Uitspraken

Bij besluit van 9 mei 2022 heeft de minister het verzoek van [appellant] om verwijdering van zijn gegevens uit het Justitieel Documentatie Systeem afgewezen. [appellant] heeft onder invloed van alcohol, in een voor hem lastige tijd, een bloempot en een tuinbeeld van zijn buren vernield. Zijn buren hebben in eerste instantie aangifte gedaan van de vernieling maar deze aangifte later weer ingetrokken. Het Openbaar Ministerie heeft vervolgens de zaak geseponeerd. [appellant] heeft de minister verzocht om de registratie van het sepot in het JDS te verwijderen wegens persoonlijke omstandigheden. De gevolgen van de registratie, met name voor zijn werk, staan volgens [appellant] niet in verhouding tot het voorval. De minister heeft het verzoek van [appellant] afgewezen en zich op het standpunt gesteld dat de persoonlijke belangen van [appellant] niet opwegen tegen het belang om een volledig historisch overzicht te behouden. Daarbij zijn er geen bijzondere omstandigheden die de verwijdering van de registratie rechtvaardigen.

Bij besluit van 22 september 2023 heeft het Zorginstituut de vereveningsbijdrage voor het jaar 2022 voor Zorg en Zekerheid herberekend en voorlopig vastgesteld. Deze eerste voorlopige vaststelling heeft ertoe geleid dat Zorg en Zekerheid een bedrag moet terugbetalen. Zorg en Zekerheid heeft tegen het besluit van 22 september 2023 bezwaar gemaakt, omdat zij het niet eens is met de gehanteerde wijze van berekening van het aantal 18-jarigen waarvoor premie moet worden betaald. Volgens Zorg en Zekerheid heeft het Zorginstituut ten onrechte niet gerekend met het gerealiseerde aantal betalende verzekerden als bedoeld in artikel 3.19, eerste en tweede lid, van het Besluit en artikel 18, eerste lid, van de Regeling 2022. In plaats daarvan heeft het Zorginstituut gerekend met het aantal 18-jarige verzekerden op peildatum 30 juni 2022. Zorg en Zekerheid betoogt dat het Zorginstituut bij de voorlopige vaststelling van de vereveningsbijdrage over het jaar 2022 ten onrechte is uitgegaan van fictieve aantallen premiebetalende 18-jarige verzekerden in plaats van de werkelijke aantallen.

Bij besluit van 30 maart 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de bewonersvergunning parkeren van [appellant] ingetrokken. [appellant] woont op het adres [locatie] in Amsterdam. Het pand op dit adres is in verschillende gedeelten ingericht. Het bestaat uit woonruimte op de eerste etage, en bedrijfsruimte op de begane grond en in het souterrain. Voor elk gedeelte wordt afzonderlijk WOZ geheven. [appellant] heeft in 2007 een aanvraag gedaan voor de bewonersvergunning parkeren, die destijds is verleend en steeds halfjaarlijks automatisch is verlengd. Gedurende deze tijd was aan dat adres ook een bedrijfsvergunning parkeren toegewezen. Het besluit van 30 maart 2022 is gebaseerd op regelingen uit de Parkeerverordening 2013 en het Uitwerkingsbesluit Parkeerverordening 2022. Artikel 1, aanhef en onder a, van de Parkeerverordening bepaalt dat onder adres wordt begrepen ‘een adresseerbaar object’ zoals opgenomen in de Basisregistratie Adressen en Gebouwen. Op grond van artikel 6, eerste en vierde lid, van het Uitwerkingsbesluit mag per adres slechts één vergunning worden verleend, en dit aantal wordt verminderd met het aantal op hetzelfde adres verleende bedrijfsvergunningen. Het college heeft met de intrekking van de bewonersvergunning parkeren van [appellant] een voorheen abusievelijk genomen besluit willen herstellen. [appellant] is het hier niet mee eens.

Bij besluiten van 26 augustus 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaanstad vergunningen verleend aan [wederpartij A] en [wederpartij B] voor het omgezet houden van zelfstandige woonruimte in onzelfstandige woonruimte onder aanvullende voorschriften. Op 2 april 2021 is de Verordening 2e wijziging Huisvestingsverordening Zaanstad 2021 in werking getreden. Per die datum geldt in de gemeente, op grond van artikel 3.1.2, eerste lid, van de Huisvestingsverordening gemeente Zaanstad 2021 niet alleen een vergunningplicht voor het omzetten van zelfstandige woonruimte in onzelfstandige woonruimte, maar ook voor het omgezet houden van zelfstandige woonruimte in onzelfstandige woonruimte. Per 24 september 2021 is de zinsnede "en omgezet houden" vervangen door "of omgezet te houden". Met het oog op de wijziging van de Hvv hebben [wederpartij A] e.a. vergunningen aangevraagd voor het omgezet houden van zelfstandige woonruimte in onzelfstandige woonruimte voor enkele adressen in Zaandam. De rechtbank heeft geoordeeld, dat het college met de gegeven nadere motivering alsnog toereikend heeft gemotiveerd dat een omzettingsvergunningstelsel in de gemeente Zaanstad noodzakelijk en geschikt is om onevenwichtige en onrechtvaardige effecten van woning schaarste te bestrijden.

Bij besluiten van 16 maart 2023 en 7 april 2023 heeft de Belastingdienst/Toeslagen zeven aanvragen van [appellante] om overneming van private schulden afgewezen. Deze uitspraak gaat over een besluit op grond van de regeling voor overneming en betaling van private schulden die is opgenomen in de Wet hersteloperatie toeslagen. [appellante] is erkend gedupeerde van de kinderopvangtoeslagaffaire. Zij heeft zeven aanvragen bij Sociale Banken Nederland ingediend om overname van schulden. De aanvragen zijn afgewezen met vermelding van een code die verwijst naar een afwijzingsgrond. [appellante] is het niet eens met het oordeel van de rechtbank. Zij betoogt dat de openstaande schuld per direct opeisbaar is in het geval de rente en beleningskosten niet periodiek worden voldaan.

Bij besluit van 8 mei 2023 heeft de minister van Financiën geweigerd om een private schuld van [appellante] over te nemen. In deze zaak gaat het om een besluit op grond van de regeling voor overneming en betaling van private schulden die is opgenomen in de Wet hersteloperatie toeslagen. [appellante] is een gedupeerde van de toeslagenaffaire. Zij heeft de minister verzocht om overname van een schuld aan Qander Consumer Finance van € 16.200,00. De minister heeft de afwijzing van deze aanvraag in bezwaar gehandhaafd. De minister heeft deze schuld niet overgenomen, omdat de hoofdsom van de lening niet vóór 1 juni 2021 opeisbaar was. Uit de door de QCF verstrekte gegevens blijkt dat er twee geweigerde automatische incasso’s zijn geweest. De minister heeft slechts de achterstandsrente van € 0,97 vergoed. Van een hogere opeisbare betalingsachterstand in die periode zoals bedoeld in de Wht is volgens de minister geen sprake. [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat haar lening bij QCF niet voor overname in aanmerking komt.

