De Afdeling bestuursrechtspraak toetst of de overheid het recht goed heeft toegepast bij het nemen van een besluit. In dit onderdeel vindt u alle uitspraken die de Raad van State op zijn website publiceert. Meer informatie over de taak van de Afdeling bestuursrechtspraak vindt u in de rubriek Bestuursrechtspraak.
Toon overzicht van de actuele uitspraken:
Bij besluit van 18 november 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam het definitief plaatsingsplan "Besluit van het dagelijks bestuur van stadsdeel Oost tot het aanwijzen en opheffen van afvalinzamellocaties nabij Kamerlingh Onneslaan 32 en Kamerlingh Onneslaan 1" vastgesteld. In het besluit heeft het college onder meer de locatie 1097DG-32, ter hoogte van de Kamerlingh Onneslaan 32 vlakbij het appartementencomplex van VvE Frankenhof, aangewezen voor de plaatsing van twee ondergrondse afvalcontainers. Eén van de ondergrondse afvalcontainers is voor restafval en de ander is voor oud papier en karton. Verder is bij het besluit de locatie 1097DE-1 opgeheven. Op deze locatie stond voor de vaststelling van het plaatsingsplan één bovengrondse afvalcontainer voor restafval. VvE Frankenhof vindt de locatie 1097DG-32 om verschillende redenen, waaronder de verkeersveiligheid, ongeschikt voor de plaatsing van de ondergrondse containers. VvE Frankenhof betoogt dat de locatie 1097DG-32 niet geschikt is voor het plaatsen van afvalcontainers omdat de plaatsing van afvalcontainers tot verkeersonveilige situaties zal leiden. Ter onderbouwing wijst zij er ten eerste op dat het plaatsen van de afvalcontainers op de locatie tot gevolg heeft dat gebruikers over het nabijgelegen fietspad zullen moeten lopen om de afvalcontainers te kunnen gebruiken.
Bij beslissing van 28 oktober 2025 heeft de Examencommissie Technology & Nutrition de scriptie van [appellant] ongeldig verklaard en ‘fraude’ genoteerd in zijn dossier, vanwege ongeoorloofd gebruik van kunstmatige intelligentie. Op 20 april 2026 heeft het CBE per e-mail aan [appellant] medegedeeld dat zijn administratief beroep gegrond wordt verklaard en dat het ernaar streeft om zo spoedig mogelijk de beslissing met de motivering toe te sturen. Met de beslissing van 12 mei 2026 heeft het CBE het administratief beroep gegrond verklaard en de beslissing van 28 oktober 2025 vernietigd. Daarbij heeft het [appellant] een proceskostenvergoeding toegekend van € 999,00, overeenkomend met anderhalf procespunt conform het Besluit proceskosten bestuursrecht. [appellant] heeft op 4 mei 2026 beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een beslissing op zijn administratief beroep. Op grond van artikel 6:20, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) heeft zijn beroep ook betrekking op het besluit van 12 mei 2026, waartegen hij op 10 juni 2026 inhoudelijke gronden heeft aangevoerd.
Bij besluit van 11 maart 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van betrokkene om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 27 november 2024 heeft de rechtbank het daartegen door betrokkene ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de minister een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van de uitspraak.
Bij besluit van 27 januari 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 24 maart 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. M. Taheri, advocaat in Capelle aan den IJssel, hoger beroep ingesteld.
Bij besluit van 2 mei 2025 heeft de minister een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 4 juni 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. I.M. Zuidhoek, advocaat in Gieten, hoger beroep ingesteld.
Bij besluit van 9 april 2026 heeft de minister een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen. Bij uitspraak van 15 juni 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Bij besluit van 26 juni 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.
Bij besluit van 12 december 2025 heeft de minister een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 10 juli 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Bij besluit van 19 juli 2026 heeft de minister appellant in vreemdelingenbewaring gesteld. Bij uitspraak van 27 juli 2026 heeft de rechtbank het met een kennisgeving daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Bij besluit van 13 juli 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.
