Uitspraken

Bij besluit van 15 oktober 2019 heeft de raad van de gemeente Hof van Twente het bestemmingsplan "Buitengebied Hof van Twente, Veegplan 2019" vastgesteld. Bij besluit van 5 oktober 2021 heeft de raad het bestemmingsplan "Buitengebied Hof van Twente, Veegplan 2020". Met Veegplan 2019, Veegplan 2020 en Veegplan 2021 wordt het bestemmingsplan "Buitengebied Hof van Twente", vastgesteld op 16 december 2014, en gewijzigd op 9 december 2015, gedeeltelijk herzien. De plangebieden van de veegplannen zijn gelijk en de veegplannen bevatten definities en regels voor alle bestemmingen, waarbij de wijzigingen ten opzichte van de voorgaande veegplannen geel zijn gemarkeerd. Uit artikel A van de regels van de veegplannen blijkt dat, als op de verbeelding geen bestemming is opgenomen, de bestemming op de verbeelding van het plan ervoor geldt, met de aangepaste regels van het meest recente veegplan. Als op de verbeelding geen bestemming is opgenomen en er een partiële bestemmingsplanherziening is geweest, blijven de regels van de betreffende partiële bestemmingsplanherziening van toepassing.

Bij besluit van 17 augustus 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen geweigerd aan [wederpartij] een vergunning te verlenen voor het omzetten van de zelfstandige woonruimte aan de [locatie 1] in Nijmegen in drie onzelfstandige wooneenheden, te bewonen door drie personen. [wederpartij] is eigenaar van de woning aan de [locatie 2] en [locatie 1] in Nijmegen. Zij heeft bij het college een aanvraag ingediend voor een vergunning voor het omzetten van de zelfstandige woning aan de [locatie 1] in Nijmegen in drie onzelfstandige wooneenheden, te bewonen door maximaal drie personen. Het college heeft de gevraagde omzettingsvergunning geweigerd. Het heeft aan deze weigering in de eerste plaats ten grondslag gelegd dat de aanvraag niet voldoet aan de criteria voor toepassing van het overgangsrecht, zoals neergelegd in artikel 9 van de ‘Beleidsregels omzetting en onttrekking van zelfstandige woonruimte Nijmegen 2018 B’. Het college heeft de aanvraag daarom, conform artikel 9, vijfde lid, van de Beleidsregels 2018B, inhoudelijk getoetst. Volgens het college doorstaat de aanvraag artikel 3, onder g, van de Beleidsregels 2018B niet.

Bij besluit van 24 juli 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen aan [wederpartij] een vergunning verleend voor het gedeeltelijk omzetten van de zelfstandige woonruimte aan de [locatie] in Nijmegen in maximaal drie onzelfstandige wooneenheden, te bewonen door maximaal drie personen. [wederpartij] is eigenaar van de woning aan de [locatie] in Nijmegen. Zij heeft bij het college een aanvraag ingediend voor een vergunning voor het omzetten van deze zelfstandige woning in vier onzelfstandige wooneenheden. Het college gaat er op basis van gesprekken en een bezoek van een toezichthouder van uit dat [wederpartij] drie kamers in het souterrain aan studenten verhuurt. De rest van de woning wordt volgens het college door het gezin en familie bewoond. Het college heeft daarom een vergunning verleend voor het omzetten van een deel van de woning, het souterrain, in drie onzelfstandige wooneenheden. [wederpartij] heeft bezwaar gemaakt tegen dit besluit. Het college heeft het bezwaar bij besluit van 9 januari 2019 ongegrond verklaard.

Bij besluit van 23 januari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen geweigerd aan [wederpartij] een vergunning te verlenen voor het omzetten van de zelfstandige woonruimte aan de [locatie] in Nijmegen in maximaal vier onzelfstandige wooneenheden, te bewonen door maximaal vier personen. [wederpartij] is eigenaar van de woning aan de [locatie] in Nijmegen. Hij heeft bij het college een aanvraag ingediend voor een vergunning voor het omzetten van deze zelfstandige woning in vier onzelfstandige wooneenheden, te bewonen door maximaal vier personen. Het college heeft de aanvraag geweigerd, omdat het verlenen van de vergunning volgens het college zou kunnen leiden tot een onaanvaardbare inbreuk op een geordend woon- en leefmilieu in de omgeving van het pand. [wederpartij] is eigenaar van de woning aan de [locatie] in Nijmegen. Hij heeft bij het college een aanvraag ingediend voor een vergunning voor het omzetten van deze zelfstandige woning in vier onzelfstandige wooneenheden, te bewonen door maximaal vier personen.

