Uitspraken

Bij besluit van 23 mei 2022 heeft het college van gedeputeerde staten van Limburg een besluit tot vaststelling van hogere grenswaarden als bedoeld in de Wet geluidhinder (Wgh) genomen. Tegen dit besluit hebben [appellant sub 2] en [appellant sub 7] beroep ingesteld. Het PIP maakt de reconstructie van de provinciale weg N280 tussen Weert en Roermond mogelijk. Het PIP gaat over het gedeelte van de N280 dat ligt tussen de A2 en de N273. Provinciale staten willen de verkeerssituatie op de N280 verbeteren. In het PIP worden daartoe diverse ontwikkelingen mogelijk gemaakt, zoals de herinrichting van de bestaande N280 door die uit te voeren met 2x1 gescheiden rijstroken, de aanleg van een parallelstructuur en de aanleg van een vrijliggend fietspad langs de N280. Ook voorziet het PIP in de bouw van een nieuwe brug over het kanaal Wessem-Nederweert, twee turborotondes en drie viaducten voor ongelijkvloerse kruisingen. Verder wordt een deel van het tracé van de N280 omgelegd, zodat deze niet meer door, maar ten zuiden van de dorpskern van Baexem gaat. Vóór de vaststelling van het PIP zijn onder andere voor dit deel van het tracé verschillende alternatieven en varianten onderzocht. Provinciale staten hebben gekozen voor een tracé dat zo dicht mogelijk tegen de dorpskern van Baexem aan is gelegen. Om het PIP mogelijk te maken, heeft het college voor meerdere woningen hogere grenswaarden vastgesteld voor wegverkeer.

Bij besluit van 19 januari 2023 heeft de raad van de gemeente Zoeterwoude het bestemmingsplan "[locatie 1] en [locatie 2]" vastgesteld. Het bestemmingsplan maakt de herbestemming en herontwikkeling van een voormalig agrarisch perceel aan de [locatie 1] en [locatie 2] in Zoeterwoude mogelijk. Het plan is opgesteld op basis van de mogelijkheden die het besluit Crisis- en herstelwet (Bu Chw) biedt en is een zogenoemd bestemmingsplan met verbrede reikwijdte. De in het plan voorziene herontwikkeling bestaat uit verschillende ontwikkelingen. Hierover staat in de plantoelichting dat het initiatief inhoudt dat op perceel [locatie 2] de monumentale boerderijwoning wordt gesplitst in twee wooneenheden en dat het voormalige zomerhuis zijn oude functie als zomerhuis weer terugkrijgt. Het zomerhuis wordt uitgebreid en kan op basis van het plan worden gebruikt voor het bedrijfsmatig bieden van logies, maar ook als zomerhuis voor privégebruik. Daarnaast staat in de plantoelichting dat de voormalige varkensschuur gedeeltelijk wordt gesloopt en dat in het overige gedeelte vier logiesverblijven mogelijk worden gemaakt, waarbij het pad naar de Nieuweweg gebruikt zal worden als in- en uitrit voor de logies.

Bij besluit van 3 november 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Beuningen een verzoek van [verzoeker B] om wijziging van zijn persoonsgegevens in de basisregistratie personen (brp) afgewezen. [verzoeker A] is de (gestelde) zoon van [verzoeker B]. [verzoeker A] en [verzoeker B] staan ingeschreven in de brp op basis van verklaringen die onder ede zijn afgelegd. Zij hebben het college op 28 december 2020 verzocht om hun persoonsgegevens in de brp te wijzigen en aan te vullen. De rechtbank heeft ten aanzien van het verzoek van [verzoeker A] geoordeeld dat, gelet op het overgelegde binnenlands paspoort en de twee geboorteakten, in samenhang bezien met de aanvullende documenten zoals het militair boekje, de uitkomsten van een DNA-onderzoek en een fotovergelijkingsrapportage, buiten redelijke twijfel is dat de daarin vermelde persoonsgegevens juist zijn en op [verzoeker A] betrekking hebben.

