Uitspraken

Bij besluit van 4 juli 2024 heeft de raad van de gemeente Gulpen-Wittem het bestemmingsplan "Fietsverbinding en reconstructie N595" vastgesteld. De raad heeft het plan vastgesteld om de reconstructie van de provinciale weg N595 tussen Kapolder en Wittem deels mogelijk te maken. Het plan maakt een nieuwe vrijliggende fietsverbinding mogelijk tussen Wittem en Kapolder ten noorden van de N595. Verder hebben enkele percelen ten noorden van In het Diepe Broek in Gulpen de bestemming "Natuur" gekregen. De Fietsersbond is het om verschillende redenen niet eens met de vaststelling van plan. Het beroep van de Fietsersbond is met name gericht tegen de inrichting van de N595 tussen Kapolder en Wittem en specifiek tegen de inrichtingstekeningen bij de voorkeursontwerpen in de plantoelichting. De Fietsersbond verzet zich bijvoorbeeld tegen het voorkeursontwerp voor de inrichting van de weg en parkeerplaats tussen Wittem en de N278.

Bij besluit van 24 februari 2023 heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan [appellante] een bestuurlijke boete van € 12.750,00 opgelegd wegens overtredingen van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag. [appellante] is een bedrijf dat onder meer aardbeien, asperges en frambozen verpakt en sorteert. Op 29 januari 2020 hebben arbeidsinspecteurs van de Nederlandse Arbeidsinspectie een inspectie uitgevoerd bij [appellante]. Ook is een nader administratief onderzoek gedaan over de periode 1 juli tot en met 31 december 2019. Hiervan is op 26 februari 2021 een boeterapport opgemaakt. Volgens de minister is sprake van bruto onderbetaling van het minimumloon van een aantal werknemers, waarmee [appellante] artikel 7, eerste lid, gelezen in samenhang met artikel 13a van de Wmm heeft overtreden. Ook is sprake van netto onderbetaling van het minimumloon van werknemers. Dit laatste is in strijd met artikel 13 van de Wmm. De minister heeft [appellante] daarom een boete opgelegd van € 9.750,00. De rechtbank heeft geoordeeld dat de minister aan [appellante] een boete mocht opleggen voor overtreding van artikel 13 van de Wmm.

Bij besluit van 27 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Emmen het bestemmingsplan "Schoonebeek, hoek Europaweg en Hankenhofweg (bouw woning)" vastgesteld. Het bestemmingsplan gaat over het perceel aan de [locatie 1] in Schoonebeek en de daarbij behorende grond op de hoek van de Europaweg en de Hankenhofweg. Het plan maakt de wijziging van de agrarische bestemming in een woonbestemming mogelijk van de bestaande bebouwing. Daarnaast voorziet het plan in de bouw van een woning op het gedeelte van het perceel dat ligt op de hoek tussen de Hankenhofweg en de Europaweg. Initiatiefnemers van het bestemmingsplan zijn [partij A] en [partij B]. [appellanten] wonen aan de [locatie 2]. Hun perceel grenst aan het plangebied. Zij zijn het niet eens met het plan, voor zover daarin de bouw van de woning op het hoekperceel mogelijk wordt gemaakt. Zij vinden dat de bouw van de woning hun privacy en uitzicht aantast. Daarnaast is het plan volgens hen in strijd met provinciaal en gemeentelijk beleid en tast het cultuurhistorische waarden aan.

Bij brief van 17 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan [appellant] te kennen gegeven dat het geen besluit neemt op zijn verzoek om omgevingsvergunning. Bij besluit van 18 oktober 2023 heeft het college opnieuw op het door [appellant] gemaakte bezwaar tegen de brief van 17 september 2020 beslist en de aanvraag buiten behandeling gesteld. [appellant] is eigenaar van het pand [locatie A] in Utrecht, dat grenst aan het pand [locatie B] dat in eigendom is van [partij A] en [partij B]. In de afgelopen jaren is een juridische strijd ontstaan tussen de eigenaren en de gemeente en de eigenaren onderling. De oorsprong van dit conflict ligt voornamelijk in de bouwkundige staat van de panden en het daaruit voorvloeiende handhavend optreden door het college door middel van het opleggen van diverse lasten met betrekking tot de keldermuur tussen [locatie A] en [locatie B], en de door [appellant] gesloopte achtergevel van [locatie A]. Naast deze procedure loopt er een grote hoeveelheid andere, veelal door [appellant] gestarte, procedures tussen de bij deze zaak betrokken partijen. Veel van deze procedures hangen met elkaar samen.

