Uitspraken

Ten aanzien van zaak nr. 202404526/1/A2, die op 21 augustus 2024 op zitting zal worden behandeld, heeft mr. G.T.J.M. Jurgens, als lid van de enkelvoudige kamer belast met de behandeling van deze zaak, op 19 augustus 2024 het verzoek gedaan zich te mogen verschonen. De staatsraad heeft te kennen gegeven dat zij bij de voorbereiding van deze zaak heeft geconstateerd dat het college van beroep voor de examens van de Radboud Universiteit een van de partijen is. Tot en met juni 2024 was de staatsraad lid van de academische opleidingsraad van de faculteit der rechtsgeleerdheid van de Radboud Universiteit. Om iedere schijn van vooringenomenheid bij de behandeling van deze zaak te voorkomen, heeft de staatsraad verzocht zich te mogen verschonen.

Bij besluit van 28 februari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen geweigerd aan [appellant sub 2] een vergunning te verlenen voor het omzetten van de zelfstandige woonruimte aan de [locatie] in Nijmegen in maximaal negen onzelfstandige woonruimten, te bewonen door maximaal negen personen. Wimbledon heeft bij het college een aanvraag ingediend voor een vergunning voor het omzetten van de zelfstandige woning aan de [locatie] in Nijmegen in negen onzelfstandige wooneenheden, te bewonen door negen personen. In artikel 12, eerste lid, van de Huisvestingsverordening Nijmegen 2019, die gold van 7 februari 2019 tot 31 december 2019, is bepaald dat in de hele gemeente Nijmegen het verbod geldt als bedoeld in artikel 21, eerste lid, aanhef en onder c, van de Huisvestingswet 2014. Dat is het verbod om zonder vergunning van het college zelfstandige woonruimte om te zetten in of omgezet te houden als onzelfstandige woonruimte. Het college heeft geweigerd de gevraagde omzettingsvergunning te verlenen, omdat volgens het college niet wordt voldaan aan de in de beleidsregels neergelegde leefbaarheidstoets.

Bij besluiten van 7 augustus 2020 heeft de voorzitter van de Veiligheidsregio Utrecht aan [bedrijf] twee lasten onder dwangsom opgelegd. [bedrijf] exploiteert de horecabedrijven ‘de Karseboom’ en ‘Tjommies Music Bar’. Op 1 en 2 augustus 2020 is door opsporingsambtenaren vastgesteld dat in de twee horecabedrijven de Noodverordening COVID-19 Veiligheidsregio Utrecht van 15 juli 2020 werd overtreden, omdat de voorgeschreven minimale afstand van 1,5 meter tussen personen niet in acht werd genomen. De voorzitter heeft daarom bij afzonderlijke besluiten van 7 augustus 2020 aan [bedrijf] twee lasten onder dwangsom opgelegd. De lasten houden in dat per direct tijdens openingstijden van ‘de Karseboom’ en ‘Tjommies Music Bar’ alle maatregelen uit de Noodverordening nageleefd moeten worden. Op 11 december 2020 heeft de voorzitter besloten om twee verbeurde dwangsommen in te vorderen nadat tijdens controles op 23 en 29 augustus 2020 in ‘de Karseboom’ is geconstateerd dat de bezoekers niet te allen tijde 1,5 meter afstand hielden. Ook zaten niet alle bezoekers op een vaste zitplaats.

Bij besluit van 3 november 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Molenlanden, op verzoek van [verzoeker A] en [verzoeker B] aan [appellant] een last onder bestuursdwang opgelegd. [appellant] woont op het perceel [locatie 1] in Goudriaan. Op het perceel is het bestemmingsplan "Buitengebied Graafstroom" van toepassing. De gronden van het perceel zijn onder meer bestemd voor "Wonen" en "Agrarisch met waarden". Ook ligt er een bouwvlak op het perceel. [appellant] woont in een bouwwerk op het zuidelijk deel van het perceel. [verzoeker], eigenaar van het perceel [locatie 2] in Goudriaan, heeft het college op 19 juni 2019 verzocht om handhavend op te treden tegen het illegaal in stand laten en bewonen van de woning door [appellant]. Het verzoek om handhaving is toegewezen en het college heeft bij besluit van 17 maart 2020 een last onder dwangsom opgelegd. [appellant] heeft daar bezwaar tegen gemaakt.

