Uitspraak 202407082/1/A3

202407082/1/A3.
Datum uitspraak: 11 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in [woonplaats],
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Oost­-Brabant van 16 oktober 2024 in zaak nr. 23/2648 in het geding tussen:

[appellant]

en

de deken van de orde van advocaten in het arrondissement Gelderland.

Procesverloop

Bij besluit van 26 juli 2023 heeft de deken aan [appellant] medegedeeld dat een verzoek, gedaan op grond van de Wet open overheid (Woo), niet in behandeling wordt genomen.

Bij besluit van 14 september 2023 heeft de deken het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 16 oktober 2024 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

De deken heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

[appellant] heeft nadere stukken ingediend.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 18 augustus 2026, waar de deken, vertegenwoordigd door mr. E.C. van der Maden, is verschenen. De Afdeling heeft op de zitting gelijktijdig zaaknrs. 202204906/1/A3, 202205782/1/A3, 202304543/1/A3, 202403280/1/A3, 202403894/1/A3, 202404010/1/A3 en 202406277/1/A3 behandeld.

De deken heeft een nader stuk ingediend.

De Afdeling heeft het onderzoek op 5 november 2026 gesloten.

Overwegingen

Inleiding

1. Voor de achtergrond van deze procedure verwijst de Afdeling naar haar uitspraak van vandaag, ECLI:NL:RVS:2026:6523.

2. [appellant] heeft op 9 juni 2023 het volgende Woo-verzoek gedaan:

"Wet open overheid: in een strafzaak op "verdachtmakingen" aan ondergetekende, is zowel in de aanloop -met tuchtklacht K23/79 vervolg- als in hoger beroep gestuit op het op "toevoeging" ener advocaat aan mijn verdediging alsof "raadsman", vernemen van strategie contrair aan wenselijk.

Welk "fenomeen" thans aan de Rechtbank Gelderland voorligt alsof: een "tegelzetter" op de inschakeling voor de plaatsing "witte tegels", wenst contrair af te komen met "zwarte tegels".

Daar de "verdachtmakingen" waarop strafzaak gelanceerd door een inwoner van België, is het palet aan EU-Richtlijnen vanuit EU-"Programna van Stockholm" van toepassing op "raadsman"; ingevolge EU-Recht is de functie "raadsman" beperkt tot: enerzijds "advisering", anderzijds "uitvoering" opdrachten.

Deswege: verzoek tot openbaarmaking, althans verwijzing naar waar reeds openbaar, "documenten" waaruit eventuele bevoegdheid "raadsman" moge blijken tot eigen strategie contrair aan "verdachte"."

2.1. De deken heeft bij e-mail van 17 juli 2023 verzocht om precisering van het Woo-verzoek, omdat zij uit het verzoek niet kan afleiden van welke documenten [appellant] openbaarmaking wenst. [appellant] heeft op 18 juli 2023 hierop gereageerd dat het preciseringsverzoek van de deken buiten de wettelijke termijn is gedaan en zijn verzoek geen precisering behoeft.

2.2. De deken heeft bij het besluit van 26 juli 2023 laten weten het Woo-verzoek niet in behandeling te nemen. De deken kan uit het verzoek niet afleiden van welke documenten [appellant] openbaarmaking verzoekt. Ondanks de verzoeken daartoe van de deken heeft [appellant] zijn verzoek niet nader gepreciseerd. De deken heeft dit standpunt bij het besluit van 14 september 2023 gehandhaafd.

Uitspraak van de rechtbank

3. De rechtbank heeft geoordeeld dat de deken zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat het Woo-verzoek te algemeen en te onduidelijk is geformuleerd. De deken heeft mogen verzoeken om precisering van het verzoek. De in artikel 4.1, vijfde lid, van de Woo vermelde termijn van twee weken is naar het oordeel van de rechtbank geen fatale termijn. Ook na afloop van de termijn van twee weken mocht de deken om precisering vragen. De deken heeft een duidelijk geformuleerd verzoek om precisering gedaan, maar [appellant] heeft daar uitdrukkelijk geen gevolg aan gegeven. De deken was daarom bevoegd om het Woo-verzoek op grond van artikel 4.1, zesde lid, van de Woo, niet te behandelen.

