Uitspraak 202204906/1/A3

202204906/1/A3.
Datum uitspraak: 11 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in [woonplaats],
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Oost-­Brabant van 5 augustus 2022 in zaak nr. 22/1077 in het geding tussen:

[appellant]

en

de deken van de orde van advocaten in het arrondissement Overijssel.

Procesverloop

Bij besluit van 14 maart 2022 heeft de deken een verzoek van [appellant] op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) afgewezen.

Bij besluit van 6 mei 2022 heeft de deken het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraak van 5 augustus 2022 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

De deken heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

[appellant] heeft nadere stukken ingediend.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 18 augustus 2026, waar de deken, vertegenwoordigd door mr. E.C. van der Maden, is verschenen. De Afdeling heeft op de zitting gelijktijdig zaaknrs. 202205782/1/A3, 202304543/1/A3, 202403280/1/A3, 202403894/1/A3, 202404010/1/A3, 202406277/1/A3 en 202407082/1/A3 behandeld.

De deken heeft een nader stuk ingediend.

De Afdeling heeft het onderzoek op 5 november 2026 gesloten.

Overwegingen

Inleiding

1.       Voor de achtergrond van deze procedure verwijst de Afdeling naar haar uitspraak van vandaag, ECLI:NL:RVS:2026:6523.

2.       [appellant] heeft op 18 januari 2021 een klacht ingediend tegen de deken van de orde van advocaten in het arrondissement Oost-Brabant. Het Hof van Discipline heeft vervolgens de deken van Overijssel aangewezen voor onderzoek naar de klacht. De deken van Overijssel heeft op 27 januari 2022 na onderzoek aan [appellant] een standpunt over de klacht toegestuurd. Vervolgens heeft [appellant] heft op 29 januari 2022 het volgende verzoek op grond van artikel 16 en 17 van de AVG gedaan:

"Algemene verordening persoonsgegevens: daar niet voldaan is aan de voorwaarde Advocatenwet tot beproeving minnelijk (art 46d lid 1-3) alvorens "Dekenstandpunt" te mogen formuleren (art. 46d lid 8), wordt verzocht om AVG-wissing (verwijdering) "Dekenstandpunt", althans om correctie van hetgeen in - ongevraagd - "Dekenstandpunt door u opgenomen naar "persoonsgegevens": de inleidende tuchtklacht."

2.1.    De deken heeft in een brief van 21 februari 2022 aan [appellant] laten weten dat alleen om wissing van persoonsgegevens kan worden verzocht en niet om wissing van het dekenstandpunt als zodanig. Ook heeft de deken aan [appellant] gevraagd zijn verzoek om rectificatie te onderbouwen en aan te geven welke gegevens volgens hem onjuist zijn vermeld en hoe deze gegevens gerectificeerd moeten worden. [appellant] heeft op 22 februari 2022 een reactie gegeven.

2.2.    De deken heeft bij het besluit van 14 maart 2022 het verzoek van [appellant] afgewezen, omdat hij geen onderbouwing heeft gegeven van de persoonsgegevens die hij verwijderd wil hebben. [appellant] heeft enkel aangegeven het dekenstandpunt als geheel uit het dossier verwijderd te willen hebben. De deken deelt verder niet het standpunt van [appellant] dat het dekenstandpunt overbodig is en verstrekking daarvan om die reden onrechtmatig is. Volgens de deken is er een voldoende gerechtvaardigd belang om een dekenstandpunt te geven. Het betreft enkel een standpunt dat door het Hof van Discipline naast zich neer kan worden gelegd.

3.       De deken heeft het daartegen ingediende bezwaar van [appellant] bij het besluit van 6 mei 2022 niet-ontvankelijk verklaard, omdat hij, hoewel daartoe in de gelegenheid gesteld, geen gronden heeft aangevoerd tegen het besluit van 14 maart 2022.

