Uitspraken

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 23 juni 2023 van de rechtbank Amsterdam, waarin de rechtbank het beroep van [appellant A] en [appellant B] ongegrond heeft verklaard en heeft bevestigd dat het college terecht het herzieningsverzoek heeft afgewezen. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank en veroordeelt de Staat der Nederlanden (de Minister van Justitie en veiligheid) om aan [appellant A] en [appellant B] wegens overschrijding van de redelijke termijn een schadevergoeding te betalen van € 500,00.

Bij tussenuitspraak van 15 maart 2023, ECLI:NL:RVS:2023:1037, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Beekdaelen opgedragen om binnen 16 weken na verzending van die uitspraak de daarin omschreven gebreken in het besluit van de raad van de gemeente Beekdaelen van 7 juli 2020 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Thull" te herstellen met inachtneming van hetgeen over die gebreken in die uitspraak is overwogen. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling geoordeeld dat anders dan de raad heeft beoogd en onderzocht, ter plaatse van de hele groenstrook aan de voorzijde van de bestaande bierbrouwerij parkeerplaatsen kunnen worden gerealiseerd (onder 10.4). Ook heeft de raad een afsluiting van het voorziene parkeerterrein op het perceel Thull 19b in de nachtperiode uit een oogpunt van een goede ruimtelijke ordening noodzakelijk geacht, maar dit ten onrechte niet geregeld in het plan (onder 11.1).

Bij tussenuitspraak van 22 maart 2023, ECLI:NL:RVS:2023:1147, heeft de Afdeling, beslissend op het hoger beroep van De Frisse Wind, het college met toepassing van artikel 8:51d van de Algemene wet bestuursrecht opgedragen het gebrek in het besluit van 5 maart 2019 te herstellen. Bij besluit van 9 mei 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam aan [vergunninghouder] een omgevingsvergunning verleend als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht voor het bouwen van een woongebouw met commerciële ruimtes op het perceel aan de Pannekoekstraat in Rotterdam, kadastraal bekend als Rotterdam 4e afd., sectie AF, nr. 1621. [vergunninghouder] wil op het perceel een gebouw bouwen dat bestaat uit twee commerciële units van ongeveer 140 m² en 70 m² op de begane grond en 21 appartementen op de verdiepingen. De totale bouwhoogte bedraagt 16,5 m en de footprint bedraagt meer dan 300 m². De appartementen hebben een oppervlakte tussen de 25 m² en 30 m². [vergunninghouder] heeft hiervoor de in deze procedure aan de orde zijnde aanvraag om verlening van een omgevingsvergunning ingediend.

Bij besluit van 29 juni 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Reusel-De Mierden het verzoek van [appellant] om een invorderingsbeschikking te nemen afgewezen. [partij] woont op het perceel [locatie] te Reusel. [appellant] woont op het naastgelegen perceel. [partij] heeft op zijn perceel een erfafscheiding gebouwd. [appellant] heeft op 6 december 2016 verzocht om handhavend op te treden tegen deze erfafscheiding. Bij besluit van 22 oktober 2019 heeft het college aan [partij] een last onder dwangsom opgelegd. De last houdt in dat [partij] er voor moet zorgen dat de erfafscheiding binnen een maand over de gehele lengte wordt verlaagd tot een maximale hoogte van 2 m, berekend vanaf het verloop van het terrein. Als niet aan de last wordt voldaan, dan wordt een dwangsom verbeurd van € 500,00 per week, met een maximum van € 2.500,00. Op 12 november 2019 heeft het college meegedeeld aan [partij] dat tijdens de controle op 23 oktober 2019 is geconstateerd dat het voorste gedeelte van het perceel is opgehoogd tot het peil van de weg en de hoogte van de erfafscheiding gemeten vanaf het perceel daardoor lager was dan 2 m zodat aan de opgelegde last is voldaan.

