Uitspraak 202304543/1/A3

202304543/1/A3.
Datum uitspraak: 11 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in [woonplaats],
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Oost-­Brabant van 4 juli 2023 in zaak nr. 22/2362 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop

Bij drie afzonderlijke besluiten van 18 juli 2022 heeft de minister drie verzoeken van [appellant] op grond van de Wet open overheid (Woo) afgewezen.

Bij besluit van 29 september 2022 heeft de minister de door [appellant] daartegen ingediende bezwaarschriften ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 4 juli 2023 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

[appellant] heeft nadere stukken ingediend.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 18 augustus 2026, waar de minister, vertegenwoordigd door mr. M.T. Ibay en L. Denishin, is verschenen. De Afdeling heeft op de zitting gelijktijdig zaaknrs. 202204906/1/A3, 202205782/1/A3, 202403280/1/A3, 202403894/1/A3, 202404010/1/A3, 202406277/1/A3 en 202407082/1/A3 behandeld.

De Afdeling heeft het onderzoek op 5 november 2026 gesloten.

Overwegingen

Inleiding

1.       Voor de achtergrond van deze procedure verwijst de Afdeling naar haar uitspraak van vandaag, ECLI:NL:RVS:2026:6523.

2.       [appellant] heeft op 8 juli 2022 het volgende Woo-verzoek gedaan:

"Wet open openheid: de door [persoon] aangevoerde (kopie) brief aan notaris mr. M.A.C. Vermunt betrof mijn eerste reactie op diens schrijven 11 januari 2018 op overlijden van mijn beide Ouders; binnen mijn "persoonlijke levenssfeer", aan een notaris waarvan [persoon]: géén "cliënt".

Verzocht wordt op verstrekking/"openbaarmaking" document(en) op grond waarvan een brief binnen mijn "persoonlijke levenssfeer" aan -bovendien- een notaris waarvan [persoon] geen "cliënt", zijdens het Openbaar Ministerie ten laste gelegd mág worden alsof "belaging" van [persoon]."

2.1.    De minister heeft het verzoek van [appellant] afgewezen, omdat zijn verzoek gaat over uitleg over het strafvorderlijk kader waarin is geregeld hoe stukken in een strafdossier worden opgenomen. Nu dat wettelijk kader opgenomen is in het Wetboek van Strafvordering en daarmee al openbaar is, is de Woo niet van toepassing.

2.2.    [appellant] heeft ook op 8 juli 2022 het volgende Woo-verzoek gedaan:

"Wet open openheid: op brief "Bartels B.V." 16 september 2016 moest eerst discussie worden gevoerd met A. van Gastel van wie een (hoe)veelheid e-mails, sms-jes en inkomende telefoontjes ontvangen tot aan diens "capitulatie" op interventie NOAB november 2016, om op brief "mr. Schippers" 7 december 2016 een "palet aan brieven per e-mail" te moeten ontvangen van de advocaat mr. J.P.M. Borsboom, tot diens "capitulatie" december 2017, hetgeen [persoon] moveerde tot aangifte 27 december 2017

Verzocht wordt om "documenten" verklaring "inkomend" Van Gastel en Borsboom buiten strafdossier."

2.3.    De minister heeft het verzoek afgewezen, omdat het verzoek niet onder de reikwijdte van de Woo valt. De door [appellant] verzochte informatie is onderdeel van een strafdossier. Op grond van artikel 8.8 van de Woo en de bijlage bij de Woo gelden hiervoor bijzondere openbaarmakingsbepalingen.

2.4.    [appellant] heeft ten slotte op 8 juli 2022 het volgende Woo-verzoek gedaan:

"Wet open openheid: aldus (telefonische...) informatie A. van Gastel stonden in het huwelijk aandelen "Koeltechnisch Bureau Brabant H.V."/holding op naam echtgenote [persoon] en was uit haar daarmee opgebouwde eigen vermogen -"huwelijkse voorwaarden"…- 2005 de helikopter "PH-EVR" aangekocht; daarbij was vanuit haar aandelenbezit een "pensioenreserve in eigen beheer" voor haar opgebouwd.

