Uitspraken

Bij besluit van 11 mei 2021 heeft de Dienst Toeslagen [appellante] medegedeeld dat zij geen recht heeft op compensatie van de kinderopvangtoeslag over de jaren 2005, 2007 en 2010. Deze uitspraak gaat over compensatie in het kader van de hersteloperatie toeslagen. De compensatieregeling in de Wet hersteloperatie toeslagen is bedoeld voor gedupeerden van zowel institutionele vooringenomenheid als hardheid van het stelsel. Gedurende de looptijd van de hersteloperatie heeft de Dienst Toeslagen op basis van verschillende herstelregelingen compensatie toegekend. Met ingang van 5 november 2022 is de Wht van kracht. Op grond van het overgangsrecht worden compensatiebeschikkingen die in het kader van de hersteloperatie toeslagen zijn genomen vóór inwerkingtreding van de Wht aangemerkt als beschikkingen die zijn gegeven krachtens de Wht. [appellante] heeft over de jaren 2006 tot en met 2009 en van 2011 tot en met 2014 kinderopvangtoeslag ontvangen.

Bij besluit van 6 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Dijk en Waard geweigerd aan [vergunninghoudster] een omgevingsvergunning te verlenen voor het legaliseren van de verkoop van brandstof aan particulieren op de locatie aan de [locatie] in Heerhugowaard. [appellante] exploiteert als rechtsopvolger van [vergunninghoudster] een benzinepompstation op de locatie aan de [locatie] in Heerhugowaard. Het is een kleinschalig onbemand tankstation op het bedrijventerrein Zandhorst nabij de kruising van de provinciale wegen N242 en N194. In het verleden is een vergunning verleend voor de verkoop van brandstof aan bedrijven, het gaat dus om een zogenoemde groothandelspomp. [appellante] verkoopt echter ook brandstof aan particulieren. Het college stelt zich op het standpunt dat de verkoop van brandstof aan particulieren in strijd is met de bestemming "Bedrijf-2" die ingevolge het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Zandhorst e.o." op de gronden rust. Volgens het college kan [appellante] niet met succes een beroep doen op het vertrouwens- en gelijkheidsbeginsel. [appellante] verzet zich tegen de weigering.

Bij besluit van 16 oktober 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Alphen aan den Rijn aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een garage en botenhuis met gastenverblijf op het perceel [locatie] in Koudekerk aan den Rijn. [partij] woont aan de [locatie]. Hij wil op zijn perceel een garage en een botenhuis met op de eerste verdieping een gastenverblijf bouwen. Om bij het botenhuis te komen is bovendien in een insteekhaven voorzien. De garage komt te staan op de plek waar nu een kleinere berging staat. Die berging zal worden gesloopt. Omdat sprake is van strijd met de beheersverordening "Koudekerk aan den Rijn 2018" heeft het college toepassing gegeven aan artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 2o, van de Wabo. Voor de twee gebouwen is gebruik gemaakt van artikel 4, aanhef en onderdeel 1, van bijlage II van het Besluit omgevingsrecht en voor de insteekhaven is gebruikt gemaakt van onderdeel 9 van dat artikel. [appellante] woont naast het perceel. Zij is het niet eens met de verlening van de omgevingsvergunning. Zij vreest voor een aantasting van haar woon- en leefklimaat.

Bij besluit van 17 mei 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hollands Kroon aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het gebruiken van een bijgebouw voor zelfstandige bewoning op het perceel [locatie A] in Westerland. Op het perceel bevinden zich een woning en een bijgebouw. Het project voorziet in een functiewijziging van het bijgebouw naar zelfstandige bewoning. Ingevolge het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Westerland 3" rust op de gronden waar het bijgebouw staat de bestemming "Woondoeleinden" met de nadere aanduiding "bijgebouw". Het project is in strijd met het bestemmingsplan omdat niet twee woningen op het perceel zijn toegestaan. [appellant] woont op het aangrenzend perceel. Hij verzet zich tegen de verleende omgevingsvergunning. Hij vreest voor een onevenredige aantasting van zijn woon- en leefklimaat.

