Uitspraak 202301371/1/A3
- ECLI
- ECLI:NL:RVS:2026:6799
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Inhoudsindicatie
- Bij besluit van 7 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Deurne een verzoek van [appellante] om haar huwelijksgegevens te verwijderen uit de basisregistratie personen (brp) afgewezen. Op 28 mei 2020 heeft [appellante] het college verzocht haar huwelijksgegevens uit de brp te verwijderen, omdat zij niet is gehuwd met [persoon B]. Het college heeft het verzoek van [appellante] bij het besluit van 7 september 2020 afgewezen. Op basis van een door haar onder ede afgelegde verklaring is in de brp opgenomen dat ze gehuwd is. Deze verklaring geldt als brondocument. Volgens het college staat niet onomstotelijk vast dat de in de brp opgenomen gegevens over haar huwelijk onjuist zijn. Het college heeft dit besluit in bezwaar gehandhaafd. [appellante] betoogt dat het college haar verzoek om rectificatie ten onrechte opnieuw heeft afgewezen. Hiertoe voert ze, samengevat, aan dat het college zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat kennelijk geen behoorlijk onderzoek heeft plaatsgevonden voorafgaand aan de afgifte van de brondocumenten.
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Basisregistratie
Toon inhoud
202301371/1/A3.
Datum uitspraak: 18 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak in het geding tussen:
[appellante], wonend in Deurne,
appellante,
en
het college van burgemeester en wethouders van Deurne,
verweerder.
Procesverloop
Bij besluit van 7 september 2020 heeft het college een verzoek van [appellante] om haar huwelijksgegevens te verwijderen uit de basisregistratie personen (brp) afgewezen.
Bij uitspraak van 21 december 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3852, heeft de Afdeling het hoger beroep van [appellante] gegrond verklaard, de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant van 31 december 2021 vernietigd, het beroep gegrond verklaard, het besluit van 11 februari 2021 vernietigd, het college opdracht gegeven opnieuw op het bezwaar van [appellante] te beslissen met inachtneming van wat in de uitspraak is overwogen en bepaald dat tegen het nieuw te nemen besluit alleen bij de Afdeling beroep kan worden ingesteld.
Bij besluit van 3 februari 2023 heeft het college het door [appellante] tegen het besluit van 7 september 2020 gemaakte bezwaar opnieuw ongegrond verklaard.
Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld.
Het college heeft een verweerschrift ingediend.
Het college heeft een nader stuk ingediend.
De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 12 augustus 2026, waar [persoon A], de zoon van [appellante], bijgestaan door mr. P.J.J.A. Hendriks, advocaat in Deurne, en het college, vertegenwoordigd door J.L.M. van den Broek, zijn verschenen.
Overwegingen
Inleiding
1. Op 28 mei 2020 heeft [appellante] het college verzocht haar huwelijksgegevens uit de brp te verwijderen, omdat zij niet is gehuwd met [persoon B]. Zij heeft ter onderbouwing van het verzoek de volgende documenten overgelegd:
- een verklaring van huwelijksbevoegdheid van [appellante] en [persoon B], afgegeven op [datum] 2020 in Turkije;
- een uittreksel uit het bevolkingsregister van [appellante], afgegeven op 1 oktober 2014 in Turkije;
- een verklaring van de burgerlijke staat van [appellante] en [persoon B], afgegeven op 1 oktober 2014 door het Turkse consulaat.
1.1. Het college heeft het verzoek van [appellante] bij het besluit van 7 september 2020 afgewezen. Op basis van een door haar onder ede afgelegde verklaring is in de brp opgenomen dat ze gehuwd is. Deze verklaring geldt als brondocument. Volgens het college staat niet onomstotelijk vast dat de in de brp opgenomen gegevens over haar huwelijk onjuist zijn. Het college heeft dit besluit in bezwaar gehandhaafd.
Wettelijk kader
2. Het wettelijk kader is opgenomen in de bijlage. De bijlage maakt deel uit van deze uitspraak.
Uitspraak van de Afdeling van 21 december 2022
3. De Afdeling heeft allereerst overwogen dat zij in de uitspraak van 4 mei 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1198, haar rechtspraak over correctieverzoeken op grond van de Wet brp heeft genuanceerd. De Afdeling heeft het hoger beroep beoordeeld aan de hand van de uitspraak van 4 mei 2022.