Bij besluit van 23 juni 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Delft het verzoek van [appellant] om wijziging van gegevens in de basisregistratie personen (brp) afgewezen. [appellant] heeft op 1 februari 2021 verzocht om wijziging van zijn gegevens in de brp. Het gaat om de wijziging van zijn geslachtnaam van [appellant] naar [naam], zijn geboortedatum van [geboortedatum] 1985 naar [geboortedatum] 1981 en zijn geboorteplaats van Ma Li Wan naar Qingtian. Ook heeft [appellant] verzocht om opneming van oudergegevens. [appellant] heeft bij zijn verzoek onder meer een Chinees paspoort uit 2020, een ‘Certificate of Permanent Residence Registration’ (PSB-verklaring) en een ‘Notarial Certificate’ overgelegd. Bureau Documenten heeft de documenten op echtheid beoordeeld, maar heeft de PSB-verklaring niet kunnen beoordelen omdat het origineel ontbreekt.

Bij besluit van 10 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Oss een verzoek van [appellant] om een huwelijk in de basisregistratie personen (brp) te registreren afgewezen. Op [datum] 2013 is er een huwelijk voltrokken tussen [appellant] en [partij] in een moskee in Oss. Op dat moment hadden zij beiden enkel de Soedanese nationaliteit. Van dit huwelijk is een huwelijksakte opgemaakt door een huwelijksambtenaar van de Soedanese ambassade. De huwelijksakte is door deze huwelijksambtenaar ondertekend op [datum] 2013 en voorzien van een stempel van de ambassade van Soedan in Den Haag. [appellant] heeft het college verzocht om zijn huwelijk op basis van de huwelijksakte te registreren in brp. Het college heeft het verzoek van [appellant] bij het besluit van 10 januari 2022 afgewezen. Bij het besluit van 16 augustus 2022 heeft het college de afwijzing gehandhaafd. Volgens het college is het huwelijk tussen [appellant] en [partij] niet rechtsgeldig naar Nederlands recht.

Bij besluit van 1 juni 2021 heeft het college van gedeputeerde staten van Limburg van gedeputeerde staten aan [appellante sub 3] een omgevingsvergunning tweede fase verleend voor de uitbreiding van een varkenshouderij met mestverwerking op het perceel [locatie] in America. [appellante sub 3] beschikt over een revisievergunning van 18 december 2012 voor de exploitatie van een varkenshouderij en een mestbe- en verwerkingsinstallatie aan de [locatie] in America. De varkenshouderij is nog niet gerealiseerd; de mestbe- en verwerkingsinstallatie wel. Op 9 oktober 2014 heeft verweerder aan [appellante sub 3] een veranderingsvergunning verleend voor de verwerking van 80.000 m³ mest per jaar, waarvan ongeveer 22.000 m³ van het eigen bedrijf en ongeveer 58.000 m³ mest van derden afkomstig is. [appellante sub 3] betoogt dat de rechtbank een onjuiste uitleg heeft gegeven aan artikel 1.43 van de planregels. Volgens haar heeft de rechtbank ten onrechte overwogen dat, op basis van een grammaticale interpretatie, artikel 1.43 van het bestemmingsplan zo moet worden gelezen dat mest en/of andere agrarisch gerelateerde reststromen van andere bedrijven uit de regio enkel mogen worden be- en verwerkt, indien mest en/of andere agrarisch gerelateerde reststromen van het eigen bedrijf worden bewerkt.

Bij besluit van 6 april 2021 heeft het college van gedeputeerde staten van Limburg het verzoek van [appellant] en anderen om de aan [bedrijf] verleende revisievergunning van 18 december 2012 in te trekken, afgewezen voor zover deze vergunning betrekking heeft op het houden van 16.896 vleesvarkens in de verdiepingsstallen 8 en 9. Op 18 december 2012 heeft verweerder aan vergunninghoudster een revisievergunning verleend voor de exploitatie van een varkenshouderij en een mestbe- en verwerkingsinstallatie op het adres. Deze revisievergunning is onder meer verleend voor een uitbreiding van de varkenshouderij van 3.952 vleesvarkens naar 16.896 vleesvarkens. Voor die uitbreiding is de bouw van twee verdiepingsstallen (stallen 8 en 9) vergund voor de huisvesting van alle vleesvarkens. Op 18 augustus 2020 hebben [appellant] en anderen verzocht de revisievergunning van 18 december 2012, voor de bouw en het in werking hebben van de vergunde veehouderij, in te trekken.

