Uitspraken

Bij besluit van 3 januari 2024 heeft de Belastingdienst/Toeslagen een privaatrechtelijke geldschuld van [appellant] deels overgenomen en zijn aanvraag om overname van geldschulden voor het overige afgewezen. De ex-partner van [appellant] is als gedupeerde van de toeslagenaffaire aangemerkt. In zijn hoedanigheid van ex-partner heeft [appellant] in het kader van overname van private schulden op grond van artikel 4.1 van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht) op 15 november 2023 een schuldenlijst ingediend, waaronder een openstaande privaatrechtelijke schuld bij Herder Verhuur van € 86.205,14.

Bij uitspraak van 9 juli 2025 in zaak nr. 202305690/1/A2 (ECLI:NL:RVS:2025:3137) heeft de Afdeling het hoger beroep van [verzoekster] tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland van 27 juli 2023 in zaak nr. 22/3166 ongegrond verklaard. [verzoekster] heeft de Afdeling verzocht die uitspraak te herzien. [verzoekster] is het niet eens met de uitspraak van de Afdeling waarvan zij om herziening vraagt. Zij vindt dat de Afdeling een onjuiste uitspraak heeft gedaan die voortbouwt op onjuist handelen door de raad. [verzoekster] voert daartoe onder meer aan dat de Afdeling in strijd met algemene beginselen van behoorlijk bestuur en met de wet heeft gehandeld.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 7 augustus 2025 van de rechtbank Midden­-Nederland. In die uitspraak heeft de rechtbank het beroep van [appellant] tegen het besluit op bezwaar van 19 november 2024 ongegrond verklaard. In dat besluit heeft het college van burgemeester en wethouders van Hilversum de afwijzing van het verzoek van [appellant] om een bewonersparkeervergunning in stand gelaten.

De minister heeft op 3 augustus 2022, gehandhaafd bij besluit van 7 augustus 2023, vastgesteld dat de woning van [verzoekster] voldoet aan de veiligheidsnorm en niet versterkt hoeft te worden. Naar aanleiding van het daartegen door [verzoekster] ingestelde beroep heeft de Afdeling bij tussenuitspraak van 2 oktober 2024 de minister opgedragen om binnen twaalf weken na verzending van de tussenuitspraak, met inachtneming van de overwegingen ervan, de gebreken in het besluit van 7 augustus 2023 te herstellen. [verzoekster] heeft verzocht om herziening van de tussenuitspraak van 2 oktober 2024. Daarbij wijst [verzoekster] erop dat zij pas op 23 september 2025 ermee bekend is geworden dat de Tijdelijke commissie versterking (TCV) genoemd in artikel 8, gelezen in samenhang met artikel 15, van het Besluit versterking gebouwen Groningen (BvgG), niet is ingesteld om over versterkingszaken te beslissen.

Bij uitspraak van 23 februari 2026, in zaak nr. 202505613/2/A3, heeft de Afdeling na vereenvoudigde behandeling zich onbevoegd verklaard om van het hoger beroep van [oppossant] tegen de uitspraken van de rechtbank Den Haag in zaken nrs. 25/5469, 25/2187, 24/8125 en 25/2817 (lees: 25/5469, 25/2187, 24/8125 en 24/8125 V) en tegen een brief van de rechtbank van 20 oktober 2025 kennis te nemen. De Afdeling kan zich alleen zonder zitting onbevoegd verklaren om van een hoger beroep kennis te nemen als dat ‘kennelijk’ het geval is (artikel 8:54 van de Awb). Die term ‘kennelijk’ betekent dat er geen twijfel mogelijk is dat de Afdeling niet mag beslissen op het hoger beroep, omdat zij niet de bevoegde rechter is. Als tegen zo’n ‘kennelijk’-uitspraak verzet wordt ingesteld, moet de rechter die op dat verzet beslist beoordelen: (a) of de Afdeling terecht heeft geoordeeld dat zij niet de bevoegde rechter is, en (b) of daar geen twijfel over mogelijk is. Daarbij neemt de rechter alle argumenten van de indiener mee die te maken hebben met die onbevoegdverklaring. Dat kunnen ook nieuwe feiten of nieuwe argumenten zijn die daar over gaan.

