Uitspraken

Bij besluit van 21 juni 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlem aan Stichting Elan Wonen een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen en gebruiken van 162 tijdelijke wooneenheden ten behoeve van sociale huurwoningen en huisvesting van statushouders, een cultureel maatschappelijke ruimte en bijbehorende voorzieningen voor een periode van 10 jaar op het perceel ten noordwesten van het Delftplein te Haarlem. Het college heeft eerder bij besluit van 26 augustus 2016 aan Stichting Elan Wonen een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen en gebruiken van 160 tijdelijke wooneenheden ten behoeve van sociale huurwoningen en huisvesting van statushouders en vier cultureel maatschappelijke ruimtes voor een periode van 10 jaar op het perceel ten noordwesten van het Delftplein te Haarlem. Het tegen dit besluit gemaakte bezwaar is bij besluit van 18 januari 2017 ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 2 augustus 2018 heeft de rechtbank Noord-Holland het hiertegen ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en het besluit van 26 augustus 2016 herroepen. Bij uitspraak van 4 september 2019, ECLI:NL:RVS:2019:3055, heeft de Afdeling deze uitspraak van de rechtbank bevestigd.

Bij besluit van 2 november 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag aan de Stichting Spoorwegpensioenfonds een omgevingsvergunning verleend voor het veranderen van het kantoorpand op de percelen Alexanderveld 84 tot en met 97 te Den Haag tot 43 appartementen. Stichting Pensioenfonds is eigenaar van een kantoorpand op de percelen. Dit kantoorpand maakt deel uit van een stedenbouwkundig en architectonisch ensemble van negen bouwwerken naar ontwerp van architect R. Bofill. Om de appartementen te realiseren worden aan het kantoorpand drie woonlagen toegevoegd. Hierdoor wordt de maximaal toegestane bouwhoogte met ongeveer 4,5 m overschreden. Ook wordt het kantoorpand aan alle zijden voorzien van balkons. Hierdoor wordt het bouwvlak overschreden. Sens Real Estate is de ontwikkelaar van dit bouwplan. [appellant] en anderen bestaat uit een groep natuurlijke personen die in de omgeving van de percelen woont en zicht heeft op het kantoorgebouw op de percelen.

Bij besluit van 19 januari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam [appellant] een tijdelijke parkeervergunning verleend. [appellant] heeft een bewonersparkeervergunning aangevraagd voor het adres [locatie] in Amsterdam. Uit de Parkeerverordening 2013 volgt dat per adres maximaal twee bewonersvergunningen mogen worden verleend, verminderd met het aantal stallingsplaatsen waarover de bewoner van dat adres beschikt of kan beschikken. Volgens het college beschikt [appellant] al over twee stallingsplaatsen in zijn inpandige garage en op de oprit van zijn woning, zodat hij niet voor een vergunning in aanmerking komt. [appellant] heeft toch een tijdelijke parkeervergunning toegekend gekregen, omdat in een zeer korte periode betaald parkeren was ingevoerd. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college de inpandige garage terecht als stallingsplaats heeft aangemerkt. [appellant] betoogt dat hij de inpandige garage altijd al als berging heeft gebruikt en deze niet als stallingsplaats is aan te merken.

Bij besluit van 21 februari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Almere het verzoek van [appellant] om zijn verhuizing in te schrijven afgewezen. Op 23 juli 2018 heeft het college na een adresonderzoek [appellant] ambtshalve ingeschreven op het adres [locatie A] te Almere. Op dat adres woont zijn moeder. In deze procedure gaat het over de aangifte van verhuizing die [appellant] daarna heeft gedaan voor het adres [locatie B]. Het college heeft geen gevolg gegeven aan deze aangifte, omdat hij volgens het college nog steeds bij zijn moeder woont.

Bij besluit van 20 april 2021 heeft de raad van de gemeente Maastricht het verzoek van [appellante] om herziening van het bestemmingsplan "Maastricht-West" wat betreft het perceel [locatie], kadastraal bekend als gemeente Maastricht sectie D, nummers 4647, 4598 en 4597, afgewezen. Voor het perceel [locatie] geldt het bestemmingsplan "Maastricht-West", dat is vastgesteld door de raad op 18 september 2012. In dit bestemmingsplan is aan het perceel de bestemming "Gemengd" met onder meer de aanduiding "specifieke vorm van detailhandel - meubelzaak" toegekend. Dit betekent dat op het perceel detailhandel in volumineuze goederen mag plaatsvinden, zij het dat de voorziene detailhandel daarbij is beperkt tot meubels. [appellante] is eigenaar van het perceel en vindt deze gebruiksmogelijkheden, de beperking van de voorziene detailhandel tot meubels, te beperkend.