Bij besluit van 12 juli 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van Fortaleza om nadeelcompensatie afgewezen. Fortaleza is sinds 2008 eigenaar van de drie bedrijfsruimten aan de Eerste Jacob van Campenstraat 60H, 62H en 64H in Amsterdam, die als geheel werden verhuurd en gebruikt. Vanaf augustus 2009 zijn in de Eerste Jacob van Campenstraat werkzaamheden uitgevoerd in het kader van de aanleg van de Noord/Zuidlijn. In deze zaak is in geschil of Fortaleza huurinkomsten is misgelopen als gevolg van deze werkzaamheden. Aan het besluit van 29 april 2019 heeft het college ten grondslag gelegd dat Fortaleza niet aannemelijk heeft gemaakt dat de gestelde schade in causaal verband staat tot de werkzaamheden aan de Noord/Zuidlijn. Fortaleza heeft verwezen naar de verminderde bereikbaarheid van de Eerste Jacob van Campenstraat en aangevoerd dat zij de onroerende zaken ook niet heeft kunnen renoveren door de werkzaamheden aan de Noord/Zuidlijn.

Bij besluit van 8 april 2021 heeft het college een verzoek van [appellant sub 1] om handhaving met betrekking tot de woning aan de [locatie] in Utrecht, waarvan [appellant sub 2] eigenaar is, afgewezen. [appellant sub 1] heeft bij verzoek van 20 juni 2019 aan het college gevraagd om handhavend op te treden tegen de bouw van afzonderlijke wooneenheden in de woning. Het college heeft dat verzoek bij besluit van 15 augustus 2019 afgewezen, maar heeft het verzoek bij besluit van 4 maart 2020 alsnog toegewezen. Het college heeft toegelicht dat tijdens een controle van 2 maart 2020 is vastgesteld dat de woning verbouwd is in twee zelfstandige appartementen met ieder hun eigen voorzieningen en dat [appellant sub 2] heeft aangegeven dat de twee appartementen worden verhuurd aan twee personen. Er is geen vergunning verleend voor het verbouwen van de woning tot twee zelfstandige woonruimten. Volgens het college is daarmee sprake van overtreding van artikel 21 van de Hw en artikel 3.1.2, aanhef en onder d, van de Hv.

Bij besluit van 7 juli 2020 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant een aan Aardbei en [bedrijf] verleende subsidie ingetrokken. Op 23 januari 2018 heeft Aardbei, mede namens [bedrijf], een subsidie aangevraagd voor een project op grond van artikel 2.3.3 van de Subsidieregeling plattelandsontwikkelingsprogramma 3 Noord-Brabant 2014-2020 (hierna: de Subsidieregeling). Aardbei voert het project uit in samenwerking met [bedrijf] en is de penvoerder van het project. Bij besluit van 7 maart 2019 heeft het college aan Aardbei en [bedrijf] een eenmalige subsidie van maximaal € 324.917,79 verleend. Het college heeft daarbij bepaald dat verplichtingen die vóór 23 januari 2018 zijn aangegaan niet subsidiabel zijn.

Bij besluit van 1 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Apeldoorn, voor zover hier van belang, [appellant] onder oplegging van een dwangsom gelast twee bijbehorende bouwwerken in het voorerfgebied van het perceel aan de [locatie 1] te Apeldoorn te verwijderen en verwijderd te houden. [appellant] is de eigenaar van het perceel. Hij heeft daarop zonder omgevingsvergunning twee bijbehorende bouwwerken gebouwd. [partij] woont op het aangrenzende perceel [locatie 2] in Apeldoorn. [partij] heeft het college op 2 februari 2020, voor zover hier van belang, verzocht om handhavend op te treden tegen de twee bijbehorende bouwwerken. Het college stelt zich op het standpunt dat [appellant] artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a en c, van de Wabo heeft overtreden, omdat hij de bijbehorende bouwwerken in strijd met het geldende bestemmingsplan en zonder omgevingsvergunning heeft gebouwd. Volgens het college zijn deze bouwwerken niet omgevingsvergunningsvrij, omdat de bijbehorende bouwwerken in het voorerfgebied staan.