Bij besluit van 17 oktober 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Albrandswaard een bushalte ingesteld op de Binnenbaan ter hoogte van de kruising met de Ghijseland en bepaald dat deze maatregel ingaat vanaf het moment dat de bebording en markering zijn aangebracht. [appellanten] wonen in de woning aan de [locatie]. De woning ligt in de buurt van de Binnenbaan. [appellanten] hebben kennisgenomen van de publicatie van het verkeersbesluit nadat zij een melding kregen via Overheid.nl over de plaatsing van bushaltes op de Binnenbaan ter hoogte van de kruising van de Ghijseland. De bushalte is aanvankelijk, op 6 januari 2025, ter hoogte van de woning aan de Binnenbaan met huisnummer 13 aangelegd (de vorige locatie). Nadat de bushalte op 16 januari 2025 werd verplaatst naar de huidige locatie, hebben [appellanten] onderzoek naar het verkeersbesluit gedaan en, bij brief van 18 januari 2025, alsnog daartegen bezwaar gemaakt. [appellanten] hebben desgevraagd in een brief van 2 februari 2025 als reden voor het niet tijdig indienen van het bezwaarschrift gegeven dat de inhoud van het verkeersbesluit onvoldoende duidelijk en concreet is. Verder hebben zij in die brief gewezen op persoonlijke omstandigheden, zoals een verhuizing, drukke banen en een druk gezinsleven.

Bij beslissing van 10 juni 2025 heeft de examencommissie van het Aventus Lyceum (examencommissie) de uitslag van het eindexamen van [appellant] vastgesteld. [appellant] heeft administratief beroep ingesteld tegen de beslissing van 10 juni 2025. [appellant] heeft beroep ingesteld tegen de weigering een beslissing op het door hem ingestelde administratief beroep te nemen. [appellant] volgde in het schooljaar 2024-2025 een havo-opleiding voortgezet algemeen volwassenenonderwijs (vavo) aan het Aventus Lyceum. [appellant] heeft geen beoordeling gekregen voor het schoolexamen van het vak Kunst, omdat hij voor vier onderdelen van het schoolexamen geen cijfer heeft behaald. Zonder beoordeling van het schoolexamen mocht hij niet deelnemen aan het centraal eindexamen voor het vak Kunst. Hierdoor heeft hij geen examenresultaat gekregen voor dat vak en is hij gezakt voor het eindexamen havo. Zonder havo-diploma kan hij de door hem gewenste vervolgopleiding tot docent biologie niet afronden. [appellant] heeft beroep ingesteld tegen een brief van het Aventus Lyceum van 24 september 2025. Volgens [appellant] behelst die brief een weigering om een besluit te nemen als bedoeld in artikel 6:2, aanhef en onder a, van de Algemene wet bestuursrecht. Hij is het niet eens met deze weigering.

Bij besluit van 25 september 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Groningen zijn beslissing om op 22 september 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met artikel 10 lid 1 sub b Afvalstoffenverordening Groningen en artikel 11 onder 1 en 5 van het Uitvoeringsbesluit Afvalstoffenverordening Groningen 2025 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 212,10 voor rekening van [appellant] komen. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos, die op 22 september 2025 is aangetroffen naast de ondergrondse afvalcontainer ter hoogte van het Hyadenpad in Groningen. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de kartonnen doos verkeerd heeft aangeboden, omdat er op de doos een adreslabel staat met daarop zijn adresgegevens.

Bij beslissing van 20 juni 2025 heeft de examencommissie van de Academie Business en Communicatie van de HAN University of Applied Sciences (examencommissie) de tweede toetskans voor het tentamen Portfolio H-MAR van [appellant] beoordeeld met een 5. [appellant] was student aan de opleiding Commerciële Economie van de Academie Business en Communicatie van de HAN University of Applied Sciences. De examencommissie heeft het tentamen Portfolio H-MAR van [appellant] in de eerste kans beoordeeld met een 4. Dit tentamen is het afstudeerwerk van de opleiding Commerciële Economie, waarbij studenten een portfolio moeten indienen dat bestaat uit bewijsstukken waarmee zij aantonen dat zij de vereiste eindkwalificaties beheersen. Na de onvoldoende beoordeling van de eerste kans heeft een beoordelingsgesprek met de examinatoren plaatsgevonden, waarin [appellant] een toelichting kon vragen op deze beoordeling. Voor de tweede toetskans heeft [appellant] een aangepaste versie van het portfolio ingediend. Dit is door de examencommissie beoordeeld met een 5.

Bij besluit van 2 januari 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie bepaald dat betrokkene wordt overgedragen aan Duitsland. De minister was in eerste instantie voornemens om betrokkene over te dragen aan Duitsland nadat betrokkene in Nederland een asielverzoek had ingediend. De Duitse autoriteiten hadden het terugnameverzoek van de minister op 24 augustus 2023 afgewezen. Die autoriteiten gaven daarbij aan de minister te kennen dat Polen toen nog verantwoordelijk was voor de behandeling van het asielverzoek tot 21 september 2024, omdat de overdrachtstermijn dan zou verstrijken. De minister heeft naar aanleiding van deze reactie van de Duitse autoriteiten op 25 augustus 2023 bij de Poolse autoriteiten een terugnameverzoek ingediend. De Poolse autoriteiten hebben dat verzoek op 31 augustus 2023 geaccepteerd. De Poolse autoriteiten stelden daarbij voor dat de minister voor een eventuele overdracht aan Polen contact zou opnemen met de Duitse autoriteiten om te controleren of de verantwoordelijkheid niet inmiddels naar Duitsland was verschoven.

