Uitspraken

Bij besluit van 15 mei 2024 heeft ProRail B.V., namens de minister van Infrastructuur en Waterstaat, het verzoek van Moonflower om nadeelcompensatie afgewezen. Moonflower stelt in haar verzoek van 5 februari 2024 dat zij haar winkel in de Westtunnel heeft moeten sluiten vanwege de aanvang van "PHS-werkzaamheden". Doordat de Westtunnel aan de centrumzijde met houten schotten werd afgesloten, hield de passantenstroom op. Verder heeft NS Stations op 30 januari 2024 laten weten dat Moonflower de winkel in de Middentunnel en het magazijn in de periode van 15 juli 2024 tot april 2025 moest ontruimen wegens uit te voeren renovatiewerkzaamheden aan het IJ-viaduct. Moonflower stelt hierdoor € 1.500.000,00 aan schade te hebben geleden. Omdat zij al een tegemoetkoming heeft ontvangen op grond van de vaststellingsovereenkomst, heeft zij nog recht op een bedrag van € 1.000.000,00 aan nadeelcompensatie. Moonflower baseert haar verzoek om nadeelcompensatie primair op de Nadeelcompensatieregeling van het Tracébesluit Programma Hoogfrequent Spoorvervoer Amsterdam Centraal van 14 januari 2021 en subsidiair op het leerstuk van de onrechtmatige daad.

Bij besluit van 25 juli 2024 heeft het Instituut Mijnbouwschade Groningen de aanvraag van [appellant] om vergoeding van bijkomende kosten afgewezen. Op 29 juni 2024 heeft [appellant] een aanvraag ingediend bij het Instituut voor een vaste vergoeding van € 10.000,00. Daarnaast heeft hij eveneens op 29 juni 2024 bij het Instituut een vergoeding van totaal € 9.896,00 aan bijkomende kosten in verband met de afhandeling van de schade aan zijn woning aangevraagd. Daarbij gaat het om kosten voor het thuisblijven tijdens de herstelwerkzaamheden en voor het huren van een alternatieve overnachtingsplek. [appellant] heeft op 16 juli 2024 de vaststellingsovereenkomst ondertekend. Het Instituut heeft daarna op 16 juli 2024 besloten de vaste eenmalige vergoeding van € 10.000,00 toe te kennen. Zowel in het besluit als in de vaststellingsovereenkomst is vermeld dat de vergoeding van € 10.000,00 een eenmalige en finale vergoeding is voor alle schade, bijkomende kosten, materiële gevolgschade en overlast.

Bij besluit van 17 april 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Vijfheerenlanden heeft het college zijn beslissing om op 4 april 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met artikel 6 sub c van de Afvalstoffenverordening Vijfheerenlanden 2023 in combinatie met het daarbij horende Uitvoeringsbesluit aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 206,50 voor rekening van [appellante] komen. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van twee kartonnen dozen, die op 4 april 2025 zijn aangetroffen op de openbare weg ter hoogte van de Kerkstraat […] in Vianen. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de twee kartonnen dozen verkeerd heeft aangeboden, omdat haar adresgegevens op ieder van de twee dozen staan.

[appellante] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 20 juni 2025 in zaak nr. 24/7099. In die uitspraak heeft de rechtbank geoordeeld over het gedeeltelijk ingewilligde verzoek van [appellante] om openbaarmaking van stukken over - kort samengevat - het evenement Pride Leiden op 2 september 2023. [appellante] betwist dat de zienswijze uitsluitend bestaat uit informatie die is geweigerd. Door de zienswijze niet met haar te delen wordt zij in haar procespositie geschaad.

Bij besluit van 3 januari 2024 heeft de Belastingdienst/Toeslagen een privaatrechtelijke geldschuld van [appellant] deels overgenomen en zijn aanvraag om overname van geldschulden voor het overige afgewezen. De ex-partner van [appellant] is als gedupeerde van de toeslagenaffaire aangemerkt. In zijn hoedanigheid van ex-partner heeft [appellant] in het kader van overname van private schulden op grond van artikel 4.1 van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht) op 15 november 2023 een schuldenlijst ingediend, waaronder een openstaande privaatrechtelijke schuld bij Herder Verhuur van € 86.205,14.

