Uitspraken

Bij besluit van 17 oktober 2018 heeft het college burgemeester en wethouders van Baarle-Nassau een verzoek van [vennootschap] om herziening van een besluit van 20 februari 2013 afgewezen. Dat besluit van 20 februari 2013 zag op de weigering van het college aan [vennootschap] een vrijstelling en bouwvergunning en een inritvergunning te verlenen en een hogere waarde voor de ten hoogste toelaatbare geluidsbelasting vast te stellen. Daarnaast heeft het college het verzoek van [vennootschap] om het toekennen van een dwangsom wegens te laat beslissen op het verzoek, afgewezen. [vennootschap] is eigenaar van het perceel [locatie] in Baarle-Nassau. Op 15 februari 2007 heeft hij een aanvraag voor een bouwvergunning ingediend voor de uitbreiding van het winkelpand op de begane grond en de realisatie van vier appartementen op de etages. Bij besluiten van 31 juli 2007 heeft het college vrijstelling verleend voor het bouwen van de winkelruimte met vier appartementen en ten behoeve van het bouwplan een hogere waarde voor de ten hoogste toelaatbare geluidsbelasting vastgesteld.

Bij tussenuitspraak van 22 december 2021, ECLI:NL:RVS:2021:2931, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Blaricum opgedragen om binnen 26 weken na verzending van de tussenuitspraak de daarin omschreven gebreken in het besluit van 30 juni 2020 (hierna: het plan), te herstellen. De Afdeling heeft in de uitspraak van 8 mei 2019, ECLI:NL:RVS:2019:1496, de raad opgedragen om onderzoek te verrichten naar het woon- en leefklimaat bij de woning aan de [locatie 1] en omgekeerd ook te onderzoeken en af te wegen of de tuinbestemming bij dit perceel leidt tot beperkingen voor de bedrijfsactiviteiten van [appellanten sub 2]. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak overwogen dat de raad aan de uitspraak van 8 mei 2019 op juiste wijze uitvoering geeft gegeven, voor zover hij aan de strook met de bestemming "Tuin" ook de "specifieke bouwaanduiding - 1" heeft toegekend, waardoor vergunningplichtige bijbehorende bouwwerken en vergunningvrije bijbehorende bouwwerken als bedoeld in artikel 3, aanhef en onderdeel 1, van bijlage II van het Besluit omgevingsrecht (hierna: het Bor), op de strook grond zijn uitgesloten.

Bij uitspraak van 30 december 2020 heeft de rechtbank het verzoek van [appellante] om het college van burgemeester en wethouders van Purmerend op grond van artikel 8:75a, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, te veroordelen in de proceskosten, afgewezen. Het college van burgemeester en wethouders van Purmerend heeft, na door [appellante] in gebreke te zijn gesteld wegens het niet tijdig beslissen op haar aanvraag om een urgentieverklaring, op die aanvraag beslist. Het college heeft daarbij op grond van artikel 4:17 van de Awb van rechtswege een dwangsom verbeurd wegens niet tijdig beslissen. [appellante] heeft, omdat een besluit over de toekenning van die dwangsom uitbleef, zonder voorafgaande ingebrekestelling beroep ingesteld tegen het door het college niet tijdig nemen van een dwangsombesluit. Het college heeft dat besluit daarna alsnog genomen. [appellante] heeft daarop het beroep ingetrokken omdat het college daaraan is tegemoetgekomen. Zij heeft de rechtbank verzocht het college te veroordelen tot het vergoeden van de door haar gemaakte proceskosten in beroep.

Bij besluit van 14 januari 2021 heeft de staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat het tracébesluit "Programma Hoogfrequent Spoorvervoer Amsterdam Centraal" vastgesteld. Het tracébesluit is onderdeel van het Programma Hoogfrequent Spoorvervoer. Doel van het PHS is om te komen tot hoogfrequent spoorvervoer op de drukste trajecten in de brede Randstad in combinatie met het verwerken van het groeiende goederenvervoer. Alle appellanten vrezen dat het tracébesluit leidt tot een verslechtering van het woon- en leefklimaat en vestigingsklimaat nabij het spoor.

Bij besluit van 22 mei 2019 heeft de Uitvoeringscommissie Staphorst naar aanleiding van een verzoek van [appellanten] om informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur een aantal documenten openbaar gemaakt onder weglakking van bepaalde passages. [appellanten] hebben een agrarisch bedrijf dat is gelegen in het plangebied van de Ruilverkaveling Staphorst. Omdat zij niet tevreden zijn met de uitkomst van de verkaveling, willen zij weten hoe de besluitvorming daarover is verlopen. [appellanten] hebben daarom samen met een aantal anderen een Wob-verzoek ingediend. Zij vragen om openbaarmaking van alle verslagen van de vergaderingen van de uitvoeringscommissie en van de verkavelingscommissie waarbij de Wob-verzoekers zijn betrokken. De uitvoeringscommissie heeft na het bezwaar de verslagen van beide commissies uit 2012 tot en met 2019 openbaar gemaakt, met uitzondering van de genoemde namen van andere belanghebbenden dan de Wob-verzoekers, de namen van de leden van de verkavelingscommissie en de namen van de betrokken ambtenaren die niet uit hoofde van hun functie in de openbaarheid treden.

Op 3 april 2019 heeft de raad als volgt besloten: "1. kennisnemen van het feit dat het college van burgemeester en wethouders van Baarle-Nassau (hierna: het college) het maximale heeft gedaan om uitvoering te geven aan de opdracht uit de motie van februari 2016; 2. het dossier voor het kansrijk vervolginitiatief aan de [locatie A] te Baarle-Nassau te sluiten." [appellante] is eigenaar van het perceel [locatie A] in Baarle-Nassau. Op 15 februari 2007 heeft hij een aanvraag voor een bouwvergunning ingediend voor de uitbreiding van het winkelpand op de begane grond en de realisatie van vier appartementen op de etages. Bij besluiten van 31 juli 2007 heeft het college vrijstelling verleend voor het bouwen van de winkelruimte met vier appartementen en ten behoeve van het bouwplan een hogere waarde voor de ten hoogste toelaatbare geluidsbelasting vastgesteld.

Bij besluit van 29 januari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaltbommel aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het herinrichten van een woonboerderij op het perceel [locatie 1] te Nederhemert. Op het perceel staat [woonboerderij], die bij besluit van 29 december 1976 is aangewezen als rijksmonument. De eigenaar van het perceel, [partij], heeft twee omgevingsvergunningen aangevraagd en gekregen, één voor het herinrichten van de woonboerderij en één voor het bouwen van een stalling bij de woonboerderij. Beide vergunningen zijn verleend voor de activiteiten "bouwen van een bouwwerk", "het gebruiken van gronden of bouwwerken in strijd met een bestemmingsplan" en "het slopen, verstoren of wijzigen van een rijksmonument", als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, c en f, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. Appellanten kunnen zich niet verenigen met de verleende omgevingsvergunningen. Zij vrezen onder meer dat het monumentale karakter van de woonboerderij en het beschermde dorpsgezicht onaanvaardbaar worden aangetast.