Bij besluit van 26 februari 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie bepaald dat appellant wordt overgedragen aan Duitsland. De minister heeft op 8 augustus 2024 een terugnameverzoek ingediend bij de Roemeense autoriteiten. Die autoriteiten hebben dat verzoek op 14 augustus 2024 geweigerd, omdat Duitsland verantwoordelijk zou zijn voor de behandeling van het asielverzoek. Naar aanleiding daarvan heeft de minister op 19 augustus 2024 een terugnameverzoek ingediend bij de Duitse autoriteiten, maar die autoriteiten weigerden dat verzoek op 21 augustus 2024, omdat Roemenië volgens de Duitse autoriteiten verantwoordelijk zou zijn. De overdrachtstermijn tussen Roemenië en Duitsland zou volgens de Duitse autoriteiten namelijk eindigen op 30 november 2024. Naar aanleiding van die weigering heeft de minister op 21 augustus 2024 aan de Roemeense autoriteiten verzocht om de eerdere weigering van 14 augustus 2024 te heroverwegen. De Roemeense autoriteiten hebben dat gedaan en het terugnameverzoek geaccepteerd op 27 augustus 2024. De minister stelt zich op het standpunt dat de termijn om een terugnameverzoek bij de Duitse autoriteiten in te dienen is aangevangen op 13 februari 2025, het moment dat de Roemeense autoriteiten aan de minister te kennen hebben gegeven dat de verantwoordelijkheid voor de behandeling van het asielverzoek van appellant op Duitsland is overgegaan. Appellant stelt zich op het standpunt dat de termijn is aangevangen op 1 december 2024, te weten het moment dat Duitsland verantwoordelijk is geworden voor de behandeling van het asielverzoek van appellant.

[appellanten] hebben hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 15 mei 2024 in zaak nrs. 22/3247 en 22/3371. [appellanten] hebben allebei aan de korpschef gevraagd om inzage in al hun persoonsgegevens en die van hun zoon. De korpschef heeft die verzoeken voor een deel ingewilligd. Hij heeft aan [appellanten] overzichten gegeven van registraties en informatie over de verwerkingen gegeven. [appellanten] vinden dat zij meer moeten kunnen krijgen.

[appellant] heeft op 12 januari 2022 het college van burgemeester en wethouders van Haaksbergen gevraagd om handhavend op te treden tegen de opslag van mest en ander organisch materiaal op een stuk grond aan de Hegeveldweg/Werthepaalweg in de gemeente Haaksbergen. [appellant] had een agrarisch bedrijf aan de [locatie] in Haaksbergen en woonde daar ook. Het college heeft [appellant] opgedragen om mest en voerresten van dat perceel te verwijderen. [appellant] is inmiddels verhuisd naar Enschede.

De ministerr van Defensie heeft de vertrouwelijke versies van een aantal gedingstukken overgelegd en met verwijzing naar artikel 8:29 van de Awb medegedeeld dat uitsluitend de Afdeling kennis zal mogen nemen van deze stukken.

Bij e-mailbericht van 24 april 2026, ingekomen op, heeft [verzoeker] verzocht om wraking van staatsraden mr. W. den Ouden, mr. P.H.A. Knol en mr. J.J.W.P. van Gastel (staatsraden) als leden van de meervoudige kamer belast met de behandeling van de zaak nr. 202406514/1/A2 en drie andere zaken. Hij voert ten eerste aan dat hij een gemotiveerd verzoek om uitstel van de behandeling van zijn hoger beroep op de zitting van 29 april 2026 heeft gedaan, waarin hij heeft gewezen op zijn persoonlijke omstandigheden, het plotseling wegvallen van zijn rechtsbijstandverlener en de onmogelijkheid om vier complexe zaken, die alle op 29 april 2026 op zitting zouden worden behandeld, voor te bereiden. Dit verzoek is zonder inhoudelijke motivering en kenbare belangenafweging afgewezen. Die beslissing tot afwijzing, die bovendien door de griffier is genomen, is volgens [verzoeker] kennelijk onredelijk.

Tijdens de zitting op 16 april 2026 heeft [verzoeker] verzocht om wraking van staatsraad mr. J.F. de Groot als lid van de enkelvoudige kamer belast met de behandeling van zaak nr. 202504675/3/R1. De zaak waarin [verzoeker] het verzoek om wraking heeft ingediend, betreft een verzet tegen de uitspraak van de Afdeling van 17 oktober 2025, zaak nr. 202504675/2/R1. In die uitspraak heeft de Afdeling zich onbevoegd verklaard om kennis te nemen van het hoger beroep van [verzoeker] tegen de uitspraak op verzet van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 15 augustus 2025 in zaak nr. 25/1863. De Afdeling heeft daarin overwogen dat geen grond bestaat voor een zogenoemde doorbreking van het appelverbod, omdat het betoog van [verzoeker] geen grond biedt voor het oordeel dat geen eerlijk proces heeft plaatsgevonden.