Bij uitspraak van 9 juli 2025 in zaak nr. 202305690/1/A2 (ECLI:NL:RVS:2025:3137) heeft de Afdeling het hoger beroep van [verzoekster] tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland van 27 juli 2023 in zaak nr. 22/3166 ongegrond verklaard. [verzoekster] heeft de Afdeling verzocht die uitspraak te herzien. [verzoekster] is het niet eens met de uitspraak van de Afdeling waarvan zij om herziening vraagt. Zij vindt dat de Afdeling een onjuiste uitspraak heeft gedaan die voortbouwt op onjuist handelen door de raad. [verzoekster] voert daartoe onder meer aan dat de Afdeling in strijd met algemene beginselen van behoorlijk bestuur en met de wet heeft gehandeld.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 7 augustus 2025 van de rechtbank Midden­-Nederland. In die uitspraak heeft de rechtbank het beroep van [appellant] tegen het besluit op bezwaar van 19 november 2024 ongegrond verklaard. In dat besluit heeft het college van burgemeester en wethouders van Hilversum de afwijzing van het verzoek van [appellant] om een bewonersparkeervergunning in stand gelaten.

De minister heeft op 3 augustus 2022, gehandhaafd bij besluit van 7 augustus 2023, vastgesteld dat de woning van [verzoekster] voldoet aan de veiligheidsnorm en niet versterkt hoeft te worden. Naar aanleiding van het daartegen door [verzoekster] ingestelde beroep heeft de Afdeling bij tussenuitspraak van 2 oktober 2024 de minister opgedragen om binnen twaalf weken na verzending van de tussenuitspraak, met inachtneming van de overwegingen ervan, de gebreken in het besluit van 7 augustus 2023 te herstellen. [verzoekster] heeft verzocht om herziening van de tussenuitspraak van 2 oktober 2024. Daarbij wijst [verzoekster] erop dat zij pas op 23 september 2025 ermee bekend is geworden dat de Tijdelijke commissie versterking (TCV) genoemd in artikel 8, gelezen in samenhang met artikel 15, van het Besluit versterking gebouwen Groningen (BvgG), niet is ingesteld om over versterkingszaken te beslissen.

Bij uitspraak van 23 februari 2026, in zaak nr. 202505613/2/A3, heeft de Afdeling na vereenvoudigde behandeling zich onbevoegd verklaard om van het hoger beroep van [oppossant] tegen de uitspraken van de rechtbank Den Haag in zaken nrs. 25/5469, 25/2187, 24/8125 en 25/2817 (lees: 25/5469, 25/2187, 24/8125 en 24/8125 V) en tegen een brief van de rechtbank van 20 oktober 2025 kennis te nemen. De Afdeling kan zich alleen zonder zitting onbevoegd verklaren om van een hoger beroep kennis te nemen als dat ‘kennelijk’ het geval is (artikel 8:54 van de Awb). Die term ‘kennelijk’ betekent dat er geen twijfel mogelijk is dat de Afdeling niet mag beslissen op het hoger beroep, omdat zij niet de bevoegde rechter is. Als tegen zo’n ‘kennelijk’-uitspraak verzet wordt ingesteld, moet de rechter die op dat verzet beslist beoordelen: (a) of de Afdeling terecht heeft geoordeeld dat zij niet de bevoegde rechter is, en (b) of daar geen twijfel over mogelijk is. Daarbij neemt de rechter alle argumenten van de indiener mee die te maken hebben met die onbevoegdverklaring. Dat kunnen ook nieuwe feiten of nieuwe argumenten zijn die daar over gaan.

Bij besluit van 17 oktober 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Albrandswaard een bushalte ingesteld op de Binnenbaan ter hoogte van de kruising met de Ghijseland en bepaald dat deze maatregel ingaat vanaf het moment dat de bebording en markering zijn aangebracht. [appellanten] wonen in de woning aan de [locatie]. De woning ligt in de buurt van de Binnenbaan. [appellanten] hebben kennisgenomen van de publicatie van het verkeersbesluit nadat zij een melding kregen via Overheid.nl over de plaatsing van bushaltes op de Binnenbaan ter hoogte van de kruising van de Ghijseland. De bushalte is aanvankelijk, op 6 januari 2025, ter hoogte van de woning aan de Binnenbaan met huisnummer 13 aangelegd (de vorige locatie). Nadat de bushalte op 16 januari 2025 werd verplaatst naar de huidige locatie, hebben [appellanten] onderzoek naar het verkeersbesluit gedaan en, bij brief van 18 januari 2025, alsnog daartegen bezwaar gemaakt. [appellanten] hebben desgevraagd in een brief van 2 februari 2025 als reden voor het niet tijdig indienen van het bezwaarschrift gegeven dat de inhoud van het verkeersbesluit onvoldoende duidelijk en concreet is. Verder hebben zij in die brief gewezen op persoonlijke omstandigheden, zoals een verhuizing, drukke banen en een druk gezinsleven.