Bij besluit van 9 december 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hilversum het verzoek van [appellante] om wijziging van haar persoonsgegevens in de basisregistratie personen afgewezen. De Afdeling behandelt regelmatig zaken waarin rectificatieverzoeken op grond van artikel 2.58 van de Wet brp zijn geweigerd. In deze zaken hebben personen verzocht om wijziging van bijvoorbeeld hun naam of geboortedatum in de brp. De Afdeling krijgt op basis van de dossiers van deze zaken onvoldoende zicht op de mogelijke gevolgen die toewijzing of afwijzing van een rectificatieverzoek hebben. Daarnaast ziet de Afdeling enkele terugkerende problemen bij het beoordelen van de buitenlandse (bron)documenten die ter onderbouwing van rectificatieverzoeken worden aangeleverd. De amicus-curiaeprocedure is toegepast om anderen dan partijen de gelegenheid te bieden om zaakoverstijgende inlichtingen te geven over zowel de mogelijke gevolgen van rectificatieverzoeken als de bewijstechnische problemen die buitenlandse (bron)documenten teweeg brengen. De brp heeft een belangrijke functie binnen ons rechtssysteem. Veel organisaties gebruiken de gegevens die daarin zijn opgenomen.

Bij besluit van 15 augustus 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag een aanvraag van [appellant] om een bewonersparkeervergunning afgewezen. [appellant] heeft tot en met 30 juni 2022 gebruik kunnen maken van een vergunning die het mogelijk maakte om te parkeren voor het wooncomplex waarin hij woont. [appellant] heeft op 12 juli 2022 een nieuwe parkeervergunning aangevraagd. Het college heeft deze aanvraag afgewezen, omdat [appellant] volgens hem kan parkeren op een parkeerterrein dat is gelegen naast het wooncomplex waarin hij woont. Aan bewoners die beschikken over parkeergelegenheid op eigen terrein wordt geen parkeervergunning verleend, omdat de openbare ruimte steeds meer onder druk komt te staan vanwege de toename van het aantal inwoners en auto’s, aldus het college in het afwijzingsbesluit. Nadat [appellant] tegen dit besluit bezwaar had gemaakt, heeft het college [appellant] bij brief van 10 oktober 2022 gevraagd of hij telefonisch wil worden gehoord of dat hij afziet van het recht om gehoord te worden. Het college heeft [appellant] verzocht om binnen twee weken zijn keuze door te geven. Als [appellant] niet binnen die tijd reageert gaat het college ervan uit dat hij afziet van het recht om te worden gehoord, zo staat vermeld in de brief. [appellant] heeft niet gereageerd op deze brief.

Bij besluiten van 16 december 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tubbergen de verzoeken van [appellant sub 1] en anderen en [appellant sub 2] om handhavend op te treden tegen de wijze van uitvoeren van het waterhuishoudingssysteem op bouwplan De Esch, afgewezen. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] wonen aan de Maatweg in de directe nabijheid van de gronden waarop woonwijk De Esch inmiddels is gerealiseerd. Op 18 november 2022 hebben [appellant sub 1] en anderen en [appellant sub 2] bij het college een identiek handhavingsverzoek ingediend. De verzoeken komen erop neer dat [appellant sub 1] en anderen en [appellant sub 2] willen dat het college de bouwwerkzaamheden op bouwplan De Esch in Tubbergen stillegt vanwege strijdigheden met het waterhuishoudingsplan, opgenomen als voorwaardelijke verplichting in artikel 5.4.2, van de regels van het bestemmingsplan "Tubbergen, De Esch" zoals dat is vastgesteld bij besluit van 20 april 2020.

Bij besluit van 3 augustus 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam het verzoek van onder andere [appellant] om handhavend op te treden tegen de rechthebbenden van (delen van) de gebouwen [locatie 1] en [locatie 2] in Amsterdam afgewezen.[appellant] is mede-eigenaar van het perceel [locatie 3]. Op 9 februari 2006 is onder andere aan hem voor het toen aanwezige gebouw op het perceel een sloopvergunning verleend. Daaraan zijn voorschriften verbonden om tijdens en na de sloop de constructieve veiligheid van de aangrenzende gebouwen [locatie 1] en [locatie 2] te waarborgen en om de periode te overbruggen totdat er een gebouw wordt teruggebouwd op het perceel [locatie 3]. [appellant] heeft in navolging van deze voorschriften op het perceel een stempelconstructie aangebracht, bestaande uit balken/stempels. Het perceel ligt sinds de sloop van het gebouw in 2008 braak. [appellant] stelt op het perceel nieuwbouw te willen realiseren. [appellant] betoogt dat de besluiten in strijd zijn met artikel 7:13, eerste lid, aanhef en onder a, van de Algemene wet bestuursrecht en daarmee onzorgvuldig zijn voorbereid.

