De Afdeling bestuursrechtspraak toetst of de overheid het recht goed heeft toegepast bij het nemen van een besluit. In dit onderdeel vindt u alle uitspraken die de Raad van State op zijn website publiceert. Meer informatie over de taak van de Afdeling bestuursrechtspraak vindt u in de rubriek Bestuursrechtspraak.
Toon overzicht van de actuele uitspraken:
De examencommissie Rotterdam Mainport Institute van de Hogeschool Rotterdam heeft op 27 november 2025 een klacht van [appellant] over de beoordeling van het tentamen van de cursus International Supply Chain ongegrond verklaard. Bij beslissing van 12 februari 2026 heeft het het college van beroep voor de examens van de Hogeschool Rotterdam het door [appellant] daartegen ingestelde administratief beroep niet-ontvankelijk verklaard. [appellant] volgde de bacheloropleiding Logistics Management aan de Hogeschool Rotterdam. Bij beslissing van 15 januari 2025 heeft de examinator de eerste tentamengelegenheid van [appellant] van de cursus International Supply Chain beoordeeld met een onvoldoende. [appellant] heeft zich schriftelijk tot de examencommissie gewend op 30 september 2025, waarin hij heeft aangegeven dat de beoordeling volgens hem onjuist is. De examencommissie heeft dat stuk van [appellant] als klacht inhoudelijk in behandeling genomen, daarnaar onderzoek gedaan en de klacht op 27 november 2025 ongegrond verklaard. Zij heeft geconcludeerd dat de beoordeling van de examinator in stand kan blijven. [appellant] heeft tegen deze beslissing administratief beroep ingesteld bij het CBE.
Bij besluit van 1 juli 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van EA om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen, hem opgedragen Nederland onmiddellijk te verlaten (terugkeerbesluit) en een inreisverbod tegen hem uitgevaardigd. Bij besluit van 2 september 2025 heeft de minister een aanvraag van BSA om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en hem opgedragen Nederland onmiddellijk te verlaten. EA en BSA zijn allebei door Griekenland erkend als vluchteling. Na het verkrijgen van de vluchtelingenstatus zijn zij naar Nederland gereisd waar zij opnieuw een verzoek om internationale bescherming hebben ingediend. Nederland heeft geen gebruik gemaakt van de in artikel 33, eerste en tweede lid, aanhef en onder a, van de Procedurerichtlijn, geboden mogelijkheid om de verzoeken niet-ontvankelijk te verklaren. Deze zijn dus inhoudelijk in behandeling genomen. De reden hiervoor is dat voor zowel EA als voor BSA wordt aangenomen dat de voorzienbare levensomstandigheden in Griekenland hen zouden blootstellen aan een ernstig risico op een onmenselijke of vernederende behandeling als bedoeld in artikel 4 van het EU Handvest.
Bij besluit van 4 juni 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer aan [verzoekers] een last onder dwangsom opgelegd. [verzoekers] zijn eigenaren van de woning aan de [locatie 1] in Buitenkaag. [partij] woont ernaast aan de [locatie 2]. Een toezichthouder van het college heeft naar aanleiding van een handhavingsverzoek van [partij] een controle uitgevoerd op het perceel en geconstateerd dat onder meer een aanbouw (het atelier) met terras en een trap zijn gebouwd bij de woning van [verzoekers]. Het college heeft bij het besluit van 4 juni 2024 zoals dat bij het besluit van 13 december 2024 was gehandhaafd, aan [verzoekers] een last onder dwangsom opgelegd, omdat volgens hem voor de bouw van die bouwwerken geen vergunning is verleend, terwijl volgens het college die bouwwerken niet zonder vergunning mochten worden gebouwd.
Bij besluit van 24 maart 2026 (het aanwijzingsbesluit) heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag het Definitief plaatsingsplan ondergrondse restafvalcontainers Bezuidenhout-Oost (buurt 66) Haagse Hout, Den Haag vastgesteld. Daarbij is onder meer de locatie 66-30A ter hoogte van de Willem van Outhoornstraat 87, 89 en 91 aangewezen voor de plaatsing van twee ondergrondse restafvalcontainers. In het aanwijzingsbesluit heeft het college onder meer locatie 66-30A, ter hoogte van de Willem van Outhoornstraat 87, 89 en 91 aangewezen voor de plaatsing van twee ORAC’s. [verzoekster] woont aan de Willem van [locatie A] en is het niet eens met aanwijzing van die locatie omdat zij vreest voor overlast. Zij heeft de voorzieningenrechter verzocht de voorlopige voorziening te treffen dat het besluit van 24 maart 2026 wordt geschorst voor zover het gaat om locatie 66-30A (de locatie), totdat er een uitspraak is gedaan in de bodemprocedure. Het college heeft op de zitting aangegeven dat bij afwijzing van het verzoek de ORAC’s in september 2026 zullen worden geplaatst. [verzoekster] voert meerdere redenen aan waarom zij de locatie ongeschikt acht voor de plaatsen van twee ORAC’s.
Bij besluit van 7 december 2023 heeft de Autoriteit Persoonsgegevens het verzoek van de tandartspraktijk om openbaarmaking van informatie op grond van de Wet open overheid (Woo) afgewezen. De tandartspraktijk heeft de AP op 30 oktober 2023 verzocht om informatie en/of documenten openbaar te maken op grond van de Woo. Het verzoek gaat over informatie en/of documenten die zien op [tandartspraktijk]. Bij het besluit van 7 december 2023 heeft de AP dit verzoek afgewezen. Hieraan heeft de AP het tweede lid van artikel 5.1 van de Woo ten grondslag gelegd. Volgens de AP weegt het belang van het openbaar maken van informatie niet op tegen de belangen van de inspectie, controle en toezicht door bestuursorganen, de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer en het goed functioneren van de Staat, andere publiekrechtelijke lichamen of bestuursorganen.
Bij besluiten van 1 april 2021 heeft staatssecretaris van Justitie en Veiligheid aanvragen om betrokkenen een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 5 maart 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in bewaring gesteld.
Bij besluit van 1 februari 2024 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellanten om hun een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 10 oktober 2024 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag om betrokkene een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 3 juni 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in bewaring gesteld