Bij besluit van 31 mei 2023 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (hierna: het CBR) het rijbewijs van [appellant] vanaf 7 juni 2023 ongeldig verklaard. Het CBR heeft zich in het besluit van 8 augustus 2023 op het standpunt gesteld dat [appellant] het bezwaar buiten de termijn heeft ingediend en het bezwaar daarom niet-ontvankelijk verklaard. Nadat [appellant] tegen dat besluit beroep heeft ingesteld bij de rechtbank, heeft het CBR het besluit van 8 augustus 2023 ingetrokken, vastgesteld dat het bezwaarschrift geen gronden van bezwaar bevat en [appellant] bij brief van 26 september 2023 verzocht deze voor 10 oktober 2023 aan te leveren. Het CBR heeft deze termijn vervolgens verlengd tot 16 november 2023. Het CBR heeft in het besluit van 24 november 2023 vastgesteld dat [appellant] geen gronden heeft ingediend en het bezwaar opnieuw niet-ontvankelijk verklaard. [appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat het CBR, door na het instellen van beroep het oude besluit op bezwaar in te trekken en een nieuw te nemen, de bedoeling van artikel 6:19, eerste lid, van de Awb heeft doorkruist.

Bij besluit van 9 juli 2024 heeft het college het wijzigingsplan "Buitengebied - Buitenplaats Kruisstraat" gewijzigd vastgesteld. Het wijzigingsplan voorziet in de bouw van drie vrijstaande woningen, de aanleg van een weg naar de woningen toe en de aanleg van een bos met publiek toegankelijke wandelpaden om de woningen heen, op een aantal percelen aan de oostkant van de Kruisweg in Tiel. In het wijzigingsplangebied ligt nu nog een open weiland. Het college duidt het geheel van de woningen, de weg en het bos aan als een buitenplaats. Het college heeft het wijzigingsplan vastgesteld met toepassing van de wijzigingsbevoegdheid in artikel 41.2 van de regels van het bestemmingsplan "Buitengebied". Op grond van het bestemmingsplan rust op het gehele wijzigingsplangebied de enkelbestemming "Agrarisch" met de gebiedsaanduiding "Overige zone - stedelijk uitloopgebied". [appellanten] woont aan de [locatie] in Tiel. Zijn perceel grenst aan de zuidwestzijde van het wijzigingsplangebied. [appellanten] kan zich niet met alle aspecten van het wijzigingsplan verenigen, omdat hij vreest voor aantasting van zijn woon- en leefklimaat.

Bij besluit van 19 juli 2021 heeft de Dienst Toeslagen, in het kader van de herbeoordeling van de kinderopvangtoeslag van [appellante] voor de toeslagjaren 2006 tot en met 2008, bepaald dat zij voor die jaren geen compensatie krijgt. De Dienst Toeslagen heeft aan zijn besluit van 19 juli 2021 ten grondslag gelegd dat bij de beoordeling van de kinderopvangtoeslag voor de jaren 2006 tot en met 2008 geen fouten zijn gemaakt. De Dienst Toeslagen heeft daar in het besluit van 26 maart 2024 aan toegevoegd dat de kinderopvangtoeslag voor deze jaren is gecorrigeerd naar aanleiding van veranderingen in de opvanguren en het toetsingsinkomen, dat voor deze jaren niet is gebleken van institutioneel vooringenomen handelen of van onterecht geweigerde verzoeken om een betalingsregeling en dat er, anders dan abusievelijk in een overzicht is vermeld, geen betalingen aan [kinderopvanginstelling] zijn gedaan. De rechtbank heeft onder meer overwogen dat [appellante] niet met enig bewijs heeft onderbouwd dat zij voor de jaren 2006 tot en met 2008 betalingsregelingen heeft aangevraagd.

Bij besluit van 23 november 2022 heeft de minister van Financiën een aanvraag van [appellante] om compensatie van een afgeloste geldschuld afgewezen. [appellante] is een gedupeerde ouder van de toeslagenaffaire. Op 26 juni 2006 heeft zij bij Defam B.V. een lening van € 25.500,00 afgesloten, waarop zij op 6 maart 2021, met gebruikmaking van het compensatiebedrag dat zij van de Belastingdienst heeft ontvangen, € 11.015,83 heeft afgelost. [appellante] heeft de minister gevraagd om een deel van de schuld, gelijk aan deze aflossing, over te nemen en haar een bedrag van € 11.015,83 te betalen. De minister heeft geweigerd het door [appellante] betaalde deel van de schuld over te nemen, omdat de schuld bij Defam B.V. niet, vanwege betalingsachterstanden, vóór 1 juni 2021 opeisbaar is geworden.

Bij besluit van 5 september 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Delft de schuldhulpverlening aan [appellante] beëindigd. Bij besluit van 3 januari 2022 heeft het college [appellante] schuldhulpverlening op grond van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening toegekend. In dit besluit is [appellante] een medewerkingsverplichting opgelegd. Bij besluit van 3 januari 2022 heeft het college [appellante] schuldhulpverlening op grond van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening toegekend. In dit besluit is [appellante] een medewerkingsverplichting opgelegd. In het Plan van Aanpak van 4 maart 2022 is de afspraak opgenomen dat Salude Medisch Advies B.V. de belastbaarheid van [appellante] zal onderzoeken. Salude heeft [appellante] daarvoor uitgenodigd op 9, 24 en 30 juni 2022, maar zij is niet (tijdig) verschenen op deze afspraken. Bij brief van 21 juli 2022 heeft het college [appellante] bericht dat het nieuwe afspraken zal inplannen en dat als zij niet op één daarvan verschijnt, het college de schuldhulpverlening kan stoppen. Vervolgens is [appellante] uitgenodigd voor nieuwe afspraken op 25 augustus 2022 en 1 september 2022. Zij is ook op deze afspraken niet verschenen.

Bij besluit van 15 februari 2024 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen [appellante] een onderzoek naar de rijvaardigheid opgelegd en de geldigheid van haar rijbewijs geschorst. Op 8 december 2023 is [appellante] op een locatie waar zij alleen rechtsaf mocht slaan, linksaf geslagen, waardoor zij tegen de verplichte rijrichting inreed. Naar aanleiding van dit incident heeft de politie Eenheid Zeeland-West-Brabant op 8 december 2023 aan het CBR een mededeling gedaan als bedoeld in artikel 130, eerste lid, van de Wegenverkeerswet, van het vermoeden dat [appellante] niet langer beschikt over de rijvaardigheid dan wel de lichamelijke of geestelijke geschiktheid, vereist voor het besturen van de categorie motorrijtuigen waarvoor het rijbewijs is afgegeven. Naar aanleiding hiervan heeft het CBR bij het besluit van 15 februari 2024 aan [appellante] een onderzoek naar de rijvaardigheid opgelegd en de geldigheid van haar rijbewijs tot de uitslag van het onderzoek geschorst. Het CBR heeft aan dit besluit, gehandhaafd bij het besluit van 25 april 2024, ten grondslag gelegd dat het vermoeden bestaat dat [appellante] niet (langer) over de vereiste rijvaardigheid beschikt.

