Uitspraken

Bij besluit van 14 januari 2021 heeft het Instituut Mijnbouwschade Groningen een aanvraag van [appellant] om vergoeding van waardedaling van een woning afgewezen. Bij besluit van 21 mei 2021 heeft het Instituut het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar gedeeltelijk gegrond verklaard, het besluit van 14 januari 2021 herroepen en [appellant] een schadevergoeding toegekend van € 6.102,22, te vermeerderen met de wettelijke rente van € 312,97, voor waardedaling van een woning. Op 4 juli 2002 heeft [appellant] de woning aan de [locatie] te Losdorp (hierna de woning) voor een bedrag van € 105.000 gekocht. De levering van de woning heeft op 2 oktober 2002 plaatsgevonden. Op 6 juni 2006 is [appellant] in gemeenschap van goederen gehuwd. Het huwelijk is bij beschikking van 19 juli 2011 ontbonden. De inschrijving van deze beschikking in het register van de burgerlijke stand heeft op 29 augustus 2011 plaatsgevonden. De inschrijving van de akte van verdeling heeft op 14 november 2018 plaatsgevonden.

Bij besluit van 22 juni 2020 heeft de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid [appellante A] een boete opgelegd van € 24.000,00 wegens vier overtredingen van artikel 2, eerste lid, van de Wet arbeid vreemdelingen. In de door een arbeidsinspecteur van de Nederlandse Arbeidsinspectie op ambtsbelofte opgemaakte boeterapporten van 4 november 2019, kenmerken 1910810/04 en 1910810/06, en aanvullende boeterapporten van 2 april 2020, kenmerken 19108190/08 en 1910810/09 (hierna: de boeterapporten), staat dat vier vreemdelingen met de Indiase nationaliteit bij een verbouwing van het pand op het adres [locatie] in Den Haag werden aangetroffen. De vreemdelingen hebben arbeid voor appellanten verricht bestaande uit sloopwerkzaamheden en het tillen van bouwmateriaal. Voor de werkzaamheden waren geen tewerkstellingsvergunningen afgegeven en de vreemdelingen waren niet in het bezit van een gecombineerde vergunning voor verblijf en arbeid. De minister heeft appellanten daarom een boete opgelegd.

Bij besluit van 26 mei 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Doetinchem de op 16 juni 2009 aan [maatschap] verleende revisievergunning voor een varkenshouderij aan de [locatie] in Wehl ambtshalve gewijzigd door daaraan extra vergunningvoorschriften te verbinden. [maatschap] heeft een varkenshouderij aan de [locatie] in Wehl waarvoor op 16 juni 2009 een revisievergunning (thans: omgevingsvergunning) is verleend. Het college heeft met het besluit van 26 mei 2020 ambtshalve extra voorschriften over energiebesparing en het houden van dieren aan de vergunning verbonden, omdat inmiddels nieuwe technische regels gelden voor de intensieve veehouderij. [appellante] woont ten zuiden van de varkenshouderij en ervaart hinder van het verkeer van en naar de varkenshouderij. Zij stelt zich daarom op het standpunt dat het college ten onrechte geen voorschrift aan de vergunning heeft verbonden op grond waarvan de varkenshouderij wordt verplicht al het verkeer via de noordelijke route te laten rijden.

Op 7 mei 2020 heeft [appellante] beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op haar verzoek om een voorschrift te verbinden aan de omgevingsvergunning van [maatschap]. Bij besluit van 15 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Doetinchem het verzoek van [appellante] afgewezen. [maatschap] heeft een varkenshouderij aan de [locatie] in Wehl, waarvoor op 16 juni 2009 een revisievergunning is verleend. Ter voert woont ten zuiden van de varkenshouderij. Zij ervaart overlast van het verkeer van en naar de varkenshouderij dat langs haar woning rijdt en wil dat dit verkeer alleen gebruik maakt van de noordelijke route over de Heijendaalseweg. [appellante] heeft het college verzocht om handhavend op te treden tegen de overlast van het verkeer van en naar de varkenshouderij. Bij uitspraak van 9 december 2020 (ECLI:NL:RVS:2020:2902) heeft de Afdeling geoordeeld dat incidenteel vrachtverkeer via de zuidelijke route [maatschap] niet is aan te rekenen en niet als overtreding van de omgevingsvergunning kan worden aangemerkt, zodat het college niet bevoegd was om handhavend op te treden.