Bij besluit van 2 november 2023 heeft de raad van de gemeente Bernheze het bestemmingsplan "Landgoed De Berkt Heesch" vastgesteld. Het plan voorziet in het herstel en de ontwikkeling van een deel van "Landgoed de Berkt". Daarnaast voorziet het plan in onder meer de toevoeging van twee nieuwe woningen aan de Vinkelsestraat en een nieuwe woning aan de Kasteellaan. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] wonen aan de [locatie 1], respectievelijk [locatie 2]. De woningen van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] zijn gelegen aan de oostzijde tegenover het plangebied en tegenover de mogelijk gemaakte twee nieuwe woningen aan de Vinkelsestraat. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] kunnen zich niet het plan verenigen, met name niet omdat zij van mening zijn dat het plan is vastgesteld in strijd met de Interim Omgevingsverordening Noord-Brabant.

In haar verzoek van 14 maart 2022 heeft [appellante] op grond van de Wet openbaarheid van bestuur verzocht om informatie over de aanwezigheid en het gebruik van gegevens betreffende (dubbele) nationaliteit, afkomst, geboorteplaats en andere persoonsgegevens in systemen van de Gemeente Amsterdam met betrekking tot personen die een uitkering onder de Participatiewet - hebben - ontvangen en de wijze waarop een vordering wordt vastgesteld indien de gemeente Amsterdam meent dat er teveel is betaald. In de punten 1 tot en met 3 van dat verzoek heeft [appellante] gespecificeerd dat zij informatie en documenten wil over het plan van aanpak, de waarborgen bij het onderzoek en de risicoselectie. Ook wil zij documenten over producten van de ‘afdeling handhaving en terugvordering’ met betrekking tot uitkeringen onder de Participatiewet en daaruit ontstane vorderingen. Verder wil zij documenten met betrekking tot en inzake de verwerking en het gebruik van bijzondere persoonsgegevens.

Bij besluit van 15 augustus 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ommen een verzoek om inzage van [appellante] toegewezen en twee documenten verstrekt waarbij gegevens zijn weggelakt. Het college heeft hiermee beslist op een inzageverzoek van [appellante] op grond van de Algemene verordening gegevensbescherming. Op 27 oktober 2022 heeft [appellante] per e-mail aan het secretariaat van de bezwaarschriftencommissie laten weten dat zij op de voor de hoorzitting voorgestelde datum verhinderd was en zij heeft het secretariaat verzocht een nieuw voorstel te doen. Nadat het secretariaat het uitstel van de hoorzitting in eerste instantie had afgewezen, heeft het secretariaat [appellante] op 1 november 2022 per e-mail laten weten dat de hoorzitting naar aanleiding van haar verzoek is verplaatst naar 11 januari 2023. [appellante] heeft het college vervolgens op 24 december 2022 in gebreke gesteld, omdat de termijn voor het nemen van een besluit op haar bezwaar op 23 december 2022 zou zijn verstreken. Op 10 januari 2022 heeft [appellante] het secretariaat laten weten niet bij de hoorzitting aanwezig te zijn, omdat een mondelinge toelichting op het bezwaar wat haar betreft niet meer nodig was.

Bij besluit van 18 januari 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Goeree-Overflakkee aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een schuur en het verbouwen van een woning op het adres [locatie 1] in Nieuwe-Tonge. [appellant] woont aan de [locatie 2] in Nieuwe-Tonge. Aan de buurman is een vergunning verleend voor de bouw van een schuur. Het bouwplan is in strijd met artikel 23.2.2 van de regels van het bestemmingsplan "Nieuwe-Tonge", omdat de schuur een oppervlak van 108 m² heeft, terwijl op grond van de planregels maximaal 50 m² is toegestaan. [appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat onevenredige schaduwwerking optreedt.

Bij afzonderlijke besluiten van 16 april 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Westland geweigerd een omgevingsvergunning te verlenen voor het huisvesten van arbeidsmigranten op de locaties [locatie 1], [locatie 2], [locatie 3] en [locatie 4] in ’s-Gravenzande. [appellante] exploiteert op verschillende locaties in de gemeente Westland een glastuinbouwbedrijf. Bij afzonderlijke besluiten van 27 april 2012 zijn aan [appellante] omgevingsvergunningen verleend voor het plaatsen van woonunits voor de huisvesting van de bij haar bedrijf werkzame arbeidsmigranten. Deze vergunningen zijn verleend voor de duur van vijf jaar. Op 3 april 2019 heeft [appellante] een viertal aanvragen om verlenging van de geldigheidsduur van de hiervoor genoemde omgevingsvergunningen ingediend. Het college heeft de aanvragen aangemerkt als aanvragen voor de activiteit bouwen als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wabo. Volgens het college zijn de aanvragen in strijd met de regels van het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Glastuinbouwgebied Westland".

