Uitspraken

Bij besluit van 3 mei 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam aan Amsterdam Open Air B.V. (hierna: Amsterdam Open Air) een tijdelijke omgevingsvergunning verleend voor het evenement "Amsterdam Open Air festival 2018" met bijbehorende camping op 2 en 3 juni 2018 in het Gaasperpark te Amsterdam. Amsterdam Open Air is een evenement dat jaarlijks plaatsvindt op de locatie. Het evenement is strijdig met het geldende bestemmingsplan "Gaasperdam" (zie de uitspraak van 1 juli 2015, ECLI:NL:RVS:2015:2026). Om dit evenement mogelijk te maken heeft het college een omgevingsvergunning verleend. De verleende vergunning is een tijdelijke omgevingsvergunning. Stichting Natuurbescherming ZO heeft tegen de omgevingsvergunning van 3 mei 2018 bezwaar gemaakt. Zij is van mening dat het evenement de natuurwaarden en de bodemgesteldheid van de locatie, die onderdeel uitmaakt van het Natuurnetwerk Nederland (hierna: NNN), ontoelaatbaar aantast.

Bij besluiten van 3 mei 2018 en 8 mei 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam aan Amsterdam Open Air B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het evenement met bijbehorende camping "Amsterdam Open Air 2018" op 2 en 3 juni 2018 respectievelijk "Amsterdam Open Air 2019" op 1 en 2 juni 2019 in het Gaasperpark te Amsterdam. De evenementen zijn strijdig met het geldende bestemmingsplan "Gaasperdam" (zie de uitspraak van 1 juli 2015, ECLI:NL:RVS:2015:2026). Om deze evenementen mogelijk te maken heeft het college omgevingsvergunningen verleend. De verleende vergunningen zijn tijdelijke omgevingsvergunningen. [appellante] woont aan het adres [locatie], in de nabijheid van de locatie. Zij kan zich niet verenigen met de besluiten, omdat zij van mening is dat de locatie niet geschikt is voor evenementen van een dergelijke omvang. De festivals veroorzaken volgens haar een onevenredige aantasting van haar woon- en leefklimaat en ontoelaatbare schade aan de flora en fauna en bodem van de locatie.

Bij besluit van 18 januari 2022 heeft het dagelijks bestuur van het stadsdeel Amsterdam Zuid besloten om de ondergrondse restafvalcontainer ter hoogte van locatie Woestduinstraat 92 op te heffen. [appellant] woont op circa 41 meter van de opgeheven ORAC. Hij kan zich niet verenigen met het besluit, omdat als gevolg van het opheffen van de eerdere locatie zijn loopafstand naar de dichtbijgelegen ORAC is toegenomen.

Bij besluit van 6 mei 2021 heeft de minister van Infrastructuur en Waterstaat de aanvraag van CBNL B.V. tot erkenning voor werkzaamheden "Ontwerpen, installeren, beheren en onderhouden van het ondergrondse deel van bodemenergiesystemen" afgewezen, omdat CBNL B.V. niet voldoet aan de voorwaarden die daarvoor gelden. CBNL B.V. is het hier niet mee eens.

Bij besluit van 25 januari 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. Hij heeft bij het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam een urgentieverklaring aangevraagd, omdat de woning te klein is. [appellant] woonde ten tijde van de aanvraag met zijn twee dochters van 14 en 15 jaar oud in een eenkamerwoning van 41 m2. Dit huisvestingsprobleem veroorzaakt stress bij [appellant], wat invloed heeft op zijn psychische klachten. De woning heeft geen slaapkamers en daardoor slaapt [appellant] in dezelfde kamer als zijn dochters. Hierdoor slaapt hij regelmatig in de berging of in zijn auto. Het college heeft de urgentieverklaring geweigerd, omdat er geen sprake was van een urgent huisvestingsprobleem. [appellant] had niet aangetoond dat de hoofdverblijfplaats van zijn dochters bij hem was en hij had er bovendien zelf voor gekozen hen naar Amsterdam te halen terwijl hij niet de beschikking had over voldoende woonruimte.