Bij besluit van 5 juli 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht het uitwerkingsplan "Binnenstad, Uitwerkingsplan Strosteeg 18-36" vastgesteld. Met het uitwerkingsplan wordt de bouw van 38 woningen met een gemeenschappelijke binnentuin mogelijk gemaakt aan de Strosteeg 18-36 in Utrecht. Dit is op de plek waar vroeger drukkerij Abels was gevestigd. Het uitwerkingsplan geeft invulling aan de uitwerkingsplicht in het bestemmingsplan "Binnenstad" van 18 februari 2010. Voor de ontwikkeling is inmiddels een omgevingsvergunning verleend, waartegen bezwaar is gemaakt. [appellant] en anderen komen op tegen het uitwerkingsplan. Zij voeren aan dat de belangen van de omwonenden niet zijn betrokken bij de keuze om ter plaatse woningen mogelijk te maken. Van de voorziene woningen verwachten zij een negatieve invloed op hun woon- en leefklimaat.

Bij besluit van 13 juli 2022 heeft de raad van de gemeente Amsterdam het bestemmingsplan "IJburg 1e fase Kavel II" vastgesteld. Het plan vormt een gedeeltelijke herziening van het bestemmingsplan "IJburg 1e fase CS". Dat bestemmingsplan stond al woningbouw toe op de desbetreffende locatie, maar die woningbouw is niet gerealiseerd omdat de planregels de inmiddels gewenste ontwikkeling niet in deze vorm toestonden. Om de ontwikkeling te kunnen realiseren, voorziet het bestemmingsplan in drie evenwijdig aan elkaar lopende bouwvlakken met de bestemming "Wonen". De maximale bouwhoogte is 7,5 meter. Het plangebied wordt in noordelijke richting begrensd door de waterwoningen van de zogenaamde Waterbuurt oost-noord. In oostelijke richting wordt het gebied begrensd door de Brigantijnkade, in westelijke richting door hoogspanningsleidingen en de waterwoningen van de Waterbuurt west en in zuidelijke richting door de woningen aan de Schokkerjachtdijk. [appellant sub 1] en anderen en [appellant sub 2] wonen aan de Schokkerjachtdijk en vrezen onder meer voor een aantasting van hun privacy en uitzicht.

Bij besluit van 26 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag een dwangsom van € 1.000,00 ingevorderd bij [appellante], handelend onder de naam [bedrijf]. Bij besluit van 16 april 2021 heeft het college aan [appellante], handelend onder de naam [bedrijf], een last onder dwangsom opgelegd. Deze last houdt in dat [appellante] geen bedrijfsafval mag aanbieden in strijd met artikel 13, eerste lid, van de Afvalstoffenverordening 2010. De hoogte van de dwangsom is vastgesteld op € 1.000,00 per overtreding van dat artikel (maximaal 1 constatering per 24 uur) met een maximum van € 3.000,00. Tegen dit besluit is geen bezwaar gemaakt. Naar aanleiding van een op 18 januari 2022 uitgevoerde controle heeft het college bij het besluit van 26 januari 2022 vastgesteld dat een dwangsom is verbeurd en is het college overgegaan tot invordering van een bedrag van € 1.000,00. [appellante] is het niet eens met dit besluit en heeft om die reden bezwaar gemaakt en beroep ingesteld.

Bij beslissing van 24 augustus 2022 heeft de examencommissie van de faculteit der Geesteswetenschappen het verzoek van [appellant] om dispensatie van het bindend studieadvies afgewezen en hem een bindend negatief studieadvies gegeven voor de bacheloropleiding ‘Media and Information’. Bij beslissing van 14 november 2022 heeft het college van beroep voor de examens van de Universiteit van Amsterdam het hiertegen door [appellant] ingestelde administratief beroep ongegrond verklaard. [appellant] is in september 2019 begonnen met een bachelorstudie ‘Media and Information’ aan de faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam. Aan het eind van het studiejaar 2019-2020 is generiek dispensatie verleend voor het voldoen aan de BSA-norm vanwege de coronaomstandigheden. [appellant] heeft voor het studiejaar 2020-2021 vanwege een ernstige angststoornis eveneens dispensatie verleend gekregen, onder de voorwaarde dat hij in het studiejaar 2021-2022 alle resterende eerstejaarsvakken moest halen.