Bij besluit van 1 december 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amersfoort aan de Stichting Het Utrechts Landschap een omgevingsvergunning verleend voor het afwijken van het bestemmingsplan voor het ontwikkelen van een ecologische verbindingszone. De stichting wil een ecologische verbindingszone ontwikkelen tussen Stoutenburg en Juliusput om zo het Natuurnetwerk Nederland te versterken. Ook wil zij het voor de Gelderse Vallei kenmerkende kleinschalige cultuurlandschap herstellen door de ontwikkeling van natuur met hoge kwaliteit. Hiervoor heeft de stichting op 1 november 2021 een aanvraag ingediend voor het afwijken van het bestemmingsplan, ten behoeve van het ontwikkelen van natuur op vier agrarische percelen in de vorm van nat schraalland en rijk gemengd loofbos. [appellant] is eigenaar van naastliggende landbouwgrond en vreest dat hij door de ontwikkeling geconfronteerd wordt met een groter risico op ongewenste onkruiden, met name jakobskruiskruid. Ook vreest [appellant] dat zijn landbouwgrond waarde verliest en dat hij een deel van zijn subsidie van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid verliest.

Bij besluit van 29 maart 2024 heeft het college zijn beslissing om op 20 maart 2024 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening Rotterdam 2009 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een doos die op 20 maart 2024 is aangetroffen in de vulopening van een ondergrondse restafvalcontainer ter hoogte van de Flakkeesestraat 57 in Rotterdam. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat haar naam en adres op het adreslabel op de doos staan. [appellante] betwist niet dat de doos van haar afkomstig is, maar stelt dat zij de doos niet naast de container heeft gezet. [appellante] voert aan dat zij ten tijde van de constatering van de overtreding met haar gezin in Polen was.

Bij beslissing van 13 januari 2025 heeft de directeur van de School voor Gezondheidszorg en Welzijn [appellant] van het College van Bestuur van MBO Amersfoort verwijderd. [appellant] is in augustus 2022 aan de opleiding Maatschappelijke Zorg, niveau 4, aan de School voor Gezondheidszorg en Welzijn van MBO Amersfoort begonnen. In het kader van deze opleiding moest hij in de periode van september 2023 tot medio juli 2024 stage lopen bij een leerbedrijf. Hij heeft verklaard stage te lopen bij [bedrijf] - een non-profit organisatie die zich inzet voor jongeren in Amsterdam - en heeft [persoon] als contactpersoon opgegeven. Nadat een bezoek aan het leerbedrijf door [persoon] om diverse redenen steeds werd uitgesteld, het opviel dat er een afwijkend e-mailadres werd gebruikt en een abnormaal hoog aantal Praktijkovereenkomsten (POK) werd geconstateerd, is bij de opleiding het vermoeden ontstaan dat sprake is van fraude. Navraag bij [bedrijf] leerde dat [appellant] en vier andere studenten geen stage bij haar liepen, de genoemde contactpersoon niet bij haar in dienst was en dat ook het e-mailadres niet door haar werd gebruikt.

Bij besluit van 2 oktober 2024 heeft het college zijn beslissing om op 18 september 2024 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening gemeente Tilburg 2019 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van twee kartonnen dozen, een witte en een bruine, die op 18 september 2024 zijn aangetroffen naast een ondergrondse restafvalcontainer aan de Melsbroekstraat in Tilburg. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de dozen verkeerd heeft aangeboden, omdat op beide dozen haar naam en adres op de adreslabels staan. Het besluit om spoedeisende bestuursdwang toe te passen is gedateerd op 2 oktober 2024. [appellante] heeft hiertegen op 13 januari 2025 bezwaar gemaakt. Het college heeft dat bezwaar niet-ontvankelijk verklaard, omdat de bezwaartermijn volgens het college afliep op 14 november 2024. [appellante] betoogt dat het college haar bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard. Zij stelt dat zij er pas in december 2024 achter kwam dat het besluit van 2 oktober 2024 was genomen, doordat haar huisgenoot de post met daarin het besluit in ontvangst had genomen en het niet aan haar had doorgegeven. Toen zij het besluit eenmaal onder ogen kreeg, heeft zij onmiddellijk bezwaar gemaakt, aldus [appellante].

Bij besluit van 21 maart 2025 heeft het college zijn beslissing om op 17 maart 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een deel van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 199,57, voor rekening van [appellant] komt. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos, die op 17 maart 2025 is aangetroffen naast een papiercontainer aan de Vier Heemskinderenstraat in Den Haag, bij huisnummer […]. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat op de doos een adreslabel zat met zijn naam en adres. [appellant] bevestigt dat hij de doos naast de papiercontainer heeft gezet, maar hij betwist dat hij daardoor een overtreding heeft begaan. Hij stelt dat de papiercontainer vol was en dat dat vaker het geval is. Bovendien stond er ook al afval van anderen naast de container, zo stelt hij.

Bij besluit van 20 februari 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 6 februari 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een deel van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 199,57, voor rekening van [appellant] komt. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos voor een televisie, die op 17 maart 2025 is aangetroffen naast een afvalcontainer aan de Rechterenstraat in Den Haag, bij huisnummer […]. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat op de doos een adreslabel zat met zijn naam en adres. [appellant] bestrijdt niet dat de doos van hem afkomstig is, maar hij betwist dat hij degene is die de doos verkeerd heeft aangeboden. Hij stelt dat hij de doos tijdelijk buiten de voordeur had geplaatst en een afspraak wilde maken om die te laten ophalen door de vuilnisophaaldienst.

Bij besluit van 8 januari 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaanstad zijn beslissing om op diezelfde dag spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening Zaandam 2020 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een huisvuilzak, die op 8 januari 2025 is aangetroffen naast de afvalcontainer met nummer 77580 aan de Gibraltar in Zaandam. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de huisvuilzak verkeerd heeft aangeboden, omdat daarin een poststuk is aangetroffen met zijn adresgegevens. [appellant] betwist dat de huisvuilzak van hem afkomstig zijn. Hij stelt dat het afval waarschijnlijk verkeerd is aangeboden door de vorige bewoner van zijn woning. Hij wijst er in dit verband op dat hij pas sinds 21 november 2024 op zijn huidige adres woont en dat op het aangetroffen poststuk wel dat adres, maar niet zijn naam staat.

Bij besluit van 8 februari 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 27 januari 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een deel van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 199,57, voor rekening van [appellante] komt. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen envelop, die op 27 januari 2025 is aangetroffen naast een papiercontainer aan de Regentesselaan in Den Haag, bij huisnummer […]. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de envelop verkeerd heeft aangeboden, omdat op de envelop een adreslabel zat met haar naam en adres. [appellante] betwist dat zij de kartonnen envelop verkeerd heeft aangeboden.