[appellante] heeft drie brondocumenten overgelegd, afkomstig van de Turkse overheid, die van een hogere orde zijn dan de eerder afgelegde verklaring onder ede. Het college heeft niet gesteld dat deze brondocumenten door een onbevoegd persoon zijn afgegeven of valselijk zijn opgemaakt. Bovendien zijn de namen en geboortedata van [appellante] en [persoon B] in 2005 wel gewijzigd, ook al weken deze eveneens af van de in 1998 afgelegde verklaring onder ede. Het college heeft in het licht daarvan niet deugdelijk gemotiveerd waarom het toch vasthoudt aan de afgelegde verklaring onder ede wat betreft de huwelijkse staat, terwijl [appellante] stelt dat zij en [persoon B] alleen voor het geloof zijn gehuwd. De motivering van het college dat de verklaring van huwelijksbevoegdheid van [datum] 2020 door de ouders van [appellante] zou zijn opgehaald is daarvoor onvoldoende. De Afdeling heeft daarom geoordeeld dat het college niet deugdelijk heeft gemotiveerd waarom uit de overgelegde brondocumenten niet buiten redelijke twijfel volgt dat de daarin vermelde huwelijksgegevens juist zijn. De rechtbank heeft dit niet onderkend.
De Afdeling heeft gelet op het voorgaande het hoger beroep gegrond verklaard, de uitspraak van de rechtbank vernietigd, het beroep tegen het besluit van 11 februari 2021 gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en het college opgedragen om een nieuw besluit te nemen op het door [appellante] gemaakte bezwaar met inachtneming van wat de Afdeling in de uitspraak heeft overwogen. Verder heeft de Afdeling bepaald dat tegen het nieuw te nemen besluit alleen bij haar beroep kan worden ingesteld.
Besluit van 3 februari 2023
4. Het college heeft het bezwaar van [appellante] bij het besluit van 3 februari 2023 opnieuw ongegrond verklaard. Volgens het college berusten de overgelegde brondocumenten niet op betrouwbare gegevens. Daarom volgt uit de brondocumenten niet buiten redelijke twijfel dat de in de brp geregistreerde huwelijksgegevens onjuist zijn. De Nederlandse openbare orde als bedoeld in artikel 2.10, tweede lid, van de Wet brp verzet zich tegen de erkenning van de rechtsgeldigheid van de daarin vermelde feiten, aldus het college.
Beroep tegen het besluit van 3 februari 2023
5. [appellante] betoogt dat het college haar verzoek om rectificatie ten onrechte opnieuw heeft afgewezen. Hiertoe voert ze, samengevat, aan dat het college zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat kennelijk geen behoorlijk onderzoek heeft plaatsgevonden voorafgaand aan de afgifte van de brondocumenten.
5.1. In de overzichtsuitspraak van 22 oktober 2025, ECLI:NL:RVS:2025:4980 (overzichtsuitspraak), heeft de Afdeling het beoordelingskader voor rectificatieverzoeken op grond van artikel 2.58 van de Wet brp vernieuwd. Het beoordelingskader zoals uiteengezet in de hiervoor onder 3 genoemde uitspraak van 4 mei 2022 is daarmee op enkele punten gewijzigd of verduidelijkt. Bij rectificatieverzoeken moet worden beoordeeld of buiten redelijke twijfel uit de overgelegde brondocumenten, zo nodig bezien in samenhang met de daarmee verband houdende nadere bewijsmiddelen, volgt dat de daarin vermelde persoonsgegevens juist zijn. Als dat het geval is, en het brondocument van gelijke of hogere orde is dan het document of de verklaring op grond waarvan de eerdere inschrijving heeft plaatsgevonden, wordt het gegeven, of worden de gegevens waar het in dat geval om gaat, in de brp gewijzigd.
De Afdeling zal hierna het beroep van [appellante] behandelen aan de hand van de overzichtsuitspraak.
5.2. Eerst moet worden beoordeeld of de door [appellante] bij haar rectificatieverzoek overgelegde documenten brondocumenten zijn in de zin van artikel 2.8, tweede lid, van de Wet brp. De Afdeling heeft in de uitspraak van 21 december 2022 al geoordeeld dat de drie door [appellante] overgelegde documenten brondocumenten zijn. Dat [appellante] drie brondocumenten heeft overgelegd, is dus niet meer in geding. In het besluit van 3 februari 2023 is het college hier ook van uitgegaan.
5.3. Dat sprake is van brondocumenten als bedoeld in artikel 2.8, tweede lid, van de Wet brp betekent echter niet dat de daarin vermelde feiten zonder meer moeten worden verwerkt in de brp. Zoals de Afdeling in de overzichtsuitspraak onder 6.2 en 7.1 over brondocumenten als bedoeld in artikel 2.8, tweede lid, aanhef en onder c en d van de Wet brp heeft overwogen, moet bij het beoordelen of deze feiten moeten worden verwerkt, ook rekening worden gehouden met de relevante bepalingen uit paragraaf 3 van afdeling 1 van hoofdstuk 2 van de Wet brp. Uit artikel 2.10, tweede lid, van de Wet brp volgt dat aan de brondocumenten geen gegevens mogen worden ontleend voor zover de Nederlandse openbare orde zich verzet tegen de erkenning van de rechtsgeldigheid van de daarin vermelde feiten. Van strijd met de openbare orde is sprake als voorafgaand aan de afgifte van het brondocument kennelijk geen behoorlijk onderzoek heeft plaatsgevonden. Het college moet aannemelijk maken dat er kennelijk geen behoorlijk onderzoek heeft plaatsgevonden als het college zich op dit standpunt stelt. De bewijslast ligt op dit punt bij het college. Het in algemene zin uiten van twijfels over de afgiftepraktijk van het brondocument in de afgevende staat, bijvoorbeeld door te wijzen op frauduleuze praktijken die zich hebben voorgedaan, is hiervoor onvoldoende. Aan de individuele aanvraag te relateren omstandigheden kunnen, eventueel in samenhang met kennis over de algemene afgiftepraktijk, wel voldoende zijn om aannemelijk te maken dat geen behoorlijk onderzoek heeft plaatsgevonden. Om het college in staat te stellen hierover een standpunt in te nemen, mag het van de aanvrager verlangen dat hij de onderliggende documenten overlegt, tenzij de aanvrager aannemelijk maakt dat hij dit niet kan en dat hem dit niet kan worden verweten.