Bij besluit van 30 juli 2019 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van betrokkenen om hun een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Betrokkenen zijn een moeder en haar twee minderjarige zoons met de Nigeriaanse nationaliteit. De moeder is in 2012 met haar toenmalige partner naar Nederland gekomen. De hoofdpersoon en zijn broertje (samen: de kinderen) zijn achtereenvolgens op 6 juni 2012 en 5 augustus 2015 in Nederland geboren. Betrokkenen hebben op 31 januari 2019 een aanvraag ingediend om verlening van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd op grond van de Afsluiting Definitieve Regeling langdurig verblijvende kinderen (de Afsluitingsregeling). De minister heeft de aanvraag afgewezen en die afwijzing in zijn daarna volgende besluitvorming gehandhaafd.

Bij besluit van 24 november 2020 heeft de minister aan [appellant] een communautair binnenvaartcertificaat voor binnenschepen (het certificaat) verleend. [appellant] is eigenaar van het binnenvaartschip ‘[schip]’ uit 1904 (hierna: het schip). Op 31 oktober 2018 heeft hij aan een inspecteur opdracht gegeven een veiligheidsinspectie uit te voeren ten behoeve van het verkrijgen van een certificaat voor het schip om op alle vaarwateren binnen de Europese Unie (EU-vaarwateren), te varen. De inspecteur heeft op 22 november 2018 een inspectie uitgevoerd en zijn bevindingen neergelegd in een rapport. Volgens dit rapport is de inspectie gedaan in het kader van de overgangsregeling voor vaartuigen die geen klaarblijkelijk gevaar opleveren (de GKG-regeling), als bedoeld in artikel 29 van Richtlijn (EU) 2016/1629 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2016 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen, tot wijziging van Richtlijn 2009/100/EG en tot intrekking van Richtlijn 2006/87/EG.

Bij besluit van 18 april 2024 heeft de raad van de gemeente Súdwest-Fryslân van de gemeente Súdwest-Fryslân het bestemmingsplan "SWF Oudega en Woudsend" vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in de wijziging van de voorheen op het perceel De Wearen 2 te Oudega (het perceel) geldende bestemming "Maatschappelijke Doeleinden" naar de bestemming "Wonen". Het perceel is momenteel in gebruik als evenemententerrein na de sloop van de school. [appellant] en anderen zijn het niet eens met de bestemmingsplanwijziging omdat ze vinden dat het evenemententerrein voorziet in een belangrijke behoefte, de gemeente toezeggingen gedaan heeft over het gebruik van het perceel, en omdat ze vrezen dat dit afbreuk doet aan het woon- en leefklimaat. [appellant] en anderen betogen dat de raad ten onrechte aan het perceel een woonbestemming heeft toegekend omdat het evenemententerrein voorziet in een duidelijke behoefte binnen het dorp.

Bij besluit van 30 mei 2024 heeft de raad van de gemeente Alphen aan den Rijn het bestemmingsplan "Kamerverhuur" vastgesteld. Het plan voorziet in een aanpassing van de geldende bestemmingsplannen voor een aantal locaties in Zwammerdam, Hazerswoude-Dorp en Aarlanderveen (een zogenoemd paraplubestemmingsplan). Aan artikel 3 van de planregels worden de begrippen "Kamerverhuur", "Huishouden" en "Wonen" toegevoegd en in artikel 5.1 van de planregels is een aanvulling van het gebruiksverbod opgenomen, zodat de regeling in overeenstemming is met de planologische regelgeving die elders in de gemeente geldt. Holland Steen is eigenaar van het perceel Akerboomseweg 17 in Zwammerdam waarvoor het plan eveneens voorziet in de voornoemde aanpassing van de op grond van het geldende bestemmingsplan "Limes" aan dat perceel toegekende bestemming "Wonen". Holland Steen wenst de woning Akerboomseweg 17 te verbouwen om te worden gebruikt voor 7 appartementen, wat volgens het plan "Limes" bij recht was toegestaan.

Bij besluit van 18 april 2024 heeft de raad van de gemeente Noord-Beveland het bestemmingsplan "Veegplan ontwikkellocaties Noord-Beveland" vastgesteld. Het plan maakt de ontwikkeling van woningbouw op verschillende locaties binnen de gemeente Noord-Beveland mogelijk, waaronder locatie F, Stadspolder midden in Kortgene. Locatie F is ongeveer 1.900 m2 groot en ligt aan de oostzijde van de Stadspolderlaan in Kortgene. Het plan maakt het mogelijk om op deze locatie maximaal 13 gestapelde woningen te realiseren. Het bouwvlak hiervoor is gelijk aan de bestemmingsgrens en er geldt een maximale bouwhoogte van 10 m, behalve op de oostelijke strook van het plandeel waar een maximumbouwhoogte van 7 m geldt. Ten zuidwesten van de voorziene woningen en aan de overzijde van de Stadspolderlaan staat een multifunctionele accommodatie (MFA) met appartementen en op de begane grond verschillende functies, waaronder een basisschool, sportaccommodatie, BSO-ruimte, huisartsenpraktijk en dorpshuis.