Bij beslissing van 6 mei 2025 heeft de examencommissie LM/TM (hierna: de examencommissie) vastgesteld dat [appellante] plagiaat heeft gepleegd bij het toetsonderdeel Trends voor het vak Sustainable Urban Tourism. De examencommissie heeft het toetsresultaat ongeldig verklaard en [appellante] uitgesloten voor de eerstvolgende toetskans. [appellante] volgt sinds september 2023 de opleiding Tourism Management aan de Hogeschool Inholland. Omdat zij in haar eerste studiejaar niet aan de studievoortgangsnorm voldeed, heeft [appellante] een uitgesteld studieadvies gekregen. Dit houdt in dat zij aan het eind van haar tweede studiejaar alle studiepunten uit het eerste jaar moest behalen om met de opleiding door te mogen gaan. Een van de eerstejaarsvakken die [appellante] nog met succes moest afronden is het vak Sustainable Urban Tourism. Dit vak bestaat uit meerdere onderdelen, waaronder het toetsonderdeel Trends. Bij dit toetsonderdeel moet de student een verslag schrijven. In haar eerste studiejaar heeft [appellante] een onvoldoende gekregen voor dit verslag.

Bij beslissing van 15 april 2025 heeft de manager Radboudumc Health Academy, namens de selectiecommissie bacheloropleidingen Radboudumc, aan [appellante] het rangnummer 1.273 toegekend. Tegen deze beslissing heeft [appellante] bezwaar gemaakt. Bij beslissing van 19 mei 2025 heeft de manager Radboudumc Health Academy, namens de selectiecommissie, aan [appellante] het rangnummer 604 toegekend. [appellante] heeft zich ingeschreven voor de bacheloropleiding Geneeskunde aan de Radboud Universiteit. Dit is een opleiding met een numerus fixus. Dit betekent dat er een maximum is gesteld aan het aantal studenten dat kan worden toegelaten tot de opleiding. Daarom wordt er voor toelating geloot in drie groepen, waarbij de kans op toelating in groep 1 groter is dan in de groepen 2 en 3. Voor het studiejaar 2025-2026 waren 322 opleidingsplaatsen beschikbaar. [appellante] stelt zich op het standpunt dat het college het advies van de geschillenadviescommissie niet ten grondslag had mogen leggen aan de beslissing op bezwaar omdat dit advies geen deugdelijke onderbouwing en motivering kent.

Bij beslissing van 7 april 2025 heeft de examencommissie van het Erasmus MC aan [appellante] meegedeeld dat zij het coschap Inwendige Geneeskunde opnieuw moet volgen. [appellante] staat sinds het studiejaar 2024-2025 ingeschreven voor de masteropleiding Geneeskunde aan het Erasmus MC. Bij beslissing van 7 april 2025 is haar meegedeeld dat zij het coschap Inwendige Geneeskunde opnieuw moet volgen. Aan deze beslissing heeft de examencommissie ten grondslag gelegd dat op basis van meldingen van de Commissie Longitudinale Beoordeling Professionaliteit en de besliscommissie een gesprek heeft plaatsgevonden. De meldingen betroffen een reden tot zorg op het gebied van medisch inhoudelijke kennis bij het coschap Inwendige Geneeskunde. Volgens de examencommissie moet het coschap opnieuw gevolgd worden om de medisch inhoudelijke kennis van [appellante] op niveau te krijgen.

[appellant] heeft beroep ingesteld tegen het door het college van bestuur van de Technische Universiteit Delft niet tijdig beslissen op zijn verzoek tot inschrijving voor de bacheloropleiding Technische Bestuurskunde aan de Technische Universiteit Delft. [appellant] is ingeschreven geweest voor de bacheloropleiding Technische Bestuurskunde aan de TUD. Bij beslissing van 30 januari 2024 heeft het CvB zijn inschrijving aan de TUD op grond van artikel 7.57h, tweede lid, van de Wet op het hoger onderwijs en het wetenschappelijk onderzoek definitief beëindigd wegens herhaaldelijk ernstig wangedrag waarmee hij hinder veroorzaakt en schade berokkent aan de medewerkers van de TUD. Het CvB heeft in deze beslissing verder opgenomen dat alleen tot herinschrijving wordt overgegaan als het CvB uit een gesprek blijkt dat [appellant] in staat is om aanwijzingen en instructies op te volgen, om de gebruikelijke omgangsvormen in acht te nemen en zich op een passende wijze te verhouden tot de medewerkers van de TUD, zodat herhaling van het wangedrag niet meer hoeft te worden verwacht.

[appellante] heeft op 10 september 2021 een aanvraag gedaan om een tegemoetkoming in de kosten van de zwemlessen van haar kinderen, als bedoeld in de Verordening Meedoen Ridderkerk 2021. Bij besluit van 13 september 2021, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 14 oktober 2021, heeft het college de aanvraag afgewezen. Het college heeft erop gewezen dat [appellante] in de aanvraag heeft opgenomen dat haar kinderen zwemlessen volgen bij een zwembad in Barendrecht. Een voorwaarde van de tegemoetkoming is dat de zwemlessen worden gevolgd in een aangewezen zwembad in Ridderkerk. Het college ziet geen aanleiding om de hardheidsclausule toe te passen, mede omdat [appellante] de kosten van de zwemlessen ook kan declareren op basis van het kindpakket van de Verordening. [appellante] voert in hoger beroep aan dat de gemeenteraad de toelichting van de Verordening niet heeft vastgesteld, omdat die toelichting niet apart is ondertekend.

Bij besluit van 24 februari 2023 heeft Sociale Banken Nederland namens de Belastingdienst/Toeslagen een aanvraag van [appellant] om een geldschuld over te nemen op grond van de Wet hersteloperatie toeslagen afgewezen. [appellant] is een gedupeerde van de toeslagenaffaire. Hij heeft verzocht om overname van een schuld van € 7.678,49 bij ABN Amro. De minister heeft de schuld niet overgenomen. De schuld is een doorlopend krediet bij een bank en komt op grond van artikel 4.1, tweede lid en vierde lid en onder b, van de Wet hersteloperatie toeslagen alleen voor overname in aanmerking als die vanwege betalingsachterstanden opeisbaar is geworden in de periode tussen 1 januari 2006 en 1 juni 2021. Daarvan is volgens de minister geen sprake.

Bij drie afzonderlijke besluiten van 18 juli 2018, heeft de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid op grond van artikel 27 van de Arbeidsomstandighedenwet aan Shell eisen gesteld tot naleving van artikel 7, zesde lid, van het Besluit risico’s zware ongevallen 2015. Shell exploiteert een inrichting waar diverse chemische producten worden geproduceerd. In de periode van 1 november 2016 tot en met 17 november 2016 hebben arbeidsinspecteurs van de Inspectie SZW een inspectie uitgevoerd bij Shell Nederland Raffinaderij B.V. op de Vondelingenplaat bij Pernis. De inspectie is uitgevoerd in het kader van artikel 13 van het Brzo. De inspecteurs hebben tijdens hun onderzoek de door Shell getroffen maatregelen tegen het overvullen van de verticale cilindrische opslagtanks voor bovengrondse opslag van brandbare en/of toxische vloeistoffen besproken. Het ging de inspecteurs niet alleen om alle tanks op de locatie Vondelingenplaat, maar ook om alle tanks op de locatie Europoort. Aan de hand van een overzichtslijst "PGS29: Overview of tanks Shell Pernis/Europoort (versie september 2016)" is vastgesteld dat op de locatie Vondelingenplaat tanks van Shell Nederland Raffinaderij B.V. én tanks van Shell Nederland Chemie B.V. niet aan de "Richtlijn voor bovengrondse opslag van brandbare vloeistoffen in verticale cilindrische tanks - Publicatiereeks Gevaarlijke Stoffen 29" (hierna: PGS 29:2016) voldoen.