Bij tussenuitspraak van 28 februari 2024, ECLI:NL:RVS:2024:841, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Winterswijk opgedragen om binnen 12 weken na de verzending van de tussenuitspraak de daarin geconstateerde gebreken in het besluit van 27 januari 2022 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Bruine gebieden" te herstellen. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak twee gebreken in het besluit van 27 januari 2022 vastgesteld. In de eerste plaats is de Afdeling onder 6.1 van de tussenuitspraak tot de conclusie gekomen dat het vaststellingsbesluit en het plan, in onderlinge samenhang bezien, in strijd zijn met de rechtszekerheid. Dit omdat het vaststellingsbesluit en de digitale versie van het plan zoals die destijds via de landelijke voorziening kon worden geraadpleegd niet met elkaar overeenstemden. Bij de publicatie van de digitale versie van het plan was namelijk per abuis de verbeelding die hoorde bij het ontwerpplan beschikbaar gesteld. Op die verbeelding was op het perceel [locatie] in Winterswijk de aanduiding "aaneengebouwd" opgenomen, terwijl uit de overwegingen van het vaststellingsbesluit bleek dat deze aanduiding zou worden gewijzigd naar "vrijstaand".

Bij brief van 18 maart 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zevenaar het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het kappen van bomen op het perceel [locatie 1] te Babberich toegewezen. Op het perceel is een groenstrook met veldesdoorns aanwezig. Het perceel [locatie 1] is inmiddels gesplitst in meerdere percelen, waardoor de groenstrook op dit moment van verschillende eigenaren is. [eigenaar] is een van de eigenaren. [appellant] woont op het aangrenzende perceel, aan de [locatie 2]. Op 24 december 2019 heeft [appellant] het college verzocht om handhavend op te treden tegen de kap van bomen op het perceel in strijd met artikel 3.5.2 en bijlage 2 van de planregels. Een toezichthouder van de gemeente Zevenaar had al eerder op 2 december 2019 naar aanleiding van een telefoontje van [appellant] een controle uitgevoerd op het perceel. Tijdens deze controle is geconstateerd dat er kapwerkzaamheden aan de aanwezige veldesdoorns waren verricht. Deze kapwerkzaamheden waren voor het college aanleiding om op 18 maart 2020 het verzoek om handhavend op te treden toe te wijzen.

Bij besluit van 15 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Enschede aan Twence Holding B.V. omgevingsvergunning verleend voor het voortzetten van het gebruik in afwijking van het geldende bestemmingsplan van gronden op het perceel "Zonnepark Boeldershoek-West" in Enschede ten behoeve van het al bestaande zonnepark, voor een periode van 25 jaar, gerekend vanaf 14 maart 2017. Op 14 maart 2017 heeft het college met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 2o, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, gelezen in samenhang artikel 4, aanhef en onderdeel 11, van bijlage II van het Besluit omgevingsrecht, aan Twence omgevingsvergunning verleend voor het tijdelijk in afwijking van het bestemmingsplan plaatsen van zonnepanelen en een hekwerk op gronden tussen de Twekkerlermarkeweg en de rijksweg A35, aangeduid als het perceel "Zonnepark Boeldershoek-West", in Enschede. Deze vergunning maakte hier voor een periode van 10 jaar een zonnepark van ongeveer 20 ha groot mogelijk.

Bij besluit van 13 juli 2022 heeft de raad van de gemeente Amsterdam het bestemmingsplan "Museumkwartier-Valeriusbuurt 2022" vastgesteld. Het vorige plan "Museumkwartier - Valeriusbuurt" was in 2011 vastgesteld en is op onderdelen verouderd. Het plan waarover het geschil nu gaat is bedoeld om het planologische regime te actualiseren voor het gebied ten zuidwesten van het stadscentrum van Amsterdam en ten zuiden van het Vondelpark. Het westelijke deel van het plangebied wordt gevormd door de Valeriusbuurt - een woonbuurt - en het oostelijke deel door het Museumkwartier. Het Museumkwartier is een stadswijk met veel niet-woonfuncties, zoals winkels, hotels, kantoren en consulaten. Met het plan wordt ook gestreefd naar een evenwicht tussen het mogelijk maken van investeringen en beschermen van de bestaande kwaliteiten in het plangebied. Bij het herstelbesluit heeft de raad het plan opnieuw, gewijzigd vastgesteld. Zo is de raad aan een aantal beroepen tegemoetgekomen. Ook zijn enkele ambtshalve wijzigingen vastgesteld. In de Nota van wijzigingen is opgenomen welke aanpassingen in het herstelbesluit zijn gemaakt.