Bij besluit van 7 december 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen aan [wederpartij] meegedeeld dat van rechtswege een vergunning is ontstaan voor het omzetten van de zelfstandige woonruimte aan de [locatie] in Nijmegen in maximaal vier onzelfstandige wooneenheden, te bewonen door maximaal vier personen. [wederpartij] is eigenaar van de woning aan de [locatie] in Nijmegen. Hij heeft bij het college een aanvraag ingediend voor een vergunning om deze zelfstandige woning om te zetten in vier onzelfstandige wooneenheden. Het college heeft de omzettingsvergunning in eerste instantie geweigerd bij besluit van 13 september 2018. [wederpartij] heeft bezwaar gemaakt tegen dit besluit en aangevoerd dat het college de wettelijke beslistermijn heeft overschreden en dat de omzettingsvergunning daarom van rechtswege is ontstaan. Bij het besluit van 7 december 2018 heeft het college aan [wederpartij] meegedeeld dat op 29 juli 2018 van rechtswege een omzettingsvergunning is ontstaan. Tegen dat besluit hebben omwonenden bezwaar gemaakt. Het college heeft de bezwaren op grond van de Huisvestingsverordening Nijmegen 2019 gegrond verklaard.

Bij besluit van 8 maart 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen geweigerd aan [wederpartij] een vergunning te verlenen voor het omzetten van de zelfstandige woonruimte aan de [locatie] in Nijmegen in maximaal negen onzelfstandige wooneenheden, te bewonen door maximaal negen personen. [wederpartij] is eigenaar van de woning aan de [locatie] in Nijmegen. Hij heeft bij het college een aanvraag ingediend voor een vergunning voor het omzetten van deze zelfstandige woning in negen onzelfstandige wooneenheden, te bewonen door maximaal negen personen. Het college heeft de aanvraag geweigerd, omdat het verlenen van de vergunning volgens het college zou kunnen leiden tot een onaanvaardbare inbreuk op een geordend woon- en leefmilieu in de omgeving van het pand. De rechtbank heeft het beroep van [wederpartij] gericht tegen het besluit van 17 december 2019 onder verwijzing naar de uitspraak van de rechtbank van 24 januari 2020 gegrond verklaard. In die uitspraak heeft de rechtbank geoordeeld dat artikel 12 van de Huisvestingsverordening Nijmegen 2019 onverbindend is wegens strijd met artikel 2 van de Huisvestingswet 2014.

Bij besluit van 8 oktober 2019 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om afgifte van een document als bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000, waaruit rechtmatig verblijf als gemeenschapsonderdaan blijkt, afgewezen. De Afdeling staat voor de vraag of zij ook bij een verkorte motivering, op grond van artikel 267, derde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelezen in het licht van artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, verplicht is te motiveren waarom zij geen prejudiciële vragen aan het Hof stelt. De Afdeling meent dat het verkort motiveren voldoet aan de motiveringseisen van het Unierecht en aan de vereisten voor een eerlijk proces zoals deze voortvloeien uit het EVRM. In deze zaak heeft [appellant] een beroep gedaan op Unierecht en zowel de rechtbank als de Afdeling verzocht daarover prejudiciële vragen te stellen. De Afdeling is van oordeel dat sprake is van een “acte éclairé” en wil in deze zaak een verkort gemotiveerde uitspraak doen op het hoger beroep van [de vreemdeling] (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). [appellant] maakt daar bezwaar tegen onder verwijzing naar het arrest Consorzio.

Bij besluit van 1 april 2019 heeft de SVB een verzoek op grond van artikel 17 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming van [appellant sub 1] voor zijn dochter afgewezen. Het verzoek houdt in het startbericht, waarmee de SVB gegevens van de dochter van [appellant sub 1] aan de Belastingdienst/Toeslagen heeft verstrekt, te verwijderen. De dochter van [appellant sub 1] is geboren in 2016. Op 19 januari 2016 heeft de SVB haar persoonsgegevens aan de Belastingdienst/Toeslagen verstrekt, met een zogenoemd startbericht. Een startbericht is een digitale melding waarin staat dat voor een kind vanaf een bepaalde datum recht op kinderbijslag bestaat. In het startbericht staan de burgerservicenummers van het kind en de ouders, en de geboortedatum en het woonland van het kind. Op basis van het startbericht beoordeelt de Belastingdienst/Toeslagen of er een recht op kindgebonden budget bestaat. [appellant sub 1] heeft de SVB verzocht het startbericht over zijn dochter te verwijderen. In beroep heeft hij de rechtbank verzocht de SVB te veroordelen tot vergoeding van de schade die is geleden door het verstrekken van het startbericht aan de Belastingdienst/Toeslagen.

Bij besluit van 26 februari 2019 heeft het college een omgevingsvergunning verleend aan [appellante sub 1] voor het realiseren van een appartementencomplex met parkeergarage op het adres Bogardeind 12-70 en Laarstraat 1P in Geldrop. Het gaat om een gebouw met vier bouwlagen en een plat dak met dakkappellen. De maximale bouwhoogte van het gebouw is 15 m. Om dit gebouw te realiseren, heeft [appellante sub 1] een omgevingsvergunning aangevraagd die door het college is verleend. Aan de Molenakker staat molen ’t Nupke op een afstand van ongeveer 165 m ten zuidwesten van het beoogde appartementencomplex. De molen is gebouwd in 1843. Om te draaien is de molen volledig afhankelijk van de wind en functioneert hij als werktuig bij een windkracht tussen de 3 en 6 Bft. De molen wordt draaiende gehouden door de molenaars. Een van de molenaars die hoger beroep heeft ingesteld, heeft met de gemeente een beheersovereenkomst sinds 1 januari 2007. De molenaars vrezen dat met het beoogde appartementencomplex de windvang van de molen zal afnemen en dat dit ten koste gaat van de molen als werktuig.

