De Afdeling bestuursrechtspraak toetst of de overheid het recht goed heeft toegepast bij het nemen van een besluit. In dit onderdeel vindt u alle uitspraken die de Raad van State op zijn website publiceert. Meer informatie over de taak van de Afdeling bestuursrechtspraak vindt u in de rubriek Bestuursrechtspraak.
Toon overzicht van de actuele uitspraken:
Bij besluit van 3 november 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in bewaring gesteld.
Bij besluit van 12 december 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in bewaring gesteld.
Bij besluit van 15 september 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.
Bij brief van 18 november 2025 (verlengingsbesluit), gewijzigd door de brief van 6 januari 2026 (tweede verlengingsbesluit), heeft de minister appellant in kennis gesteld van haar besluit om de overdrachtstermijn met twaalf maanden te verlengen.
Bij besluit van 7 januari 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie verzoeker in bewaring gesteld.
Bij besluit van 8 juli 2022 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand aan [appellant] een vergoeding van € 170,04 toegekend. Het door [appellant] hiertegen gemaakte bezwaar heeft de raad bij besluit van 24 augustus 2023 ongegrond verklaard. [appellant] neemt deel aan het High Trust-programma van de raad. Met een formulier van 7 februari 2020 heeft [appellant] als gemachtigde van [persoon] een reguliere toevoeging aangevraagd voor het verweer tegen een beslissing waarmee een boete is opgelegd (het boetebesluit). In het formulier heeft [appellant] vermeld dat het bedrag van de boete € 897,00 is.
Bij besluit van 30 april 2024 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen [appellant] een Educatieve Maatregel Drugs en Verkeer (EMD) opgelegd. Het door [appellant] hiertegen gemaakte bezwaar heeft het CBR bij besluit van 18 juli 2024 ongegrond verklaard. De bestuurder van de auto met kenteken […] is op 11 april 2024 staande gehouden door de politie Eenheid Noord-Holland, omdat hij een mobiele telefoon vasthield tijdens het besturen van een personenauto. Na het uitschrijven van een bekeuring is er een speekseltest afgenomen. Deze test wees uit dat de bestuurder vermoedelijk onder invloed van cannabis heeft gereden. De verbalisant heeft de bestuurder daarop bevolen zich aan een bloedonderzoek te onderwerpen. De bestuurder heeft vervolgens de speekseltest van de motorfiets van de verbalisant gepakt en is weggerend.
Bij besluit van 24 juli 2024 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen [appellant] rijgeschikt verklaard voor de duur van een jaar onder de voorwaarden "alleen tijdens privégebruik" en "automatische keuze van versnelling". Het door [appellant] hiertegen gemaakte bezwaar heeft het CBR bij besluit van 19 september 2024 ongegrond verklaard. Op 23 augustus 2023 heeft het CBR van [appellant] een gezondheidsverklaring ontvangen ter verkrijging van een verklaring van rijgeschiktheid. In deze verklaring staat vermeld dat [appellant] een vorm van dementie heeft en dat hij een beroerte, herseninfarct of hersenbloeding heeft gehad. Naar aanleiding daarvan heeft het CBR [appellant] verwezen voor een keuring. Zowel in een verslag van 11 mei 2023 van een klinisch geriater als in een keuringsrapport van 10 juli 2024 van een neuroloog staat dat bij [appellant] sprake is van (gemengde) dementie. Op 24 maart 2024 heeft [appellant] een rijtest afgelegd met voldoende resultaat. Het CBR heeft deze gegevens bij de besluitvorming betrokken.
Bij besluit van 26 januari 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag de aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. Het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar heeft het college bij besluit van 8 augustus 2024 ongegrond verklaard. [appellant] woonde ten tijde van de aanvraag, op 21 november 2023, samen met zijn drie kinderen, waarvan één minderjarig kind, en zijn ex-partner in een huurwoning met drie slaapkamers. Hij heeft een urgentieverklaring aangevraagd voor zichzelf en drie kinderen. Na de aanvraag zijn nog twee kinderen, geboren uit het huwelijk met zijn echtgenote, vanuit Marokko naar Nederland gekomen.
Bij besluit van 3 juli 2024 heeft de Dienst Toeslagen de aanvraag van [appellant] om herbeoordeling van haar recht op kinderopvangtoeslag afgewezen. Het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar heeft het college bij besluit van 7 november 2024 ongegrond verklaard. [appellant] heeft de Dienst Toeslagen op 11 april 2024 verzocht om een herbeoordeling van haar recht op kinderopvangtoeslag. De Dienst Toeslagen heeft de aanvraag op grond van artikel 6.1, eerste lid, van de Wet hersteloperatie toeslagen niet in behandeling genomen, omdat de aanvraag te laat, namelijk na 1 januari 2024, is ingediend.
