De Afdeling bestuursrechtspraak toetst of de overheid het recht goed heeft toegepast bij het nemen van een besluit. In dit onderdeel vindt u alle uitspraken die de Raad van State op zijn website publiceert. Meer informatie over de taak van de Afdeling bestuursrechtspraak vindt u in de rubriek Bestuursrechtspraak.
Toon overzicht van de actuele uitspraken:
Bij besluit van 6 februari 2020 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 6 november 2020 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag om de vreemdeling een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 15 maart 2022 heeft het dagelijks bestuur van het waterschap Limburg op grond van artikel 5.4 van de Waterwet het projectplan "Steyl-Maashoek" vastgesteld. Het voorliggende projectplan beschrijft de te nemen dijkverbeteringsmaatregelen ter plaatse van Steyl - Maashoek in de gemeente Venlo. De dijkversterking is volgens het dagelijks bestuur noodzakelijk, omdat het dijktraject niet voldoet aan de wettelijke norm voor dijkveiligheid. Het dijktraject Steyl-Maashoek onderscheidt zich van andere dijktrajecten vanwege het beschermd dorpsgezicht van het aan de Maas gelegen dorp Steyl. Het projectplan voorziet onder andere in de aanleg van een zelfsluitend systeem - een zogeheten ‘vlotterkering’ - met een vaste drempelhoogte van NAP +18,9 m en een kerende hoogte van NAP +21,4 m. Het project maakt deel uit van het landelijke Hoogwaterbeschermingsprogramma. De woningen van [verzoeker sub 1] en [verzoeker sub 2] bevinden zich op korte afstand van de voorziene vlotterkering.
Bij besluit van 8 augustus 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.
Bij uitspraak van 24 augustus 2022 in zaak nrs. 20/4776 en 21/5211 heeft de rechtbank het beroep van De Trip B.V. tegen het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Utrecht van 12 november 2021 ongegrond verklaard. Onderdeel van dat besluit is een last onder dwangsom.
Bij besluit van 25 september 2017 heeft de commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven vastgesteld dat [appellant] aanspraak heeft op een uitkering van € 10.000,00 op basis van de Tijdelijke regeling uitkeringen seksueel misbruik minderjarigen in instellingen en pleeggezinnen. De CSG heeft dit bedrag verrekend met een deel van een eerder aan [appellant] toegekende uitkering en aan [appellant] nu een uitkering van € 5.000,00 gedaan. [appellant] heeft op 7 december 2016 een aanvraagformulier Tijdelijke regeling Uitkering seksueel misbruik ingediend bij de CSG. Aan deze aanvraag heeft [appellant] ten grondslag gelegd dat hij seksueel is misbruikt in het pleeggezin [appellant]. [appellant] verwijst in zijn aanvraag naar het aanvraagformulier slachtoffer Statuut afhandeling van civiele vorderingen tot schadevergoeding seksueel misbruik, dat hij op 7 mei 2014 heeft ingediend bij de CSG.
Bij tussenuitspraak van 23 augustus 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1855 heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling de minister voor Rechtsbescherming opgedragen om het gebrek in het besluit van 18 juni 2020 te herstellen. Het gaat in deze zaak om de weigering van de minister om [appellant] een verklaring omtrent het gedrag (VOG) te geven. Het geschil gaat alleen, zoals volgt uit overweging 4.1 van de tussenuitspraak, over de beoordeling die de minister onder het subjectieve criterium moet maken. Deze beoordeling houdt in dat de minister het belang van de aanvrager bij de verlening van een VOG moet afwegen tegen het belang van de samenleving bij bescherming tegen het risico dat op grond van het objectieve criterium is vastgesteld. Bij deze afweging neemt de minister de specifieke omstandigheden van de aanvrager in zijn beoordeling mee. Hij kijkt daarbij altijd, maar niet uitsluitend, naar de afdoening van de strafzaak, het tijdsverloop en de hoeveelheid antecedenten.
Bij besluit van 15 september 2020 heeft de raad van de gemeente Nederweert het bestemmingsplan "Appartementen Harrie Carisstraat" vastgesteld. Het plan maakt 24 appartementen mogelijk in twee gebouwen met drie bouwlagen en een maximale bouwhoogte van 11 m op de hoeken van de Harrie Carisstraat met de Mgr. Kreijelmansstraat in Nederweert. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] en anderen zijn het niet eens met het plan. Zij wonen in de omgeving van het plangebied in de Mgr. Kreijelmansstraat op de nummers [vier huisnummers]. Zij vrezen dat het plan zal leiden tot een aantasting van hun woon- en leefklimaat. Eén van de appartementengebouwen is tegenover de woning van [appellant sub 1] en op het perceel naast de woning van [appellant sub 2] mogelijk gemaakt. WVN is de initiatiefnemer van het plan. Zij wilde voor 2008 al woningbouw realiseren in het plangebied. Inmiddels wil WVN weer woningbouw in het plangebied realiseren.
[appellant] heeft bezwaar gemaakt tegen een aanmaning van de Belastingdienst/Toeslagen van 29 oktober 2019 waarin staat dat [appellant] een betalingsachterstand van € 338,00 heeft ten aanzien van zijn kindgebonden budget over 2017. Dat bedrag is verhoogd met € 7,00 aan aanmaningskosten. Bij besluit van 9 november 2018 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het aan [appellant] toegekende kindgebonden budget voor het jaar 2017 definitief vastgesteld op € 2.203,00. [appellant] heeft daartegen geen bezwaar gemaakt. Volgens de Belastingdienst/Toeslagen heeft de Sociale Verzekeringsbank de dienst na dat besluit gemeld dat [appellant] voor de maanden november en december 2017 aanspraak heeft op een buitenlandse gezinsbijslag, omdat de vrouw en kinderen van [appellant] in Slowakije wonen. Indien aanspraak op een buitenlandse gezinsbijslag bestaat, berekent de Belastingdienst/Toeslagen de hoogte van het kindgebonden budget en beoordeelt de SVB of de buitenlandse gezinsbijslag nog moet worden aangevuld.
Bij besluit van 10 december 2020 heeft de raad van de gemeente Nieuwegein het bestemmingsplan "Zuidoostelijke Stadsrand" vastgesteld. Met het plan wordt, voor zover van belang, een bedrijventerrein - fase 4 van bedrijvenpark Het Klooster - mogelijk gemaakt ten zuiden van het Amsterdam-Rijnkanaal (hierna ook: de driehoek). Aan de overkant van het Amsterdam-Rijnkanaal ligt het kasteel Heemstede, dat deel uitmaakt van de buitenplaats Heemstede. [vennootschap] is eigenaar van het kasteel. Zij heeft beroep ingesteld tegen het besluit van 10 december 2020 omdat zij vreest voor een onaanvaardbare aantasting van het karakter van de omgeving van de buitenplaats als gevolg van het voorziene bedrijventerrein. Om diezelfde reden hebben ook vijf stichtingen en verenigingen beroep ingesteld. Verder hebben vijf bewoners van woningen aan de Heemsteedseweg, eveneens gelegen aan de overkant van het Amsterdam-Rijnkanaal, beroep ingesteld. Zij vrezen aantasting van hun woon- en leefklimaat als gevolg van het bedrijventerrein.