Bij besluit van 26 november 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eindhoven geweigerd aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor het splitsen van de woning aan de [locatie 1] te Eindhoven. [appellant] is eigenaar van het pand aan de [locatie 1] en [locatie 2] (hierna: het perceel) in Eindhoven. [appellant] heeft op 22 juli 2019 een aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning voor het splitsen van de maisonnette aan de [locatie 1] in twee appartementen. Het college heeft de aanvraag afgewezen. Het college is van oordeel dat splitsing in strijd is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan en wil geen omgevingsvergunning voor afwijken daarvan verlenen vanwege strijd met een goede ruimtelijke ordening.

Bij besluit van 17 april 2019 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. De vreemdeling heeft de Turkse nationaliteit. Hij is in Turkije op 11 november 2010 veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf voor het plegen van moorden en mishandelingen. Zijn eerste asielaanvraag is afgewezen op grond van artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag. Die afwijzing is onherroepelijk. De vreemdeling heeft een opvolgende asielaanvraag ingediend. Hieraan heeft hij ten grondslag gelegd dat de veroordeling in Turkije is gebaseerd op bekentenissen die zijn verkregen door martelingen, waaronder seksueel geweld. Er is volgens hem sprake van een oneerlijk proces en artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag is hem daarom ten onrechte tegengeworpen. In de eerste asielprocedure heeft hij niet verklaard dat hij is gemarteld. Ter onderbouwing van zijn standpunt dat hij in die eerste asielprocedure niet kon verklaren over de martelingen, omdat hij zich schaamde, heeft hij een iMMO-rapport van 6 december 2018 overgelegd.

Bij besluit van 19 november 2020 heeft de Autoriteit Persoonsgegevens een verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen de Sociale Verzekeringsbank afgewezen. De dochter van [appellant] is geboren in 2016. Op 19 januari 2016 heeft de SVB haar persoonsgegevens aan de Belastingdienst/Toeslagen verstrekt, met een zogenoemd startbericht. Een startbericht is een digitale melding waarin staat dat voor een kind vanaf een bepaalde datum recht op kinderbijslag bestaat. In het startbericht staan daarnaast de burgerservicenummers van het kind en de ouders, en de geboortedatum en het woonland van het kind. Op basis van het startbericht beoordeelt de Belastingdienst/Toeslagen of er een recht op kindgebonden budget bestaat. [appellant] vindt dat de gegevensverstrekking door de SVB onrechtmatig is en hij heeft daarom verschillende gerechtelijke procedures tegen de SVB gevoerd. [appellant] heeft op 4 januari 2017 een handhavingsverzoek ingediend bij de AP. [appellant] wil dat de AP een inhoudelijk oordeel geeft over de structurele gegevensverstrekking van de SVB aan de Belastingdienst/Toeslagen en dat de AP de SVB gelast die gegevensverstrekking te staken.

Bij besluit van 9 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Losser de volgens het college door [appellant] verbeurde dwangsom van € 50.000,00 ingevorderd. Het college heeft bij besluit van 28 augustus 2018 een omgevingsvergunning verleend voor de bouw van een vrijstaande woning op het perceel [locatie] te Losser . Op 19 november 2019 constateren toezichthouders van de gemeente Losser dat op het perceel bouwwerkzaamheden worden verricht in afwijking van de vergunning. Op diezelfde dag leggen de toezichthouders daarom mondeling een bouwstop op, die het college schriftelijk aan [appellant] bevestigt bij brief van 20 november 2019. In deze brief legt het college [appellant] een last onder dwangsom op van € 1.000,00 per geconstateerde overtreding van de bouwstop met een maximum van € 5.000,00. Op 22 en 26 november 2019 constateert een toezichthouder dat [appellant] de bouwwerkzaamheden op het perceel niet gestaakt heeft. Het college concludeert dat de opgelegde dwangsom van 20 november 2019 niet de beoogde werking heeft. Bij besluit van 27 november 2019 trekt het college de eerder opgelegde last onder dwangsom in.

Bij besluit van 13 september 2021 heeft de staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat aan [appellant] een last onder dwangsom opgelegd om herhaling van de overtreding, inhoudende het aanbrengen van een vloeistofdichte voorziening zonder de vereiste erkenning, te voorkomen. Op grond van artikel 15 van het Besluit bodemkwaliteit is het verboden om een werkzaamheid uit te voeren zonder een daartoe verleende erkenning. Werkzaamheden moeten volgens bepaalde normdocumenten worden uitgevoerd. Voor de aanleg van de werkzaamheid "bodembeschermende voorzieningen" geldt het normdocument "Beoordelingsrichtlijn 7700", zoals opgesteld door de Stichting Infrastructuur Kwaliteitsborging Bodembeheer. De minister van Infrastructuur en Waterstaat kan op aanvraag een erkenning verlenen voor het uitvoeren van werkzaamheden. In maart 2021 heeft [appellant] bij [bedrijf] een vloeistofdichte voorziening aangebracht voor de aanleg van een tankplaats.