Bij besluit van 14 oktober 2021 heeft de raad van de gemeente Ridderkerk het bestemmingsplan "Oosterpark" vastgesteld. Tegen dit besluit hebben [appellant sub 1] en anderen, [appellant sub 2], [appellant sub 3] en [appellant sub 4] beroep ingesteld. Het plan heeft betrekking op het Oosterpark in Ridderkerk. Dit park heeft een oppervlakte van ongeveer 64 ha. Het park dient als recreatiegebied en bestaat voornamelijk uit bospercelen, water, grasvelden en wandel- en ruiterpaden. In het park zijn diverse recreatie- en sportvoorzieningen aanwezig. Natuur- en Recreatieschap IJsselmonde (NRIJ) is eigenaar van een groot deel van het park. Het beheer hiervan wordt uitgevoerd door Staatsbosbeheer. Het plan voorziet onder meer in enkele uitbreidingsmogelijkheden bij de pannenkoekboerderij en kinderboerderij in het park en in de oprichting van sanitaire voorzieningen in het park. Hierop hebben de beroepschriften geen betrekking. Ook voorziet het plan in de mogelijkheid het bestaande sportcomplex in het park uit te breiden. Hiertegen zijn alle beroepschriften gericht.

Bij uitspraak van 15 oktober 2021 heeft de rechtbank een verzoek van [appellant] om schadevergoeding op grond van artikel 8:88, eerste lid, van de Awb afgewezen. [appellant] heeft in de zomer van 2018 het appartement aan het [locatie] te Amsterdam (hierna: het appartement) gekocht, waarna zij een aantal bouwwerkzaamheden aan de binnenkant van het appartement heeft laten uitvoeren. Bij besluit van 4 december 2018 heeft het college [appellant] een last onder dwangsom opgelegd om de bouwwerkzaamheden in het appartement te staken en gestaakt te houden. Aan dat besluit heeft het college ten grondslag gelegd dat de werkzaamheden zonder omgevingsvergunning voor het wijzigen van een monument zijn verricht. Verder had [appellant] volgens het college een asbestinventarisatierapport moeten laten opstellen.

Bij besluit van 29 december 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de voorschotten zorg- en huurtoeslag van [wederpartij] over het toeslagjaar 2020 opnieuw berekend en vastgesteld op respectievelijk nihil en € 1.255,00. [wederpartij] en [gemachtigde] zijn op 11 november 2020 gehuwd en staan in ieder geval sinds 1 januari 2020 op hetzelfde adres ingeschreven. Daarom heeft de Belastingdienst/Toeslagen hen, op grond van artikel 3, eerste lid, van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen, zoals die tot 1 januari 2021 luidde, in samenhang met artikel 5a, tweede lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, met terugwerkende kracht over het hele jaar als toeslagpartners aangemerkt. Het geschatte toetsingsinkomen van [wederpartij] en haar echtgenoot over 2020 is vastgesteld op € 29.980,00. De Belastingdienst/Toeslagen heeft daarom bij besluit van 29 december 2020 het voorschot zorgtoeslag van [wederpartij] verlaagd van € 1250,00 naar € 0,00 en het voorschot huurtoeslag van € 3198,00 naar € 1255,00.

Bij besluiten van 1 juni 2021 en 3 juni 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. De vreemdelingen zijn moeder en dochter en hebben de Venezolaanse nationaliteit. Zij komen uit de Venezolaanse stad Valencia, in de deelstaat Carabobo. De moeder heeft aan haar asielaanvraag het volgende ten grondslag gelegd. Haar zoon heeft geweigerd om tijdens zijn militaire dienst in de Nationale Garde te dienen en staat nu geregistreerd als deserteur. Daarom heeft ze op 10 januari 2019 deelgenomen aan een protestbijeenkomst tegen de regering Maduro. Ook is ze drie keer naar het plein 'Plaza de Bolivar' gegaan om naar toespraken van protestleiders te luisteren. De colectivo Ali Primera heeft haar naar aanleiding van haar deelname aan deze protestbijeenkomsten tweemaal persoonlijk bedreigd. Ook stellen moeder en dochter dat zij wegens de algemene veiligheidssituatie en de humanitaire situatie niet terug kunnen naar Venezuela.

Bij besluit van 30 januari 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Heemstede geweigerd aan [appellante] een omgevingsvergunning te verlenen voor het uitbreiden van het kinderdagverblijf in de woning aan de [locatie] naar veertien kindplaatsen. De vergunningaanvraag is ingediend voor het in gebruik nemen of gebruiken van een bouwwerk in relatie tot de brandveiligheid als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder d, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. Nadat [appellante] de aanvraag op 8 december 2021 had aangevuld, heeft het college op 19 april 2022 het herstelbesluit genomen. Het college weigert wederom de omgevingsvergunning te verlenen. Het vindt een kinderdagverblijf ter plaatse niet ruimtelijk aanvaardbaar wegens de overlast voor omwonenden.