Uitspraak van de rechtbank

4.       De rechtbank heeft geoordeeld dat de deken het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. [appellant] heeft in bezwaar niet onderbouwd waarom hij het niet eens is met het besluit van 14 maart 2022. Hij is in zijn bezwaar slechts ingegaan op een verzoek tot inzage, maar vermeldt geen gronden tegen de afwijzing van zijn verzoek om rectificatie.

Hoger beroep

5.       [appellant] heeft in hoger beroep het volgende aangevoerd:

"Hoger beroep: anders dan Deken orde van advocaten Overijssel met Rechtbank Oost-Brabant verplicht de EU-Verordening 2016/679 tot verwerking opgave(s) binnen één maand; uitsluitend op mededeling binnen deze periode van één maand is uitzondering toegestaan, met bewijslast geheel des "verwerker".

        Deken orde van advocaten Overijssel heeft zowel verplichting als uitzondering terzijde gesteld.

Daar EU-Verordening geen ruimte biedt voor "terzijdestelling middels Awb/lagere regeling" -vergelijk ECLI:NL:RVS:2021:1420- is de motivering hieraan contrair des Rechtbank Oost-Brabant ondeugdelijk, daarmede in strijd met Awb, weshalve in hoger beroep te herzien onder vergoeding van griffierecht etc."

Beoordeling

6.       De Afdeling oordeelt ambtshalve als volgt.

7.       Bij uitspraak van vandaag, ECLI:NL:RVS:2026:6523, heeft de Afdeling het hoger beroep van [appellant] niet-ontvankelijk verklaard wegens misbruik van het recht om hoger beroep in te stellen, omdat [appellant] herhaalde verzoeken doet, een grote hoeveelheid aan kansloze klachten indient en dito procedures voert, onduidelijke processtukken indient en een gebrek aan medewerking vertoont. Het procesgedrag van [appellant] in deze zaak past binnen dat patroon en hij wordt geacht te weten dat het instellen van hoger beroep evident geen kans van slagen heeft.

7.1.    [appellant] heeft in deze zaak verzocht prejudiciële vragen te stellen. De Afdeling ziet, net als in de hiervoor genoemde uitspraak van vandaag, ook in deze zaak geen aanleiding om prejudiciële vragen te stellen, omdat [appellant] niet heeft aangegeven waarop eventuele prejudiciële vragen gericht zouden moeten zijn en zijn verzoek niet nader is onderbouwd.

7.2.    Gelet hierop heeft [appellant] de bevoegdheid om hoger beroep in te stellen evident zonder redelijk doel aangewend. De Afdeling zal daarom het hoger beroep van [appellant] niet-ontvankelijk verklaren wegens misbruik van het recht om hoger beroep in te stellen. Dat betekent dat niet aan de inhoud van het hoger beroep wordt toegekomen.

Overschrijding van de redelijke termijn

8.       [appellant] heeft verzocht om een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

8.1.    Zoals ook overwogen bij de uitspraak van vandaag, ECLI:NL:RVS:2026:6523, is de Afdeling van oordeel dat in gevallen waarin het (hoger) beroep van betrokkene niet-ontvankelijk wordt verklaard vanwege misbruik van de bevoegdheid om procesrechtelijke rechtsmiddelen aan te wenden, in beginsel geen spanning en frustratie bestaat die recht geeft op vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn. Ook in deze zaak is er geen reden om van dit uitgangspunt af te wijken. De Afdeling zal daarom het verzoek van [appellant] om een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 van het EVRM afwijzen.

Conclusie

9.       Het hoger beroep is niet-ontvankelijk wegens misbruik van recht. Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.

10.     De deken hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk;

II.       wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Aldus vastgesteld door mr. W. den Ouden, voorzitter, en mr. B.P. Vermeulen en mr. N.H. van den Biggelaar, leden, in tegenwoordigheid van mr. I.W.M.J. Bossmann, griffier.

w.g. Den Ouden
voorzitter

w.g. Bossmann
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026

314-1104