Bij besluit van 11 februari 2021 heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan [appellante] twee boetes opgelegd, één van € 1.350,00 en één van € 8,100,00, vanwege het overtreden van het Arbeidsomstandighedenbesluit. [appellante] is een gecertificeerd bedrijf dat zich onder andere richt op asbestsanering en het slopen en renoveren van gebouwen. [appellante] heeft een project aangenomen op het adres [locatie 1]-[locatie 2] te Rotterdam, om onder andere restanten van spuitasbest op het dak te verwijderen. Op 17 juni 2020 is bij de Nederlandse Arbeidsinspectie een melding binnengekomen dat op het dak van het pand gelegen aan de [locatie 1] te Rotterdam werkzaamheden werden verricht met asbest en dat bij die werkzaamheden geen maatregelen werden genomen om valgevaar te voorkomen. Naar aanleiding hiervan hebben twee arbeidsinspecteurs van de Nederlandse Arbeidsinspectie op 18 juni 2020 de betreffende locatie geïnspecteerd. De arbeidsinspecteurs hebben gezien dat op de betreffende locatie werkzaamheden werden verricht, waaronder de sloop van een voormalig kantoorpand van acht verdiepingen, inclusief asbestverwijdering.

Bij besluit van 11 februari 2021 heeft de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, nu de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan [appellante] een schriftelijke ‘waarschuwing preventieve stillegging van werk’ gegeven. [appellante] is een gecertificeerd bedrijf dat zich onder andere richt op asbestsanering en het slopen en renoveren van gebouwen. [appellante] heeft een project aangenomen op het adres [locatie 1]-[locatie 2] te Rotterdam, om onder andere restanten van spuitasbest op het dak te verwijderen. De Nederlandse Arbeidsinspectie heeft op 18 juni 2020 tijdens een inspectie gezien dat op de betreffende locatie werkzaamheden werden verricht, waaronder de sloop van een voormalig kantoorpand van acht verdiepingen, inclusief asbestverwijdering. De Nederlandse Arbeidsinspectie heeft onder meer een overtreding van artikel 4.54d, vijfde lid, van het Arbeidsomstandighedenbesluit geconstateerd. De asbestwerkzaamheden werden namelijk niet verricht door of onder voortdurend toezicht van een persoon die in het bezit is van een certificaat van vakbekwaamheid voor het toezicht houden op het werken met asbest.

Bij besluit van 20 mei 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amstelveen [appellant] een last onder dwangsom opgelegd. [appellant] is op 20 maart 2019, omstreeks 03:15 uur, als bestuurder van een auto, in het kader van een controle op de Bovenkerkerweg in Amstelveen staande gehouden. De politie heeft vastgesteld dat [appellant] in de top 600 van veelplegers voorkomt, waarna de politie de auto heeft doorzocht. Onder de bijrijdersstoel lagen twee Torx schroevendraaiers die voor het verwijderen van navigatiesystemen uit auto’s kunnen worden gebruikt en in het dashboardkastje lag een lockpicker waarmee auto’s kunnen worden opengebroken. Dit is aangemerkt als overtreding van artikel 2:44, eerste lid, van de Algemene Plaatselijke Verordening van de gemeente Amstelveen. Deze bepaling verbiedt het op een openbare plaats vervoeren of bij zich hebben van inbrekerswerktuigen. Er zijn door de politie drie bestuurlijke rapportages opgemaakt.

