Uitspraak 202500023/1/R1
- ECLI
- ECLI:NL:RVS:2026:6820
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Inhoudsindicatie
- [appellant] heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig beslissen door het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer op zijn aanvraag van 6 maart 2022 om een omgevingsvergunning. [appellant] heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor de realisatie van het project "Woodstock" op het perceel Sloterweg 327 in Badhoevedorp. Het bouwplan ziet op ongeveer 320 geprefabriceerde houten modules, bestaande uit 240 short stay appartementen met bijbehorende voorzieningen, zoals werk-, recreatie-, horeca-, winkel- en parkeervoorzieningen. De omgevingsvergunning is aangevraagd voor de activiteiten bouwen, aanleggen, en handelen in strijd met regels ruimtelijke ordening als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, b, en c, van de Wabo. Ter plaatse geldt het bestemmingsplan "Haarlemmermeer 2014". Het perceel heeft de bestemming "Bedrijf". Het project is in strijd met het bestemmingsplan omdat, voor zover hier van belang, het gebruik voor short stay appartementen niet binnen de bestemming valt.
- Hoger beroep
- Bouwen
Toon inhoud
202500023/1/R1.
Datum uitspraak: 18 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellant], wonend in [woonplaats],
appellant,
tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland van 26 november 2024 in zaak nr. 24/602 in het geding tussen:
[appellant]
en
het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer.
Procesverloop
[appellant] heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig beslissen door het college op zijn aanvraag van 6 maart 2022 om een omgevingsvergunning.
Bij besluit van 29 juli 2024 heeft college geweigerd om aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor de realisatie van een zogeheten short stay accommodatie met bijbehorende voorzieningen op de locatie Sloterweg 327 in Badhoevedorp.
Bij uitspraak van 26 november 2024 heeft de rechtbank het door [appellant] ingestelde beroep tegen het niet tijdig beslissen op zijn aanvraag niet-ontvankelijk verklaard en zijn beroep tegen het besluit van 29 juli 2024 ongegrond verklaard.
Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.
Het college heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
[appellant] heeft een nader stuk ingediend.
De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 7 oktober 2026, waar [appellant], bijgestaan door mr. S.A.J. van der Horst, advocaat in Hoofddorp, en het college, vertegenwoordigd door mr. T.V. Janssens en mr. M.J.P. Kamp, beiden advocaat in Amsterdam, zijn verschenen.
Overwegingen
Overgangsrecht inwerkintreding Omgevingswet
1. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Als een aanvraag om een omgevingsvergunning is ingediend vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet, dan blijft op grond van artikel 4.3, aanhef en onder a, van de Invoeringswet Omgevingswet het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het besluit op die aanvraag onherroepelijk wordt, met uitzondering van artikel 3.9, derde lid, eerste zin, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo).
De aanvraag om een omgevingsvergunning is ingediend op 6 maart 2022. Dat betekent dat in dit geval de Wabo, zoals die gold vóór 1 januari 2024, van toepassing blijft.
Inleiding
2. [appellant] heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor de realisatie van het project "Woodstock" op het perceel Sloterweg 327 in Badhoevedorp (het perceel). Het bouwplan ziet op ongeveer 320 geprefabriceerde houten modules, bestaande uit 240 short stay appartementen met bijbehorende voorzieningen, zoals werk-, recreatie-, horeca-, winkel- en parkeervoorzieningen. De omgevingsvergunning is aangevraagd voor de activiteiten bouwen, aanleggen, en handelen in strijd met regels ruimtelijke ordening als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, b, en c, van de Wabo.
Ter plaatse geldt het bestemmingsplan "Haarlemmermeer 2014". Het perceel heeft de bestemming "Bedrijf". Het project is in strijd met het bestemmingsplan omdat, voor zover hier van belang, het gebruik voor short stay appartementen niet binnen de bestemming valt.
Omdat het project in strijd is met het bestemmingsplan en geen omgevingsvergunning kan worden verleend met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 1o of 2o, van de Wabo, heeft het college onderzocht of een omgevingsvergunning kan worden verleend met toepassing van onderdeel 3o van dat artikellid. Bij besluit van 18 juli 2024 heeft de raad van de gemeente Haarlemmermeer geweigerd een verklaring van geen bedenkingen (vvgb) als bedoeld in artikel 6.5, eerste lid, van het Besluit omgevingsrecht (Bor) af te geven. Vanwege deze weigering heeft het college bij besluit van 29 juli 2024 geweigerd om aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen.
