Uitspraken

Bij brief van 5 april 2023 heeft [wederpartij] beroep ingesteld tegen het niet tijdig bekendmaken van de volgens hem van rechtswege verleende omgevingsvergunning voor het legaliseren van de walbeschoeiing op het perceel aan de [locatie] in Warten. [wederpartij] exploiteert de jachtwerf [bedrijf] op het adres [locatie] in Warten. In de brief van 10 juni 2022 heeft het college aan [wederpartij] medegedeeld dat het voornemens is om aan hem een last onder dwangsom op te leggen, omdat hij op de jachtwerf activiteiten heeft uitgevoerd zonder een daarvoor vereiste omgevingsvergunning. Op 15 juli 2022 heeft [wederpartij] een omgevingsvergunning aangevraagd ter legalisatie van een deel van de activiteiten. Uit het aanvraagformulier blijkt dat de vergunning is aangevraagd voor de activiteit "bouwen", namelijk het bouwen van een walbeschoeiing. [wederpartij] heeft geen omgevingsvergunning aangevraagd voor de activiteit "aanleggen". Dat betekent dat in de (hoger)beroepsprocedure over de vergunningaanvraag de aanlegactiviteit niet aan de orde kan zijn.

Bij besluit van 27 juli 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Westland door [appellant sub 1] ingediende verzoek om handhavend op te treden tegen onder meer rookoverlast door het gebruik van houtkachels op het adres [locatie 1] in Maasdijk afgewezen. Naar aanleiding van het handhavingsverzoek van [appellant sub 1] met betrekking tot het gebruik van houtkachels, en zijn tegen de afwijzing van dat verzoek gemaakte bezwaar, hebben toezichthouders in de periode van 25 juli 2018 tot en met 1 februari 2019 vijf controles uitgevoerd op het perceel [locatie 1]. Deze controles vonden hoofdzakelijk plaats doordeweeks overdag. Daarbij is geen rekening gehouden met het feit dat door [appellant sub 1] is aangegeven dat de geuroverlast met name wordt waargenomen aan het eind van de werkdag en in het weekeinde. De Afdeling ziet geen grond om aan de juistheid van die mededeling van [appellant sub 1] te twijfelen, mede omdat dit niet door andere partijen is betwist. Bij geen van de controles is geconstateerd dat de kachels waar [appellant sub 1] van stelt hinder te ondervinden, in gebruik waren.

In het besluit van 11 augustus 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bergeijk geweigerd handhavend op te treden tegen Veco Industriële Lakspuiterij B.V.. Veco exploiteert een lakspuiterij op het bedrijventerrein Leemskuilen in Westerhoven. In de lakspuiterij worden coatings op metalen, aluminium, hout, kunststoffen en interieuronderdelen aangebracht. Dit gebeurt in speciale spuitcabines waarbij de lucht wordt afgezogen en door een waterscherm/demister pakket wordt geleid. Vervolgens wordt de lucht naar buiten geëmitteerd. [appellant] en anderen wonen in de omgeving van het bedrijventerrein. Volgens hen overschrijdt Veco de emissiegrenswaarde voor totaal organisch koolstof van 100 mg-C/Nm3 die in tabel 2.28a van het Activiteitenbesluit is opgenomen en die Veco op grond van artikel 2.29, eerste lid, aanhef en onder a, van het Activiteitenbesluit in acht moet nemen. Zij hebben het college daarom verzocht om handhavend op te treden tegen Veco. Het college heeft dat verzoek afgewezen.

Bij besluit van 24 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Heiloo het bestemmingsplan "Runxputteweg tussen 24 en 26" vastgesteld. Het plan voorziet in een vrijstaande woning op een nu onbebouwd perceel tussen Runxputteweg 24 en 26 in Heiloo. De gronden krijgen op basis van het plan de bestemming "Wonen", met daarbinnen een bouwvlak, en de bestemming "Tuin". Het plangebied ligt binnen de bebouwde kom, ten oosten van de Runxputteweg en tussen de dorpskernen Heiloo en Limmen. Het plangebied wordt omringd door vrijstaande bebouwing met verschillende functies, waaronder woon- en bedrijfsfuncties. [appellant A] is eigenaar van de eenmanszaak "[bedrijf]" aan de [locatie], een recreatieve paardenhouderij en ponyclub voor jongeren, waar paardrijlessen worden gegeven en paarden worden getraind voor de harddraverij. [appellant B] is eigenaar van de dierenkliniek aan de [locatie 2].

Stichting Huifbedrijden Walcheren heeft op 21 juli 2022 een aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning voor het bouwen van een opstapstation op het perceel ten behoeve van huifbedrijden. Bij brief van 28 juni 2023 heeft Stichting Huifbedrijden Walcheren het college van burgemeester en wethouders van Veere in gebreke gesteld vanwege het uitblijven van een besluit op de aanvraag. Op 4 augustus 2023 heeft Stichting Huifbedrijden Walcheren wegens niet tijdig beslissen op de aanvraag beroep ingesteld en hierbij de rechtbank verzocht om de hoogte van de dwangsom vast te stellen. Tijdens de beroepsprocedure bij de rechtbank heeft het college alsnog beslist op de aanvraag en bij besluit van 21 december 2023 de omgevingsvergunning verleend. De rechtbank heeft in de uitspraak van 8 juli 2024 overwogen dat de Stichting Huifbedrijden Walcheren nog procesbelang heeft, onder meer omdat zij heeft verzocht om een dwangsom wegens niet tijdig beslissen.