Bij besluit van 10 maart 2022 heeft de raad van de gemeente Utrecht het bestemmingsplan "Merwedekanaalzone deelgebied 4, Defensieterrein, 1e Herziening" vastgesteld. Het bestemmingsplan heeft betrekking op het gebied omsloten door de Dr. M.A. Tellegenlaan, de Overste den Oudenlaan, de Kanaalweg en de Koningin Wilhelminalaan. Het maakt het mogelijk om binnen het plangebied te komen tot een verdichting met 350 extra (kleinere) woningen ten opzichte van de 600 woningen die al mogelijk zijn op basis van het bestemmingsplan "Merwedekanaalzone deelgebied 4, Defensieterrein" van 8 februari 2018. Daardoor kunnen er binnen het plangebied in totaal 950 woningen worden gerealiseerd. Daardoor, en doordat andere maatregelen worden getroffen, neemt de verkeersintensiteit volgens de raad door de realisatie van de 350 extra woningen ten opzichte van de 600 woningen niet toe. Urban Interest is eigenaar van winkels en winkelcentra en verhuurt deze. In Utrecht is zij eigenaar van winkelcentrum NOVA aan het Hammarskjöldhof. Urban Interest kan zich niet verenigen met het bestemmingsplan. Zij vreest dat het bestemmingsplan zal leiden tot een verkeerstoename.

Bij besluit van 11 juni 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen Recreatiepark Duinhoeve B.V. afgewezen. [appellant] woont aan de [locatie] in Udenhout, tegenover het recreatiepark. Hij heeft bij het college een verzoek om handhaving ingediend. [appellant] heeft daarbij verzocht om handhavend op te treden tegen het met het bestemmingsplan strijdige gebruik van de gronden. Het college heeft het verzoek om handhavend op te treden afgewezen en het daartegen door [appellant] gemaakte bezwaar voor een groot deel ongegrond verklaard. De rechtbank heeft het beroep van [appellant] gegrond verklaard, het besluit op bezwaar vernietigd en bepaald dat het college een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar moet nemen. Met het besluit van 1 maart 2023 heeft het college uitvoering gegeven aan de uitspraak van de rechtbank.

Bij besluit van 17 oktober 2019 heeft de minister van Justitie en Veiligheid, op grond van artikel 22 en artikel 26 van de Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens, het verzoek van [appellant] om verwijdering van de justitiële gegevens met betrekking tot zijn persoon uit het justitieel documentatiesysteem, afgewezen. Op 4 september 2019 heeft [appellant] de minister verzocht om een hem betreffend justitieel gegeven uit het Justitieel Documentatie Systeem te verwijderen. Het gaat om een strafzaak die in 2004 door het Openbaar Ministerie is geseponeerd. De sepotgrond betrof ‘anders dan strafrechtelijk ingrijpen prevaleert’, sepotcode 20. Als redenen voor de verwijdering van dit justitiële gegeven voert [appellant] aan dat er geen bewijs is dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan het geregistreerde feit. Zijns inziens is daarnaast de wettelijke bewaartermijn verstreken. Als gevolg van de registratie ondervindt hij hinder bij het verkrijgen van een Amerikaans visum. De minister heeft het verzoek afgewezen en de afwijzing in bezwaar gehandhaafd, omdat de gegevens overeenkomen met de door het Openbaar Ministerie aangeleverde gegevens.

Bij besluit van 27 november 2019 heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven aan [appellante] een uitkering van € 20.000,- (letselcategorie 5) uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven toegekend. Op 26 juni 2019 heeft [appellante] bij de CSG een aanvraag ingediend om een uitkering uit het schadefonds. Hij is vanaf 1 september 1977 tot 1 maart 2001 getuige en het slachtoffer geweest van ernstig en langdurig huiselijk geweld door zijn vader en broer. Als gevolg van de mishandelingen heeft hij psychisch en lichamelijk letsel opgelopen. [appellante] is van mening dat hij op basis van letselcategorie 6 een uitkering van € 35.000,- moet ontvangen.

Bij besluit van 2 augustus 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam geweigerd om aan [appellant] omgevingsvergunning te verlenen voor het verbouwen van het bedrijfspand aan de [locatie 1] in Rotterdam tot een woning. [appellant] is eigenaar van het pand aan de [locatie 1]. Dit pand ligt ten opzichte van de woningen aan de weg verder naar achteren, in de richting van het water van de Delftse Schie. Het is vanaf de weg bereikbaar via een doorgang tussen de woningen aan de [locatie 2] en [locatie 3]. Het pand is eerder gebruikt als bedrijfspand. [appellant] wil dit pand verbouwen tot een woning. Het bestemmingsplan "Overschie" (hierna: het bestemmingsplan) staat hier geen woning toe. Daarom heeft [appellant] het college gevraagd om een omgevingsvergunning voor het afwijken van het bestemmingsplan. Het college heeft deze omgevingsvergunning geweigerd omdat een woning hier volgens hem in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. De rechtbank heeft het beroep daartegen van [appellant] ongegrond verklaard. [appellant] is het hier niet mee eens.