Het college van burgemeester en wethouders van Haarlem heeft op 24 juni 2020 bekendgemaakt dat de door [persoon] aangevraagde omgevingsvergunning voor het verbouwen van een schuur tot woning en het gebruik daarvan als woning op het perceel [locatie 1] in Haarlem (hierna: het perceel) van rechtswege is gegeven. Bij besluit van 24 november 2020 heeft het college het door [partij] daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard, de van rechtswege gegeven omgevingsvergunning herroepen en alsnog geweigerd de gevraagde omgevingsvergunning te verlenen. Op het perceel staat een gebouw dat wordt gebruikt als wagenschuur en veestal. Het perceel grenst in de noordelijke, oostelijke en zuidelijke richting aan een weide. Die weide maakt deel uit van de "Verenigde Polders", een historisch poldergebied. Aan de westelijke zijde van het perceel ligt de openbare weg, de Zuid Schalkwijkerweg. Aan de overkant van die openbare weg zijn min of meer aaneensluitende (woon)percelen woningen en bedrijven gelegen. Aan de kant van het perceel zijn verspreid langs de weg gebouwen, waaronder woningen, gelegen op percelen met een woonbestemming of andere bestemming.

Bij besluit van 8 februari 2022 heeft de raad van de gemeente Hof van Twente het bestemmingsplan "Markelo, herziening Hemmelweg ong." vastgesteld, dat voorziet in een herontwikkeling van volkstuinen aan de Hemmelweg naar twaalf grondgebonden woningen. [appellant] woont op het perceel [locatie], welk perceel direct grenst aan het plangebied. [appellant] kan zich niet verenigen met het plan, in het bijzonder vanwege de mogelijke rijroute naar het bouwterrein.

Bij besluit van 18 december 2020 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een verzoek van [appellant] om hem het Nederlanderschap te verlenen afgewezen. De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid heeft het verzoek afgewezen op grond van artikel 9, eerste lid, aanhef en onder a, van de Rijkswet op het Nederlanderschap, omdat ernstige vermoedens bestaan dat [appellant] een gevaar vormt voor de openbare orde. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat er een ernstig vermoeden bestaat dat hij een gevaar vormt voor de openbare orde. Hij voert aan dat de behandeling van de strafzaak nog gepland stond en dat hij daarom nog niet onherroepelijk veroordeeld was. Volgens [appellant] is de conclusie dat sprake is van een serieuze verdenking dat hij een misdrijf heeft gepleegd overhaast en geeft deze blijk van vooringenomenheid, wat in strijd is met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur.

Bij besluit van 15 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Veenendaal een verzoek van [appellant] om schadevergoeding afgewezen. Bij uitspraak van 29 november 2019 heeft dezelfde rechtbank eerder geoordeeld dat de heffingsambtenaar van de gemeente Veenendaal bij beschikking van 28 februari 2018 de waarde van de woning van [appellant] op grond van de Wet waardering onroerende zaken ten onrechte heeft vastgesteld op basis van het aankoopbedrag. [appellant] heeft het college verzocht om vergoeding van de schade die hij heeft geleden in verband met de WOZ-beschikking en het volgens hem daarmee samenhangende onrechtmatige handelen van de overheid door het toelaten van hout stoken. Het college heeft het verzoek om schadevergoeding bij het besluit van 15 april 2021 afgewezen. Tegen dit besluit heeft [appellant] beroep ingesteld.

Bij besluit van 18 februari 2020 heeft het college van gedeputeerde staten van Gelderland aan [appellant] een tegemoetkoming in planschade van € 9.500,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 12 maart 2019 tot aan de dag van uitbetaling, toegekend. Het geschil tussen partijen gaat over de hoogte van de door de rechtbank aan [appellant] toegekende tegemoetkoming in planschade. [appellant] is sinds 16 januari 2001 eigenaar van de woning met bijbehorend kantoorpand op de percelen aan de [locatie 1] te Angerlo. Op 12 maart 2019 heeft hij het college verzocht om een tegemoetkoming in de planschade die hij in de vorm van waardevermindering van de onroerende zaak heeft geleden als gevolg van de inwerkingtreding van het provinciale inpassingsplan Windplan Bijvanck. Het inpassingsplan, dat bij besluit van provinciale staten van Gelderland van 24 mei 2017 is vastgesteld, is de planologische grondslag voor het realiseren van een windpark van vier windturbines met een maximale tiphoogte van 185 m op een kortste afstand van 610 m in het ten zuiden en oosten van de onroerende zaak gelegen plangebied.