De Afdeling bestuursrechtspraak toetst of de overheid het recht goed heeft toegepast bij het nemen van een besluit. In dit onderdeel vindt u alle uitspraken die de Raad van State op zijn website publiceert. Meer informatie over de taak van de Afdeling bestuursrechtspraak vindt u in de rubriek Bestuursrechtspraak.
Toon overzicht van de actuele uitspraken:
Bij besluit van 8 december 2024 heeft de minister van Asiel en Migratie de vreemdeling een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd. Bij uitspraak van 14 januari 2025 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep, voor zover gericht tegen de tenuitvoerlegging van de maatregel, gegrond verklaard en voor het overige ongegrond en de minister opgedragen de vreemdeling schadeloos te stellen. Tegen deze uitspraak heeft de minister hoger beroep ingesteld.
Bij besluit van 2 januari 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie de vreemdeling een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd. Bij uitspraak van 24 januari 2025 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep, voor zover gericht tegen de tenuitvoerlegging van de maatregel, gegrond verklaard en voor het overige ongegrond en de minister opgedragen de vreemdeling schadeloos te stellen.
Bij besluit van 15 januari 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie de vreemdeling in bewaring gesteld.
Bij besluit van 15 september 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid vastgesteld dat de vreemdeling geen verblijfsrecht als gemeenschapsonderdaan in Nederland meer heeft en haar ongewenst verklaard. Bij besluit van 20 december 2022 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar opnieuw ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 15 januari 2025 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de minister een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar neemt met inachtneming van de uitspraak.
Bij besluit van 28 januari 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie de vreemdeling in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 13 februari 2025 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. J.P. van Mulken, advocaat in Nuth, hoger beroep ingesteld.
Bij besluit van 28 januari 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie de vreemdeling in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 18 februari 2025 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. D. Matadien, advocaat in Rotterdam, hoger beroep ingesteld.
Bij besluit van 7 februari 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie de vreemdeling in bewaring gesteld.
Bij besluiten van 27 januari 2025 heeft de minister de vreemdeling de toegang tot Nederland geweigerd en hem een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd. Bij uitspraak van 20 februari 2025 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Bij besluit van 11 februari 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie de vreemdeling in bewaring gesteld.
Bij besluit van 31 augustus 2022 heeft de bewaarder een verzoek van [wederpartij] om herstel op grond van artikel 7t van de Kadasterwet, afgewezen. [wederpartij] is eigenaar van perceel STRIJP sectie C nummer 5757. In 2016 zijn een deel van de grenzen van het perceel aangewezen. Hierbij waren zowel de projectontwikkelaar die het perceel heeft geleverd, als [wederpartij] niet aanwezig. In 2018 is de kadastrale noordoostgrens van het perceel ingemeten. In 2019 zijn de grens en de grootte van het perceel definitief vastgesteld. [wederpartij] heeft bezwaar gemaakt. Dit bezwaar is in eerste instantie ongegrond verklaard. Nadien heeft [wederpartij] een verzoek tot herstel van gegevens, als bedoeld in artikel 7t van de Kadasterwet, ingediend. Het daartegen door [wederpartij] gemaakte bezwaar heeft de bewaarder ongegrond verklaard. Daarna heeft de bewaarder het bezwaar uit 2019 tegen de inmeting opnieuw behandeld. Daarbij is gebleken dat destijds door partijen het midden van het raster, met aan weerzijden een beukenhaag, als grens is aangewezen. Deze grens is evenwel niet als kadastrale grens ingemeten.