Bij brief van 30 juni 2017 heeft [appellante] het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam verzocht om handhavend op te treden in verband met de in haar woning geïnstalleerde warmteterugwinning balansventilatie installatie en vanwege de geluidhinder vanuit de gemeenschappelijke ruimten onder haar woning aan de [locatie] in Rotterdam. [appellante] is eigenaar van het appartement aan de [locatie] in Rotterdam. Dit appartement maakt onderdeel uit van een appartementencomplex aan de Bergsingel in Rotterdam en is gelegen op de eerste verdieping boven de gemeenschappelijke ruimten. Het college heeft bij besluit van 20 oktober 2004 aan [bedrijf] een bouwvergunning (tegenwoordig: omgevingsvergunning) verleend voor de bouw van dit appartementencomplex bestaande uit 139 woningen, een wijkzorgvoorziening en een parkeergarage. Deze zaak gaat over het verzoek van [appellante] aan het college om handhavend op te treden, omdat volgens haar het appartementencomplex, waaronder haar woning, niet volledig overeenkomstig de verleende bouwvergunning is gebouwd.

Bij besluit van 19 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Altena aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het uitbreiden van het hotel/restaurant en het wijzigen van de erfafscheiding op het perceel [locatie 1] te Woudrichem. [partij] heeft het perceel in 2019 aangekocht, met als doel het eerder op het perceel aanwezige hotel nieuw leven in te blazen. Daartoe heeft hij op 19 april 2021 de door hem aangevraagde omgevingsvergunning gekregen. De bouwwerkzaamheden bestaan uit het uitbreiden van het hotel door het vervangen van een bestaande aanbouw aan de achterzijde van het gebouw door een serre met een grotere oppervlakte. Deze serre is buiten het bouwvlak voorzien. Verder wordt een tuinmuur gewijzigd.

Bij besluit van 25 oktober 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schagen aan een rechtsvoorganger van NRG PALLAS B.V. een omgevingsvergunning verleend voor de bouw van een nucleaire reactor en bijbehorende bouwwerken aan de Westerduinweg 3 in Petten, gemeente Schagen. NRG PALLAS wil een multifunctionele nucleaire reactor realiseren op het terrein van de bestaande Onderzoekslocatie Petten voor de productie van medische isotopen, industriële isotopen en het uitvoeren van nucleair technologisch onderzoek. De Pallas-reactor dient ter vervanging van de huidige Hoge Flux Reactor in Petten, die in 2025 65 jaar operationeel is en tegen het einde van zijn economische levensduur loopt. De raad van de gemeente Schagen heeft op 15 december 2020 de gemeentelijke coördinatieregeling als bedoeld in artikel 3.30 van de Wet ruimtelijke ordening van toepassing verklaard op onder meer omgevingsvergunningen voor de Pallas-reactor. Het besluit van 25 oktober 2022 betreft een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wabo.

Bij besluit van 18 juni 2018 hebben de burgemeester van Utrecht en het college van burgemeester en wethouders van Utrecht het verzoek van [appellante] om handhavend op te treden tegen de geluidsoverlast die zij ondervindt van bezoekers van TivoliVredenburg in Utrecht afgewezen. Tivoli is een muziekgebouw in het centrum van Utrecht met zes podia en twee horecagelegenheden, namelijk grand café Het Gegeven Paard en restaurant Danel. [appellante] woont nabij Tivoli en ervaart geluidsoverlast van bezoekers van Tivoli. Daarom heeft zij een verzoek om handhaving ingediend. De burgemeester en het college hebben dat verzoek bij het besluit van 18 juni 2018 afgewezen. De burgemeester en het college hebben het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar bij het besluit van 14 november 2018 ongegrond verklaard. [appellante] betoogt dat de burgemeester en het college zich ten onrechte op het standpunt hebben gesteld dat geen sprake is van onaanvaardbare geluidshinder. Volgens [appellante] hebben de burgemeester en het college hun standpunt dat piekgeluiden in de nacht van 70 dB(A) aanvaardbaar zijn in een hoogstedelijke omgeving niet onderbouwd.

Bij besluit van 23 juni 2020 heeft de minister van Justitie en Veiligheid met ingang van 1 juli 2020 de inschrijvingen van [appellant sub 1] in het Register beëdigde tolken en vertalers doorgehaald en bepaald dat [appellant sub 1] tot en met 1 juli 2025 geen nieuw verzoek tot inschrijving als tolk en/of vertaler in het Rbtv kan indienen. Op 31 oktober 2019 respectievelijk 22 november 2019 ontving Bureau Wet beëdigde tolken en vertalers een tweetal klachten, van Tolk- en Vertaalcentrum Nederland en van de Raad voor Rechtsbijstand, over [appellant sub 1]. In de klachten werd beschreven dat [appellant sub 1] onbevoegd gebruik heeft gemaakt van het klantaccount van de Raad om niet-bestaande tolkopdrachten aan te maken. Deze niet-bestaande tolkopdrachten accepteerde hij in zijn eigen tolkaccount, om deze vervolgens binnen vier uur voor aanvang van de betreffende tolkopdracht te annuleren met het klantaccount.

Bij besluit van 24 november 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ede [appellant A] en [appellante B] gelast om het gebruik van de recreatiewoning op het adres [locatie] in Lunteren voor permanente bewoning binnen twaalf maanden te beëindigen en beëindigd te houden. Als zij dat niet doen, moeten zij een dwangsom betalen van € 20.000,- ineens. appellant A] en [appellante B] zijn de eigenaars van de recreatiewoning aan de [locatie] in Lunteren, die zij sinds 2009 permanent bewonen. Het college heeft een last onder dwangsom opgelegd, omdat permanente bewoning van recreatiewoningen in strijd is met het bestemmingsplan. [appellant A] en [appellante B] zijn het daar niet mee eens. Volgens hen is er sprake van een bijzonder geval en had het college moeten afzien van handhaving. De rechtbank heeft in de financiële en medische situatie van [appellant A] en [appellante B], hun gebrek aan zelfredzaamheid, de krapte op de woningmarkt en de omstandigheid dat het elf jaar heeft geduurd voordat het college is overgegaan tot handhaving in dit geval aanleiding gezien om te oordelen dat het college van handhavend optreden had moeten afzien.