Bij besluit van 9 juni 2020 heeft de burgemeester de aan [appellante] verleende exploitatievergunning en drank- en horecavergunning ingetrokken. [appellante] heeft op 31 december 2016 het [horecabedrijf] op de [locatie] in Almelo gekocht van [persoon]. Zij heeft op 17 februari 2017 een exploitatievergunning en drank- en horecavergunning voor [horecabedrijf] ontvangen. In deze vergunningen is [appellante] aangeduid als leidinggevende I en [persoon] als leidinggevende II. De burgemeester heeft [appellante] op 4 december 2019 schriftelijk in kennis gesteld van het feit dat hij een advies zal aanvragen bij het Landelijk Bureau Bibob op grond van artikel 26 van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen. Vervolgens heeft de burgemeester bij besluit van 13 januari 2020 op verzoek van [appellante] de verleende vergunningen gewijzigd in die zin dat [persoon] in die vergunningen niet meer als leidinggevende wordt aangemerkt. Het LBB heeft op 17 maart 2020 een advies uitgebracht met als conclusie dat er een ernstig gevaar bestaat dat de vergunningen mede zullen worden gebruikt om strafbare feiten te plegen, als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder b, van de Wet Bibob.

Bij besluit van 1 maart 2021 heeft de minister voor Rechtsbescherming een boete van € 10.000,00 opgelegd aan [appellant] wegens overtreding van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus. [appellant] exploiteert als eenmanszaak een particuliere beveiligingsorganisatie en heeft drie personen (hierna tezamen: de medewerkers) werk laten verrichten zonder dat deze op dat moment over de benodigde politietoestemming beschikten. Hierbij heeft een van de medewerkers, [medewerker 1], drie keer werkzaamheden uitgevoerd zonder de benodigde toestemming, wat leidt tot een boete van € 6.000,00. De overige twee medewerkers, [medewerker 2] en [medewerker 3], hebben eenmaal werkzaamheden verricht zonder de benodigde toestemming. Voor die medewerkers heeft de minister twee keer een boetebedrag van € 2.000,00 gehanteerd.

Bij besluit van 13 maart 2020 heeft het college van gedeputeerde staten van Gelderland de kap van bomen stilgelegd en aan [appellant] lasten onder dwangsom opgelegd. [appellant] heeft een aantal bomen aan de Voortseweg in Epse gekapt zonder daarvan vooraf melding te maken, als bedoeld in artikel 4.2, eerste lid, van de Wet natuurbescherming. Het college heeft vervolgens bij besluit van 13 maart 2020 aan [appellant] een aantal lasten onder dwangsom opgelegd. De rechtbank heeft, voor zover hier van belang, geoordeeld dat het college [appellant] kon gelasten een compensatieplan over te leggen, waaruit blijkt dat een met de gevelde houtopstand bosbouwkundig vergelijkbare houtopstand wordt herbeplant. Het hoger beroep richt zich alleen op deze last (last 2).[appellant] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het college niet bevoegd was om het indienen van een compensatieplan te verlangen. De Wnb en de Omgevingsverordening Gelderland, zoals deze gold tot 1 mei 2024, bieden volgens hem geen grondslag daarvoor.

Bij besluit van 28 mei 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam De Zeebries B.V. (hierna: De Zeebries) onder oplegging van een dwangsom gelast om de aanbouw, een buitenbar en twee pergola’s te verwijderen en verwijderd te houden. Bij besluit van 21 oktober 2020 heeft het college het door De Zeebries daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 22 augustus 2022 heeft de rechtbank het door De Zeebries daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft De Zeebries hoger beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend.