Bij besluit van 30 mei 2024 heeft de raad van de gemeente Zeewolde het bestemmingsplan "Zeewolde - Bosruiterweg 14" vastgesteld. Het plan maakt op het perceel Bosruiterweg 14 de tijdelijke huisvesting van maximaal 1.000 internationale werknemers mogelijk, waarbij voor die huisvesting een maximale verblijfsduur van twaalf maanden geldt. Het plan maakt het mogelijk om binnen het plangebied gebouwen en overkappingen van ten hoogste 3 m te realiseren, al dan niet in combinatie met bijbehorende voorzieningen zoals een receptie en recreatieve en educatieve voorzieningen. Buitenplaats Horsterwold is een park dat bestaat uit recreatiewoningen aan de Bosruiterweg 25‑31. Het park ligt op ongeveer 500 m afstand hemelsbreed ten noordoosten van het plangebied. De vereniging behartigt de belangen van eigenaren van gronden in het park. [appellant B], [appellant A] en [appellant C] zijn eigenaren van woningen in het park. De vereniging en [appellant B], [appellant A] en [appellant C] (de vereniging en anderen) vrezen voor negatieve ruimtelijke gevolgen in de directe omgeving van het park door het plan.

Bij besluit van 30 mei 2024 heeft de raad van de gemeente Alphen aan de Rijn het bestemmingsplan "Dorpsstraat 97-111, Benthuizen" vastgesteld. Het bestemmingsplan heeft betrekking op het perceel Dorpsstraat 97-111 in Benthuizen. Het plangebied grenst in het zuiden aan de Dorpsstraat en in het noorden aan de Ringvaart. In het plangebied zijn nu woningen en bedrijfsgebouwen aanwezig. Het voorheen geldende bestemmingsplan "Benthuizen" stond ter plaatse woningen en bedrijven in de categorieën 1 en 2 van de Staat van bedrijfsactiviteiten toe. Deze woningen en bedrijven worden gesloopt ten behoeve van de realisering van het onderhavige plan. Dit voorziet in de bouw van 12 grondgebonden woningen verdeeld over 3 locaties in het plangebied, 28 appartementen verdeeld over 5 appartementencomplexen en een ondergrondse parkeergarage. [appellanten sub 1] wonen aan de [locatie 1]. Hun perceel grenst aan het plangebied. [appellant sub 2] woont aan de [locatie 2]. Haar perceel ligt op een afstand van ongeveer 5 m van het plangebied.

Bij besluit van 30 oktober 2019 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van betrokkenen om hun een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Betrokkenen zijn een vader en moeder en hun twee minderjarige dochters met de Nigeriaanse nationaliteit. De ouders zijn in 2003 afzonderlijk van elkaar naar Nederland gekomen en hebben elkaar hier in 2006 ontmoet. De hoofdpersoon en haar zusje zijn op [geboortedatum] 2009 en [geboortedatum] 2010 in Nederland geboren. Betrokkenen hebben op 25 februari 2019 een aanvraag ingediend om verlening van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd op grond van de Afsluiting Definitieve Regeling langdurig verblijvende kinderen (de Afsluitingsregeling). De minister heeft de aanvraag afgewezen en die afwijzing in het besluit op bezwaar gehandhaafd. Deze uitspraak gaat over de vraag of de minister betrokkenen een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd moet verlenen voor het uitoefenen van hun privéleven in de zin van artikel 8 van het EVRM, mede gelet op de belangen van de al langdurig in Nederland verblijvende kinderen.