Bij besluit van 18 december 2019 heeft de raad van de gemeente Bergen op Zoom besloten het bestemmingsplan "Buitengebied Oost" (het plan van 2019) niet vast te stellen. [appellant] is een grondgebonden agrarisch bedrijf dat zich toelegt op het kweken en verkopen van groenten en fruit. Klanten kunnen ook zelf groenten en fruit plukken bij het bedrijf en verder verhuurt het bedrijf vergaderruimte en verzorgt het rondleidingen ter plekke. [appellant] wenst dat de nevenactiviteiten, die nu feitelijk al plaatsvinden, tot maximaal 1.000 m² mogelijk worden gemaakt in het plan. [appellant] betoogt dat het besluit om het plan van 2019 niet vast te stellen getuigt van onbehoorlijk bestuur, gelet op de lange procedure die hieraan vooraf is gegaan, de afspraken die niet zijn nagekomen, de procedures die niet zorgvuldig zijn doorlopen en de onjuiste verwachtingen die zijn gewekt. [appellant] stelt dat het bedrijf veel kosten heeft gemaakt die vanwege het niet vastgestelde plan nergens toe hebben geleid.

Het bestemmingsplan ‘Herijking Nuenen-West’ van de gemeente Nuenen, Gerwen en Nederwetten is na een aanpassing van de gemeenteraad nu definitief. Dat betekent dat de gemeente door kan met de plannen voor de nieuwe woonwijk met 1.615 woningen in het gebied tussen Nuenen en Eindhoven. Een aantal inwoners van Nuenen kwamen tegen dit bestemmingsplan in beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak. Zij vrezen voor aantasting van hun woon-, leef- en werkklimaat. De Afdeling bestuursrechtspraak oordeelde in mei 2025 in een zogenoemde tussenuitspraak onder meer dat in de regels in het bestemmingsplan onvoldoende duidelijk is bepaald hoeveel (nieuwe) woningen in het gebied zijn toegestaan. Ook was niet duidelijk wat de minimaal aan te houden afstand tussen de nieuwe en de bestaande woningen moet zijn. Zij droeg de gemeenteraad op om deze geconstateerde gebreken in het bestemmingsplan binnen 26 weken te herstellen. De Afdeling bestuursrechtspraak constateert dat de gemeenteraad in het 'herstelbesluit' de afstand tussen de nieuwe en bestaande woningen nog niet goed heeft geregeld. De gemeenteraad erkent dat ook en heeft de Afdeling bestuursrechtspraak verzocht om de regel in het bestemmingsplan zelf aan te passen, zodat daar in komt te staan dat de afstand tot bestaande woningen 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘮𝘪𝘯𝘥𝘦𝘳 dan drie meter mag zijn, in plaats van 'niet meer dan drie meter'. De Afdeling bestuursrechtspraak heeft de regel aangepast en heeft hiermee met haar uitspraak 'zelf in de zaak voorzien', zoals dat heet. Het eerder geconstateerde gebrek is hiermee alsnog hersteld. De andere bezwaren die de inwoners tegen het 'herstelbesluit' hebben aangevoerd, zijn ongegrond. Het plan voor de nieuwe woonwijk met 1.615 woningen in Nuenen is daarmee definitief geworden.

Bij twee afzonderlijke besluiten van 21 maart 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvragen van BBC om exploitatievergunningen passagiersvervoer voor de bedrijfsvaartuigen "[vaartuig A]" en "[vaartuig B]" in vergunninggebied 1 geweigerd. Bij besluit van 20 april 2018 heeft het college de aanvraag van BBC tot wijziging van de bestaande exploitatievergunningen passagiersvervoer voor de vaartuigen "[vaartuig A]" en "[vaartuig B]" ook afgewezen. BBC heeft sinds 7 oktober 2014 en 12 augustus 2015 voor de vaartuigen "[vaartuig A]" en "[vaartuig B]" exploitatievergunningen voor het bedrijfsmatig vervoeren van passagiers. Met deze vergunningen is het toegestaan om te varen op het Amsterdamse binnenwater, exclusief centrum-zone (vergunninggebied 2). Op 7 en 9 maart 2017 heeft BBC voor de "[vaartuig A]" en "[vaartuig B]" exploitatievergunningen aangevraagd voor vergunninggebied 1: geheel Amsterdam, inclusief centrum-zone.