Bij brief van 30 mei 2022 heeft [appellant] beroep ingesteld tegen het volgens hem niet (tijdig) bekendmaken door het college van een van rechtswege verleende omgevingsvergunning voor het bewonen van de eerste verdieping van het pand op het perceel [locatie] te Leeuwarden. Op 31 december 2021 heeft [appellant] een brief afgegeven op het gemeentehuis. In het beroepschrift van 30 mei 2022 schrijft [appellant] dat die brief een aanvraag om omgevingsvergunning betreft. Volgens [appellant] heeft het college niet tijdig op deze aanvraag beslist, wat zou betekenen dat van rechtswege een vergunning is gegeven voor het bewonen van de eerste verdieping van zijn bedrijfspand. Tegen het niet tijdig bekendmaken van een beschikking van rechtswege staat op grond van artikel 8:55f, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, beroep open. De rechtbank heeft het beroep van [appellant] niet-ontvankelijk verklaard. [appellant] kan zich hier niet mee verenigen en heeft hoger beroep ingesteld.

Bij besluit van 25 februari 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en haar ambtshalve een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd verleend. De vreemdeling is geboren op [geboortedatum] 1983 en heeft de Syrische nationaliteit. Op 15 februari 2018 heeft de minister aan de vreemdeling en haar minderjarige kinderen een zogenoemde nareisvergunning verleend. In september 2019 heeft hij die vergunning ingetrokken, omdat de vreemdeling zich heeft laten uitschrijven uit de basisregistratie personen per 17 oktober 2018. Tegen deze intrekking heeft zij geen rechtsmiddelen aangewend. Nadat de vreemdeling Nederland had verlaten, is zij via Libanon naar Syrië gegaan om daar haar zieke moeder te bezoeken. In Syrië verbleef zij bij haar vader in de provincie Rif Damascus. Tijdens haar verblijf in Syrië is haar moeder overleden, is de vreemdeling bevallen en heeft zij haar been gebroken. Door deze gebeurtenissen stelt de vreemdeling langer in Syrië te zijn gebleven dan zij voor ogen had. Op 25 november 2020 is zij opnieuw naar Nederland gekomen en heeft zij asiel aangevraagd.

Bij besluit van 25 mei 2021 heeft het college van gedeputeerde staten van Zuid-Holland een vergunning op grond van artikel 2.7, tweede lid, van de Wet natuurbescherming verleend aan BPD Ontwikkeling B.V. (hierna: BPD) voor de bouw en het gebruik van 19 woningen aan het Molenblok 1 tot en met 19 in Monster. Op 6 april 2020 heeft BPD de natuurvergunning aangevraagd voor de bouw en het gebruik van 19 woningen in Monster. BPD heeft het bouwplan ook aangemeld voor de "Spoedaanpak stikstof bouw en infrastructuur" op grond van de Regeling natuurbescherming, zoals gewijzigd op 13 maart 2020, nr. WJZ/20072948. Op grond van hoofdstuk 2 van de Rnb is er een register waarin gegevens over depositieruimte worden opgenomen. Dit register wordt ook wel stikstofregistratiesysteem genoemd. Die depositieruimte kan onder meer worden ingezet voor de verlening van natuurvergunningen voor woningbouwprojecten en voor tracébesluiten.

Bij besluit van 10 juni 2020 heeft de burgemeester van Rotterdam geweigerd de verklaring van [appellante] dat zij het Nederlanderschap wil verkrijgen, te bevestigen. [appellante] heeft op 6 maart 2020 een optieverklaring tot verkrijging van het Nederlanderschap als bedoeld in artikel 6, eerste lid, aanhef en onder k, van de Rijkswet op het Nederlanderschap afgelegd. De burgemeester heeft de bevestiging hiervan eerst geweigerd, omdat de vader van [appellante] het Nederlanderschap niet door optie op grond van artikel 6, eerste lid, aanhef en onder i of j, van de RWN heeft verkregen en dit wel is vereist. De burgemeester heeft het bezwaar hiertegen van [appellante] gegrond verklaard, het besluit van 10 juni 2020 herroepen en alsnog de verkrijging van het Nederlanderschap door [appellante] bevestigd. De burgemeester heeft hieraan ten grondslag gelegd dat [appellante] wel voldoet aan artikel 6, eerste lid, aanhef en onder k, van de RWN, omdat zij is geboren als kind van een van de in onderdeel i bedoelde personen die het Nederlanderschap heeft verkregen.