Bij besluit van 16 november 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag een verzoek van [appellant] om handhaving afgewezen. [appellant] heeft het college op 3 oktober 2022 verzocht handhavend op te treden tegen de aanwezigheid van fietsen die door niemand meer worden gebruikt en in slechte staat verkeren, ook wel weesfietsen genoemd, op het parkeerterrein bij het Willem Dreespark in Den Haag. Volgens het college bevinden deze fietsen zich op particuliere grond en niet op de openbare weg als bedoeld in de Wegenwet. Op het parkeerterrein staan namelijk diverse borden die de openbaarheid van het terrein beperken. Het college stelt daarom niet bevoegd te zijn om handhavend op te treden tegen de aanwezigheid van de fietsen. [appellant] is het daar niet mee eens en heeft daarom beroep ingesteld bij de rechtbank.

Bij brieven van 8 december 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Land van Cuijk aan [appellant sub 1] en [partij] laten weten dat zij (vooralsnog) geen recht hebben op kortingen op de grondprijs van door hen van de gemeente gekochte grond, omdat (nog) niet is voldaan aan de voorwaarden uit de Privaatrechtelijke Beleidsregel korting grondprijzen bij nieuwbouw door particulieren (hierna: de Beleidsregel). Op 13 december 2018 heeft de gemeenteraad van de gemeente Land van Cuijk besloten om in aanvulling op het gemeentelijk grondprijsbeleid bij verkoop van woningbouwgrond aan particulieren kortingen toe te passen overeenkomstig de in dit besluit opgenomen tabel 2. Uit het raadsvoorstel dat aan dit besluit ten grondslag ligt blijkt dat de raad deze kortingen heeft voorgesteld om gewenste initiatieven van bouwers te stimuleren en specifieke doelgroepen te kunnen huisvesten. Op 7 december 2020 hebben [appellant sub 1A] en [appellant sub 1B] korting op de grondprijs aangevraagd voor alle drie de categorieën uit de Beleidsregel.

De gemeenteraad van Gooise Meren krijgt 16 weken de tijd om een gebrek in het bestemmingsplan 'BORgronden, Naarden' te herstellen. Het bestemmingsplan maakt 440 woningen mogelijk met parkeer-, verkeers-, en groenvoorzieningen. Maar het bestemmingsplan is met deze tussenuitspraak dus nog niet definitief. De zogeheten BORgronden liggen in het oosten van Naarden, tussen het Componistenkwartier en de A1. Verschillende omwonenden en twee verenigingen zijn tegen het bestemmingsplan in beroep gekomen bij de Afdeling bestuursrechtspraak. De meeste bezwaren zijn naar het oordeel van de hoogste bestuursrechter ongegrond. Maar één van de omwonenden heeft terecht bezwaar gemaakt tegen het plan. De Afdeling bestuursrechtspraak vindt dat de gemeenteraad onvoldoende rekening heeft gehouden met het uitzicht en de privacy van deze omwonende. Het plan maakt namelijk gestapelde woningen mogelijk op een relatief korte afstand van zijn perceel. Daarnaast is op de rechtszitting die afgelopen juli bij de Afdeling bestuursrechtspraak was, duidelijk geworden dat het niet de bedoeling is van de gemeenteraad dat de gestapelde woningen daadwerkelijk op die afstand worden gebouwd. Volgens de Afdeling bestuursrechtspraak had de gemeenteraad die afstand in het bestemmingsplan op moeten nemen. De Afdeling bestuursrechtspraak heeft de gemeenteraad van Gooise Meren nu dan ook opgedragen om het geconstateerde gebrek binnen 16 weken te herstellen. De gemeenteraad kan daarvoor het bestemmingsplan aanpassen.