Bij besluit van 15 maart 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en hem meegedeeld dat hij in het Schengeninformatiesysteem (SIS) gesignaleerd wordt. Appellant heeft de Syrische nationaliteit. Hij is geboren op [geboortedatum] 1988. De minister heeft de asielaanvraag van appellant afgewezen, omdat appellant in 2010 in Syrië traditioneel is gehuwd met [partner], geboren op [geboortedatum] 1998, en hij dat huwelijk direct heeft geconsummeerd. Dat wil zeggen dat appellant seksuele gemeenschap heeft gehad met zijn huwelijkspartner. Op dit moment verblijven de huwelijkspartner en hun kinderen in Saudi-Arabië. Het gaat de minister niet om het huwelijk zelf, maar om het feit dat appellant dat huwelijk heeft geconsummeerd met zijn huwelijkspartner die op dat moment twaalf jaar oud was. De rechtbank is de minister hierin gevolgd. De Afdeling toetst in deze uitspraak of de rechtbank dat juist heeft gedaan.

Bij besluit van 14 juni 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en hem meegedeeld dat hij in het Schengeninformatiesysteem (SIS) gesignaleerd wordt. Appellant heeft de Syrische nationaliteit. Hij is geboren op [geboortedatum] 1989. De minister heeft de asielaanvraag van appellant afgewezen, omdat appellant op 11 juni 2012 in Syrië traditioneel is gehuwd met [partner], geboren op [geboortedatum] 1999, en hij dat huwelijk direct heeft geconsummeerd. Dat wil zeggen dat appellant seksuele gemeenschap heeft gehad met zijn huwelijkspartner. Op dit moment verblijven de huwelijkspartner en hun kinderen in Syrië. Het gaat de minister niet om het huwelijk zelf, maar om het feit dat appellant dat huwelijk heeft geconsummeerd met zijn huwelijkspartner die op dat moment dertien jaar oud was. De rechtbank is de minister hierin gevolgd. De Afdeling toetst in deze uitspraak of de rechtbank dat juist heeft gedaan.

Bij besluiten van 8 september 2023 en 13 oktober 2023 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand aanvragen van [wederpartij] om een reguliere toevoeging afgewezen. Deze uitspraak gaat over de uitleg van artikel 2 van de Subsidieregeling pakket rechtsbijstand herstelregelingen kinderopvangtoeslag 2023 (Subsidieregeling). In geschil is wat onder de in dat artikel bedoelde procedures moet worden verstaan. [wederpartij] is erkend gedupeerde van de toeslagenaffaire. Hij heeft de raad op 7 september 2023 en 10 oktober 2023 verzocht om verlening van toevoegingen voor rechtsbijstand ten behoeve van het indienen van een aanvraag bij het college van burgemeesters en wethouders van Hengelo (het college) voor brede ondersteuning op grond van artikel 2.21 van de Wht en het maken van bezwaar tegen de gedeeltelijke afwijzing van die aanvraag.

Bij besluit van 23 mei 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en hem meegedeeld dat hij in het Schengeninformatiesysteem (SIS) gesignaleerd wordt. Appellant heeft de Syrische nationaliteit. Hij is geboren op [geboortedatum] 1987. De minister heeft de asielaanvraag van appellant afgewezen, omdat appellant op 1 januari 2014 in Syrië traditioneel is gehuwd met [partner], geboren op [geboortedatum] 2001, en hij dat huwelijk direct heeft geconsummeerd. Dat wil zeggen dat appellant seksuele gemeenschap heeft gehad met zijn huwelijkspartner. Op dit moment verblijven de huwelijkspartner en hun kinderen in Syrië. Het gaat de minister niet om het huwelijk zelf, maar om het feit dat appellant dat huwelijk heeft geconsummeerd met zijn huwelijkspartner die op dat moment dertien jaar oud was. De rechtbank is de minister hierin gevolgd. De Afdeling toetst in deze uitspraak of de rechtbank dat juist heeft gedaan.

Bij besluit van 11 oktober 2019 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van betrokkenen om hun een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Betrokkenen zijn een vader en moeder en hun drie kinderen met de Armeense nationaliteit. De hoofdpersoon en haar zusje zijn geboren op [geboortedatum] 2003 en [geboortedatum] 2004 in Armenië. In 2014 zijn zij samen met hun ouders naar Nederland gekomen. In Nederland is op 4 april 2018 hun broertje geboren. In 2014, 2016 en 2017 hebben betrokkenen asielaanvragen ingediend die niet hebben geleid tot de door hen beoogde verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. De minister heeft de vader van 9 september 2015 tot 30 oktober 2015 uitstel van vertrek verleend krachtens artikel 64 van de Vw 2000. In 2016 en 2018 heeft de vader opvolgende aanvragen ingediend voor uitstel van vertrek die niet hebben geleid tot dat door hem beoogde uitstel. De moeder heeft in 2015 tevergeefs verzocht om uitstel van vertrek.

