Uitspraken

Bij besluit van 20 april 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Westerveld geweigerd handhavend op te treden. Bij besluit van 30 mei 2017 heeft het college aan [vergunningshouder] een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wabo verleend voor het aanleggen van een smalspoor van de Toegangspoort Holtingerveld naar Manege Holtinge te Havelte. Dit smalspoor kon door bezoekers van het Holtingerveld gebruikt worden om te railfietsen. Aan het einde van het spoor bevond zich een draaipunt waar de railfietsen werden omgedraaid zodat de gebruikers terug konden fietsen. Het smalspoor lag vlakbij de woning van [appellant]. Na een eerdere verplaatsing van het eindpunt van het tracé, en daarmee het draaiplateau, in 2019 is begin 2022 het eindpunt van het tracé, en ook het draaiplateau, opnieuw verplaatst. [appellant] heeft het college verzocht om handhavend op te treden tegen het aanleggen van het eindpunt van het tracé zonder, dan wel in afwijking van de verleende omgevingsvergunning. Dat verzoek heeft het college afgewezen, omdat volgens hem concreet zicht op legalisering bestaat.

Bij besluit van 1 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zoetermeer het handhavingsverzoek van [appellant A] en [appellant B] afgewezen. [appellant A] en [appellant B] wonen op het perceel [locatie 1] in Zoetermeer. Aan de andere kant van de straat, tegenover de woning staat de woning van [partij A] en [partij B]. Tussen de beide woningen is, nadat de woningen en de daken waren gebouwd, over de straat een overkluizing aangebracht. De woningen zijn in zoverre dus met elkaar verbonden. Het deel van de overkluizing boven de straat behoort tot de woning van [appellant A] en [appellant B]. Het dak van de overkluizing sluit haaks aan op het schuine dak van de woning van [partij A] en [partij B]. De straatgevel van hun woning op [locatie 2] is opgetrokken tot het dakbeschot van de overkluizing. Het oorspronkelijke dakbeschot van de woning op [locatie 2] is bij de oplevering blijven zitten, waardoor er een loze ruimte ontstond tussen het dakbeschot en de overkluizing. Zo'n loze ruimte wordt een bouwsnipper genoemd. De vorige bewoner van de woning op [locatie 2] heeft de bouwsnipper bij zijn woning getrokken door de gordingen en het dakbeschot van het schuine dak van zijn woning te verwijderen. De vorige bewoner heeft in de ene hoek van de aansluitende dakvlakken een zogeheten kilkeper aangebracht. In de andere hoek rustten de gordingen op een wandje van gipsbetonblokken. [partij A] en [partij B] hebben dat wandje vervangen door twee verticale houten balken die zijn verankerd in de betonvloer. In 2016 hebben [appellant A] en [appellant B] het college verzocht handhavend op te treden tegen de gewijzigde kapconstructie.

Bij besluit van 26 januari 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Land van Cuijk de door [appellanten] aangevraagde omgevingsvergunning voor de legalisering van de Bed & Breakfast (B&B) in de woning aan de [locatie] in Cuijk geweigerd. [appellanten] zijn eigenaar van de woning aan de [locatie] in Cuijk en exploiteren een B&B in de woning. Op dat perceel is op grond van het bestemmingsplan het huisvesten van één huishouden toegestaan. [appellanten] hebben een aanvraag om een omgevingsvergunning ingediend voor de legalisering van de B&B voor vier personen in de woning op het perceel met uitbreiding van één parkeerplaats in afwijking van het geldende bestemmingsplan. Het college is van oordeel dat de aangevraagde B&B in de woning op het perceel vanuit het oogpunt van goede ruimtelijke ordening onwenselijk is vanwege het gebruik van de buitenfaciliteiten en het gebrek aan voldoende parkeerplaatsen op eigen terrein. [appellanten] zijn het niet eens met de geweigerde omgevingsvergunning en hebben beroep ingesteld bij de rechtbank.