Bij besluit van 5 september 2022 heeft de minister van Financiën geweigerd een private schuld van [appellante] over te nemen. [appellante] heeft de minister gevraagd om een schuld aan de Rabobank over te nemen, die voortkomt uit een doorlopend krediet, ter hoogte van € 1.852,79. [appellante] heeft verschillende brieven van de Rabobank overgelegd, over onder andere betalingsachterstanden in verband met dat krediet. De minister heeft geweigerd de schuld over te nemen, omdat deze volgens hem niet is ontstaan en opeisbaar is geworden in de periode vanaf 1 januari 2006 tot 1 juni 2021. Volgens de rechtbank is het niet aannemelijk dat de schuld opeisbaar was voor 1 juni 2021. De rechtbank heeft gewezen op artikel 13, aanhef en onder a, van de Algemene voorwaarden Doorlopend Krediet van de Rabobank 2010, die van toepassing zijn op de kredietovereenkomst tussen [appellante] en de Rabobank, waaruit de schuld voortkomt. [appellante] betoogt primair dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de schuld voor 1 juni 2021 opeisbaar was.

Bij besluit van 22 april 2024 heeft directeur van basisschool PassePartout een verzoek van [verzoeker] om verlof te verlenen voor een van haar kinderen voor de periode van 10 juni tot en met 21 juni 2024 afgewezen. Op 25 februari 2024 heeft [verzoeker] een aanvraag bij de directeur ingediend om haar vrijstelling te verlenen voor de op haar rustende verplichting zorg te dragen voor het schoolbezoek van haar kind voor de periode van 10 juni tot en met 21 juni 2024. Als reden daarvoor heeft zij opgegeven dat het voor haar als ouder onmogelijk is verlof op te nemen in de reguliere zomervakantie vanwege haar seizoensgebonden werkzaamheden bij Resort Arcen Horeca B.V. Bij het besluit van 27 mei 2024 is de directeur, onder wijziging van de motivering, bij de afwijzing van het verzoek gebleven. De directeur heeft zich op het standpunt gesteld dat uit de door [verzoeker] overgelegde stukken en de hierop tijdens de hoorzitting gegeven toelichting volgt dat [verzoeker] werkzaam is in een branche waar sprake is van piekdrukte tijdens de (zomer)vakantie, dat zij één van zeven leidinggevenden is op het vakantiepark, dat zij in het bezit is van een diploma Sociale Hygiëne en dat zij op de alcoholwetvergunning staat ingeschreven.

Bij besluit van 30 augustus 2023, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 23 januari 2024, heeft de minister een aanvraag van [appellante] om een vergoeding wegens het aflossen van een schuld afgewezen.[appellante] heeft om overname gevraagd van haar schuld op grond van de Wet hersteloperatie toeslagen. Die schuld heeft zij op 10 mei 2019 afgelost. Dat is dus ruim twee jaar voordat zij compensatie op grond van de zogenoemde Catshuisregeling zou ontvangen. Daardoor voldoet deze schuld niet aan de in de artikelen 4.1 en 4.3, derde lid, aanhef en onder a, van de Wet hersteloperatie toeslagen gestelde vereisten voor overname. Dat dit voor [appellante] niet eerlijk aanvoelt, is invoelbaar, maar haar beroep op het gelijkheidsbeginsel slaagt niet. De regeling voor het overnemen van schulden in de Wet hersteloperatie toeslagen is niet bedoeld om onrecht uit het verleden te herstellen, maar om te voorkomen dat gedupeerden verder in de (problematische) schulden raken, doordat zij te maken krijgen met incassomaatregelen.

Bij besluit van 6 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Roermond het bestemmingsplan "Roertoren" vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in een bestemmingswijziging op deze locatie. Onder het vorige bestemmingsplan "Vrijveld Lommerveld" hadden de gronden de bestemming "Kantoor" met een maximum bouwhoogte van 68 m. In het voorliggende plan krijgen de gronden de bestemming "Woongebied" waarmee wordt voorzien in de woontoren "Roertoren" met maximaal 110 appartementen en een bouwhoogte van eveneens maximaal 68 m. Daarnaast maakt het plan kantoren en dienstverlenende functies mogelijk op de eerste en tweede verdieping van de Roertoren. Het plangebied is nu onbebouwd en voorzien van een tijdelijke inrichting bestaande uit een wandelpad richting de entree van de parkeergarage Stationspark en Spoorlaan Noord, enkele bomen, gras en een talud. [appellant sub 2], [appellant sub 1] en [appellant sub 3] en anderen wonen in de directe omgeving van het plangebied en kunnen zich niet met het plan verenigen vanwege onder andere de bouwhoogte.