Bij besluit van 11 oktober 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag de kosten van € 52.607,73 van de door het college toegepaste bestuursdwang op [wederpartij] verhaald. Het college heeft bij besluit van 14 november 2019 aan [wederpartij] een last onder dwangsom opgelegd om het achterstallige woningonderhoud aan de panden op de [locatie 1]-[locatie 2] in Den Haag te verhelpen. Het college heeft daarvoor een termijn gesteld. Op 1 februari 2021 heeft een inspecteur geconstateerd dat de gebreken niet waren verholpen binnen de daarvoor gestelde termijn. Op 2 maart 2021 heeft het college daarom aan [wederpartij] een last onder bestuursdwang opgelegd. Het college heeft het daartegen door [wederpartij] gemaakte bezwaar bij besluit van 7 juni 2021 niet-ontvankelijk verklaard. Met de in het procesverloop van deze uitspraak vermelde kostenbeschikking van 11 oktober 2022 heeft het college de kosten voor de toegepaste bestuursdwang verhaald op [wederpartij].

Bij besluit van 22 september 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hengelo een aanvraag van [appellant] om brede ondersteuning gedeeltelijk ingewilligd. Deze uitspraak gaat over de zogenoemde brede ondersteuning voor erkende slachtoffers van de toeslagenaffaire. De ondersteuning is bedoeld voor het maken van een nieuwe start na de problemen die zij als gevolg van de toeslagenproblematiek hebben ervaren. Uitgangspunt is daarbij dat de betrokkene en zijn eventuele gezinsleden zo snel en zo goed als mogelijk hun leven weer op de rit krijgen. [appellant] en zijn echtgenote zijn erkend als gedupeerden van de toeslagenaffaire. Zij hebben zich op 17 november 2022 bij het college gemeld voor brede ondersteuning.

Bij besluit van 29 november 2023 heeft de minister voor Rechtsbescherming de aanvraag van [dochter] om haar geslachtsnaam te wijzigen in [naam moeder], de geslachtsnaam van haar [moeder], toegewezen. [dochter] heeft op 10 oktober 2023, toen zij al meerderjarig was, de minister verzocht om haar geslachtsnaam te wijzigen van [achternaam appellant] naar de naam van haar moeder. Ze wordt namelijk dagelijks geconfronteerd met haar verleden door haar achternaam. [dochter] heeft in haar verzoek toegelicht dat zij in haar jeugd trauma’s heeft opgelopen door met name de rol van de vader in het gezin. De minister heeft het verzoek van [dochter] toegewezen. [appellant] is het hier niet mee eens. De minister heeft in bezwaar de geslachtsnaamwijziging van [dochter] in stand gelaten. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de minister het verzoek van [dochter] terecht heeft ingewilligd. Hij voert hiertoe aan dat de rechtbank niet heeft onderkend dat er aanknopingspunten zouden zijn om te twijfelen aan de handelingsbekwaamheid van [dochter].

Bij besluit van 29 april 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Vlaardingen zijn beslissing op schrift gesteld om op 8 april 2024 spoedeisende bestuursdwang toe te passen door het voertuig van [appellante] met kenteken […] (het voertuig) weg te slepen en in bewaring te stellen en de kosten hiervan op [appellante] te verhalen. Op 25 maart 2024 heeft het college vanwege de opbouw van een kermis onderborden laten plaatsen bij de E4-borden aan de Broekweg in Vlaardingen (de locatie). Op de onderborden staat dat parkeren verboden is van 8 april 2024 08:00 uur tot 15 april 2024 15:00 uur en dat de wegsleepregeling van kracht is. Het voertuig stond volgens de takelkaart op 8 april 2024 om 11:55 uur op de locatie. Het voertuig is daarom weggesleept en overgebracht naar een opslagloods van takel- en bergingsbedrijf A. Barendregt in Rhoon (de opslaglocatie Barendregt). De opslaglocatie Barendregt is niet als bewaarplaats aangewezen in artikel 3 van de Wegsleepverordening Vlaardingen, zoals die gold van 13 juli 2018 tot en met 23 juli 2025. Het college heeft de kosten van het wegslepen op [appellante] verhaald.