Bij besluit van 25 november 2021 heeft de minister een aanvraag van [appellant] om op enige wijze zijn overkomst naar Nederland te faciliteren, afgewezen. [appellant] heeft de Afghaanse nationaliteit en verblijft in Afghanistan. [appellant] heeft op 21 november 2021 een aanvraag ingediend om te bereiken dat de minister zijn overkomst naar Nederland faciliteert. Hij stelt dat hij gevaar loopt, omdat hij in Herat, Afghanistan, heeft gewerkt als fixer voor een team van BNNVARA dat in Afghanistan in april en mei 2021 opnames maakte voor een documentaire. Hij stelt dat hij met de programmamakers meeging om contacten te leggen met lokale Afghanen en te vertalen en dat hij optrad als persoonlijk beveiliger. De minister heeft de aanvraag afgewezen, omdat [appellant] volgens hem niet in aanmerking komt voor het faciliteren van zijn overkomst naar Nederland. [appellant] is namelijk niet opgeroepen tijdens de acute evacuatiefase en behoort ook niet tot een van de groepen waarvoor het kabinet bij brief van 11 oktober 2021 (Kamerstukken II 2021/22, 27 925, nr. 860) de speciale voorziening in het leven heeft geroepen, aldus de minister.

Bij besluit van 25 november 2021 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een aanvraag van appellanten om op enige wijze hun overkomst naar Nederland te faciliteren, afgewezen. Appellanten hebben de Afghaanse nationaliteit en verblijven in Afghanistan. Zij bestaan uit [appellant], haar echtgenoot en hun kinderen. [appellant] stelt actief te zijn geweest als vrouwenrechtenactiviste. Zij is in die hoedanigheid geïnterviewd op een meisjesschool waarvan zij directrice was, voor een tweedelige documentaireserie van BNNVARA. Appellanten hebben daarom op 22 november 2021 een aanvraag ingediend om te bereiken dat de minister hun overkomst naar Nederland faciliteert. De minister heeft die aanvraag afgewezen, omdat [appellant] volgens hem niet in aanmerking komt voor het faciliteren van haar overkomst naar Nederland. Zij heeft namelijk geen oproep gekregen tijdens de acute evacuatiefase en behoort ook niet tot een van de groepen waarvoor het kabinet bij brief van 11 oktober 2021 de speciale voorziening in het leven heeft geroepen, aldus de minister.

Bij besluit van 21 april 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. De vreemdeling is geboren op [geboortedatum] 1993 en heeft de Syrische nationaliteit. In 2013 heeft zij Syrië verlaten en is zij naar Egypte gegaan waar zij verbleef bij haar voormalige echtgenoot. Sindsdien is zij minimaal zes keer teruggegaan naar Syrië. De periodes dat zij daar verbleef, variëren van één tot drie maanden. In Syrië verbleef de vreemdeling bij haar ouders in een gebied dat onder controle staat van het regime van president Bashar al-Assad. Steeds is zij legaal en gecontroleerd door de Syrische autoriteiten in- en uitgereisd en heeft zij geen problemen ondervonden. In 2019 was haar recentste terugkeer naar Syrië waar zij tot eind oktober 2021 bij haar ouders heeft verbleven en heeft gewerkt als lerares op een school. Eind oktober 2021 heeft de vreemdeling zonder toestemming van de autoriteiten Syrië verlaten. Vervolgens is zij naar Nederland gereisd en heeft zij asiel aangevraagd. De minister heeft de asielaanvraag van de vreemdeling afgewezen.

Bij besluit van 1 maart 2023 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een verzoek van [appellant] om op enige wijze zijn overkomst naar Nederland te faciliteren, afgewezen. [appellant] heeft de Afghaanse nationaliteit en verblijft in Afghanistan. Op 26 januari 2023 heeft hij de minister gevraagd om hem en zijn gezin vanuit Afghanistan naar Nederland over te brengen. [appellant] stelt dat hij van 2008 tot 2010 heeft gewerkt als bewaker van ‘Afghan Security Guard’ voor de Nederlandse krijgsmacht in Uruzgan, Afghanistan. De minister heeft het verzoek afgewezen, omdat [appellant] niet valt onder de bij de brief van 11 oktober 2021 getroffen speciale voorziening (Kamerstukken II 2021/22, 27 925, nr. 860; de Kamerbrief). De minister heeft hiervoor in het besluit als reden gegeven dat [appellant] niet rechtstreeks in dienst was bij het Ministerie van Defensie, maar bij een onderaannemer. In het verweerschrift heeft de minister dit standpunt verlaten en zich vervolgens op het standpunt gesteld dat [appellant] niet voorkomt in de database van het Ministerie van Defensie met meldingen van Nederlandse veteranen en hulpverzoeken die voor 11 oktober 2021 zijn gedaan.