Bij besluit van 13 november 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het aan [appellant sub 2] toegekende voorschot kinderopvangtoeslag over 2019 herzien en op nihil gesteld, en € 12.883,00 aan te veel betaalde voorschotten, vermeerderd met € 60,00 rente, teruggevorderd. Op 12 juli 2018 heeft [appellant sub 2] kinderopvangtoeslag aangevraagd met ingang van 1 september 2018. [appellant sub 2] heeft daarbij aangegeven dat zij alleenstaande ouder is. Op 20 december 2018 heeft de Belastingdienst/Toeslagen vernomen dat [appellant sub 2] sinds 9 september 2015 getrouwd was met [persoon]. De Belastingdienst/Toeslagen heeft [persoon] daarom aangemerkt als toeslagpartner van [appellant sub 2]. [persoon] woont sinds 19 december 2018 in Italië. Het huwelijk tussen [appellant sub 2] en [persoon] is ontbonden op 10 juli 2023. De Belastingdienst/Toeslagen heeft uit telefonisch contact op 5 en 8 oktober 2018 met de maatschappelijk begeleider van [appellant sub 2] begrepen dat [persoon] in Italië niet werkt en geen studie of inburgeringscursus volgt. Naar aanleiding van dit telefoongesprek heeft de Belastingdienst/Toeslagen de kinderopvangtoeslag van [appellant sub 2] per 1 januari 2019 stopgezet.

Bij besluit van 19 november 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaanstad aan Weszeena B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het afwijken van de beheersverordening ten behoeve van een appartementencomplex met 27 appartementen en een kantoorruimte op het perceel Westzijde 71 te Zaandam. [appellant sub 2] woont in de bovenwoning aan de [locatie 1] en [appellant sub 1] woont in de woning aan de [locatie 2]. De woningen van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] grenzen aan het perceel. Aan de achterzijde van de woning van [appellant sub 1] is een (kleine) achtertuin gelegen. Het perceel was in gebruik als garagebedrijf met kantoor. In het bouwplan voor het perceel is een appartementencomplex voorzien. Het bouwplan voorziet aan de Westzijde in een drietal aan elkaar gebouwde woongebouwen van drie woonlagen met een zadeldak met een goothoogte van 10 m en een nokhoogte van 15 m. Aan de Klokbaai, dat is de straat die parallel loopt aan de Tuinstraat, zijn ook een achttal aaneengebouwde woongebouwen voorzien met een maximale nokhoogte van de zadeldaken van 14 m en een goothoogte tot ongeveer 10 m.

Bij besluit van 4 december 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Geertruidenberg het verzoek om nadeelcompensatie van [appellant] afgewezen. Op 19 november 2014 heeft het college een verkeersbesluit genomen voor een verkeerskundige knip voor gemotoriseerd verkeer tussen Keizersdijk 14 en Keizersdijk 25 te Raamsdonksveer. Dit besluit is in werking getreden op 24 december 2014 en onherroepelijk geworden na de uitspraak van de Afdeling van 21 december 2016, ECLI:NL:RVS:2016:3356. [appellant] exploiteert snackbar [bedrijf A] aan de [locatie 1] te Raamsdonksveer. De knip is op 15 december 2017 feitelijk gerealiseerd. Daarbij zijn enkele inklapbare paaltjes geplaatst op twee plaatsen in de Keizersdijk, ter hoogte van de huisnummers 14 en 25. Hierdoor is de Keizersdijk niet langer een doorgaande route.

Bij besluit van 10 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg aan [appellante] een omgevingsvergunning verleend voor het gedeeltelijk vervangen van de dakkapel aan [locatie 1] in Tilburg. [appellante] is eigenaar van het pand aan [locatie 1] en [locatie 2] en heeft een aanvraag ingediend voor het gedeeltelijk vervangen van een dakkapel aan de achterzijde van het pand. De dakkapel voldoet niet aan de vereisten voor vergunningvrij bouwen en is zonder omgevingsvergunning al geplaatst. Het college heeft de aanvraag voor de omgevingsvergunning in eerste instantie ingewilligd. [partij] heeft daartegen bezwaar gemaakt. Hij woont aan [locatie 3], op het perceel dat aan de achterzijde grenst aan een brandgang waar ook het perceel van [appellante] aan grenst. Hij klaagt over inbreuk op zijn privacy, de grootte van de dakkapel en dat de dakkapel wordt gebruikt om het gedeelte van de woning dat wordt verhuurd, aantrekkelijker te maken voor verhuur, terwijl dit niet is toegestaan. Het college heeft vervolgens de aanvraag in bezwaar alsnog afgewezen, omdat de dakkapel in strijd met het bestemmingsplan is.

