverzoek van [verzoeker] afgewezen, omdat privaatrechtelijk gezien niet vaststaat dat [verzoeker] als huurder kan worden aangemerkt. De overeenkomst die [verzoeker] met Camelot heeft gesloten is volgens het college een bruikleenovereenkomst. Als bruiklener is [verzoeker] geen huurder. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat het alleen handhavend kan optreden op grond van de Wet goed verhuurderschap als privaatrechtelijk vaststaat dat [verzoeker] een huurder is en geen bruiklener.

Bij uitspraak van 1 oktober 2025 heeft de rechtbank het verzoek van de raad van de gemeente Moerdijk om een onteigeningsbeschikking te bekrachtigen voor zover deze ziet op het perceel kadastraal bekend gemeente Klundert, sectie A, nummer 1918 (verder: perceel A1918), toegewezen. De gemeente Moerdijk is voornemens om de Randweg Klundert te realiseren. Op een deel van het perceel A1918 (totaal groot 2.79.90 ha) is een (deel van de) weg met aan weerszijden water voorzien. Perceel A1918 is in eigendom van [appellant sub 1]. [appellant sub 1] gebruikt het perceel voor akkerbouw. De raad heeft op 30 januari 2025 een onteigeningsbeschikking gegeven. Hierin heeft de raad - voor zover in deze procedure van belang - besloten om een deel ter grootte van 5.879 m2 van het perceel A1918 ter onteigening aan te wijzen. Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Moerdijk heeft namens de raad de rechtbank op 11 februari 2025, op grond van artikel 16.93, eerste lid, van de Omgevingswet, verzocht de onteigeningsbeschikking te bekrachtigen. [appellant sub 1] heeft bedenkingen ingediend tegen de onteigeningsbeschikking.

Bij besluit van 5 november 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam zijn beslissing om op 27 oktober 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening Rotterdam 2009 en het Uitvoeringsbesluit Afvalstoffen Rotterdam 2018 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 192,00, voor rekening van [appellant] komen. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos, die op 27 oktober 2025 is aangetroffen naast de ondergrondse afvalcontainer ter hoogte van de Ruigenhoek in Rotterdam. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de kartonnen doos verkeerd heeft aangeboden, omdat er op de doos een adreslabel staat met daarop zijn naam en adresgegevens. De afvalcontainer bevindt zich op een afstand van ongeveer 17 kilometer van het woonadres van [appellant].

Bij beslissing van 15 april 2025 is aan [appellant] het rangnummer 881 toegekend in de decentrale selectie voor de bacheloropleiding Aerospace Engineering. [appellant] heeft deelgenomen aan de selectieprocedure van de bacheloropleiding Aerospaece Engineering aan de TU Delft in studiejaar 2025-2026. De selectieprocedure bestaat uit een matchingsfase zonder beoordeling, met onder meer informatie over de opleiding en een verplichte zelfreflectie, en een selectiefase met beoordeling. In de selectiefase moeten kandidaten toetsen maken, op grond waarvan het rangnummer voor toelating tot de opleiding wordt bepaald. Er hebben zich 3.400 kandidaten aangemeld voor de opleiding. De opleiding heeft 440 beschikbare plekken voor nieuwe studenten. Aan [appellant] is het rangnummer 881 toegekend, wat betekent dat hij de bacheloropleiding niet kon volgen in studiejaar 2025-2026. Er hebben zich 3.400 kandidaten aangemeld voor de opleiding. De opleiding heeft 440 beschikbare plekken voor nieuwe studenten. Aan [appellant] is het rangnummer 881 toegekend, wat betekent dat hij de bacheloropleiding niet kon volgen in studiejaar 2025-2026.

De examencommissie Rotterdam Mainport Institute van de Hogeschool Rotterdam heeft op 27 november 2025 een klacht van [appellant] over de beoordeling van het tentamen van de cursus International Supply Chain ongegrond verklaard. Bij beslissing van 12 februari 2026 heeft het het college van beroep voor de examens van de Hogeschool Rotterdam het door [appellant] daartegen ingestelde administratief beroep niet-ontvankelijk verklaard. [appellant] volgde de bacheloropleiding Logistics Management aan de Hogeschool Rotterdam. Bij beslissing van 15 januari 2025 heeft de examinator de eerste tentamengelegenheid van [appellant] van de cursus International Supply Chain beoordeeld met een onvoldoende. [appellant] heeft zich schriftelijk tot de examencommissie gewend op 30 september 2025, waarin hij heeft aangegeven dat de beoordeling volgens hem onjuist is. De examencommissie heeft dat stuk van [appellant] als klacht inhoudelijk in behandeling genomen, daarnaar onderzoek gedaan en de klacht op 27 november 2025 ongegrond verklaard. Zij heeft geconcludeerd dat de beoordeling van de examinator in stand kan blijven. [appellant] heeft tegen deze beslissing administratief beroep ingesteld bij het CBE.

Bij besluit van 1 juli 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van EA om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen, hem opgedragen Nederland onmiddellijk te verlaten (terugkeerbesluit) en een inreisverbod tegen hem uitgevaardigd. Bij besluit van 2 september 2025 heeft de minister een aanvraag van BSA om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en hem opgedragen Nederland onmiddellijk te verlaten. EA en BSA zijn allebei door Griekenland erkend als vluchteling. Na het verkrijgen van de vluchtelingenstatus zijn zij naar Nederland gereisd waar zij opnieuw een verzoek om internationale bescherming hebben ingediend. Nederland heeft geen gebruik gemaakt van de in artikel 33, eerste en tweede lid, aanhef en onder a, van de Procedurerichtlijn, geboden mogelijkheid om de verzoeken niet-ontvankelijk te verklaren. Deze zijn dus inhoudelijk in behandeling genomen. De reden hiervoor is dat voor zowel EA als voor BSA wordt aangenomen dat de voorzienbare levensomstandigheden in Griekenland hen zouden blootstellen aan een ernstig risico op een onmenselijke of vernederende behandeling als bedoeld in artikel 4 van het EU Handvest.