Bij besluit van 5 december 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zwijndrecht het verzoek van [appellant sub 2A] en [appellant sub 2B] om handhavend op te treden met betrekking tot de garage/berging aan de [locatie 1] in Heerjansdam, opnieuw afgewezen. Ook het verzoek om de bij besluit van 25 oktober 2013 verleende vergunning in te trekken is daarbij afgewezen. Deze zaak gaat over de garage/berging bij de woning aan de [locatie 1] in Heerjansdam. Bij besluit van 25 oktober 2013 heeft het college, onder andere voor de realisering van die berging, een omgevingsvergunning verleend aan de toenmalige eigenaar [appellant sub 1]. Bij brief van 12 december 2015 hebben [appellant sub 2A] en [appellant sub 2B], de eigenaren van de woning aan de [locatie 2], aan de achtertuin waarvan de berging grenst, een verzoek om handhaving en intrekking van de verleende vergunning bij het college ingediend. Zij stelden dat de berging op verschillende punten niet conform de tekeningen bij de vergunning was uitgevoerd. Op 18 maart 2021 heeft [appellant sub 1] de eigendom van de berging overgedragen aan [partij A] en [partij B].

Bij besluit van 28 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam het verzoek van [appellant] om wijziging van zijn persoonsgegeven in de basisregistratie personen (brp) afgewezen. [appellant] woont sinds 3 maart 1981 in Nederland en staat ingeschreven in de brp met de geboortedatum [datum] 1962. Deze registratie is gebaseerd op het Marokkaanse paspoort dat hij in 1981 heeft overgelegd toen hij zich in Nederland vestigde. Voor zijn naturalisatieprocedure heeft [appellant] een geboorteakte overgelegd met geboortedatum 1962, welke op 3 maart 2000 werd geregistreerd. [appellant] heeft op 17 juni 2019 een verzoek ingediend om zijn geboortejaar te wijzigen naar 1955. Hij heeft hiertoe verschillende documenten overgelegd, waaronder verschillende geboorteaktes en een rechterlijke uitspraak uit Marokko van 3 april 2019. In deze rechterlijke uitspraak heeft de rechtbank in Marokko het geboortejaar van [appellant] gewijzigd van 1962 naar 1955 op basis van het familieboekje van de vader van [appellant] en verschillende Marokkaanse beschikkingen en aktes die door de gemachtigde van [appellant] in het geding in Marokko zijn ingebracht. Het college heeft het rectificatieverzoek van [appellant] afgewezen omdat [appellant] niet de onderliggende documenten van de rechterlijke uitspraak heeft overgelegd waardoor niet buiten redelijke twijfel is dat het door [appellant] gestelde geboortejaar juist is.

Bij besluit van 9 maart 2021 heeft de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap voor Basis- en Voortgezet Onderwijs en Media een aanvraag van [appellante] voor erkenning van de beroepskwalificatie om te mogen werken als leraar in het (internationaal georiënteerd) basisonderwijs afgewezen. [appellante] is Nederlands staatsburger. Zij woont sinds 2017 in Nederland. Sindsdien werkt zij voor The British School in The Netherlands in Den Haag. Dit is een particuliere school. Om hier te werken heeft zij geen onderwijsbevoegdheid nodig. Omdat de locatie waar zij werkt gesloten dreigt te worden en zij elders les wil gaan geven, wil zij nu toch een erkenning van de door haar in het buitenland behaalde beroepskwalificatie om de bevoegdheid te verkrijgen om onderwijs te mogen geven. [appellante] heeft op 25 februari 2021 een aanvraag ingediend voor een onderwijsbevoegdheid. In de aanvraag heeft zij vermeld dat zij in de periode 2008-2012 in de Verenigde Staten de bachelor Political Science and French heeft afgerond. In de periode 2013-2014 heeft zij in het Verenigd Koninkrijk de master Literacy Learning and Literacy Difficulties gevolgd en hiervoor een diploma behaald.

Bij besluit van 3 april 2023 heeft de raad van de gemeente Albrandswaard het bestemmingsplan "Buijtenland van Rhoon 2021" vastgesteld. Bij de ontwikkeling van de Tweede Maasvlakte is in de Planologisch Kernbeslissing Project Mainportontwikkeling Rotterdam (PMR) vastgelegd dat de leefbaarheid van de regio verbeterd moet worden. In het Bestuursakkoord inzake uitvoering van het PMR is afgesproken dat de provincie Zuid-Holland in opdracht van het Rijk uitvoering geeft aan de realisatie van 750 ha natuur- en recreatiegebied. Een van de gebieden waar dit plaats zou moeten vinden, is het Buijtenland van Rhoon. In 2014 is op initiatief van lokale agrariërs een plan gepresenteerd met de titel "Levend Buijtenland van Rhoon". Dit plan is gebaseerd op de realisatie van hoogwaardige akkernatuur; een vorm van natuur die hand in hand gaat met recreatie en landbouw en die past bij het cultuurhistorisch polderlandschap. Deze visie is in het Streefbeeld en vervolgens in het plan neergelegd. Het plan is een bestemmingsplan met verbrede reikwijdte. De gemeente Barendrecht richt zich in beroep tegen het plandeel met de bestemming "Horeca" voor de zogenoemde locatie "Graaf van Portland" in het oosten van het plangebied.