Bij besluit van 13 oktober 2023 heeft Zorginstituut Nederland aan ASR een vereveningsbijdrage op grond van de Zorgverzekeringswet voor het jaar 2024 toegekend. ASR is het niet eens met de hoogte van de ex ante toekenning van de risicovereveningsbijdrage voor het jaar 2024. De Afdeling beoordeelt in deze uitspraak de gronden die ASR heeft aangevoerd tegen de vaststelling van de hoogte van deze toekenning door het Zorginstituut. De gronden van ASR zien allereerst op de in de Regeling risicoverevening 2024 gehanteerde normbedragen. Deze zijn geschat met behulp van zogenaamde voorwaardelijke regressie. Risicoverevening beoogt verschillen in zorgkosten tussen gezonde en ongezonde verzekerden te compenseren. Daartoe ontvangen zorgverzekeraars een vereveningsbijdrage uit het Zorgverzekeringsfonds. ASR betoogt dat de minister buiten zijn regelgevende bevoegdheid is getreden door voorwaardelijke regressie in te voeren.

Bij twee onderscheiden besluiten van 23 december 2019 heeft de korpschef van politie de verzoeken van [appellant sub 1A] en [appellant sub 1B] om inzage in hun persoonsgegevens op grond van artikel 15 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) ingewilligd. [appellant sub 1A] en [appellant sub 1B] hebben ieder een aanvraag ingediend voor verlenging van hun jachtaktes. In het kader van deze aanvragen hebben zij allebei een zogenoemde e-screener ingevuld, een digitale vragenlijst die deel uitmaakt van het door de minister aangewezen onderzoek als bedoeld in artikel 6a, sub b, van de Wet wapens en munitie (Wwm). De e-screener bestaat uit vragenlijsten over persoonlijkheidskenmerken en risicofactoren waarvan de uitslag het risico bij wapen- en munitiebezit van de aanvrager aangeeft. Ook hebben [appellant sub 1A] en [appellant sub 1B] ieder voor zich de korpschef op grond van artikel 15, eerste lid, onder a, b, c, d, g en h, van de AVG verzocht om inzage in de persoonsgegevens die over hen zijn verwerkt in het kader van de e-screener.

Bij besluit van 31 maart 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Breda het verzoek van [appellant] om verkeersmaatregelen te treffen, gedeeltelijk toegewezen. Op 7 november 2022, en aangevuld op 26 januari 2023, heeft [appellant] het college verzocht om verkeersmaatregelen te nemen in en nabij het doorgangspad tussen de Wildhage en de Dr. Hein Hoebenlaan in Teteringen. Hij heeft daarbij specifiek verzocht om het doorgangspad tussen de Wildhage en de Dr. Hein Hoebenlaan aan te duiden als voetpad en in verband hiermee het verkeersbord G7 ‘voetpad’ te plaatsen, in het doorgangspad een verbod in te stellen voor fietsers en bromfietsers en in verband hiermee het verkeersbord C15 ‘gesloten voor fietsers en bromfietsers’ te plaatsen. Verder heeft hij verzocht om in het doorgangspad aan beide zijden dubbele hekken te plaatsen die het voor (brom)fietsers en scooters onmogelijk maken om het doorgangspad te gebruiken en aan het begin van de doodlopende tak van de Wildhage, ter hoogte van de Berkenlaar, het verkeersbord G12b ‘einde verplicht fiets/bromfietspad’ met onderbord ‘uitgezonderd bestemmingsverkeer’ te plaatsen.

Bij besluit van 15 juli 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Breda een handhavingsverzoek van [appellant] afgewezen. [appellant] woont op de [locatie] in Teteringen. Direct naast de woning van [appellant] bevindt zich een doorgangspad dat de Wildhage met de Dr. Hein Hoebenlaan met elkaar verbindt. Volgens [appellant] maken (brom)fietsers en scooters veelvuldig gebruik van dit doorgangspad om zo bij het achter zijn woning gelegen sportcomplex te komen. Daarvan ervaart hij veel overlast. Daarom heeft hij het college op 2 juli 2022 verzocht om handhavend op te treden tegen de ervaren overlast van de scholieren die met (brom)fiets of scooter gebruik maken van het doorgangspad naast zijn woning. Het college heeft dit verzoek afgewezen, omdat tijdens de door hem uitgevoerde controles geen overlast is waargenomen. Op 16 augustus 2022 heeft [appellant] hiertegen bezwaar ingediend en tegelijkertijd een tweede handhavingsverzoek ingediend en verzocht om schadevergoeding.

