Uitspraak BRS.26.004344

BRS.26.004344
ECLI:NL:RVS:2026:6536
Datum uitspraak: 9 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) op het hoger beroep van:

[appellant],
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 21 juli 2026 in zaak nr. NL25.56968 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Appellant heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een aanvraag om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen.

Bij uitspraak van 21 juli 2026 heeft de rechtbank het beroep gegrond verklaard, het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit vernietigd, de minister opgedragen om binnen acht weken na de dag van verzending van de uitspraak alsnog een besluit op de aanvraag bekend te maken en bepaald dat de minister aan appellant een dwangsom verbeurt van € 50,00 voor elke dag dat hij die datum overschrijdt, met een maximum van € 15.000,00.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. A. Khalaf, advocaat in Zwolle, hoger beroep ingesteld.

Bij besluit van 5 oktober 2026 heeft de minister de aanvraag van appellant afgewezen.

Appellant heeft een nader stuk ingediend.

Overwegingen

1.        Toen de rechtbank uitspraak deed op het beroep van appellant tegen het niet tijdig nemen van een besluit, had de minister nog geen besluit genomen op de aanvraag van 3 december 2023. Dat heeft hij bij het besluit van 5 oktober 2026 wel gedaan. Wat appellant in hoger beroep aanvoert over de hoogte van de door de rechtbank vastgestelde dwangsom, schept daarom geen belang voor het beoordelen van zijn hoger beroep.

2.        Het hoger beroep is niet-ontvankelijk.

3.        Niettemin moet worden bezien of de minister met toepassing van artikel 8:75 van de Awb tot vergoeding van de proceskosten moet worden veroordeeld. Daarvoor kan aanleiding bestaan als de minister aan appellant tegemoet is gekomen of als het belang bij een uitspraak op het hoger beroep anderszins door toedoen van de minister is vervallen (uitspraak van de Afdeling van 5 augustus 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1855, onder 2.1). Het is vaste rechtspraak van de Afdeling dat, wanneer de minister hangende het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit dit besluit alsnog neemt, dit wordt aangemerkt als tegemoetkomen als bedoeld in artikel 8:75 van de Awb (uitspraken van 28 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:665, onder 1.2, en 24 oktober 2024, ECLI:NL:RVS:2024:4296, onder 5). De Afdeling ziet daarom aanleiding om de minister in de proceskosten te veroordelen.

4.        De minister moet de in verband met het hoger beroep gemaakte proceskosten vergoeden (een punt voor het hogerberoepschrift). Het hoger beroep richt zich uitsluitend op het door de minister niet tijdig nemen van een besluit op de asielaanvraag. De Afdeling past daarom wegingsfactor 0,5 toe.

5.        Appellant heeft bij de rechtbank beroep ingesteld tegen het besluit van 5 oktober 2026. Bij de Afdeling is echter, gelet op artikel 6:20, derde lid, in samenhang gelezen met artikel 6:24 van de Awb, al een beroep van rechtswege ontstaan tegen het besluit van 5 oktober 2026.

6.        De Afdeling ziet aanleiding om het van rechtswege ontstane beroep tegen het besluit van 5 oktober 2026, krachtens artikel 6:20, vierde lid, van de Awb, te verwijzen naar de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle. De Afdeling acht het passend dat de rechtbank het beroep tegen het besluit toetst en dat tegen dat oordeel hoger beroep openstaat. De rechtbank is er namelijk op ingericht om in eerste aanleg asielbesluiten te toetsen en zitting te houden in dit soort zaken. Hiermee wordt ook recht gedaan aan de in afdeling 4 van hoofdstuk 7 van de Vw 2000 neergelegde functie van de hogerberoepsrechter.

7.        De Afdeling verwijst het beroep naar de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk;

II.        verwijst het beroep tegen het besluit van 5 oktober 2026, V-294.209.0340, naar de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle;

III.        veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij appellant in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 467,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. V.V. Essenburg, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. Q. Boon, griffier.

w.g. Essenburg
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Boon
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 9 november 2026

977