De rechtbank heeft het beroep van [appellant] tegen het uitblijven van een besluit op zijn aanvraag niet-ontvankelijk verklaard en het beroep tegen het besluit van het college van 29 juli 2024 ongegrond verklaard. [appellant] is het niet eens met de uitspraak en heeft daarom hoger beroep ingesteld.
Het hoger beroep
Weigering van de verklaring van geen bedenkingen
3. [appellant] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat de raad ten onrechte heeft geweigerd om een vvgb af te geven en dat het college daarom de omgevingsvergunning niet mocht weigeren. Volgens [appellant] is het gebruik van het perceel voor short stay niet in strijd met een goede ruimtelijke ordening.
Hierover voert hij aan dat de rechtbank en de raad het gebruik van de appartementen ten onrechte kwalificeren als een gevoelige functie, namelijk een woonfunctie. Volgens [appellant] gaat het niet om een woonfunctie, maar om een niet-gevoelige logiesfunctie. [appellant] wijst erop dat in de ruimtelijke onderbouwing is opgenomen dat de toekomstige gebruikers niet langer dan zes maanden gebruik mogen maken van de short stay appartementen en dat hij heeft toegelicht dat de doelgroep bestaat uit personen die hun hoofdverblijf elders hebben.
Daarnaast voert [appellant] aan dat de raad het vergelijkbare bestemmingsplan "Badhoevedorp Lijnden Oost Schipholweg 275" wel aanvaardbaar heeft geacht. Dit bestemmingsplan maakt namelijk de realisatie van 250 short stay appartementen langs de A9 en de A4 mogelijk.
Verder voert [appellant] aan dat ook als het gebruik wel een gevoelige functie betreft, het niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening om deze functie langs de A9 te realiseren. [appellant] stelt dat hij in het beroepschrift heeft aangetoond dat er een goed woon- en klimaat is wat betreft geluid en luchtkwaliteit.
3.1. Het college heeft bij het besluit van 29 juli 2024 de omgevingsvergunning geweigerd met als reden dat de raad bij het besluit van 18 juli 2024 heeft geweigerd een vvgb af te geven.
3.2. Uit artikel 6.5, eerste lid, van het Bor volgt dat het college de bevoegdheid toekomt om een omgevingsvergunning te verlenen met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 3°, van de Wabo als de gemeenteraad heeft verklaard dat hij geen bedenkingen tegen het project heeft. Uit artikel 6.5, tweede lid, van het Bor volgt dat de verklaring alleen kan worden geweigerd in het belang van een goede ruimtelijke ordening. Als de raad een vvgb heeft geweigerd voor de activiteiten, moet het college de omgevingsvergunning weigeren. In artikel 2.20a van de Wabo is namelijk bepaald dat voor zover de aanvraag betrekking heeft op een activiteit waarvoor voor het verlenen van de omgevingsvergunning een verklaring van geen bedenkingen is vereist, de omgevingsvergunning voor die activiteit wordt geweigerd indien de verklaring is geweigerd.
3.3. De rechtmatigheid van het besluit over de vvgb wordt getoetst in het kader van het beroep tegen het besluit over de omgevingsvergunning. Als het besluit over de vvgb onrechtmatig moet worden geacht, heeft het college zich bij het weigeren van de omgevingsvergunning niet op het besluit van de raad mogen baseren.
De raad komt bij de beslissing om al dan niet toepassing te geven aan de hem toegekende bevoegdheid om een vvgb te geven, beleidsruimte toe en moet de betrokken belangen afwegen. De bestuursrechter beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit in overeenstemming is met het recht. Daarbij kan aan de orde komen of de nadelige gevolgen van het besluit onevenredig zijn in verhouding tot de met het geven van de verklaring te dienen doelen.
3.4. Bij de beoordeling van een aanvraag om een omgevingsvergunning voor een bouwwerk dient ervan te worden uitgegaan dat het bouwwerk zal worden gebruikt op de wijze zoals is omschreven in de aanvraag, tenzij redelijkerwijs valt aan te nemen dat het bouwwerk uitsluitend of mede zal worden gebruikt voor andere doeleinden (zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling van 7 maart 2018, ECLI:NL:RVS:2018:761, onder 4.1).