Bij besluit van 21 juli 2020 heeft de burgemeester van Brummen een aanvraag van [appellant] om afgifte van een reisdocument voor vreemdelingen afgewezen. Bij besluit van 5 januari 2021 heeft de burgemeester het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard, het besluit van 21 juli 2020 ingetrokken en de aanvraag van [appellant] buiten behandeling gesteld. Bij uitspraak van 7 september 2022 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Bij besluit van 13 oktober 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Breda het Aanwijzingsbesluit parkeren 2020 vastgesteld. Bij besluit van 15 juli 2021 heeft het college het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 9 september 2022 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Bij besluit van 21 september 2022 heeft de raad van de gemeente Texel het bestemmingsplan "De Cocksdorp - Verlengde Schipper Boonstraat" vastgesteld. Het plangebied ligt aan de zuidwestrand van de kern De Cocksdorp in Texel en had een agrarische bestemming, waarop geen bebouwing was toegestaan. Het plan voorziet in de realisatie van 42 woningen. Het voornemen is ter plaatse 20 rijwoningen, 18 rug-aan-rug woningen en 4 twee-onder-een-kap woningen te realiseren. [appellante sub 1] is de eigenaar en exploitant van [vakantiepark] dat grenst aan het plangebied. In het vakantiepark staan 7 bungalows. Zij vreest voor beperking van haar bedrijfsvoering door het plan. [appellant sub 2] en anderen wonen in de nabijheid van het plangebied en kunnen zich ook niet met het plan verenigen. Zij vrezen vooral voor de toename van verkeer als gevolg van het plan.

Bij besluit van 30 januari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam het verzoek van [appellant] om toewijzing van een extra nummeraanduiding op zijn ligplaats [locatie] in Amsterdam afgewezen. Bij besluit van 27 juli 2020 heeft het college het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 6 oktober 2022 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Bij besluit van 16 juli 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Maasgouw aan Emterra B.V. op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a en c, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht een omgevingsvergunning verleend voor de oprichting en het gebruik van het [strandpaviljoen] aan de [locatie] in Heel voor (dag)recreatieve activiteiten en het houden van besloten (thema)events, feesten en bijeenkomsten met daaraan verbonden horeca. Emterra B.V. heeft op 28 november 2014 een aanvraag om een omgevingsvergunning ingediend voor het oprichten en het gebruik van een strandpaviljoen met steiger met een oppervlakte van ongeveer 1.950 m² ten behoeve van dagrecreatieve activiteiten op het [recreatiepark] aan de [locatie] in Heel. Volgens de aanvraag en de bijbehorende ruimtelijke onderbouwing van 20 februari 2019 heeft het strandpaviljoen een recreatie- en bijeenkomstfunctie voor 1.000 personen, waarbij de activiteiten voornamelijk in de dag- en avondperiode en zowel binnen in het strandpaviljoen als buiten op het omliggende terrein van het strandpaviljoen zullen plaatsvinden.

Bij besluit van 30 november 2022 heeft de raad van de gemeente Amstelveen het bestemmingsplan "Mr. G. Groen van Prinstererlaan 114" vastgesteld. Het plan bestaat uit een appartementencomplex met maximaal 310 woningen. Het gebouw krijgt twee hoogteaccenten, één tot 57 m hoog aan de mr. G. Groen van Prinstererlaan en één van 52 m hoog aan de zuidzijde van het gebouw. AM B.V. is als projectontwikkelaar bij de zaak betrokken. Na de uitspraak van 24 april 2024 heeft [appellant] aan de Afdeling laten weten dat hij de aangetekend verzonden uitnodiging voor de mondelinge behandeling van zijn beroep niet heeft ontvangen. Hij heeft dit onderbouwd met scans van de paspoorten van hem en zijn echtgenote, waaruit blijkt dat de handtekening voor ontvangst op het track&trace-formulier van de aangetekend verzonden uitnodigingsbrief in het geheel niet overeenkomt met de handtekening van hem of zijn echtgenote.