Bij besluit, bekendgemaakt op 14 juli 2025, heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam besloten tot intrekking van de containerlocaties met de nummers 1000, 1001 en 1002 in de Bilderdijkstraat ter hoogte van de nummers 110, 178 en 196. Bij het besluit heeft het college de locaties voor halfverdiepte afvalcontainers ter hoogte van Bilderdijkstraat 110, 178 en 196 ingetrokken. Deze containers zijn inmiddels verwijderd. [appellant] woont aan de [locatie], nabij de locatie waar de containers ter hoogte van huisnummer 196 stonden. [appellant] is het niet eens met het verwijderen van deze containers en het beroep beperkt zich daarom tot deze locatie. Ter vervanging van de containers op de ingetrokken locaties heeft het college bij eerdere besluiten van 8 juni 2022 en 1 september 2023 de locaties Bilderdijkstraat ter hoogte van nummer 7 en Van Lennepstraat ter hoogte van nummer 51 als locaties voor ondergrondse restafvalcontainers (ORAC’s) aangewezen.

Bij besluit van 25 oktober 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Castricum het verzoek van [appellant] tot het wijzigen van de clusterplaats voor minicontainers aan de Goudenregenlaan/Berkenlaan in Castricum afgewezen. [appellant] woont aan de [locatie 1] in Castricum, op de hoek van die laan en de Goudenregenlaan. Aan de Goudenregenlaan, direct ten oosten van zijn perceel, bevindt zich een clusterplaats voor minicontainers. [appellant] stelt overlast door de clusterplaats te ondervinden vanwege stank, onjuist geplaatste containers en het verlies van parkeerplaatsen. [appellant] probeert al jaren, in ieder geval vanaf 2012, het gemeentebestuur ertoe te bewegen om de clusterplaats aan te passen dan wel om de locatie te wijzigen. [appellant] heeft een alternatieve locatie aangedragen op de noordelijke stoep van de Berkenlaan, maar volgens het college is deze locatie minder geschikt.

Bij besluit van 30 september 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam zijn beslissing om op 19 september 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2009 van de gemeente Rotterdam aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van de bestuursdwang, te weten € 192,00, voor rekening van [appellant] komt. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos die op 19 september 2025 door een toezichthouder is aangetroffen naast een ondergrondse papiercontainer ter hoogte van de Heemraadstraat 7 in Rotterdam. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat zijn naam en adres op het adreslabel op de doos staan. [appellant] betwist niet dat de doos van hem afkomstig is, maar hij stelt dat hij niet degene is geweest die de doos naast de papiercontainer heeft geplaatst. [appellant] stelt dat, hoewel de papiercontainer nagenoeg vol was, hij de doos in de papiercontainer heeft geplaatst en de klep op dat moment gewoon sloot.

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Noord­Nederland van 27 november 2025 in zaak nr. 23/3538. [partij] heeft een exploitatievergunning gekregen voor een seksinrichting aan [locatie 1]-[locatie 2] in Leeuwarden. [appellant] wil in hetzelfde pand een seksinrichting kunnen exploiteren. Daarom is hij het er niet mee eens dat de burgemeester van Leeuwarden de exploitatievergunning aan [partij] heeft gegeven.

Bij besluit van 24 december 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Groningen zijn beslissing om op 22 december 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met artikel 10, eerste lid, van de Afvalstoffenverordening gemeente Groningen 2025 en artikel 10, derde lid, van het Uitvoeringsbesluit Afvalstoffenverordening Groningen 2025 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een plastic tasje met daarin papierafval, dat op 22 september 2025 is aangetroffen naast de ondergrondse afvalcontainer ter hoogte van de Bankastraat in Groningen. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] het plastic tasje met papierafval verkeerd heeft aangeboden, omdat in het tasje een brievenbuspakketje is gevonden met daarop haar naam- en adresgegevens. [appellante] betoogt dat het college haar ten onrechte als overtreder heeft aangemerkt. Daartoe voert haar gemachtigde aan dat hij degene is geweest die de afvalzak wilde weggooien.

Bij besluit van 25 april 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van betrokkene om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en hem meegedeeld dat hij in het Schengeninformatiesysteem (SIS) gesignaleerd wordt. Bij uitspraak van 24 juni 2025 heeft de rechtbank het daartegen door betrokkene ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de minister een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van de uitspraak.