Bij besluit van 14 september 2023 heeft de raad van de gemeente Breda het bestemmingsplan "Haagse Beemden, Uitoord 129" (het bestemmingsplan) vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in de bouw van zorgwoningen op het perceel Uitoord 129 in Breda. De zorgwoningen worden ontwikkeld door Stichting Alwel en verhuurd aan Stichting VASStgoed. [appellant] woont in de directe omgeving van het perceel en vreest voor aantasting van zijn woon- en leefklimaat als de beoogde ontwikkeling op een nu nog onbebouwd stuk grond in zijn directe woonomgeving kan plaatsvinden. [appellant] voert ten eerste aan het niet eens te zijn met het wijzigen van het bestemmingsplan om het laatste stukje ongebouwde grond in de wijk te kunnen bebouwen. Ten tijde van de koop van zijn woning gold het bestemmingsplan "Haagse Beemden" en hadden de gronden binnen het plangebied een maatschappelijke bestemming, met een maximale bouwhoogte van 7 meter. Dit zou onveranderd moeten blijven gelden. [appellant] voert ten tweede aan dat de zorgeenheden die zijn beoogd en die mogelijk worden gemaakt op gronden met de bestemming "Maatschappelijk" niet kunnen worden aangemerkt als zorgeenheden.

Bij besluit van 28 juni 2022 heeft burgemeester van Laarbeek het bedrijfspand aan de [locatie 1] in Beek en Donk vanaf dinsdag 12 juli 2022 gesloten voor een periode van zes maanden. [appellant] is bestuurder en enig aandeelhouder van de onderneming Pakketbode B.V en huurt het bedrijfspand aan de [locatie 1] te Beek en Donk. Dit pand is verdeeld in verschillende ruimten. Ruimte 1 wordt gebruikt door Pakketbode en [appellant] zelf en Ruimte 2 is door hem onderverhuurd aan [onderhuurder]. Op 29 april 2022 heeft de politie naar aanleiding van een rechtshulpverzoek uit Polen een onderzoek uitgevoerd in het bedrijfspand. In de over dit onderzoek opgemaakte bestuurlijke rapportage van 20 mei 2022 staan lijsten met de goederen die in ruimte 1 en 2 zijn aangetroffen en als hennepgerelateerd zijn aangeduid. In de bestuurlijke rapportage zijn ook verklaringen van getuigen weergegeven. Er staat dat [onderhuurder] bij deze controle heeft verklaard dat de aangetroffen goederen in het door hem gehuurde gedeelte, Ruimte 2, van hem zijn. Hij heeft over de aangetroffen goederen verklaard dat het hem financieel niet goed ging en dat hij toen dacht aan het beginnen van een hennepkwekerij.

De gemeenteraad van Leeuwarden heeft het verzoek van Retailplan mogen afwijzen om het bestemmingsplan ‘Leeuwarden - Industrieterrein Leeuwarden Oost en de Hemrik’ te herzien. Dat heeft de Afdeling bestuursrechtspraak in deze uitspraak geoordeeld. Retailplan deed dit verzoek namens twee vastgoedbedrijven die het bestemmingsplan zo wilden laten aan te passen dat er op het industrieterrein een winkelcentrum mag komen waarin ook supermarkten zijn toegestaan. De gemeenteraad wees dit verzoek af, omdat de vestiging van een supermarkt op deze locatie volgens hem in strijd is met het gemeentelijke detailhandelsbeleid. Maar volgens Avondster Vastgoed en Winkelplein Hemrik Vastgoed is dit in strijd met de Europese Dienstenrichtlijn, omdat hiermee geen ‘verruimde perifere detailhandel’ is toegestaan, wat leidt tot een beperking van de vrijheid van vestiging. Op grond van de Europese Dienstenrichtlijn mogen aan de vrijheid van vestiging alleen beperkingen worden gesteld die noodzakelijk en evenredig zijn. Volgens de vastgoedbedrijven wordt in dit geval niet aan deze voorwaarden voldaan. Naar het oordeel van de Afdeling bestuursrechtspraak voldoet de zogeheten brancheringsregeling in het bestemmingsplan wel aan de voorwaarden van de Europese Dienstenrichtlijn. Er is in dit geval geen sprake van een eis die een direct of indirect onderscheid maakt naar nationaliteit of plaats. Ook heeft de gemeenteraad zich op het standpunt mogen stellen dat “het doel waarmee hij het opnemen van de vestigingsbeperking rechtvaardigt, namelijk de bescherming van het stedelijk milieu, een dwingende reden van algemeen belang vormt.” Verder komt de Afdeling bestuursrechtspraak tot de conclusie dat de regeling in het bestemmingsplan waarvan de vastgoedbedrijven de gemeenteraad hebben verzocht om deze te herzien, “geschikt is en niet verder gaat dan nodig om de daarmee beoogde doelen te bereiken” en daarmee aan het vereiste van evenredigheid voldoet.