Bij besluit van 1 maart 2023 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een verzoek van [appellant] om op enige wijze zijn overkomst naar Nederland te faciliteren, afgewezen [appellant] heeft de Afghaanse nationaliteit en verblijft in Afghanistan. Op 29 september 2022 heeft hij de minister gevraagd om hem en zijn gezin vanuit Afghanistan naar Nederland over te brengen. Dit verzoek is afgewezen bij besluit van 16 november 2022. Op 29 januari 2023 heeft hij opnieuw verzocht om overbrenging. [appellant] stelt dat hij van 2006 tot 2010 heeft gewerkt als bewaker van ‘Afghan Security Guard’ voor de Nederlandse krijgsmacht in Uruzgan, Afghanistan. De minister heeft het verzoek afgewezen, omdat [appellant] niet valt onder de bij de brief van 11 oktober 2021 getroffen speciale voorziening (Kamerstukken II 2021/22, 27 925, nr. 860; de Kamerbrief). De minister heeft hiervoor in het besluit als reden gegeven dat hij niet rechtstreeks in dienst was bij het Ministerie van Defensie, maar bij een onderaannemer.

Bij besluit van 1 maart 2023 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een verzoek van [appellante] om op enige wijze de overkomst van haar en haar zoon naar Nederland te faciliteren, afgewezen. [appellante] heeft de Afghaanse nationaliteit en verblijft in Afghanistan. Niet in geschil is dat haar man heeft gewerkt als bewaker van ‘Afghan Security Guard’ voor de Nederlandse krijgsmacht in Uruzgan, Afghanistan. Haar man zou op [datum] 2019 zijn vermoord door de Taliban in verband met zijn werkzaamheden als bewaker van ASG tussen 2006 en 2010. Op 4 december 2022 heeft zij de minister gevraagd om haar en haar zoon vanuit Afghanistan naar Nederland over te brengen. De minister heeft het verzoek afgewezen, omdat [appellante] niet valt onder de bij de brief van 11 oktober 2021 getroffen speciale voorziening (Kamerstukken II 2021/22, 27 925, nr. 860; de Kamerbrief). De minister heeft hiervoor in het besluit als reden gegeven dat de man van [appellante] niet rechtstreeks in dienst was bij het Ministerie van Defensie, maar bij een onderaannemer.

Bij besluit van 23 februari 2023 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een verzoek van [appellant] om op enige wijze zijn overkomst naar Nederland te faciliteren, afgewezen. [appellant] heeft de Afghaanse nationaliteit en verblijft in Afghanistan. Op 26 september 2022 heeft hij de minister gevraagd om hem en zijn gezin vanuit Afghanistan naar Nederland over te brengen. [appellant] stelt dat hij van 2006 tot 2010 heeft gewerkt als bewaker van ‘Afghan Security Guard’ voor de Nederlandse krijgsmacht in Uruzgan, Afghanistan. De minister heeft het verzoek afgewezen, omdat [appellant] niet valt onder de bij de brief van 11 oktober 2021 getroffen speciale voorziening (Kamerstukken II 2021/22, 27 925, nr. 860; de Kamerbrief). De minister heeft hiervoor in het besluit als reden gegeven dat [appellant] niet rechtstreeks in dienst was bij het Ministerie van Defensie, maar bij een onderaannemer. In het verweerschrift heeft de minister dit standpunt verlaten en zich vervolgens op het standpunt gesteld dat [appellant] niet voorkomt in de database van het Ministerie van Defensie met meldingen van Nederlandse veteranen en hulpverzoeken die voor 11 oktober 2021 zijn gedaan.

