Uitspraak BRS.26.003604
- ECLI
- ECLI:NL:RVS:2026:6768
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Inhoudsindicatie
- Verzoeker, vertegenwoordigd door mr. A. Khalaf, advocaat in Amsterdam, heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 18 juni 2026 in zaak nr. NL25.52412.
- Hoger beroep
- Asiel
Toon inhoud
BRS.26.003604
ECLI:NL:RVS:2026:6768
Datum uitspraak: 18 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het verzoek van:
[de verzoeker],
verzoeker,
om proceskostenvergoeding in geval van intrekking van het hoger beroep (artikel 8:75a van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)).
Procesverloop
Verzoeker, vertegenwoordigd door mr. A. Khalaf, advocaat in Amsterdam, heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 18 juni 2026 in zaak nr. NL25.52412.
De minister van Asiel en Migratie heeft een nader stuk ingediend.
Verzoeker heeft het hoger beroep ingetrokken en de Afdeling verzocht om de minister te veroordelen in de bij verzoeker opgekomen proceskosten.
Overwegingen
1. Verzoeker heeft het hoger beroep op 30 oktober 2026 ingetrokken en gelijktijdig het verzoek gedaan om de minister krachtens artikel 8:75 van de Awb in de proceskosten te veroordelen. Daarvoor kan aanleiding bestaan als de minister aan een appellant is tegemoetgekomen of als het belang bij een uitspraak op het hoger beroep anderszins door toedoen van de minister is vervallen (zie ook de uitspraak van de Afdeling van 5 augustus 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1855, onder 2.1).
2. De Afdeling ziet aanleiding om de minister te veroordelen in de proceskosten van het beroep en het hoger beroep. Zoals de Afdeling heeft overwogen in haar uitspraak van 9 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5232, onder 6.1, 6.4 tot en met 6.6 en 9, heeft de minister met het instellen van het besluit- en vertrekmoratorium voor Syrië, dat gold van 14 december 2024 tot en met 13 juni 2025, een besluit op een asielaanvraag uitgesteld voor de duur waarvoor het moratorium van kracht was. Verzoeker heeft op 2 mei 2024 asiel aangevraagd. Nederland is op 7 februari 2025 verantwoordelijk geworden voor de asielaanvraag van verzoeker. Zij heeft de minister op 16 juli 2025 in gebreke gesteld en op 27 oktober 2025 beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit. De Afdeling stelt vast dat verzoeker daarmee achteraf bezien een ontvankelijk en gegrond beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit op haar asielaanvraag heeft ingesteld. In dit geval heeft de minister bij besluit van 14 oktober 2026 de aanvraag van verzoeker om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd afgewezen. Daarmee heeft de minister te laat een besluit op de asielaanvraag genomen. Met dat besluit is de minister tegemoetgekomen aan het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit. Daarom komen in dit geval de proceskosten van het beroep en het hoger beroep voor vergoeding in aanmerking. Het beroep en het hoger beroep gaan uitsluitend over het door de minister niet tijdig nemen van een besluit op de asielaanvraag. De Afdeling past daarom wegingsfactor 0,5 toe.
3. Verzoeker heeft de Afdeling laten weten dat zij al bij de rechtbank beroep heeft ingesteld tegen het besluit van 14 oktober 2026. Bij de Afdeling is echter, gelet op artikel 6:20, derde lid, in samenhang gelezen met artikel 6:24 van de Awb, al een beroep van rechtswege ontstaan tegen dat besluit. De Afdeling ziet in dit geval aanleiding om het van rechtswege ontstane beroep krachtens artikel 6:20, vierde lid, van de Awb te verwijzen naar de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle. De Afdeling vindt het passend dat de rechtbank het beroep tegen dat besluit toetst en dat tegen dat oordeel hoger beroep openstaat. De rechtbank is er namelijk op ingericht om in eerste aanleg asielbesluiten te toetsen en zitting te houden in dit soort zaken. Hiermee wordt ook recht gedaan aan de in afdeling 4 van hoofdstuk 7 van de Vw 2000 neergelegde functie van de hogerberoepsrechter.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
I. veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij verzoeker in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 934,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
II. verwijst het beroep tegen het besluit van 14 oktober 2026, V-293.023.7819 en V-293.023.8213, naar de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle.
Aldus vastgesteld door mr. J.H. van Breda, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. Q. Boon, griffier.
w.g. Van Breda
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Boon
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026
977