Bij besluit van 20 april 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Westerveld geweigerd handhavend op te treden. Bij besluit van 30 mei 2017 heeft het college aan [vergunningshouder] een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wabo verleend voor het aanleggen van een smalspoor van de Toegangspoort Holtingerveld naar Manege Holtinge te Havelte. Dit smalspoor kon door bezoekers van het Holtingerveld gebruikt worden om te railfietsen. Aan het einde van het spoor bevond zich een draaipunt waar de railfietsen werden omgedraaid zodat de gebruikers terug konden fietsen. Het smalspoor lag vlakbij de woning van [appellant]. Na een eerdere verplaatsing van het eindpunt van het tracé, en daarmee het draaiplateau, in 2019 is begin 2022 het eindpunt van het tracé, en ook het draaiplateau, opnieuw verplaatst. [appellant] heeft het college verzocht om handhavend op te treden tegen het aanleggen van het eindpunt van het tracé zonder, dan wel in afwijking van de verleende omgevingsvergunning. Dat verzoek heeft het college afgewezen, omdat volgens hem concreet zicht op legalisering bestaat.

Bij besluit van 1 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zoetermeer het handhavingsverzoek van [appellant A] en [appellant B] afgewezen. [appellant A] en [appellant B] wonen op het perceel [locatie 1] in Zoetermeer. Aan de andere kant van de straat, tegenover de woning staat de woning van [partij A] en [partij B]. Tussen de beide woningen is, nadat de woningen en de daken waren gebouwd, over de straat een overkluizing aangebracht. De woningen zijn in zoverre dus met elkaar verbonden. Het deel van de overkluizing boven de straat behoort tot de woning van [appellant A] en [appellant B]. Het dak van de overkluizing sluit haaks aan op het schuine dak van de woning van [partij A] en [partij B]. De straatgevel van hun woning op [locatie 2] is opgetrokken tot het dakbeschot van de overkluizing. Het oorspronkelijke dakbeschot van de woning op [locatie 2] is bij de oplevering blijven zitten, waardoor er een loze ruimte ontstond tussen het dakbeschot en de overkluizing. Zo'n loze ruimte wordt een bouwsnipper genoemd. De vorige bewoner van de woning op [locatie 2] heeft de bouwsnipper bij zijn woning getrokken door de gordingen en het dakbeschot van het schuine dak van zijn woning te verwijderen. De vorige bewoner heeft in de ene hoek van de aansluitende dakvlakken een zogeheten kilkeper aangebracht. In de andere hoek rustten de gordingen op een wandje van gipsbetonblokken. [partij A] en [partij B] hebben dat wandje vervangen door twee verticale houten balken die zijn verankerd in de betonvloer. In 2016 hebben [appellant A] en [appellant B] het college verzocht handhavend op te treden tegen de gewijzigde kapconstructie.

Bij besluit van 26 januari 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Land van Cuijk de door [appellanten] aangevraagde omgevingsvergunning voor de legalisering van de Bed & Breakfast (B&B) in de woning aan de [locatie] in Cuijk geweigerd. [appellanten] zijn eigenaar van de woning aan de [locatie] in Cuijk en exploiteren een B&B in de woning. Op dat perceel is op grond van het bestemmingsplan het huisvesten van één huishouden toegestaan. [appellanten] hebben een aanvraag om een omgevingsvergunning ingediend voor de legalisering van de B&B voor vier personen in de woning op het perceel met uitbreiding van één parkeerplaats in afwijking van het geldende bestemmingsplan. Het college is van oordeel dat de aangevraagde B&B in de woning op het perceel vanuit het oogpunt van goede ruimtelijke ordening onwenselijk is vanwege het gebruik van de buitenfaciliteiten en het gebrek aan voldoende parkeerplaatsen op eigen terrein. [appellanten] zijn het niet eens met de geweigerde omgevingsvergunning en hebben beroep ingesteld bij de rechtbank.

Bij besluit van 13 oktober 2023 heeft Zorginstituut Nederland aan ASR een vereveningsbijdrage op grond van de Zorgverzekeringswet voor het jaar 2024 toegekend. ASR is het niet eens met de hoogte van de ex ante toekenning van de risicovereveningsbijdrage voor het jaar 2024. De Afdeling beoordeelt in deze uitspraak de gronden die ASR heeft aangevoerd tegen de vaststelling van de hoogte van deze toekenning door het Zorginstituut. De gronden van ASR zien allereerst op de in de Regeling risicoverevening 2024 gehanteerde normbedragen. Deze zijn geschat met behulp van zogenaamde voorwaardelijke regressie. Risicoverevening beoogt verschillen in zorgkosten tussen gezonde en ongezonde verzekerden te compenseren. Daartoe ontvangen zorgverzekeraars een vereveningsbijdrage uit het Zorgverzekeringsfonds. ASR betoogt dat de minister buiten zijn regelgevende bevoegdheid is getreden door voorwaardelijke regressie in te voeren.