Bij besluit van 4 november 2019 heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven de aanvraag van [appellant] om een uitkering uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven afgewezen. [appellant] is op 28 mei 2018 het slachtoffer is geworden van een steekincident, in de context van een burenruzie. Daarbij heeft hij steekwonden in borst en buik en psychisch letsel heeft opgelopen. Op 30 mei 2019 heeft [appellant] aangifte gedaan. Bij vonnis van de meervoudige strafkamer van de rechtbank Noord-Nederland van 22 oktober 2018 is de dader veroordeeld voor zware mishandeling. Bij besluit van 4 februari 2022 heeft de CSG aan [appellant] een uitkering van € 5.000,00 toegekend. De CSG heeft het letsel van [appellant] ingedeeld in letselcategorie 4 van de Letsellijst onder verwijzing naar het advies van de medisch adviseur. De CSG heeft onder verwijzing naar het vonnis een korting van 50% toegepast, omdat [appellant] een eigen aandeel heeft gehad in de aanleiding van het misdrijf.

Bij besluit van 20 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag geweigerd om [wederpartij] een omgevingsvergunning te verlenen voor het veranderen van een bedrijfsruimte op het perceel aan de [locatie] tot winkel. [wederpartij] exploiteerde in het pand aan de [locatie] in Den Haag een bakkerij en broodjeszaak. Het bestemmingsplan "Transvaal" kent aan het perceel de bestemming "Wonen" met de functieaanduiding "bedrijf" toe. Volgens [wederpartij] is zijn bakkerij in overeenstemming met de functieaanduiding "bedrijf" die aan het perceel is toegekend. Hier is het college het echter niet mee eens, omdat de bakkerij volgens het college is aan te merken als detailhandel, wat naar zijn oordeel niet is toegestaan op gronden met de functieaanduiding "bedrijf". Het college is naar aanleiding daarvan een handhavingsprocedure gestart. [wederpartij] heeft daarna een omgevingsvergunning aangevraagd voor het afwijken van het bestemmingsplan. Volgens hem had het college deze vergunning echter moeten weigeren op de grond dat er geen omgevingsvergunning voor het afwijken van het bestemmingsplan nodig is, omdat de bakkerij in overeenstemming met het bestemmingsplan is.

Bij besluit van 29 september 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Groningen aan Stichting Nijestee een omgevingsvergunning verleend voor het oprichten van een woongebouw met 105 appartementen, twee commerciële ruimtes en een gezamenlijke binnentuin aan de Dieselstraat en de Paterswoldseweg in Groningen. Het bouwplan waar de omgevingsvergunning voor is verleend, omvat het oprichten van een woongebouw. Ook voorziet de omgevingsvergunning in een tijdelijke parkeeroplossing, die bestaat uit 56 parkeerplaatsen, waarover de omgevingsvergunning bepaalt dat deze blijven bestaan tot er een integrale parkeeroplossing voor meerdere (nog te bouwen) gebouwen is gerealiseerd. Daarnaast worden in de openbare ruimte in de directe omgeving van het woongebouw nog 28 permanente parkeerplaatsen aangelegd. [appellant] woont in de bestaande wijk ten zuiden van het perceel en kon zich niet verenigen met het verlenen van de omgevingsvergunning. Hij vreesde dat het bouwplan niet in voldoende parkeerplaatsen zou voorzien, waardoor hij parkeerproblemen zou ervaren.

Bij besluit van 9 maart 2022 heeft de CSG aan [appellante] een uitkering van € 2.500,00 (letselcategorie 2) uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven toegekend. Op 23 augustus 2021 heeft [appellante] voor haar dochter [dochter], geboren op [geboortedatum] 2014, een uitkering aangevraagd uit het schadefonds. Op het aanvraagformulier heeft zij aangegeven dat [dochter] in de periode 2014-2020 getuige was van stelselmatig huiselijk geweld. Daarbij heeft zij een proces-verbaal van aangifte van mishandeling van 3 maart 2020 overgelegd. Bij besluit van 9 maart 2022, gehandhaafd bij besluit van 20 juli 2022, heeft de CSG aan [dochter] een uitkering van € 2.500,00 toegekend passend bij letselcategorie 2. De CSG heeft kenbaar gemaakt dat psychisch letsel wordt voorondersteld wanneer zeer jonge kinderen (met een leeftijd van 12 jaar of jonger) getuige zijn van stelselmatig huiselijk geweld. In dat geval is het beleid van de CSG om een uitkering toe te kennen die past bij letselcategorie 2.

