Uitspraken

Bij besluit van 13 november 2019 heeft de burgemeester van Schiedam een last onder dwangsom aan [appellant] opgelegd. In een bestuurlijke rapportage van de politie staat dat politieagenten op 19 september 2019 de auto van [appellant] midden op de weg stil zagen staan. Op het moment dat zij aan kwamen rijden, liep een man met een junkachtig uiterlijk van de auto weg. Daarna reed de auto met hoge snelheid weg. De politieagenten besloten [appellant] een stopteken te geven nadat zij in de politiesystemen vaststelden dat [appellant] meerdere antecedenten heeft op het gebied van witwassen en bezit van en handel in harddrugs. Tijdens de controle die daarop volgde is gebleken dat [appellant] 18 wikkels met verdovende middelen in zijn heuptas en boxershort had zitten. Na verder onderzoek is gebleken dat het om 53,47 gram hasj ging. Daarnaast werden meerdere mobiele telefoons en contant geld aangetroffen.

Bij besluit van 6 april 2018 heeft het college van burgemeesters en wethouders van Utrecht een aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. Op 22 december 2017 en 11 januari 2018 heeft [appellant] een aanvraag ingediend om een urgentieverklaring wegens geluids- en stankoverlast in zijn woning. [appellant] is onder behandeling geweest in verband met ernstige psychische klachten. Hij stelt dat zijn klachten door de overlast zijn verergerd en hij geen rust kan vinden in zijn woning.

Bij besluit van 3 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlem geweigerd [appellante] een contingent-urgentieverklaring te verlenen. [appellante] verblijft sinds 28 november 2017 in Haarlem. Sinds 27 februari 2018 verblijft zij met haar dochter in een maatschappelijke opvang in dezelfde stad. In 2018 heeft zij een aanvraag ingediend voor een urgentieverklaring. Het college heeft de aanvraag opgevat als een aanvraag voor een contingent-urgentieverklaring als bedoeld in artikel 9, tweede en vierde lid, aanhef en onder d, van de Huisvestingsverordening Zuid-Kennemerland/IJmond: Haarlem 2017, versie 1 mei 2019. Een contingent-urgentieverklaring kan worden aangevraagd door iemand die verblijft in een maatschappelijke opvang en uit die maatschappelijke opvang wil komen. Het college heeft de aanvraag toen afgewezen. De Afdeling heeft het hoger beroep van [appellante] over die aanvraag ongegrond verklaard (uitspraak van 1 april 2020, ECLI:NL:RVS:2020:922).

Bij besluit van 7 juli 2021 heeft de raad van de gemeente Gooise Meren het bestemmingsplan "Buurtschap Crailo" vastgesteld. Bij besluit van 6 juli 2021 heeft de raad van de gemeente Hilversum het bestemmingsplan "Buurtschap Crailo" vastgesteld. Bij besluit van 7 juli 2021 heeft de raad van de gemeente Laren het bestemmingsplan "Buurtschap Crailo" vastgesteld. De bestemmingsplannen voorzien erin om op de gronden van een voormalig defensieterrein Buurtschap Crailo mogelijk te maken. Deze ontwikkeling omvat onder meer de bouw van een duurzame, groene woonwijk met maximaal 590 woningen en de aanleg van circa 5 ha bedrijvigheid. De gemeenten Gooise Meren, Hilversum en Laren werken samen in de werkorganisatie GEM Crailo B.V. GEM Crailo B.V. is eigenaar en ontwikkelaar van het overgrote deel van de plangebieden met een totale omvang van circa 40 ha.

Bij besluit van 21 mei 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Beekdaelen aan [vergunninghouder] een omgevingsvergunning verleend voor de vernieuwing van het zadeldak en de realisatie van twee dakkapellen. [appellant] woont op het naastgelegen perceel. Hij heeft bezwaar gemaakt tegen het besluit van 21 mei 2020, onder meer omdat een van de dakkapellen tegen zijn pand is voorzien en hij mede daardoor vreest voor waardevermindering van zijn woning.