Verzocht wordt om verstrekking/ openbaarmaking "documenten" waaruit enige afwikkeling van het in huwelijk opgebouwde, bij echtscheiding onaangetaste..., "eigen vermogen " echtgenote mócht blijken."

2.5.    De minister heeft ook dit verzoek afgewezen, omdat de gevraagde informatie onderdeel is van een strafdossier en hiervoor bijzondere openbaarmakingsbepalingen gelden. Het verzoek valt daarom niet onder de reikwijdte van de Woo.

3.       De minister heeft bij het besluit van 29 september 2022 de afwijzingen van de Woo-verzoeken gehandhaafd. De minister heeft [appellant] verwezen naar artikel 30 van het Wetboek van Strafvordering op grond waarvan hij kan verzoeken kennis te nemen van stukken uit een strafdossier. De Woo is niet bedoeld als een vangnet in het geval geen inzage wordt gegeven in een strafdossier, aldus de minister.

Uitspraak van de rechtbank

4.       De rechtbank heeft overwogen dat uit vaste rechtspraak van de Afdeling, bijvoorbeeld de uitspraak van 8 februari 2023, ECLI:NL:RVS:2023:490, volgt dat bijzondere openbaarmakingsbepalingen, zoals die uit het Wetboek van Strafvordering, voorgaan op de Woo. De rechtbank heeft geoordeeld dat de minister de Woo-verzoeken daarom heeft mogen afwijzen.

Hoger beroep

5.       [appellant] betoogt dat hij om openbaarmaking van stukken heeft verzocht die niet tot het strafdossier behoren en daarom onder de reikwijdte van de Woo vallen. De rechtbank heeft ten onrechte anders geoordeeld.

Beoordeling

6.       De Afdeling oordeelt ambtshalve als volgt.

7.       Bij uitspraak van vandaag, ECLI:NL:RVS:2026:6523, heeft de Afdeling het hoger beroep van [appellant] niet-ontvankelijk verklaard wegens misbruik van het recht om hoger beroep in te stellen, omdat [appellant] herhaalde verzoeken doet, een grote hoeveelheid aan kansloze klachten indient en dito procedures voert, onduidelijke processtukken indient en een gebrek aan medewerking vertoont. Het procesgedrag van [appellant] in deze zaak past binnen dat patroon en hij wordt geacht te weten dat het instellen van hoger beroep evident geen kans van slagen heeft.

7.1.    [appellant] heeft in deze zaak verzocht prejudiciële vragen te stellen. De Afdeling ziet, net als in de hiervoor genoemde uitspraak van vandaag, ook in deze zaak geen aanleiding om prejudiciële vragen te stellen, omdat [appellant] niet heeft aangegeven waarop eventuele prejudiciële vragen gericht zouden moeten zijn en zijn verzoek niet nader is onderbouwd.

7.2.    Gelet hierop heeft [appellant] de bevoegdheid om hoger beroep in te stellen evident zonder redelijk doel aangewend. De Afdeling zal daarom het hoger beroep van [appellant] niet-ontvankelijk verklaren wegens misbruik van het recht om hoger beroep in te stellen. Dat betekent dat niet aan de inhoud van het hoger beroep wordt toegekomen.

Conclusie

8.       Het hoger beroep is niet-ontvankelijk wegens misbruik van recht.

9.       De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk.

Aldus vastgesteld door mr. W. den Ouden, voorzitter, en mr. B.P. Vermeulen en mr. N.H. van den Biggelaar, leden, in tegenwoordigheid van mr. I.W.M.J. Bossmann, griffier.

w.g. Den Ouden
voorzitter

w.g. Bossmann
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026

314-1104