In de ruimtelijke onderbouwing bij de aanvraag staat dat de huurders van de appartementen minimaal zeven dagen en maximaal zes maanden op de locatie kunnen verblijven. Het primaire doel is om de huurders een aangenaam woonmilieu te bieden waar ze zich snel thuis voelen. Volgens de ruimtelijke onderbouwing wordt dit bereikt door de interactie tussen de bewoners kansen te geven en te stimuleren waardoor een plezierige, dynamische en veelzijdige woongemeenschap ontstaat. Verder staat in de ruimtelijke onderbouwing dat de appartementen gericht zijn op starters op de woningmarkt, studenten, spoedzoekers, werkende jongeren, doorstromers, arbeidsmigranten, budget expats, promovendi, etc.
Gelet op de overwegingen van de raad in het raadsvoorstel van 23 januari 2024 begrijpt de Afdeling het besluit van 18 juli 2024 zo dat de raad bij de beoordeling van de aanvraag is uitgegaan van een woonfunctie. De Afdeling onderschrijft de conclusie van de rechtbank dat de raad zich op het standpunt mocht stellen dat het aangevraagde gebruik niet als logies maar als wonen moet worden aangemerkt. Daarbij heeft de raad betekenis mogen toekennen aan de in de ruimtelijke onderbouwing genoemde woongemeenschap en aan de genoemde doelgroepen, waaronder starters op de woningmarkt, waarvan de raad het onaannemelijk acht dat deze doelgroepen de appartementen niet langer dan zes maanden zullen gebruiken en gedurende dat verblijf hun hoofdverblijf elders zullen hebben. Daarnaast heeft raad van belang mogen achten dat het bouwplan voorziet in werk-, recreatie-, horeca-, winkel- en parkeervoorzieningen, die faciliteren dat de bewoners gedurende hun verblijf in hun dagelijkse behoeften kunnen voorzien. Dat de bewoners mogelijk korter dan zes maanden in de appartementen verblijven, maakt niet dat de aanvraag niet voorziet in een woonfunctie. Uit vaste rechtspraak van de Afdeling volgt dat ook een verblijf korter dan zes maanden voldoende duurzaam kan zijn om als wonen te worden aangemerkt (zie bijvoorbeeld de uitspraak van 16 oktober 2024, ECLI:NL:RVS:2024:4147, onder 6.2).
De Afdeling deelt de conclusie van de rechtbank dat de raad de aangevraagde woonfunctie direct naast de A9 in strijd met een goede ruimtelijke ordening heeft mogen achten, omdat niet aannemelijk is dat een goed woon- en leefklimaat kan worden gegarandeerd. De Afdeling begrijpt het besluit van 18 juli 2024 zo dat de raad bij de beoordeling van de goede ruimtelijke ordening ook andere omstandigheden heeft betrokken. Zo heeft de raad zwaargewicht mogen toekennen aan de omstandigheid dat de A9 juist is omgelegd om het woon- en leefklimaat in Badhoevedorp te verbeteren. De raad vindt het daarom niet wenselijk om vervolgens een nieuw woonproject naast de A9 toe te staan. Verder heeft de raad onder meer de ligging van het perceel binnen de invloedssfeer van het industrieterrein Schiphol-Oost, de verkeerssituatie en de omstandigheid dat het bouwplan onvoldoende aansluit bij de landschappelijke inrichting van de omgeving bij zijn beoordeling betrokken. De raad heeft hierin aanleiding mogen zien om de afgifte van een vvgb te weigeren. Dat volgens [appellant] wat betreft geluid en luchtkwaliteit wel een goed woon- en klimaat mogelijk is, leidt daarom, wat daar ook van zij, niet tot een ander oordeel.
Wat betreft het door [appellant] genoemde bestemmingsplan "Badhoevedorp Lijnden Oost Schipholweg 275", begrijpt de Afdeling het betoog van [appellant] zo dat hij een beroep doet op het gelijkheidsbeginsel. De Afdeling overweegt dat er voor een beroep op het gelijkheidsbeginsel sprake moet zijn van gelijke gevallen. Het door [appellant] genoemde bestemmingsplan heeft betrekking op een andere locatie, met een andere bestemming en berust op een eigen ruimtelijke afweging. Gelet hierop is het niet aannemelijk geworden dat sprake is van gelijke gevallen.