Bij besluit van 11 november 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Borsele aan Abound een last onder dwangsom opgelegd om het gebruik van recreatiewoningen voor de huisvesting van arbeidsmigranten op recreatiepark Stelleplas te beëindigen en beëindigd te houden. Abound is verhuurder van een aantal chalets op het recreatiepark Stelleplas. Tijdens verschillende controles hebben toezichthouders geconstateerd dat er arbeidsmigranten in een van de chalets verbleven en dat zij in de buurt werkzaam waren. Abound heeft de conclusie die volgt uit deze controles niet betwist. Naar aanleiding van de controles heeft het college een last onder dwangsom opgelegd, omdat Abound in strijd heeft gehandeld met de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht door ter plaatse werknemers of arbeidsmigranten te huisvesten. Abound is gelast om deze overtreding binnen drie maanden te beëindigen en beëindigd te houden. Het college heeft zich op standpunt gesteld dat bij het huisvesten van de werknemers of arbeidsmigranten in de chalets geen sprake is van recreatief gebruik. Hun gebruik is alleen gerelateerd aan het werk dat zij verrichten.

Bij besluit van 8 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag het besluit van 16 oktober 2020 ingetrokken en aan [appellante] een urgentieverklaring verleend voor een éénmalig bemiddelingsaanbod. Het college heeft eerder bij het besluit van 16 oktober 2020 aan [appellante] een urgentieverklaring verleend naar aanleiding van het GGD-advies van 15 juni 2020. Op basis van dit advies heeft het college als zoekprofiel vastgesteld een woning op de benedenverdieping of een flat met een lift, die goed te isoleren is. De urgentieverklaring is op grond van artikel 4:8, vijfde lid van de Huisvestingsverordening Den Haag 2019 toegewezen voor een éénmalig bemiddelingsaanbod, wat inhoudt dat [appellante] eenmalig een passende woning krijgt aangeboden. Het audiologisch rapport was voor het college aanleiding om het besluit van 16 oktober 2020 in te trekken en een nieuw besluit te nemen. Met het besluit van 8 april 2021 is aan [appellante] opnieuw een urgentieverklaring verleend voor een éénmalig bemiddelingsaanbod maar met een aangepast zoekprofiel, waarin de volgende voorwaarden zijn opgenomen over de geluidseisen en bereikbaarheid:

Bij besluit van 8 oktober 2020 heeft het college geweigerd aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor een reeds geplaatste schutting op het adres [locatie] te Bergen. [appellant] is eigenaar van de woning op het perceel en heeft na de verbouwing van de woning aan de zij- en achterkant van het perceel een schutting van 2 m hoog geplaatst. Nadien heeft hij bij het college een aanvraag ingediend ter legalisering van de schutting. De schutting is geplaatst op gronden waarop ingevolge het bestemmingsplan "Bergen Beschermd Dorpsgezicht" de bestemmingen "Groen", "Tuin", "Waarde Cultuurhistorie" en "Waarde Archeologie" rust. Voorts rust op een deel van de gronden waar de erfafscheiding wordt gerealiseerd ingevolge het bestemmingsplan "Bergen Dorpskern Zuid" de bestemming "Verkeer". De schutting is in strijd is met de ingevolge het bestemmingsplan "Bergen Centrum-Beschermd dorpsgezicht" op het perceel rustende bestemming "Groen" en met de ingevolge het bestemmingsplan "Bergen Dorpskern Zuid" op het perceel rustende bestemming "Verkeer".

Bij besluit van 21 februari 2022 heeft de burgemeester de aanvraag van [appellante] om een exploitatievergunning afgewezen. Op 28 juni 2021 heeft [appellante] een exploitatievergunning aangevraagd voor niet-alcoholverstrekkende horeca. In de aanvraag is vermeld dat het bedrijf al jaren op die locatie haar onderneming voert. De aanvraag is ondertekend door de twee vennoten [vennoot A] en [vennoot B]. Naar aanleiding van de vergunningaanvraag heeft de burgemeester een advies gevraagd aan het Landelijk Bureau Bibob. De burgemeester heeft bij besluit van 21 februari 2022 de aanvraag afgewezen. De afwijzing is gebaseerd op de conclusies uit het advies van het LBB. De burgemeester heeft zich ervan vergewist dat het onderzoek van het LBB op zorgvuldige wijze heeft plaatsgevonden. In het besluit heeft de burgemeester groot gewicht toegekend aan de mate van gevaar en ernst van de strafbare feiten.

Bij besluit van 3 juni 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zoetermeer de aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellant] woont met zijn vrouw en vier kinderen in Drenthe. In de aanvraag heeft hij toegelicht dat zijn dochter vanwege medische behandelingen regelmatig in het Erasmus ziekenhuis in Rotterdam verblijft. Het gezin moet daarom op en neer naar Rotterdam reizen en daar gedurende het ziekenhuisverblijf verblijven. Dit is tijdrovend, kostbaar en belastend voor het gezin. [appellant] heeft daarom een urgentieverklaring aangevraagd voor een woning in de gemeente Zoetermeer om dichterbij het ziekenhuis te wonen en omdat in Zoetermeer ook veel bekenden van [appellant] wonen. In reactie op het bezwaar van [appellant] dat hij niet wist dat hij eerst zelf op woningen moest reageren en hij hierbij gehinderd werd door taalproblemen, heeft het college zich op het standpunt gesteld dat het op de weg van [appellant] lag om zich te laten informeren over de geldende regels en zo nodig hulp en bijstand in te schakelen en dat hij wel een keer heeft gereageerd op een woning, zodat niet is gebleken dat dit onmogelijk voor hem was.

