Uitspraak BRS.25.001021

BRS.25.001021
ECLI:NL:RVS:2026:6461
Datum uitspraak: 5 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[appellant],
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch, van 10 juli 2025 in zaak nr. NL25.3308 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Appellant heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een aanvraag om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen.

Bij uitspraak van 10 juli 2025 heeft de rechtbank dat beroep niet-ontvankelijk verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. J-A. Nijland, advocaat in Amsterdam, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1.        Appellant klaagt in zijn enige grief tevergeefs over het oordeel van de rechtbank dat de ingebrekestelling van 8 januari 2025 prematuur is. Hoewel hij terecht betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de minister met het instellen van het besluit- en vertrekmoratorium voor Syrische vreemdelingen, dat gold van 14 december 2024 tot en met 13 juni 2025, de beslistermijn met een jaar tot ten hoogste 21 maanden heeft verlengd, heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat de ingebrekestelling prematuur is. Appellant heeft de minister immers tijdens het moratorium in gebreke gesteld. Zoals de Afdeling heeft overwogen in haar uitspraak van 9 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5232, onder 9, is de ingebrekestelling in die situatie prematuur. De grief slaagt niet.

1.1.        Uit de hiervoor genoemde uitspraak volgt dat redelijkerwijs geen twijfel kan bestaan over het antwoord op de opgeworpen vragen. Gelet op de arresten van het Hof van Justitie van 6 oktober 1982, Cilfit, ECLI:EU:C:1982:335, punt 16, 6 oktober 2021, Consorzio Italian Management, ECLI:EU:C:2021:799, punten 39 en 40, en 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 37, bestaat dan ook geen aanleiding tot het stellen van prejudiciële vragen.

2.        Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank met verbetering van gronden. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra-Peeters, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. Q. Boon, griffier.

w.g. Ristra-Peeters
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Boon
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 5 november 2026

977-1173