Bij besluit van 17 februari 2023 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een verzoek van [appellant] om op enige wijze zijn overkomst naar Nederland te faciliteren, afgewezen. [appellant] heeft de Afghaanse nationaliteit en verblijft in Afghanistan. Op 5 oktober 2022 heeft hij de minister gevraagd om hem en zijn gezin vanuit Afghanistan naar Nederland over te brengen. [appellant] stelt dat hij van 2004 tot 2009 heeft gewerkt als chauffeur, inkoper en schoonmaker van de ‘International Security Assistance Force’ voor de Nederlandse krijgsmacht in Uruzgan, Afghanistan. De minister heeft het verzoek afgewezen, omdat [appellant] niet valt onder de bij de brief van 11 oktober 2021 getroffen speciale voorziening (Kamerstukken II 2021/22, 27 925, nr. 860; de Kamerbrief). Onder die speciale voorziening vallen twee groepen vreemdelingen. Niet in geschil is dat [appellant] niet is genomineerd door een niet-gouvernementele organisatie in het kader van de speciale voorziening en hij dus niet onder die groep van de speciale voorziening valt. De minister heeft zich in het besluit op het standpunt gesteld dat [appellant] ook niet onder de tweede groep valt, omdat hij niet voorkomt in de database van het ministerie.

Bij besluit van 1 maart 2023 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een verzoek van [appellant] om op enige wijze zijn overkomst naar Nederland te faciliteren, afgewezen. [appellant] heeft de Afghaanse nationaliteit en verblijft in Afghanistan. Op 15 december 2022 heeft hij de minister gevraagd om hem en zijn gezin vanuit Afghanistan naar Nederland over te brengen. [appellant] stelt dat hij van 2008 tot 2010 heeft gewerkt als bewaker van ‘Afghan Security Guard’ voor de Nederlandse krijgsmacht in Uruzgan, Afghanistan. De minister heeft het verzoek afgewezen, omdat [appellant] niet valt onder de bij de brief van 11 oktober 2021 getroffen speciale voorziening (Kamerstukken II 2021/22, 27 925, nr. 860; de Kamerbrief). De minister heeft hiervoor in het besluit als reden gegeven dat [appellant] niet rechtstreeks in dienst was bij het Ministerie van Defensie, maar bij een onderaannemer. In het verweerschrift heeft de minister dit standpunt verlaten en zich vervolgens op het standpunt gesteld dat [appellant] niet voorkomt in de database van het Ministerie van Defensie met meldingen van Nederlandse veteranen en hulpverzoeken die voor 11 oktober 2021 zijn gedaan.

Bij besluit van 1 maart 2023 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een verzoek van [appellant] om op enige wijze zijn overkomst naar Nederland te faciliteren, afgewezen. [appellant] heeft de Afghaanse nationaliteit en verblijft in Afghanistan. Op 30 januari 2023 heeft hij de minister gevraagd om hem en zijn gezin vanuit Afghanistan naar Nederland over te brengen. [appellant] stelt dat hij van 2006 tot 2009 heeft gewerkt als bewaker van ‘Afghan Security Guard’ voor de Nederlandse krijgsmacht in Uruzgan, Afghanistan. De minister heeft het verzoek afgewezen, omdat [appellant] niet valt onder de bij de brief van 11 oktober 2021 getroffen speciale voorziening (Kamerstukken II 2021/22, 27 925, nr. 860; de Kamerbrief). De minister heeft hiervoor in het besluit als reden gegeven dat [appellant] niet rechtstreeks in dienst was bij het Ministerie van Defensie, maar bij een onderaannemer. In het verweerschrift heeft de minister dit standpunt verlaten en zich vervolgens op het standpunt gesteld dat [appellant] niet voorkomt in de database van het Ministerie van Defensie met meldingen van Nederlandse veteranen en hulpverzoeken die voor 11 oktober 2021 zijn gedaan.