Bij besluit van 18 oktober 2022 heeft de minister van Financiën een beslissing genomen op een verzoek op grond van de Algemene verordening gegevensbescherming van [appellant]. [appellant] heeft al jarenlang geschillen met de Belastingdienst over kwesties die samenhangen met een uit 2005 daterend faillissement van Kooilust Investments N.V. en een vaststellingsovereenkomst die hij in verband daarmee op 20 mei 2006 met zijn bewindvoerder heeft gesloten om van zijn belastingschuld af te komen. In een brief van 7 juli 2022 heeft [appellant] aan de Belastingdienst medegedeeld dat zijn belastingschuld € 1.423.330 bedroeg, dat hij € 2.268.901 heeft betaald en dus € 845.571 teveel heeft betaald. Onder verwijzing naar artikelen 5, eerste lid, sub d, en artikel 16 van de AVG heeft [appellant] aan de Belastingdienst verzocht om de door hem gestelde betaling alsnog in de systemen van de Belastingdienst te verwerken en deze af te boeken op de openstaande schuld.

Bij besluit van 26 januari 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van de Oude IJsselstreek een verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen geluidsoverlast van het Windpark Netterden-Azewijn aan de Papenkampseweg in Netterden afgewezen. [appellant] woont op het adres [locatie] in Netterden. In de buurt van zijn woning ligt het Windpark Netterden-Azewijn aan de Papenkampseweg in Netterden. [appellant] ervaart geluidsoverlast, met name in de nacht, van de windturbines en heeft het college gevraagd om hiertegen handhavend op te treden. [appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de normen in artikel 3.15d van het Activiteitenbesluit er toe leiden dat die normen in de praktijk nooit worden overschreden, vanwege de keuze van de wetgever voor een jaargemiddelde norm.

Bij besluit van 17 december 2021 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand een aanvraag om een toevoeging voor het verlenen van gesubsidieerde rechtsbijstand aan [appellant] afgewezen. De raad heeft de afwijzing in bezwaar gehandhaafd. De raad heeft toegelicht dat de uitzetting van [appellant] het gevolg is van een terugkeerbesluit waartegen hij geen rechtsmiddel heeft ingezet. In de werkinstructie V010 "Vreemdelingenwet" staat, onder verwijzing naar vaste rechtspraak van de Afdeling, dat bezwaar tegen de feitelijke uitzetting die het gevolg is van een onherroepelijk besluit alleen kans van slagen heeft, als de situatie ten tijde van de feitelijke uitzetting dusdanig verschilt van die ten tijde van het besluit dat eraan ten grondslag ligt, dat niet langer onverkort van de rechtmatigheid van de feitelijke uitzetting kan worden uitgegaan.

Bij besluit van 5 januari 2022 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand een aanvraag om een toevoeging voor het verlenen van gesubsidieerde rechtsbijstand aan [appellant] afgewezen. Op 15 november 2021 heeft [appellant] een aanvraag ingediend voor een toevoeging voor het maken van bezwaar tegen zijn feitelijke uitzetting op 16 november 2021. De raad heeft met toepassing van artikel 12, tweede lid, onder a, van de Wrb, gelezen in samenhang met artikel 3, aanhef en onder b, van het Brt, de aanvraag afgewezen. De raad heeft de afwijzing in bezwaar gehandhaafd. De raad heeft toegelicht dat de uitzetting van [appellant] het gevolg is van een terugkeerbesluit waartegen hij geen rechtsmiddel heeft ingezet. In de werkinstructie V010 "Vreemdelingenwet" staat, onder verwijzing naar vaste rechtspraak van de Afdeling, dat bezwaar tegen de feitelijke uitzetting die het gevolg is van een onherroepelijk besluit alleen kans van slagen heeft, als de situatie ten tijde van de feitelijke uitzetting dusdanig verschilt van die ten tijde van het besluit dat eraan ten grondslag ligt, dat niet langer onverkort van de rechtmatigheid van de feitelijke uitzetting kan worden uitgegaan.