Bij besluiten van 27 juni 2023 en 3 juli 2023 heeft de minister van Defensie het verzoek van [appellant] om inzage in op hem betrekking hebbende mutaties toegewezen. appellant] heeft de minister op 5 mei 2023 - kort samengevat - verzocht om hem te laten weten of er een mutatie is opgemaakt van zijn staandehoudingen die volgens hem op 28 februari 2020 en 22 januari 2023 hebben plaatsgevonden. Daarnaast wil hij graag weten of er nog andere mutaties zijn opgemaakt naast die over zijn staandehoudingen op 29 juli 2019 en 2 juni 2020. Verder wil hij graag geïnformeerd worden over alle andere mogelijke informatie die over hem wordt verwerkt. Ten slotte heeft hij verzocht om een afschrift van de mutatie van 2 juni 2020.

Bij besluit van 1 mei 2023 heeft het dagelijks bestuur van de Sociale Dienst Drechtsteden de schuldhulpverlening aan [appellant] beëindigd. Op 13 januari 2023 heeft [appellant] zich bij de Sociale Dienst Drechtsteden aangemeld om hulp te krijgen met zijn schulden. Hij is hierop toegelaten tot de schuldhulpverlening en er is een plan van aanpak opgesteld. Bij besluit van 1 mei 2023 heeft het dagelijks bestuur de schuldhulpverlening beëindigd omdat [appellant] onvoldoende meewerkt, zo zou hij de gevraagde stukken niet aanleveren. Tegen dit besluit heeft [appellant] bezwaar gemaakt. Naar aanleiding van een gesprek tussen medewerkers van de Sociale Dienst Drechtsteden en [appellant], heeft het dagelijks bestuur op 21 juni 2023 geconcludeerd dat het belang van [appellant] bij een oplossing voor zijn schuldenproblematiek dermate zwaar weegt dat het besluit van 1 mei 2023 moet worden ingetrokken. Omdat met het besluit van 21 juni 2023 de schuldhulpverlening is hervat, heeft het dagelijks bestuur het bezwaar van [appellant] tegen het stopzetten niet-ontvankelijk verklaard omdat hij geen belang meer heeft bij de behandeling van dit bezwaar.

Bij brief van 22 augustus 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht aan [appellant] te kennen gegeven dat het geen besluit neemt op zijn verzoek van 5 augustus 2019 om een omgevingsvergunning. [appellant] is eigenaar van het pand [locatie 1] in Utrecht, dat grenst aan het pand [locatie 2] dat in eigendom is van [partij A] en [partij B]. In de afgelopen jaren is een juridische strijd ontstaan tussen de eigenaren en de gemeente en de eigenaren onderling. De oorsprong van dit conflict ligt voornamelijk in de bouwkundige staat van de panden en het daaruit voorvloeiende handhavend optreden door het college door middel van het opleggen van diverse lasten met betrekking tot de keldermuur tussen [locatie 1] en [locatie 2], en de door [appellant] gesloopte achtergevel van [locatie 1]. Naast deze procedure loopt er een grote hoeveelheid andere, veelal door [appellant] gestarte, procedures tussen de bij deze zaak betrokken partijen.

Bij besluit van 1 december 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Woerden aan [partij] bekendgemaakt dat de door hem op 11 september 2020 aangevraagde omgevingsvergunning voor het wijzigen van de bestemming van het perceel aan de [locatie] in Woerden van ‘maatschappelijk’ naar ‘wonen’ van rechtswege is verleend. [partij] is eigenaar van de woning op het adres [locatie] in Woerden. De woning is eind jaren ’80 gelijk met het kerkgebouw van de Evangeliegemeente met het adres Minkemalaan 78 gebouwd. De woning en het kerkgebouw staan tegen elkaar aan en waren via twee tussendeuren met elkaar verbonden. De voorganger van de Evangeliegemeente was samen met zijn gezin na de bouw in de woning gaan wonen. De woning diende als pastorie. [partij] is de zoon van de voorganger. Hij is na het overlijden van zijn vader eigenaar van de woning geworden en bewoont de woning zonder dat hij een functie heeft bij de Evangeliegemeente.