Bij besluit van 2 september 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Molenlanden aan [vergunninghoudster] een omgevingsvergunning verleend voor het veranderen van de horecacategorie van de horeca-inrichting op het perceel [locatie] in Nieuw-Lekkerland (het perceel) van horecacategorie 1 naar horecacategorie 2. [vergunninghoudster] is gevestigd in een kleinschalig winkelcentrum in Nieuw-Lekkerland. Op het perceel rust ingevolge het bestemmingsplan "Bebouwde kom Nieuw-Lekkerland en Kinderdijk" (het bestemmingsplan) de bestemming "Centrum" en de functie-aanduiding "horeca". Op het perceel is horeca in horecacategorie 1 toegestaan. Naar aanleiding van de handhavingsprocedure heeft [vergunninghoudster] een aanvraag om omgevingsvergunning ingediend om de horecacategorie voor het café te wijzigen van categorie 1 naar categorie 2. [appellant A] en [appellant B] zijn het niet eens met de verlening van de omgevingsvergunning. In hoger beroep is in dat verband alleen nog in geschil of er ook sprake is van strijd met artikel 10.1.2, aanhef en onder a, aanhef en onder 2, van de planregels.

Bij besluit van 18 april 2024 heeft de raad van de gemeente Noardeast-Fryslân het paraplubestemmingsplan "covergisting en mono-mestvergisting" gewijzigd vastgesteld. Het parapluplan is een gedeeltelijke herziening van alle bestemmingsplannen in de gemeente Noardeast-Fryslân waarmee de vestiging en uitbreiding van vergistingsinstallaties is toegestaan. Dit plan houdt een verbod in voor het wijzigen van de bebouwing en van het gebruik ten behoeve van vergistingsinstallaties. In het parapluplan zijn binnenplanse afwijkingsbevoegdheden opgenomen op grond waarvan het college van burgemeester en wethouders (onder voorwaarden) met een omgevingsvergunning kan toestaan om een vergistingsinstallatie of het gebruik daarvan te veranderen. Biogas Marrum B.V. exploiteert sinds 2019 een covergistingsinstallatie op het perceel aan de Nieuweweg 19 in Marrum. In de covergistingsinstallatie wordt een mengsel van dierlijke mest en cosubstraten vergist tot biogas. Het biogas wordt vervolgens in een opwaarderingsinstallatie omgezet in groen gas, dat wordt geleverd aan het aardgasnetwerk. Daarmee worden 1.600 huishoudens voorzien van groen gas. Biogas Marrum B.V. is het niet eens met het parapluplan omdat het een vergaande beperking van de uitbreidingsmogelijkheden inhoudt.

De Afdeling heeft in de uitspraak van 26 november 2024 (zaaknr. 202401094/2/A2) bepaald dat afzonderlijk uitspraak wordt gedaan op het verzoek om schadevergoeding van [verzoeker]. De Afdeling heeft bij brief van 29 september 2025 [verzoeker] verzocht om een nadere toelichting op en onderbouwing van het verzoek om schadevergoeding. [verzoeker] is eigenaar van een woning aan de [locatie] in Den Haag (verder: de woning). [verzoeker] verhuurde de woning aan werknemers van zijn horecaonderneming, een Peruaans specialiteitenrestaurant. Het college heeft op 28 september 2023 laten weten dat de door [verzoeker] overgelegde huurovereenkomsten onvoldoende waren voor de conclusie dat een omzettingsvergunning niet noodzakelijk was, omdat [verzoeker] zou voldoen aan de voorwaarden van de regeling van het overgangsrecht.