Bij besluit van 5 juli 2022 heeft het college van dijkgraaf en hoogheemraden van het hoogheemraadschap de Stichtse Rijnlanden het 'verkeersbesluit vaarwater de Kromme Rijn, Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden' vastgesteld. [appellant] woont in Cothen en zijn tuin grenst aan de bovenloop van de rivier de Kromme Rijn. In het verkeersbesluit is een verbod op gemotoriseerd vaarverkeer voor de bovenloop opgenomen, zonder ontheffingsmogelijkheid. Een soortgelijk verbod gold reeds sedert 1998. [appellant] is het niet eens met het verkeersbesluit. Hij wil graag gemotoriseerd varen op de bovenloop van de Kromme Rijn en heeft daarom bezwaar gemaakt. Het college heeft het bezwaar ongegrond verklaard. Volgens het college is het verbod nodig om schade door gemotoriseerd scheepvaartverkeer aan het aquatisch leefmilieu, oevers en waterkeringen te voorkomen of te beperken. Dit belang weegt volgens het college zwaarder dan het belang van [appellant] bij gemotoriseerde recreatievaart.

Bij besluit van 17 oktober 2024 heeft de raad van de gemeente Montferland het bestemmingsplan "Lengel - Woonlocatie VVL-terrein" vastgesteld. Het plangebied omvat de locatie van de voormalige voetbalvelden van voetbalvereniging Lengel (VVL) aan de Antoniusstraat/Veenseweg in Lengel. Het bestemmingsplan voorziet in een planologische regeling voor woningbouw op deze locatie. Het plan is gericht op de ontwikkeling van twee woonvelden, met maximaal 64 woningen. [appellant] woont aan de Maria van Nassaulaan in ’s-Heerenberg. Hij is van mening dat met het plan te weinig vrijstaande levensloopbestendige woningen mogelijk worden gemaakt. Hij wil voor zo’n woning in aanmerking komen. [appellant] betoogt dat de verdeling in woningbouwcategorieën in het bestemmingsplan niet in overeenstemming is met de woningbehoefte. De berekening van de behoefte is gebaseerd op verouderde beleidsstukken. Er komen te weinig woningen in de duurdere categorie. [appellant] wil voor een vrijstaande levensloopbestendige woning in aanmerking komen. Ingevolge het bestemmingsplan kunnen echter op slechts drie kavels uitsluitend vrijstaande woningen worden gebouwd.

Bij besluit van 20 maart 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam zijn beslissing om op 5 maart 2024 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening Rotterdam 2009 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos die op 5 maart 2024 is aangetroffen naast de ondergrondse afvalcontainer aan de Vierambachtsstraat in Rotterdam, bij huisnummer 40b. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden omdat haar naam en adres op het adreslabel op de doos staan. Het bezwaar en beroep is ingesteld door [persoon]. De Afdeling gaat ervan uit dat hij dat namens [appellante] heeft gedaan. [appellante] betwist dat het adreslabel op de doos met haar naam erop bewijst dat zij de doos naast de afvalcontainer heeft gezet. Verder stelt zij dat zij nooit gebruik maakt van de afvalcontainer aan de Vierambachtsstraat.

Bij besluit van 24 januari 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellante] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellante] woont met haar minderjarige zoon in bij kennissen in een vierkamerwoning met in totaal negen personen. Zij heeft een aanvraag om een urgentieverklaring gedaan omdat zij kampt met psychische problematiek en haar zoontje gezondheidsklachten heeft. Ook zou zij op korte termijn de woning moeten verlaten vanwege de verhuizing van de hoofdbewoner. Het college heeft bij het besluit van 12 juni 2024 de afwijzing van de aanvraag om een urgentieverklaring gehandhaafd op grond van artikel 2.10.5, eerste lid, sub b en c van de Huisvestingsverordening Amsterdam 2024. Volgens het college is er geen sprake van een urgent huisvestingsprobleem, omdat [appellante] met haar zoontje bij een ander huishouden inwoont en niet is gebleken van dakloosheid. Ook had [appellante] volgens het college het huisvestingsprobleem redelijkerwijs kunnen voorkomen, omdat [appellante] voor gezinsuitbreiding heeft gekozen zonder over geschikte woonruimte te beschikken.

Bij besluit van 31 december 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 9 december 2024 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kleine kartonnen doos die op 9 december 2024 is aangetroffen naast de ondergrondse restafvalcontainer aan de Columbusstraat in Den Haag, bij huisnummer 286. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden omdat haar adresgegevens op het adreslabel op de doos staan. [appellante] bevestigt dat de doos van haar afkomstig is, maar betwist dat zij de doos verkeerd heeft aangeboden. Zij wijst erop dat zij in bezwaar heeft aangevoerd dat zij in elk geval de doos niet expres naast de ORAC heeft gezet, maar dat de doos mogelijk door een ander uit de ORAC is gehaald of per ongeluk is gevallen, terwijl zij haar huisvuil weggooide. Verder heeft zij aangevoerd dat zij stukken met haar persoonlijke gegevens in de regel versnippert.