Hoger beroep

4. [appellant] betoogt in hoger beroep het volgende:

"Het geheel doet dit instellen van hoger beroep op uitspraak Rechtbank Oost-Brabant nader motiveren:

1. Beroep betrof een zonder doorzending aan of opvraging bij de Deken Midden-Nederland buiten behandeling plaatsen verzoek "Wet open overheid", waartoe "precisering document" gesteld: in "Verdrag van Tromsø" uitgesloten voor buiten behandeling laten, voorwaarde behulpzaamheid.

2. In novelle op het oorspronkelijke wetsvoorstel "Wet open overheid" is echter juist verplichting tot documentregister -waaruit door burgers eenvoudig zelve de verlangde documenten te selecteren- vervallen, met als gevolg dat een opgave "aangelegenheid" -conform onder WOB- geheel volstaat; "precisering" des Rechtbank komt onverenigbaar voor met ECLI:NL:RVS:2023:1451 / MvT prod-B. Daarbij is tot en met in de beroepsprocedure iedere specificatie van enige vanuit juist Deken c.s. eenvoudig middels haar "Mozard"-software eenvoudig te realiseren zoekslag geheel uitgebleven ofschoon aldus vaste rechtspraak Raad van State (enige) "zoekslag" wel degelijk is te preciseren.

3. Verwezen wordt naar de behandeling Eerste Kamer "Wet open overheid" waarbij [voormalig burgemeester] heeft verzucht dat "een kameel" (.) was voorgelegd in plaats van "een paard"; de hoeveelheid aan onduidelijkheden -w.o. "precisering"- heeft het IVIR doen afvragen "ratificatie Verdrag van Tromsø" ?

Bij dit alles wordt dezerzijds zeer gekampt met de vraag hoe buiten de vermelding "aangelegenheid" in verzoek "Wet open overheid" zónder documentregister / zoekslag / behulpzaamheid Deken c.s. tóch te kunnen komen tot de vanuit Deken c.s. voorwaarde gestelde nadere precisering van "document(en)".

Conclusie: nu de "precisering"-uitspraak zonder nadere motivering, welke ontbreekt, niet verenigbaar voorkomt met bedoeling Wetgever; hoger beroep gegrond e.v.; vergoeding griffierecht (2x), reiskosten."

Beoordeling

5. De Afdeling oordeelt ambtshalve als volgt.

6. Bij uitspraak van vandaag, ECLI:NL:RVS:2026:6523, heeft de Afdeling het hoger beroep van [appellant] niet-ontvankelijk verklaard wegens misbruik van het recht om hoger beroep in te stellen, omdat [appellant] herhaalde verzoeken doet, een grote hoeveelheid aan kansloze klachten indient en dito procedures voert, onduidelijke processtukken indient en een gebrek aan medewerking vertoont. Het procesgedrag van [appellant] in deze zaak past binnen dat patroon en hij wordt geacht te weten dat het instellen van hoger beroep evident geen kans van slagen heeft.

6.1. Gelet hierop heeft [appellant] de bevoegdheid om hoger beroep in te stellen evident zonder redelijk doel aangewend. De Afdeling zal daarom het hoger beroep van [appellant] niet-ontvankelijk verklaren wegens misbruik van het recht om hoger beroep in te stellen. Dat betekent dat niet aan de inhoud van het hoger beroep wordt toegekomen.

Conclusie

7. Het hoger beroep is niet-ontvankelijk wegens misbruik van recht.

8. De deken hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk.

Aldus vastgesteld door mr. W. den Ouden, voorzitter, en mr. B.P. Vermeulen en mr. N.H. van den Biggelaar, leden, in tegenwoordigheid van mr. I.W.M.J. Bossmann, griffier.

w.g. Den Ouden
voorzitter

w.g. Bossmann
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026

314-1104