Bij besluit van 15 december 2022 heeft de raad van de gemeente Waalwijk het bestemmingsplan "Waalwijk, Sint-Clemenskerk" vastgesteld. De Sint-Clemenskerk in Waalwijk, een rijksmonument, is sinds 2019 niet meer als zodanig in gebruik. Het plan maakt de bouw van in totaal maximaal 83 wooneenheden mogelijk in en rond de kerk, waarvan maximaal 46 zorgwoningen en maximaal 37 woningen. Het plangebied ligt in de woonwijk Baardwijk, tussen de Loeffstraat, een scoutingterrein aan die straat, de Pastoor van der Zijlestraat en de waterloop langs het Sint Clemenspad in Waalwijk. De kerk en het kerkplein maken deel uit van het plangebied. De initiatiefnemer is eigenaar van de gronden van de kerk en van het kerkplein. Hij wil voor de realisatie van de appartementen en zorgwoningen de kerk inpandig verbouwen, de pastorie slopen voor vervangende nieuwbouw, en twee nieuwe woongebouwen rond de tuin van de kerk bouwen, namelijk "De Refter" met appartementen, en het "Kapittelhuis" met zorgwoningen. [appellant sub 1], [appellant sub 2], [appellant sub 3] en [appellant sub 4] wonen aan de Loeffstraat. Zij vrezen voor aantasting van hun woon- en leefklimaat door het plan.

Bij besluit van 28 juli 2020 heeft de burgemeester van Ermelo een vergunning aan [partij] verleend voor de exploitatie van [restaurant] aan de [locatie] in Ermelo. De burgemeester heeft op 28 juli 2020 op grond van artikel 2:28 van de Algemene Plaatselijke Verordening Ermelo 2020 een exploitatievergunning aan [partij] verleend voor het exploiteren van [restaurant] aan de [locatie] in Ermelo. [appellante A] en [appellant B] hebben daar bezwaar tegen gemaakt. De burgemeester heeft dat bezwaar in zijn besluit van 18 januari 2021 gegrond verklaard en de exploitatievergunning ingetrokken. Met dat besluit heeft hij tevens een nieuwe exploitatievergunning verleend. Daartegen zijn [appellante A] en [appellant B]opgekomen. De rechtbank heeft het door hen ingestelde beroep ongegrond verklaard. [appellante A] en [appellant B] betogen dat de burgemeester de exploitatievergunning had moeten weigeren wegens strijd met het bestemmingsplan. De rechtbank heeft dat volgens hen niet onderkend. [restaurant] heeft een terras en op grond van het bestemmingsplan "De Driehoek 2016" is dat ter plaatse niet toegestaan.

Bij besluit van 30 maart 2021 heeft de Kansspelautoriteit aan [appellante] een bestuurlijke boete van € 500.000,- opgelegd wegens overtreding van artikel 1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wet op de kansspelen. [appellante] is de exploitant van de website [naam.com] en heeft daarop zonder vergunning online kansspelen aangeboden op, in elk geval mede, de Nederlandse markt. Dit is in strijd met artikel 1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wok. In een besluit van 30 maart 2021 heeft de Ksa aan [appellante] daarom een boete van € 500.000,- opgelegd. Bij de vaststelling van de boete heeft de Ksa de Boetebeleidsregels aanbieden kansspelen online zonder vergunning uit 2019 gevolgd. Het boetebesluit is gebaseerd op het boeterapport van 30 november 2020. Volgens de Ksa volgt hieruit dat het aanbod van [appellante] (mede) op Nederland was gericht, in ieder geval in de periode van 9 januari 2020 tot en met 9 september 2020. In het algemeen belang van informatievoorziening en transparantie heeft de Ksa het boetebesluit op 30 maart 2021 openbaar gemaakt.

Bij besluit van 16 april 2020 heeft het College van procureurs-generaal de verzoeken van [appellanten] om inzage in hen betreffende verwerkte strafvorderlijke gegevens afgewezen. [appellanten] hebben het College bij brieven van 4 februari 2020 verzocht om inzage in hen betreffende strafvorderlijke gegevens die het Openbaar Ministerie in bezit heeft en heeft verwerkt. Zij willen controleren of de persoonsgegevens juist zijn en correct zijn verwerkt. De verzoeken zijn getoetst aan artikel 15 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming en artikel 39i van de Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens. Het College heeft de documenten waarin de persoonsgegevens van [appellanten] staan ter inzage gegeven en ook verstrekt. Alle overige informatie is onleesbaar gemaakt, omdat dit geen persoonsgegevens van [appellanten] zelf zijn. De rechtbank heeft geoordeeld dat het College voldoende inzicht in de context van de verwerkte strafvorderlijke gegevens heeft gegeven. Het College hanteert niet een onjuiste of te enge uitleg van het begrip ‘persoonsgegevens’. De rechtbank is tot dit oordeel gekomen mede na kennisname van de ongelakte versie van de documenten.

Bij besluit van 28 juli 2020 heeft de burgemeester een vergunning aan [partij] verleend voor de exploitatie van [bedrijf] aan de [locatie] in Ermelo. De burgemeester heeft op 28 juli 2020 op grond van artikel 2:28 van de Algemene Plaatselijke Verordening Ermelo 2020 een exploitatievergunning aan [partij] verleend voor het exploiteren van [bedrijf] aan de [locatie] in Ermelo. [appellante A] en [appellant B] hebben daar bezwaar tegen gemaakt. De burgemeester heeft dat bezwaar in zijn besluit van 18 januari 2021 gegrond verklaard en de exploitatievergunning ingetrokken. Met dat besluit heeft hij tevens een nieuwe exploitatievergunning verleend. Daartegen zijn [appellante A] en [appellant B] opgekomen. De rechtbank heeft het door hen ingestelde beroep ongegrond verklaard. [appellante A] en [appellant B] betogen dat de burgemeester de exploitatievergunning had moeten weigeren wegens strijd met het bestemmingsplan. De rechtbank heeft dat volgens hen niet onderkend. [bedrijf] heeft een terras en op grond van het bestemmingsplan "De Driehoek 2016" is dat ter plaatse niet toegestaan. In de bestemmingsomschrijving staat namelijk niet dat de grond tevens bestemd is voor een terras.

Bij besluit van 30 maart 2023 heeft het college van gedeputeerde staten van Gelderland de op grond van de Ontgrondingenwet aan Zand- en Grintmaatschappij DOS B.V. verleende vergunning voor het ontgronden van de Bemmelse Waard gewijzigd. Bij besluit van 12 oktober 2016 heeft het college aan DOS een vergunning verleend voor het ontgronden van de Bemmelse Waard, gelegen in de gemeente Lingewaard. Bij besluit van 29 april 2019 heeft het college deze vergunning gewijzigd. Deze wijziging had betrekking op de noordwesthoek van het ontgrondingsgebied. Op 3 maart 2022 heeft DOS opnieuw een aanvraag tot wijziging van de ontgrondingenvergunning ingediend. De aangevraagde wijziging houdt in, voor zover hier van belang, dat de bestaande ooibossen ten noorden van de plassen met elkaar worden verbonden en dat twee agrarische percelen worden omgevormd van agrarisch gebruik naar natuurbegrazingsbeheer. Bij besluit van 30 maart 2023 heeft het college de verleende ontgrondingenvergunning overeenkomstig de aanvraag gewijzigd. [appellanten] wonen aan de [locatie] in Bemmel en zijn het niet eens met het besluit. Zij vrezen door dit besluit vanuit hun woning het zicht op de stuwwal aan de overkant van de Waal te verliezen.