Bij besluit van 14 december 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Best [appellant] een last onder dwangsom opgelegd vanwege het zonder omgevingsvergunning en in strijd met het bestemmingsplan bouwen van een keet en een klein bijgebouw. [appellant] is eigenaar van het perceel aan de [locatie] bekend gemeente Best, sectie L, nummer 12. Een toezichthouder van de gemeente Best heeft op 30 mei 2022 en 6 december 2022 controles uitgevoerd. Tijdens deze controles is een aantal overtredingen geconstateerd, namelijk dat diverse materialen waren gestookt, een keet met aangebouwde overkapping was gebouwd en een klein bijgebouw was gebouwd in strijd met het bestemmingsplan en dat die bouwactiviteiten zijn uitgevoerd zonder omgevingsvergunning. Het college is vervolgens overgegaan tot handhavend optreden en heeft een last onder dwangsom opgelegd om de overtredingen te (laten) beëindigen en beëindigd te (laten) houden. Dit kan gedaan worden door het (laten) verwijderen en verwijderd te (laten) houden van de keet en het kleine bijgebouw van het perceel.

Bij besluit van 13 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg het verzoek van [appellante] om brondocumenten in de basisregistratie personen (brp) te registreren, afgewezen. [appellante] is geboren in Burundi en is daarvandaan gevlucht. In de brp zijn haar persoonsgegevens geregistreerd op basis van een verklaring onder ede, opgemaakt op 26 mei 2010 in Deventer. De verklaring is opgemaakt ten behoeve van haar eerste inschrijving in de brp. Op 16 augustus 2019 heeft [appellante] het college verzocht om haar Burundese geboorteakte van 28 september 2017, met nr. 115/8, en paspoort van 5 juli 2019 als brondocumenten in de brp te registreren. Dit is nodig om het Nederlanderschap te kunnen aanvragen. [appellante] heeft ook aanvullende documenten aan het college overgelegd. Bureau Documenten heeft in de Verklaring van onderzoek van 17 december 2019 geconcludeerd dat de geboorteakte met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid echt is, maar dat niet kan worden vastgesteld of het document inhoudelijk juist is. Verder heeft Bureau Documenten op 16 april 2020 de Burundese identiteitskaart van [appellante] van 2 juli 2019, waarmee het paspoort is verkregen, met absolute zekerheid als vals beoordeeld. Het paspoort is daarom frauduleus verkregen.

Bij besluit van 10 maart 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van West Betuwe het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het gestelde gebruik van het perceel [locatie A] in Est als veehouderij, afgewezen. [appellant] woont aan de [locatie B] in Est. [partij] woont schuin tegenover hem, aan de [locatie C]. Hij heeft rond zijn woning ongeveer 7 ha weidegrond. Ten tijde van de besluiten van het college hield [partij] op zijn gronden ongeveer 35 schapen en een aantal paarden. [appellant] heeft het college verzocht om handhavend op te treden tegen het exploiteren van een veehouderij aan de [locatie C]. Naar aanleiding hiervan heeft een toezichthouder van de gemeente op 14 september 2022 een controle uitgevoerd en geen overtredingen geconstateerd. Bij het besluit van 10 maart 2023 heeft het college het handhavingsverzoek afgewezen.Naar aanleiding van het bezwaar van [appellant] heeft het college bij het besluit van 10 mei 2024 alsnog aan [partij] een last onder dwangsom opgelegd.

Bij besluit van 23 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijkerk geweigerd handhavend op te treden tegen de detailhandelsactiviteiten op het perceel [locatie] te Nijkerk. [appellant] exploiteert een winkel in houten bouw- en tuinmaterialen. [partij] exploiteert in Nijkerk een houthandel en houtzagerij. Daarnaast verkoopt [partij] onder andere (haard)hout, houten tuinmeubelen en overige producten zoals hout, plaatmateriaal, beits, ramen en deuren, dakbedekking, funderingspoeren en bevestigingsmaterialen. Volgens [appellant] is de verkoop van voormelde producten door [partij] in strijd met het bestemmingsplan "[locatie] te Nijkerk", omdat dit zelfstandige detailhandel betreft en volgens het bestemmingsplan alleen detailhandel als onzelfstandig en ondergeschikt onderdeel van de onderneming is toegestaan en niet meer mag bedragen dan 50 m2. [appellant] heeft het college daarom verzocht handhavend op te treden.

Bij besluit van 19 december 2024 heeft de raad van de gemeente Breda het bestemmingsplan "Buitengebied Noord, [locatie 1]" vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet erin een voormalige bedrijfslocatie aan de [locatie 1] in Breda om te zetten in een woonlocatie. Hierbij wordt het mogelijk de op locatie aanwezige Vlaamse schuur te veranderen in een woning, waarmee er naast de bestaande boerderijwoning een tweede woning op de locatie komt. Daarnaast voorziet het plan in de mogelijkheid om maximaal 200 m² aan bijgebouwen in gebruik te nemen voor een praktijk voor emotioneel lichaamswerk, therapie en coaching (therapiepraktijk). [appellant] woont aan de [locatie 2] en heeft daar een agrarisch bedrijf. Hij heeft een melkveehouderij, teelt groenten en produceert windenergie. Hij is het niet eens met het bestemmingsplan omdat hij vreest dat er door mogelijke nieuwe omwonenden overlast zal worden ervaren van de activiteiten van zijn bedrijf, waardoor hij zijn werkzaamheden niet meer ongehinderd kan uitvoeren.