Bij beslissing van 14 januari 2025 heeft de examencommissie van de Faculteit Maatschappijwetenschappen van de Tilburg University het door [appellant] voor het vak Societal Development and Institutions opgestelde paper met de titel "Gender Equality on Management Level, an emperical study in the IT Industry" wegens fraude ongeldig verklaard en hem uitgesloten van de eerstvolgende herkansing tot aanlevering van een paper voor dit vak. [appellant] volgt sinds 1 september 2024 de masteropleiding Organization and Management Studies aan de Tilburg University. De docent van het vak Societal Development and Institutions heeft op basis van een plagiaatrapport van Turnitin een vermoeden van fraude geconstateerd in het paper dat [appellant] voor dat vak heeft opgesteld. Daarbij heeft de docent vastgesteld dat het paper grote gelijkenis vertoont met een paper van een student die het vak in het academisch jaar 2023-2024 heeft gevolgd. De docent heeft op 3 december 2024 een melding van een vermoeden van fraude bij de examencommissie gedaan.

Bij besluit van 20 februari 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 5 februari 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos die op 5 februari 2025 is aangetroffen op de stoep naast een boom en een groene afvalcontainer aan de Jan ten Brinkstraat in Den Haag, bij huisnummer 80. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat op de doos een adreslabel zat waar haar naam en adres op stonden. [appellante] betwist niet dat de doos van haar afkomstig is, maar wel dat zij die doos verkeerd heeft aangeboden. Zij stelt dat zij de doos in de afvalcontainer heeft gedaan. Zij vermoedt dat de doos daar op een gegeven moment uit is gevallen, of door een ander uit is gehaald.

Bij besluit van 1 oktober 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag [appellant] geregistreerd in het permanente register van kiezers buiten Nederland. [appellant] heeft het college verzocht om hem als kiezer buiten Nederland in het daarvoor bestemde register voor niet-ingezetenen op te nemen. Het college heeft deze aanvraag bij besluit van 1 oktober 2025 ingewilligd en hem opgenomen in het permanente register voor verkiezingen van de Tweede Kamer, het Europees Parlement en het Kiescollege Eerste Kamer. Verder heeft het college daarbij vermeld dat zijn aanvraag te laat is ontvangen om deel te kunnen nemen aan de verkiezing van de leden van de Tweede Kamer op 29 oktober 2025. Op grond van artikel D 3, tweede lid, van de Kieswet was 17 september 2025 hiervoor de uiterste datum. [appellant] is het niet eens met het registratiebesluit voor zover daarin is vermeld dat zijn aanvraag te laat is ontvangen om te kunnen deelnemen aan de aankomende verkiezing van de leden van de Tweede Kamer.

Het beroep is gericht tegen een besluit van 3 oktober 2025, waarbij het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, voor zover hier van belang, een aanvraag van [appellante] om haar te registreren als kiesgerechtigde voor de verkiezing van de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, heeft afgewezen. [appellante] is ingevolge artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht voor het door haar ingestelde beroep griffierecht verschuldigd. Een beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard, indien storting of bijschrijving van het griffierecht niet heeft plaatsgevonden binnen vier weken na de dag van verzending van de mededeling waarin de indiener van een beroepschrift is gewezen op de verschuldigdheid van het griffierecht, tenzij redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. Ingevolge artikel D 8, tweede lid, van de Kieswet kan de voorzitter een kortere termijn stellen, waarbinnen de bijschrijving of storting van het verschuldigde bedrag dient plaats te vinden.

Ten aanzien van zaak nr. 202203860/1/R4, die op 17 oktober 2025 op zitting zal worden behandeld, heeft staatsraad mr. P.H.A. Knol, die als lid van de enkelvoudige kamer belast is met de behandeling van deze zaak, op 15 oktober 2025 het verzoek gedaan zich te mogen verschonen. De staatsraad heeft te kennen gegeven dat hem bij de voorbereiding van bovenvermelde zaak is gebleken dat hij een in deze zaak getroffen voorlopige voorziening heeft opgeheven naar aanleiding van een inmiddels uitgebracht advies door de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak voor Milieu en Ruimtelijke Ordening.