Bij besluit van 1 augustus 2022 heeft de minister voor Primair en Voortgezet Onderwijs het verzoek van de besturen van de stichting PCBO Apeldoorn en de stichting Veluwse Onderwijsgroep om aanvullende bekostiging bij bijzondere omstandigheden afgewezen. Met ingang van 1 augustus 2022 heeft stichting Leerplein055 de onder haar bevoegd gezag ressorterende basisschool De Reiziger opgeheven, omdat de Inspectie van het Onderwijs de school het predicaat zeer zwak heeft gegeven en het leerlingenaantal van de stichting onder de gemiddelde schoolgrootte was gekomen waardoor zij een school moest sluiten. De Reiziger was tot de opheffing gehuisvest in een multifunctioneel gebouw in Apeldoorn Zuid. In dit gebouw zijn ook twee andere basisscholen gehuisvest, namelijk Het Kompas van de stichting PCBO Apeldoorn en Sebastiaan van de stichting Veluwse Onderwijsgroep. Het Kompas heeft 17 leerlingen overgenomen van de opgeheven school en Sebastiaan 18 leerlingen. Op 20 mei 2022, vooruitlopend op de opheffing van De Reiziger, heeft de directeur bedrijfsvoering van de stichting Veluwse Onderwijsgroep namens de besturen van beide stichtingen op grond van artikel 120 van de Wet op het primair onderwijs (hierna: WPO) een aanvraag ingediend voor het toekennen van aanvullende bekostiging bij bijzondere omstandigheden voor in totaal € 541.907,00, waarvan € 200.706,00 voor Het Kompas en € 341.201,00 voor Sebastiaan.

Bij besluit van 14 oktober 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Alkmaar aan [vergunninghouder] een omgevingsvergunning verleend voor het omzetten van een vluchtweg naar een balkon met terrasafscheiding op het perceel [locatie 1]-[locatie 2] in Alkmaar. Op 30 november 2016 heeft het college een omgevingsvergunning verleend voor een bovenwoning op de eerste verdieping op het perceel. Voor de bovenwoning is toen ook een vluchtweg op de eerste verdieping met op- en afgang en met afscheiding vergund. [vergunninghouder] heeft op 28 juli 2020 een vergunning aangevraagd voor het deels wijzigen van de vluchtweg naar balkon met erfafscheiding. Het college heeft bij besluit op bezwaar van 2 maart 2022 de gevraagde vergunning verleend. De rechtbank heeft dit besluit in stand gelaten. [appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat het balkon met op- en afgang in strijd is met het bestemmingsplan "Alkmaar Zuid". [appellant] voert aan dat het balkon het deel van het bouwvlak dat een bouwhoogte van 12 m mogelijk maakt, overschrijdt.

Bij besluit van 5 augustus 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer geweigerd om aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor het verbouwen van de eerste verdieping van een bedrijfsgebouw aan de [locatie] in Hoofddorp (hierna: het perceel) tot twee appartementen. [appellant] wil een deel van de eerste verdieping van het bestaande bedrijfsgebouw op het perceel verbouwen om zelfstandige bewoning mogelijk te maken. Dit is in strijd met de hier op grond van het bestemmingsplan "Hoofddorp Noord" geldende bestemming "Gemengd - 1". Eerder heeft [appellant] het college verzocht om een omgevingsvergunning om in afwijking van het bestemmingsplan op de eerste verdieping één appartement te realiseren. Het college heeft die omgevingsvergunning geweigerd. [appellant] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het college aan de weigering om omgevingsvergunning te verlenen niet ten grondslag had mogen leggen dat de gevraagde appartementen de in dit gebied toegestane bedrijfsactiviteiten in de bedrijfscategorieën 1, 2 en 3.1 kunnen belemmeren.

Bij besluit van 14 juni 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Oss aan [appellante] een omgevingsvergunning verleend voor het legaliseren van een 250 m lange golfbreker aan de Lithoijense Dijk te Lithoijen. Bij besluit van 24 januari 2022 heeft het college het onder andere door [belanghebbenden] daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard, de verleende omgevingsvergunning herroepen en deze alsnog geweigerd. Bij besluit van 8 augustus 2022 heeft het college [appellante] onder het opleggen van een dwangsom van € 5.000,00 per week tot een maximum van € 30.000,00 gelast om binnen twee maanden na de verzenddatum een op het perceel gebouwde aanlegsteiger te verwijderen en verwijderd te houden. [belanghebbenden] wonen op het adres [locatie A] in Lithoijen. Hun woning ligt aan de dijk van de rivier de Maas, vlakbij de in een dode arm van de Maas gelegen jachthaven. In april 2021 heeft [appellante] in het water nabij de jachthaven, in het verlengde van een bestaande aanlegsteiger, een drijvend bouwwerk gerealiseerd met een lengte van ongeveer 250 m. Dit bouwwerk is door middel van palen bevestigd aan de bodem en ligt op de locatie met de gemeentelijke kadastrale aanduiding Lith, sectie H, nummer 537. Over de gehele lengte van het bouwwerk zijn kikkers aangebracht, bedoeld om boten aan te kunnen leggen.

Bij besluit van 27 november 2020 hebben de ministers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de minister van Justitie en Veiligheid de aanvraag van Project C tot aanwijzing als teler op het Lochtsepad 13 in Etten-Leur afgewezen. Het Besluit experiment gesloten coffeeshopketen is een uitwerking van de Wet experiment gesloten coffeeshopketen, die als doel heeft de productie, levering en verkoop van hennep of hasjiesj te reguleren in deelnemende gemeenten door telers aan te wijzen. In de tien deelnemende gemeenten mochten tien aangewezen telers de hennep of hasjiesj telen. Zij konden hiervoor een aanvraag indienen van 1 juli 2020 tot en met 28 juli 2020. Project C heeft op 28 juli 2020 een aanvraag ingediend om als teler te worden aangewezen als bedoeld in het Besluit. In het Besluit staat dat de aanvrager een ondernemingsplan moet indienen en dat de ministers de burgemeester van de betreffende gemeente om een advies vragen. De burgemeester van Etten-Leur heeft een negatief advies uitgebracht op 11 september 2020 en het advies nader toegelicht op 13 oktober 2020. De ministers hebben de afwijzing van de aanvraag van Project C gebaseerd op dit negatief advies en hun standpunt in het besluit op bezwaar gehandhaafd.