Bij twee onderscheiden besluiten van 23 december 2019 heeft de korpschef van politie de verzoeken van [appellant sub 1A] en [appellant sub 1B] om inzage in hun persoonsgegevens op grond van artikel 15 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) ingewilligd. [appellant sub 1A] en [appellant sub 1B] hebben ieder een aanvraag ingediend voor verlenging van hun jachtaktes. In het kader van deze aanvragen hebben zij allebei een zogenoemde e-screener ingevuld, een digitale vragenlijst die deel uitmaakt van het door de minister aangewezen onderzoek als bedoeld in artikel 6a, sub b, van de Wet wapens en munitie (Wwm). De e-screener bestaat uit vragenlijsten over persoonlijkheidskenmerken en risicofactoren waarvan de uitslag het risico bij wapen- en munitiebezit van de aanvrager aangeeft. Ook hebben [appellant sub 1A] en [appellant sub 1B] ieder voor zich de korpschef op grond van artikel 15, eerste lid, onder a, b, c, d, g en h, van de AVG verzocht om inzage in de persoonsgegevens die over hen zijn verwerkt in het kader van de e-screener.

Bij besluit van 31 maart 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Breda het verzoek van [appellant] om verkeersmaatregelen te treffen, gedeeltelijk toegewezen. Op 7 november 2022, en aangevuld op 26 januari 2023, heeft [appellant] het college verzocht om verkeersmaatregelen te nemen in en nabij het doorgangspad tussen de Wildhage en de Dr. Hein Hoebenlaan in Teteringen. Hij heeft daarbij specifiek verzocht om het doorgangspad tussen de Wildhage en de Dr. Hein Hoebenlaan aan te duiden als voetpad en in verband hiermee het verkeersbord G7 ‘voetpad’ te plaatsen, in het doorgangspad een verbod in te stellen voor fietsers en bromfietsers en in verband hiermee het verkeersbord C15 ‘gesloten voor fietsers en bromfietsers’ te plaatsen. Verder heeft hij verzocht om in het doorgangspad aan beide zijden dubbele hekken te plaatsen die het voor (brom)fietsers en scooters onmogelijk maken om het doorgangspad te gebruiken en aan het begin van de doodlopende tak van de Wildhage, ter hoogte van de Berkenlaar, het verkeersbord G12b ‘einde verplicht fiets/bromfietspad’ met onderbord ‘uitgezonderd bestemmingsverkeer’ te plaatsen.

Bij besluit van 15 juli 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Breda een handhavingsverzoek van [appellant] afgewezen. [appellant] woont op de [locatie] in Teteringen. Direct naast de woning van [appellant] bevindt zich een doorgangspad dat de Wildhage met de Dr. Hein Hoebenlaan met elkaar verbindt. Volgens [appellant] maken (brom)fietsers en scooters veelvuldig gebruik van dit doorgangspad om zo bij het achter zijn woning gelegen sportcomplex te komen. Daarvan ervaart hij veel overlast. Daarom heeft hij het college op 2 juli 2022 verzocht om handhavend op te treden tegen de ervaren overlast van de scholieren die met (brom)fiets of scooter gebruik maken van het doorgangspad naast zijn woning. Het college heeft dit verzoek afgewezen, omdat tijdens de door hem uitgevoerde controles geen overlast is waargenomen. Op 16 augustus 2022 heeft [appellant] hiertegen bezwaar ingediend en tegelijkertijd een tweede handhavingsverzoek ingediend en verzocht om schadevergoeding.

Bij besluit van 2 september 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Molenlanden aan [vergunninghoudster] een omgevingsvergunning verleend voor het veranderen van de horecacategorie van de horeca-inrichting op het perceel [locatie] in Nieuw-Lekkerland (het perceel) van horecacategorie 1 naar horecacategorie 2. [vergunninghoudster] is gevestigd in een kleinschalig winkelcentrum in Nieuw-Lekkerland. Op het perceel rust ingevolge het bestemmingsplan "Bebouwde kom Nieuw-Lekkerland en Kinderdijk" (het bestemmingsplan) de bestemming "Centrum" en de functie-aanduiding "horeca". Op het perceel is horeca in horecacategorie 1 toegestaan. Naar aanleiding van de handhavingsprocedure heeft [vergunninghoudster] een aanvraag om omgevingsvergunning ingediend om de horecacategorie voor het café te wijzigen van categorie 1 naar categorie 2. [appellant A] en [appellant B] zijn het niet eens met de verlening van de omgevingsvergunning. In hoger beroep is in dat verband alleen nog in geschil of er ook sprake is van strijd met artikel 10.1.2, aanhef en onder a, aanhef en onder 2, van de planregels.