Bij besluit van 19 augustus 2019 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid het Nederlanderschap van [appellante] ingetrokken. [appellante] heeft bij Koninklijk Besluit van 3 april 2014 de Nederlandse nationaliteit verkregen, onder de voorwaarde dat zij afstand doet van haar Azerbeidzjaanse nationaliteit. De staatssecretaris heeft het Nederlanderschap van [appellante] op 19 augustus 2019 ingetrokken krachtens artikel 15, eerste lid, aanhef en onder d, van de Rijkswet op het Nederlanderschap, omdat zij niet al het mogelijke heeft gedaan om de Azerbeidzjaanse nationaliteit te verliezen als bedoeld in artikel 9, eerste lid, aanhef en onder b, van de RWN. [appellante] betoogt dat de uitspraak van de rechtbank in strijd is met artikel 6 van het EVRM, omdat de rechtbank in strijd met het beginsel van hoor en wederhoor heeft gehandeld. [appellante] voert aan dat zij de rechtbank heeft laten weten dat zij niet op de zitting zou verschijnen. Volgens [appellante] heeft de staatssecretaris tijdens de zitting nieuwe standpunten ingenomen. Ook heeft hij volgens [appellante] beroepsgronden bestreden waarin hij eerder had berust. De rechtbank had haar na de zitting de gelegenheid moeten geven om daarop te reageren, aldus [appellante].

Bij besluit van 19 september 2022 heeft de raad van de gemeente Zwolle het bestemmingsplan "Diezerpoort, Schuttevaerkade" vastgesteld. Bij besluit van 28 september 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zwolle aan Slokker Vastgoed B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van 110 appartementen, een beperkte commerciële ruimte, fietsenstallingen en een parkeerkelder. Het bestemmingsplan en de omgevingsvergunning maken de herontwikkeling van een voormalig kantoorgebouw mogelijk door middel van sloop en nieuwbouw. Op het dak van de parkeergarage wordt een openbaar toegankelijke daktuin aangelegd. [appellanten] wonen in de omgeving van het plangebied, aan de [locatie]. Zij vrezen voor een aantasting van hun woon- en leefklimaat, onder meer door het verlies van zonlicht op hun woning, een te hoge parkeerdruk en aantasting van hun privacy. Volgens [appellanten] zijn hun belangen niet op de juiste manier meegewogen.

Bij besluit van 13 november 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaanstad aan [appellant] een omgevingsvergunning verleend voor de bouw van een dakkapel aan de achterzijde van de woning aan de [locatie] te Krommenie. Het geschil beperkt zich tot de vraag of de aangevraagde dakkapel in overeenstemming is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Krommenie" of dat voor de dakkapel, zoals het college stelt, een omgevingsvergunning voor het afwijken van het bestemmingsplan, als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht bestemmingsplan, nodig is, met de daarbij behorende leges. Op het perceel rust ingevolge het bestemmingsplan de bestemming "Wonen". [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de aangevraagde dakkapel een bijbehorend bouwwerk als bedoeld in de planregels is en dat de aanvraag getoetst dient te worden aan artikel 23.2.2 van de planregels. [appellant] wijst er op dat de dakkapel voldoet aan de definitie van dakkapel en ondergeschikte bouwdelen in de planregels.

Bij besluit van 28 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam geweigerd aan [appellante] een omgevingsvergunning te verlenen voor het realiseren van een aanbouw in de tuin van haar woning op het perceel [locatie A] in Amsterdam.[appellante] is eigenaar van het perceel [locatie A] in Amsterdam, waarop ook haar woning staat. Op 13 december 2020 heeft [appellante] een aanvraag ingediend om een omgevingsvergunning voor het realiseren van een aanbouw in de tuin van haar woning. De aanbouw is in 2021 gerealiseerd. Volgens het college is de aanvraag in strijd met artikel 19.2, eerste lid, van dat plan, omdat er 2 m buiten het bouwvlak wordt gebouwd. Verder kan volgens het college hier geen toepassing worden gegeven aan de zogeheten binnenplanse afwijkingsbevoegdheid De rechtbank heeft, kort weergegeven, geoordeeld dat het college de gevraagde vergunning op goede gronden heeft geweigerd wegens strijd met het plan en de Beleidsregels.

Bij besluit van 17 november 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid het verzoek van [appellant] om hem het Nederlanderschap te verlenen afgewezen. [appellant] stelt afkomstig te zijn uit Angola en geboren te zijn op [geboortedatum] 1985. Hij is sinds 2001 in Nederland. De staatssecretaris heeft hem bij besluit van 17 oktober 2001 een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd verleend. [appellant] is met ingang van 12 april 2013 in het bezit gesteld van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd voor verblijf als familie- of gezinslid bij zijn partner. [appellant] heeft op 7 mei 2020 het verzoek ingediend. Ter onderbouwing van zijn identiteit en nationaliteit heeft hij een geboorteakte overgelegd. Daarnaast heeft hij een kopie van een Angolees paspoort overgelegd dat is afgegeven op 22 juli 2010 en geldig was tot 22 juli 2015. De staatssecretaris heeft het verzoek afgewezen, omdat hij twijfelt aan de identiteit en nationaliteit van [appellant].