Bij besluit van 17 december 2021 heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven de aanvraag van [appellante] om een tegemoetkoming op basis van de Tijdelijke regeling financiële tegemoetkoming voor slachtoffers van geweld in de jeugdzorg afgewezen. De CSG heeft de aanvraag van [appellante] om een tegemoetkoming op basis van de Tijdelijke regeling afgewezen omdat zij niet in Huize Duinzigt is geplaatst ten behoeve van de uitvoering van een jeugdbeschermingsmaatregel. Zij verbleef dus niet onder de verantwoordelijkheid van de overheid in de instelling, zoals bedoeld in artikel 2, derde lid, van de Tijdelijke regeling. Ook kan de plaatsing van [appellante] in Huize Duinzigt niet gelijk gesteld worden aan een plaatsing onder verantwoordelijkheid van de overheid, zoals bedoel in artikel 2, vierde lid, van de Tijdelijke regeling. De CSG heeft onderzocht of er minderjarigen onder verantwoordelijkheid van de overheid in Huize Duinzigt verbleven en dit bleek niet het geval te zijn. [appellante] heeft niets tegenover deze conclusie gesteld.

Bij besluit van 21 september 2021 heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven de aanvraag van [appellant] om een tegemoetkoming op basis van de Tijdelijke regeling financiële tegemoetkoming voor slachtoffers van geweld in de jeugdzorg afgewezen. De CSG heeft de aanvraag van [appellant] afgewezen omdat op basis van de stukken die [appellant] heeft overgelegd niet is vast te stellen dat in de pleeggezinnen en de instellingen tegen hem bovenmatig geweld is gepleegd.

Bij besluit van 8 juni 2023 heeft de raad van de gemeente Ridderkerk het bestemmingsplan "Woongebied Ridderkerk" gewijzigd vastgesteld. De raad heeft het bestemmingsplan vastgesteld om de planregeling voor het grootste deel van de woongebieden in de kern van Ridderkerk in één bestemmingsplan op te nemen in plaats van in verschillende afzonderlijke bestemmingsplannen. Het gaat om de wijken Slikkerveer, Ridderkerk-West, Ridderkerk-Oost en Drievliet. Volgens de plantoelichting is het bestemmingsplan overwegend conserverend van aard. Dit betekent dat het bestemmingsplan geen (grote) nieuwe ontwikkelingen mogelijk maakt. De bestemmingen gaan uit van het bestaande gebruik en de bestaande bebouwing zoals ook eerder al was toegestaan, zo volgt uit de plantoelichting. Tot het plangebied behoort het perceel aan de Lagendijk 219. [appellant] is eigenaar van dit perceel. Op het perceel staan een voormalige bedrijfswoning en een schuur met carport.

Bij besluit van 20 april 2021 heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven de aanvraag van [appellante] om een uitkering uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven afgewezen. Op 16 oktober 2020 heeft [appellante] een aanvraag ingediend om een uitkering uit het schadefonds. In de aanvraag heeft [appellante] kenbaar gemaakt dat zij slachtoffer is geworden van mishandeling in de huiselijke sfeer in de periode 1995-2005. Hierdoor heeft zij onder meer blauwe plekken en een hersenschudding opgelopen. De CSG heeft bij besluit van 20 april 2021, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 5 september 2022, de aanvraag van [appellante] afgewezen. [appellante] heeft de aanvraag niet binnen de gestelde wettelijke termijn van tien jaar ingediend. Ook heeft [appellante] volgens de CSG geen verschoonbare redenen gegeven voor de termijnoverschrijding.