Bij besluit van 26 oktober 2023 heeft de burgemeester van Schiedam de woning aan de [locatie] in Schiedam voor negen maanden gesloten. [appellant] woonde in de woning aan de [locatie] in Schiedam. De woning huurde hij van Woonplus. Uit een op 27 september 2023 opgestelde politierapportage volgt dat bij het onderzoek van de woning verschillende soorten hard- en softdrugs zijn aangetroffen die de handelshoeveelheid ruim overschrijden. Daarnaast zijn er een stroomstootwapen en een bedrag van € 817,20 aan contant geld aangetroffen. Verder volgt uit de rapportage dat onderzoek naar de telefoon van [appellant] laat zien dat er in augustus 2023 veelvuldig contact is gezocht met [appellant] over het aankopen van verdovende middelen. Hierbij heeft [appellant] meerdere keren het adres van zijn woning opgegeven als ophaaladres. Ook is gebleken dat [appellant] onder meer antecedenten heeft op het gebied van rijden onder invloed van verdovende middelen/geneesmiddelen, al dan niet in combinatie met alcohol, en dat er 262 registraties over hem zijn opgenomen. In de registraties van 25 mei 2023, 1 juni 2023 en 17 augustus 2023 spreken de melders van verkoop van drugs aan jongeren.

Het college van gedeputeerde staten van Overijssel heeft terecht niet handhavend opgetreden tegen het doden van een haas in een jachtveld door een drijver met een drijfstok. Dat oordeelt de Afdeling bestuursrechtspraak in deze uitspraak. Stichting Animal Rights had het college van GS hierom verzocht. Aanleiding voor het handhavingsverzoek was een door een getuige gemaakt filmpje van een drijver in het jachtveld. Op het filmpje is te zien hoe de drijver een aangeschoten haas met een drijfstok slaat. De haas was door een jager in het jachtveld aangeschoten. De jager was in de veronderstelling dat de haas dodelijk was getroffen. Op het moment dat de drijver bij een controle constateerde dat de haas nog leefde, heeft hij de haas met een drijfstok gedood. Volgens Animal Rights is het gebruik van een slagwapen in de jacht illegaal en is hiermee de zorgplicht van de Wet natuurbescherming geschonden, omdat de haas op deze manier onnodig zou hebben geleden. Volgens het college van GS is de wet niet overtreden. In de uitspraak van vandaag buigt de Afdeling bestuursrechtspraak zich eerst over de vraag of het doden van een aangeschoten haas onder het begrip ‘jacht’ valt. Ja, zegt Animal Rights. Nee, zegt de provincie. In de Wet natuurbescherming staat precies opgesomd met welke middelen je mag jagen. De drijfstok staat daar niet bij. Net als de rechtbank Overijssel eerder, oordeelt de Afdeling bestuursrechtspraak nu dat het doden van aangeschoten wild niet valt onder ‘uitoefening van de jacht’. Er was geen sprake meer van ‘jacht’ op de haas, wat betekent dat de lijst met verboden middelen in de wet niet van toepassing is en dat de wet dus niet is overtreden. De wet verplicht verder dat ‘een ieder die een in het wild levend dier doodt of vangt, voorkomt dat het dier onnodig lijdt’. Naar het oordeel van de Afdeling bestuursrechtspraak ziet deze verplichting ook op het handelen van een drijver als hij direct na de jacht een aangeschoten dier aantreft en dit afmaakt. De wet regelt niet met welke middelen dat moet gebeuren. Maar het gebruik van een drijfstok levert in dit geval geen overtreding op van de wettelijke zorgplicht, aldus de Afdeling bestuursrechtspraak. Het alternatief waarbij de jager erbij moet komen met zijn geweer, zou de haas naar alle waarschijnlijk juist langer hebben doen lijden, gelet op de afstand die de jager moet afleggen.