5.4. Het college heeft zich in het besluit van 3 februari 2023 op het standpunt gesteld dat de Nederlandse openbare orde zich verzet tegen de erkenning van de rechtsgeldigheid van de daarin vermelde feiten als bedoeld in artikel 2.10, tweede lid, van de Wet brp. Volgens het college heeft er namelijk kennelijk geen behoorlijk onderzoek plaatsgevonden voorafgaand aan de afgifte van de drie brondocumenten. Het college heeft dit in het (aanvullend) verweerschrift deugdelijk nader onderbouwd. Daarbij heeft het college [appellante] meerdere keren verzocht om de onderliggende documenten over te leggen om het college in staat te stellen een standpunt in te nemen over de vraag of voorafgaand aan de afgifte van de brondocumenten een behoorlijk onderzoek heeft plaatsgevonden. [appellante] heeft niet op deze verzoeken van het college gereageerd. Op de zitting bij de Afdeling werd duidelijk dat [appellante] niet weet of er onderliggende documenten bij de aanvraag van de brondocumenten zijn overgelegd en zo ja, op basis van welke stukken de drie brondocumenten zijn afgegeven. [appellante] heeft geen omstandigheden aangevoerd die maken dat haar dit niet kan worden verweten. Tegen die achtergrond heeft [appellante] het college onvoldoende in de gelegenheid gesteld om verder onderzoek te doen naar de drie brondocumenten.
Hoewel de achterliggende reden van [appellante] om het verzoek om rectificatie in te dienen begrijpelijk is, kunnen gelet op het voorgaande geen gegevens worden ontleend aan de drie brondocumenten. Uit de drie brondocumenten volgt daarom niet buiten redelijke twijfel dat de daarin vermelde gegevens juist zijn.
Het betoog slaagt niet.
Conclusie
6. Het beroep is ongegrond.
7. Het college hoeft geen proceskosten vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
verklaart het beroep ongegrond.
Aldus vastgesteld door mr. C.C.W. Lange, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.E. de Bakker, griffier.
w.g. Lange
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. De Bakker
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026
1031
Bijlage
Wet basisregistratie personen
Artikel 2.8
[…]
2. De gegevens over de burgerlijke staat worden, indien zij feiten betreffen die zich buiten Nederland hebben voorgedaan, ontleend aan een geschrift als bedoeld onder a, bij gebreke hiervan aan een geschrift als bedoeld onder b of c, bij gebreke ook hiervan aan een geschrift als bedoeld onder d en bij gebreke ten slotte ook hiervan aan een geschrift als bedoeld onder e:
a. een akte over het desbetreffende feit, die is opgenomen in de registers van de Nederlandse burgerlijke stand;
b. een in Nederland gedane rechterlijke uitspraak over het desbetreffende feit die in kracht van gewijsde is gegaan;
c. een buiten Nederland overeenkomstig de plaatselijke voorschriften door een bevoegde instantie opgemaakte akte die ten doel heeft tot bewijs te dienen van het desbetreffende feit, of een over dat feit gedane rechterlijke uitspraak, of bij gebreke daarvan een beëdigde verklaring, bedoeld in artikel 45 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek;
d. een geschrift dat overeenkomstig de plaatselijke voorschriften is opgemaakt door een bevoegde instantie, waarin het desbetreffende feit is vermeld;
e. een verklaring over het desbetreffende feit die betrokkene ten overstaan van een door het college van burgemeester en wethouders aangewezen ambtenaar onder eed of belofte heeft afgelegd, die op schrift is gesteld en door betrokkene is ondertekend.
[…]
Artikel 2.10
[…]
2. Aan een geschrift als bedoeld in artikel 2.8, tweede lid, onder c, d of e, alsmede artikel 2.8, derde lid, worden geen gegevens ontleend, voor zover de Nederlandse openbare orde zich verzet tegen de erkenning van de rechtsgeldigheid van de in deze geschriften vermelde feiten.
3. Aan een geschrift als bedoeld in artikel 2.8, tweede lid, onder d en e, worden geen gegevens ontleend, indien aannemelijk is dat de gegevens onjuist zijn.
[…]