De rechtbank is, gelet op het voorgaande, terecht tot de conclusie gekomen dat raad de vvgb heeft kunnen weigeren wegens strijd met een goede ruimtelijke ordening. Dat betekent dat het college daarom moest weigeren omgevingsvergunning te verlenen.
Het betoog slaagt niet.
Proceskostenveroordeling beroep niet tijdig beslissen
4. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte geen proceskostenveroordeling heeft uitgesproken in het beroep over het uitblijven van een tijdig besluit. Volgens [appellant] is de rechtbank eraan voorbijgegaan dat in het geval dat een beroep wegens ontbreken van procesbelang niet-ontvankelijk wordt verklaard, moet worden bezien of in de omstandigheden van het geval grond is gelegen om over te gaan tot een proceskostenveroordeling. Volgens [appellant] moet het nemen van een uitdrukkelijk besluit gedurende de procedure niet tijdig beslissen worden aangemerkt als tegemoetkomen als bedoeld in artikel 8:75a, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), waarbij het bestuursorgaan in de kosten kan worden veroordeeld.
4.1. Het college heeft hangende het beroep over het uitblijven van een tijdig besluit alsnog beslist op de aanvraag van [appellant]. Aangezien [appellant] beroep heeft ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit en dit beroep niet te vroeg is ingesteld, is het college door het nemen van het besluit van 29 juli 2024 aan hem tegemoetgekomen in de zin van artikel 8:75a van de Awb. De rechtbank heeft daarom ten onrechte geen aanleiding gezien om toepassing te geven aan artikel 8:75, eerste lid, van de Awb.
Het betoog slaagt.
Conclusie en proceskosten
5. Het hoger beroep is gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd, voor zover daarbij is nagelaten het college te veroordelen tot vergoeding van bij [appellant] opgekomen proceskosten die zijn gemaakt in verband met de behandeling van het beroep tegen het niet tijdig beslissen. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het college alsnog daartoe veroordelen. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank voor het overige.
6. Het college moet de proceskosten vergoeden. Daarbij zal de Afdeling voor het beroep een wegingsfactor van 0,5 (licht) hanteren, omdat dat beroep uitsluitend gaat over het niet tijdig beslissen.
Over het betaalde griffierecht in beroep merkt de Afdeling op dat dit moet worden geacht verschuldigd te zijn voor het ingevolge artikel 6:20, derde lid, van de Awb ontstane beroep tegen het besluit van 29 juli 2024. Omdat de rechtbank het beroep tegen dat besluit terecht ongegrond heeft verklaard, is er geen aanleiding voor vergoeding van het griffierecht in beroep.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
I. verklaart het hoger beroep gegrond;
II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland van 26 november 2024 in zaak nr. 24/602, voor zover daarbij is nagelaten het college te veroordelen tot vergoeding van bij [appellant] opgekomen proceskosten die zijn gemaakt in verband met de behandeling van het beroep tegen het niet tijdig beslissen;
III. bevestigt de aangevallen uitspraak voor het overige;
IV. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer tot vergoeding van bij [appellant] in verband met de behandeling van het beroep en hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 2.335,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
V. gelast dat het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer aan [appellant] het door hem voor de behandeling van het hoger beroep betaalde griffierecht ten bedrage van € 279,00 vergoedt.
Aldus vastgesteld door mr. P.H.A. Knol, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. L.C.M. Wijgerde, griffier.
w.g. Knol
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Wijgerde
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026
672-1138
Geen omgevingsvergunning verleend voor short stay accommodatie in Badhoevedorp
Uitspraak over het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer om geen omgevingsvergunning te verlenen voor een short stay accommodatie met bijbehorende voorzieningen op een locatie aan de Sloterweg in Badhoevedorp. De eigenaar van de locatie heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor ruim driehonderd geprefabriceerde houten modules, bestaande uit 240 short stay appartementen met werk-, recreatie-, horeca-, winkel- en parkeervoorzieningen. Het bestemmingsplan laat dit niet toe en de gemeenteraad wil niet meewerken om dit alsnog mogelijk te maken. Het college van B&W heeft de vergunning daarom geweigerd. De eigenaar is het daar niet mee eens. Volgens hem is het gebruik van de locatie voor short stay niet in strijd met een goede ruimtelijke ordening. De Afdeling bestuursrechtspraak heeft de zaak op 7 oktober 2026 op zitting behandeld.