Bij besluit van 1 maart 2023 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een verzoek van [appellant] om op enige wijze zijn overkomst naar Nederland te faciliteren, afgewezen. [appellant] heeft de Afghaanse nationaliteit en verblijft in Afghanistan. Op 16 februari 2023 heeft hij de minister gevraagd om hem en zijn gezin vanuit Afghanistan naar Nederland over te brengen. [appellant] stelt dat hij tussen 2008 en 2010 heeft gewerkt als bewaker van ‘Afghan Security Guard’ voor de Nederlandse krijgsmacht in Uruzgan, Afghanistan. De minister heeft het verzoek afgewezen, omdat [appellant] niet valt onder de bij de brief van 11 oktober 2021 getroffen speciale voorziening (Kamerstukken II 2021/22, 27 925, nr. 860; de Kamerbrief). De minister heeft hiervoor in het besluit als reden gegeven dat [appellant] niet rechtstreeks in dienst was bij het Ministerie van Defensie, maar bij een onderaannemer. In het verweerschrift heeft de minister dit standpunt verlaten en zich vervolgens op het standpunt gesteld dat [appellant] niet voorkomt in de database van het ministerie van Defensie.

Bij besluit van 20 mei 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een verzoek van [appellante] om haar het Nederlanderschap te verlenen, afgewezen. [appellante] heeft op 12 juli 2021 het naturalisatieverzoek ingediend. De staatssecretaris heeft het verzoek afgewezen, omdat [appellante] niet voldeed aan het vereiste van onafgebroken vijf jaar toelating in het Koninkrijk tot de beslissing op het verzoek (artikel 8, eerste lid, aanhef en onder c, van de Rijkswet op het Nederlanderschap; hierna: de RWN). De geldigheidsduur van de verblijfsvergunning van [appellante] was verlopen op 31 oktober 2021 en de ingangsdatum 20 januari 2022 van de daarop volgende verblijfsvergunning sluit daar niet op aan. Daarom is een zogenoemd verblijfsgat ontstaan. De rechtbank heeft overwogen dat partijen het erover eens zijn dat [appellante] niet voldoet aan het vereiste van onafgebroken vijf jaar toelating in het Koninkrijk tot de beslissing op het verzoek. Zij heeft onder verwijzing naar haar uitspraak van 6 september 2023, ECLI:NL:RBROT:2023:7977, overwogen dat de staatssecretaris terecht 20 januari 2022 heeft genomen als ingangsdatum voor de verblijfsvergunning.

Bij beslissing van 29 januari 2024 heeft de examinator van het vak M6 Performance Management WT het tentamen van [appellante] beoordeeld met het cijfer 6,3. [appellante] volgt de bacheloropleiding Hotelmanagement aan de Hotel Management School Maastricht. Zij heeft op 26 januari 2024 het tentamen ‘M6 Performance management WT’ afgelegd. Op 29 januari 2024 heeft de examinator haar hiervoor het cijfer 6.3 toegekend en dit cijfer gepubliceerd in Osiris. De examinator heeft vervolgens op 30 januari 2024, 08:04 uur, een e-mail gestuurd naar alle studenten die hebben deelgenomen met de mededeling dat de uitslag van de tentamens nog niet definitief is en dat onderzocht wordt of er bij het nakijken fouten zijn gemaakt. Uit dat onderzoek bleek dat door het gebruik van een verkeerde combinatie antwoordsleutel-toets de tentamenresultaten niet klopten. De tentamens zijn vervolgens, in opdracht van de examencommissie, opnieuw nagekeken wat heeft geleid tot de aanpassing van het cijfer van [appellante]. Op 30 januari 2024 heeft de examinator haar tentamen opnieuw beoordeeld met een 5,0. Het CBE heeft bij beslissing van 29 april 2024 het door [appellante] daartegen ingestelde administratief beroep ongegrond verklaard.

Het college heeft de vertrouwelijke versie van het advies van het Landelijk Bureau Bibob met de bijbehorende bijlagen overgelegd en met verwijzing naar artikel 8:29 van de Awb medegedeeld dat uitsluitend de Afdeling kennis zal mogen nemen van dit stuk. Het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam heeft dit verzoek nader gemotiveerd. De zaak gaat over een afwijzing van een aanvraag van CA Properties voor een omgevingsvergunning voor het veranderen, vergroten en gedeeltelijk vernieuwen van het gebouw Keizersgracht 410 voor drie woningen, bergingen en kantoorruimte. Het college heeft deze aanvraag afgewezen op grond van artikel 2:20 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, gelezen in samenhang met artikel 3 van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur.