De Afdeling bestuursrechtspraak toetst of de overheid het recht goed heeft toegepast bij het nemen van een besluit. In dit onderdeel vindt u alle uitspraken die de Raad van State op zijn website publiceert. Meer informatie over de taak van de Afdeling bestuursrechtspraak vindt u in de rubriek Bestuursrechtspraak.
Toon overzicht van de actuele uitspraken:
Bij besluit van 1 juli 1999 heeft de Minister van Justitie (hierna: de Minister) besloten appellant geen vergunning te verlenen voor het instandhouden van een particulier beveiligingsbedrijf en hem geen toestemming te verlenen om met de leiding daarvan te mogen worden belast.
Bij besluit van 12 september 2001 hebben verweerders vastgesteld de "Partiële herziening inzake Kernhem-Ede", een partiële herziening van het Streekplan Gelderland 1996.
Bij besluit van 14 december 2000, kenmerk A52/0440 MD 2000, hebben verweerders aan appellante een last onder dwangsom als bedoeld in artikel 5:32, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht opgelegd. De dwangsom is vastgesteld op ƒ 2.500,00 (€ 1.134,45) per keer dat de voorschriften 3, 4 en 6 van de bij besluit van 24 juli 2000 gestelde nadere eisen worden overtreden. Het maximum waarboven geen dwangsom meer wordt verbeurd is vastgesteld op ƒ 25.000,00 (€ 11.344,50). Dit besluit is aangehecht.
Bij besluit van 25 september 2001, kenmerk MV00-07, hebben verweerders krachtens de Wet milieubeheer aan de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid "[vergunninghouder]" een vergunning verleend voor het oprichten en in werking hebben van een inrichting voor het stallen en ontsmetten van veewagens, het tijdelijk opvangen van kleine aantallen vee en een KI-station gelegen aan de [locatie] te [plaats], kadastraal bekend gemeente Buren, sectie […], nummer […]. Dit aangehechte besluit is op 11 oktober 2001 ter inzage gelegd.
Bij besluit van 8 maart 2002, bekendgemaakt op 15 maart 2002, heeft verweerder de aanduiding 'Stadspartij Leiden' geschrapt uit het register, bedoeld in artikel G 3 van de Kieswet.
Bij besluit van 12 november 1999, kenmerk 99-6675, heeft verweerder aan burgemeester en wethouders van Neerijnen een vergunning krachtens de Wet verontreiniging oppervlaktewateren milieubeheer verleend voor incidentele lozingen, afkomstig van de riolering van de woonkern Tuil, op het oppervlaktewater. Het besluit is op 25 november 1999 ter inzage gelegd.
Bij besluit van 18 maart 1996, kenmerk MB/96/060438/A hebben verweerders bepaald dat door appellante dwangsommen als bedoeld in artikel 18.9 van de Wet milieubeheer worden verbeurd bij overtreding van artikel 8.1, eerste lid, onder b, van de Wet milieubeheer en bij overtreding van nader genoemde voorschriften die zijn verbonden aan de door verweerders krachtens de Afvalstoffenwet respectievelijk de Wet milieubeheer verleende vergunningen voor haar inrichting aan de [locatie] te [plaats].
Bij besluit van 18 april 2000, kenmerk CC 8358, hebben verweerders afwijzend beslist op het verzoek van appellante om krachtens artikel 8.24 van de Wet milieubeheer de definitie van het begrip “stof” en de normering voor de uitstoot van stof zoals opgenomen in de voorschriften I.1 en I.2 verbonden aan de krachtens de Wet milieubeheer op 16 mei 1995 verleende vergunning voor een inrichting voor het opslaan en het be- en verwerken van gevaarlijke en niet-gevaarlijke afvalstoffen gelegen op het perceel St. Antoniusstraat 15 te Panheel, te wijzigen. Dit aangehechte besluit is op 4 mei 2000 ter inzage gelegd.
Bij besluit van 28 oktober 1999 heeft de gemeenteraad van Weert vastgesteld het bestemmingsplan "Bestemmingsplan NRP-gebied".Het besluit van de gemeenteraad is aan deze uitspraak gehecht.
Bij besluit van 8 februari 2000, kenmerk 2000/5121W, hebben verweerders het verzoek van appellant om schadevergoeding op grond van artikel 15.21 juncto artikel 15.20 van de Wet Milieubeheer afgewezen.