Bij besluit van 4 februari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Castricum een aanvraag van [wederpartij] om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. [wederpartij] is eigenaar van de woning [locatie] te Limmen, gelegen bij de kruising van de Visweg en de Rijksweg. Hij heeft verzocht om een tegemoetkoming in planschade als gevolg van het op 21 april 2011 in werking getreden bestemmingsplan "Limmen-Zandzoom". De woning van [wederpartij] grenst direct aan het plangebied van het nieuwe bestemmingsplan. Volgens [wederpartij] leidt het nieuwe bestemmingsplan tot een forse toename van verkeer nabij zijn woning, waardoor de waarde van zijn woning is gedaald en hij schade lijdt. Het college heeft aan het in bezwaar gehandhaafde besluit van 4 februari 2019 een door mr. T.A.P. Langhout opgesteld advies van 10 december 2018 ten grondslag gelegd. Volgens het advies van Langhout zijn de gronden waarop de voor [wederpartij] relevante planologische veranderingen hebben plaatsgevonden in het nieuwe bestemmingsplan bestemd voor de uit te werken bestemming "Gemengd Uit te werken 1".

Bij besluit van 21 februari 2019 heeft de minister van Financiën een verzoek van [appellant] om inzage in zijn persoonsgegevens afgewezen. [appellant] heeft op grond van de artikelen 12 en 15 van de Algemene verordening gegevensbescherming de minister van Financiën verzocht om inzage in zijn persoonsgegevens, omdat hij vermoedt dat de Belastingdienst onrechtmatig zijn gegevens heeft verstrekt aan derden. Het verzoek heeft betrekking op documenten waaruit zou blijken dat [appellant] door de Belastingdienst als fraudeur is aangemerkt en verslagen van een TPO waarin zijn gezondheidstoestand is besproken.

Bij besluit van 14 oktober 2021 heeft de raad van de gemeente Montferland het bestemmingsplan "Didam, Herontwikkeling Schoolstraat e.o." vastgesteld en besloten geen exploitatieplan vast te stellen. Bij besluit van 2 november 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Montferland aan de vennootschap onder firma [bedrijf] Projectontwikkeling een omgevingsvergunning voor het herstellen van de gevel van het voormalige raadhuis en het bouwen van twee complexen met winkels en woningen, inclusief het inrichten van het terrein, op verscheidene locaties in Didam verleend. Het bestemmingsplan maakt de realisatie van twee supermarkten en woningen mogelijk in de Schoolstraat en omgeving, in het centrum van Didam. Er bevinden zich hier gebouwen die hun oorspronkelijke functie hebben verloren. Op de locatie van het voormalige gemeentehuis voorziet het plan in een nieuwe supermarkt (van Coop) met daarboven zestien appartementen. Het pand waarin op dit moment de Coop-supermarkt is gevestigd, zal - net als een deel van het voormalige gemeentehuis - worden gesloopt.

Bij besluit van 14 juli 2020 heeft het bestuur van de Stichting Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond een aanvraag van [appellante] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellante] heeft op medische gronden een urgentieverklaring aangevraagd bij het bestuur van de Stichting Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond. Ze heeft depressieve klachten en spier- en botpijn. Ze woont samen met haar zoon in een kleine kamer. De SUWR heeft de aanvraag bij het besluit van 14 juli 2020 afgewezen, omdat [appellante] niet woont in een zelfstandige woning met een geldig contract op haar naam. Ze is onderhuurder op haar huidige adres en heeft daardoor geen huurovereenkomst met de woningcorporatie. Daarnaast zijn geen bijzonderheden geconstateerd die aanleiding geven om af te wijken van de regelgeving. Bij het besluit van 12 oktober 2020 heeft de SUWR het bezwaar van [appellante] ongegrond verklaard, met dien verstande dat "zelfstandige woning" in het besluit van 14 juli 2020 moet worden gelezen als "zelfstandige woonruimte".

Bij besluit van 11 december 2020 heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid [bedrijf] een boete opgelegd van € 48.000,00 wegens overtreding van artikel 2, eerste lid, van de Wet arbeid vreemdelingen. Het door een arbeidsinspecteur van de Inspectie SZW op ambtsbelofte opgemaakte boeterapport van 22 augustus 2019 houdt in dat uit onderzoek is gebleken dat in de periode van 2 november 2018 tot en met 21 maart 2019, of tenminste delen daarvan, zes vreemdelingen met de Chinese nationaliteit arbeid ten dienste van [bedrijf] hebben verricht als Technical of After Sales Engineer ([partij A], [partij B], [partij C], [partij D] en [partij E]) of als leidinggevende ([partij F]), terwijl daarvoor geen tewerkstellingsvergunningen waren afgegeven en de vreemdelingen niet in het bezit waren van een gecombineerde vergunning voor verblijf en arbeid. De vreemdelingen waren in dienst van het Chinese moederbedrijf. Dit betekent dat [bedrijf] artikel 2, eerste lid, van de Wav heeft overtreden. De minister heeft [bedrijf] daarom een boete opgelegd.