Bij besluit van 19 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag de aanvraag van [appellante] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellante] heeft op 6 januari 2021 een aanvraag voor een urgentieverklaring gedaan bij het college omdat hij geen vaste woon- of verblijfplaats heeft. [appellante] is gediagnostiseerd met een chronische depressie en PTSS, en hij stelt dat het ontbreken van rust en stabiliteit ervoor zorgt dat hij psychisch hard achteruit gaat. Verder stelt [appellante] dat hij al drie jaar de feitelijke zorg heeft voor zijn minderjarige zoon, die inmiddels 16 jaar is. Op de zitting heeft [appellante] de noodzaak toegelicht van een zelfstandige woning voor hem en zijn zoon. Hij heeft daarbij onder meer verwezen naar verslag van de gedragswetenschapper a.i. Forensische Jeugd bij E 25 Zorg en Welzijn van 31 augustus 2023. Het college heeft de aanvraag afgewezen op grond van de algemene weigeringsgronden van artikel 4:5, aanhef en onder b, c, m en n, van de Huisvestingsverordening Den Haag 2019. Volgens het college is er geen sprake van een urgent huisvestingsprobleem.

Bij besluit van 9 november 2022 (hierna: het bestreden besluit) heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam onder meer de locatie ter hoogte van de [locatie 1] (hierna: aangewezen locatie) aangewezen voor het plaatsen van afvalcontainers. Bij het bestreden besluit is onder meer de locatie ter hoogte van de [locatie 1] aangewezen voor de plaatsing van twee ondergrondse restafvalcontainers, een afvalcontainer voor oud papier en karton en een afvalcontainer voor groente-, fruit- en tuinafval. In het bestreden besluit wordt deze locatie aangeduid als 1079PB-23. Hiertegen is beroep ingesteld door [appellant], [gemachtigde 1] en [gemachtigde 2]. [appellant] en anderen zijn het niet eens met de aangewezen locatie. [appellant] woont aan [locatie 2], op de derde verdieping. De aangewezen locatie ligt nabij het balkon van zijn woning. [partij 1] woont aan [locatie 3], op de eerste verdieping. De aangewezen locatie ligt een aantal meter voor het balkon van zijn woning. [partij 2] woont twee appartementenrijen ten oosten van [partij 1] en [appellant], nabij de aangewezen locatie.

Bij besluit van 9 november 2022 heeft het college onder meer de locatie ter hoogte van de Zuidelijke Wandelweg 43 aangewezen voor het plaatsen van afvalcontainers. Bij het bestreden besluit is onder meer de locatie ter hoogte van de Zuidelijke Wandelweg 43 aangewezen voor de plaatsing van drie ondergrondse restafvalcontainers, één ondergrondse afvalcontainer voor de inzameling van oud papier en karton, één ondergrondse afvalcontainer voor de inzameling van glas, één bovengrondse afvalcontainer voor de inzameling van textiel en één bovengrondse afvalcontainer voor de inzameling van groente-, fruit- en tuinafval. De VvE behartigt de belangen van de eigenaren van de woningen die deel uitmaken van het appartementencomplex dat ligt aan de Zuidelijke Wandelweg nabij de aangewezen locatie. De VvE is het niet eens met de plaatsing van de afvalcontainers voor de inzameling van oud papier en karton, glas, textiel en gft op de aangewezen locatie en heeft daarom beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

Bij besluit van 22 september 2022 heeft de raad van de gemeente Alphen aan den Rijn besloten om het bestemmingsplan "Herbestemmen sierteelt binnen de contour 2021" gewijzigd vast te stellen, in die zin dat de vaststelling geen betrekking heeft op het perceel Burgemeester Smitweg tussen [nummer] en [nummer] in Hazerswoude-Dorp. Op 17 augustus 2021 heeft de stichting namens onder anderen [appellant A] en [appellant B] een aanvraag ingediend om een bestemmingsplan vast te stellen dat voorziet in een compensatiewoning op het perceel en een aantal andere ontwikkelingen. [appellant A] is samen met haar broer en twee zussen ieder voor één vierde gedeelte eigenaar van het perceel. Het perceel behoorde voorheen bij de daar tegenover, aan de noordzijde van de weg liggende boomkwekerij van hun ouders, de [firma], aan de [locatie]. [appellant A] en haar partner [appellant B] kunnen zich niet verenigen met het besluit van de raad, waarbij is geweigerd het bestemmingsplan vast te stellen voor zover het betrekking heeft op het perceel, waardoor zij op dit perceel geen nieuwe woning kunnen realiseren. Zij hebben daarom beroep ingesteld tegen dit besluit.