Bij besluit van 12 oktober 2023 heeft de raad van de gemeente Harderwijk het bestemmingsplan "Waterfront-Zuid - Kop Stadswerven" vastgesteld. Het plangebied ligt ten noordwesten van het centrum van Harderwijk, tussen het oude centrum en de N302. Het plan maakt de bouw van maximaal 160 wooneenheden en een bovengrondse parkeergarage met maximaal 650 parkeerplaatsen mogelijk. Verder worden op de begane grond maatschappelijke voorzieningen, detailhandel, ambachtelijke bedrijven, dienstverlening en horeca toegestaan, met een maximaal gezamenlijk oppervlak van 600 m². [appellant] woont in een ander deelgebied van het project Waterfront. Hij heeft zicht op het plangebied. Hij kan zich niet met het plan verenigen.

Bij beslissing van 19 oktober 2023 heeft de examencommissie van de faculteit Maatschappij en Recht geconcludeerd dat [appellante] bij het inleveren van haar opdracht voor het vak ‘Jeugd: integrale opdracht 2.1’ plagiaat heeft gepleegd. De examencommissie heeft daarom de opdracht ongeldig verklaard en [appellante] uitgesloten van deelname aan de herkansing. Tegen deze beslissing heeft [appellante] administratief beroep ingesteld bij het college van beroep voor de examens van de Hogeschool van Amsterdam.

Bij beslissing van 6 februari 2024 is het verzoek van [appellant] voor een extra tentamenkans voor het vak Contractenrecht door de Examencommissie van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid afgewezen. [appellant] heeft in september 2023 administratief beroep ingesteld bij het college tegen de beslissing van de examencommissie dat er bij het tentamen Contractenrecht enkel gebruik gemaakt mocht worden van een digitale wettenbundel. Terwijl deze procedure liep, heeft [appellant] het tentamen Contractenrecht op 27 oktober 2023 afgelegd. Op 12 december 2023 heeft het college het administratief beroep gegrond verklaard en de examencommissie opgedragen een nieuwe beslissing te nemen. Hieraan lag ten grondslag dat het op zichzelf in overeenstemming is met de Regels en Richtlijnen van de Examencommissie 2023-2024 om alleen het gebruik van digitale wettenbundels toe te staan. Echter, kennen deze Regels en Richtlijnen aanvullende regels over het opnemen van (eigen) tabjes in een wettenbundel en was dat geen mogelijkheid bij de beschikbaar gestelde digitale bundels.

De raad heeft gevraagd om verlenging van de hersteltermijn, omdat hij niet in staat is binnen de gestelde termijn de gebreken in het besluit van 17 februari 2022 te herstellen. Daarbij geeft de raad van de gemeente Brummen aan dat om het gebrek te kunnen herstellen een nadere reactie nodig is van de opsteller van het geuronderzoek. Het lukt daarom niet om de besluitvorming binnen 16 weken af te ronden.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 9 november 2022 van de rechtbank Rotterdam, waarbij de rechtbank het beroep van [appellant] tegen het besluit van de SUWR van 15 december 2021 ongegrond heeft verklaard. Bij dit besluit heeft de de Stichting Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond het bezwaar van [appellant] tegen het besluit van 12 augustus 2021 tot afwijzing van zijn aanvraag om een urgentieverklaring op medische gronden, ongegrond verklaard.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 19 december 2022 van de rechtbank Rotterdam, waarbij de rechtbank het beroep van [appellant] tegen het besluit van de de Stichting Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond van 23 maart 2022 ongegrond heeft verklaard. Bij dit besluit heeft de SUWR het bezwaar van [appellant] tegen het besluit van 13 september 2021 tot afwijzing van zijn aanvraag om haar een urgentieverklaring te verlenen, ongegrond verklaard.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 10 oktober 2023 van de rechtbank Amsterdam, waarbij de rechtbank het beroep van [appellante] tegen het besluit van het college van 25 mei 2022 ongegrond heeft verklaard. Bij dit besluit heeft het college het bezwaar van [appellante] tegen het besluit van 8 november 2021 tot afwijzing van haar aanvraag om een urgentieverklaring te verlenen, ongegrond verklaard.