Bij besluit van 15 maart 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Breda aan [appellant sub 1] een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van twee recreatiewoningen aan de [locatie 1] en [locatie 2] in Teteringen. [appellant sub 1] wil op de percelen twee recreatiewoningen bouwen. Hij heeft hiervoor een omgevingsvergunning aangevraagd. Op de percelen hebben in het verleden recreatiewoningen gestaan. Het college heeft de gevraagde omgevingsvergunning verleend. Ten tijde van de aanvraag was op de percelen het bestemmingsplan "Buitengebied Teteringen" van toepassing. Op grond van het plan geldt voor de percelen de bestemming "Recreatiewoningen". Rondom de percelen geldt gedeeltelijk de bestemming "Bosgebied" en gedeeltelijk de bestemming "Verkeersdoeleinden". Het bouwen van recreatiewoningen binnen de bestemming "Bosgebied" is niet toegestaan. Milieuvereniging Oosterhout en anderen kunnen zich niet met de verleende omgevingsvergunning verenigen, omdat zij onder meer vrezen dat het bosgebied rondom de recreatiewoningen wordt aangetast.

Bij besluit van 29 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zwolle aan [appellant] een omgevingsvergunning verleend voor het verbouwen van het pand aan de [locatie] in Zwolle tot vijf appartementen. [appellant] is eigenaar van een fietsenwinkel, maar wil daarmee stoppen. In het pand wil hij appartementen maken. Daarom heeft hij een omgevingsvergunning aangevraagd voor het intern-verbouwen van het pand tot vijf appartementen. Het college heeft deze vergunning eerst verleend, maar na bezwaar van [partij] alsnog geweigerd. Volgens het college werd bij nader inzien met het bouwplan niet voorzien in voldoende parkeergelegenheid. De rechtbank heeft in haar tussenuitspraak geoordeeld dat [partij] belanghebbende is bij het besluit om de omgevingsvergunning te verlenen. In haar einduitspraak heeft de rechtbank vervolgens geoordeeld dat het college uiteindelijk goed heeft gemotiveerd dat het bouwplan voorziet in onvoldoende parkeergelegenheid en dat er niet voldoende parkeervergunningen beschikbaar zijn om het tekort aan parkeerplaatsen op te lossen.

Bij besluit van 29 oktober 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nunspeet [appellant A] onder oplegging van een dwangsom gelast om binnen 18 maanden na dagtekening van dat besluit de bewoning van het pand [locatie 1] in Nunspeet te beëindigen en beëindigd te houden. [appellant A] is eigenaar van het perceel [locatie 1] in Nunspeet. Op het perceel staat een vrijstaand gebouw met een oppervlakte van ongeveer 50 m2. Dit perceel maakte voorheen deel uit van het perceel [locatie 2] in Nunspeet, waarop een woning staat. Beide percelen vallen onder het bestemmingsplan "Spoorzone" (hierna: het bestemmingsplan) en hebben, evenals de daarop gelegen bebouwing, de enkelbestemming "Wonen". De percelen liggen binnen hetzelfde bestemmingsvlak. [appellant A] laat zijn meerderjarige kinderen [persoon A] en [persoon B] in het pand wonen. [appellant A] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat het gebruik van zijn pand voor wonen niet in strijd is met de in artikel 15.4.1, aanhef en onder e, van de planregels.

Bij besluit van 6 april 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tytsjerksteradiel aan [vergunninghouder] een omgevingsvergunning verleend voor het realiseren van een winkel op de begane grond met vijf appartementen op de eerste en tweede verdieping op het perceel [locatie] in Burgum. Het bouwplan voorziet in de nieuwbouw van een winkel op de begane grond met vijf appartementen op de eerste en tweede verdieping op het perceel. Het bouwplan past binnen het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Burgum 2016", op grond waarvan op het perceel de bestemmingen "Centrum" en "Waarde-Archeologie" rusten. Het college heeft voor de realisering van het bouwplan een omgevingsvergunning verleend voor de activiteit bouwen als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. [appellant] en anderen verzetten zich tegen de verleende omgevingsvergunning.

Bij besluit van 21 november 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Maashorst het wijzigingsplan "Oudedijk 2c Odiliapeel" vastgesteld. Het wijzigingsplan heeft betrekking op de gronden gelegen naast het perceel aan de Oudedijk 4 in Odiliapeel. Het wijzigingsplan voorziet in de omzetting van de op het perceel rustende bestemmingen "Agrarisch" en "Groen" in de bestemming "Bedrijf". Verder voorziet het wijzigingsplan in een aanduiding "opslag" en in een bouwvlak. Het college heeft gebruikgemaakt van de wijzigingsbevoegdheid van artikel 14.1 van de planregels van het bestemmingsplan "Gebied Oudedijk, Odiliapeel". Initiatiefnemer [partij] is eigenaar van het perceel en is van plan op een deel van het perceel een bedrijfshal voor opslagdoeleinden ten behoeve van zijn auto- en veilingbedrijf te realiseren. Buizerd is eigenaar van het tankstation aan de Oudedijk 6 in Odiliapeel en verkoopt ook LPG en beschikt over een LPG-vulpunt. Buizerd is het niet eens met het wijzigingsplan, met name omdat zij vreest dat het wijzigingsplan leidt tot een beperking van haar bedrijfsvoering.

Bij besluit van 23 mei 2022 heeft de Dienst Wegverkeer een aanvraag van [wederpartij] om inschrijving van een voertuig in het kentekenregister van de RDW en tenaamstelling van dit voertuig op zijn naam afgewezen. [wederpartij] heeft op 20 januari 2022 in Duitsland voor € 18.000,00 een voertuig gekocht. Achteraf is gebleken dat hij is opgelicht en in het bezit is gekomen van een gestolen voertuig, waarvan een Duits autoverhuurbedrijf de eigenaar is, en dat hij bij de aankoop een vals kentekenbewijs heeft gekregen. Het originele kentekenbewijs is eerder afgegeven in Duitsland. [wederpartij] heeft op 12 mei 2022 een aanvraag ingediend bij de RDW voor inschrijving en tenaamstelling van het voertuig in het kentekenregister van de RDW.

Bij besluit van 19 maart 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bergen op Zoom de aanvraag van de erfgoedorganisaties om het hoofdgebouw en het zusterhuis aan het Sint Catharinaplein 25 aan te wijzen als gemeentelijk monument afgewezen. Stichting Tante Louise is eigenaar van het terrein met bebouwing van het voormalige verzorgingstehuis St. Catharinacomplex, gelegen aan het Sint Catharinaplein 25 in Bergen op Zoom. Zij is een zorgaanbieder en heeft het complex verworven met het voornemen om daar een nieuw zorgcentrum voor verpleeghuiszorg, huisvesting voor senioren en een parkeerkelder te realiseren. De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit van de gemeente Bergen op Zoom heeft, na navraag van de erfgoedorganisaties, geadviseerd om de panden, die op die locatie zijn gelegen, aan te wijzen als gemeentelijk monument. Bij brief van 26 april 2019 heeft Stichting Tante Louise haar zienswijze gegeven op het voornemen van het college om de panden aan te wijzen als gemeentelijk monument.